Corina las: De Dorst-Jo Nesbø*****

de dorst.png

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Jo Nesbø

Uitgever: Cargo

Aantal pagina’s: 544

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 7 juni 2017

 

Over de auteur:

Jo Nesbø (Oslo, 1960) is de succesvolste thrillerauteur van Noorwegen en won al vele prijzen voor zijn boeken. Zijn werk wordt in meer dan vijftig landen uitgegeven. Wereldwijd verkocht hij meer dan 33 miljoen exemplaren.

( Bron: http://www.uitgeverijcargo.nl )

De cover:

Een wazige achtergrond met een bos en een man op de rug gezien. Mysterieus, maar wat maakt het uit er staat namelijk Harry Hole is back!!! Whooooo.

De achterflap:

De politie vindt het lichaam van een vrouw; een tinderdate werd haar fataal. Haar verwondingen wijzen erop dat er een bijzonder agressieve moordenaar aan het werk is, een moordenaar die bij haar thuis op haar wachtte. De druk van de media wordt steeds groter, en de politie weet dat er maar één man is die deze zaak kan oplossen. Maar Harry Hole weigert terug te keren naar de plek waar hij ooit bijna alles verloor wat hem lief was. Tot hij een verband vindt tussen de moordenaar en de enige zaak die hij niet tot een goed einde bracht. Wanneer een nieuw slachtoffer wordt gevonden, weet Harry dat er geen weg terug meer is en dat hij zijn aartsvijand opnieuw onder ogen moet zien.

Mening:

Vanaf de proloog is het ‘bam’, je zit er in. Nesbø is een meesterverteller en weet je vanaf regel één af te laten vragen, waar gaat dit heen?

Gedetailleerd, met een scherpe punt en verschillende perspectieven. Het is nadenken geblazen en verwonderd naar de bladzijdes staren door zoveel gruwel, angsten, intriges en toch ook hoop en liefde. Wie had dat ooit gedacht bij Harry Hole?

Nesbø zet vele draadjes uit en je doet verwoede pogingen om de eindjes kleur bij kleur aan elkaar te knopen. Halverwege denk je de meeste kleurtjes aan elkaar geknoopt te hebben en vraag je je af wat er dan nog komen moet, maar Nesbø zou Nesbø niet zijn als hij misschien niet alle, maar toch wel weer een boel draadjes net zo hard weer los trekt.

OMG wat hou ik hier van. Meer dan goed uitgediepte personages, Harry Hole die EIN-DE-LIJK weer terug is, veranderd en toch ook weer helemaal Harry, actie, psychologische spelletjes en dat einde!!!

Conclusie:

Voor mij de beste Nesbø met Harry Hole tot nu toe…. maar ik hoop zó op meer!!

Vijf meer dan stralende sterren.

Corina Nieuwenhuis.

Karin las: Het Eiland-John Grisham***

img_7697

Met dank aan  A.W. Bruna Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: John Grisham

Oorspronkelijke titel: Camino Island

Vertaling: Jolanda te Lindert

Uitgever: A.W.Bruna

Aantal pagina’s: 312

Genre: Thriller / NUR 332

Verschijningsdatum: 20 juni 2017

 

Over de auteur:

John Grishams carrière als schrijver begon toen hij op een dag in de rechtbank het schokkende relaas hoorde van een 12-jarig meisje dat was verkracht. Het zette hem aan tot het schrijven van een thriller waarin hij beschreef wat er gebeurd zou zijn als de vader van het meisje de verkrachters had vermoord. Drie jaar lang stond Grisham elke ochtend om vijf uur op om enkele uren te kunnen schrijven voordat hij naar zijn werk ging. 28 uitgevers wezen het manuscript af, maar uiteindelijk werd het in juni 1988 door een kleine uitgeverij gekocht en uitgegeven in een bescheiden oplage van 5.000 exemplaren.

Sinds de publicatie van De Jury heeft Grisham elk jaar een thriller geschreven, die stuk voor stuk bestsellers werden. Over de hele wereld zijn er op het ogenblik meer dan 300 miljoen exemplaren van zijn boeken verkocht, in 40 talen.

( Bron: www.awbruna.nl )

Cover:

Beetje vaag, niet spectaculair, maar tof kleurgebruik en passend bij het verhaal. Grisham pak ik sowieso op, al stond er een wc-rol op de kaft.

Achterflap:

Bij een brutale roof uit de zwaarbeveiligde bibliotheek van de universiteit van Princeton worden vijf manuscripten van F. Scott Fitzgerald ontvreemd. Hoewel de toegesnelde politie er met de neus bovenop staat, weten de daders te ontkomen. De waarde van de unieke werken wordt op enkele tientallen miljoenen dollars geschat en de diefstal is groot nieuws.Maar ondanks alle inspanningen van de FBI, blijven de manuscripten spoorloos.

Zes maanden na de spectaculaire diefstal reist schrijfster Mercer Mann af naar Camino Island in het zonnige Florida, waar zij een deel van haar jeugd heeft doorgebracht. Mercer is echter niet teruggekeerd om herinneringen op te halen. Haar missie is om contact te leggen met Bruce Cable, de charismatische eigenaar van de Bay Books-boekwinkel. Bruce heeft een voorkeur voor mooie vrouwen, fijne spijzen en goede dranken. En voor zeer zeldzame boeken…

Mening:

Dit boek maakt een flitsende start. Vijf criminelen stelen op ingenieuze en spectaculaire wijze de vijf manuscripten van Fitzgerald uit de Firestone Library van Princeton. De schrijfstijl is direct Grisham, zoals ik het ook uiterst fijn vind en zorgt ervoor dat ik ècht aan het lezen ben. De wijze van vertellen is opsommend te noemen, je geraakt in het wereldje van de dieven, de FBI en zit er lekker middenin. De verzekeraars zijn uiteraard ook niet blij. Via tussenpersoon Elaine wordt Mercer Mann ingeschakeld en kan de zoektocht naar de manuscripten in samenwerking met de FBI op Camino Island gaan beginnen.

En daar, op Camino Island, gaat dit verhaal van thriller naar roman. Grisham weidt uit over de auteurswereld door middel van meerdere personages, waarvan meerdere zo dun blijven als een tissue, en waar met name Bruce Cable het verhaal interessant weet te houden. Spanning is ver te zoeken en al lezende ontstaat de hoop dat het einde een knal zal brengen. Die knal bleef uit.

Het plot zit uiteindelijk leuk en goed in elkaar maar ik word ook hier niet razend enthousiast. Dat Grisham kan schrijven staat buiten kijf, dat het verhaal an sich alle potentie heeft ook. De uitwerking heeft mij echter, zeker als thriller, deze keer gewoon niet weten te overtuigen.

Conclusie:

Spanning: 2

Schrijfstijl: 4

Psychologie: 2.5

Plot: 3

Leesplezier: 2.5

Originaliteit: 3.5

Drie krappe sterren voor Het Eiland.

Karin Meinen.

Blogtour-Corina las: Bling Bling 2-Jan Van der Cruysse****1/2

Bling Bling 2

Met dank aan The Other Agency voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Jan Van der Cruysse

Uitgever: Manteau

Aantal pagina’s: 508

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 12 juni 2017

 

Over de auteur:

Jan Van der Cruysse is specialist in crisiscommunicatie. Als woordvoerder van Brussels Airport beleefde hij het reilen en zeilen van de luchtvaart gedurende 25 jaar vanop de eerste rij. ‘Een oeverloze bron van inspiratie voor spannende verhalen en het verzinnen van verknipte personages.’ Zijn fantasie leverde zijn debuutthriller Bling Bling op, die bekroond werd met de Hercule Poirotprijs 2016 en De Diamanten Kogel 2016.

(Bron: http://www.wpg.be)

De cover:

Een vliegtuig en een verkeerstoren, waar gaat dat heen? Mooie kleuren met een iets te grote titel. Toch word je getriggerd en hup lezen die achterflap.

De achterflap:

Bling Bling 2 volgt het onvoorspelbare traject van het gangsterduo Mate en Boris en de verknipte moordgriet Elisabed. Op een moorddadige trip door de Balkan blijven ze de Antwerpse politievrouw Beerke Wagenmaker altijd een stap voor. Tot ze het pad kruisen van Roman Tokar, oorlogsveteraan en tweelingbroer van de diamantkoerier Sergei, die ze hebben vermoord. Net wanneer de rust wat terugkeert in de Antwerpse diamantwijk, doet veiligheidsdeskundige Albertien Van der Valk een gooi naar de perfecte diamantroof. De grootste ooit. Op de moeilijkste locatie van het land. Zaventem. Bling Bling 2 wervelt tussen de luchthavens van Eindhoven, Zaventem, Hong Kong en Odessa. Het volgt een spoor van bloed en drukinkt van Blankenberge tot de Zwarte Zee via snelwegparkings, treinstations en ferryboten.

Mening:

Jan neemt je vanuit verschillende perspectieven in een meer dan vlotte schrijfstijl mee door een wirwar van verhaallijnen die op de één of andere manier allemaal bij elkaar passen, al weet je heel lang niet hoe dat precies zit.

De schrijfstijl van Jan is vlot, scherp en vol detail en zeker niet voor tere zieltjes, want de details beperken zich niet tot het benoemen van de omgeving of de diamantroof.  Het boek leest dan ook als een sneltrein, met mooie plot twists en lijntjes die subtiel bij elkaar komen. Niet alle lijnen zijn afgewerkt en de lijntjes waar dé ontknoping nog van moet komen, die laten je met een onrustig gevoel achter. Want je wil het zó graag weten!

Alle personages worden super neergezet en och wat houd ik toch van series want wat is het heerlijk om zowel de goeie als de slechte steeds beter te leren kennen en wat kan Jan dat goed overbrengen. Heerlijk!!

Ik kan niet wachten op Bling Bling 3 want ik ben meer dan nieuwsgierig naar DE ontknoping!!!

Conclusie:

Een ijzersterk vervolg op Bling Bling 1, wat een vaart en wat een details. De verhaallijnen wisselen elkaar mooi af en houden je aan het verhaal gekluisterd.

Schrijfstijl: 4,5

Leesplezier: 4,5

Plot: 4

Originaliteit: 4

Spanning: 4,5

Psychologie: 4

Vier en halve sterren voor Bling Bling 2.

Corina Nieuwenhuis.

Karin las: De verzamelaar-Fiona Cummins*****

de verzamelaar

Met dank aan  Ambo|Anthos uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Fiona Cummins

Oorspronkelijke titel: Rattle

Vertaling: Saskia Peterzon-Kotte

Uitgever: Ambo|Anthos

Aantal pagina’s: 388

Genre: Literaire Thriller

Verschijningsdatum: juni 2017

 

Over de auteur:

Fiona Cummins was journalist voor de Daily Mirror en volgde de schrijversopleiding aan de Faber Academy. De verzamelaar is haar debuut, dat in het Verenigd Koninkrijk direct in de bestsellerlijsten terecht kwam. Ze werkt momenteel aan haar tweede thriller.

Cover:

Origineel en wist per direct mijn aandacht te trekken! Heel gaaf en perfect passend bij het verhaal.

Achterflap:

Hij leidt twee levens. In het ene is hij zoals iedereen, in het andere is hij de beheerder van een macaber bottenmuseum. De tijd is aangebroken om de collectie aan te vullen en de zesjarige Jakey Frith, die lijdt aan een zeldzame botziekte, heeft precies wat hij zoekt. Hij is klaar voor de jacht. Wat volgt is een huiveringwekkend kat-en-muisspel tussen de bottenverzamelaar, Jakeys vader Erdman en de gedreven maar gevoelige detective Etta Fitzroy. Het wordt een race tegen de klok om Jakey te redden.

Tegen de achtergrond van de lommerrijke Londense wijk Blackheath toont De verzamelaar de duistere kant van de mens in een gevecht tussen wraak, vergeving en hoop.

Mening:

Soms zie je een boek voorbij komen dat je denkt: deze moet ik hoe dan ook lezen. Sjemig, wat zat ik daarmee goed zeg met De verzamelaar. Wat een fan-tas-tisch boek!

De schrijfstijl is direct opvallend: puur, fris, direct, dreigend, pakkend. Geweldige openingszinnen, wat een personages, wat een begin van een boek! De familie Frith en Foyle, brigadier-rechercheur Etta Fizroy en uiteraard de verzamelaar himself, staan garant voor eigenlijk alles wat ik zo graag in een thriller tegenkom. Dag voor dag en uur na uur pakt Cummins je via korte hoofdstukken in je nek mee in dit tenenkrommende gebeuren.

De spanning is om te snijden en tijdens het lezen gruwel je, verbaas je je, hóóp je dat het in godsnaam ergens goed mag gaan aflopen. Het is volop meeleven met de families en hun onderlinge relationele spanningen zijn gewoon zo logisch en begrijpelijk. En dan de kinderen…het gaat je door merg en been, je hebt er al billenknijpend zó mee te doen. Zet daarnaast Etta Fitzroy en de verzamelaar zelf, (hoe bizar en gestoord kun je opgroeien, leven en worden) en je doet en wil niet anders dan pagina’s omslaan.

Resumé: we hebben spanning, goede uitgewerkte personages/verhaallijnen en dan gaat het richting einde.. Met ogen zo groot als schoteltjes sla ik het boek dicht en moet ik even stevig bijkomen en nadenken. Is dit briljant of wat is dit?? Cummins blaast me van de sokken met dit debuut en ik kan nu al niet wachten tot haar volgende boek verschijnt.

Conclusie:

De volle vijf sterren voor De verzamelaar.

Karin Meinen.

Karin las: Goede Dochter-Karin Slaughter****

goede dochter 2

Met dank aan Uitgeverij HarperCollinsHolland voor het recensie-exemplaar

Auteur: Karin Slaughter

Oorspronkelijke titel: The Good Daughter

Vertaling: Ineke Lenting

Uitgever: HarperCollinsHolland

Aantal pagina’s: 512

Genre: Literaire Thriller/NUR 305

Verschijningsdatum: 13 juni 2017

 

Over de auteur:

Karin Slaughter (1971) groeide op in een kleine stad in Georgia (USA) en woont tegenwoordig in Atlanta. Ze is auteur van tientallen weergaloze thrillers die al jarenlang hoog op de wereldwijde bestsellerlijsten staan.

Ze is bekend door haar thrillers in de Grant County- en Will Trent-reeksen. Ze is de auteur van o.a. Nachtschade (2001), Triptiek (2006), Stille Zonde (2013) en recent de afzonderlijke titels Veroordeeld (2014) en Mooie Meisjes (2015). Haar weergaloze thrillers zijn in 33 talen verschenen en wereldwijd zijn er meer dan 30 miljoen exemplaren verkocht. Ze stelt lastige thema’s aan de kaak en baseert haar thrillers altijd op waargebeurde misdaden, waarbij ze vooral geïnteresseerd is in het motief achter de misdaad. Geweld tegen vrouwen speelt een belangrijke rol in haar oeuvre. Met haar ijzingwekkende thrillers verwierf ze internationaal de titel ‘Queen of Crime’. In 2016 verscheen bij HarperCollinsHolland de bestseller Verborgen, die weken lang op nummer 1 heeft gestaan in de bestsellerlijsten. Op 13 juni 2017 verscheen bij HarperCollins Holland de langverwachte nieuwe literaire thriller Goede Dochter en bezoekt Karin Slaughter Nederland en Vlaanderen tijdens haar boekhandelstour.

( Bron: Auteurspagina Karin Slaughter op HarperCollins )

Cover:

Het brandende vuurtje op de vuile handen. Gaaf, hoe staat dit in verhouding met de titel? Love it.

Achterflap:

Achtentwintig jaar geleden: het zorgeloze leven van zusjes Charlotte en Samantha Quinn en hun ouders wordt wreed verstoord door een gruwelijke aanslag. Hun moeder verliest daarbij het leven en hun vader wordt nooit meer de oude.

Achtentwintig jaar later: Charlotte – de klassieke ‘goede dochter’ – is advocaat geworden, in de voetsporen van haar vader. Dan is ze getuige van een nieuwe aanslag, en de details van het misdrijf halen de herinneringen naar boven die ze zo lang heeft geprobeerd te onderdrukken. Want de schokkende waarheid wil niet langer begraven blijven…

Mening:

Als groot Karin Slaughter fan zijnde kon ik niet wachten Goede Dochter open te slaan. En ja hoor, BAM!

16 maart ’89…..de proloog, voorzien van een meer dan pakkende titel, is exact waarom ik dus fan ben. Het gezin Quinn wordt overvallen en je wordt gewoon van je stoel geblazen. Dit is Slaughter ten voeten uit: het is beeldend (maak de borst maar nat), intens, gruwelijk en de snijdende spanning is maximaal aanwezig!

Dan maakt het verhaal de sprong naar 28 jaar later. Het geheel blijft sterk, neigt een moment naar ‘legal’ te gaan en zeker ook de personages worden weer meer dan prima uitgewerkt en weten je stevig met de neus tussen de bladzijden te houden.

Sam & Charlie; de zussen, de dochters. De wreedheden uit het verleden hebben uiteraard hun sporen achtergelaten en Slaughter weet meerdere lijnen en lagen toe te voegen en samen te laten smelten. Een groot deel van dit middenstuk bleef voor mij echter even niet meer dan onderhoudend. De herhaling van de gruwel uit ’89, als ook af en toe in dialoog en gebeurtenis haalden hier voor mij toch echt de vaart uit het verhaal. Daartegenover blijft de schrijfstijl gewoon geweldig en ik hou ook zó van de ‘lompe’ tikken humor tussendoor.

Het aantal personages, lijnen en lagen is bijzonder, her en der op het randje van too much, maar wat een staaltje schrijfkunst hoe dit alles weer feilloos en compleet in elkaar wordt verweven. Sommige dingen zag ik aankomen, andere dingen juist niet en dan worden daar toch wat twists uitgedeeld waarvan je denkt: Hehe, nice. Een aantal persoonlijke beslissingen die gemaakt worden zijn soms voor mij niet te begrijpen, maar ze zijn wèl onderbouwd.

Richting einde laait het vuur weer op en gaf het weer de boost waar ik op zat te wachten. Dit boek telt dik 500 bladzijden, had dit verhaal wat ingekort gekund? In mijn ogen wel maar in zijn geheel gezien sla je uiteindelijk gewoon dan toch wéér een goede thriller dicht.

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Plot: 4.5

Spanning: 4

Originaliteit: 4

Leesplezier: 4

Psychologie: 4

Vier sterren voor Goede Dochter.

Karin Meinen.

Corina las: Jachthonden-Jørn Lier Horst****

Jachthonden

Met dank aan A.W. Bruna Uitgevers voor het recensie-exemplaar

Auteur: Jørn Lier Horst

Uitgever: A.W. Bruna

Aantal pagina’s: 376

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 7 juni 2017

 

Over de auteur:

Jørn Lier Horst (1970) heeft zich met zijn bekroonde serie over inspecteur William Wisting gevoegd bij de elite van de Scandinavische thrillerschrijvers. Met Jachthonden won hij de Glazen Sleutel, de Gouden Revolver én de Prijs van het Genootschap van Zweedse misdaadschrijvers, voor de beste misdaadroman. Voordat hij zich fulltime aan het schrijven wijdde, werkte hij als hoofd van de recherche in het Noorse district Vestfold. Horsts werk is een unieke mix van spanning en realisme en hij toont zich een uitstekend observator van menselijke interactie.

(Bron: http://www.awbruna.nl)

De cover:

Een winters dorp met een berg op de achtergrond…. niet per se mooi maar je vraagt je wel gelijk af wat de titel doet in verhouding met de cover.

De achterflap:

Zeventien jaar geleden leidde William Wisting het onderzoek in een van Noorwegens meest beruchte strafzaken, de moord op de jonge Cecilia Linde. Als men ontdekt dat het bewijs is vervalst, wordt Wisting geschorst. Het ziet ernaar uit dat er een man onterecht is veroordeeld voor de moord, en de media ruiken bloed.

Wisting heeft zijn leven gewijd aan de jacht op criminelen. Maar nu is hij degene op wie jacht wordt gemaakt. De vermissing van opnieuw een jonge vrouw vormt het startschot voor een zinderende race tegen de klok. Wisting moet iedereen nét een stap voor proberen te blijven.

Mening:

Zoals we gewend zijn van Scandinavische schrijvers heeft ook Jørn een schrijfstijl waardoor je alles voor je ziet en waan je je op de plek waar op dat moment de hoofdpersoon zich bevindt. De verhaallijnen van Wisting en Linde lopen langs elkaar heen en raken elkaar op de juiste manier. Toch blijft er genoeg te raden over het hoe en wat en waar het naar toe gaat.

Jørn beschrijft de belangrijkste personages met diepgang en met oog voor detail. Maar ook de personages aan de “zijlijn” krijgen meer dan genoeg aandacht waardoor je in het verhaal gezogen wordt. Langzaam vallen bepaalde stukjes samen en denk je een paar keer te weten hoe het zit. En dat klopt ook. Is dat erg? Nee, want al weet je dan een paar oplossingen, het waarom blijft nog tot bijna het einde een verrassing.

Jachthonden is geen bloedstollende, spannende thriller maar heeft wel de juiste dosis intriges, geheimen en gevoelens waardoor je niks anders wil dan doorlezen en je uit laat kijken naar het derde deel van Wisting.

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Psychologie: 4

Spanning: 3

Plot: 3,5

Leesplezier: 4

Originaliteit: 4

Net aan vier sterren voor Jachthonden.

Corina Nieuwenhuis.

Corina las: Goede dochter-Karin Slaughter****1/2

goede dochter 2

Met dank aan Uitgeverij HarperCollinsHolland voor het recensie-exemplaar

Auteur: Karin Slaughter

Oorspronkelijke titel: The Good Daughter

Vertaling: Ineke Lenting

Uitgever: HarperCollinsHolland

Aantal pagina’s: 512

Genre: Literaire Thriller/NUR 305

Verschijningsdatum: 13 juni 2017

Over de auteur:

Karin Slaughter (1971) groeide op in een kleine stad in Georgia (USA) en woont tegenwoordig in Atlanta. Ze is auteur van tientallen weergaloze thrillers die al jarenlang hoog op de wereldwijde bestsellerlijsten staan.

Ze is bekend door haar thrillers in de Grant County- en Will Trent-reeksen. Ze is de auteur van o.a. Nachtschade (2001), Triptiek (2006), Stille Zonde (2013) en recent de afzonderlijke titels Veroordeeld (2014) en Mooie Meisjes (2015). Haar weergaloze thrillers zijn in 33 talen verschenen en wereldwijd zijn er meer dan 30 miljoen exemplaren verkocht. Ze stelt lastige thema’s aan de kaak en baseert haar thrillers altijd op waargebeurde misdaden, waarbij ze vooral geïnteresseerd is in het motief achter de misdaad. Geweld tegen vrouwen speelt een belangrijke rol in haar oeuvre. Met haar ijzingwekkende thrillers verwierf ze internationaal de titel ‘Queen of Crime’. In 2016 verscheen bij HarperCollinsHolland de bestseller Verborgen, die weken lang op nummer 1 heeft gestaan in de bestsellerlijsten. Op 13 juni 2017 verschijnt bij HarperCollins Holland de langverwachte nieuwe literaire thriller Goede dochter en bezoekt Karin Slaughter Nederland en Vlaanderen tijdens haar boekhandelstour.

( Bron: Auteurspagina Karin Slaughter op HarperCollins )

De cover:

Apart en het roept vooral de vraag op “Wat heeft dit met de titel te maken?”

De achterflap:

Achtentwintig jaar geleden: het zorgeloze leven van zusjes Charlotte en Samantha Quinn en hun ouders wordt wreed verstoord door een gruwelijke aanslag. Hun moeder verliest daarbij het leven en hun vader wordt nooit meer de oude. Achtentwintig jaar later: Charlotte – de klassieke ‘goede dochter’ – is advocaat geworden, in de voetsporen van haar vader. Dan is ze getuige van een nieuwe aanslag, en de details van het misdrijf halen de herinneringen naar boven die ze zo lang heeft geprobeerd te onderdrukken. Want de schokkende waarheid wil niet langer begraven blijven…

Mening:

Oi wat een proloog! Karin S. ten voeten uit…. dat maakt nieuwsgierig dus hup doorlezen…..

Zoals gewend schrijft Karin S. beeldend, snel en laat ze overal genoeg ruimte om je hersens over uren te laten draaien.

Sam en Charlie (Charlotte) maken een drama mee en al snel is duidelijk hoe en wat er gebeurd is. Toch? Het drama waardoor alles terugkomt bij Charlie is een actueel iets wat je kippenvel bezorgt. Door achter het hoe en waarom van dit drama aan te gaan komt haar eigen verleden weer naar boven en moet uiteindelijk ook Sam uit de schaduw treden. En dan gaat het in een sneltrein vaart recht vooruit! Slaughter heeft heel even een inkak momentje en dat ben ik niet van haar gewend, maar gaandeweg de rest van het verhaal wordt wel duidelijk waarom ze het zo gedaan heeft en past het in het verhaal. En daar is dan DE twist en het plot en ja hoor hij is weer geniaal! Hoe dan? Waar komt dat dan vandaan? Je krabt vertwijfeld achter je oren en toch is het geloofwaardig en is het een kloppend geheel. Chapeau, Slaughter did it again!

Conclusie:

Een heerlijke psychologische-nadenk-thriller, die precies de juiste hoeveelheid aan alle menselijke en onmenselijke aspecten bevat, om je het boek pas dicht te laten slaan als het uit is.

Schrijfstijl: 4,5

Leesplezier: 5

Originaliteit: 4,5

Psychologie: 4,5

Spanning: 4

Plot: 5

Vier en halve sterren voor Goede dochter.

Corina Nieuwenhuis.