Karin las: De Saraceense Samenzwering – Era Richmen****1/2

DeSaraceenseSamenzwering

Met dank aan Uitgeverij LetterRijn voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Era Richmen

Uitgever: LetterRijn

Pagina’s: 296

Genre: ActieThriller

Verschijningsdatum: april 2019

Over de auteurs:

Era Richmen is het pseudoniem van het schrijversduo Herman Zandstra en Eric Bakker.

( https://letterrijn.nl/era-richmen/ )

Achterflap:

Uit de kerncentrales van Iran zijn splijtstofstaven ontvreemd. Israël en de Verenigde Staten voelen zich hierdoor ernstig bedreigd. Zozeer zelfs dat de Israëlische regering overweegt de Iraanse kerncentrales te bombarderen. Geheim agent Jim Matteos wordt belast met het onderzoek naar de verdwenen splijtstofstaven. In Iran ontmoet hij Soraya, een vrouw die beweert over belangrijke informatie te beschikken. De splijtstofstaven zouden in het bezit zijn van een onbekende groepering. Op het moment dat ze overeenstemming bereiken over de voorwaarden waaronder Soraya haar informatie prijsgeeft, vindt er een verschrikkelijke aanslag plaats. Meerdere aanslagen volgen. Niemand eist de verantwoordelijkheid voor de terreurdaden op en vreemd genoeg zijn bij geen van de aanslagen splijtstofstaven ingezet. Het enige aanknopingspunt voor de CIA zijn de mysterieuze codes die steeds door de daders op de plaats van de aanslagen worden achtergelaten. De boodschappers van het kwaad werken toe naar een laatste, ultieme aanslag waarbij de splijtstofstaven wel worden ingezet.

Mening:

Om maar met de deur in huis te vallen; wat een steen-goed boek is dit!

Normaal gesproken genieten aspecten als politiek en terrorisme in een verhaal niet direct mijn voorkeur. Nu wel! Dit is zoveel meer dan dat en dit is actie ten top. Dit zijn de personages waar je U tegen zegt. Dit zit meer dan intelligent in elkaar en het is een kunst op zich hoe Richmen een complex geheel zó weet te brengen dat het te allen tijde gewoon goed te volgen blijft.

De hoofdstukken zijn kort, de plaats– en tijdsaanduiding zetten je direct waar je wezen moet en er zit een fantastische vaart in het verhaal waarbij je het gevoel hebt midden in deze spectaculaire en spannende film te zitten. Het switchen van de ene lijn naar de ander verloopt naadloos en uiteraard speelt Jim Matteos de hoofdrol.

Jim brengt in zijn eentje al heel wat bij je teweeg. Hij is echt sympathiek, maar ook keihard. Hij is de slimste en de beste in zijn werk ook, maar kan m.b.t. zichzelf zulke dingen doen en denken dat je denkt: kerel, niet doen da’s dom. Lees: Jim pakt je volledig in. Geweldig hoe zijn achtergronden en privéleven verweven worden in dit schokkende en sensationele gebeuren. Dat maakt dit verhaal nu ook zo extra goed. Want waar je getrakteerd wordt op technische snufjes, op snoeiharde en brute scènes waarbij dreiging als een grote donderwolk mondiaal over je heen hangt, wordt je gevoel en empathisch vermogen aangesproken door de wijze waarop de personages inclusief achtergronden neergezet zijn. Het maakt duidelijk waarom ze nu staan waar ze staan, waarom ze doen wat ze doen. Moord, slachtoffers, daders, geheim agenten. Je begrijpt, je veroordeelt, en je wordt flink aan het twijfelen gezet. Degene die ik zó graag wil vertrouwen ook; doet Richmen aan happy end of niet? Het is hopen en nagelbijten.

Nu kwam me ter ore dat een deel twee wellicht in aantocht is. Ja, dit verhaal is op prachtige wijze compleet afgerond. Nee, ik ben zó nog niet klaar met Jim en consorten. Meld ik uiteraard ook collega Tess. De interactie tussen die twee is hilarisch, jongesjonges wat lachen en genieten. Ik kan wel blijven tikken maar ik wil alleen nog maar zeggen: klinkt dit als your cup of tea? Echt, pak dan dit boek op.

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Spanning: 4.5

Originaliteit: 4

Leesplezier: 5

Psychologie: 4.5

Plot: 4.5

9/10 oftewel vier en halve sterren voor De Saraceense Samenzwering.

Karin Meinen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Corina las: Als menselijkheid mist – Karine Vivier ****

als menselijkheid mist

Met dank aan Karine Vivier voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Karine Vivier

Uitgever: Karine Vivier

Originele titel: L’Humanité en moins

Vertaler: Nicolet de Jong

Aantal pagina’s: 104

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 6 april 2019

Over de auteur:

French writer living in the USA. Broken humanity is my first book – translated from French into English by Kirsty Olivant.

De achterflap:Wat zouden een meisje, een ex-gedetineerde en een moeder gemeenschappelijk kunnen hebben? In Als menselijkheid mist hebben drie personages op hetzelfde moment in hun leven in de ogen van de maatschappij hun menselijkheid verloren. Drie personages, drie parallelle verhalen, één verhaal.

Mening:

In een vlotte, pakkende schrijfstijl word je meegenomen door drie verschillende verhalen. Vooral het verhaal van het meisje kruipt je onder de huid. Ik voel zoveel medelijden met dat meisje en zo onnoemelijk veel aversie voor de moeder en de man.

De ex-gedetineerde komt een beetje als een sulletje over en is dat eigenlijk ook wel. Zijn personage wordt niet heel uitgebreid uitgewerkt en je leert hem niet echt kennen. Persoonlijk zie ik niet per se de toegevoegde waarde van zijn verhaallijn, al begrijp ik de keuze wel, want anders wordt het verhaal wel heel summier. Karine weet het uiteindelijk ook wel kloppend te maken aan het einde met de andere twee verhaallijnen.

De moeder (en haar man) zijn prachtig neergezet. Hun verdriet, hun onmacht, hoop en vrees voel je door de pagina’s heen, ondanks dat alle drie de verhalen in “maar” 104 bladzijdes worden verteld.

Als alles bij elkaar komt heb ik zo intens medelijden met de moeder en met het meisje, maar wat is het mooi en geloofwaardig bij elkaar gebracht!

Conclusie:

Schrijfstijl: 3.5

Originaliteit: 4

Spanning: 3.5

Psychologie: 3.5

Plot: 4

Leesplezier: 4

Maakt naar boven afgerond vier sterren voor Als menselijkheid mist.

Corina Nieuwenhuis.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Corina las: Wolfsangel – Aslak Nore ****1/2

Wolfsangel

Met dank aan Uitgeverij HarperCollins Holland voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Aslak Nore

Uitgever: HarperCollins Holland

Originele titel: Ulvefellen

Vertaler: K. Snoeijing

Aantal pagina’s: 320

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 9 april 2019

Over de auteur:

Aslak Nore grew up in Oslo, the son of writer Kjartan Fløgstad and chief physician Anne Kathrine Nore. He made the conscription Of the Telemark Battalion and has served in The NATOForce in Bosnia as a rifle man. He has been a journalist in the Norwegian force in Afghanistan and US Forces in Iraq. Nore graduated from the University of Oslo and has Had a Fulbright Scholarship at new School for Social Research in new York. He has also lived and worked in Guatemala.

Nore has worked as a journalist in the class struggle and has been Associated with contemporary, prose, Elle, Ny time, VG and Aftenposten as a freelance writer. Nore is also a documentary editor in Gyldendal.

( Bron: Wikipedia )

De achterflap:

Gedesillusioneerd keert soldaat Henry Storm terug van het Oostfront waar hij voor de nazi’s heeft gevochten. Hij probeert zich aan te sluiten bij het verzet, maar wordt daar met argwaan ontvangen. Daarom gaat hij als spion voor de geallieerden terug naar Duitsland om te achterhalen of een geheime raketbasis waarover hij geruchten heeft opgevangen, echt bestaat. Daar zou zich een superwapen bevinden waarmee de nazi’s het tij hopen te keren…

Storms grote rivaal Werner Sorge, hoofd van het Sonderkommando Wolfsangel van de SS, jaagt op MI6-spion ‘De Griffioen’ en diens infiltranten in het Duitse wapenprogramma. Daarbij zet hij zijn eigen geheime wapen in: een beeldschone Poolse die gerekruteerd is als Duitse agent.

Lukt het Storm zijn buitgemaakte kennis het Derde Rijk uit te smokkelen, of slaagt Sorge erin hem te vangen?

Mening:

Wauw, wat een intelligent geschreven thriller, die zich in de Tweede Wereldoorlog afspeelt. Nore heeft een ietwat trage, maar mooi gedetailleerde schrijfstijl die vol zit met informatie over hoe bepaalde organisaties werkten in die tijd. Er zitten vele historische feiten in het verhaal, en dat geeft het verhaal aan de ene kant dat extra laagje, maar haalt ook op bepaalde momenten de vaart die al niet zo hoog ligt, uit het verhaal.

Storm en Sorge zijn fantastische personages, maar ook de beeldschone Poolse staat als een huis. Haar beweegredenen zijn zo invoelbaar, en je wilt tegen haar schreeuwen: doe niet!! En aan de andere kant wil je haar knuffelen en zeggen: het komt wel goed.

Storm is een moeilijk personage, en ook zijn beweegredenen zijn zo goed te begrijpen, maar zijn gedachtegang is soms wel chaotisch. Toch steelt hij mijn hart, ondanks dat hij eerst aan de verkeerde kant stond. Want ook de reden dat hij dat deed is begrijpelijk gemaakt, de reden dat hij omdraait is nog mooier beschreven, inclusief de gruwelijke details. Sorge is een echte aanhanger van het nationaal socialisme, maar hoe langer de oorlog duurt hoe meer ook hij twijfels krijgt, mooi beschreven en het maakt hem net even minder slecht in mijn ogen.

De verschuivingen in tijd zijn door duidelijke aanduidingen goed te volgen, en als het plot daar is en alle touwtjes aan elkaar geknoopt zijn zit je echt even te denken: Dit had gewoon allemaal echt gebeurd kunnen zijn. Briljant gedaan.

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Spanning: 4

Originaliteit: 5

Plot: 5

Leesplezier: 4.5

Psychologie: 4.5

Vier en halve sterren voor Wolfsangel.

Corina Nieuwenhuis.

Corina las: Verlaten – Jane Harper ****1/2

Met dank aan A.W. Bruna Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Jane Harper

Uitgever: A.W. Bruna Uitgevers

Originele titel: The lost man

Vertaler: Marike Groot & Sander Brink

Aantal pagina’s: 416

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 9 april 2019

Over de auteur:

Jane Harper verhuisde als kind van Engeland naar Australië. Ze heeft dertien jaar als journalist gewerkt. De droogte, haar thrillerdebuut, won in 2016 de Australian Book Industry Award voor thriller van het jaar. De filmrechten zijn gekocht door Pacific Standard (de makers van o.a. Gone Girl). De droogte werd na verschijnen in Australië nummer 1 in de bestsellerlijsten.

( http://www.awbruna.nl )

De achterflap:

Drie broers. Een dode. Geen antwoorden.

In de eenzame outback van Australië staan twee broers bij de omheining die hun boerderijen van elkaar scheidt. Ze zijn elkaars dichtstbijzijnde buren, hun huizen liggen drie uur rijden van elkaar. De derde broer ligt dood aan hun voeten. Cameron maakte zich ergens zorgen over. Besloot hij om zelf zijn dood tegemoet te lopen? Als hij dat niet heeft gedaan, blijven er in deze afgelegen omgeving maar weinig verdachten over. Eenmaal thuis bij de achtergebleven familie wordt het wankele evenwicht op de boerderij verstoord. Niet alleen verdriet, maar ook verdenkingen spelen hoog op…

Mening: 

Gedetailleerd en met een constante onderhuidse spanning word je meegenomen door de outback van Australië en het leven van Nathan en zijn familie. En dan vooral naar de zoektocht, naar antwoorden, want wat is er gebeurd met Cameron? In eerste instantie komen er alleen maar vragen bij en lijkt geen enkel puzzelstukje te passen. Want niet alleen Cameron maakte zich zorgen, ook Nathan en de derde broer hebben de nodige pakketjes in hun rugzak. 

Het verhaal gaat her en der wat traag, maar door de mooie details ook qua gevoelens wil je alleen maar door, want je wilt weten hoe die puzzelstukjes dan toch in elkaar gaan passen. Wat heeft het verleden van doen met de gebeurtenissen in het heden? De grote vraag, wat gebeurde er met Cameron en waarom, blijft tot bijna het einde één groot raadsel, en als dan daar de ontknoping is, zit ik echt even drie keer te knipperen met mijn ogen…. staat dit hier echt? JA het staat er echt. Wauw wat origineel en knap bedacht.

Dit was mijn kennismaking met Jane Harper, maar dit smaakt echt naar meer want wat een schrijven.

Conclusie:

Schrijfstijl: 5

Spanning: 4

Originaliteit: 4.5

Plot: 4.5

Psychologie: 4.5

Leesplezier: 5

Vier en halve sterren voor Verlaten.

Corina Nieuwenhuis.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker

Karin las: Doodzonde – Tieme Woldman ****

Doodzonde drenthe

Met dank aan Uitgeverij Koninklijke Van Gorcum voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Tieme Woldman

Serie: Tom Wessels Detective deel 1

Uitgever: Koninklijke Van Gorcum

Aantal pagina’s: 192

Genre: Detective / NUR 331

Verschijningsdatum: april 2019

Over de auteur:

Tieme Woldman (1965) is thrillerschrijver, geboren in Assen en opgegroeid in Wijster. Hij is oud-winnaar van de Andries Greiner-prijs en debuteerde in 2013 met Moord in het Mantingerveld.

( www.vangorcum.nl )

Achterflap:

Johan Ruisbeek, deelnemer aan een bijzonder sportevenement in Drenthe, wordt op de top van de VAM-berg in Wijster met een even bijzonder wapen vermoord. Rechercheur Tom Wessels van het Team Zware Misdaden ontdekt dat het slachtoffer door een oude zakenpartner met de dood is bedreigd en trekt alles uit de kast om de verdachte tot een bekentenis te dwingen. Maar dan blijkt dat het slachtoffer een ‘zondig’ dubbelleven leidde en stuit Wessels op twee verdachten die hem wel heel erg na staan. Toch zet Wessels door waarbij hij zijn beste vriend Andries Geesink naar de rand van de afgrond drijft. En terwijl Andries voor zijn leven vecht, jaagt Wessels op de moordenaar die nog niet klaar is…

Doodzonde is het eerste deel in de reeks over rechercheur Tom Wessels. Tieme Woldman schreef eerder Moord in het Mantingerveld en weet op boeiende wijze de lezer tot op het laatst in spanning te houden.

Mening:

Het maakt voor de mening niets uit, maar het is voor mij als Drent een cadeau dat deze moordpuzzel zich afspeelt in de eigen omgeving. Woldman trapt af met een moord en het verhaal pakt dan ook direct. De schrijfstijl is beeldend, er wordt nergens moeilijk gedaan en ook de korte hoofdstukken dragen er aan bij dat het allemaal bijzonder prettig wegleest.

Het doet allemaal heel natuurlijk aan;  de dialogen zijn zo smeuïg als boter en de gevarieerde personages worden prachtig en uniek neergezet. Het is een leesfeest hoe Woldman de privélevens verweeft in een verhaal waar de nadruk ligt op onderzoek. Dit gebeuren wordt helemaal mooi in balans aangetikt, humor vindt hierbij ook zijn weg, en waar geen details nodig zijn worden ze compleet naar mijn smaak achterwege gelaten. Zwaardere thema’s worden niet uit de weg gegaan en toch voelt het niet zwaar. Liefde, vriendschap, bedrog, toffe collega’s, het is de prima basis want de hamvraag is uiteraard: wie is de dader en waarom?

Tot ver in het verhaal heb ik gewoon echt geen idee welke kant ik op moet denken. Wanneer er duidelijkheid lijkt te komen proef je als lezer al wel, dit is te makkelijk en te snel. Aanwijzing na aanwijzing volgt, en stukje bij beetje rolt het plot als een tapijt zich uit tot alles mooi vlak is. Van het begin tot het eind blijf je geboeid en wanneer het dan eindelijk duidelijk is hoe dit in elkaar steekt, dan denk je alleen nog maar: dit is gaaf, dit zie je niet aankomen en dit is gewoon goed in elkaar gezet.

Al is alles afgerond, ik kan me nu al verheugen op een deel 2 met Wessels, patholoog Lansberg, collega Saskia en uiteraard Sandy, want jonges ze zijn gewoon echt tof.

Conclusie:

Op alle fronten vier sterren voor Doodzonde.

Karin Meinen.

Corina las: Engel zonder vleugels – Martyn van Beek ****

Engel zonder vleugels

Met dank aan Uitgeverij Ellessy voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Martyn van Beek

Uitgever: Ellessy

Aantal pagina’s: 514

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 7 april 2019

Over de auteur:

Martyn van Beek (1975) woont in Waalwijk en schreef enkele goed ontvangen thrillers. Hij heeft in het verleden als pleegouder samengewerkt met Bureau Jeugdzorg. En hoewel fictie, zijn meerdere onderdelen van dit verhaal gebaseerd op eigen ervaringen, en aan hem toevertrouwde ervaringen van anderen. Zijn speciaal voor audio geschreven serie Tweede Kans won in 2017 de Hebban Award voor Beste Luisterboek.

( http://www.ellessy.nl )

De achterflap:

“Wat mijn advocaat niet voor elkaar kreeg, dat regel ik vanaf nu wel op mijn eigen manier. Ik krijg mijn zoon terug. Daar heb ik letterlijk alles voor over”.

Als Rob door Bureau Jeugdzorg de voogdij over zijn kind kwijtraakt, gaat hij over tot een drastische maatregel: hij ontvoert de dochter van gezinsvoogd Carla Kruiswijk. In ruil voor de dochter moet Kruiswijk op televisie bekendmaken dat ze tientallen kinderen onterecht uit huis heeft geplaatst. Ze bekent en een schok van verontwaardiging gaat door Nederland. Rob heeft zijn doel bereikt en wil de dochter vrijlaten. Maar vanaf dat moment raakt hij volledig de controle over de situatie kwijt.

Mening:

In een snelle schrijfstijl word je meegenomen door het verhaal. Het is bizar om te lezen hoe snel iets zo mis kan gaan in de jeugdzorg. Helemaal als je bedenkt dat Van Beek put uit eigen ervaringen van zijn werk. 

 Je voelt met Rob mee het hele verhaal door en al kan ik niet alle beslissingen van hem begrijpen, toch is het aan de andere kant ook weer logisch. Want wat zou jij doen als je kind onterecht bij je weg gehaald wordt en je hele leven jaren lang op de kop staat? 

De manier waarop Rob zijn kind terug wil krijgen is vrij rigoureus, en de reacties van de betrokken personen zijn mooi en duidelijk beschreven, en ondanks alles voel je ook mee met Carla. Aan de ene kant wil je haar door het stof laten kruipen, maar aan de andere kant heb je medelijden met haar.  

Er komen een paar onverwachtse wendingen voor die af en toe een beetje over de top zijn, maar het past wel bij het verhaal, en het klopt allemaal als een bus. Ook gaat het hier en daar een beetje snel en is het alsof de trein bijna ontspoort. Gelukkig blijft hij op de rails, mede door de ontwikkelingen van de side-kicks en Rob. Het einde is prachtig, tragisch en kloppend tot de laatste punt.

 Op alle vlakken vier sterren.

Corina Nieuwenhuis.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Karin las: De secretaresse – Renee Knight ***

DeSecretaresse

Dank aan Ambo|Anthos uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Renee Knight

Originele titel: The Secretary

Vertaling: Ambo|Anthos uitgevers, Amsterdam en Bert Meelker

Uitgever: Ambo|Anthos

Aantal pagina’s: 320

Genre: Literaire Thriller / NUR 305

Verschijningsdatum: 5 april 2019

Over de auteur:

Renée Knight werkte als scenarioschrijfster voor de BBC en schreef daarnaast scenario’s voor onder andere Channel Four totdat ze zich toelegde op het schrijven van boeken. In 2013 rondde ze de Faber Writing Academy af, die eerder auteurs als SJ Watson voortbracht. Haar debuut Disclaimer werd een Sunday Times Bestseller #1. Ze woont met haar man en kinderen in Londen.

( Bron: http://www.amboanthos.nl )

Achterflap:

De secretaresse van Renee Knight, auteur van de bestseller Disclaimer, is een beklemmende thriller over obsessie, verraad en ultieme wraak. In de psychologische triller De secretaresse stelt Renee Knight de vraag: wie heeft de meeste macht op kantoor?

Degene die het hardst praat, er het beste uitziet, het rijkst is, degene die het meeste respect afdwingt? Of is het iemand als Christine Butcher: een bescheiden vrouw die in stilte getuige is van alles wat besproken wordt, elk geheim en elk gerucht?

Iemand die onopvallend informatie inwint bij degenen voor wie ze werkt, degenen die enkel zichzelf zien? Er is een slechts een dunne lijn tussen loyaliteit en verraad, en als iemand als Christine Butcher tot het uiterste gedreven wordt, kan zij zomaar de gevaarlijkste vrouw op kantoor blijken…

Mening:

Knight trapt door middel van een prachtig intro in de ik-vorm af. Het maakt direct nieuwsgierig naar het wel en wee van de 43-jarige Christine Butcher, want wat is hier allemaal gebeurd?

Christine, de secretaresse, wat wordt ze als personage fantastisch neergezet en dit geldt ook zeker voor haar bazin Mina. Zowel de schrijfstijl als de personages maken indruk, het maakt alleen het gebrek aan spanning in dit verhaal niet helemaal goed.

De verhoudingen onderling op het werk en wat dit met het privéleven doet van Christine zijn plaatsvervangend schaamteverwekkend. En ook weer zo onderbouwd en verteld dat je er bijna begrip voor op kunt brengen. Bijna, want dit kan niet goed of gezond zijn, althans in ieder geval voor Christine niet. Zo kabbelt het verhaal in die prachtige stijl voort, waarbij je af en toe een hint krijgt maar er gebeurt verder langere tijd zo weinig. Onderhoudend blijft het zeker en dan komt daar een groot stuk rechtszaak. Een cadeau, ik hou van legal, en ook hier neemt Knight mij te uitgebreid de tijd om het geheel neer te zetten. Pluspunt is dat je wel veel gevoel hebt bij dit gebeuren; jonges wat bedrukt en inhoudelijk zit het prima in elkaar. De gehaaidheid, de schokkende ommezwaai, je voelt het letterlijk met een weeïge onderbuik continue mee.

Op het laatst wordt de gretigheid tot lezen nog even goed aangewakkerd. Wat een subliem einde, verrassend ook. Al met al is De secretaresse een sterk verhaal, met ijzersterke personages, voorzien van een prima plot. Dit alles, tezamen met de meer dan kundige pen, kon vanwege de traagheid en het gebrek aan spanning dit boek niet optillen tot vier sterren. Maar ik heb er op zeker voldoende leesplezier aan beleefd.

Conclusie:

Drie sterren voor De secretaresse.

Karin Meinen.