*Winactie Gesloten* Win Ciao Sicilia van Marelle Boersma!

CiaoSicilia

Hopsekeeeee en dan is het woensdag 6 maart en mogen we de gelukkige winnaar bekend maken. Oi oi wat genieten, er kwamen onmeunig veel reacties! Uit die dikke 200 chocoladeberichten viel vandaag dan het lootje. Wie mag gaan genieten van Ciao Sicilia? Dat issss:

Liesbeth Schutter!

Een dikke gefeliciteerd en veel leesplezier. Wil je ons je adresgegevens even mailen?

Samenlezenisleuker@gmail.com

Dan zorgen wij samen met de uitgever dat deze mooierd in je brievenbus gaat vallen.

Nogmaals een dikke dank aan Uitgeverij De Crime Compagnie voor het mogelijk maken van deze prachtactie!

📚🍾🍾📚

—————————————————————————————————————————————–

Het einde van februari nadert alweer en de lente komt er aan! Wat is er fijner om dan met een lekkere thriller in het voorjaarszonnetje te gaan zitten lezen? En dat kan straks mooi met de nieuwste Ik vertrek-thriller van Marelle Boersma! Want jij kan dankzij Uitgeverij De Crime Compagnie Ciao Sicilia bij ons winnen. Whoooop dat is toch weer even een potje gaaf hè?

Natuurlijk verwachten we een paar kleine acties van jullie, waardoor jullie kans maken op deze toffe thriller. En als je nog twijfelt aan meedoen, lees dan even Karin haar recensie mocht je die gemist hebben. Hier het linkje: Karin las: Ciao Sicilia – Marelle Boersma ****

Nou oké en nu *oplet-modus aan*

1: Like de Facebookpagina van de uitgever via onderstaande link:

De Crime Compagnie

geen moetje, maar wel leuk als je onze openbare pagina er in één moeite bij meepakt via:

Samenlezenisleuker De Pagina

2: Reageer onder dit bericht in onze gezellige (besloten) Facebookgroep met jouw favoriete smaak chocolade. Nog geen lid? Klik dan even deze link en kom er gezellig bij!

Samenlezenisleuker De Groep

3: Wacht heel rustig en zonder enige spanning of stress tot woensdag 6 maart, want dan zullen we de winnaar bekend maken 📚🥂🥂📚

Wij bedanken natuurlijk Uitgeverij De Crime Compagnie voor het mogelijk maken van deze heerlijke actie!

Over Ciao Sicilia:

Op het moment dat Anne de envelop in een brievenbus laat vallen, weet ze dat ze nooit meer terug kan. Haar werk als chocolatier, haar echtgenoot Benny en haar vriendschap met Daan, alles moet ze achterlaten. Haar leven zal nooit meer hetzelfde zijn. Ze vertrekt naar het Italiaanse eiland Sicilië in de hoop dat ze daar niet gevonden wordt…

Karin las: De Centurion #1 – Owan Drake *1/2

DeCenturion

Met dank aan Owan Drake voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Owan Drake

Serie: De Centurion #1 – Bruwick Anvilgard

Uitgever: Brave New Books

Aantal pagina’s: 37, ebook

Genre: Fantasy

Verschijningsdatum:  november 2018

Over de auteur:

Owan Drake is het schrijvend alter ego van iemand die je misschien kent, maar misschien ook niet. Om persoonlijke redenen heeft hij er voor gekozen om zijn identiteit niet prijs te geven totdat hij zal sterven. Zijn debuutroman is de Zaden der Hoop Boek I – De Val van Hymír, gepubliceerd op 22-03-2017.

( Bron: www.hebban.nl )

Achterflap:

Ter nagedachtenis aan een van Owan Drake’s vrienden, die zichzelf van het leven beroofd heeft, komt hij met een bloedstollend verhaal waarin hij zijn emoties verwerkt!

In het universum van De Zaden der Hoop is er een onderdeel van de Koninklijke Garde, genaamd de Centurion; zij zijn gespecialiseerd in het doden van Nachtzaden. De Centurion bestaat uit drie hoofdleden. Het zijn zeer bekwame en kundige magiërs. In dit eerste deel van de trilogie volgen we Bruwick Anvilgard, die in een wel heel benarde positie komt te zitten. Weet hij zich hieruit te redden of sleurt hij de hele Centurion mee de afgrond in?

Mening:

Korte verhalen / Fantasy; dit is helemaal mijn ding, toch had ik altijd het idee dat het werk van Owan mijn ding niet zou zijn. Dan is een kort verhaal een fijne manier om daar achter te komen en mijn gevoel zat juist.

De Centurion wist me op geen enkel vlak te raken, wist me nergens te pakken en ik vraag me na het lezen af wat ik nu eigenlijk precies gelezen heb. In mijn ogen is het een kunst op zich om in een kort verhaal een volledig verhaal met krachtige karakters neer te zetten. En dat gegeven mis ik compleet in De Centurion. Het verhaal an sich gaat van de hak op de tak en ook de rode draad blijft een vraagteken. De schrijfstijl weet me niet te bekoren; regelmatig vind ik de zinnen onhandig of onsamenhangend geformuleerd, met zo her en der op een toon waarbij je je als lezer onderschat voelt. Het is me te eenvoudig en redactioneel gezien verdient dit verhaal ook extra aandacht.

Het gedrag van de personages is me een raadsel. De personages zelf komen ook niet binnen, ze zijn er maar ik ben ze ook zo weer vergeten. Owan staat aardig bekend om het gebruik van grofheid. Nu is het mij maar zelden te grof of te lomp, maar ik heb hier ondanks zo af en toe een grinnik, het gevoel dat het grof is om het grof zijn, dat het schelden is om het schelden. Ik zie de meerwaarde of het nut niet en dan ben je me kwijt. Dit is te kinderlijk voor de volwassene maar daartegenover schotel je dit je kind ook niet voor.

De Dankbetuiging na het Voorwoord is leuk gedaan en ook de toon is leuk en vol humor. Inhoudelijk kom ik echter tot de conclusie dat ik nergens onder de indruk ben. Jammer, het blijft persoonlijk en dan is het zoals het is.

Conclusie:

Anderhalve ster voor De Centurion.

Karin Meinen. 

*Blogtour* Over de grens van Mechtild Borrmann

collage Over de grens .jpg

Op 5 maart verschijnt bij A.W. Bruna Uitgevers de prachtige roman Over de grens van Mechtild Borrmann. Geschiedenis en spanning worden gecombineerd in deze roman die speelt in het Duitsland van net na de oorlog.

Wij kregen de vraag of wij mee wilden doen aan de blogtour, en onze Corina houdt veel van geschiedenis en heeft dan ook heel veel zin om dit boek te gaan lezen. De datum van het online komen van onze recensie is nog een verrassing, dus houd ons in de gaten!

Over Over de grens:

De Schönings wonen in een dorp aan de Duits-Belgische grens. Zoals veel gezinnen daar proberen ook zij in de zware jaren na de oorlog wat extra’s te verdienen met het smokkelen van koffie. De zeventienjarige Henni is hier vanaf het begin bij betrokken en kent de route over het verraderlijke moerasgebied op haar duimpje. Zij kan de smokkelaars, voornamelijk kinderen, veilig in het donker door het gebied loodsen.

Maar vanaf 1950 gaat de georganiseerde misdaad zich met de smokkel bemoeien, en schrikt de douane er niet voor terug om op hen te schieten. En op een nacht gebeurt het ondenkbare: Henni’s zusje wordt neergeschoten. Henni wordt in een tuchtschool vastgezet. Vanwege de koffiesmokkel. Maar dat is slechts een deel van de waarheid. Haar jongere broertjes, die Henni sinds de dood van hun moeder onder haar hoede had, belanden in een katholiek kindertehuis. Waar een van hen, de kleine Matthias, aan longontsteking sterft. Ook dat is slechts een deel van de waarheid…

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Samenlezenisleuker De Leesclub: De Duistere School -De Quotes!

leesclub de duistere school quotes

We zijn alweer op de helft van de leesclub dus het is tijd voor ons favoriete onderdeel! De quotes! Heerlijk vinden we dit. Lezen jullie met ons mee? Daar komt-ie-dan 😀

Marieke:

Ik ben 25 jaar ouder dan de doelgroep van dit boek, maar ook ik liet me meeslepen in deze spannende jeugdthriller waar niks is wat het lijkt.

Lieselotte en Luna:

Nachtmerries worden angstvallig echt.

Vicky:

De fantasie die we hadden als kind bij het zien van mensen en gebouwen die er eigenaardig uitzien komt terug helemaal boven bij het lezen van dit verhaal.

Marie:

Wat als niemand ziet wat jij ziet…

Wat als niemand je gelooft…

Wat als jij de enige bent die de school nog kan redden?

Een boek over een duistere school, met geheimen en mysteries, met vriendschap en een gezonde dosis spanning. Een must have voor de jonge griezel liefhebbers!

Gerrit:

Als ik kijk naar de hoofdpersoon, Quinten, dan zie ik een normale jongen. Geen grote sterke of gezette brede, maar een gewone jongen. Zijn kracht zit in zijn fantasie. Een lijntje met een andere wereld die hij maar niet kan begrijpen. Hij probeert het onder woorden te brengen bij zijn vrienden, die hem grappig vinden maar ook zielig. Hij probeert het te verwerken, maar omdat hij er geen grip op krijgt heeft hij continu nachtmerries. Hij komt er niet uit. Maar ondanks dat is hij geen gewone jongen. Zijn vrienden zijn alles en zijn vader is zijn held. Hij heeft er alles voor over om ze te helpen op welke manier dan ook, en al lachen ze hem uit, hij blijft standvastig doorvechten om alles voor iedereen in orde te maken…een ware held op zijn eigen manier!!

Corina:

Dit is een boek dat je elk kind wil aanraden, lekker griezelen en fantaseren.

 

Over De Duistere School:

Eenmaal je op deze school zit, geraak je er nooit meer weg.

Op de dag na de Grote Storm staat er plots een nieuw gebouw in het midden van Kraaidorp.De Duistere School wordt het genoemd, een internaat voor alle kinderen die in Kraaidorp wonen. Niemand wil luisteren naar de twaalfjarige Quinten, die als enige zweert dat er iets vreemds aan de hand is in zijn dorp. Zelfs zijn vader en zijn beste vrienden geloven rotsvast dat Bertus en Colette Zwart, de schooldirecteurs, het goed met hen menen.

Maar dan verdwijnen de kinderen een voor een.

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Jac las: Prooi – Deon Meyer ***1/2

Prooi

Deon Meyer heeft met de ‘Bennie Griessel’ reeks een reeks ijzersterke thrillers geschreven. Duivelspiek, 13 uur, 7 dagen, Cobra en Ikarus hebben niet alleen gemeen dat ze nagelbijtend spannend zijn, maar vooral dat het enorm mooie Zuid-Afrikaanse landschap veelal als decor dient voor de misdaden die de Eenheid Ernstige Delicten van het Direktoraat vir Prioriteits-Misdaadondersoeke, beter bekend als de Valken, probeert op te lossen. Daar komt bij dat de couleur locale zeer charmante kanten heeft door het gebruik van vele Afrikaanse namen.

In Prooi is dat nauwelijks het geval. En dat is een gemis. Na Ikarus was het vier jaren wachten op een nieuwe Bennie Griessel. De vreugde om het weerzien met Vaughn Cupido, Mbali Kaleni, Mooiwillem Liebenberg en de rest van het integere en onkreukbare team is groot. En daar draait het om: integer, niet omkoopbaar.

Het mooiste woord van het jaar moet wat mij betreft ‘staatskaping’ worden. Daar draait het allemaal om in dit boek. Meyer omschrijft dit als volgt: verregaande corruptie op regeringsniveau, waardoor bedrijven en andere omkopers het regeringsbeleid ( mede ) bepalen. Google maar eens op ‘Gupta broers Zuid-Afrika’. Een ander aspect waarom de boeken van Deon Meyer zo interessant zijn, betreft de gevolgen van het opheffen van de apartheid en de gevolgen daarvan voor het functioneren van de SAPS ( South African Police Services).

Deze inleiding is nodig om aan te geven dat Prooi één grote aanklacht is van Deon Meyer tegen het machtsmisbruik, nepotisme en corruptie in dit mooie land. De auteur verpakt dit in een thriller met een boodschap derhalve. In een tweetal verhaallijnen wordt dit alles uitermate gedoseerd op de lezer los gelaten. De ingenieuze en fraaie plot, heeft wel wat weg van een koude-oorlog-spionage-thriller van bijv. John le Carré, waarbij achter elke spion weer een andere spion klaar stond  om de eerste af te knallen mocht hij of zij in de fout gaan.

Maar met vermelding van de zeer goede plot is het gedaan met het noemen van de mooie kanten van deze thriller. Het boek is mij enigszins tegengevallen. Een wel om twee redenen. Na de flitsende start, verzanden de verhaallijnen. Meyer schrijft te gedetailleerd en omstandig. Dat kan in bepaalde situaties een bepaalde leesflow genereren, in dit geval duurt het te lang. Met als gevolg te weinig opbouw van spanning. Met West-Europa, Nederland en Frankrijk , als belangrijke plaatsen van handeling, is Zuid-Afrika helaas te weinig in beeld. De connecties met Nederland zijn volop aanwezig. Van het Rijksmuseum waar het schilderij van Jan Mostaert hangt van ‘Christophle le More’ tot ‘ Ma belle amie’ van de Tee-set.

3,5 sterren.

Jac Claasen.

Jac las: Blonde Dolly – Tomas Ross****

BlondeDolly

Blonde Dolly was een prostituee die op 30 oktober 1959 door een misdrijf om het leven is gebracht. De dader staat voor 99,9% vast. Haar dood is omgeven door tal van raadsels, want Sebilla Johanna Alida Niemans was werkzaam onder de namen Zwarte Molly en Blonde Dolly en was geen standaardprostituee. Iemand met twee gezichten. Beschikbaar achter het raam en dan vijftien of twintig arbeiders en de armoedzaaiers afwerkend, maar ook werkzaam in de luxe hotels en villa’s voor de diplomaten, zakenmensen en politici. Daar is zij de mevrouw van goede komaf, die goed gekleed, haar talen spreekt, van opera en theater houdt, en zich moeiteloos in de hoogste kringen beweegt. Een Dolle Mina en ZZP’er avant la lettre, economisch zelfstandig – zij heeft haar pooier uitgekocht – en vermogend, welgesteld.

Tomas Ross heeft een tijdsdocument geschreven over die late jaren vijftig. Talloze feitjes en weetjes worden over de lezer uit gestrooid. Het is bijzonder amusant hoe er gedacht werd over Jan Cremers (een prutser) en over ene K. Appel. Ross mengt fictie met realiteit ( faction). Zijn boeken zijn uitzonderlijk goed gedocumenteerd. Het raadsel van de onvrijwillige dood van Blonde Dolly wordt door Ross verklaard met een theorie die net zo goed is als iedere andere. Hij klinkt logisch. Het levert een mooie thriller op, zijn beste in jaren. WO II en met name  de Velser affaire levert de basisstof op voor de diverse verhaallijnen. Af en toe speelt het toeval een (te) grote rol. In dit boek is de spaghetti aan gebeurtenissen goed overzienbaar en amusant. Verwacht van Ross geen psychologische diepgang van de hoofdpersonen.

Vier sterren.

Jac Claasen.

Karin las: Ciao Sicilia – Marelle Boersma ****

CiaoSicilia

Met dank aan Uitgeverij De Crime Compagnie voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Marelle Boersma

Serie: Ik-vertrek deel 2 (op zichzelf staand te lezen)

Uitgever: De Crime Compagnie

Aantal pagina’s: 330

Genre: Thriller / NUR 332

Verschijningsdatum: 13 februari 2019

Over de auteur:

Het is niet voor niets dat bestsellerauteur Marelle Boersma Ik-vertrek thrillers schrijft. Zij weet als geen ander hoe het is om een bestaan elders van de grond af op te bouwen. In 2015 vertrok ze met haar vriend Jan naar Portugal om daar te schrijven en schrijfvakanties te organiseren. Chateau de Provence, haar eerste Ik-vertrek thriller verscheen in februari 2018.

( www.crimecompagnie.nl )

Achterflap:

Op het moment dat Anne de envelop in een brievenbus laat vallen, weet ze dat ze nooit meer terug kan. Haar werk als chocolatier, haar echtgenoot Benny en haar vriendschap met Daan, alles moet ze achterlaten. Haar leven zal nooit meer hetzelfde zijn. Ze vertrekt naar het Italiaanse eiland Sicilië in de hoop dat ze daar niet gevonden wordt…

Mening:

Marelle brengt direct vaart in dit verhaal. Vanuit Anne zelf en op de zijlijn Umberto en Benny kom je in een lekker stuk actie terecht. Op twijfelachtige wijze vertrekt Anne middels een dubieuze ontvoering naar Italië; Sicilië. Het woord alleen al roept mooie beelden op en dat criminele organisaties een flinke rol gaan spelen, is een heerlijk feit.

Marelle vertelt dit verhaal door middel van een makkelijk te lezen stijl en weet je daar tussendoor op de mooiste zinnen te trakteren. Je ziet het allemaal met gemak voor je, de Italiaanse sfeer wordt bijzonder treffend neergezet en dat is werkelijk een cadeau in een verhaal waar de thrillerelementen zeker niet ontbreken. Zo lekker fout ook eigenlijk maar een Maria steelt mijn hart. Wat een prachtpersonage, ik krijg geen genoeg van haar. Ook de overige karakters worden goed neergezet, en waar ze eerst nog op afstand blijven groeit je feeling met deze gevarieerde groep met de minuut. De gevoelens zijn uiteraard ook gevarieerd; je respecteert, je wantrouwt, je verafschuwt en je houdt van. Heerlijk.

Het is bijzonder dat aan de ene kant gevoelsmatig de romanfactor hoog ligt, en daartegenover je beseft dat er bijvoorbeeld best veel doden vallen. Dat er met regelmatig dreiging en onzekerheid heerst. Dit is gewoon echt leuk en vlot en deze balans is een kunstwerkje op zich.

Ciao Sicilia wordt op mooie wijze afgerond, de touwtjes zijn allemaal aan elkaar geknoopt en het laat je nog heel even nadenken wat een einde als dit nu inhoudt. Het is goed zo, maar dit ging wel even ten koste van veel goeds ook zeg, en zo hoort het toch ook? Ik pak nog even nagenietend een chocolaatje nu, eentje met mooie krullen.

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Psychologie: 4

Leesplezier: 4

Spanning: 3.5

Originaliteit: 4

Plot: 4

Vier sterren.

Karin Meinen.