*Winactie gesloten* Win het bijzondere boek Toen ik bang was van Saskia van der Heijden!

toen ik bang was.jpg

En op de eerste dag van oktober hebben wij een winnaar voor het bijzondere boek “Toen ik bang was”!! Yeah! Wat een namen moesten er weer op de lootjes geschreven worden echt super weer. But there can be only one winner en dat is…..

Lianne Clappers! 



Stuur je ons via Samenlezenisleuker@gmail.com je adres gegevens door dan maken wij de rest in orde!
Boek ontvangen? We love foto’s 😀

Aan Uitgeverij Tobi Vroegh een heule dikke dank voor deze prachtactie!
En namens ons allemaal veel leesplezier!!


Whoop en daar zijn we weer! In samenwerking met Uitgeverij Tobi Vroegh maak je drie dagen kans om dit mooie en bijzondere ervaringsverhaal van Saskia van der Heijden te winnen!

Wat moet je doen? Ach je kent ons hù? 😀

-Like de Facebookpagina van Uitgeverij Tobi Vroegh via onderstaande link:

Uitgeverij Tobi Vroegh

-Laat onder dit bericht in onze Facebookgroep Samenlezenisleuker weten dat je meedoet en plaats in reactie een dikke duim.

En dat was dat alweer, is dat makkelijk of is dat makkelijk?

We zullen zondag 1 oktober de winnaar bekend maken…………..Chop Chop namens ons en Uitgeverij Tobi Vroegh heel veel succes!!

Over Toen ik bang was:

Toen ik bang was is het relaas van Saskia, een moeder, echtgenote en werknemer bij de Spoorwegen. Ze heeft last van paniekaanvallen. Ze is onder meer bang voor liften, maar ook voor pleinen, voor drukte, voor alleen zijn, voor de dood, en ook voor bussen. Haar fobieën ontwrichten haar hele leven. Op een dag beseft ze dat het zo niet langer kan en dat ze een therapie moet vinden die haar kan helpen haar kwaal te verlichten. Dat blijkt nog niet zo gemakkelijk.

Activiteiten buitenshuis die voor anderen volkomen normaal zijn kunnen voor mensen met een angststoornis oorzaak zijn van wilde hysterie. De gang naar de supermarkt of het over een brug fietsen zijn voor hen een gewaagde onderneming. Saskia wordt aan de hand van haar therapeut een andere wereld binnengeloodst. Een wereld van vermijdlijstjes, deelfobieën en gedoseerde blootstelling aan angsten. Een soort shocktherapie eigenlijk, waardoor ze langzamerhand weer greep krijgt op haar leven.

Advertenties

Karin las: Vrije Val-Pierre Lemaitre****1/2

Vrije val 2

Met dank aan Xander Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Pierre Lemaitre

Oorspronkelijke titel: Cadres noirs

Eerder verschenen als Rollenspel (2011)

Vertaling: Jan Steemers

Uitgever: Xander

Aantal pagina’s: 383

Genre: Literaire Thriller / NUR 305

Verschijningsdatum: augustus 2017

 

Over de auteur:

Pierre Lemaitre (1956) verwierf internationale faam als schrijver van thrillers als Alex en won in 2013 de Prix Goncourt voor zijn literaire roman Tot ziens daarboven. Lemaitre woont in Parijs en is naast auteur ook scenarioschrijver.

( Bron: https://www.xanderuitgevers.nl/ )

Cover:

Deze cover pakt direct wel de aandacht. Lekker zakelijke outfit en wat doet hij nu eigenlijk met zijn handen?

“Als je droombaan een nachtmerrie wordt” , dat maakt nieuwsgierig dus kom maar op met die achterflap.

Achterflap:

De 57-jarige Alain Delambre, voormalig HR-manager, is al jaren werkloos. Uit pure wanhoop sorteert hij voor een hongerloontje dozen in een fabriek. Tot er een functie voorbijkomt die perfect bij hem past: HR-assistent. Hij wordt uitgenodigd voor een gesprek.

De ultieme beproeving blijkt dan nog te moet komen. Tijdens een gesimuleerde gijzeling worden de kandidaten getest op hun moed, stressbestendigheid en trouw. Vastbesloten de baan in de wacht te slepen, besluit Alain het spel mee te spelen. Maar hoever is hij als wanhopige werkloze bereid te gaan?

 

Mening:

We hebben allemaal wel een auteur waarvan je denkt: daar moet ik Ăšcht nog eens een boek van oppakken. Dat had ik al zo lang bij Pierre Lemaitre en jongusjongus wat een gaaf boek is Vrije Val.

We hebben een Voor, een Na en tussendoor een zalige perspectiefwisseling, maar om bij het begin te beginnen: wat een pracht van een opening!

De schrijfstijl is fantastisch, staccato soms, met een meer dan goed woordgebruik, en Lemaitre trakteert je daarnaast op een flinke lik sarcastische humor. In de ik-vorm beleef je het verhaal mee vanuit Alain Delambre en Alain stal mijn hart. Hoe onbegrijpelijk zijn redeneringen en daarbij behorende keuzes soms ook zijn, wat een emoties weet dit figuur los te maken. En niet alleen Alain, ook de overige karakters spelen stuk voor stuk een sterke rol en Nicole is gewoon mijn heldin.

“Ik ben nooit een gewelddadig man geweest. Hoe ver ik ook terugga, ik heb nooit de wil gehad iemand te doden.  Zo nu en dan een woede-uitbarsting, dat wel, maar ik heb nooit echt iemand pijn willen doen.”

Men neme een werkloze oudere man, een gesimuleerde gijzeling, en dan begint het gedonder. Het is als een warm bad om al lezend in een regelrechte film te belanden waarin zĂłveel meer gaat gebeuren dan je ook maar had kunnen bevroeden. Waarin de personages en de onderlinge relaties tot elkaar je raken, Alain je onder je huid gaat zitten. Waarin plotwendingen, actie en intriges je om de oren vliegen. Wat een opbouw en wat zit dit allemaal ingenieus in elkaar!

Is het allemaal echt geloofwaardig? Welnee, maar wanneer een verhaal dit allemaal brengt en weet los te maken; who cares? Ik niet!

Het is een leesfeest ten top, en je vraagt je continue af waar het nu dan weer naartoe gaat en hoe dit af gaat lopen. Het einde is ronduit passend, geeft antwoord op alle vragen, en liet me gewoonweg niet los. Lemaitre heeft er een fan bij, dat moge duidelijk zijn.

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 4.5

Psychologie: 5

Plot: 4.5

Leesplezier: 5

Spanning: 4

Vier en halve sterren voor Vrije Val.

Karin Meinen.

Jac las: De verzamelaar-Fiona Cummins****1/2

de verzamelaar

Fiona Cummins – De verzamelaar

Over de auteur:

Fiona Cummins heeft gewerkt bij Daily Mirror en hield zich bezig met showbusiness nieuws. Zij heeft een cursus schrijven gevolgd bij de ‘Faber Academy Writing A Novel’. De Verzamelaar ( The serial killer to rattle your bones) is haar debuut en direct bijzonder succesvol in het Verenigd Koninkrijk. Haar tweede boek is getiteld The Collector ( He’s back and this time the collector has nothing to lose). Ben benieuwd hoe Saskia Peterzon-Kotte, de uitstekende vertaalster, dit gaat oplossen.

( Bron https://www.panmacmillan.com/authors/fiona-cummins )

Over het boek:

Jakey Firth leidt aan een zeldzame botziekte, het Stone Man Syndrome, een ziekte die extra botgroei in het bindweefsel van het lichaam veroorzaakt. Hij zal op den duur verworden tot een skelet, gevangen en versteend in het leven en in de dood. Ook met Clara Foyles is er iets bijzonders aan de hand.

De verzamelaar, waarvan sprake is, verzamelt geen postzegels of sigarenbandjes, maar een speciaal soort artefacten, die bij een normaal mens de wenkbrauwen zouden doen fronsen. Maar bij deze freak, die mestkevers houdt en gebruikt om zijn doelstellingen te bereiken, is niets normaal. Als bottenbeheerder is hij op de hoogte van deze prachtexemplaren. Hij zal en moet zijn collectie uitbreiden met deze twee bijzondere objecten. Hij ontvoert beide kinderen.

DS (Detective Sergeant) Etta Fitzroy krijgt de zaak op haar bordje geschoven. Emotioneel en gevoelig als zij is, met een hoop privĂ© problemen, begint ze aan de zaak. Er blijkt ook nog een derde slachtoffertje te zijn geweest: Grace Rodriquez. Etta’s verbetenheid neemt toe als zij begrijpt dat de drie zaken met elkaar te maken hebben. De jacht op deze zieke idioot begint.

Conclusie:

Seriemoordenaars liggen goed in de markt bij thrillerauteurs. Om voor de hand liggende redenen. De schrijver kan er een groot aantal slachtoffers en even zovele scĂšnes in kwijt, alvorens de autoriteiten goed en wel weten wat er aan de hand is, maar ook de figuur van de moordenaar is meestal geen doorsnee misdadiger. Integendeel, hij of zij ( vrouwelijke seriemoordenaars zijn zeldzaam) biedt volop ruimte tot ontplooiing van de creativiteit van de auteur.

Fiona Cummins heeft het thema prima uitgewerkt. Verrassend ook, in die zin dat de dader ook nog over een hart blijkt te beschikken. Hij verzorgt zelf zijn zieke vrouw. Zij laat ons een uitgebreid kijkje nemen in de sinistere geest van een psychopaat. Bij de slachtoffertjes is de ontreddering groot, maar ook bij de ouderparen spat de fysieke, geestelijke en relationele onttakeling van de pagina’s af. Ook bij deze figuren worden karakters en typeringen uitgebreid en vol mededogen neergezet.

Een mooie gimmick was het rondje roltrappen lopen van Etta, als moment van bezinning, als rustpunt om na te denken over de misdaden, de aanwijzingen, de boodschappen.

Fiona Cummins heeft een uitstekend debuut geschreven met deze sfeervolle en zeer spannende thriller. Maar ook goed geschreven, vol met mooie zinnen, waarin met een paar woorden een bepaalde sfeer wordt neerzet. En met een snuifje horror in de persoon van de extreme dader, die zo weggelopen kan zijn uit een roman van Charles Dickens.

Vier en halve sterren.

Jac Claasen.

PS, Dit boekt schreeuwt om verfilming. Met in de hoofdrol Johnny ‘scissorhands’ Depp. Met witte bloes, in een krijtstreeppak en zwarte glanzende puntschoenen.

Corina las: De laatste adem-Marijke Verhoeven***1/2

Delaatsteadem

Met dank aan Uitgeverij De Crime Compagnie voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Marijke Verhoeven

Uitgever: De Crime Compagnie

Aantal pagina’s: 350

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 21 augustus 2017

 

Over de auteur:

Marijke Verhoeven (1967) werkte in de evenementenorganisatie voordat zij besloot fulltime te gaan schrijven. In juli 2016 verscheen via uitgeverij De Crime Compagnie de romantische thriller De beproeving.

In 2012 debuteerde Marijke met de thriller Onder invloed. Hierna volgden Onder mijn huid, Onderschat en Zomerhitte. De boeken van Marijke kenmerken zich door een verrassende combinatie van spanning, liefde en romantiek. Met haar man en kinderen woont Marijke vlakbij Groningen.

( Bron: www.marijke-verhoeven.nl )

De cover:

Mistig, duister, met een vrouw half in het water…. ja dat triggert, al had het iets minder flets gemogen misschien.

De achterflap:

Midden in het zomerseizoen wordt het toeristische Deense eiland Kenning opgeschrikt door een gruwelijke moord. Aanvankelijk is er geen verband met het kleine groepje vrouwen dat zich witte heksen noemt en dat deze zomer op het eiland verblijft om er hun traditionele feesten te vieren.

Tegen wil en dank heeft Nina zich weten te verzoenen met haar bovennatuurlijke gave. Als er een tweede verdwijning plaats vindt op het rustieke eiland, besluit Nina alles op alles te zetten om de zaak op te lossen.

 

Mijn mening:

In korte hoofdstukken word je in een fijne vlotte schrijfstijl meegenomen door het leven van Nina, Torben, Eddie, David en het groepje heksen. Het verhaal wordt vanuit de ik-vorm verteld, en vanuit verschillende personen, wat af en toe echt even opletten geblazen is. Maar het maakt het verhaal uiteindelijk wel completer en wil je het niet anders.

Er lopen verschillende lijntjes langs elkaar en door elkaar, en langzaam ga je begrijpen wat wel en wat niet precies bij elkaar hoort. Er wordt gezegd dat dit een goed los te lezen vervolg is op De beproeving. Dit is voor mijn gevoel maar deels waar. Ik merk dat ik qua rode draad in het boek toch wat achtergrondinformatie mis, en dat leest net niet 100% fijn.

Verhoeven bouwt langzaam naar het plot met een mooie twist, en dat zag ik toch even niet aankomen. Heerlijk! De romantiek en het paranormale gedeelte in het verhaal kunnen afschrikken, maar het wordt niet te overdreven gebracht en past in het geheel.

Conclusie:

Geen bloedspannende thriller, maar een mooi spannend opgebouwd verhaal met verrassende elementen en een einde waarvan je denkt : Oké kom maar op met dat vervolg!!

Schrijfstijl: 4

Leesplezier: 4

Originaliteit: 3

Spanning: 3

Plot: 4

Psychologie: 3.5

Drie en halve sterren voor De laatste adem.

Corina Nieuwenhuis.

Karin las: Onvindbaar-Laura McHugh***

onvindbaar 2

Auteur: Laura McHugh

Oorspronkelijke titel: Arrowood

Vertaling: Fanneke Cnossen

Uitgever: Cargo

Aantal pagina’s: 320

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: augustus 2017

 

Over de auteur:

Laura McHugh woont en werkt in Missouri, en debuteerde met het zeer goed ontvangen Het gewicht van bloed, winnaar van de International Thriller Writers Award 2015. Onvindbaar is haar tweede thriller.

( Bron: https://www.uitgeverijcargo.nl/ )

Cover:

De tweeling op de voorgrond, het huis op de achtergrond. Prachtige en beladen sfeer, ik vind de cover echt heel gaaf. De quote van Karin Slaughter maakt me toch wel extra nieuwsgierig.

Achterflap:

Wanneer de tienjarige Arden op haar jonge tweelingzusjes past, ontsnappen ze even aan haar aandacht. Vervolgens ziet ze de meisjes in een glimp in een onbekende auto voorbijsnellen. Sindsdien is de tweeling spoorloos verdwenen.

Twintig jaar later heeft Arden haar leven nog maar nauwelijks op de rails, haar studie lijkt te mislukken en de vraag of haar zusjes nog leven houdt haar nog altijd bezig. Als haar vader overlijdt, erft ze het familiehuis dat sinds het drama leegstaat, en besluit ze terug te keren naar haar geboortedorp. Daar blijkt al snel dat haar herinneringen aan die verschrikkelijke middag niet kunnen kloppen, en ze gaat op zoek naar de man die korte tijd verdacht werd van de verdwijning. Arden is vastberaden om de waarheid te achterhalen, maar het stadje en het familiehuis geven hun geheimen niet zomaar prijs.

 

Mening:

Onvindbaar is mijn kennismaking met Laura McHugh, en in eerste instantie weet deze thriller zwaar indruk op me te maken. In de ik-vorm sleept McHugh je de belevingswereld van Arden in.

De schrijfstijl is ietwat zwaar, filmisch en vol detail. Je waant je moeiteloos in Amerika en ook een stukje historie wordt niet uit de weg gegaan. Ik vind dit zĂł goed en ronduit zalig lezen. We maken kennis met Arden, met haar verleden, en uiteraard is de hoofdvraag; Wat is er toen gebeurd met haar tweelingzusjes?

Door de schrijfstijl, de introductie van personages, en de herinneringen aan het verleden, weet dit verhaal me getriggerd te houden. Toch verlies ik richting het midden enigszins mijn gretigheid. Het gebrek aan echte spanning, het her en der veel uitweiden, veroorzaken een lichte daling in mijn leesplezier. De foutjes wat betreft de (wisselende) leeftijden van de meisjes zijn misschien geen halszaak, maar jammer is het wel.

Richting einde komt er weer meer vaart in het verhaal en zitten er echt wel spannende stukken tussen. Het plot in zijn geheel is me uiteindelijk wat te gekunsteld en het weet me nergens Ăšcht te verrassen.

Al met al is Onvindbaar een boek wat qua schrijfstijl echt zĂł mijn ding is. Waar het verhaal me wel in de greep hield, maar waar het met de sticker Thriller erop me niet volledig wist te overtuigen.

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 3

Psychologie: 3

Spanning: 2.5

Leesplezier: 3.5

Plot: 2.5

Drie sterren voor Onvindbaar.

Karin Meinen.

Samen wachten op, om te recenseren

samen wachten twee .jpg

En er liggen weer prachtboeken te wachten op een recensie vanuit Drenthe en Noord-Holland….. Whoop hoe leuk willen we het hebben bij Samenlezenisleuker?

**Dankzij Uitgeverij Kluitman mogen we het gave boek Voorlopers gaan lezen van Mirjam Hildebrand. Deze YA is runner-up bij de Hebban Awards in de categorie Young Adult! Whooooop heb jij hem al gelezen en wil je stemmen? Klik dan even deze link:

Hebban Awards 2017

**Bij Uitgeverij Xander verscheen pas geleden Vrije Val van Pierre Lemaitre. Deze thriller verscheen eerder onder de titel Rollenspel in 2011 maar de vernieuwde uitgave ligt in Drenthe te wachten op een recensie. Gaaf of gaaf?

**A.W. Bruna Uitgevers gaf op 1 augustus de thriller Het Kwaad van John Sandford uit en deze ligt in Noord-Holland klaar om gelezen en bekritiseerd te worden. Alleen die titel maakt toch al dat je hem lezen wilt!

**Uitgeverij Futuro  gaf begin september de mooie roman De Schaduwbokser van Johan Zonnenberg uit. En lucky us … hij zit al in de brievenbus!! Heerlijk toch weer hĂš!

Over Voorlopers:

De vijftienjarige Emma voelt zich ‘anders’: ze voelt, hoort en weet meer dan andere mensen. Wanneer de mysterieuze Philana haar vertelt dat Emma’s vader – die ze al ruim twee jaar niet meer heeft gezien – deel uitmaakt van een groep mensen die zich Voorlopers noemen, besluit Emma met haar mee te reizen… Maar eenmaal in het bergdorp in Frankrijk, waar de Voorlopers zich gevestigd hebben, blijkt haar leven nog gecompliceerder te worden. Is Emma zelf ook een Voorloper? Waarom wil haar vader niet dat ze de Voorlopers helpt? Wat is er met de ouders van Philana gebeurd? En wie probeert haar in de val te lokken?

Over Vrije Val:

De 57-jarige Alain Delambre is al jaren werkloos. Als er eindelijk een functie voorbijkomt die perfect bij hem past, wordt hij uitgenodigd voor een gesprek. Dan blijkt dat de ultieme beproeving nog moet komen. Tijdens een gesimuleerde gijzeling worden de kandidaten getest op hun moed, stressbestendigheid en trouw. Vastbesloten de baan in de wacht te slepen, besluit Alain het spel mee te spelen. Maar hoever is hij als wanhopige werkloze bereid te gaan?

Over Het Kwaad:

Ze worden trekkers genoemd. Ze reizen van de ene staat naar de andere, proberen wat geld te verdienen, maar plegen geen misdrijven. Ze reizen gewoon graag. En nu is iemand ze aan het vermoorden


Lucas Davenports dochter Letty is tijdens de zomervakantie thuis van de universiteit, wanneer ze wordt gebeld door een vrouwelijke trekker die ze in San Francisco heeft leren kennen. De vrouw denkt dat iemand haar vrienden vermoordt, dat ze zelfs weet wie dat doet, en nu wordt haar reisvriend vermist. Ze is naar North Dakota gevlucht en weet zich geen raad

Letty laat haar vriendin naar Minnesota komen en wil haar ophalen. Lucas vermoedt dat Letty wordt bespeeld, maar biedt desondanks aan om met haar mee te gaan. Als hij het verhaal van de vrouw echter heeft aangehoord, begint hij te geloven dat ze wellicht toch de waarheid spreekt. Hij moest eens weten. In de daaropvolgende dagen wordt hij meegenomen op een odyssee door een subcultuur die volkomen nieuw voor hem is, een reis die niet alleen Letty en hemzelf in gevaar brengt, maar die misschien zelfs zijn hele leven zal veranderen


Over De Schaduwbokser:

Victor, dertig jaar, geboortefotograaf, kijkt terug op zijn leven en volgt het spoor naar het beginpunt. Na het stuklopen van zijn relatie met Amy gaat hij uit wanhoop daten. Drie dates worden een totale mislukking. EĂ©n date, Monique, geeft hem moed, niet zozeer voor een nieuwe relatie maar moed als hij naar zichzelf kijkt. Hij kijkt verder terug in zijn leven.

Hoe Amy en hij elkaar hebben leren kennen, hoe fantastisch het was en hoe triest het werd. Zijn vriendschap met Rolf toen hij naar de havo ging en hoe dramatisch die ten einde kwam. Zijn basisschool en het verschrikkelijke ongeluk met zijn ‘buitenspeelvriendje’ Maarten. Door alles heen speelt het levenslange confl ict met zijn moeder. Zoals zij hem heel zijn leven heeft dwarsgezeten, het steekt als een graat achterin zijn keel.

Victors moeder is inmiddels aan het dementeren en zit in een verzorgingstehuis. Zijn wekelijkse bezoeken aan haar leveren dezelfde gevechten maar ook onverwachte, tedere momenten op. Bij zijn laatste bezoek in het verhaal vertelt zij wat er rond Victors geboorte met haar is gebeurd en hoe dat haar drastisch veranderde. Eindelijk kan Victor zijn verleden zoals hij zelf zegt ‘steen voor steen gaan opbouwen’.

*Winactie gesloten* Samen praten met: J.Sharpe, inclusief Winactie Syndroom!!

Joris

Deze vrijdag hebben Ka & Co weer geloot en mogen we iemand hĂ©Ă©l blij gaan maken met Syndroom van J.Sharpe!  Whoooop heerlijk hoor al die lootjes schrijven en vouwen. Dit keer helaas geen filmpje maar hey, het kan niet altijd feest zijn…

But the winner van deze geweldige Mindfuck isssssss

Fleur Soors!

Als je ons je adresgegevens mailt naar Samenlezenisleuker@gmail.com dan zorgen wij voor de rest.

Boek ontvangen? We love foto’s 🙂

Heel veel leesplezier en nogmaals een hele dikke dank aan J.Sharpe voor deze prachtactie!

img_9180

 

Na het meedoen aan de Blogtour van Syndroom waren wij natuurlijk weer eens nieuwsgierig geworden. De enthousiaste recensie gemist? Klik dan hier:

Blogtour-Karin las: Syndroom-J. Sharpe****1/2

En dus gingen er vervolgens een paar vragen richting J. Sharpe. Te leuk toch weer?

Over J. Sharpe:

J. Sharpe – pseudoniem van Joris van Leeuwen (1986) – heeft verschillende mysterieuze thrillers en fantasy boeken geschreven, alsmede meerdere korte spannende verhalen. Zijn werk wordt regelmatig vergeleken met de werken van auteurs zoals o.a Stephen King, Dean Koontz en Peter Straub.

Hij begon met schrijven toen hij acht jaar was. Hij woonde twee jaar op het Portugese eiland Madeira en was een fanatieke lezer. Al snel was hij echter door zijn Nederlandse leesvoer heen en besloot hij zelf te gaan schrijven.
Naast schrijven is Joris jarenlang banketbakker geweest en heeft hij in binnen- en buitenland voor verschillende bakkerijen gewerkt. Momenteel is hij, naast schrijver, tevens rijinstructeur en muzikant.

( Bron: http://www.jsharpebooks.com. )

Syndroom

Het interview!

1: Kan je in 5 woorden beschrijven wie de man achter het pseudoniem is? Niet het waarom, want dat weten we al, maar wie is hij?

Hahaha. Dat vind ik altijd erg lastig. Dus ik heb het maar aan mijn vrouw gevraagd. Hardwerkend, zachtaardig, geduldig, multi-tasker en sportief.

2: Volgens de cover van Syndroom is het ‘Een geweldige Mindfuck’. Mag je zo’n oneliner zelf bedenken of heb je daar een mannetje c.q. vrouwtje voor?

Die quote staat daar naar aanleiding van de commentaren van de proeflezers. Daarnaast kun je zoiets alleen maar plaatsen als het ook daadwerkelijk zo is, anders krijg je daar natuurlijk opmerkingen over in recensies.

3: Syndroom is een mix van horror, fantasy en thriller volgens onze Karin, ben je het daar mee eens?

Ja, klopt. Eigenlijk geldt dat voor vrijwel al mijn boeken.

4: Schrijven is schrappen, moest je voor Syndroom veel schrappen, en zo ja, hoe lastig vind je dat?

Gek genoeg viel dat voor Syndroom wel mee. Hoewel ik nauwelijks had geplot kwam het verhaal redelijk makkelijk tot me.

5: Hoe kwam je er op om het schone-slaapstersyndroom te verwerken in Syndroom?

Een tijdje geleden vertelde het Belgische meisje (dat ook even kort in het boek voorkomt) erover in een tv-programma. Het was het eerste aanzetje voor dit verhaal.

6: Kun je ons al vertellen of er alweer een nieuw verhaal in je hoofd rondspookt? Misschien zelfs al een beetje vormt krijgt?

Zeker. Ten eerste verschijnt, als het goed is, in april de thriller die ik samen met Melissa Skaye schreef bij Uitgeverij LetterRijn. We zijn nu in de herschrijf/eerste redactiefase beland. Dus dat is super tof.

Daarnaast ben ik ongeveer op 3/4 van een nieuw boek. Dat gaat, in het kort, over een groep mensen die vast komen te zitten op een bergpunt, omdat de zeespiegel overnacht om een onverklaarbare reden ruim 1700 meter is gestegen. Er is nauwelijks voedsel en water en geen communicatie met de buitenwereld. Daarnaast gebeuren er hele rare dingen op die berg. Het boek heeft tot nu toe lekker veel horror-invloeden. Met een beetje geluk verschijnt dat boek in het najaar van 2018.

7: Je schrijft aan je eettafel met je laptop. Heb je een favoriet schrijfdrankje? Zoethout thee of zo? Of liever een bak sterke koffie?

Heel saai, maar gewoon water. Dat drink ik heel veel.

8: Tot slot, wie is je favoriete personage in Syndroom en waarom? Karin gaat voor Jon Blund en we weten allemaal wel waarom 😉

Ja, duidelijk Jon. Het was een geweldig personage om te bedenken. Ik denk dat het tot nu toe het engste personage is die ik heb bedacht.

Wij willen Joris natuurlijk bedanken voor zijn tijd en de leuke antwoorden 😀

***Ennnnnn JIJ kunt nu Syndroom winnen!***

Wat voor makkelijks  moet je even doen?

Like de Auteurspagina van J. Sharpe via deze link:

J.Sharpe

En reageer onder dit bericht in onze Facebookgroep Samenlezenisleuker met #Syndroom

Piece of koekie hĂš? Chop Chop, succes allemaal!!

Vrijdag 29 september maken we de winnaar bekend.