Samen praten met: J.Sharpe, inclusief Winactie Syndroom!!

Joris

Na het meedoen aan de Blogtour van Syndroom waren wij natuurlijk weer eens nieuwsgierig geworden. De enthousiaste recensie gemist? Klik dan hier:

Blogtour-Karin las: Syndroom-J. Sharpe****1/2

En dus gingen er vervolgens een paar vragen richting J. Sharpe. Te leuk toch weer?

Over J. Sharpe:

J. Sharpe – pseudoniem van Joris van Leeuwen (1986) – heeft verschillende mysterieuze thrillers en fantasy boeken geschreven, alsmede meerdere korte spannende verhalen. Zijn werk wordt regelmatig vergeleken met de werken van auteurs zoals o.a Stephen King, Dean Koontz en Peter Straub.

Hij begon met schrijven toen hij acht jaar was. Hij woonde twee jaar op het Portugese eiland Madeira en was een fanatieke lezer. Al snel was hij echter door zijn Nederlandse leesvoer heen en besloot hij zelf te gaan schrijven.
Naast schrijven is Joris jarenlang banketbakker geweest en heeft hij in binnen- en buitenland voor verschillende bakkerijen gewerkt. Momenteel is hij, naast schrijver, tevens rijinstructeur en muzikant.

( Bron: http://www.jsharpebooks.com. )

Syndroom

Het interview!

1: Kan je in 5 woorden beschrijven wie de man achter het pseudoniem is? Niet het waarom, want dat weten we al, maar wie is hij?

Hahaha. Dat vind ik altijd erg lastig. Dus ik heb het maar aan mijn vrouw gevraagd. Hardwerkend, zachtaardig, geduldig, multi-tasker en sportief.

2: Volgens de cover van Syndroom is het ‘Een geweldige Mindfuck’. Mag je zo’n oneliner zelf bedenken of heb je daar een mannetje c.q. vrouwtje voor?

Die quote staat daar naar aanleiding van de commentaren van de proeflezers. Daarnaast kun je zoiets alleen maar plaatsen als het ook daadwerkelijk zo is, anders krijg je daar natuurlijk opmerkingen over in recensies.

3: Syndroom is een mix van horror, fantasy en thriller volgens onze Karin, ben je het daar mee eens?

Ja, klopt. Eigenlijk geldt dat voor vrijwel al mijn boeken.

4: Schrijven is schrappen, moest je voor Syndroom veel schrappen, en zo ja, hoe lastig vind je dat?

Gek genoeg viel dat voor Syndroom wel mee. Hoewel ik nauwelijks had geplot kwam het verhaal redelijk makkelijk tot me.

5: Hoe kwam je er op om het schone-slaapstersyndroom te verwerken in Syndroom?

Een tijdje geleden vertelde het Belgische meisje (dat ook even kort in het boek voorkomt) erover in een tv-programma. Het was het eerste aanzetje voor dit verhaal.

6: Kun je ons al vertellen of er alweer een nieuw verhaal in je hoofd rondspookt? Misschien zelfs al een beetje vormt krijgt?

Zeker. Ten eerste verschijnt, als het goed is, in april de thriller die ik samen met Melissa Skaye schreef bij Uitgeverij LetterRijn. We zijn nu in de herschrijf/eerste redactiefase beland. Dus dat is super tof.

Daarnaast ben ik ongeveer op 3/4 van een nieuw boek. Dat gaat, in het kort, over een groep mensen die vast komen te zitten op een bergpunt, omdat de zeespiegel overnacht om een onverklaarbare reden ruim 1700 meter is gestegen. Er is nauwelijks voedsel en water en geen communicatie met de buitenwereld. Daarnaast gebeuren er hele rare dingen op die berg. Het boek heeft tot nu toe lekker veel horror-invloeden. Met een beetje geluk verschijnt dat boek in het najaar van 2018.

7: Je schrijft aan je eettafel met je laptop. Heb je een favoriet schrijfdrankje? Zoethout thee of zo? Of liever een bak sterke koffie?

Heel saai, maar gewoon water. Dat drink ik heel veel.

8: Tot slot, wie is je favoriete personage in Syndroom en waarom? Karin gaat voor Jon Blund en we weten allemaal wel waarom 😉

Ja, duidelijk Jon. Het was een geweldig personage om te bedenken. Ik denk dat het tot nu toe het engste personage is die ik heb bedacht.

Wij willen Joris natuurlijk bedanken voor zijn tijd en de leuke antwoorden 😀

***Ennnnnn JIJ kunt nu Syndroom winnen!***

Wat voor makkelijks  moet je even doen?

Like de Auteurspagina van J. Sharpe via deze link:

J.Sharpe

En reageer onder dit bericht in onze Facebookgroep Samenlezenisleuker met #Syndroom

Piece of koekie hè? Chop Chop, succes allemaal!!

Vrijdag 29 september maken we de winnaar bekend.

 

Advertenties

* Winactie gesloten* Samen praten met: Lisa Gardner! Inclusief winactie van haar thriller Vind haar!

Gardner

En we hebben op deze zaterdag weer een winnaar!!! Whoop wat een mooie boekenkasten kwamen er voorbij….. Maar er kan er maar één de winnaar zijn.

En dit keer is dat : Susie Bosveld!

Van harte gefeliciteerd! Als je even je adres stuurt naar Samenlezenisleuker@gmail.com dan Vind je haar binnenkort op je deurmat 😉

Boek binnen? Foto vinden wij leuk 🙂

Namens Uitgeverij Cargo en ons veel plezier met dit prachtboek.

gesloten 2

Met een hele dikke dank aan Uitgeverij Cargo mochten wij niet alleen Vind haar van Lisa Gardner lezen, maar mochten wij ook een aantal vragen aan deze internationale bestseller auteur stellen. Hoe gaaf is dat?! Wij zeggen heel gaaf!

Hier nog even de recensie van ons Crien want die gaf niet minder dan vier en halve sterren:

Corina las: Vind haar-Lisa Gardner****1/2

Maarrrr er is meer want in combinatie met dit interview hebben wij ook de mogelijkheid gekregen om iemand blij te gaan maken met dit prachtboek!

 

Over Lisa:

Lisa Gardner is een van de meest geprezen en succesvolle misdaadauteurs ter wereld. Ze wordt in dertig landen vertaald en verkocht meer dan 22 miljoen boeken. In 2012 stond ze met maar liefst drie titels tegelijk in de New York Times-bestsellerlijst. Lisa woont in New Hampshire met haar gezin.

( Bron: http://www.debezigebij.nl )

Het interview:

1: Je begon met schrijven onder de naam Alice Scott in een ander genre dan wat je schrijft als Lisa Gardner. Hoe kwam je tot die keuze?

1: You started to write with the name Alice Scott in a totally different genre than when you write as Lisa Gardner. Why did you make that choice?

I actually started my career writing romantic suspense novels for Silhouette Intimate Moments as Alicia Scott. These novels have a distinctly different feel from the Lisa Gardner books. You can consider them a kinder, gentler read—less language, less violence, and more romance. These novels are the other side of Lisa Gardner.

The change came about mostly because of my maturing, not only in age but also in experience and research. When I started writing I picked romantic suspense because I not only read a lot of these novels and really liked them but also because I didn’t think I could do suspense suspense. I started writing when I was 17, so at that time I didn’t feel like I could possibly be able to know anything about being a cop or a medical examiner. It all sounded pretty scary. Whereas romantic suspense has a lot more emphases on character. Over time though, as I wrote more and more, I started coming up with really complicated plots, I started to learn how to do research. And that set the stage to evolve to suspense, and to let go of my pseudonym.

Ik begon mijn carrière eigenlijk met het schrijven van romantische suspense romans voor Silhouette Intimate Moments als Alicia Scott. Deze romans hebben een duidelijk verschillend gevoel dan de boeken van Lisa Gardner. Je kan ze beschouwen als makkelijk leesbare romans met minder geweld en meer romantiek. Deze romans zijn de andere kant van Lisa Gardner.

De verandering kwam vooral door het ouder worden, niet alleen in leeftijd maar ook in ervaring en onderzoek. Toen ik begon met schrijven, koos ik romantische spanning omdat ik niet alleen veel van deze romans las en er ook erg van genoot, maar ook omdat ik niet dacht dat ik spannende spanning kon doen. Ik begon te schrijven toen ik 17 was, dus op dat moment voelde het niet alsof ik al iets kon weten over het zijn van een agent of een medisch onderzoeker. Het klonk allemaal behoorlijk eng, terwijl romantische spanning veel meer nadruk op karakter heeft. Toch, in de loop der tijd, doordat ik meer schreef, begon ik met meer ingewikkelde plots te komen en ik begon te leren hoe ik onderzoek kon doen. En dat zette de stap tot suspense en het loslaten van mijn pseudoniem.

2: Vind haar is het tiende boek in de D.D Warren serie. Kunnen we nog meer verwachten in de serie?

2: Find her is the tenth book in the D.D Warren serie. Can we expect more in this series?

Definitely, I’m not ready to let go of that series yet. I have a lot more in store for D.D. Warren, so stay tuned.

Zeker, ik ben nog niet klaar met deze serie. Ik heb nog veel meer in petto voor D.D. Warren, so stay tuned.

3: Naast de D.D. Warren serie schrijf je ook een serie over FBI-profilers. De laatste verscheen in januari 2017 in de VS. Hoe lastig is het om twee series naast elkaar te schrijven?

3: Besides the D.D. Warren serie you also write about FBI-profiles. The last one was released january 2017 in the USA. How difficult is it to write two series at the same time?

It’s not difficult for me at all, I like to start thinking about my next project about halfway through the project I’m working on at the time. I keep a file and collect all interesting ideas and captivating articles that don’t quite fit the project I’m working on at that time, but might be helpful for the next. Then when I finish a book, I go to my file to work on the very beginning of a new book.

One thing that I do have to pay attention to when working on different series is to keep track of the developments the characters have gone through and what’s intrinsic to the characters, because otherwise my readers will definitely tell me that something is out of order.

Ik vind dat helemaal niet moeilijk, ik begin met het denken aan een volgend project als ik ongeveer op de helft van het project ben waar ik mee bezig ben.

Ik hou een bestand bij en verzamel alle interessante ideeën en boeiende artikelen die niet goed passen bij het project waar ik op dat moment mee bezig ben, maar misschien wel nuttig zijn voor de volgende.  Als ik dan het boek af heb, ga ik naar dat bestand en begin met het werken aan het nieuwe boek.

Een ding waar ik op moet letten bij het werken aan verschillende series, is het in de gaten houden welke wezenlijke ontwikkelingen de karakters hebben doorgemaakt, want anders zullen mijn lezers me zeker zeggen dat er iets niet in de haak zit.

4: Je boeken zijn in meer dan 30 landen verschenen en er zijn meer dan 22 miljoen boeken verkocht. Hoe vreemd is dat?

4: Your books are have been released in more than 30 countries and have been sold more than 22 million times. How weird is that?

It’s very surreal, but also very exciting. A couple of my books have been turned into movies – the first one being a German production, which was very fun to watch – and to walk around a movie set that depicts the story I wrote was one of the strangest feelings ever. I loved seeing the process to transform my words into theater but when writing the novels I never imagined I would one day walk right into the scenes. It was kind of freaky. My husband and I were walking through this pit. And he’s like, “Did you ever think you’d see this or be in it and see it all around you?”And it’s like, “No, actually.” It was a real bizarre experience.

Het is heel onwerkelijk, maar ook heel opwindend. Een paar van mijn boeken zijn ook verfilmd- de eerste was een Duitse productie en dat was heel grappig om te zien- en over een filmset lopen waar het verhaal dat ik heb geschreven wordt verfilmd is het vreemdste gevoel ooit.

Ik vond het prachtig om het proces te zien waar mijn woorden in beeld werden omgezet, maar bij het schrijven van de romans had ik nooit gedacht dat ik op een dag ooit de scènes zou inlopen. Het was een soort van freaky. Mijn man en ik liepen over de set en hij zei iets als: “Had je ooit gedacht dat je dit zou zien of erin zou zitten en het alles om je heen te zien?” En ik zei: “Nee, eigenlijk niet.” Het was een echte bizarre ervaring.

5: Lees je zelf ook veel? En zo ja wat lees jezelf graag?

5: Do you read yourself? If yes, what do you like to read?

Absolutely, although my busy schedule means I’m behind on my to-read list, it’s hard for me to stay current. And I read all over the place. I still read romance and I read suspense. I like stories with strong characters and I like stories where there’s closure at the end. And I like stories where there’s hope.

Absoluut, al loop ik door mijn drukke schema achter met mijn nog-te-lezen-lijst. Het is lastig om actueel te blijven. En ik lees van alles, ik lees nog steeds romans maar ook thrillers. Ik hou van verhalen met sterke personages en een duidelijk afgerond einde. Ook hou ik van verhalen met hoop.

6: Hoe vinden we je schrijvend? In complete rust of met een muziekje? Kopje thee of met een glaasje wijn?

6: If you‘re writing how should we picture you? In complete silence or some background music? Tea or wine on the desk?

I like to write first thing in the morning, armed with a giant mug of coffee and a cat to warm my lap. I’m always trying to get a certain number of scenes done each week. Sometimes that means writing a few hours a day. Sometimes that means writing ten hours a day. It depends on how fast the hamster is turning the wheel in my brain.

If I’m stuck, I go for a walk in the woods. Driving is also good for inspiration.

Ik hou er van om ’s morgens vroeg gelijk te gaan schrijven, gewapend met een grote kop koffie en de kat als dekentje op mijn schoot. Ik probeer altijd een bepaald aantal scènes af te krijgen per week. Soms betekent dat een paar uur schrijven per dag, maar soms betekent dat tien uur schijven per dag. Het ligt er aan hoe snel dat hamstertje in zijn rad rondrent in mijn hoofd.

Als ik vast kom te zitten ga ik wandelen in het bos. Al kan een stuk autorijden ook goed zijn voor de inspiratie.

7: In Vind haar blijft Flora’s geheim bijna tot het eind geheim, hoe lastig is het die spanning op te bouwen?

7: In Find her, Flora’s secret stays a secret almost up to the end, how difficult is it to build that tension?

I think the suspense has a lot to do with the tense Flora is written in. Flora was written in the present tense because that’s how she’s dealing with the world. Everything’s immediate; it’s urgent. Everything’s a crisis for her. Psychologically, she’s in a hypersensitive place. I wrote her narration in the first person because it’s the most intimate experience for the reader. The reader is inside the narrator’s mind.

Ik denk dat de spanning veel te maken heeft met de manier waarop Flora’s verhaal is geschreven. Flora is geschreven in de tegenwoordige tijd, want dat is hoe ze met de wereld omgaat. Alles is onmiddellijk; het is noodzaak. Alles is een crisis voor haar. Psychologisch gezien is ze in een overgevoelige plek. Ik schreef haar verhaal in de eerste persoon omdat het de meest intieme ervaring voor de lezer is. De lezer is binnen in de personages gedachten.

8: Flora heeft in Vind haar veel verstand van gevechtstechnieken en dergelijke. Welke speciale informatiebronnen heb je daarvoor geraadpleegd bij bijvoorbeeld de politie?

8: Also, Flora has a lot of knowledge in martial arts and things like that in Find Her. What kind of sources did you use to gain information about these subjects? At a police department, somewhere else maybe?

I spend about 3 months on research for one book; I try to talk to as many people involved as possible, detectives, SWAT teams, FBI officers, Martial Arts professionals etc. I do a great deal of research before I write in order to have a good understanding of the concepts and procedures I’ll use in the novel. The research opportunities are actually one of the things I love best about writing. The opportunity to be able to actually see a SWAT team train, to learn things like how to actually use a Taser, to go to the FBI Academy, make this job so much fun.

Ik besteed ongeveer 3 maanden aan onderzoek voor een boek; Ik probeer te praten met zoveel mogelijk betrokken personen; detectives, SWAT-teams, FBI-agenten, professionals op het gebied van gevechtstechnieken enz. Ik doe behoorlijk veel onderzoek voordat ik schrijf om een goed begrip te hebben van de concepten en procedures die ik zal gebruiken in de roman. De mogelijkheden tot onderzoek zijn een van de dingen waar ik het meest van hou m.b.t. het schrijven. De kans om echt een SWAT-team aan het trainen te zien, om dingen te leren zoals hoe je een Taser moet gebruiken, om naar de FBI Academy te gaan, dat maakt deze baan zo gaaf.

LisaGardner

Wat vonden wij het onwijs leuk om wat meer te weten te komen over Lisa!

En dan nu…. Wil jij Vind haar ook in jouw boekenkast?? Duhhh 😛

Reageer dan onder deze post in onze Facebookgroep

Samenlezenisleuker

met je mooiste boekenkast foto. Heb je geen boekenkast? Plaats dan je droomboekenkast.

Zaterdag 16 september maken we de gelukkige winnaar bekend, toitoitoi allemaal!

Over Vind haar:

Vijf jaar nadat Flora Dane bevrijd is uit handen van de man die haar maandenlang in een kist gevangen hield, wordt ze beschuldigd van moord.

D.D. Warren doet onderzoek naar de zaak en komt erachter dat Flora al eerder wraak heeft genomen op potentiële verkrachters en aanranders. Is ze slachtoffer of dader, en hoe kan het dat ze zo goed op de hoogte is van andere ontvoeringszaken en overlevingstechnieken? Wanneer Flora plotseling zelf verdwijnt, komt D.D. Warren op het spoor van een dader die er alles aan zal doen om Flora deze keer niet te laten ontsnappen.

“Wees voorzichtig met wat je wenst, vooral als je niets anders bent dan een dom meisje dat gevangenzit in een kist met de afmetingen van een doodkist.”

Samen praten met: Liesbeth Jochemsen

liesbeth

Via Nienke Pool kwamen wij in contact met Liesbeth Jochemsen, auteur van De verdwenen prinses van Geografie welke zij uitgaf in augustus 2016. Toen als self-pubber maar dit jaar werkt ze voor haar nieuwste boek Het goud van de Gelaarsde Kat samen met Godijn Publishing en het initiatief BOEK10. Tijd om wat vragen te stellen natuurlijk!

Het interview:

1: Wie is Liesbeth? Kan je jezelf voorstellen in 3 zinnen?

Mijn naam is Liesbeth Jochemsen, geboren in Zeist in 1987, getrouwd, werkt als laborant en woonachtig in Olst. Ik hou van schrijven (dûh) en lees graag historische romans en fantasy. Ik kan goed alleen zijn, wat ook van pas komt tijdens het schrijven, aangezien ik van teveel achtergrondlawaai raak afgeleid.

2: Waar komt de liefde voor het schrijven vandaan?

Nog voordat ik kon lezen en schrijven, verzon ik al verhaaltjes. Toen ik op school leerde dat meerdere letters achter elkaar een woord vormen, meerdere woorden achter elkaar een zin en wat je daar allemaal mee kunt doen, wist ik dat ik later schrijver wilde worden. Het is denk ik iets dat altijd in mij heeft gezeten. In de loop der jaren wilde ik van alles worden, van archeoloog tot de journalistiek, maar de wens om te schrijven is altijd gebleven. Toen ik naar de middelbare school ging wilde ik maar 1 ding: schrijver worden. En bij de overgang naar het MBO was dat niet veranderd. Omdat ik destijds pas 15 was en tussen jaren vaak pas vanaf 17 jaar waren, en ik geen idee had wat ik dan wilde worden, werd het nog best lastig om wat anders te vinden.

Schrijven is iets dat ik altijd ben blijven doen en ik heb thuis schriften en mappen vol met korte en langere verhalen, sommigen van 2 A5-jes vol met hanenpoten en spelfouten, anderen uitgetypt van zo’n 50 bladzijden en alles ertussen.

3: Je tweede boek komt bijna uit. Is dat net zo spannend als het eerste boek?

Ik voel me enorm trots dat mijn tweede boek, Het goud van de Gelaarsde Kat, op 9 december uitkomt. Dit boek is een los te lezen vervolg op mijn eerste boek. Het is voor het eerst dat een boek van mij bij een reguliere uitgeverij uitkomt, en dat is echt een droom die uitkomt! Omdat mijn eerste boek, De verdwenen prinses van Geografie, is uitgebracht via een POD- uitgever (Printing On Demand, een boek wordt pas gedrukt als het verkocht is en je moet alles zelf doen) is het niet echt met elkaar te vergelijken. Mijn eerste boek had ik af, ik publiceerde het en deed (en doe nog steeds) zelf de promotie. Voor mijn tweede boek heb ik al een lijst met aandachtspunten gekregen wat betreft spelling, taalgebruik en interpunctie en daarna moet de eindredactie nog … Omdat ditmaal de uitgever veel voor mij doet, ook wat betreft promotie, is dit weer heel anders. Ik denk al met al dat het de tweede keer spannender is, maar dan vooral omdat ik voor het eerst bij een reguliere uitgever zit en ik soms nog steeds niet kan geloven dat het echt waar is.

4: Wie of wat inspireert je tijdens het schrijven?

Mijn grootste inspiratie tijdens het schrijven zijn sprookjes. De verdwenen prinses van Geografie is bijvoorbeeld gebaseerd op het verhaal van Doornroosje en in Het goud van de Gelaarsde Kat komen ook weer tal van sprookjes voor. Daarnaast laat ik me soms ook inspireren door mythen en legenden.

de verdwenen prinses

5: Je eerste boek is Fantasy, lees je dat zelf ook graag? Zou je ook een ander genre willen schrijven?

Zelf lees ik voornamelijk historische fictie en fantasy, maar daarnaast lees ik ook feelgood romans, oorlogsboeken, waargebeurde verhalen (liefst met happy end) en historische biografieën. Eigenlijk lees ik alles wel, alleen thrillers hou ik niet zo van. Het lijkt me ook leuk om een keer historische fictie te schrijven, hoewel je daar natuurlijk goed onderzoek voor moet doen en dat wat lastig wordt met een fulltime baan. Bij fantasy kan je lekker alles zelf verzinnen, al moet je wel opletten dat alles geloofwaardig blijft en je jezelf niet gaat tegenspreken. Maar dat geldt denk ik voor elk verhaal.

6: Hoe is de samenwerking met BOEK10 tot stand gekomen?

Via Facebook was ik al verschillende keren in aanraking gekomen met BOEK10 van Godijn Publishing. Het leek me ontzettend leuk en gaaf om daaraan mee te mogen doen. Op hun website staat dat je manuscript gereed moet zijn voor eindredactie en minimaal 60.000 woorden moet tellen. Op dat moment moest ik nog ongeveer een derde van Het goud van de Gelaarsde Kat schrijven en zat ik pas aan de 45 000 woorden. Ik verwachtte niet dat ik die 60 000 zou halen, hoewel het mij geregeld overkomt dat ik voor een nieuw hoofdstuk tekst heb voor een halve bladzijde, wat uiteindelijk soms wel 10 bladzijden wordt. Ik besloot om eerst verder te schrijven, eerlijk gezegd ook een beetje uit spanning. Maar BOEK10 bleef lokken en uiteindelijk heb ik Godijn Publishing een mailtje gestuurd met de vraag of ik mee kon doen met de editie van het najaar 2017 en wat daarvan de deadline was. Binnen enkele dagen moest ik een beslissing nemen en daarna had ik enkele weken om Het goud van de Gelaarsde Kat af te schrijven, wat uiteindelijk gelukt is.

7: In De verdwenen prinses van Geografie gebruik je een soort “eigen” taal, Emme en Eppe (moeder en vader), hoe kom je daar op?

De ik-persoon uit De verdwenen prinses van Geografie, heeft het vaak over haar moeder. Ik vond “mijn moeder” of “mamma” een beetje kinderlijk en heb gezocht naar een alternatief. Via Google Translate heb ik zowel “moeder”als “mamma” vertaald in tig talen. Uiteindelijk zag ik een vertaling die “emme” luidde. Vraag me niet welke taal dat was, dat ben ik vergeten. Emme werd toen mamma/ moeder in mijn boek. Omdat in emme de m van mamma zit, besloot ik dat eppe, met de p van pappa, dan pappa/ vader moest betekenen. En een samenvoeging van die twee, empe, werd dus ouder. Zet overal een s achter en je krijgt het meervoud en met bijvoorbeeld groot ervoor krijg je een grootemme oftewel grootmoeder. Verder spreken mijn personages gewoon Nederlands, dat is wel zo makkelijk.

8: Je schrijft in de samenvatting op Hebban dat jezelf de prinses van topografie bent. Wat vind je leuk aan topografie?

Deze vraag snap ik niet helemaal. De samenvatting op Hebban is geschreven vanuit het ik-perspectief van de hoofdpersoon. Dit ben ik dus niet zelf, maar het is prinses Dorarosa. Ik weet niet of ik met haar wil ruilen, lees De verdwenen prinses van Geografie maar en beslis zelf of je dat wel of niet ziet zitten.

Ik denk niet dat Dorarosa erg van Topografie houdt, waarom niet kan ik hier niet zeggen.

Ik ben nooit goed geweest in topografie en ben nog steeds niet goed in kaart lezen.

In mijn boeken zijn Topografie en Geografie trouwens landen. Ik was op zoek naar twee namen voor twee buurlanden, toen ik een programma op tv zag. Hierin moest iemand topografische vragen beantwoorden, waarbij de deelnemer steeds geen idee had van waar iets lag. Op een gegeven moment vroeg iemand haar: “jij weet ook niets van topografie, hè?” Waarop zij antwoordde: “Topografie? Is dat een land?” Op dat moment had ik mijn eerste naam voor een land. De naam Geografie vond ik daar goed bij passen en dat werd de naam voor het andere land.

Wie interesse heeft in een (gesigneerd) exemplaar van De verdwenen prinses van Geografie, mag mij een pb sturen. En ook als je alvast een (gesigneerd) exemplaar van Het goud van de Gelaarsde Kat wil bestellen. Wist je trouwens dat je bij de boeklancering daarvan aanwezig kunt zijn? Zie http://www.godijnpublishing.nl/galerij-en-webshop/toegangsbewijzen/boek10-2017-9-december/ voor meer info.

Ik wens iedereen veel leesplezier.

De interviewer was een beetje een waailap en had de samenvatting op Hebban verkeerd begrepen.  Maar gelukkig geeft Liesbeth een duidelijke uitleg en weten we hoe het zit. Natuurlijk willen we Liesbeth bedanken voor haar tijd.

Ennnnn binnenkort komt er nog meer leuks aan dankzij Liesbeth met betrekking tot De Verdwenen prinses van Geografie……. So stay tuned!!

Over De verdwenen prinses van Geografie:

Hoi,

Ik ben Alice. Onlangs vond ik een brief van mijn emme, dat betekent moeder in onze taal. Zij was prinses van ons vroegere buurland. Toen ze, als gevolg van een vloek, na honderd jaar slapen wakker werd, was alles anders. Met hulp van prins Hamlet probeert zij met een andere identiteit een nieuw bestaan op te bouwen. Wanneer hij ontdekt dat zij zwanger is, stuurt hij haar weg. Ze komt bij de zeven zussen terecht, waar ze mijn eppe, dat betekent vader, ontmoet. Hij is ook slachtoffer van een vloek. Om hem te bevrijden moet ze haar ware identiteit bekend maken. Voor velen is de verdwenen prinses van Geografie slechts een legende. Maar anderen hebben wellicht nog wraakgevoelens vanwege de gevolgen die haar verdwijning had. En wil prins Hamlet wel dat mijn eppe weer normaal wordt?

Hoe het allemaal is afgelopen lees je in dit boek, waarin ikzelf ook een belangrijke rol speel.

Groetjes van Alice Trijntje Jacoba,

prinses van Topografie.

 

Samen praten met Bronja Hoffslag!

Bronja

Weten jullie nog dat wij af mochten trappen bij de Blogtour van P.I.D.? Nee? Klik dan de meer dan enthousiaste recensie van onze Karin nog even aan via deze link:

Blogtour-Karin las: P.I.D. -Bronja Hoffschlag*****

En dan mochten wij ook nog eens een vragenrondje doen met deze veelzijdige auteur!! Whooooooo 😀

Het interview:

1: Na eerder verschenen thrillers nu een roman. Vanwaar de ommezwaai?

Het was een beetje een samenloop van omstandigheden. 2014 en 2015 waren echt tropenjaren. Met het schrijven en mijn kantoorbaan werkte ik zeven dagen per week 12 tot 15 uur per dag en dat gaat je opbreken. Mijn vitamine D waarden waren op een gegeven moment zo laag dat de huisarts dreigde me te laten opnemen. We hebben brand gehad onder ons huis, waarbij we gelukkig net op tijd wakker werden gemaakt door een van de hondjes. Anders hadden we het niet eens kunnen navertellen. Toen we daar een beetje van waren bijgekomen, overleden in een paar maanden tijd drie van onze huisdieren. Alles bij elkaar was het teveel en ik belandde in het voorjaar van 2015 in een depressie. Ik rondde nog wel De Skinner Methode af, maar daarna heb ik maanden in een zwarte tunnel gezeten. Zodra ik daar een beetje uit begon te krabbelen, wilde ik gewoon heel graag back to basics: schrijven alleen voor mezelf, zoals het was toen ik aan De Dode Kamer werkte en niemand wist wie ik was. Gevoelsmatig kon dat alleen met een project waar niemand het bestaan van afwist. In december 2015 ben ik P.I.D. gaan schrijven, hoewel ik toen nog niet had bedacht dat het een roman zou worden. Ik kies het genre altijd pas als een manuscript af of bijna af is. In dit geval paste roman beter dan (psychologische) thriller, hoewel die invloeden er wel in zitten.

2: De eerste recensies voor P.I.D. zijn lovend (ook die buiten de Blogtour) hoe spannend was en is dit na de successen van de thrillers voorafgaand aan P.I.D.?

Ja, echt super! Ik ben helemaal blij. Recensies zijn altijd spannend. Ik denk niet dat dat ooit verandert. Misschien wordt het juist per boek alleen maar spannender, omdat je als auteur wilt groeien en dan natuurlijk niet van je lezers wilt horen dat je eerste boek meteen het beste was. Je hoopt natuurlijk altijd dat je lezers zien hoeveel tijd, research en bloed, zweet en tranen er in een boek zitten.

Hoffschlag

3: Wat is je eigen connectie met The Beatles?

Behalve dat ik archiefdozen vol research over ze heb, verrassend weinig. Uiteraard staan hun platen in de verzameling en ze worden ook wel gedraaid. De Beatles hebben veel muziek gemaakt die ik goed vind, maar ik ben geen fan.

4: Elk personage wist wat los te maken en wist indruk te maken. Zaten deze personages vooraf al in je hoofd of ontwikkelden deze zich ook tijdens het schrijfproces?

De belangrijkste personages in dit boek zijn gebaseerd op bestaande personen, dus de blauwdruk was er in dit geval al voor een groot deel. Het was voornamelijk een kwestie luisteren, observeren en analyseren. Dat had ik al jaren gedaan voordat ik begon met het schrijven van dit boek, dus ik kende de karakters door en door toen de eerste zin op papier kwam. Het was even zoeken naar het juiste vocabulaire voor ieder personage, omdat mijn informatiebronnen allemaal Engelstalig zijn. Daarvoor heb ik uit mijn directe omgeving geput. De echte ‘Beth’ bijvoorbeeld, deed me qua karakter en lichaamstaal een beetje aan mijn oma denken, dus zij praat in het boek zoals mijn oma deed.

5: Dat hier de nodige research aan vooraf ging was wel duidelijk, petje af. Hoe ontstond P.I.D. en hoe lang heeft het geduurd voor het af was?

Het basisidee stamt uit de zomer van 1999. Ik was in Engeland op een feestje. Door een kennis werd ik voorgesteld aan een oude man die daar ook was, en die in de jaren ’60 en ’70 als bodyguard voor de Rolling Stones had gewerkt. Hij vond het leuk dat ik als zeventienjarige geïnteresseerd was in zijn oude werk en hij had veel te vertellen. Op een gegeven ogenblik kwam het gesprek op de Beatles en vroeg hij me of ik wist dat Paul McCartney een bedrieger was. De echte Paul zou zijn overleden bij een auto-ongeluk in november 1966 en vervangen door een lookalike. Het was een bizar verhaal dat me niet meer los liet. Vanaf dat moment heb ik ruim 16 jaar af en aan research gedaan. In december 2015 ben ik eindelijk begonnen met schrijven en 15 maanden later was het af, dus alles bij elkaar heb ik er bijna 18 jaar aan gewerkt.

6: Je bent ook tekstschrijver voor de metalband Burning. Hoe anders is dit en is dit goed te combineren? ( Lezen ze je boeken ook? *grinnik* )

Songteksten schrijven is een vak apart en heeft nauwelijks raakvlakken met boeken schrijven. Sowieso moet de tekst in het Engels zijn, het moet rijmen en je moet een volledig verhaal vertellen in ongeveer 3 minuten. Het is prima te combineren met al mijn andere werk, omdat het relatief heel weinig tijd kost. ‘Razors and Reasons’ schreef ik in twintig minuten. Bij ‘Anthem of the Lost Souls’ duurde het langer, omdat het een conceptnummer is van 13 minuten waarin drie losse liedjes zitten, spoken worden terugkerende instrumentale delen. Het laatste gedeelte stond al, dus ik moest een begin en middenstuk schrijven dat bij dat einde paste. Als ik mijn tekst heb ingeleverd, gaat de band repeteren, touren en opnemen, maar daar heb ik natuurlijk allemaal geen werk aan. Het is eigenlijk een ideale situatie voor mij: ik maak alle leuke dingen van dichtbij mee, ik heb totale vrijheid qua teksten en iemand anders gaat in de spotlight staan. En het zijn hartstikke fijne gasten om mee te werken. Het zijn niet allemaal lezers, maar zanger Hugo Koch en zijn vrouw Ellen lezen mijn boeken altijd. Hugo vroeg me als tekstschrijver toen hij Snuff had gelezen.

7: Welk boek van eigen hand ben je zelf het meest trots op?

Toch op P.I.D.. Gedurende mijn research heb ik heel mooie en bijzondere mensen leren kennen en ik ben er trots op dat zij mij het vertrouwen hebben geschonken om hun verhaal te mogen vertellen.

8: Als je schrijft is dat dan in complete rust of mag er een muziekje opstaan?

Er is niets dat mij zoveel afleidt als complete rust. Ik moet muziek op hebben staan, anders word ik afgeleid door ongeveer ieder geluidje in huis. Met vijf huisdieren en een man is er altijd wel iemand die geluid maakt. Om me af te sluiten heb ik altijd een koptelefoon met muziek op en staat mijn bureau tegen de muur, zodat ik niet naar buiten kan kijken. Daarnaast gebruik ik muziek om mijn personages vorm te geven. Ze hebben allemaal een eigen soundtrack, die past bij hun karakter. Het helpt me om me in te leven en te voelen wat zij voelen.

9: Wat kunnen we in je eigen boekenkast vinden?

Mijn eigen boekenkast is heel divers. Ik heb een heel brede interesse en lees ook heel breed, helaas alleen niet meer zo veel als ik zou willen. Ik heb heel veel werk van de Beat Generation-schrijvers, zoals Allen Ginsberg, Jack Kerouac en William S. Burroughs en rijen vol met typische hippie-literatuur, zoals Herman Hesse. Verder voornamelijk klassieke literatuur van all over the world, boeken over psychologie en biografieën over mensen uit de muziekindustrie, seriemoordenaars, it-girls van de jaren ’60 en ’70 en iedereen die ik verder interessant vind. En ik heb 1 zielige rij thrillers en fantasyboeken. Nu moet ik er wel bij zeggen dat ik alleen boeken bewaar die ik ooit wil herlezen of die sentimentele waarde hebben. De meeste geef ik weer weg als ik ze uit heb.

10: Je hebt met je man een eigen uitgeverij, hoe moeilijk is dat te realiseren?

Het kost veel tijd en het is hard werken, maar zolang je dezelfde visie en een duidelijke taakverdeling hebt is het goed te doen. Sinds 2015 worden we bijgestaan door Natasja, die ons veel werk uit handen neemt.

11: Als je een co-auteur zou mogen kiezen, wie zou dat dan zijn en waarom?

Als ik heel eerlijk ben: niemand. Ik ben geen teamspeler wat schrijven betreft. Mijn man en ik zijn onze uitgeverij begonnen, zodat ik nooit te maken krijg met mensen die zich bemoeien met de inhoud van mijn boeken en ik mijn volledige artistieke vrijheid heb. Ik heb ook geen meelezers, zoals veel collega’s wel hebben. Zolang ik aan een manuscript werk, is het van mij en blijft iedereen er heel ver bij uit de buurt, totdat de laatste versie precies is zoals ik hem wil hebben. Mijn redactie houdt zich alleen bezig met typ- en taalfouten. Inhoudelijk bemoeien ze zich nergens mee. Als je meelezers en een redactie al niet trekt, moet je al helemaal niet aan een co-auteur beginnen.

12: Bij ons in de groep wordt graag een wijntje gedronken tijdens het lezen. Wat is jouw favoriete drankje tijdens het lezen en/of schrijven?

Ik drink eigenlijk alleen koffie en water, in de zomer soms ijsthee. Alcohol drink ik bijna nooit. Ik heb fibromyalgie en chronische hoofdpijn, en als ik alcohol drink of veel suiker binnenkrijg heb ik meer pijn, dus dat vermijd ik zoveel mogelijk.

Een hele dikke dank aan Bronja voor haar persoonlijke en te leuke antwoorden!

Zijn we weer heel trots oftewel trost op! 🙂

Samen praten met Jan Van der Cruysse- Bling Bling 1 & 2!

Jan

Hopsaaaaa……. na het lezen van zowel Bling Bling 1 als de pas verschenen Bling Bling 2 hebben we de stoute klompen c.q. slippers aangetrokken en gevraagd om een interview. En deze meer dan sympathieke auteur zei gewoon ook gelijk ja!

Wil je ook de recensie nog eens lezen? Klik dan deze link:

Blogtour-Corina las: Bling Bling 2-Jan Van der Cruysse****1/2

 

Het interview:

1: Wie is Jan in vijf woorden?

Tegelijk (meer dan 5):

Reizen + orchideeën + games + modelbouw.

Echtgenoot + vader + poezen.

Ex-luchtvaart + crisiscommunicatie + ex-journalist + boeken.

2: Bling Bling 1 won in 2016 twee prestigieuze prijzen in België en in 2017 de Schaduw Prijs in Nederland. Hoe bizar is dat? En hoe heb je dat gevierd?

Voor mij is het allemaal erg nieuw, zowel het schrijven als de uitgeverswereld en de boekenprijzen. Ik begrijp dat zoiets nooit eerder is gebeurd en dat is natuurlijk een fijn gevoel. Ik knijp mezelf af en toe eens in de arm.

Maar hoe goed Bling Bling 2 ook wordt: dit succes zal ik niet meer evenaren: de HPP zal ik geen twee keer na elkaar veroveren, de DK is inmiddels ter ziele gegaan en de Schaduwprijs is er enkel voor debuutschrijvers. Shortlist voor de Gouden Strop zou daarentegen heerlijk zijn. Maar het vel van de beer…

3: Bling Bling 2 is net als deel 1 een dikkerd (heerlijk hoor) maar schrijven is schrappen. Hoe dik waren ze in eerste instantie?

De originele versie van Bling Bling telde 750 bladzijden. Om het publiceerbaar te maken werden enkele verhaallijnen in hun geheel geschrapt. Het vergde wat puzzelwerk om het verhaal daarna netjes te laten aansluiten, maar ik was best tevreden met het eindresultaat.

Ook Bling Bling 2 was eerst wat langer. Hier en daar werden aan het eind enkele hoofdstukjes in hun geheel geschrapt. Alles wat niet relevant bleek voor de voortgang van het verhaal. In totaal een bladzijde of twintig. Nu zal niemand ooit weten hoe het Chaim is vergaan.

Uiteindelijk tellen BB1 en BB2 precies evenveel pagina’s: elk 530. Geloof me of niet: dat is volstrekt toevallig.

4: Er wordt veel gereisd in de serie; van Antwerpen, naar Hong Kong, Odessa en het mooie Eindhoven. Ben je op alle plekken ook zelf geweest?

Antwerpen, Zaventem en Blankenberge ken ik als mijn broekzak. Bijna alle andere plaatsen in mijn boeken heb ik bezocht, sommige zelfs uitgebreid en meerdere keren. Ik hoop dat je dat ook voelt bij het lezen. Alleen in de landen rond de Zwarte Zee kwam ik voorlopig niet. In Bling Bling 3 komen weer geheel nieuwe locaties. De wereld is een boeiende en gevarieerde plek. Ik kreeg al enkele bijzondere plaatsen te zien en laat de lezer graag meegenieten.

5: In Bling Bling 2 krijgen we op het eind een preview van deel drie. Is hij stiekem al af?

Ik vermoed dat de uiteindelijke versie in sommige details zeker zal afwijken van die preview maar de grote lijnen en het traject van de hoofdpersonages liggen inderdaad vast.

6: Bling Bling is een drieluik geworden. Kunnen we in de toekomst weer een serie verwachten of sla je een volstrekt andere weg in?

Met Bling Bling 3 eindigen de avonturen van Albertien, Beerke, Elisabed en de andere moordvrouwen. Er borrelt (althans op dit moment) geen deel 4 in mijn achterhoofd. Daarna speel ik met twee verhalen waarvan eentje vrij concreet begint te worden. Ik krijg er nu al zin in. Op dit ogenblik denk ik aan losse verhalen, die niets met elkaar of met Bling Bling te maken hebben. Maar alleen de tijd zal dat uitwijzen. Voor ik begon aan BB, was het ook nog niet mijn bedoeling dat dat een trilogie zou worden.

7: Wie of wat heeft je geïnspireerd tot schrijven? Heb je een voorbeeld in de auteurs wereld?

Ik ben onder andere dol op de Millennium-trilogie van Stieg Larsson, de verhalen van Lee Child en die van James Hadley Chase. Maar ook tv-series zoals The Bridge, The Killing, Game of Thrones en Breaking Bad / Better Call Saul vind ik geweldig. En alles wat de Coën Brothers tot dusver op de wereld hebben losgelaten. Zeker hun tv-series van Fargo. Verrukkelijk verknipt.

8: Hoe kom je aan de inspiratie voor het verhaal, en misschien belangrijker voor de personages? Wij hoorde eens “Er zit in elk personage iets van de auteur.” Dat is best creepy als je de psychopathische Elisabed als voorbeeld neemt…

Toen ik aan het verhaal begon waren enkele personages inderdaad geïnspireerd op bestaande mensen en film-figuren. Maar na enkele bladzijden gaan ze een eigen bestaan leiden. Daar zal ook wel een stukje van mezelf bij zijn. Ik had geen idee wat die drie Georgiërs allemaal zouden uitvreten, en van wat Albertien aan het eind van Bling Bling 2 deed met een vleesbrochette heeft ook mij verbaasd!

Het klopt dat sommige mensen me tegenwoordig wat scheef bekijken. Ik ben nochtans dezelfde Jan als tien jaar geleden. Mijn echtgenote laat er in elk geval geen nachtrust voor. Voor ervaring met psychopaten moet je overigens niet op bezoek in instellingen: je vindt ze net zo makkelijk in de politiek en de bedrijfswereld.

9: Heb je een bepaald schrijf ritueel? Alleen ’s morgens of juist midden in de nacht? Complete stilte of een muziekje?

Ik heb een voltijdse baan die veel aandacht verdient, dus ik heb niet de luxe om erg kieskeurig te zijn over de aanpak. Het liefste en gemakkelijkste schrijf ik tussen 21.00 en 03.00 uur. Maar dat laat zich niet graag combineren met een wekker tusse 06.00 en 07.00. Het hoeft niet muisstil te zijn. Ik kan zelfs schrijven op de trein en op café maar liefst alleen aan mijn bureau. Schrijven in de buurt van de tv lukt in elk geval niet: dat leidt me teveel af.

10: Lees je zelf ook veel en wat kunnen we dan in jouw kast verwachten?

Bij momenten las ik vier tot vijf boeken per maand, dan weer maanden helemaal niets. Bijna uitsluitend in het Engels. Tijdens het schrijfproces lees ik geen andere boeken. Dat leidt me af en ik heb daarvoor niet voldoende vrije tijd. Vroeger las ik graag en veel sci-fi en fantasy, later spionage. Misdaad kwam pas tijdens de voorbije jaren.

11: En dan als laatste, we kunnen het niet laten…. Welk Belgisch biertje raad je ons aan?

Ik ben echt geen bierdrinker. Ik ben altijd te vinden voor een Cola Zero. Maar een cultuurbarbaar ben ik niet: cola is het lekkerste op zes graden, geserveerd met drie ijsblokjes, enkele gekneusde blaadjes munt en een schijfje limoen. Maar als het dan toch moet: het aller-allerbeste bier vind ik Bon Voeux van Dupont, een kleine brouwer in Henegouwen. Heerlijk voor lange winteravonden.

Wij bedanken Jan voor zijn tijd en de te leuke antwoorden! En wachten vol ongeduld op Bling Bling3…. Whoohooooo 😀

Samen praten met: Tjeerd Langstraat!

 

Tjeerd Langstraat.jpg

Corina las Eeuwig Donker van Tjeerd Langstraat, zijn tweede thriller. Heb je de recensie gemist? Klik dan even deze link:

Corina las: Eeuwig Donker-Tjeerd Langstraat****

en daardoor mochten wij een paar vragen gaan stellen aan deze drukbezette man. Hoe tof dat hij daar tijd voor wou vrij maken. Yeah!!

Het interview:

1: Wie is Tjeerd? Kan je hem beschrijven in 5 woorden?

Afgelopen maart vierde ik mijn koperen jubileum! Al 12,5 jaar werk ik als freelancer, voornamelijk binnen de journalistiek. In 2013 schreef ik mijn eerste thriller, Villa Gladiola. En op 1 mei 2017 kwam mijn tweede thriller uit: Eeuwig Donker.

En mezelf in 5 woorden omschrijven…: temperamentvol, eigenwijs, sportief, wispelturig, ondernemend.

2: Na je debuut Villa Gladiola komt in Eeuwig Donker Jan Vos weer tevoorschijn. Was je vanaf het begin van plan hem in je tweede boek terug te laten komen? Gaan we hem nog vaker terug zien?

Dat is eigenlijk toevallig ontstaan. Ik kreeg zoveel reacties van lezers dat ze Jan Vos zo’n leuk en interessant personage vinden, dat ik heb besloten om hem in Eeuwig Donker weer op te voeren. En in mijn volgende boek komt hij ook weer terug. Dus je kunt wel zeggen dat een Jan Vos-reeks is geboren!

3: Als we je website bekijken ben je een drukke man. Hoe combineer je al die dingen zonder dat je hoofd overloopt?

Nou… eigenlijk loopt mijn hoofd ook gewoon over. Ik maak er geen geheim van dat ik nogal zwaarmoedig kan zijn, om het maar een naam te geven. 297 ballen tegelijk in de lucht houden, is ook best lastig af en toe, tel daar dat zware gemoed bij op en je hebt een cocktail van jezelf over de kop werken.

Enfin, de positieve keerzijde van de medaille is dat het over het algemeen wel superleuk is.

4: Naast thrillers schrijf je reisverhalen. Zijn er nog plekken waar je per se naar toe wilt om daarover te schrijven?

Ik zou het nog weleens om willen draaien: naar welke plek wil ik juist niet, simpelweg omdat de bestemming me totaal niet aanspreekt en dan daar een verhaal over maken. Dan kijk je met een hele andere blik naar een bestemming.

5: Je hebt een eigen uitgeverij. Waarom die keuze?

Ik had wat mot met de uitgever waar ik voor Eeuwig Donker een contract had. Laten we het daar maar op houden, mot… Dus konden mijn manuscript en ik in augustus 2016 op zoek naar een nieuwe uitgever.

Ik heb toen een stuk of vijf uitgeverijen benaderd. Van een van hen kreeg ik een standaardafwijzing met in de aanhef alleen: ‘‘Beste” – zonder mijn naam – en in de tekst dat ze mijn ontbijtboek met recepten niet wilden. Ze waren zelfs vergeten de titel aan te passen. Weet je, een thriller versus een ontbijtboek met totaal verschillende titels… Vergissen is menselijk, maar dit toont eens te meer de ongeïnteresseerde arrogante houding van veel uitgeverijen aan.

Dat was de druppel. Toen dacht ik: fuck it, ik ga het zelf doen. Achteraf was dat de beste beslissing ooit.

6: Hoe komt het dat je een voorliefde voor thrillers hebt?

Nou, dat is toevallig ontstaan omdat ik bij mijn eerste boek Villa Gladiola werd gevraagd. Het moest een thriller worden. Dus schreef ik een thriller! En het is gewoon een heerlijk onderwerp. Je kan feit en fictie mixen, je eigen wereld scheppen en een enorme spanning opbouwen. Heerlijk om te doen, heerlijk om te lezen.

7: Wat doe je om tot rust te komen?

Intensief sporten, fysiek mezelf uitputten op elk vlak. Ik hou van goede stevige bieren. En op reis gaan, liefst de natuur in met mijn tentje.

8: Wat zien we in je eigen boekenkast? Heb je een favoriete auteur?

Het boek dat ik op dit moment nog steeds het mooiste boek ooit vind, is De schaduw van de wind van Carlos Ruiz Zafon.

Op thrillergebied ben ik onlangs begonnen in de Wallander reeks van Mankell. Ik ga nu beginnen aan zijn vierde. Soms wat ongeloofwaardig, maar wel leuk om te lezen.

En ik lees nu Berlijnse Trilogie van Philip Kerr.

9: Waar schrijf je het liefst? En moet het in totale rust of gewoon lekker met een muziekje op de achtergrond?

Eeuwig Donker heb ik voor een groot deel thuis geschreven, aan de eettafel. Maar zo’n 30% schreef ik vorige zomer onderweg tijdens een roadtrip door Europa. Op mijn iPad. Dus ook de omstandigheden kunnen van dag tot dag verschillen. Soms moet ik echt totale stilte hebben, als ik muziek draai tijdens het schrijven is het vaak klassiek, Bach. Ik moet geen teksten horen, dat leidt teveel af.

10: Zit er in Jan Vos een specifieke karakter trek van Tjeerd? Zo ja welke?

Jan Vos lijkt eigenlijk best veel op mij. Aangezet uiteraard en op bepaalde momenten niet hoe ik dingen zou doen, maar ergens heb ik toch ook de behoefte om een deel van mezelf in mijn boeken te verwerken. Dus dat doe ik in Vos. Een zwaarmoedig man die van het leven geniet, maar dat leven soms best lastig vindt. Met een roerig liefdesleven.

Wij bedanken Tjeerd voor zijn tijd, zijn te leuke open en eerlijke antwoorden en we kijken reikhalzend uit naar een volgend verhaal met Jan Vos!!

Tjeerd

Samen praten met: Michiel Geurtse!

Michiel

Onze Karin las Piet Kreel is nog wel en mede daardoor mochten wij auteur, columnist Michiel Geurtse een paar vragen stellen. Te leuk natuurlijk! Heb je Karin haar recensie gemist? Klik dan de volgende link even aan:

Karin las: Piet Kreel is nog wel-Michiel Geurtse***1/2

Over Michiel:

Piet Kreel is nog wel is de debuutroman van auteur Michiel Geurtse, beter bekend als columnist onder het pseudoniem MichielZiet. Deze geboren en getogen Tukker schrijft zijn columns onder andere voor Fok.nl, het tijdschrift Schik en voor zijn website www.MichielZiet.wordpress.com.

Het interview:

1: Kun je jezelf beschrijven in 5 woorden?

In vijf woorden? Poeh! Uhm… Creatief, Impulsief, Dromer, Chaotisch, Luisterend.

2: Je schrijft al langer columns en korte verhalen en nu dan een roman. Waarom heb je die stap genomen? Was dat altijd al een droom?

Een aantal jaar geleden heb ik een Young Adult Fantasyboek geschreven. Mijn allereerste boek dat helaas nooit is uitgegeven. Dat was mijn grote droom. Een eigen boek. Destijds kwam ik erachter hoe lastig het wel niet is om iets uitgegeven te krijgen, maar vooral om iets te schrijven wat kwalitatief goed is over de gehele linie. Eigenlijk zette ik destijds de stap naar verhalen in de realiteit, en korte verhalen/columns om te leren schrijven met een persoonlijke tintje. Eerlijk is eerlijk: ik wilde ook een grotere doelgroep bereiken dan alleen fantasy. Hoewel hier nog steeds mijn leeshart ligt. Gaandeweg kwam ik erachter dat dit mij veel beter lag, en mensen mijn columns leuk vonden. Toen kwam de droom van mijn boek weer om de hoek kijken. Ik had een schrijfwedstrijd gewonnen voor korte verhalen over een zekere Piet Kreel en zijn wel en wee. Ik won. Een illustratrice vroeg of zij een illustratie mocht maken bij het verhaal, en tja, toen begon ik wel weer te denken aan een boek. Met Piet Kreel. De droom werd voortgezet.

3: Is Piet Kreel gebaseerd op een bestaand persoon?

Nee. Piet Kreel is een verzonnen persoon. Wel heb ik vaak de vraag gekregen of Piet bij mij in de buurt woonde. Dat vond ik wel een groot compliment! Wanneer je toch een licht vergelijk moet maken. Mijn inspiratiebron in beginsel was Meneer Foppe van Wim de Bie. Hij zou de buurman van Piet kunnen zijn. Haha.

4: Zit er veel van Michiel zelf in de hoofdpersonage?

Ja! Zonder meer. Ik denk niet dat je een karakter kunt schrijven zonder er iets van je zelf in te leggen. Zo hebben de belangrijkste bij-personages ook iets van mij in me. Tom Kreel, een kleine rol, zou mijn alter ego kunnen zijn. Hij gaat ruim aan bod komen in deel 2. (Ja, ja, er komt een deel 2 om even te teasen).

5: Hoe vinden we je al schrijvend? In complete stilte of?

Het hele huis kan instorten en dan nog kan ik schrijven! Hihi. Door mijn omstandigheden als mantelzorger heb ik vaak te maken met een dynamische omgeving. Oftewel: lawaai en gedonder. Ik heb me aangeleerd om in een soort bubbel te zitten, waar ik soort van eigen stilte creëer. Vereist is wel dat er een goede muziekzender aanstaat, of anders iets moois op mijn platenspeler. In mijn boeken speelt muziek een belangrijke rol en dat heb ik dan in de werkelijkheid ook graag.

6: Op je website zien we dat je van Fantasy houdt. Kunnen we daar ook ooit een boek over verwachten of blijf je bij de romans?

Zoals gezegd heb ik een Young Adult Fantasy boek geschreven: Thalius en het boek der Goden. Zeer enthousiast ontvangen door de testlezers, helaas nooit opgepikt door een uitgever. Misschien wel leuk om eens een totaal onbekende fantasyliefhebber van jullie site het manuscript eens te laten lezen? Terugkijkend begrijp ik wel dat het boek niet uitgekomen is. Ik was toen een stuk minder ver dan nu. Wel ben ik trots om te vermelden dat ik met dit boek derde werd in een manuscriptenwedstrijd, en met twee korte verhalen in twee fantasy boeken ben beland. Komt er ooit nog een fantasyboek? Zeg nooit, nooit, maar voorlopig richt ik me mijn columns en romans.

7: Lees je zelf ook veel en welke boeken kunnen we in je kast vinden? Heb je een favoriete auteur?

Ik ben een echte wurm! Ik lees zelfs de achterkant van een fles glorix! Mijn boekenkasten puilen uit aan diversiteit. De fantasy voert uiteraard de boventoon. Onder andere mijn favoriete schrijvers in dit genre: Feist, Weis and Hickman en Maryson. Verder lees ik veel Nederlands werk, van columnisten tot romans. Op dit moment lees ik veel Martin Bril en Heleen van Royen. Maar ook Berk, Dijkshoorn, Carmiggelt en natuurlijk Herman Finkers! Voor de rest heb ik veel boeken over cabaret/komedie, muziek (met name Queen) en geschiedenis.

8: Je schrijft ook toneelstukken. Hoe anders is zo’n schrijfproces?

Ja, bij een boek probeer je omgevingen te laten zien, emoties te laten voelen middels omschrijvingen en beschrijvingen. Bij toneel heb je in principe een podium waarom alles moet gebeuren. Je hebt een aantal karakters en zij moeten het verhaal vertellen/spelen. Je schrijft eigenlijk een grote conversatie tussen deze mensen. Tussen haakjes geef je dan gemoedstoestanden weer die de spelers moeten tonen, en hoe ze moeten lopen op het podium. Wanneer gaan ze af en komen ze op e.d. Je denkwijze is dan ook altijd alsof je zelf op het podium staat en de speler bent. Zo schrijf je ook. Gelukkig speel ik zelf toneel en mag sinds dit jaar regisseren. Dat scheelt een stukje met schrijven. Ik schrijf ook nog toneel voor een groep mensen met een beperking voor de Klup Twente. Dit geeft nog een extra moeilijkheidsgraad mee dat je rekening moet houden met niveau per speler. Dat je bijvoorbeeld iemand die zich moeilijk verbaal kan uiten geen lappen tekst geeft.

9: We horen wel eens dat auteurs “bang” voor recensies zijn, had/heb jij dat ook?

Laten we eerlijk zijn, niemand wil graag een slechte recensie. Toch, mits deze goed onderbouwd is, kan je er ook een hoop van leren. En nog eerlijker: goede recensies leiden hopelijk naar goede publiciteit en verkoop van je boek. Want dat is wat iedere auteur graag wil: dat zijn boek veel gelezen wordt. Tot nu toe heb ik het geluk nog geen negatieve recensies ontvangen te hebben. Nog geen reden om bang te zijn. En dan nog: heb je tien goede en een slechte, tja, dan heeft die ene het misschien wel mis gehad. Maar heb je tien slechten en een goede. Nou ja, dan kun je je afvragen of je boek niet goed overkomt. Verder denk ik, als het werk echt niet goed is, dat een uitgever het dan ook niet zo snel zal uitgeven. Een heel lang antwoord voor wat ik eigenlijk zeg: Nee, ik ben niet bang. Haha.

10: Je bent bezig met een vervolg op “Piet Kreel” kan je ons daar al wat meer over vertellen?

Een tipje van de sluier? Dat kan. Deel 2 zal zich meer richten op Tom Kreel, de kleinzoon van Piet. Tom komt net uit een scheiding en probeert zijn leven weer enigszins vorm te geven. Hij denkt dat hij al over de scheiding is, maar door omstandigheden merkt Tom dat dit misschien toch nog niet helemaal zo is. Met zijn nieuwe vriendin Tess en zijn twee kinderen Babette en PJ (Piet Junior), probeert hij zijn leven weer op de rails te krijgen. Gelukkig heeft hij zijn opa Piet Kreel om hem af en toe een spiegel voor te zetten. Dan gebeurt er iets onverwachts. Kan Piet hem hier nog wel in helpen? En wanneer zijn broertje Freek ook nog onverwachtse spatzen heeft, dreig het emmertje aardig over te lopen. Een pittige roman vol dagelijkse werkelijkheid, flashbacks en uiteraard met muziek en humor.

PietKreel

Wij bedanken Michiel natuurlijk heel erg voor zijn tijd en de te leuke antwoorden (vooral voor dat tipje van de sluier! 🙂 …)