Samen lezen, de Top Vijf van het eerste half jaar door: Yvonne

Top 5 Yvonne

Na een half jaar boeken lezen in 2017 is het tijd om de balans op te maken.

Wat zijn er al veel pareltjes voorbij gekomen!

Ik vond het erg leuk om terug te blikken op alle prachtige boeken die ik gelezen heb. Een Top 5 hiervan maken was niet heel moeilijk als ik naar de sterrenwaardering keek. En bij het terugkijken merkte ik dat ik nog achter al deze waarderingen sta.

Het beste boek van 2017 had ik al gauw gelezen, en er is er nog geen enkele geweest die dit heeft weten te overtreffen. Maar wie weet wat de komende maanden nog gaat brengen want er komen nog wat pareltjes aan voor mij!

Stay tuned!

Mijn Top 5 van het afgelopen half jaar:

Jager ~ Lars Kepler:

Omdat dit boek meer dan 500 pagina’s absolute spanning was. Een goede verhaallijn en goed neergezette karakters.

Solomon ~ Corine Hartman:

Lijkt wel een spannende tv serie. Het is zo beeldend geschreven en verteld.

Sluipend gif ~ Corine Hartman:

Psychologisch sterk en zeer intrigerend, spannend op een hele andere manier.

Zondagochtend breekt aan ~ Nicci French:

Zoals je gewend bent van Frieda Klein en Nicci French, spannend en heel goed neergezet. Met een hele spannende cliffhanger.

Schokgolf ~ Frank van Zwol:

Origineel, actueel en erg spannend, absoluut een verdiende 5e plaats.

Yvonne Vogels.

Advertenties

Samen lezen, de Top Vijf van het eerste half jaar door: Jac

Jac top vijf juist

De directie van dit theater heeft mij gevraagd om een top vijf te produceren van de boeken gelezen in de eerste zes maanden van dit jaar. Na het sneuvelen van enkele topfavorieten ( Cilla en Rolf Börjlind – Wiegelied en Jo Nesbø – Bloed op sneeuw) resteren op volgorde van lezen de volgende titels:

Jean-Christophe Grangé – De Passagier

Philip Kerr – Pruisisch Blauw

Bernard Minier – Een kille rilling

Daniel Cole – Ragdoll

Michael Robotham – Sluit je ogen

 

Wat is het criterium geweest om te komen tot deze top vijf?

In principe is lezen de verwoording van emoties, zoals daar zijn vreugde, verdriet, angst, woede, verbazing en afschuw, door een auteur die de vaardigheid bezit om dit op te schrijven zodanig dat de lezer geroerd wordt.

Ik lees voor mijn plezier. Dat is voor mij de basisemotie. Een boek moet iets oproepen dat mij in mijn normale, saaie ( sic) leven nooit zal overkomen. Daarom was ik al na twee boekjes klaar met Baantjer. Met de tv serie ging het niet veel beter. De sympathieke, beetje truttige diender, die elke morgen, na het nuttigen van een bord havermout met bruine suiker, naar zijn kantoor ging om zich dra te begeven naar de plaats delict alwaar een al dan niet gedeeltelijke ontklede BN’er zijn best deed om er dood uit te zien, was niet bepaald mijn favoriet. Een tv format dat hartstikke dood was, om in vaktermen te blijven. Zo saai, dan was mijn kantoorbaan met twee juffrouw Jannie’s en het gegoochel met debiteuren en crediteuren een stuk spannender.

Nee dan Jules Maigret, die scherpzinnige speurder met de pijp, wiens avonturen zich tenminste afspeelden in spannende milieus. Auteur Georges Simenon, een gekend schuinsmarcheerder, had zijn huiswerk goed gedaan en het barstte dan ook van de nachtclubeigenaren, hoeren, pooiers, minnaars en overspelige lieden, verderfelijke lieden uit de bourgeoisie en ander schuim van laag allooi, die elkaar naar het leven stonden.

Het moge duidelijk geworden zijn. Mijn thrillers moeten hoofdpersonen bevatten met bepaalde kwaliteiten, zodanige eigenschappen dat de dunne scheidslijn tussen goed en kwaad niet altijd even duidelijk te duiden is. Eenzame wolven, licht ontvlambare neuroten, gescheiden of op z’n best elkaar duldend, anti autoritair, drankzuchtig en met losse handjes. Eigenschappen die in de regel niet positief worden gewaardeerd worden, die dikwijls leiden tot een niet zo politiek correctie instelling als gewenst en voorgeschreven is binnen het korps.

Bovenstaande titels hebben ( voor een groot deel het volgende) gemeen:

  • Er is sprake van veel zwarte humor, veelal cynisch van karakter met veel harde grappen.
  • Het verhaal is intelligent geschreven. Van de lezer mag verwacht worden dat hij wat moeite moet doen om in het spoor te blijven van de auteur.
  • Er is in alle boeken sprake van een sterke filmische schrijfwijze met korte hoofdstukjes en veelvuldig wisselende scènes.
  • De hoofdrolspelers gaan niet altijd volgens de regeltjes te werk , maar naaien hun eigen naad.
  • We diepen dit wat uit aan de hand van Anaïs Chatelet ( op de naam alleen al word je verliefd), een van de hoofdpersonen uit De Passagier. Neuroot, psychisch verminkt. Vroeger een kille verleidster, nu een neurotische internetdatester. In de loop van het verhaal ontwikkelt zij zich tot een volkomen politiek incorrecte anarchocop, die vastloopt in de politiebureaucratie; de evenknie van Colomba Caselli. De granieten schoonheid met de groene ogen, uit Dood de Vader.

Haar team bestaat uit:

  • Hervé le Coz, luitenant, leeft op de zak van een overjarige barones.
  • Amar bijnaam Jaffar, weigert alimentatie te betalen en heeft de familierechter achter zich aan.
  • Conant.
  • Zakraoui bijgenaamd ‘Zak’, drugsgebruiker en verdacht van polygamie.

Zij noemt dit zooitje ongeregeld ‘De enige echte mannen in mijn leven.’

Een schrijver moet een uitstekend verteller zijn, een plot kunnen neerzetten, goed gedocumenteerd waar nodig en vooral, hij moet meerwaarde kunnen creëren door beschouwingen, opmerkingen, verhaallijntjes die niet per se nodig zijn in het plot maar buitengewoon interessant zijn voor de lezer.

Bovenstaande auteurs hebben al deze eigenschappen. Trouwens vele anderen ook. Toch wil ik graag benadrukken hoe verschrikkelijk aangenaam verrast ik was door Jean-Christophe Grangé. Grangé beschikt over een onuitputtelijke fantasie vol absurde situaties, wendingen en mensen. Kunt u zich een karaokewedstrijd voor clochards indenken? Die  tandeloze, rochelende, spuwende,zuipende, grofgesneden en – gebekte clochards die Johny Halliday’s ‘Pour moi la vie van commencer’ verkrachten?

Michael Robotham’s Sluit je ogen is het gebruikelijke buitenbeentje. Als een fantastische stylist voert hij de lezer mee in een ijzersterke thriller met sprankelende dialogen en mooie levensechte personen.

Jac Claasen.

Samen lezen, de Top Vijf van het eerste half jaar door: Karin

Top 5 Karin.jpg

Mede-directrice/waailap Crien kwam met het leuke idee om een Top Vijf samen te stellen van de gelezen boeken in de eerste zes maanden van 2017. Zo, dat is toch echt niet makkelijk want van de zo’n 35 gelezen recensieboeken kan ik niet anders zeggen dan dat daar echt parels tussen zaten! Na flink hersens kraken, strepen en weer willen toevoegen is hier dan eindelijk maar toch mijn Top Vijf:

 

**Ik begin alvast mooi met een beetje valsspelen, hehe. En dan heb ik het over de nog te verschijnen roman P.I.D. van Bronja Hoffschlag. Ik mocht het alvast lezen voor de Blogtour en onze recensie gaat na 17 juli de lucht in. Ik kan gewoon niet anders dan alvast verklappen dat ik dit boek zó gigantisch onwijs goed vind!

**Om nog even in de sfeer van de romans te blijven, dan staat zeker ook met stip in deze top vijf De hemelse tafel van Donald Ray Pollock. Dit boek blies me ook regelrecht van mijn klompen en maakte op alle fronten diepe indruk.

Recensie: Karin las: De hemelse tafel-Donald Ray Pollock*****

**Hopsekee, dat zijn er twee en uiteraard kunnen in dit rijtje de thrillers niet ontbreken, want hoewel ik echt graag afwissel, blijft de thriller stiekem wel mijn favoriete genre.

Kom ik eerst maar eens met De verzamelaar van Fiona Cummins op de proppen. De cover had direct al mijn aandacht en na het lezen van de achterflap had ik al zo het idee: dit is mijn ding. En dat was het! Wat een thrillerdebuut en Cummins heeft er per direct een fan bij.

Recensie: Karin las: De verzamelaar-Fiona Cummins*****

**Geloof het of niet maar de tweede thriller is gewoon weer een debuut! Deze keer van de hand van Louise Jensen. Het Zusje: Judge this book maar by the cover want het is van binnen net zo abnormaal mooi als van buiten!

Recensie: Karin las: Het zusje-Louise Jensen****1/2

**Komen we aan bij de finishing touch. Zoals velen van jullie weten ben ik groot fan van verhalenbundels. Dan is de keuze voor mij makkelijk want Contact van Jeannette Jansen- Kim was werkelijk een waar leesgenot! Het korte verhaal is een apart vak op zich. Hoe geweldig is het toch dat er in een beperkt aantal bladzijden een compleet verhaal met uitdieping neergezet wordt. Ik kan me daar zo over verbazen en ik heb aan dit boek zoveel leesplezier beleefd! Had ik al gezegd dat ook dit een debuut is? Hoe is het mogelijk, ik doe het niet expres maar het bewijst wederom dat er nog zoveel moois te ontdekken is. Hoe mooi is dat??

Recensie: Karin las: Contact-Jeannette Jansen-Kim*****

Foifoi het is gelukt! Op naar de volgende zes maanden en ik heb alweer heel wat moois op stapel liggen. Genieten, dat is het en lezen is zoooooo 2017! 😀

Lieve groet,

Karin Meinen.

Samen lezen, de Top Vijf van het eerste half jaar door: Corina

Top 5 Corina

Ja dan heb je als Waailappen-Brigade het geweldige idee om met het teampie een top vijf van de mooiste boeken te maken van het eerste half jaar van 2017. Dat is natuurlijk leuk, maar dan moet je zelf natuurlijk ook aan de bak. Hoe kies je in hemelsnaam? Ik heb lekker makkelijk gewoon al mijn recensies bekeken en “alle” vijf sterren recensies moesten er sowieso in en toen was daar nog plaats 5 te vergeven aiiiiiiii dat was hard en lang denken.  Maar het is gelukt hoor, nummer 1 tot en met 4 zijn in willekeurige volgorde by the way.

  • De Dorst-Jo Nesbø
  • Het Dossier-Anya Niewierra
  • Kleine zwarte leugens-Sharon Bolton
  • De Nergensman-Gregg Hurwitz
  • De onderkoning van Indië-Tomas Ross

Over nummer één tot en met vier hoef ik denk ik geen uitleg te geven, deze vier kregen allemaal vijf stralende sterren, want wat waren ze GOED!

Als Nesbø fan en dan vooral Harry Hole fan was ik zo gelukkig met De Dorst en echt in mijn  bescheiden optiek de beste van Nesbø tot nu toe. Want ja dit, Nesbø is een meesterverteller en weet je vanaf regel één af te laten vragen, waar gaat dit heen? zegt toch eigenlijk al genoeg?

En las ik vorig jaar mijn eerste Hurwitz ever (ik had eerlijk gezegd nooit eerder van deze goede man gehoord)  ik was gelijk fan en De Nergensman was nóg beter dan OrphanX.  Want als je me zover krijgt dat ik een James Bond film aan het kijken ben in mijn hoofd tijdens het lezen dan doe je iets echt heel goed!!

En wat moet ik zeggen over Kleine zwarte leugens? Laat ik het houden bij mijn conclusie uit mijn recensie:

Sharon Bolton heeft met dit verhaal een sublieme, huiveringwekkende stand alone geschreven, die je bij elke wending kippenvel over je rug bezorgt. Met een geweldig inlevingsvermogen beschrijft ze de grootste angst en het grootste verdriet van een moeder.

En daar is ook de vijf sterren waardige Het Dossier van Anya Niewierra, in de recensie zei ik:

Anya heeft een ijzersterke thriller neergezet, gebaseerd op de (voor ons westerlingen) bizarre leefomstandigheden in het voormalig DDR. En ja dat is nog steeds mijn mening, want oi oi oi..

Maar toen moest ik een nummer vijf en jeetje…… na wikken en wegen en hoofdpijn van ons eigen bedachte plan kon ik toch niet anders dan kiezen voor onze eigen Tomas Ross met De onderkoning van Indië.

Een Ross zoals een Ross moet zijn, met oog voor detail, hoe klein dan ook. Heerlijk hoe je sommige feiten kan “controleren” en toch genoeg aan het denken wordt gezet of het nu feit of fictie is.

Nou dat was het dan en nu op naar de volgende 6 maanden van 2017 met hopelijk net zulke parels!!