Karin las: De tattooverzamelaar-Alison Belsham****1/2

De tattooverzamelaar

Met dank aan Overamstel uitgevers / The House of Books voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Alison Belsham

Uitgever: The House of Books

Oorspronkelijke titel: The Tattoo Thief

Vertaling: Yvonne de Swart, Betty Klaasse

Aantal pagina’s: 336

Genre: Thriller / NUR 332

Verschijningsdatum: september 2018

Over de auteur:

Alison Belsham presenteerde in 2016 op het Pitch Perfect-evenement van het Bloody Scotland Crime Writing Festival haar eerste misdaadboek, De tattooverzamelaar, en werd uitgeroepen tot winnaar. Dat niet alleen, uitgevers stonden in de rij om haar een boekencontract aan te bieden. Ze koos uiteindelijk voor Orion en de uitgever van Ragdoll, waar het ook in september als speerpunttitel zal verschijnen.

( Bron: www.thehouseofbooks.com )

Achterflap:

Wanneer Marni Mullins, een tatoeëerder uit Brighton, een gevild lichaam ontdekt, heeft de onlangs gepromoveerde inspecteur Francis Sullivan haar hulp nodig.

Er loopt een seriemoordenaar rond die de tatoeages van de lichamen van zijn slachtoffers afsnijdt terwijl zij nog leven. Marni kent de tattoowereld als geen ander, maar heeft zo haar eigen redenen om de politie te wantrouwen. Ze achterhaalt de identiteit van het volgende slachtoffer, maar zal ze het aan Sullivan vertellen of gaat zij zelf achter de tattooverzamelaar aan?

Mening:

Soms denk je bij voorbaat, dit is echt een thriller voor mij. De cover, de achterflap: dat je denkt ‘ik wil het ik wil het’ en wat dat betreft zat mijn gevoel zó helemaal juist. Vanuit verschillende perspectieven zet Belsham hier een geweldig spannend, gruwelijk en prima uitgewerkt verhaal neer. En dit is een debuut? Petje af!

De gelovige Francis is gewoon fantastisch. Waar hij het ene moment gewoon schattig is, staat hij het volgende moment meer dan zijn mannetje. Tel daar de goed uitgewerkte overige personages, inclusief de seriemoordenaar bij op en voilà. Alle ingrediënten om te kunnen smullen zijn bij elkaar gebracht! Moord, onderzoek, moed en angst, doorspekt met eigen gedachtegangen, werk- en privéperikelen. Ik hou hier zo van.

Belsham hanteert een kundige en beeldende pen en draagt zorg voor een prima opbouw van dit geheel. Waar de gebeurtenissen en ontwikkelingen echt ‘thriller-eigen’ zijn, is de gehele ‘Tattoo-setting’ dit niet. Het geeft die extra schwung en originaliteit aan dit leesfeest.

Resumé: De tattooverzamelaar brengt eigenlijk gewoon alles wat ik graag in een thriller zie. Nu heb ik begrepen dat dit een trilogie gaat worden. Mie so heppie en ik verheug me nu al op de volgende!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Originaliteit: 4

Leesplezier: 5

Psychologie: 4.5

Spanning: 4.5

Plot: 4

Vier en halve sterren voor De tattooverzamelaar.

Karin Meinen.

Advertenties

Blogtour-Karin las: Reflectie-J. Sharpe****

Reflectie

Met dank aan J. Sharpe voor het recensie-exemplaar.

Auteur: J. Sharpe

Uitgever: Zilverspoor

Aantal pagina’s: 327

Genre: Suspense / NUR 330

Verschijningsdatum: augustus 2018

Over de auteur:

De mysterieuze thrillers van J. Sharpe ademen de sfeer en suspense uit van de boeken van Stephen King en Peter Straub. Zijn werk wordt vertaald naar het Engels, Spaans, Portugees, Italiaans en Duits en is meerdere keren genomineerd voor verschillende prijzen.

( https://jsharpebooks.com/ )

Achterflap:

Het idee was simpel: we zouden een filmpje maken voor ons YouTube-kanaal. Ik zou levend begraven worden. We zouden alles filmen en zo spectaculaire content maken voor onze kijkers.

 Jezus, het is allemaal zo misgegaan. Nu zitten we vast. Om onverklaarbare redenen is de zeespiegel met bijna zeventienhonderd meter gestegen. Op vier andere bergtoppen na, staat verdomme heel het eiland – misschien zelfs wel de rest van de wereld – onder water!

We hebben hier vrijwel niets. Er is geen eten, drinken of stroom en we kunnen geen contact maken met de buitenwereld. 

Er gebeuren hier afgrijselijke dingen, met name in het hotel. En ik heb het gevoel dat het niet zal stoppen voordat we allemaal de waarheid onder ogen hebben gezien. Iets speelt met ons en zorgt ervoor dat we langzaam gek worden. We worden in de gaten gehouden, ik weet het zeker.

 Mening:

Sjongejonge wat een aftrap! Sharpe begint met het levend begraven worden van Tiago door zijn vrienden en mien god dit is eng en spannend. Zoals de achterflap al vermeld gaat er vervolgens veel bijzonder en gruwelijk mis.

De ene na de andere personage doet zijn intrede en langzaam maar zeker rol je een totaal bizar geheel in. Het zet je keihard aan het denken hoe het onverklaarbare te verklaren en dat is ook weer zo mooi aan dit verhaal. Het kan niet maar het gebeurt, je verzint mee hoe dit dan kan en waar je de ene keer binnen de bochten overeind blijft, ga je bij de volgende afslag flink onderuit. Ge-wel-dig.

Sharpe hanteert weer een zeer prettig te lezen stijl en er wordt in die zin ook nergens moeilijk gedaan. Het leest makkelijk weg, het is soms ietwat traag, maar zowel de ontwikkelingen van de personages als de gebeurtenissen an sich blijven je als lezer nieuwsgierig houden. De personages worden dan ook prima uitgediept en een enkeling verandert mij net even te abrupt in gedrag. Dat is heel even schakelen en vervolgens is een Jenny dan ook ‘gewoon’ weer Jenny.

Al met al wil je de hele tijd maar één ding en dat is zeker weten hoe dit toch zit. Die antwoorden volgen gelukkig en deze opbouw met afronding wordt zo fantastisch neergezet, wat een geniaal plot! Ik ben uiteraard op mijn hoede wanneer het einde daar is en er een meer dan gaaf nawoord volgt. Godsamme jaaaa hoor, daar is de epiloog. Neeeeeeee hè!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Originaliteit: 4.5

Plot: 4.5

Spanning: 3.5

Psychologie: 3.5

Leesplezier: 4

Vier stralende sterren voor Reflectie.

Karin Meinen.

Corina las: De stalker in de nacht-Robert Bryndza****1/2

De stalker in de nacht

Met dank aan Uitgeverij Boekerij voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Robert Bryndza

Serie: Erika Foster deel twee

Uitgever: Meulenhoff Boekerij

Oorspronkelijke titel: The night stalker

Vertaler: Willeke Lempens

Aantal pagina’s: 384

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 12 juni 2018

Over de auteur: 

Robert Bryndza werd in Groot-Brittannië geboren, en woont tegenwoordig in Slowakije. Hij is acteur en schrijver.

( Bron: www.boekerij.nl )

De achterflap:

Als de moordenaar je in het vizier heeft ben je al zo goed als dood

Het zijn stuk voor stuk alleenstaande mannen. Allemaal met een teruggetrokken en een weinig opmerkelijk leven. Ze zijn ook allemaal dood.

Midden in een broeierig hete zomernacht wordt inspecteur Erika Foster opgeroepen. Een dokter is thuis in zijn bed -gevonden, gestikt. Zijn polsen zijn vastgemaakt en zijn ogen puilen uit door de doorschijnende plastic zak die strak om zijn hoofd is gebonden. Een paar dagen later wordt een tweede slachtoffer gevonden, in exact dezelfde omstandigheden. Wat linkt de slachtoffers aan elkaar en aan hun moordenaar? Waarom is er zo weinig bekend over hun verleden? Als Erika en haar team de zaak onderzoeken, stuiten ze op een zeer -berekenende dader, die zijn prooi al lang van tevoren stalkt – en dan op het juiste moment toeslaat.

Mening:

Erika Foster is terug en hoe! Vanaf de eerste regel is het thuiskomen met deze eigenzinnige rechercheur. Bryndza hanteert net als in Het meisje in het ijs  een vlotte pen en door middel van korte hoofdstukken ga je als en trein door het verhaal.

Origineel vond ik de chat berichten tussendoor die je hersens aan het werk zetten. Van de ene persoon weet je wie het is, maar toch ook weer niet en de gesprekken zijn bijzonder confronterend. En wat heeft die andere persoon er allemaal mee te maken?

De slachtoffers lijken random gekozen, je blijft redelijk lang in vertwijfeling en als daar dan het antwoord komt vind ik dat echt mooi gedaan. Bryndza weet je te overrompelen met een kleine twist hier en een andere twist daar. Hij laat je Erika en de side-kicks weer wat beter kennen en je sluit ze nog wat meer in je hart.

De uiteindelijke dader wordt al redelijk ver voor het einde duidelijk voor mij als lezer, maar de zoektocht van Erika en haar team en de iets wat voorspelbare machtsstrijd tussen haar en haar baas en andere rechercheurs laten je je toch afvragen hoe Bryndza dat geloofwaardig aan elkaar gaat breien. Maar geloof me dat is meer dan prima gelukt.

Conclusie:

Een ijzersterk tweede deel met Erika Foster in de hoofdrol. Vlot, meeslepend en met de nodige wtf-momentjes op het juiste moment. Robert Bryndza weet mij als lezer weer te verrassen. Minpuntje? Waar ik in deel één omver werd geblazen door het spectaculaire einde was dit deze keer iets minder. Maar uit kijken naar de volgende doe ik voor 100%

Schrijfstijl: 5

Leesplezier: 4.5

Plot: 4.5

Spanning: 4.5

Originaliteit: 5

Psychologie: 4.5

Vier en halve sterren voor De stalker in de nacht.

Corina Nieuwenhuis.

Karin las: Mij zie je niet-Loes den Hollander****

Mijziejeniet

Met dank aan De Crime Compagnie voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Loes den Hollander

Uitgever: De Crime Compagnie

Aantal pagina’s: 265

Genre: Psychologische Thriller / NUR 305

Verschijningsdatum: juli 2018

Over de auteur:

Loes den Hollander is een echte thrillerkoningin. Ze schreef meer dan twintig thrillers en is al tien jaar een bestsellerauteur. Van haar boeken zijn meer dan 1 miljoen exemplaren verkocht.

( http://www.crimecompagnie.nl )

Achterflap:

Ik weet hoe de hel eruitziet

Ik ben de moeder van een kind dat werd dood gepest.

Ik weet sinds die dag hoe de hel eruitziet en ik heb besloten om een paar mensen dezelfde ervaring te gunnen.

Mening:

Op de cover staat Psychologische thriller en daar is dan ook geen woord aan gelogen. Mij zie je niet blinkt uit in het neerzetten van de personages en het karakter ‘Ik’ laat me vanaf de eerste letter niet meer los. Wat een geweldig en beladen intro en naast de vraag wie ze is word je heen en weer geslingerd in wat ze met je weet te doen. Zó bedorven en toch ook sympathie op te weten wekken. Ze intrigeert tot en met, spreekt je af en toe letterlijk toe waardoor ze me ook op de lachspieren weet te werken. Al met al is het één van de leukste engerds die ik onlangs in een boek tegenkwam. Want eng, dat is ze.

Jeantine staat ook als een huis en als personage heb ik daar dan juist weer minder gevoel bij. Ik heb begrip maar denk tevens, daar mankeert ook zeker wel wat aan. De ‘normaalste’ weet eigenlijk het minst indruk te maken. Zo bizar en juist ook tof wanneer een boek dat met je doet. Het is bijzonder hoe het thema moederschap van totaal verschillende kanten belicht wordt. Met als overeenkomst dat ellende en verdriet bij dit gegeven op heel verschillende wijze de boventoon voeren. Het is maar net wat je er mee doet en geloof me, er wordt me een partij veel mee gedaan en dan uiteraard op zo’n wijze die je de tenen regelmatig laat opkrullen.

Mij zie je niet staat in die zin dan ook niet strak van directe spanning, dit zit door middel van zware onderwerpen en gevoelens onderhuids ingevreten. Wanneer dan het doek valt, volgt daar ook het gruwelijke einde. Dat je vervolgens met gruwelijk dan helemaal vrede hebt, hoe gaaf is dat dan weer?

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Spanning: 3

Psychologie: 4.5

Leesplezier: 4

Plot: 4

Originaliteit: 4

Vier sterren voor Mij zie je niet.

Karin Meinen.

Corina las: Wraak – Rob Oostveen***1/2

Wraak

Met dank aan Rob Oostveen voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Rob Oostveen

Uitgever: RobooBooks

Aantal pagina’s: 315

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: juni 2018 (heruitgave)

Over de auteur:

Ik ben Rob Oostveen (1948), van huis uit bedrijfskundige en ondernemer. Ik ben onder andere bedenker van de eerste online communities in Nederland, waaronder Smulweb. Nog steeds ben ik actief op het gebied van online loyalty. Na jaren van veel werken heb ik eindelijk de tijd gevonden om mijn lang gekoesterde wens in vervulling te laten gaan: het schrijven van boeken!

Als eerste schreef ik een kinderboek voor mijn kleinkinderen, maar al snel daarna mijn eerste thriller. Inmiddels ben ik helemaal ‘los’ en heb ik al meerdere thrillers geschreven en ben ik nog lang niet uitgeschreven.

( Bron : www.roboostveen.com )

De achterflap:

Danny is verliefd, heel erg. Dan verongelukt haar beste vriendin en ging haar vriend vreemd, maar dat was niet alles. Er zijn rare dingen gebeurd. Ze heeft nog maar één  houvast in haar bepaald niet makkelijke leven. Dan komt die vriend 22 jaar later onverwachts weer in beeld, als een succesvolle en gevierde zakenman. Hij pronkt met wat hij bereikt heeft en dat had hij nou niet moeten doen. Dan neemt ze alsnog wraak. En hoe!

Mening:

Je wordt in een vlotte simpele schrijfstijl meegenomen door het leven van Danny en Ron. Al is Danny meer aanwezig en beter uitgediept. Vooral het begin, 22 jaar geleden, maakt indruk en laat je als lezer nieuwsgierig de volgende hoofdstukken ingaan. Danny haar zucht naar wraak is duidelijk neergezet en geeft je een onbehaaglijk gevoel… hoe ver gaat ze? Nou behoorlijk ver en daar begint mijn irritatie dan ook. Danny is een compleet ontspoorde moeder opeens  die niet alleen haar kind maar ook de puber van een ander misbruikt voor haar wraak. Daarbij opgeteld dat er wel erg veel toevalligheden voorbij komen komt dit gedeelte niet fijn op me over.

Toch wil ik doorlezen want ik ben benieuwd naar hoe alles uiteindelijk samen valt, en ondanks deze irritatie leest het verhaal makkelijk weg. Ron is een complete egocentrische lul die je maar wat graag op zijn bek ziet gaan.

Het einde en de ultieme twist op het einde doen me glimlachen, ja dat maakt veel goed.

Conclusie: 

Schrijfstijl: 4

Spanning: 3

Originaliteit: 3,5

Psychologie: 3,5

Plot: 4

Leesplezier: 3,5

Totaal van drie en halve sterren voor Wraak.

Corina Nieuwenhuis.

 

Duorecensie Karin & Corina: Vonk – Anita Terpstra*****

vonk.png

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Anita Terpstra

Uitgever: Cargo

Aantal pagina’s: 285

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 3 juli 2018

Over de auteur:

Anita Terpstra (1974), studeerde journalistiek en kunstgeschiedenis. Ze debuteerde in 2009 met Nachtvlucht. Samen (2016) stond op de shortlist van de Gouden Strop. Haar thrillers worden ook uitgegeven in Duitsland en Frankrijk.

www.uitgeverijcargo.nl )

De achterflap:

In de balletwereld vormen de Nederlandse Mischa en de Russische Nikolaj een beroemd droompaar. Het auto-ongeluk waarbij hun dochtertje om het leven is gekomen, lijkt hen nog dichter bij elkaar te hebben gebracht. Maar dan breekt er brand uit in het huis waar ze tijdelijk wonen. Mischa en Nikolaj overleven het vuur, maar liggen beiden met zware verwondingen in het ziekenhuis. Als de politie de brand onderzoekt, is al snel duidelijk dat deze is aangestoken. Het geluk van het danspaar blijkt niet meer dan een zorgvuldig geconstrueerde leugen. Mischa beschuldigt Nikolaj ervan de brand te hebben gesticht. Op zijn beurt beweert Nikolaj dat Mischa hem wil vermoorden. Wie van de twee spreekt de waarheid? En wie liegt?

Mening:

Corina:

Dit is mijn eerste kennismaking met Terpstra en wat voor één! Meer dan enthousiast ben ik over dit verhaal!

Karin:

Wat is het toch een fantastisch iets wanneer een boek je met alles, maar dan ook alles van je sokken blaast. Ik was al fan van Anita Terpstra en toen ik een tijd geleden het prijsgeven van de cover voorbij zag komen werd ik al hyper. Goeie genade wat gaaf en wat ligt de verwachting dan hoog! Die verwachting werd ruimschoots overtroffen.

Terpstra Vlamt met Vonk. Met een grote V.

Corina:

Terpstra neemt je vanaf het begin af aan mee in een ingenieus psychologisch spelletje. Er wordt duidelijk aangegeven in welke tijd je bent in het verhaal en de vraagtekens tollen door je hoofd. Wie spreekt de waarheid? Wat is er in het verleden gebeurd? En wat heeft dat voor een invloed op het heden?

Karin:

Ik ben compleet leek wat betreft de balletwereld maar ik geloof elke letter moeiteloos. Zie het moeiteloos voor me allemaal, en voel het moeiteloos. Wat een pracht van een setting, wat een indrukwekkende sfeer. En wat een personages! Hoe verbluffend goed kan iemand dit neerzetten? Wat een leesfeest is dit zeg en wat komt er stukje bij beetje een hoop (ellende) tevoorschijn. Via Mischa en Nikolaj word je dit verhaal compleet ingezogen. Van het heden, naar wat maanden geleden, naar elf jaar geleden; het loopt naadloos in elkaar over en het he-le verhaal lang zit je twijfelen, denk je overtuigd te zijn, wat weer omver geworpen wordt. De spanning zit onderhuids, in het vinden naar de antwoorden, en is continue en gedoseerd aanwezig. Dit verhaal is aan alle kanten indringend.

Corina:

De personages staan allemaal als een huis en je gevoelens voor Micha en Nikolaj gaan van hot naar her. Je gelooft ze allebei op hun woord, om dat twee seconden later toch weer in twijfel te trekken. Ook de side-kicks komen voortreffelijk uit de spreekwoordelijke verf en doen je hersens laten kraken. Als alles uiteindelijk samenvalt en het plot daar is, ben ik dan ook gewoon een beetje flabbergasted! Die zag ik toch weer net even niet aankomen.

Karin:

Komt hier dan nu een puntje van kritiek? Nope. De schrijfstijl is fantastisch, het plot zit briljant in elkaar en richting einde komt daar óók nog de verrassing die ik niet zag aankomen. Daar scoort het nog even lekker hoog op de factor ‘het thrillerelement’. De titel wordt je op een meer dan mooie wijze duidelijk en ik kan wel door blijven tikken maar het moge duidelijk zijn. Wat een ge-wel-dig boek!

Conclusie:

Corina:

Een prachtig psychologisch verhaal over de keiharde balletwereld met een twist waar menig auteur een puntje aan kan zuigen.

Leesplezier: 5

Originaliteit: 5

Spanning: 4,5

Psychologie: 4,5

Plot: 5

Schijfstijl: 4,5

Vier en halve stralende sterren voor Vonk.

Karin:

De volle bak hoor! Vijf sterren voor Vonk.

 

Karin Meinen & Corina Nieuwenhuis.

 

Corina las: De dood heeft blauwe ogen – Karin Hazendonk**1/2

de dood heeft

Met dank aan Uitgeverij LetterRijn voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Karin Hazendonk

Uitgever: LetterRijn

Aantal pagina’s: 320

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 30 juni 2018

Over de auteur:

Karin Hazendonk (1961), werd geboren in Utrecht. Als enig kind in het gezin groeide ze op in Waddinxveen. Het lezen werd haar met de paplepel ingegoten. Door het plezier in lezen, kwamen de verhalen al op jonge leeftijd in haar hoofd. Na haar opleiding kwam ze in het bedrijfsleven terecht. Ze trouwde jong (1982 op twintigjarige leeftijd) en werd moeder van een dochter (1983) en een tweeling (zoon en dochter 1987). Nadat Karin jarenlang thuis aan haar gezin werkte, keerde ze terug naar het bedrijfsleven, koos voor een carrière in finance en werkte bij verschillende bedrijven. De ommekeer kwam in 2013. Wegens reorganisatie van het bedrijf waar ze werkte, ging haar baan verloren.
Het gaf haar de mogelijkheid om iets te gaan doen met de verhalen die nooit uit haar hoofd waren verdwenen. Ze schreef een kinderboek en een boek voor de oudere jeugd. Daarna volgden twee thrillers en een aantal korte verhalen.

( Bron: www.letterrijn.nl )

De achterflap:

Jan van Dijk heeft een saaie baan en zit gevangen in zijn huwelijk met Martine waarin sleur en vastgeroeste gewoontes de boventoon voeren. De enige die kleur aan zijn bestaan geeft is zijn dochter Hannah. Als Hannah spoorloos verdwijnt, verandert zijn leven in een hel. De verdwijning van hun dochter maakt de scheurtjes in het huwelijk van Jan en Martine groter en zichtbaar voor de buitenwereld. Leugens die diep begraven liggen in het leven van Martine, komen langzaam maar zeker aan de oppervlakte.

De vermissing van Hannah van Dijk is de eerste zaak die Loes de Koning krijgt in haar hoedanigheid van familierechercheur. Ze worstelt met de minachting van haar directe chef, onzekerheid en haar persoonlijke betrokkenheid bij deze zaak. Als echter zwaar verminkte mannen worden gevonden, komt haar vechtlust terug en bijt ze zich vast in het onderzoek. Iemand is heel erg kwaad,en alle sporen leiden naar één persoon …

Mening:

Het begin is uitstekend en leest vlot weg, al erger ik me eigenlijk gelijk wel aan het gebruik van zinnen als “Je hebt je klauw er onder gezet” Ja ik weet dat dat een handtekening betekent en ja ik weet dat er in het echte leven door sommige mensen zo wordt gepraat. Maar ook dan irriteert het me, en ik vind het gewoon echt niet fijn lezen.

Hannah is een typische tiener die met een smoesje naar een verboden feestje gaat. En dan loopt alles uit de hand. Zowel voor Hannah in het verhaal als het verhaal zelf. Vanaf het moment dat Hannah gevonden wordt vliegt het verhaal compleet uit de bocht. De clichés vliegen je om de oren en op familierechercheur Loes na wordt niemand echt zo uitgewerkt dat ik er enige voeling mee krijg. Zelfs niet met slachtoffer Hannah. Martine is een irritant figuur met een cliché geheim en Jan komt voornamelijk over als een softie die van alles zegt maar als ’t puntje bij paaltje komt niets doet. De ontknoping c.q. plot is tof bedacht, maar gaat te snel en vooral de rol van Jan is daarin ongeloofwaardig.

Conclusie:

Het had een goede thriller kunnen zijn, want ik weet na Waanidee dat Hazendonk kan schrijven, maar door het (in mijn ogen) verkeerd gebruiken van bijv. de tijdsspanne en het gebruiken van net even teveel clichés is dit niet wat het had kunnen wezen.

Leesplezier: 2,5

Schrijfstijl: 3

Originaliteit: 2

Plot: 2,5

Psychologie: 2

Spanning: 2,5

Twee en halve ster.

Corina Nieuwenhuis.