Karin las: Onvindbaar-Laura McHugh***

onvindbaar 2

Auteur: Laura McHugh

Oorspronkelijke titel: Arrowood

Vertaling: Fanneke Cnossen

Uitgever: Cargo

Aantal pagina’s: 320

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: augustus 2017

 

Over de auteur:

Laura McHugh woont en werkt in Missouri, en debuteerde met het zeer goed ontvangen Het gewicht van bloed, winnaar van de International Thriller Writers Award 2015. Onvindbaar is haar tweede thriller.

( Bron: https://www.uitgeverijcargo.nl/ )

Cover:

De tweeling op de voorgrond, het huis op de achtergrond. Prachtige en beladen sfeer, ik vind de cover echt heel gaaf. De quote van Karin Slaughter maakt me toch wel extra nieuwsgierig.

Achterflap:

Wanneer de tienjarige Arden op haar jonge tweelingzusjes past, ontsnappen ze even aan haar aandacht. Vervolgens ziet ze de meisjes in een glimp in een onbekende auto voorbijsnellen. Sindsdien is de tweeling spoorloos verdwenen.

Twintig jaar later heeft Arden haar leven nog maar nauwelijks op de rails, haar studie lijkt te mislukken en de vraag of haar zusjes nog leven houdt haar nog altijd bezig. Als haar vader overlijdt, erft ze het familiehuis dat sinds het drama leegstaat, en besluit ze terug te keren naar haar geboortedorp. Daar blijkt al snel dat haar herinneringen aan die verschrikkelijke middag niet kunnen kloppen, en ze gaat op zoek naar de man die korte tijd verdacht werd van de verdwijning. Arden is vastberaden om de waarheid te achterhalen, maar het stadje en het familiehuis geven hun geheimen niet zomaar prijs.

 

Mening:

Onvindbaar is mijn kennismaking met Laura McHugh, en in eerste instantie weet deze thriller zwaar indruk op me te maken. In de ik-vorm sleept McHugh je de belevingswereld van Arden in.

De schrijfstijl is ietwat zwaar, filmisch en vol detail. Je waant je moeiteloos in Amerika en ook een stukje historie wordt niet uit de weg gegaan. Ik vind dit zó goed en ronduit zalig lezen. We maken kennis met Arden, met haar verleden, en uiteraard is de hoofdvraag; Wat is er toen gebeurd met haar tweelingzusjes?

Door de schrijfstijl, de introductie van personages, en de herinneringen aan het verleden, weet dit verhaal me getriggerd te houden. Toch verlies ik richting het midden enigszins mijn gretigheid. Het gebrek aan echte spanning, het her en der veel uitweiden, veroorzaken een lichte daling in mijn leesplezier. De foutjes wat betreft de (wisselende) leeftijden van de meisjes zijn misschien geen halszaak, maar jammer is het wel.

Richting einde komt er weer meer vaart in het verhaal en zitten er echt wel spannende stukken tussen. Het plot in zijn geheel is me uiteindelijk wat te gekunsteld en het weet me nergens ècht te verrassen.

Al met al is Onvindbaar een boek wat qua schrijfstijl echt zó mijn ding is. Waar het verhaal me wel in de greep hield, maar waar het met de sticker Thriller erop me niet volledig wist te overtuigen.

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 3

Psychologie: 3

Spanning: 2.5

Leesplezier: 3.5

Plot: 2.5

Drie sterren voor Onvindbaar.

Karin Meinen.

Advertenties

Blogtour-Karin las: Syndroom-J. Sharpe****1/2

Syndroom

Met dank aan J. Sharpe voor het recensie-exemplaar.

Auteur: J. Sharpe

Uitgever: Zilverspoor

Redactie: Cocky van Dijk

Aantal pagina’s: 288

Genre: Suspense / NUR 330

Verschijningsdatum: augustus 2017

 

Over de auteur:

Sharpe – pseudoniem van Joris van Leeuwen (1986) – heeft verschillende mysterieuze thrillers en fantasy boeken geschreven. Zijn werk wordt regelmatig vergeleken met de werken van auteurs als Stephen King, Dean Kootz en Peter Straub. Hij staat erom bekend verschillende genres met elkaar te mixen. Zijn thrillers bevatten vaak zowel horror, sci-fi en fantasy elementen.

( https://jsharpebooks.com/ )

Cover:

Al vond ik de cover lelijk, een nieuw boek van de hand van J. Sharpe pak ik hoe dan ook op. Daar is echter totaal geen sprake van. Mooie en treffende cover, gaaf kleurgebruik en de koptekst maakt me extra nieuwsgierig.

‘Een geweldige mindfuck’, tsja, dan heb je me al!

Achterflap:

HIJ IS OVERAL…

Wat begint als een spelletje, mondt uit in een verschrikking.

Al snel wordt het duidelijk.

Iemand zit achter ze aan.

En hij komt niet uit deze wereld.

HIJ IS OVERAL…

Als de zus van Peter verdwijnt, kan niemand zich haar herinneren.

Alleen hij weet nog van haar bestaan.

HIJ IS OVERAL…

Hoe vind je iemand die volgens anderen niet bestaat?

Na een ongeluk ligt Peters moeder in een coma en is zijn vader niet meer de man die hij vroeger was. Hierdoor is Peter genoodzaakt te stoppen met school, te gaan werken en de verzorging van zijn zusje op zich te nemen. Als hij haar op een dag ophaalt uit school en ze naar een winkelcentrum rijden, gebeurt het ondenkbare. Ze worden achtervolgd. En de achtervolger is niet van deze wereld…

Als ze even later een kledingwinkel binnenstappen, overtuigt Peter zichzelf ervan dat de achtervolging een hallucinatie was. Maar als zijn zusje het pashokje in verdwijnt en er niet meer uitkomt, wordt hem al snel duidelijk dat er iets vreselijk mis is. Zeker als niemand zich haar nog kan herinneren. Zelfs zijn vader beweert geen dochter te hebben. Het is alsof ze nooit heeft bestaan…

 

Mening:

Ja hoor, J. Sharpe flikt het gewoon wéér een verhaal neer te zetten wat niet in één specifieke categorie te plaatsen valt. Wat je van de ene verbazing in de andere laat vallen, wat je laat gruwelen, lachen, twijfelen en peinzen.

Welkom in de droomwereld van Syndroom, en maak gelijk maar even je gordel vast want het gaat me een ritje worden!

‘Wie geen dromen heeft, heeft evenmin een werkelijkheid.’ -Karel Boullart-

De proloog is spannend, dreigend en doorspekt met angst. Wat gaat dit brengen? In de ik-vorm is het vooral hoofdpersonage Peter, lijdend aan het bestaande schone-slaapstersyndroom, die je dit bizarre en fantastische verhaal insleurt. Waar is zijn zusje Aisha, en hoezo weet niemand meer van haar bestaan af? Het zijn slechts beginvragen, want waar je denkt ik begin er nu wat vat op te krijgen, denk je aan de andere kant; ik heb geen flauw benul hoe dit kan, waarom dit kan en moet het kunnen?

Hoe mooi wordt dit afgewisseld met de Intermezzo’s van de in coma liggende Emma Deferme, manman wat een personage is dit. Stille waters hebben diepe gronden. En dan hebben we uiteraard Jon Blund…godsgriezel die wil je niet tegenkomen en het grappige is, dat er zo met je gespeeld wordt dat tussen de horror door, hoop ook nog een boventoon weet spelen bij wat deze ‘gast’ nog gaat uithalen.

Wanneer zo richting het midden het gevoel me bekruipt van nu mag ‘het’ ook wel komen, sla ik de bladzijde om en BAM. Op spectaculaire wijze wordt er ineens een stuk duidelijkheid gegeven waar ik echt op zat te wachten en hoe! Daar kunnen we weer wat mee en het is weer letters vreten geblazen. Ook met Hannah weet Sharpe in Deel 2 dit verhaal weer die extra schwung te geven.

Sharpe werkt met een kundige pen richting einde, voegt her en der een flinke dot spanning toe, totdat dan het einde zowaar een feit is en je grijnzend het boek dichtslaat. Het dankwoord is daar, en te leuk om te lezen dat hoe het verhaal bedoeld is, exact zo bij me binnengekomen is. Sharpe zou Sharpe natuurlijk niet zijn of daar komt nog een staartje….

Neeeee, dit kun je niet menen, kom oppp. Sharpe is een ‘mindfucker’!

Conclusie:

Hou je van thriller, horror, fantasy? Pak dan dit boek op. Briljanter gemixt dan dit krijg je het niet!

Schrijfstijl: 4

Originaliteit: 4.5

Plot: 4.5

Spanning: 4

Leesplezier: 4.5

Ik rond uiteraard af naar boven, vier en halve sterren voor Syndroom.

Karin Meinen.

Corina las: Waanidee-Karin Hazendonk****1/2

Waanidee

Met dank aan Uitgeverij LetterRijn voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Karin Hazendonk

Uitgever: LetterRijn

Aantal pagina’s: 336

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 9 september 2017

Over de auteur:

Karin Hazendonk (1961) werd geboren in Utrecht. Als enig kind in het gezin groeide ze op in Waddinxveen. Het lezen werd haar met de paplepel ingegoten. Door het plezier in lezen, kwamen de verhalen al op jonge leeftijd in haar hoofd. Ze schreef een kinderboek en een boek voor de oudere jeugd. Daarna volgden twee thrillers en een aantal korte verhalen.

( Bron: http://www.letterrijn.nl. )

De cover:

Een oud groot huis verscholen achter bomen; mistig, mysterieus.

De achterflap:

Als Victor Bronckhorst op elfjarige leeftijd zijn ouders verliest, wordt hij door zijn grootouders in huis genomen. Ondanks het leeftijdsverschil en de sadistische karaktertrekken die zijn opa blijkt te hebben, ontstaat er een hechte band tussen de twee. Opa noemt hem de uitverkorene die een belangrijke taak heeft te vervullen. Bronckhorst ontplooit zich tot een succesvol zakenman, maar de band met zijn grootvader blijft ook na diens dood bestaan. De gesprekken tussen beiden gaan door en ook geeft opa nog regelmatig advies, al speelt dit alles zich nu nog slechts in Victors hoofd af …

Victor ontwikkelt een idee waarmee hij de door opa gegeven taak kan volbrengen. Hij verzamelt een kleine groep mensen om zich heen die hem met hun specifieke kennis van dienst kunnen en zullen zijn.

Twee jaar later wordt het land in de greep gehouden door een golf van onverklaarbare sterfgevallen. De chaos is compleet en het land verandert in een puinhoop met overal mensen die op de vlucht slaan. De geschiedenis lijkt zich te herhalen.

Mening:

OMG wat een bizar verhaal! Om maar even met de spreekwoordelijke deur in huis te vallen. Hazendonk neemt je mee in een ongelofelijk verhaal en bezorgt je de rillingen op je lijf. Want hoever zitten we technologisch af van wat zij beschrijft?

Wisselend van het heden naar het verleden moet je in het begin goed opletten wat er allemaal gebeurt, vooral als daar ook nog een stukje toekomst bij komt kijken. Eenmaal in het ritme van deze schrijfstijl is het geen probleem meer, en krijg je meer grip op het verhaal. En met elk hoofdstuk groeit je antipathie voor Bronckhorst. Men wat een engerd!!

Hazendonk zet het hoofdpersonage Bronckhorst ijzersterk neer, en ook de andere belangrijke personages staan als een huis. Ik heb met verbazing, ongeloof en al vloekend gelezen hoe Bronckhorst de man werd die hij is, en Hazendonk beschrijft op zeer kundige wijze hoe een geïndoctrineerd iemand met macht en geld zo kan ontsporen.

Geïnspireerd (?) door een zwarte periode uit onze Europese geschiedenis, weet ze een huiveringwekkend realistische thriller neer te zetten die elk verstand te boven gaat. Minpuntje is misschien alleen de snelheid waarmee bepaalde gebeurtenissen plaatsvinden, welke het dan toch een tikje ongeloofwaardig maken. Wat niks afdoet aan het leesplezier by the way.

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Leesplezier: 5

Psychologie: 4.5

Plot: 4

Originaliteit: 5

Spanning: 4.5

Vier en halve sterren voor Waanidee.

Corina Nieuwenhuis.

 

Corina las: Het vorige meisje-J.P. Delaney****

Vorige Meisje

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Auteur: J.P. Delaney

Oorspronkelijke titel: The Girl Before

Vertaling: Caecile de Hoog

Uitgever: Cargo

Aantal pagina’s: 398

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 22 augustus 2017

 

Over de auteur:

J.P. Delaney is het pseudoniem van een Amerikaanse auteur. Het vorige meisje is zijn eerste thriller, en zal binnenkort worden verfilmd door Ron Howard ( regisseur van de Dan Brown-films ).

( Bron: http://www.uitgeverijcargo.nl )

De cover: 

Strak met een mooie kleurstelling. In wat voor een kooi staat deze persoon?

De achterflap:

Na een verschrikkelijke gebeurtenis is Jane toe aan een nieuwe start, in een nieuwe woning. Een lange zoektocht leidt haar naar een huis in Folgate Street. Ze wordt verliefd op het bijzondere gebouw en is zeer gecharmeerd van de beroemde architect, waardoor ze een aantal vreemde regels op de koop toe neemt: er mogen geen boeken, geen foto’s en geen persoonlijke eigendommen worden meegenomen. Dan hoort Jane van de onverwachte dood van de vorige huurster, Emma, die verrassend veel op haar leek. Terwijl ze de waarheid probeert te achterhalen, volgt ze onbewust dezelfde bewegingen, neemt ze dezelfde beslissingen, ervaart ze dezelfde angst als het vorige meisje…

 

Mening:

In korte hoofdstukken word je via Emma en Jane meegenomen door hun verleden en heden. Dit wordt duidelijk aangegeven, waardoor je geen moment in de war raakt.

Delaney heeft zeker in de verhaallijn van Jane duidelijk verstand van zaken en grijpt me op sommige momenten echt bij de keel. Haar verdriet, schuldgevoel en de wil om helemaal opnieuw te beginnen komen sterk binnen.

Emma haar verhaallijn is iets minder emotioneel, en al gauw kreeg ik een naar gevoel bij haar. Ze komt manipulatief over, en je vraagt je constant af hoe en waarom?

De verhalen worden al snel in elkaar verweven, en Delaney houdt op een subtiele manier de spanning er in. De vreemde regels van de architect zijn bizar, net als de man zelf…. wat heeft hem zo gemaakt en wat heeft hij te verbergen?

En dan is daar dè twist: hé, ho wacht even, die zag ik niet aankomen…. knap schrijfwerk en super bedacht….. Maar dan het einde…. het klopt van A tot Z, en toch was ik kwaad, verdrietig en na het te hebben laten bezinken ook wat teleurgesteld…. Want al klopt het, het heeft voor het verhaal (in mijn ogen) geen toegevoegde waarde, en maakt dat je Jane opeens in de laatste tien zinnen met hele andere ogen bekijkt.

Conclusie:

In een ingenieuze psychologische thriller, word je langzaam maar zeker gevangen door het heden en verleden, en kan je niks anders dan doorlezen.

Schrijfstijl : 4,5

Originaliteit: 4

Spanning: 3,5

Psychologie: 5

Leesplezier: 4

Plot: 4,5

Een totaal van vier mooie sterren.

Corina Nieuwenhuis.

Karin las: Ken mij niet-Nadine Barroso****1/2

ken mij niet 2

Met dank aan Nadine Barroso voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Nadine Barroso

Uitgever: Aspekt

Aantal pagina’s: 235

Genre: Literaire Thriller/NUR 305

Verschijningsdatum: 26 april 2017

 

Over de auteur:

Nadine Barroso (1981) studeerde Engelse Taal en Cultuur in Leiden. Ze woonde een aantal jaren in Groot-Brittannië en Rusland. Vooral in het buitenland ontwikkelde zij een originele kijk op het leven waarvan zij elementen in haar boeken verwerkt.

( www.nadinebarroso.com )

Cover:

Een vrouwfiguur als een kameleon tegen een boom. Ik vind de cover mooi in de zin van origineel en nieuwsgierig makend.

Achterflap:

Tessa is op de vlucht. Ze is doodsbang dat de man die haar voor het leven getekend heeft, haar opnieuw vindt. Daarom moet ze steeds een nieuwe identiteit aannemen. Overal waar ze komt vallen doden. Wat hebben die met Tessa te maken? Is het mogelijk voor iemand die zo beschadigd is, opnieuw te beginnen?

Ken mij niet is een ijzersterke thriller met een origineel plot.

 

Mening:

Sodeju, wat heftig, fascinerend en indrukwekkend is deze thriller Ken mij niet!

Dit leesverslaafdmakende verhaal start met een nieuwsbericht over moord en een mogelijke ontvoering in Oregon. Door het verhaal heen geweven komen er meer van deze berichten aan bod. Dit tezamen met de tussentijdse dagboeknotities, welke ik-wéét-niet-wat-voor-emoties los weten te maken, zetten je tot schakelen, nadenken en puzzelen.

En dan hebben we het alleen nog maar over de tussendoorlijnen, want wie me in zijn totaliteit totaal achterover van de stoel blies, is al met al dus hoofdpersonage Tessa. Wàt een karakter wordt hier neergezet! Wat een levensverhaal, wat een beslissingen en hoe verbazingwekkend is het wanneer je echt wel weet wat goed en kwaad is, maar af en toe gewoon meer dan graag meegaat in het ‘kwaad’.

In een goede, filmische en meer dan mooie schrijfstijl zet Barroso hier een machtig verhaal neer, snijdt gruwelijke thema’s aan zonder te ver in detail te treden en het plot in zijn geheel is werkelijk gewoon crimineel goed. Wat een opbouw, en van de eerste tot de laatste letter zat ik aan de bladzijdes gekluisterd.

Wanneer het einde nadert en uiteraard volgt, is het complete, fantastische leesavontuur een feit. Dit had wat mij betreft niet passender en beter gekund.

Ken mij niet was mijn kennismaking met Nadine Barroso en het moge duidelijk zijn, ik wacht met smart op een volgende thriller!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 4

Leesplezier: 5

Plot: 5

Spanning: 4

Psychologie: 5

Vier en halve sterren voor Ken mij  niet.

Karin Meinen.

Corina las: Lek-Don Winslow****1/2

LEK

Met dank aan HarperCollinsHolland voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Don Winslow

Uitgever: HarperCollins

Aantal pagina’s: 464

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 22 augustus 2017

Over de auteur:

Don Winslow werd geboren in een kleine kustplaats op Rhode Island, maar woonde in verschillende landen op diverse continenten. Hij studeerde journalistiek, werd manager van een theater, en eindigde als privédetective – tot hij een succesvolle thriller schreef en fulltime auteur werd. Momenteel woont hij in Californië.

(Bron: http://www.harpercollins.nl)

De cover:

De skyline van New York. Donker, en de tekst op de cover, ja die triggert! Ik hou sowieso van skylines en van donkere covers, dus snel de achterflap lezen.

De achterflap:

Denny Malone werkt niet bij de politie van New York, hij ís de politie en hij ís New York. De straten – en hun bewoners – zijn van hem. Hij is de koning, de alleenheerser. En hij bepaalt wat er gebeurt. Dat hij vaak de grenzen van de wet overschrijdt, spreekt vanzelf: alleen een heilige gelooft dat de orde op een andere manier gehandhaafd kan worden. Dan wordt hij door de FBI gepakt, en blijkt al snel dat ze daar heel anders over de wet denken – het bewijs dat ze tegen hem hebben liegt er niet om. Ze bieden hem een deal waarmee hij gevangenisstraf kan ontlopen. Alleen moet hij dan worden wat hij het meest haat en veracht: een rat, een verrader…

(Bron: http://www.harpercollins.nl)

Mijn mening:

Omg, wat een heerlijke schrijfstijl heeft Winslow. Vanaf het eerste hoofdstuk word je meegezogen in het leven van Denny en zijn maten van het Task Force. Het verhaal begint bij dat Denny in de handen van de FBI is “gevallen”. En dan word je teruggenomen in een hard en snel verhaal van geweld, liefde, vriendschap, corruptie en verraad.

“De mensen weten niet wat er soms voor nodig is om hun veiligheid te waarborgen. En dat kan maar beter zo blijven. “

Razendsnel, maar toch met meer dan genoeg oog voor detail, loop je met Denny, Russo, Monty mee door de straten van Harlem, en je voelt hun adrenaline door de pagina’s heen je hoofd binnen komen. Ze zijn corrupt, maar toch voel je sympathie op de één of andere manier, en dat is gewoon subliem gedaan. Winslow weet actuele onderwerpen te verweven met fictie. De intriges, manipulaties, maar ook de passie voor het werk, de gemixte gevoelens, de onvoorwaardelijke kameraadschap en dan toch ook het egoïsme worden perfect naar voren gebracht. Je zit met kloppend hart, een grijns, vloekend en met bewondering  elke bladzijde tot je te nemen. 

Winslow heeft er zeker een fan bij, want wat weet deze man je in zijn greep te houden!

Conclusie:

Een meer dan geweldig politieverhaal. Dat je tot nadenken zet over of je wel echt wilt weten hoe je veilig gehouden wordt. 

Schrijfstijl: 5

Leesplezier: 5

Spanning: 4.5

Psychologie: 5

Plot: 4.5

Originaliteit: 5

Op het randje net geen vijf sterren.

Corina Nieuwenhuis.

Corina las: De Engelse spion-Daniel Silva ****1/2

Silva

Met dank aan Uitgeverij HarperCollins voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Daniel Silva

Uitgever: HarperCollins

Aantal pagina’s: 480

Genre: Thiller

Verschijningsdatum: 25 juli 2017

Over de auteur:

Daniel Silva, werd geboren in Michigan en groeide op in Californië. Tijdens zijn studie Internationale betrekkingen, werd hij benaderd door United Press International, met de vraag of hij de Nationale Democratische Conventie van 1984 wilde verslaan, en voor hij het wist was hij fulltime journalist. Uiteindelijk werd hij correspondent van het Midden-Oosten en de Perzische Golf, met als standplaats Caïro.
Toch bleef het zijn droom om schrijver te worden, en in 1997 verscheen zijn debuut – dat meteen een groot succes was. Sindsdien heeft hij vele bestsellers geschreven, die in meer dan dertig landen worden uitgegeven. Hij woont in Florida met zijn vrouw en hun twee zoons.

De cover:

Mooie donkere kleurstelling en je kijkt een man op de rug… I like!

De achterflap:

Ze was het bekendste lid van het Engelse koningshuis. Ze was geliefd om haar schoonheid en haar inzet voor goede doelen. Ze werd gehaat door haar ex-echtgenoot, de kroonprins, en haar ex-schoonmoeder, de koningin van Engeland. Nu is ze dood, haar luxejacht is opgeblazen door een bom. En de Britse inlichtingendienst wendt zich tot de enige man die haar moordenaar kan opsporen: kunstrestaurateur en meesterspion Gabriel Allon. Gabriels doelwit is Eamon Quinn, befaamd bommenmaker en huurmoordenaar. In zijn kielzog reist Gabriel de halve wereld over. Wat hij niet weet, is dat hij een oude vijand achtervolgt. Een vijand die uit is op wraak, en die maar één doel heeft: Gabriel doden.

Mening:

Vanaf het begin weet je dat Silva met grote kennis van zaken dit verhaal vertelt. Met een meer dan goed oog voor detail, neemt hij je mee over de hele wereld. Je moet wel je hoofd erbij houden, want Silva schuwt het niet om een veelheid aan personages in het verhaal een grote rol te laten spelen. En elk personage is uitgewerkt tot in de puntjes van zijn of haar verhaallijn, die langzaam allemaal samen vallen.

Teruggrijpend op het verleden, smeedt Silva een meeslepende spionagethriller die in het heden speelt in elkaar, welke je elke pagina laat opslokken.

Door Silva’s schrijfstijl heb je ondanks de actie, de moorden, intriges, ook af en toe een glimlach op je gezicht tijdens het lezen. Hoe heerlijk is dat! De woordspelingen, de kleine steekjes onder water van de ene personage aan de andere, omg i love it. 

Het einde is subliem in elkaar gezet, en het enige wat je wilt is het volgende deel!!

Conclusie:

Een sublieme spionagethriller welke je niet mag missen.

Schrijfstijl: 4

Leesplezier: 4

Originaliteit: 5

Plot: 4.5

Psychologie: 4

Spanning: 4.5

Vier en halve ster voor De Engelse spion

Corina Nieuwenhuis.