Corina las: Het vorige meisje-J.P. Delaney****

Vorige Meisje

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Auteur: J.P. Delaney

Oorspronkelijke titel: The Girl Before

Vertaling: Caecile de Hoog

Uitgever: Cargo

Aantal pagina’s: 398

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 22 augustus 2017

 

Over de auteur:

J.P. Delaney is het pseudoniem van een Amerikaanse auteur. Het vorige meisje is zijn eerste thriller, en zal binnenkort worden verfilmd door Ron Howard ( regisseur van de Dan Brown-films ).

( Bron: http://www.uitgeverijcargo.nl )

De cover: 

Strak met een mooie kleurstelling. In wat voor een kooi staat deze persoon?

De achterflap:

Na een verschrikkelijke gebeurtenis is Jane toe aan een nieuwe start, in een nieuwe woning. Een lange zoektocht leidt haar naar een huis in Folgate Street. Ze wordt verliefd op het bijzondere gebouw en is zeer gecharmeerd van de beroemde architect, waardoor ze een aantal vreemde regels op de koop toe neemt: er mogen geen boeken, geen foto’s en geen persoonlijke eigendommen worden meegenomen. Dan hoort Jane van de onverwachte dood van de vorige huurster, Emma, die verrassend veel op haar leek. Terwijl ze de waarheid probeert te achterhalen, volgt ze onbewust dezelfde bewegingen, neemt ze dezelfde beslissingen, ervaart ze dezelfde angst als het vorige meisje…

 

Mening:

In korte hoofdstukken word je via Emma en Jane meegenomen door hun verleden en heden. Dit wordt duidelijk aangegeven, waardoor je geen moment in de war raakt.

Delaney heeft zeker in de verhaallijn van Jane duidelijk verstand van zaken en grijpt me op sommige momenten echt bij de keel. Haar verdriet, schuldgevoel en de wil om helemaal opnieuw te beginnen komen sterk binnen.

Emma haar verhaallijn is iets minder emotioneel, en al gauw kreeg ik een naar gevoel bij haar. Ze komt manipulatief over, en je vraagt je constant af hoe en waarom?

De verhalen worden al snel in elkaar verweven, en Delaney houdt op een subtiele manier de spanning er in. De vreemde regels van de architect zijn bizar, net als de man zelf…. wat heeft hem zo gemaakt en wat heeft hij te verbergen?

En dan is daar dè twist: hé, ho wacht even, die zag ik niet aankomen…. knap schrijfwerk en super bedacht….. Maar dan het einde…. het klopt van A tot Z, en toch was ik kwaad, verdrietig en na het te hebben laten bezinken ook wat teleurgesteld…. Want al klopt het, het heeft voor het verhaal (in mijn ogen) geen toegevoegde waarde, en maakt dat je Jane opeens in de laatste tien zinnen met hele andere ogen bekijkt.

Conclusie:

In een ingenieuze psychologische thriller, word je langzaam maar zeker gevangen door het heden en verleden, en kan je niks anders dan doorlezen.

Schrijfstijl : 4,5

Originaliteit: 4

Spanning: 3,5

Psychologie: 5

Leesplezier: 4

Plot: 4,5

Een totaal van vier mooie sterren.

Corina Nieuwenhuis.

Advertenties

Karin las: Ken mij niet-Nadine Barroso****1/2

ken mij niet 2

Met dank aan Nadine Barroso voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Nadine Barroso

Uitgever: Aspekt

Aantal pagina’s: 235

Genre: Literaire Thriller/NUR 305

Verschijningsdatum: 26 april 2017

 

Over de auteur:

Nadine Barroso (1981) studeerde Engelse Taal en Cultuur in Leiden. Ze woonde een aantal jaren in Groot-Brittannië en Rusland. Vooral in het buitenland ontwikkelde zij een originele kijk op het leven waarvan zij elementen in haar boeken verwerkt.

( www.nadinebarroso.com )

Cover:

Een vrouwfiguur als een kameleon tegen een boom. Ik vind de cover mooi in de zin van origineel en nieuwsgierig makend.

Achterflap:

Tessa is op de vlucht. Ze is doodsbang dat de man die haar voor het leven getekend heeft, haar opnieuw vindt. Daarom moet ze steeds een nieuwe identiteit aannemen. Overal waar ze komt vallen doden. Wat hebben die met Tessa te maken? Is het mogelijk voor iemand die zo beschadigd is, opnieuw te beginnen?

Ken mij niet is een ijzersterke thriller met een origineel plot.

 

Mening:

Sodeju, wat heftig, fascinerend en indrukwekkend is deze thriller Ken mij niet!

Dit leesverslaafdmakende verhaal start met een nieuwsbericht over moord en een mogelijke ontvoering in Oregon. Door het verhaal heen geweven komen er meer van deze berichten aan bod. Dit tezamen met de tussentijdse dagboeknotities, welke ik-wéét-niet-wat-voor-emoties los weten te maken, zetten je tot schakelen, nadenken en puzzelen.

En dan hebben we het alleen nog maar over de tussendoorlijnen, want wie me in zijn totaliteit totaal achterover van de stoel blies, is al met al dus hoofdpersonage Tessa. Wàt een karakter wordt hier neergezet! Wat een levensverhaal, wat een beslissingen en hoe verbazingwekkend is het wanneer je echt wel weet wat goed en kwaad is, maar af en toe gewoon meer dan graag meegaat in het ‘kwaad’.

In een goede, filmische en meer dan mooie schrijfstijl zet Barroso hier een machtig verhaal neer, snijdt gruwelijke thema’s aan zonder te ver in detail te treden en het plot in zijn geheel is werkelijk gewoon crimineel goed. Wat een opbouw, en van de eerste tot de laatste letter zat ik aan de bladzijdes gekluisterd.

Wanneer het einde nadert en uiteraard volgt, is het complete, fantastische leesavontuur een feit. Dit had wat mij betreft niet passender en beter gekund.

Ken mij niet was mijn kennismaking met Nadine Barroso en het moge duidelijk zijn, ik wacht met smart op een volgende thriller!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 4

Leesplezier: 5

Plot: 5

Spanning: 4

Psychologie: 5

Vier en halve sterren voor Ken mij  niet.

Karin Meinen.

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Vorige Meisje

Over Het vorige meisje:

Na een verschrikkelijke gebeurtenis is Jane toe aan een nieuwe start, in een nieuwe woning. Een lange zoektocht leidt haar naar een huis in Folgate Street. Ze wordt verliefd op het bijzondere gebouw en is zeer gecharmeerd van de beroemde architect, waardoor ze een aantal vreemde regels op de koop toe neemt: er mogen geen boeken, geen foto’s en geen persoonlijke eigendommen worden meegenomen. Dan hoort Jane van de onverwachte dood van de vorige huurster, Emma, die verrassend veel op haar leek. Terwijl ze de waarheid probeert te achterhalen, volgt ze onbewust dezelfde bewegingen, neemt ze dezelfde beslissingen, ervaart ze dezelfde angst als het vorige meisje…

Corina leest:

Met dank aan Uitgeverij De Crime Compagnie voor het recensie-exemplaar.

Delaatsteadem

Over De laatste adem:

Midden in het zomerseizoen wordt het toeristische Deense eiland Kenning opgeschrikt door een gruwelijke moord. Aanvankelijk is er geen verband met het kleine groepje vrouwen dat zich witte heksen noemt en dat deze zomer op het eiland verblijft om er hun traditionele feesten te vieren. Tegen wil en dank heeft Nina zich weten te verzoenen met haar bovennatuurlijke gave. Als er een tweede verdwijning plaatsvindt op het rustieke eiland, besluit Nina alles op alles te zetten om de zaak op te lossen.

Myrtle leest:


Over De Hongerspelen 2:

Katniss Everdeen heeft samen met Peeta Mellark De Hongerspelen gewonnen. Sinds hun terugkeer naar District 12 wordt er gefluisterd over een opstand tegen het Capitool. President Snow stelt Katniss persoonlijk verantwoordelijk voor het temperen van alle onrust. Ze raakt verstrikt in een angstaanjagend politiek web en twijfelt of ze de vlammen van de revolutie echt wil doven…

Jac leest:

Ellroy

Over Het Knekelhuis:

James Ellroy heeft een verhalenbundel gedestilleerd uit Los Angeles, de Amerikaanse hoofdstad van de excentriciteit. Veertien episodes, sommige fictie, sommige non-fictie, allemaal met het Ellroy-keurmerk van herrie, machismo en knallend proza. Herinneringen aan zijn heftige jeugd en journalistieke verslagen over onopgeloste moordzaken wisselen elkaar af. Het LA van Ellroy wordt bevolkt door corrupte politieagenten en louche detectives. Misdaad, moord en chaos tieren er welig. Het knekelhuis neemt de lezer in de houdgreep en weigert los te laten.

Yvonne leest:

Waanidee

Over Waanidee:

Als Victor Bronckhorst op elfjarige leeftijd zijn ouders verliest, wordt hij door zijn grootouders in huis genomen. Ondanks het leeftijdsverschil en de sadistische karaktertrekken die zijn opa blijkt te hebben, ontstaat er een hechte band tussen de twee. Opa noemt hem de uitverkorene die een belangrijke taak heeft te vervullen.

Bronckhorst ontplooit zich tot een succesvol zakenman, maar de band met zijn grootvader blijft ook na diens dood bestaan. De gesprekken tussen beiden gaan door en ook geeft opa nog regelmatig advies, al speelt dit alles zich nu nog slechts in Victors hoofd af …

Victor ontwikkelt een idee waarmee hij de door opa gegeven taak kan volbrengen. Hij verzamelt een kleine groep mensen om zich heen die hem met hun specifieke kennis van dienst kunnen en zullen zijn.

Twee jaar later wordt het land in de greep gehouden door een golf van onverklaarbare sterfgevallen. De chaos is compleet en het land verandert in een puinhoop met overal mensen die op de vlucht slaan. De geschiedenis lijkt zich te herhalen.

Samen uit: Ka & Co naar de boekpresentatie van De laatste adem!

Delaatsteadem

Het is alweer eventjes geleden maar het gaat weer eens gebeuren! Ka & Co gaan op een boekenuitje, dit natuurlijk in combinatie met een Waailappen-Directie-Vergadering-Logeerpartij 😀

IMG_7545.JPG 

In Aalsmeer mocht Co al de nieuwste thriller De laatste adem van Marijke Verhoeven ontvangen ter recensie. Dikke dank hiervoor aan

Uitgeverij De Crime Compagnie!

En daar moet natuurlijk een handtekening in. Dus donderdag 31 augustus, hup vanaf Drenthe, richting Groningen! Gezellig kleppen en luisteren, en uiteraard komt daar een fotoverslag van… hey wie weet doen we wel een filmpje!

Stay tuned!!!

Over De laatste adem:

Midden in het zomerseizoen wordt het toeristische Deense eiland Kenning opgeschrikt door een gruwelijke moord. Aanvankelijk is er geen verband met het kleine groepje vrouwen dat zich witte heksen noemt en dat deze zomer op het eiland verblijft om er hun traditionele feesten te vieren.

Tegen wil en dank heeft Nina zich weten te verzoenen met haar bovennatuurlijke gave. Als er een tweede verdwijning plaats vindt op het rustieke eiland, besluit Nina alles op alles te zetten om de zaak op te lossen.

Over de auteur:

Marijke Verhoeven (Groningen 1967) volgde een opleiding aan de hotelschool en werkte in de evenementenorganisatie voordat zij in 2011 besloot fulltime te gaan schrijven.

In 2012 debuteerde zij met de thriller Onder invloed.

Haar schrijven kenmerkt zich door een vernieuwende combinatie van spanning, sensuele romantiek en een vleugje humor.

De erotische thriller Zomerhitte was haar vierde boek en de eerste titel van Marijke die verscheen via De Crime Compagnie. Met haar man en kinderen woont Marijke in de omgeving van Groningen.

( Bron: http://www.crimecompagnie.nl )

 

Samen met Saskia Jansen Storyteller: Honden trimmen

Trimmen

Honden trimmen. Twee woorden die veel verschillende gevoelens of gedachtes losmaken bij iedereen. Zo vertelde ik eens aan een jongen dat ik hondentrimster ben, waarop hij mij met een ernstig gezicht aan bleef kijken, zijn wenkbrauwen fronste en toen uiterst serieus vroeg of je daar niet een ontzettend goede conditie voor moest hebben als je de hele dag met die beesten moest rondrennen. Het duurde even voor bij mij het kwartje viel, maar trimmen als in joggen was blijkbaar de gedachte die deze jongen erbij kreeg.

Mijn zestienjarige buurmeisje krijgt bij het horen van honden trimmen iets gelukzaligs over haar heen. Ze kijkt dan dromerig voor haar uit en zucht dan dat ze ook zo graag met schattige witte kleine hondjes zou willen werken. De gemiddelde man die weinig op heeft met honden denkt bij honden trimmen meestal aan het met een tondeuse kaalscheren van elke hond. Geen serieus beroep. Dat wij vaker wel dan niet meer verdienen dan deze mannen beseffen ze niet.

Als trimster zijnde denk ik bij de woorden honden trimmen aan mijn fleurige salon waar ik als het buiten dertig graden is, ik gewoon lekker koel kan werken en het er in de winter aangenaam warm is. Ik denk aan al mijn honden waarvan sommige al veertien jaar klant zijn. Prachtig om te zien hoe deze honden als kleine pupjes onhandig over mijn drempel kwamen struikelen en nu als grote oude honden met grijze snuiten en dunne lijfjes zo vol vertrouwen nog op mijn tafel kunnen staan. Mijn hart smelt daarvan en soms overvalt het me ook plotseling dat het weleens de laatste keer kan zijn dat ik ze zal zien. Daar kan ik dan echt om huilen.

Ik denk aan hoe de telefoon voor iedere vakantie altijd roodgloeiend staat omdat Fikkie naar tante Trudy moet en zij hem echt niet kan kammen en Fikkie dus in plaats van een mooi modelletje ineens als naakthond door het leven moet en uit de zon gehouden moet worden omdat hij anders verbrandt.

Ik denk aan hoe ik dit soort mensen ervan probeer te overtuigen dat hij best wat langer in vacht mag blijven en aan hoe verbaasd ik ben als de klanten dan zeggen dat ze drie maanden(!) op vakantie gaan. Dat is geen vakantie meer, dat lijkt wel op ‘Ik vertrek’.

Ik denk aan hoe heerlijk ik het vind als ik een Schapendoes op tafel heb staan die helemaal vol zit met van die kleine plakbolletjes. Voor mij het ultieme bewijs dat de hond een heerlijk leven heeft, lekker hard door hoog gras rennen. Ook de naar sloot ruikende Retriever laat mijn hart sneller kloppen. Fijn als deze honden die als een van de weinige rassen zwemvliezen tussen de tenen hebben, daadwerkelijk ook mogen zwemmen.

Ik denk aan haren achter mijn oogbollen, aan de winkelhaakjes die ik in mijn eigen vingers heb geknipt met veel te dure net geslepen scharen die ik wonderbaarlijk genoeg als enige scharen altijd laat vallen, terwijl de goedkopere versies nooit last lijken te hebben van de zwaartekracht.

Ik denk aan klanten die mijn vak niet begrijpen, aan de onzekerheid over mijn afgeleverde handwerk.

Ik denk aan het natte pak wat ik steevast heb wanneer een Berner Sennen van, pak hem beet, zestig kilo, zich uitschudt in bad terwijl ik nog geen dekking had kunnen zoeken.

Ik denk aan de boze Jack Russels die in hun kleine verpakking soms echt niet onder doen voor de gemiddelde Rottweiler. Ik denk aan de bestellingen die ik nog moet doen, aan de prijzen die ik hanteer en of ik nu eindelijk eens omhoog zal gaan.

Ik denk aan het hondje wat overleden was nadat ik hem tien jaar heb mogen knippen.

Ik denk aan tandsteen, oorsmeer en aan de geur van lekkende anaalklieren.

Ik denk aan de cadeautjes die ik heb gekregen als blijk van waardering. Ik denk aan de twee klanten die in veertien jaar tijd, boos op me zijn geweest en aan hoe deze twee mensen mijn hele leven in mijn gedachten zullen blijven door hun negativiteit, terwijl daartegenover honderden blije klanten staan waarvan ik er een aantal wel vergeten ben.

Ik denk aan de honden die nooit meer bij me opgehaald zijn en hoe dit achteraf toch chiquer was dan ze uit een auto gooien of aan een boom binden. Nu waren ze tenminste nog lekker schoongewassen en geknipt voordat het plaatselijke asiel een nieuw mandje voor ze gingen zoeken.

Ik denk aan de honderden klanten met ieder hun eigen verhaal. De oude man die bang was dat zijn hondjes hem zouden overleven en hier graag over wilde praten. Aan de klanten waarvan daadwerkelijk hun honden de klanten hebben overleefd.

Ik heb klanten opgegeten zien worden door de kanker, maar ook jonge vrouwen moeder zien worden. Ik heb kijkjes in de levens gehad van zoveel hondeneigenaren. Verhalen vol humor, vol verdriet, vol afschuw, vol lof, vol leven.

Wanneer iemand mij vraagt waarom ik hondentrimster ben geworden heb ik daar geen kort antwoord op. Ik denk dat ik het niet geworden ben, ik denk dat ik het altijd al ben geweest.

Ik heb wel een boodschap die ik aan iedereen die een hond aan wil schaffen of met honden wil gaan werken, mee wil geven. Leer hoe je ze moet lezen, respecteer ze en behandel ze altijd eerlijk, het zijn namelijk de mooiste wezens hier op aarde.

Honden trimmen, het zijn maar twee woorden, maar voor mij is het bijna mijn hele leven. Het is een prachtig beroep waar je voor naar school kan om de kneepjes van het vak te leren, maar ik ben ervan overtuigd dat er wolvenbloed door je aderen moet stromen om hier letterlijk geknipt voor te zijn.

Jac en Chris lazen: Ik heb een mens vermoord-Machteld Libert, Walter Damen & Chris Dillen

ik heb een mens

Ondertitel: Drie moordenaars vertellen.

Auteurs: Machteld Libert, Walter Damen en Chris Dillen

Inleiding:

In april 2017 hebben Chris van Camp en ondergetekende De Pruimelaarstraat van Louis van Dievel gelezen. In dit boek gaat van Dievel terug naar het begin van de jaren zeventig, toen een seriemoordenaar en verkrachter de streek rond Mechelen terroriseerde. Deze moordenaar, Gustaaf (Staf) van Eyken, groeit op in de Pruimelaarstraat, gelegen in Bonheiden bij Mechelen. Van Dievel beschrijft vanaf een afstand, maar met liefde en toewijding de bewoners van deze straat.

Maar hoe is het verder gegaan met seriemoordenaar Staf van Eyken?

Over de auteurs:

Machteld Libert is gerechtsjournaliste bij de VRT nieuwsdienst, en tracht op haar manier in de huid te kruipen van de moordenaars. Hoe gaan ze om met de feiten? Kunnen ze leven met hun misdaad?

Walter Damen is strafpleiter, en gaat in op de juridische kant van feiten en daders: de problemen bij hun proces, strafuitvoering en de weg terug. M.n. de ontmenselijking van de daders heeft zijn aandacht.

Prof. Dr. Chris Dillen is gerechtspsychiater, en licht toe hoe mensen tot hun gruweldaden kunnen komen. Van de onvolwassen meeloper (Brusk Ba), borderliner (Antoon Timmermans) tot psychopaat (Staf van Eyken). Wordt de mens zo geboren (genetische lotsbestemming), of zijn het de invloeden van jeugd en opvoeding die iemand maken tot wat hij uiteindelijk wordt? Hoe stel je een diagnose en is behandeling mogelijk? En nog vele andere zaken.

De drie auteurs bekijken de daders elk vanuit hun eigen specifieke invalshoek. Het wordt een confronterende zoektocht zoals Libert het omschrijft, die meer dan een jaar in beslag neemt. Achter elke misdaad zit een schrijnend persoonlijk verhaal.

Over de daders:

Antoon Timmermans (pseudoniem), overigens de echte naam en verdere gegevens zijn eenvoudig te googelen, is een borderliner. Hij is charmezanger van beroep, die de ene vrouw na de andere verslindt, op zoek naar de perfecte liefde en tenslotte zijn laatste liefde, Isabel, keihard vermoord in een vlaag van woede en drankzucht. Zijn zelfmoordpoging mislukt.

Timmermans heeft volgens Dillen een borderline-persoonlijkheidsstoornis, die in zijn jeugd moet zijn gevormd. Dillen beschrijft uitermate boeiend en in een voor leken goed leesbare stijl de ik-gerichtheid van dit soort mensen, de angst om een relatie kwijt te raken, de sterke seksgerichtheid, seks – ik-gericht beleefd, niet als iets gemeenschappelijks-  is een instrument. Niets gevoelsmatigs, het is een wapen als agressie- of manipulatiemiddel, de relaties die schommelen tussen de hoogste pieken en de diepste dalen. Timmermans is een theatrale persoonlijkheid, die in zijn chaotische leven, vol drank, iedereen meesleurt in zijn eigen chaos en problematiek.

Daar komt bij dat Timmermans onvruchtbaar is  (‘Ik voel me een dode tak’), een verachtende omstandigheid volgens de strafpleiter. Maar ook – mede- een van de redenen dat vrouwen hem uiteindelijk altijd verlaten. Het mondt tenslotte uit in een passioneel drama.

Libert legt met de nauwkeurigheid van visfileerder het rechtbankgebeuren vast. Koel en afstandelijk, maar de emoties spelen zo hoog op en spatten van de bladzijden af. Zij misstaan in geen enkele thriller. Echter dit is de realiteit, hier komt geen acteur aan te pas.

Gustaaf van Eyken (‘Nooit wil ik vrijkomen’) is de serieverkrachter en -moordenaar uit De Pruimelaarstraat van Louis van Dievel. Drieëntwintig jaar na zijn veroordeling heeft hij zijn draai gevonden in Leuven Centraal. Damen wordt ingeschakeld om zijn uitgangsdagen terug te bekomen.

Libert beschrijft uitermate gedetailleerd  zijn verleden van aanrandingen, verkrachtingen en moorden, waarbij geen detail achterwege wordt gelaten. Sensatiejournalistiek? Neen, in genen dele. Door de nuchtere bewoordingen en koele, afstandelijke manier van schrijven, ontstaat een aangrijpend verhaal.

Als Staf bij het welkom de omhelzing iets te lang aanhoudt, krijgt zij rillingen.

Dillen: Staf heeft psychopatische trekken, maar is geen echte psychopaat.

Immers bij zijn aanhouding heeft hij direct alles bekend, hij voelde zelf dat hij aan het ontmenselijken was.

Volgens Dillen is hij primair een abandonist: ooit affectie en liefde gekend, maar afgestoten. Afstoting maakt een grote hoeveelheid agressie los. Seks is afstoting en afstoting is agressie en omgekeerd. Een vicieuze cirkel: hij wil borsten (uitvloeisel van de gedragingen van zijn tante, die hem vier jaar lang, van tien tot veertien, het bed intrekt), hij wil seks, maar is niet in staat om op een normale manier relaties aan te gaan en wordt afgestoten. Hij wil dat voorkomen, dat afstoten, dat doet pijn, dus gaat hij op zoek naar een manier om die afstoting in de hand te houden en te controleren. Dus seks in een totaal beheersbare omgeving – verkrachting – evolueert naar de extreemste vorm van het vermijden van een afstoting: het doden.

Dankzij therapie ontstaat er een nieuwe Staf, die niet meer terug wil de maatschappij in. Een unieke situatie en niet voorzien in het strafrecht.

Brusk Ba (‘Ik ben blij met wie ik nu ben’), pseudoniem, een allochtone jongere, afkomstig uit Koerdistan, komt via het klassieke patroon op het slechte pad. Schoolmoe, criminele vrienden, spijbelen, experimenteren met soft drugs, en ten slotte zijn problemen wegblowend. Een roofmoord loopt verkeerd af en hij wordt gepakt. Deze moord zal verder niet besproken worden.

Conclusie:

Een uitermate informatief en boeiend boek, waarin vele onderwerpen die met strafrecht, de psyche van de mens en zijn daden te maken hebben, boeiend verwoord worden. De drie auteurs hebben met passie een boek geschreven over wat hun na aan het hart ligt: moordenaars, hun verhaal, hun schuld en boete.

Waar boven Walter Damen niet aan het woord gekomen is, komt dat omdat de door hem besproken onderwerpen ( De bekentenis, Jonge delinquenten, Wat als iemand niet vrij wil komen etc. ) buiten het kader van deze beschouwing vallen.

Persoonlijk hebben wij geen enkel begrip op kunnen brengen voor de misdadigers, en is geen enkele vorm van mededogen gerijpt.

Tot slot. In Nederland kennen wij geen juryrechtspraak. Diverse malen wordt in het boek gestipuleerd dat in Nederland de zorg tot inpassing in de maatschappij op een hoger peil staat dan in België. Eenvoudigweg omdat er meer geld en psychiaters beschikbaar zijn voor deze zaken.

Chris van Camp en Jac Claasen.

*Winactie gesloten* Win en recenseer De verdwenen prinses van Geografie van Liesbeth Jochemsen!!

de prinses 2.jpg

En het is 2 september dus we gaan drie mensen heel blij maken! Whoop we kregen leuke reacties, maar er moesten toch echt keuzes gemaakt worden. Na een mooi lotingsrondje zijn de gelukkige winnaars van een gesigneerde paperback…..

Marion van den Nieuwenhuijzen ennnnn Yvonne Boogaard

Sturen jullie ons een mailtje met jullie adres gegevens? Samenlezenisleuker@gmail.com

De gelukkig winnaar van het ebook issss…… Samantha Scherps!

Als jij ons via Samenlezenisleuker@gmail.com ons je emailadres laten weten dan komt dat ook helemaal goed!! (Note: het is niet toegestaan het ebook op enige wijze te delen of te vermenigvuldigen.)

Namens ons en Liesbeth heel veel leesplezier en we kijken uit naar jullie recensie!!

gesloten 2

 

En daar zijn we dan weer met een te leuke winactie!

Dit keer net even anders dan anders, maar daarom niet minder leuk.
Hadden jullie ons gezellige interview met Liesbeth Jochemsen gezien? Ja toch zeker? Niet? Klik dan even deze link en lees alsnog met ons mee!!

Samen praten met Liesbeth

Wil jij één van de DRIE gelukkigen zijn die haar boek gaat lezen? Dan kan! Want wij hebben twee gesigneerde paperbacks en een ebook “weg te geven”!!
Daar staat wel wat tegenover. Je moet bereid zijn om uiterlijk drie weken na het ontvangen van je gewonnen boek een recensie te publiceren op Hebban en/of Bol.com en deze naar ons mailen via Samenlezenisleuker@gmail.col

Gaat dat lukken? Whoooop, laat ons dan in een reactie onder dit bericht in onze Facebookgroep Samenlezenisleuker weten waarom jij de juiste recensent bent voor dit boek!

Zaterdag 2 september zullen wij de winnaars bekend maken, we hebben er zin in en veel succes! 😀

Over De verdwenen prinses van Geografie:

Hoi,
Ik ben Alice. Onlangs vond ik een brief van mijn emme, dat betekent moeder in onze taal. Zij was prinses van ons vroegere buurland. Toen ze, als gevolg van een vloek, na honderd jaar slapen wakker werd, was alles anders. Met hulp van prins Hamlet probeert zij met een andere identiteit een nieuw bestaan op te bouwen. Wanneer hij ontdekt dat zij zwanger is, stuurt hij haar weg. Ze komt bij de zeven zussen terecht, waar ze mijn eppe, dat betekent vader, ontmoet. Hij is ook slachtoffer van een vloek. Om hem te bevrijden moet ze haar ware identiteit bekend maken. Voor velen is de verdwenen prinses van Geografie slechts een legende. Maar anderen hebben wellicht nog wraakgevoelens vanwege de gevolgen die haar verdwijning had. En wil prins Hamlet wel dat mijn eppe weer normaal wordt?
Hoe het allemaal is afgelopen lees je in dit boek, waarin ikzelf ook een belangrijke rol speel.