Jac las: Kruis en Munt-Koen Strobbe***1/2

Strobbe

Over de auteur:

Koen Strobbe (52) had al een stevige carrière in de media achter de rug voor hij Vlaanderen de rug toekeerde en in 2003 een lap grond kocht in de buurt van het mooie stadje Uzès, niet ver van Avignon in Zuid-Frankrijk. Op domein Perdrix-Lasouche produceert hij jaarlijks zo’n 18.000 flessen rode wijn. Maar naast wijn verbouwen wilde Strobbe ook uittesten of hij schrijversbloed in zich had. Toen hij hoorde van de Pieter Aspe Award schreef hij in een impuls een kortverhaal en werd prompt genomineerd.

“Ik wilde geen politieverhaal schrijven zoals Aspe dat doet. Ik wilde een misdaadverhaal schrijven dat zich in deze streek afspeelde. De Provence en Avignon, een stad met een roemrijk verleden door de pausen die hier in de middeleeuwen een tijd hebben verbleven. Die geschiedenis moest zeker een rol spelen in mijn verhaal. Daarom keer ik in sommige hoofdstukken terug in de tijd”.

( Bron: http://www.winetasting.be/news/wijnmaker-koen-strobbe-wordt-misdaadauteur )

Over het boek:

Ik vertrek.

Bas en Isabel zouden zo maar de hoofdrol hebben kunnen spelen in de gelijknamige docusoap op de Nederlandse tv.

Want Bas en Isabel gaan Nederland verlaten. Ze zijn de hectiek beu en willen een restaurant beginnen in de Provence. Bas reist al vast vooruit om wat contacten te leggen en pandjes te bezichtigen. Maar als Isabel Sax in Avignon aankomt is Bas nergens te bekennen, sterker nog, haar vriendje lijkt compleet van de aardbodem verdwenen. Isabel raakt in paniek als zij de lakens van haar bed terugslaat en een professioneel gesealde zak met een op het eerste gezicht verschrikkelijke inhoud in haar bed ziet ziet liggen. Via via komt zij in contact met David Larroque, ex-flic en wijnbouwer. Samen gaan zij op zoek naar Bas Deelkens.

In de tweede verhaallijn speelt een zekere Karol Piunesku de hoofdrol. Een Roemeen van origine, die het vreemdelingenlegioen wordt uitgeschopt na wat gehannes en gegoochel met de ingewanden van een omvergeschoten Maretaniër. En dat is in strijd met de beroepsethiek van deze mannen met een verborgen verleden.

En waar er sprake is van twee verhaallijnen, zullen die elkaar op zeker moment kruisen. En hoe!

Conclusie:

Uitstekend gevonden en stijlvol dit motto:

Alles ademt er de leugen: de lucht, de aarde,

De huizen en vooral de slaapvertrekken.

Francesco Petrarca (1304-1374) over Avignon.

Strobbe, een geweldige naam voor een thrillerschrijver, levert een prima debuut af. De schrijfstijl, simpel en duidelijk in het begin, verbetert naar het einde toe. Goed geconstrueerde zinnen en stukjes tekst die je met genoegen leest, worden jammer genoeg afgewisseld met onnozele, boeketreeks-achtige zinnen. ( ‘ Je bent een hartenbreker.’ had hij gelachen. ‘ Dat meisje heeft de rest van de avond om jou gehuild.’).

Kruis en munt is een  gematigde actiethriller, behoorlijk spannend, met een prima gestructureerd plot. Wel vol platte karakters en stereotiepen, in een rechtlijnig verhaal. En let er vooral op hoe fraai de titel in het boek terugkomt in het verhaal.

Ondanks deze bezwaren was het geheel sterker dan de afzonderlijke delen en ontstaat een bijzonder aardig boek met verrassend veel leesplezier. Dat komt mede door de treffend omschreven ‘couleur locale’ van Avignon en omgeving, de Provence.

Koen Strobbe’s debuut is veelbelovend.

3,5 sterren.

Jac Claasen.

Advertenties

Leesclub Samenlezenisleuker: LIAM-De Quotes!

leesclub Quotes Hillers Liam

Soms best lastig om zo kort mogelijk je idee over een boek te omvatten. Maar hier zijn ze dan, de quotes! Liam is net even anders dan Kai, te leuk, we genieten en ja de eersten hebben hem al uit ook!

Inge:

Liam, een rollercoaster van emotie . Vertrouwen en liefde. Welke wint het??

Jamie Lee:

Liam is een heerlijk boek wat je in 1 keer wil verslinden.

Jessica:

Als dit boek geschreven is om een boodschap over te brengen zou dat zijn ; Never judge a book by it’s cover, wat mooi lijkt hoeft het niet te zijn and vice versa..

Simone:

Als het meant to be is kom je elkaar weer tegen, zo niet dan niet.

Corina:

Van een knappe tafel eet je niet alleen.

Karin:

Arrogantie, seks, spanning, welkom in de heerlijke wereld van Liam!

 

Over LIAM:

LIAM
Ken je dat? Op een onverwacht moment, op een plek waar honderden, zelfs duizenden mensen rondlopen, spreek je vluchtig iemand. In die enkele minuten gebeurt er niets speciaals, maar toch blijft die persoon in je hoofd dwalen. Helaas kun je er niet veel mee, eigenlijk niets. Je weet geen naam, laat staan een nummer.

Hoe groot is de kans om haar weer te ontmoeten? Hoe kom ik überhaupt ooit te weten wie ze is? Wat bezielde me om haar niet achterna te gaan? Wat nog belangrijker is: waarom moet mij dit overkomen?

Zo bijzonder was ze niet.
Zo bijzonder dat ik aan haar blijf denken.
Hoe bijzonder zou het zijn als we elkaar ooit treffen?

CHARLIZE
Is het onontkoombaar dat er op deze aardbol iemand rondloopt die mijn ware liefde is? Ik kan me dat nauwelijks voorstellen. Ik dacht dat ik hem had gevonden, maar het was hem niet. Verre van dat. Het gezegde ‘na regen komt zonneschijn’ wil ik eerst zien, dan pas geloven.

Interview/Winactie *Gesloten*! Koen Strobbe-De wolf van Colombes

Koen

En daar zijn we dan op deze koude zaterdag. Wat een heerlijke glazen zagen we voorbij komen, maar iets met er kan er maar één de winnaar zijn…. hebben wij alle glaasjes in een ton gegooid en uit alle scherven een winnaar geloot en dat is geworden……

Diana Broer!!

Als je ons je adres gegevens wilt toe sturen via Samenlezenisleuker@gmail.com dan zorgen wij voor de rest en kan je onder het genot van een glaasje wijn op de postbezorger gaan zitten wachten.

Wij bedanken nogmaals Koen Strobbe en WPG Uitgevers België voor alles!! En Diana je kent ons…. heb je het boek ontvangen? Een foto in de groep vinden we leuk 🙂

img_9180

Jullie hebben het vast niet gemist maar wij mochten dankzij WPG Uitgevers België de nieuwste thriller De wolf van Colombes van Koen Strobbe lezen. Heb je het toch gemist?

Klik dan even deze link: Karin las: De wolf van Colombes-Koen Strobbe****

En toen deden we de stoute klompen/slippers aan en vroegen we een klein gesprekje aan, en te leuk er werd meer dan positief gereageerd. En wat gebeurt daar? We mogen er dankzij de uitgever ook nog eens een winactie aan vast plakken! Hela Hola dat is even een partij gaaf!!

Maar nu eerst:

Het interview: 

1: Het is natuurlijk een beetje saai maar we doen het toch…. Kun je ons in drie zinnen vertellen wie Koen is?

Iemand die van vertellen houdt. En goed formuleren. Daarnaast een mediaverslinder die tien keer per dag het embryo van een breathtaking story ziet in de meest banale gebeurtenissen.

Heeft het verder moeilijk om in drie zinnen te vertellen wie hij is en voegt er daarom aan toe dat hij verzot is op buiten leven (wat niet altijd compatibel is met schrijven), met de handen werken, eten, drinken en zijn vrouw en zoontje graag zien.

2: Om daar maar gelijk op voort te borduren, wanneer begon je met schrijven en hoe kwam dat?

Ik heb altijd al een ‘verschrikkelijke’ drang gevoeld om verhalen te verzinnen en op te schrijven. Ik denk dat ik voor het eerst wist dat ik ‘schrijver wilde worden’ toen mijn leraar Nederlands mijn dertienjarige klasgenootjes vertelde dat “die Strobbe een keigoed verhaal had gebracht bij het ‘opstel-proefwerk’”. Mijzelf is hij dat nooit komen vertellen hé, ik moest het stellen met mijn 10/10 🙂

De drang om te schrijven heeft zich dan, na de middelbare school, allereerst vertaald in mijn studies Germaanse Filologie. Ook tijdens mijn studententijd schreef ik veel: literaire wedstrijdjes, stukken voor het studententijdschrift, dat soort dingen.

Zelfs mijn eerste job was nog right up my alley: copywriter in een topcreatief reclamebureau. Maar dan ben ik, om voor mij onverklaarbare redenen :-), afgegleden naar de verkoop en de marketing en werd het een hele tijd tekststil in mijn hoofd. Pas nadat mijn vrouw en ik besloten hadden om in Frankrijk wijn te gaan maken, kwam met dát creatieve proces ook de drang om te schrijven terug.

Dan kwam uitgever Manteau met zijn kortverhaalwedstrijd en was ik plots terug aan het schrijven.

3: Na je eerste bestseller ging je een samenwerking aan met Pieter Aspe (niet de minste auteur) maar De wolf van Colombes schreef je weer alleen. Is dat een bewuste keuze, deze afwisseling?

Ik heb een heel duidelijk doel voor ogen met betrekking tot het ‘wat’ en ‘waar’ van mijn schrijven.

De samenwerking met Pieter is er gekomen op uitdrukkelijke vraag van de uitgeverij omdat Pieter toen in een ernstige dip zat (nvdr: zijn echtgenote was in die periode overleden) en ik gevraagd werd om bij te springen zodat er het volgende voorjaar toch een Aspeboek in de rekken zou liggen. Natuurlijk was, en ben, ik zeer vereerd dat mijn naam aan een van de grootmeesters van de Vlaamse thrillerscène verbonden werd, maar de dingen die ik wil doen met mijn pen liggen elders. Dus wat mij betreft ging het om een eenmalige zijsprong en geen terugkerende ‘afwisseling’ zoals in je vraag vermeld staat.

Ik geloof dat ik, door het feit dat ik nu al vijftien jaar in Zuid-Frankrijk woon, een unieke kans krijg om het concept ‘thriller’ te combineren met de lokale psyche die ik ervaar en de even authentieke belevenissen die me hier te beurt vallen. Ik heb ondertussen, tussen en met de boeren, vijftien jaar keihard gewerkt en lief en leed met de ‘plaatselijke bevolking’, zoals dat zo mooi heet, gedeeld. Wat ik schrijf komt dus niet zomaar van achter een schrijftafeltje op een of andere zolder in Antwerpen of Amsterdam tot bij mijn lezers, maar ademt authenticiteit uit. En dat is wat ik wil brengen: diepgaande, spannende, soms lichtjes gruwelijke, verhalen die de mensen ook meteen terugbrengen naar het magische vakantiegevoel dat ze aan een verblijf in het zuiden overhouden. De droom en de nachtmerrie samen, als het ware.

Daarom wijk ik ook af van de typische thriller-format, waarbij een steeds terugkerende politieploeg-met-held/in in elk boek weer een zoveelste misdaad oplost. Mijn ‘terugkerend hoofdpersonage’ is niet een mens, maar wel een setting: de Provence met zijn oppervlakkig zorgeloos en hemels karakter, maar waar onder het dunne laklaagje een harde, mysterieuze wereld schuilgaat.

Eigenlijk sluit wat ik hier beleef eerder aan bij de typisch Scandinavische thrillersfeer, maar dan in een lavendelblauwe, zonovergoten setting.

DewolfvanColombes

4: Je maakt gebruik van gevarieerde verhaallijnen in De wolf van Colombes. Geweldig vonden we dat. Heb je daar een muur vol post-its voor ? Of houd je dat in je hoofd bij?

Ik houd inderdaad van een verhaal waarbij de lezer merkt dat zij/hij een beetje moet werken om het allemaal te volgen. In mijn debuut Kruis en munt ben ik daarmee begonnen en die schrijftechniek ligt me wel. Dat komt ook omdat ik eerst maanden nadenk over mijn verhaal, vooraleer er ook maar één letter op papier komt te staan. Van al die flitsen die me te binnen schieten, houd ik kleine ‘steekkaartjes’ bij, die dan vlak voor het schrijven op tafel belanden en dermate worden geschud dat ze een compleet/complex, maar helder en logisch verhaal op zouden moeten leveren.

5: Ook de personages vonden we fantastisch. Welk personage staat het dichtst bij je, of is je favoriet?

Ik zie al mijn kinderen even graag, ook zij die van de kudde zijn afgedwaald 😉

Even serieus: je kan je als schrijver eigenlijk niet echt vereenzelvigen met een personage, of je zou autobiografisch bezig moeten zijn.

Ik zweef als een puppeteer boven het verhaal en geef de verschillende personages duwtjes, daar waar de verhaallijnen het vergen. Voor de rest gaat alles vanzelf en doen, zeggen, de personages dingen waarvan ik zelf soms ook mijn wenkbrauwen frons. Vandaar dat die ‘steekkaartjes’ mijn enige gids zijn. Als je álles al op voorhand bedenkt en uitschrijft, beland je willens nillens in een zekere steriliteit. Als je een verhaallijn fris wil houden, moet je ze kakelvers in de pan leggen, terwijl je ze schrijft.

6: Lees je zelf ook graag thrillers of juist liever niet?

Ik lees heel graag thrillers, maar wel met een minimum aan literaire kwaliteit. Dan Brown is voor mij het instapniveau, al zit zijn laatste boek er nu toch onder. Auteurs als Harris, Tart of Dicker kan ik wel smaken. Daarnaast lees ik ook graag Cabré, Zafón, Rushdie en Irving.

7: Wij zijn direct fan na De wolf van Colombes. Zit er ondertussen een nieuw boek in de pen?

Ik ben volop bezig aan mijn volgende boek dat er met wat meeval in de late lente zal liggen. Deze keer volg ik één moordlustig hoofdpersonage zowat zijn leven lang. Het wordt een hele opdracht om het verhaal, dat heel complex in elkaar zit, op een heldere manier tot bij de lezer te brengen. Bonus is wel dat die lezer er in de marge een dosis tastbare culturele geschiedenis van la douce France gratis bij krijgt.

8: In een “vorig” leven was je wijnbouwer. Wat voor wijntje raad je ons aan? Dan gaan we voor nu graag samen proosten op het succes van dit geweldige boek!

Ik weet dat ik me nu in woelig water begeef, maar ik ben geen al te grote fan van rosé… Voor mij is wijn wit of rood, wat daartussen zit is limonade met alcohol.

Dus, wie mijn boeken op de middag leest, raad ik een volle blend van viognier en grenache aan, om dan naar te avond toe tijdens het lezen over te schakelen op de vlezig volle structuur van een overweldigende syrah.

Dat gaat goedkomen, we kijken uit naar de late lente alvast, en hierbij bedanken we Koen voor zijn tijd en meer dan mooie antwoorden!

En nu wil je natuurlijk weten hoe jij dit prachtboek kan winnen. Oké, let je even op? 😀

1: Like de Facebookpagina van Koen Strobbe via deze link:

Koen Strobbe

2: Like de Facebookpagina van WPG Uitgevers be via deze link:

WPG Uitgevers België

en last but not least:

3: Reageer onder deze post in onze gezellige Facebookgroep: Samenlezenisleuker met een gifje of foto van jouw favoriete kleurtje wijn… (drink je geen wijn? Doe dan lekker een ander favoriet drankje 🙂 )

Vrijdag 8 december maken we de gelukkige winnaar bekend!

Over De wolf van Colombes:

Nadat Laura en Nicolas hun drukke leven in Parijs vaarwel zegden, wordt een oude Provençaalse dokterswoning hun nieuwe droom. Terwijl ze gulzig het herfstige Zuiden ontdekken, worden ze geconfronteerd met de intriges van de plaatselijke bevolking.
Het hele dorp aast op het landgoed van een rijke truffelboer, de plaatselijke notaris draait zijn hand niet om voor wat fraude meer of minder en zelfs aan het verleden van hun nieuwe woning ontdekken ze een diepzwarte rand.
Voor ze het goed en wel beseffen, raken ze verstrikt in een kluwen van vastgoedzwendel, onfrisse wijnhandel, kinderroof en iets wat veel weg heeft van nazipraktijken.

Blogtour-Corina las: De Zaden der Hoop-Owan Drake**1/2

de zaden der hoop

Met dank aan Owan Drake voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Owan Drake

Serie: Boek 1 / De Val van Hymír

Uitgever: Brave New Books

Aantal pagina’s: 272

Genre: Fantasy

Verschijningsdatum: juli 2017

 

Over de auteur:

Hoi, ik ben Owan Drake, een schrijvend alter ego van iemand die je misschien kent, of wellicht niet.

( Bron: Facebook Owan Drake )

De cover:

Ouderwetse tekenfilmstyle, ja wel leuk, niet te druk, maar wat heeft het te doen met de titel??

De achterflap:

Heden en verleden vloeien samen als de oude wijsgeer, genaamd Benedictus, een serie van boeken aan zijn meest bekwame student Xavier wil laten lezen. Deze boeken bevatten vertellingen uit lang vervlogen tijden, en Xavier beleeft die verhalen alsof hij zich daar daadwerkelijk bevindt. Twee van deze verhalen worden in dit eerste boek geïntroduceerd, namelijk die van het licht en de duisternis. Ze wisselen elkaar naadloos af, samen met deze Benedictus hoofdstukken, die zich in het heden van de wereld, genaamd Sistna, afspelen. Maar wat Xavier niet weet, is dat hij door het verzoek van Benedictus op te volgen misschien wel een corrupte tak van de regering, genaamd de Bloedraven – die ook in die vertellingen uit het verleden voorkomen – kwaad gemaakt heeft, en dat hij misschien wel in een eeuwenoude oorlog is verstrengeld.

Mening:

Joehoe, goedemorgen, ik begin met een lijst met namen en denk omg moet ik die allemaal gaan onthouden? Want echt het zijn er veel!! Ik heb al de kriebels voor het verhaal echt begint, maar hé wie a zegt…

Het verhaal komt traag op gang, maar dat is maar even en dan gaat alles snel, sneller, snelst. Je gaat van het verleden naar het heden en van hot naar her, en Owan zoekt meer dan regelmatig de rand van de afgrond op. Ik hou an sich wel van fantasy, maar dit gaat een stapje verder en ik vind het lastig om door te lezen. Horror is niet mijn ding en daar neigt dit toch wel naar.

Mensen die er wel van houden, zouden zeker wel van het verhaal kunnen genieten, want de potentie om een goed verhaal te schrijven zit er zeker in bij Owan. Alleen mag het van mij allemaal iets minder. Iets minder personages, (ja ook dan had het verhaal kunnen kloppen en hoef ik als lezer niet zes keer terug te kijken, mijn aantekeningen te pakken om het nog te kunnen volgen), en alles iets minder snel, zou het boek in mijn ogen ten goede zijn gekomen.

De personages die er voor mij uitspringen en er echt toe doen heeft Owan wel echt goed neergezet, en daar kan het verhaal ook echt niet zonder. En dan dat einde!!! JA zie je, echt je kan het, maar iets minder ADHD in de schrijfstijl en je hebt iedereen die van fantasy met een dot horror houdt te pakken.

Conclusie:

Een verhaal met potentie, maar helaas not my cup of tea.

Twee en halve sterren.

Corina Nieuwenhuis.

Even voorstellen: Social killer: een uniek schrijfproject!

Ferry en zo.jpg

Hallo allemaal, dit is even iets anders dan wat jullie gewend zijn van ons, maar dit is te leuk om jullie te onthouden.

Dit zijn Ferry. Michelle en Quirijn en samen schrijven zij: Social killer. Wat houdt dat in? Elke maand schrijven ze alle drie een hoofdstuk voor hun gezamenlijke verhaal en via hun website www.socialkiller.nl kan jij als lezer bepalen welk hoofdstuk daadwerkelijk gebruikt wordt. Te gaaf toch? Voor de schrijvers ook kei spannend want je kan zomaar drie keer wat schrijven en drie keer niet gekozen worden…. ooooops.

Neem anders ook eens een kijkje op hun Facebookpagina: Social killer

Deel vijf staat nu online….heb je deel één tot vier nog niet gelezen klik dan hier Website Social killer of download hier de epub met de eerste vier hoofdstukken: Epub Social killer

Stemmen kan tot en met 8 december!!!

Social killer.jpg

Jac las: Linda, als in de Linda moord-Leif GW Persson****

Persson

Over de schrijver:

Leif GW Persson ( Stockholm, 1945) is hoogleraar crimonologie en een grote bestsellerauteur in Zweden. Zijn boeken worden in meer dan 20 landen vertaald. Hij schreef de beste Scandinavische thriller in 2010 en heeft awards ontvangen voor de beste Zweedse thriller in 1982, 2003 en 2010.

( Bron: flaptekst)

Leif Gustav Willy Persson (geboren op 12 maart 1945 in Stockholm), is een Zweedse criminoloog en schrijver. Hij was van 1992 tot 2012 hoogleraar criminologie bij de Zweedse nationale politiecommissie. Hij staat bekend om zijn misdaadromans, en geeft regelmatig commentaar  over opmerkelijke misdaadzaken in televisie en kranten. Tussen 1999 en 2009 nam hij als expertcommentator deel aan het tv-programma Efterlyst op TV3. Tegenwoordig neemt hij deel aan de televisieshow Veckans Brott met Camilla Kvartoft, die voornamelijk gaat over onopgeloste Zweedse strafzaken.

In 1977, tijdens zijn werkzaamheden bij de Zweedse nationale politie, was Persson de klokkenluider in het zogenaamde Geijer Scandal. Na deze affaire werd hij ontslagen bij de Nationale Politie Raad. De gebeurtenissen dreven Persson bijna tot zelfmoord, maar hij keerde al snel terug als docent aan de universiteit van Stockholm. De prostitutie-affaire inspireerde hem om zijn eerste roman, Grisfesten (Varkensfeest,1979) te schrijven. Hij keerde terug als hoogleraar bij de Nationale Politie Raad in 1992

( Bron: https://en.wikipedia.org/wiki/Leif_G._W._Persson )

 

Over het boek:

Linda Wallin, 20 jaren oud en een opleiding volgend voor politieagent, wordt vermoord aangetroffen in de slaapkamer van haar appartement. Plaats van handeling is Växjö, een provincieplaatsje. Door de chef van de Rijksrecherche worden Evert Bäckström en wat opgetrommelde collega’s vanuit Stockholm naar dit oord gestuurd om assistentie te verlenen.

Evert Bäckström is klein, dik en primitief, maar zo nodig kan hij sluw en rancuneus zijn. Bäckström beschikt over een oneindig groot arsenaal aan vooroordelen, vooral over zijn medewerkers en over vrouwen, die de schrijver uitvergroot en frequent de revue laat passeren. Zijn mensbeeld kan niet bepaald als warm getypeerd worden. Is Bäckström dan een kruising van inspecteur Clouseau en Louis de Funès als de briljante gendarme Ludovic Cruche uit Le Gendarme de St. Tropez? Neen, Bäckström is vooral Bäckström,de rasopportunist, die overal en altijd uit elke situatie een slaatje probeert te slaan. Het boek beschrijft vrij uitputtend de oplossing van deze zaak. Het onderzoek dat moeilijk verloopt, wordt uitgebreid besproken met meestentijds het cynische, inwendige commentaar van Evert Bäckström.

De personages zijn als volgt te typeren: karikaturen, anti-helden en mannen en vrouwen van vlees en bloed. Dit schuurt. Het zij zo. Het moge duidelijk zijn dat Bäckström tot de eerste categorie behoort.

Persson is hoogleraar criminologie en zijn schrijfstijl kan het best als volgt getypeerd worden : licht ironisch, badinerend, smeuïge verteltrant met een enorme dosis onderkoelde humor. Van het gewichtig doende hoofd van de Rijksrecherche die alleen nog maar kan praten in managementkretelogie, zoals strategische overwegingen, operationele acties tot de crisistherapeute, tevens bevoegd psycholoog en psychotherapeut, die iedereen met haar vaktaal in slaap doet sukkelen. Je blijft glimlachen om al die figuren met een al dan niet lichte afwijking. Inclusief de gebruikelijke hielenlikkers en slijmballen.Eigenlijk de normale samenleving. En last maar niet least, Persson trekt alle registers open als hij Bäckström laat ontbijten, lunchen en dineren. Zweden moet een wereldkeuken hebben.

Conclusie:

Het veelvuldig overleg en gewroet van de politiefunctionarissen wordt tot in detail weergegeven. In de praktijk zal het er best zo aan toegaan. Het komt de leesbaarheid van het boek niet ten goede. Overigens formuleert Persson uitgebreid en uitstekend. Maar het tot in detail beschrijven van de taaie voortgang in het vinden van de dader maakt het boek stroperig. Zijn schrijfstijl – de met veel humor en een licht ironisch en soms zelfs sarcastische ondertoon beschreven gang van zaken – heeft onbetwistbaar geleid tot ontzettend veel leesplezier.

Verwacht geen Harry Hole-achtige toestanden. Het zijn de deskresearch en vele gesprekken en ondervragingen die aan de orde komen naast de onderlinge verhoudingen tussen alle politiefunctionarissen, die veelal uitermate humoristisch beschreven worden.  Het boek is niet spannend, en bevat nauwelijks diepgang van de hoofdpersonen.

In de twee allerlaatste bladzijden wordt de ietwat bevreemdende titel van het boek toegelicht. Vanuit het genderperspectief beschreven weliswaar, maar geschreven in 2005, is dit verrassend actueel te noemen in het kader van de #metoo discussie.

Het boek heeft mij vele malen doen gnuiven, glim- en schaterlachen, daarmede de vele beschreven nadelen voor een groot deel aan de kant schuivend. Het enorme leesplezier prevaleert. Voor de fijnproever.

Vier sterren.

Jac Claasen.

Ps. De vertalers, Jasper Popma en Wendy Prins, zullen hun handen vol hebben gehad aan de bij tijd en wijle barokke schrijfstijl van Leif GW Persson. Complimenten.

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Met dank aan Miranda Hillers voor de recensie-exemplaren / Leesclub Samenlezenisleuker.

LIam 2

Over LIAM:

LIAM
Ken je dat? Op een onverwacht moment, op een plek waar honderden, zelfs duizenden mensen rondlopen, spreek je vluchtig iemand. In die enkele minuten gebeurt er niets speciaals, maar toch blijft die persoon in je hoofd dwalen. Helaas kun je er niet veel mee, eigenlijk niets. Je weet geen naam, laat staan een nummer.

Hoe groot is de kans om haar weer te ontmoeten? Hoe kom ik überhaupt ooit te weten wie ze is? Wat bezielde me om haar niet achterna te gaan? Wat nog belangrijker is: waarom moet mij dit overkomen?

Zo bijzonder was ze niet.
Zo bijzonder dat ik aan haar blijf denken.
Hoe bijzonder zou het zijn als we elkaar ooit treffen?

CHARLIZE
Is het onontkoombaar dat er op deze aardbol iemand rondloopt die mijn ware liefde is? Ik kan me dat nauwelijks voorstellen. Ik dacht dat ik hem had gevonden, maar het was hem niet. Verre van dat. Het gezegde ‘na regen komt zonneschijn’ wil ik eerst zien, dan pas geloven.

Corina leest:

Met dank aan Miranda Hillers voor de recensie-exemplaren / Leesclub Samenlezenisleuker.

LIam 2

Over LIAM:

LIAM
Ken je dat? Op een onverwacht moment, op een plek waar honderden, zelfs duizenden mensen rondlopen, spreek je vluchtig iemand. In die enkele minuten gebeurt er niets speciaals, maar toch blijft die persoon in je hoofd dwalen. Helaas kun je er niet veel mee, eigenlijk niets. Je weet geen naam, laat staan een nummer.

Hoe groot is de kans om haar weer te ontmoeten? Hoe kom ik überhaupt ooit te weten wie ze is? Wat bezielde me om haar niet achterna te gaan? Wat nog belangrijker is: waarom moet mij dit overkomen?

Zo bijzonder was ze niet.
Zo bijzonder dat ik aan haar blijf denken.
Hoe bijzonder zou het zijn als we elkaar ooit treffen?

CHARLIZE
Is het onontkoombaar dat er op deze aardbol iemand rondloopt die mijn ware liefde is? Ik kan me dat nauwelijks voorstellen. Ik dacht dat ik hem had gevonden, maar het was hem niet. Verre van dat. Het gezegde ‘na regen komt zonneschijn’ wil ik eerst zien, dan pas geloven.

Myrtle leest:

( Boekverslag 4 VWO )

spaans-bloed

Over Spaans bloed:

Sommige familieschandalen kunnen beter geheim blijven…

Livia is net partner geworden van een prestigieus architectenbureau als een raadselachtig telefoontje uit Madrid haar zorgvuldig opgebouwde leven ontwricht. Haar tante Pilar, die ze al jaren dood waande, is ernstig ziek en wil haar laatste dagen met Livia doorbrengen. Ze had zich heilig voorgenomen geen voet meer op Spaanse bodem te zetten, maar besluit nu toch na achttien jaar terug te gaan naar haar kleurrijke familie.
Vanaf dat moment neemt Livia’s leven een wending die ze niet had kunnen voorzien. In het huis van haar jeugd doet ze schokkende ontdekkingen over het verleden. Ogenschijnlijk onschuldige familieleden lijken een rol te spelen in een kwaadaardig complot. Maar de onthutsende waarheid die uiteindelijk aan het licht komt, overstijgt alles.

Jac leest:

Bling Bling 1

Over Bling Bling:

Op de luchthaven van Delhi wordt een diamantkoerier beroofd. De daders gaan aan de haal met een koffertje diamanten. Vier miljoen. Albertien, verantwoordelijk voor de beveiliging van het diamanttransport, wordt meteen de laan uitgestuurd. Toch start ze op eigen houtje een zoektocht. Vanuit een bergdorpje in de Zuidelijke Kaukasus bestuurt Paata Sirbaladze een misdaadorganisatie met wijde internationale vertakkingen. Het zijn uitgerekend zijn diamanten die gestolen werden in Delhi. Wat begint als een geweldloze diamantroof uit het zicht van de media, leidt tot een wervelwind van bloed en wraak, van de Antwerpse diamantwijk tot de verste uithoeken van de wereld. Jan van der Cruysse is specialist in crisiscommunicatie. Als woordvoerder van Brussels Airport beleefde hij de luchtvaart gedurende twintig jaar vanaf de eerste rij. ‘Een eindeloze bron van inspiratie voor het verzinnen van spannende verhalen en verknipte personages. De belevenissen van Albertien zijn gelukkig volstrekt fictief’, stelt hij gerust.