*Geef je op inschrijving gesloten* Samenlezenisleuker-De leesclub: Samen lezen met Suzanna Esther – de Stem!!!

En dan is het zover! We hebben vijf vrouwelijke lezers gevonden die gezellig samen hun stem gaan uit brengen over de Stem. En dat zijn……

Saskia Boree

Lisanne Ortens

Yvonne Vogels

Hanneke Schoenmakers ennnnnn

Evelien de Zwart

Allemaal gefeliciteerd als jullie een mailtje sturen met jullie adresgegevens naar Samenlezenisleuker@gmail.com dan regelen wij de rest en komt dit mooie verhaal naar je toe. Auteur Suzanne Esther zal jullie toevoegen in de door haar aangemaakte groep om daar gezellig alle onderdelen van de leesclub met jullie te regelen!

Iedereen heel veel plezier!! En een dikke dank nogmaals aan Suzanna Esther en Futuro Uitgevers!

————————————————————————————————————————————-

Whooops daar zijn we weer eens met een super leuke leesclub! Wij werden benaderd door Suzanna Esther met de vraag of we zin hadden om voor haar VIJF vrouwelijke enthousiaste lezers te zoeken voor een leesclub met haar nieuwste boek de Stem. Deze roman verscheen afgelopen maart bij Futuro

Natuurlijk willen wij dat! Dus hieronder even de voorwaarden en als je daar aan wilt voldoen geef je dan op door een reactie onder deze post achter te laten in onze gezellige FacebookgroepSamenlezenisleuker

*Je bent bereid het boek na ontvangst binnen drie weken te lezen en een recensie te sturen naar: Samenlezenisleuker@gmail.com

*Je komt tijdens het lezen gezellig in een door de auteur aangemaakte Facebookgroep om zo met haar en de anderen over het boek te kunnen brainstormen en je doet actief mee aan de volgende onderdelen:

Deel 1 – Voor het lezen

Deel 2 – Tijdens het lezen

Deel 3 – Vragen aan de auteur

Deel 4 – Na het lezen

Deel 5 – Recensie/uitgebreide mening.

Is dit gaaf of is dit gaaf? Maandag 18 juni zullen wij de vijf vrouwelijke mazzelaars bekend maken en dan gaan jullie vanaf 22 juni samen lezen!!

Wij bedanken Suzanna Esther ( geef haar pagina vooral even een like 😀 ) en Futuro Uitgevers voor deze pracht van een leesclub-actie.

Over de Stem:

Maarten Brugman is een wat sullige, ingedutte en gescheiden man die op een bepaald ogenblik een stem gaat horen die hem de weg wijst richting een minder saai bestaan. Hij wil in eerste instantie niets weten van de Stem, maar wanneer hij merkt dat de Stem hem adviezen geeft waar hij daadwerkelijk iets aan heeft, accepteert hij de Stem en geeft haar zelfs een naam: Amélie.

Amélie geeft hem op geestige wijze onder meer advies over hoe hij zijn aantrekkelijke leidinggevende Lisa mogelijk zou kunnen veroveren. Lisa krijgt van haar baas een voorstel voor een nieuw project; een project dat in de relationele sfeer grote veranderingen met zich meebrengt.

De roman de Stem is een estafette van met elkaar verweven personages die het stokje van het verhaal vloeiend overnemen…

Advertenties

Samenlezenisleuker-De leesclub: Een gouden gezin-Jolanda Zuydgeest recensie Corina****

leesclub stap1 Zuydgeest Gouden Gezin copy

Met dank aan Godijn Publishing voor de recensie-exemplaren.

Auteur: Jolanda Zuydgeest

Uitgever: Godijn Publishing

Aantal pagina’s: 232

Genre: Roman

Verschijningsdatum: 9 december 2017

Over de auteur:

Jolanda Zuydgeest-Prina (1962), groeit op in een gezin met negen kinderen. Als kind is ze al druk , veel lezen, lekker schrijven en creatief bezig zijn. Na een onbezorgde jeugd trouwt ze met Alex, en samen krijgen ze drie fijne dochters.

(Bron: www.godijnpublishing.nl.)

De cover:

Ouderwets…… heerlijk gewoon, dat nodigt uit.

De achterflap:

‘Ik heb een gouden gezin.’ Het zijn de laatste woorden van mijn vader voor hij overlijdt. Met hulp van haar negen kinderen lukt het mijn moeder om verder te gaan met haar leven. Tot er opnieuw tegenslag is. Ze wordt depressief en probeert zichzelf van het leven te beroven. De zorg voor haar neemt toe, waardoor ook de spanning tussen de kinderen oploopt. Externe hulp komt moeizaam op gang.

De laatste twee jaar van mijn moeders leven zijn zwaar. De druk van de mantelzorg veroorzaakt een breuk in het gezin. Mijn moeder voelt zich tot last.

‘We hadden haar graag nog gelukkig gezien.’

Judith

Mening:

Jolanda zet met dit boek een indringend, pijnlijk en toch ook mooi verhaal neer. Door de pakkende schrijfstijl wil je het niet weg leggen, ondanks dat je soms bijna met tranen in de ogen zit en op andere momenten van verontwaardiging het boek wil dichtklappen.

In drie delen beschrijft ze het leven van Nelis en Renate en de kinderen, en hoe en waar het uiteindelijk zo fout ging dat het gouden gezin niet meer bestaat. Gevoelens van alle personages worden zo beschreven dat je met een ieder meeleeft en je op elk personage wel een kritiekpuntje kan hebben, maar toch ook op andere vlakken sympathie kan voelen.

Door persoonlijke gebeurtenissen raakte dit verhaal mij op meerdere vlakken, maar waar ik daar normaal wel eens moeite mee heb, wilde ik nu alleen maar doorlezen omdat ik eindelijk het gevoel heb “I am not alone, dit gebeurt ook bij andere gezinnen.”

Conclusie:

Een mooi aangrijpend verhaal. Krachtig en toch gevoelig geschreven. In dit genre een meer dan verdiende vier sterren.

Corina Nieuwenhuis.

Samenlezenisleuker-De Leesclub: Een gouden gezin-Jolanda Zuydgeest-Duo-recensie Jessica en Fleur ****1/2

leesclub stap1 Zuydgeest Gouden Gezin copy

Met dank aan Godijn Publishing voor de recensie-exemplaren.

Auteur: Jolanda Zuydgeest

Uitgever: Godijn Publishing

Aantal pagina’s: 232

Genre: Roman

Verschijningsdatum: 9 December 2017

Over de auteur:

Jolanda Zuydgeest-Prina (1962), groeit op in een gezin met negen kinderen. Als kind is ze al druk , veel lezen, lekker schrijven en creatief bezig zijn. Na een onbezorgde jeugd trouwt ze met Alex, en samen krijgen ze drie fijne dochters.

(Bron: www.godijnpublishing.nl.)

De cover:

Jessica:

Erg mooi barok achtergrond in een kleur goud/geel met mooie barok fotolijstjes. Dit maakt het een prachtige eyecather. Een boek dat ik gewoon moet lezen

Fleur:

Ik vind de cover echt prachtig, het triggert mij om door te lezen.

De achterflap:

‘Ik heb een gouden gezin.’ Het zijn de laatste woorden van mijn vader voor hij overlijdt. Met hulp van haar negen kinderen lukt het mijn moeder om verder te gaan met haar leven. Tot er opnieuw tegenslag is. Ze wordt depressief en probeert zichzelf van het leven te beroven. De zorg voor haar neemt toe, waardoor ook de spanning tussen de kinderen oploopt. Externe hulp komt moeizaam op gang.

De laatste twee jaar van mijn moeders leven zijn zwaar. De druk van de mantelzorg veroorzaakt een breuk in het gezin. Mijn moeder voelt zich tot last.

‘We hadden haar graag nog gelukkig gezien.’

Judith

Meningen:

Jessica:

Wat emotioneel sla ik dit boek dicht.. Prachtig geschreven ! Het zorgt voor vochtige ogen en een brok in mijn keel. Herkenbaar op vele vlakken.

Voorop staat “Hoe mantelzorg kapot maakt wat je lief is ” ,wat slaat ze hiermee de spijker op de kop !

Fleur:

Het eerste kwart is goed opgebouwd. Je wil wel doorlezen en komt meer te weten over de personages, wat er soms best wel veel zijn. Waardoor je vaak terug moet bladeren naar de personageslijst.

Jessica:

Een gouden gezin dat 2 maal wordt getroffen door een groot verlies.

Het boek is opgesplitst in 3 delen. Hierdoor leest het boek lekker makkelijk weg. Ieder deel heeft zijn eigen doel.

Het 1ste deel vertelt in korte hoofdstukken over het gezinsleven. Het begint met de ziekte van Nelis en diens overlijden. Dan volgen we het verdere leven van mama Renate op de voet. Haar gezondheid gaat geleidelijk aan achteruit. Haar jongste zoon Job woont thuis, en die krijgt te maken met hartproblemen en kan de zorg niet meer alleen aan. Hier komen de andere zussen en broers om de hoek kijken om voor hun moeder te zorgen en Job bij te staan om hem ook wat te ontlasten. Dit tot ongenoegen van een aantal gezinsleden.

Fleur:

Het boek is erg goed, en omdat het een bekend onderwerp heeft begrijp je de personages beter. Op ongeveer de helft van het boek gaat de schrijfstijl over op brieven. De brieven zijn kort, maar op het begin wel even wennen.

Jessica:

In deel 2 krijgen we inzage in een schriftje wat bijgehouden werd toen Renate in een verzorgingstehuis kwam te wonen. Hierin werden belangrijke punten en mooie momenten geschreven. Als een soort dagboek. Terwijl je dit door leest voel je duidelijk de spanningen tussen de broers en zussen. In het 3de deel vinden de nachtwake’s plaats. Cornè en zijn zussen Renate, Avelinde en Judith, samen met kleindochter Janneke, blijven om de beurt de nachten bij hun moeder/oma. Tot zij haar laatste adem uitblaast. Dit deel begint met mama Renate, die vertelt aan Judith dat ze elke avond de gordijnen even open doet en dan vraagt of Nelis ( haar overleden man ) haar alsjeblieft wil komen halen. Zelfs nu ik het typ voel ik de tranen komen.

Fleur:

Het beste aan het boek is dat de personages zo herkenbaar zijn, er zijn personages waar je van houdt, maar er zijn er ook waar je een hekel aan krijgt. De schrijfstijl is fijn en de hoofdstukken zijn kort. Waardoor je door het boek heen vliegt en je hebt het niet eens door.

Jessica:

Omdat er flinke scheuren in het gezin zijn gekomen, willen de 2 broers Johan en Pierre niet komen als hun zussen er zijn, en andersom willen de zussen niet weggaan om ruimte te maken voor hun broers. Dit zorgt ervoor dat Pierre en Johan geen afscheid van hun moeder komen nemen. Je zou denken dat ze in deze tijden juist de koppen bij elkaar zouden steken, maar het is duidelijk dat trots soms behoorlijk in de weg kan staan. De een wil teveel en de ander onderneemt niks. Uit eigen ervaring weet ik dat dit inderdaad voorkomt. In plaats dat ze met zijn allen samenwerken, vormen zich juist 2 kampen met alle gevolgen van dien. Dit boek geeft een inzage in het leven als mantelzorger, dit is een hele heftige taak om op je te nemen. Zo heb ik dat in levende lijve ondervonden. De wrijvingen in de familie zijn mij helaas ook niet bespaard gebleven. Dit boek had voor mij dus een enorm raakvlak. Ik merkte dat mijn eigen verleden even de kop op kwam steken.

Conclusie:

Fleur:

Dit boek krijgt van mij vier sterren!

Jessica

Bedankt Jolanda, je hebt dit zo prachtig geschreven. Of je nou wel of niet hiermee te maken hebt gehad. Dit boek is zeker een aanrader ! Van mij dan ook welverdiende 5 sterren..

Een dikke vier en halve sterren namens

Fleur Soors en Jessica van Hest.

Samenlezenisleuker-De leesclub: Een gouden gezin-Jolanda Zuydgeest duo-recensie Mariska en Hans ****

leesclub stap1 Zuydgeest Gouden Gezin copy

Met dank aan Godijn Publishing voor de recensie-exemplaren.

Auteur: Jolanda Zuydgeest

Uitgever: Godijn Publishing

Aantal pagina’s: 232

Genre: Roman

Verschijningsdatum: 9 December 2017

Over de auteur:

Jolanda Zuydgeest-Prina (1962), groeit op in een gezin met negen kinderen. Als kind is ze al druk , veel lezen, lekker schrijven en creatief bezig zijn. Na een onbezorgde jeugd trouwt ze met Alex, en samen krijgen ze drie fijne dochters.

(Bron: www.godijnpublishing.nl.)

De cover:

Mariska:

De tekst op de cover greep me meteen, doordat mijn echtgenoot mijn mantelzorger is. De portretjes maken duidelijk dat het om een familie of gezin draait. Ik kreeg een idee over de leeftijd van de betrokkenen, want zulke portretjes worden nu niet meer zoveel in huizen gehangen, dat is meer iets van een tijdje terug.

Hans:

De cover vind ik heel toepasselijk, omdat het om een gezin gaat dat met alle facetten op de cover weergegeven aan de muur omringd door goud.

De achterflap:

‘Ik heb een gouden gezin.’ Het zijn de laatste woorden van mijn vader voor hij overlijdt. Met hulp van haar negen kinderen lukt het mijn moeder om verder te gaan met haar leven. Tot er opnieuw tegenslag is. Ze wordt depressief en probeert zichzelf van het leven te beroven. De zorg voor haar neemt toe, waardoor ook de spanning tussen de kinderen oploopt. Externe hulp komt moeizaam op gang.

De laatste twee jaar van mijn moeders leven zijn zwaar. De druk van de mantelzorg veroorzaakt een breuk in het gezin. Mijn moeder voelt zich tot last.

‘We hadden haar graag nog gelukkig gezien.’

Judith

Meningen:

Mariska:

Allereerst kan ik zeggen dat het boek me genoeg boeide, want ik bleef maar lezen en had het in anderhalve dag uit. Het is een meeslepend verhaal, en  het zette me af en toe aan het denken over wat de toekomst in petto heeft voor het gezin waar ik zelf uit kom.

Mede door de korte hoofdstukken en goed leesbare druk leest het vlot.

Hans:

Ik vind het verhaal goed geschreven op een begrijpelijke manier, het is vanaf pagina één goed te volgen, en er wordt duidelijk beschreven waar het om gaat in dit boek en om wie het allemaal gaat, want anders klopt de titel niet vind ik en laat je de lezer in achterstand over wie er bij betrokken zijn.

Als je kijkt naar hoe het verhaal in mekaar zit, zie ik vergelijkbare zaken die ikzelf ook tegenkom in de echte wereld, de man komt te overlijden en voelt zich alleen, herpakt zich maar het gemis komt weer enorm terug, dat is menselijk. Ook hetgene wat met geld te maken heeft komt me bekend voor uit me werk dat er altijd één of meerdere familieleden minder empatisch zijn en eigelijk weinig medeleven betuigen, maar uit zijn op eigenbelang, geld dus. Het is allemaal zo herkenbaar uit het echte leven met dat er altijd mensen dwars liggen, minder willen doen of geen tijd hebben.

Mariska:

Ik moest een beetje wennen aan de schrijfstijl. Ik heb meerdere boeken gelezen waarbij er over het dagelijks leven van een persoon wordt geschreven, zoals de boeken van Bart Chabot over Herman Brood, of de boeken van Michel van Egmond over René van der Gijp.
Dit is wel andere koek, het is meer in dagboek stijl en deels logboek stijl, geschreven door de persoon zelf. Je leest echt de persoonlijke beleving.
Ik vond het hierdoor af en toe wat eenzijdig, je vormt je een idee over de  andere personages via de inhoud van het logboek, en dat is duidelijk persoonlijk gekleurd.

Hans:

ik maak situaties mee in me werk dat er mensen zijn die de ander pijn doen en niet denken wat het voor een ander betekent als druk, stress en net doen of de neus bloedt. Want vergeet niet, buiten de zorg voor de moeder hebben sommige personages ook nog een eigen leven, dat echt opgaat aan de zorg van de moeder, en een aantal broers zijn daar erg hard in.
Terwijl de moeder wel voor hun heeft gezorgd tot dat ze het huis uitgingen.

Het meest heb ik te doen met de moeder, Judith, Renate, Avelinde en Andrea, want zij tonen zoveel hart aan hun moeder en krijgen er feitelijk weinig voor terug. Je moet het eigenlijk zien alsof je water naar de zee brengt, alleen het enige verschil is dat het menselijke er aan te pas komt. Ik denk dat de meeste mensen het bekend voorkomt dat je soms veel voor een ander doet en er weinig voor terugkrijgt, dan wel onmacht, of ze kunnen er echt niks aan doen.

Mariska:

Het boek wordt onderverdeeld in het genre literaire roman, ik vind het meer een autobiografisch relaas.
Het is soms schokkend en wrang om te lezen over de gedachten en daden van de moeder van het gezin en enkele kinderen.
In onze Nederlandse cultuur en maatschappij zijn de ouderen echt in een verdomhoekje gekomen. Het is een triest verhaal en waarschijnlijk voor een hoop mensen erg herkenbaar.

Hans:

Tijdens het hele boek heb ik meegeleefd met de personages en situaties, want eigenlijk verwacht je van anderen terug aan wat je geeft, en als je dat niet krijgt doet het eigenlijk pijn. Sommige stukken zijn hartverscheurend, omdat de personages soms machteloos staan op veel momenten, want je hebt de ander niet in de hand met haar of zijn manier van denken en doen, en aangezien in veel werk met een bepaalde doelgroep, raakt dit verhaal me extra omdat ik de link snel kan leggen met de praktijk in het nu.

De zorg van de thuiszorg of in het verzorgingstehuis in het boek is ook net als in het echt, ze kunnen niet meer doen dan nodig is, met tijd, inleven, want er zijn meer mensen, er zijn uitzonderingen natuurlijk met zorgverleners die net dat stukje extra doen, zoals met een kaars bij de receptie, je komt het niet veel tegen als er iemand overlijdt in een tehuis waar dan ook.

Conclusie:

Mariska:

Vier sterren 

Hans:

Al met al zijn dit soort boeken een les voor het leven en de vraag rijst dan telkens, kan het ooit veranderen tot een ideale wereld, ik denk het niet, want iedereen denkt in zijn eigen Ego, en het Ego wordt gemaakt door invloeden en ervaringen met alles.

Vier sterren.

Vier unanieme sterren namens

Mariska van Westen en Hans Groenewold

Samenlezenisleuker-De Leesclub: Een gouden gezin-Jolanda Zuydgeest-Duo-recensie: Katrien en Karin ****

leesclub stap1 Zuydgeest Gouden Gezin copy

Met dank aan Godijn Publishing voor de recensie-exemplaren.

Auteur: Jolanda Zuydgeest

Uitgever: Godijn Publishing

Aantal pagina’s: 232

Genre: Roman

Verschijningsdatum: 9 December 2017

Over de auteur:

Jolanda Zuydgeest-Prina (1962), groeit op in een gezin met negen kinderen. Als kind is ze al druk , veel lezen, lekker schrijven en creatief bezig zijn. Na een onbezorgde jeugd trouwt ze met Alex, en samen krijgen ze drie fijne dochters.

(Bron: www.godijnpublishing.nl.)

De cover:

Karin:

De cover geeft een nostalgisch beeld. Fotolijstjes van weleer. Retrobehang. Een gevoel van geborgenheid. Het verhaal is echter van alle tijden en ik denk dichterbij dan verwacht. Je weet niet altijd het verhaal/verdriet wat in gezinnen kan afspelen.

Katrien:

Alleen bij het zien van de cover zou ik het boek gaan lezen. Prachtig vind ik die. Het behangpapier van weleer is zeer subtiel als achtergrond gekozen. De fotokettingen zijn ook typisch iets van vroeger. Dat hing volgens mij in iedere woning. Hij straalt veel warmte uit. Hij straalt enorm veel warmte uit. Als het verhaal even mooi is als de cover, dan krijgen we een echte pageturner.

De achterflap:

‘Ik heb een gouden gezin.’ Het zijn de laatste woorden van mijn vader voor hij overlijdt. Met hulp van haar negen kinderen lukt het mijn moeder om verder te gaan met haar leven. Tot er opnieuw tegenslag is. Ze wordt depressief en probeert zichzelf van het leven te beroven. De zorg voor haar neemt toe, waardoor ook de spanning tussen de kinderen oploopt. Externe hulp komt moeizaam op gang.

De laatste twee jaar van mijn moeders leven zijn zwaar. De druk van de mantelzorg veroorzaakt een breuk in het gezin. Mijn moeder voelt zich tot last.

‘We hadden haar graag nog gelukkig gezien.’

Judith

Meningen:

Karin:

De verwachte hulp van buitenaf laat op zich wachten als de moeder depressief wordt. De kinderen  willen het beste voor  hun moeder en worden mantelzorger. Dit veroorzaakt de nodige wrijvingen binnen het gezin. Moeder voelt zich bezwaard en wil eigenlijk niet verder leven! Te begrijpen dat de gezinssituatie verder onder spanning komt te staan

Katrien:

Bij het lezen van het voorwoord wou ik onmiddellijk verder lezen.  De bladzijde daarna werden de namen van de kinderen uit het gouden gezin meegegeven,te beginnen met de oudste.  Dit bleek bij het verder lezen echt nuttig.  Het eerste deel was zeer aangenaam lezen, alhoewel ik absoluut geen erkenning noch herkenning heb met deze problematiek .Het verhaal wordt verteld vanuit het standpunt van de jongste van het gezin, namelijk Judith. Een gezin met 9 kinderen dat, alhoewel ieder op zichzelf woont, een blijvende band heeft, of is dit gewoon schijn? Bij het overlijden van de vader die zijn gezin “het gouden gezin” noemt, maakte dat er toch enkele hiaten naar boven kwamen.  Tot zover las het verhaal zeer vlot. Naarmate moeder ouder werd, kwamen er meer en meer verantwoordelijkheden te liggen op de schouders van de kinderen, maar dan blijkt dat niet iedereen bereid is evenveel tijd te besteden om hun moeder op te vangen. Aanvankelijk bleef ik volledig in het verhaal, maar vanaf de tijdsaanduidingen bleek het moeilijker en moeilijker te verlopen. Ik kon mij wel inleven, maar toch miste ik iets, waar ik de vinger niet kan op leggen.

Karin:

‘mamma gaat op in de wind, net als het gouden gezin” Blz. 225.

Ik vind dit boek een aanrader!

De schrijfstijl is makkelijk.  Je wordt emotioneel  meegetrokken in de personages.

Katrien:

Het tweede deel viel mij dan helemaal tegen, maar gelukkig kwam daar verandering in, en kon ik het verhaal toch terug volledig positief bekijken, ook het deel dat mij was tegengevallen.  Blijkbaar hebben de situaties en gebeurtenissen mij op een bepaald moment toch gegrepen en ja, ik durf zeggen dat er toch menig traantje is gevloeid.

Dit is een boek dat ik toch aan enkele mensen zal aanraden te lezen.

Wat de personages betreft, vind ik dat deze voldoende werden uitgediept.

De auteur heeft hier toch wel een aangrijpende dagdagelijkse problematiek naar voor gebracht, die voor de mensen die met deze problematiek niets te maken hebben, voeling en openheid geven én die maakt dat het de lezers raakt.

Doordat het verhaal werd verteld vanuit het oogpunt van de jongste dochter Judith, kennen we haar visie, maar niet het gevoel en de visie van de broers en de zussen. wat uiteindelijk niets af deed aan het verhaal.  Mocht elk zijn gevoelens en meningen volledig worden uitgediept, zou het één kluwen zijn geworden.

Conclusie:

Karin:

Soms  tenenkrommend, dan weer  tranentrekkend.

Een mooi verhaal met een boodschap!

Waardering 4 sterren.

Katrien:

Waar het mij op een bepaald moment moeilijk viel om verder te lezen door het agenda-vertellen, bleek nadien toch zijn nut te hebben.

Originaliteit 3*

Personages 3*

Spanning 3*

Leesplezier 3*

Schrijfstijl 3*

Plot 3*

Afgerond vier mooie sterren namens

Katrien Baert en Karin van Gemst

 

Samenlezenisleuker De Leesclub: Een gouden gezin-De Quotes!

leesclub stap2 Zuydgeest Gouden Gezin Quotes

En dan zijn we alweer over de helft van de leesclub, en ondanks de drukte rond de feestdagen is iedereen lekker aan het lezen geweest en hebben onze deelnemers allemaal een mooie quote gemaild!

Lezen jullie mee?

Karin:

Dit is niet zomaar een boek.
Mij geeft het stof tot nadenken.
Rechtstreeks uit het hart en uit het leven gegrepen.

Katrien:

Ze is bang dat ze niet genoeg geld heeft op haar rekening.

Fleur:

Oud worden is niet zo moeilijk, maar het oud zijn wel.

Jessica:

Een boek dat je raakt. Of je er nu wel of geen ervaring mee hebt.
Ik raad iedereen dit prachtige boek aan.

Mariska:

Uit het leven gegrepen.

Hans:

Als je mensen leert kennen, ga je van dieren houden.

Corina:

Herkenning voert de boventoon en het kippenvel wil niet meer weg tijdens het lezen.

 

Hoe mooi is dit dan weer? Nu zijn we op het punt van de recensies aanbeland. We gaan samen aan de slag en tot volgende week voor de afsluiter!

Over Een gouden gezin:

‘Ik heb een gouden gezin.’ Het zijn de laatste woorden van mijn vader voor hij overlijdt. Met hulp van haar negen kinderen lukt het mijn moeder om verder te gaan met haar leven. Tot er opnieuw tegenslag is. Ze wordt depressief en probeert zichzelf van het leven te beroven. De zorg voor haar neemt toe, waardoor ook de spanning tussen de kinderen oploopt. Externe hulp komt moeizaam op gang.

De laatste twee jaar van mijn moeders leven zijn zwaar. De druk van de mantelzorg veroorzaakt een breuk in het gezin. Mijn moeder voelt zich tot last.

‘We hadden haar graag nog gelukkig gezien.’

Judith

Leesclub Samenlezenisleuker: Tijdens het lezen! Een gouden gezin-Jolanda Zuydgeest

leesclub stap1 Zuydgeest Gouden Gezin copy

We zijn een week op weg met de leesclub en sommige deelnemers hebben hem zelfs al uit! Maar eerst is het tijd voor een vraag over het eerste kwart van het boek.

De vraag was:

Hoe vonden jullie de opbouw van het verhaal tot en met het eerste kwart?

Hieronder de antwoorden:

Mariska:

Ik vond het jammer dat in het voorwoord alles al weggegeven werd. Ik werd erna gelukkig genoeg door het boek gegrepen, zodat je dat weer loslaat.
Vrij snel na het voorwoord wordt duidelijk waaraan de titel is ontleend.
In de meeste boeken zijn zulke momenten wat later en wat meer gesluierd.
Wellicht is dat doordat het een persoonlijk relaas is van gebeurtenissen.

Het is duidelijk uit het leven gegrepen, uit ervaring weet ik dat families vaak in conflict raken bij de laatste zorg voor een ouder, banaal genoeg ook vaak over geld.

Het is geschreven vanuit het standpunt van één van de kinderen. Er ontstaat een kloof tussen twee groepen van kinderen. Af en toe bedacht ik me, “wat zou het andere groepje geschreven hebben, hoe hebben zij het beleefd?”.

Ik heb ook de leeftijd dat de rollen omdraaien, en je als kind voor je ouders gaat zorgen, dus het zette me ook aan het denken. Wat staat me te wachten?

Fleur:

Het eerste kwart is goed opgebouwd. Je wil wel doorlezen en komt meer te weten over de personages, wat er soms best wel veel zijn. Waardoor je vaak terug moet bladeren naar de personages lijst.

Jessica:

In een rap maar goed te volgen tempo maak je kennis met het grote gezin. Er vinden een aantal opeenvolgende gebeurtenissen plaats die met elkaar in verband staan. Duidelijk lettertype en fijne korte hoofdstukken. Dit maakt dat het erg vlot doorleest.

Karin:

Ik vind de opbouw duidelijk. Je krijgt een proloog ( waar gelijk het knelpunt uiteen wordt gezet). De gezinssamenstelling wordt duidelijk neergezet (opsomming). Tevens krijg je de verklaring van de titel (vind ik een pluspunt!).

Verder ga je stap voor stap mee naar de twee roerige jaren van het gezin. Ik ervaar de schrijfstijl als prettig. Het leest begrijpelijk. Het empathisch zijn met Judith, Avelinde en mama gaat vanzelf. Een logische opbouw, wat geen flashback gevoel geeft.

Hans:

Tot nu toe vind ik de opbouw heel goed.
Het is net als in het echte leven.

Er gebeurt een traumatische gebeurtenis bij één van de partners, en de ander kan het verlies niet goed aan en wordt dan niet begrepen met de pijn en inleving voor een nabestaande. Er volgt een neerwaartse spiraal, depressie, en komt er hulp van buitenaf, wat heel moeizaam gaat met alle gevolgen van dien en verdriet van de kinderen, en waarvan er van een aantal onbegrip is.

Corina:

De opbouw zit het eerste kwart prima in elkaar. Je voelt vanaf het begin mee, en ondanks het heftige onderwerp leest het lekker weg.

Katrien:

Een boek waar je onmiddellijk in het verhaal zit.  De opbouw tot nog toe verloopt heel stilletjes.  Dit maakt dat we de personages heel goed leren kennen.  Ik ben benieuwd hoe het verder verloopt. En ook leest het verhaal zeer vlot.  Perfecte opbouw wat mij betreft.

 

Over Een gouden gezin:

‘Ik heb een gouden gezin.’ Het zijn de laatste woorden van mijn vader voor hij overlijdt. Met hulp van haar negen kinderen lukt het mijn moeder om verder te gaan met haar leven. Tot er opnieuw tegenslag is. Ze wordt depressief en probeert zichzelf van het leven te beroven. De zorg voor haar neemt toe, waardoor ook de spanning tussen de kinderen oploopt. Externe hulp komt moeizaam op gang.

De laatste twee jaar van mijn moeders leven zijn zwaar. De druk van de mantelzorg veroorzaakt een breuk in het gezin. Mijn moeder voelt zich tot last.

‘We hadden haar graag nog gelukkig gezien.’

Judith