Karin las: De Skinner Methode – Bronja Hoffschlag *****

71536842_2468010276651232_6298272418041430016_o

Met dank aan Agemo Uitgeverij voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Bronja Hoffschlag

Uitgever: Agemo

Serie: Project X Trilogie Deel 2

Aantal pagina’s: 582

Genre: Psychologische Thriller / NUR 305

Verschijningsdatum: augustus 2015

Over de auteur:

In november 2013 verscheen de psychologische thriller De Dode Kamer, het eerste deel in de Project X Trilogie, dat lovende recensies kreeg en in 2014 de Hebban Debuutprijs won. In juni 2014 verscheen de thrillernovelle Snuff, een stand-alone. In augustus 2015 zag De Skinner Methode, het tweede deel in de Project X trilogie, het levenslicht. Later dat jaar bereikte ‘DSM’ de eerste plaats in de Hebban Leesclub Hall of Fame met een score van 9,7. In 2017 verscheen de eerste roman, P.I.D., gebaseerd op waargebeurde feiten. Het laatste deel van de Project X Trilogie zal eind 2019 verschijnen.

( Bron: http://www.bronjahoffschlag.nl )

Achterflap:

“Je hebt ze over me horen praten. De anderen. Je hebt de verhalen gehoord en geloof me, ze zijn allemaal waar. Allemaal. Ik ben de jager… Het monster… Slechts menselijk, totdat het beest loskomt uit zijn ketens en de duisternis hem tot zich neemt. Welnu, het beest is los en hij komt voor je…”

De Nederlandse architect Misha Larsen zit sinds zijn veroordeling wegens doodslag in een Amerikaanse staatsgevangenis. Slechts een handvol mensen weet dat hij in werkelijkheid op een wraakmissie is en een dodenlijst afwerkt. Door onvoorziene omstandigheden ziet Misha zich gedwongen om een pact te sluiten met seriemoordenaar Donald Skinner om ook de volgende naam van zijn lijstje te kunnen schrappen, maar lang niet iedereen is gecharmeerd van zijn nieuwe bondgenoot en Misha is niet de enige met een ‘Plan B’.

Ondertussen verdiept zijn broer Lennart zich op Misha’s verzoek in het verleden van Skinner en stuit daarbij op schokkende gebeurtenissen, waarbij feit en fictie naadloos in elkaar overlopen. Vastbesloten gaat Lennart op zoek naar de waarheid achter de legende. Hij komt erachter dat sommige dingen beter begraven hadden kunnen blijven, wanneer zijn research hem steeds terugleidt naar de man met wie het ooit allemaal begon: sekteleider Macchias Dawson, die zelfs vanuit het graf aan de touwtjes lijkt te trekken.

Mening:

Ik blijf me verbazen over deze serie en verbazing dekt tegelijkertijd de lading ook weer helemaal niet want je ervaart zó veel meer dan dat. Wat is dit toch een onvoorstelbaar goed geschreven en neergezet complex verhaal gevuld met personages die je alle kanten op weten te slingeren.

Ik kan allereerst niet wachten om verder te gaan met Misha, Lennart en Skinner want dat is wat je wil na De Dode Kamer, dóór. En natuurlijk wordt dit loeihete draadje weer opgepakt, maar het gebeurt vooral ook weer op zo’n andere wijze dan ik gedacht had!

Het verleden komt uit verschillende lijnen aan bod, komt naar boven of wordt bovengehaald, en hoe. Het spitwerk van onmisbare side-kicks geeft je een heel beeldend terugkijkluik op gebeurtenissen die verder gaan dan een sekte. Eng en zorgelijk met een grote Z, dat is het. Wat ook eng is? Skinner als kind. Hoe is het mogelijk een personage zo onmundig goed uit te diepen ook; kom ik toch nog weer even op dat stukje verbazing.

Komt het gevangenisgebeuren dan niet meer aan bod? Zeker wel, en gelukkig ook want dit blijft toch ook echt een favoriet onderdeel van het geheel. Die wereld en de invulling van die wereld ook. De steengoede dialogen, de kat- en muis spelen, want spelletjes zijn dit niet meer: het is letters vreten.

En dan…hebben we daar de ik-persoon waar ik zo niks mee heb eigenlijk maar die me tegelijkertijd óók weer weet te boeien. Oeh, dit is schakelen en het is dubbel. Je wéét gewoon dat dit stuk ellende, dat dit stuk diepe grauwigheid met wat roze randjes niet voor niks gebracht wordt en eigenlijk wil ik er niet in mee. Dat verandert al snel naar: oké de rest is even achtergrond maar ik zit er weer middenin.

En net wanneer ik denk: er mag nu wel weer wat richting de andere personages gebeuren, komt daar dan DIE plotwending. Ik geloof mijn ogen niet, lees opnieuw, NEE dit kan niet, lees opnieuw en verwens mijn wens ‘er mag wel wat anders gebeuren’.  Je mag niet vloeken maar ik doe het stiekem wel. Het is een beetje verdoofd doorlezen, ondergaan wat dit met het verhaal en de andere personages gaat doen en als je dan denkt dat je het gehad hebt? Welnee! Wat een eind en ik ben zooooo blij dat ik niet zo lang hoef te wachten op het laatste deel. Manman wat een belevenis is dit!

Conclusie:

Wederom de volle bak in deze serie. Vijf sterren voor De Skinner Methode.

Karin Meinen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Sandra las: Verzwegen trauma -Melissa Skaye ****

71392828_2287677504675488_433970784147341312_o

Met dank aan Uitgeverij LetterRijn voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Melissa Skaye

Uitgever: LetterRijn

Aantal pagina’s: 300

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 10 oktober 2019

Over de auteur:

Melissa Skaye (1972) is auteur van de VT-thrillerreeks: Virtuele tangoVerboden tranenVerleden tijd, Verminkte toekomst en Verknipte tegenstanderVerzwegen trauma is het zesde deel met rechercheurs Sanne Philips en Luca Borra in de hoofdrol. Ook is zij auteur van de thriller In onschuld en van de fantasyreeks Jeremy Jago.  Samen met J. Sharpe schreef zij de thriller Meedogenloos. Ze heeft in diverse bundels korte thrillerverhalen gepubliceerd. Melissa woont samen met haar man en twee kinderen in Hoorn.

(Bron: www.melissaskaye.nl )

Achterflap: 

In Hoorn komt een man tot de afgrijselijke ontdekking dat zijn onderbenen zijn geamputeerd terwijl hij sliep. Hij heeft niets gemerkt en kan zich niets herinneren. De Hoornse rechercheurs Sanne Philips en Luca Borra worden op de zaak gezet en komen erachter dat dit niet het eerste slachtoffer van amputatie is. Het motief van de dader is moeilijk te achterhalen en er is angst voor meer slachtoffers. Ondertussen krijgen de rechercheurs te maken met een andere zaak, de moord op een negenendertigjarige vrouw.

Elize, de vrouw van paragnost Will de Jager, overleed in 2004. Will heeft nooit in zelfmoord geloofd, zoals wordt beweerd. Sanne, die een relatie met Will heeft, onderzoekt de oorzaak achter de dood van Elize. De waarheid is schokkend. Onbedoeld komt Sanne ook nog eens achter een geheim van Will. Zijn verleden strekt zich uit naar het heden. Met alle gevolgen van dien.

Mening:

Verzwegen trauma is het zesde deel in de VT serie en is ook prima als stand-alone te lezen. De eerste vijf delen heb ik verslonden en ik was dan ook erg blij dat ik dit zesde deel mocht gaan lezen. 

Het begint meteen al goed. Een man wordt wakker en ontdekt dat zijn beide benen geamputeerd zijn. Hij heeft geen idee wat er precies gebeurd is. Rechercheurs Sanne en Luca ontdekken dat hij niet het enige slachtoffer is. Ook in Zaandam zijn bij een man beide benen in zijn slaap geamputeerd. Aan Sanne en het team om uit te zoeken wat het motief van de dader is en wat de link tussen de slachtoffers is, want die lijkt er op het eerste gezicht niet te zijn.

Sanne heeft een relatie met paragnost, Will de Jager. Will geeft Sanne toestemming de dood van zijn vorige vrouw, Elize, te onderzoeken. Het leek er destijds op dat ze zelfmoord had gepleegd, maar Will heeft dat nooit geloofd. Bovendien komt Sanne heel toevallig achter een geheim van Will. 

Het boek is opgedeeld in korte hoofdstukken, verteld vanuit het perspectief van Sanne, Will en Nolan, die voor dit verhaal een hele belangrijke rol vervuld, en vanuit de dader. Skaye weet de vaart goed in het verhaal te houden en weet de verhaallijnen op sublieme wijze bij elkaar te brengen. Maar waar het verhaal meteen al spannend begint, miste ik de spanning en de gruwelijkheden die ik in deel 4 en 5 zo fantastisch vond. Al vrij snel is duidelijk wie de dader is en wat zijn motief is. In de opbouw naar de ontknoping had wat mij betreft wat meer spanning mogen zitten. 

De verhaallijn rond Sanne en Will, die vooral om Will en zijn verleden draait, vind ik fantastisch gevonden en uitgewerkt. Als lezer vraag je jezelf steeds meer af: wie is deze Will de Jager nou echt en wat voor geheimen draagt hij met zich mee? En hoe gaat Sanne hier uiteindelijk mee om en kan ze dat naar zichzelf toe verantwoorden? 

Ik hou ervan dat Skaye naast de misdaden in haar boeken, ook de privélevens van de hoofdpersonen een belangrijke rol laat spelen. Met ieder boek krijgen we meer over hen te weten en dat maakt dat je als lezer een band opbouwt met de personages en het laat mij nadenken over wat ik nou eigenlijk van hen vind. Vooral wat Will betreft ben ik daar nog niet over uit.

Conclusie:

Origineel verhaal met goed uitgewerkte personages. En wat een goede titel is Verzwegen trauma bij dit verhaal! 

Ik ben benieuwd hoe het verder gaat met Sanne en Will, maar ook met de andere personages, zoals Emma en Nolan, dus ik kijk stiekem alweer uit naar een volgend deel in de VT-reeks!

Overall 4 sterren voor Verzwegen trauma.

Sandra Remmig.

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Corina las: Kamer 305 – Yvonne Franssen ****

image1 (2)

Met dank aan Futuro Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Yvonne Franssen

Uitgever: Futuro Uitgevers

Aantal pagina’s: 222

Genre: Literaire Thriller

Verschijningsdatum: september 2019

Over de auteur:

Yvonne Franssen heeft een grote liefde voor taal. Al sinds ze kan lezen, schrijft ze korte verhalen en versjes. Ze schreef jarenlang maandelijks een column voor een website en wist bij schrijfwedstrijden met haar verhalen diverse prijzen en publicaties in de wacht te slepen.

In 2011 verscheen haar eerste thriller Talio, een jaar later gevolgd door De genius. In 2013 schreef ze ter gelegenheid van de Limburgse Avond van het Spannende Boek de minithriller Mysterie aan de Maas. In 2017 maakte Yvonne met de versjesbundel #omazegt een uitstapje buiten het thrillergenre, waarin ze in 2018 terugkeerde met haar vierde thriller Schaduwen. Hiermee stond ze langdurig in de top-100 met ‘populairste auteurs’ bij Hebban (zelfs twee dagen op nummer 1). In de literaire thriller Kamer 305 raken de levens van Kim en Eva met elkaar verstrengeld tijdens hun huiveringwekkende zoektocht naar het motief achter enkele mysterieuze moorden.

(Bron: Futuro Uitgevers )

De achterflap:

Kim is ongelukkig getrouwd met Simon en heeft al ruim een jaar een buitenechtelijke relatie met Martijn. Eva werkt als verpleegkundige in een ziekenhuis. Ze wordt regelmatig geplaagd door traumatische herinneringen uit haar jeugd.

Kim en Eva kennen elkaar niet, maar als Kim op een dag een dode vrouw aantreft in de hotelkamer waar ze met haar minnaar heeft afgesproken, raken hun levens ongewild met elkaar verstrengeld.

Wie is de dode vrouw in de hotelkamer? Waarom is ze vermoord? Welke rol speelt Kims minnaar in het verhaal en op welke manier is hij met Eva verbonden? Los van elkaar proberen Eva en Kim de waarheid te achterhalen en dat heeft voor beiden verstrekkende gevolgen.

Mening:

Wauw wat een kennismaking met deze auteur. Vanaf het begin zit je er in en denk je “wat gaat dit brengen? Waar gaat dit heen?”

Via Kim, Eva en Mathijs word je het verhaal ingezogen en dit is echt een hoogstandje qua psychologie. Waarom maken ze de keuzes die ze maken? Wat heeft het één met het ander te maken en hoe komt alles bij elkaar?

Franssen schrijft rustig, maar zeker niet te traag. Het is qua uitwerking van de personages en het samen laten komen van alle draadjes uitermate goed gedaan. Nagelbijtend spannend? Niet per se maar alles kruipt je onder de huid en je wilt gewoon weten hoe ze dit laat aflopen.

En dan is daar het plot en het einde echt chapeau! Wat onwijs mooi en gaaf en passend. Dank dank dank!

Op alle fronten 4 stralende sterren.

Corina Nieuwenhuis.


**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

*Blogtour* Corina las: Verloren vrouw – Charles den Tex ****1/2

Met dank aan HarperCollins Holland voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Charles den Tex

Uitgever: HarperCollins Holland

Aantal pagina’s: 384

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 8 oktober 2019

Over de auteur:

Charles den Tex is een van de succesvolste thrillerauteurs van Nederland. Bijna al zijn boeken werden genomineerd voor de Gouden Strop en drie keer won hij die prijs: voor Schijn van kans, De macht van meneer Miller en CEL. Met De vriend won hij de Crimezone Thriller Award. Verloren vrouw is zijn eerste nieuwe thriller sinds het verschijnen van Bot in 2016.

( https://www.harpercollins.nl )

De achterflap:

De jonge Djenna wordt in het holst van de nacht gewond op straat aangetroffen door oplichter Luc. Ze lijdt aan geheugenverlies en aanknopingspunten om haar verleden te achterhalen lijken er niet te zijn. Als ze zelf op zoek gaat, blijkt dat ze wordt gezocht. Wie is ze? Is ze iemand die ze liever niet wil zijn?

Van willoze prooi verandert Djenna in een meedogenloze jager, bijgestaan door Luc. Zij weet niet wie ze is, hij moet zijn ware identiteit geheimhouden. Zij is hypermodern, hij is ouderwets. Zij is onderdeel van een geavanceerd systeem, hij houdt zichzelf volledig offline. Samen moeten ze haar opdrachtgever vinden en verslaan zodat zij weer zichzelf kan worden. Steeds weer blijkt: er zijn geen good guys meer, alleen nog maar bad guys. En Djenna…

Mening:

Dit was mijn eerste kennismaking met deze auteur en wat voor één. Wat een vlotte, beeldende en snelle schrijfstijl. Het is wel wennen aan de straattaal die Sem en Rafik gebruiken. Net als de wisseling in de tijd en het vertelperspectief. Toch raak ik nergens de draad kwijt, nou ja ik moest even heel hard denken toen ik las dat er een “Pokkie” gestolen was.

Er zit meer dan genoeg snelheid in het verhaal en de voornaamste personages waaronder Djenna, Luc, Sem, Rafik en Meneer Bilderman, komen uitstekend uit de spreekwoordelijke verf. En dan vooral de eerste drie. Maar ook de “rand” personages zoals Eddy, Deef en Ruud dragen hun steentje meer dan bij aan het verhaal al duurt het even voor je alle draadjes met elkaar verbonden hebt.

Het verhaal rond Djenna lijkt af en toe Science Fiction, maar het komt allemaal meer dan geloofwaardig over en het is een gek idee dat ze dit misschien ooit echt zouden kunnen. Let’s hope not.

De verschillende twisten en de snelheid van het verhaal houden je aan het boek gekluisterd en je wil alleen maar weten, komt Djenna achter de waarheid en wat doet dat met de overige personages? En dan is daar het plot! BAM, goedemiddag lezers dat is echt zo cool!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Leesplezier: 5

Originaliteit: 4

Plot: 5

Spanning: 4.5

Psychologie: 3.5

Vier en halve sterren voor Verloren vrouw.

Corina Nieuwenhuis.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Sandra las: Louise van Anne-Laure Van Neer *****

Louise

Met dank aan Uitgeverij Vrijdag voor het recensie-exemplaar

Auteur: Anne Laure Van Neer

Uitgever: Vrijdag

Aantal pagina’s: 272

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: september 2019  

Over de auteur:

Anne-Laure Van Neer (Antwerpen, 1975) debuteerde in 2015 met Justine en in 2017 verscheen Maurice. Beide boeken werden genomineerd voor de Hercule Poirotprijs.

( Bron: http://www.uitgeverijvrijdag.be )

Achterflap:

“Huurster gevraagd voor goedkoop appartement, in ruil voor hulp in huis.”
De advertentie leek zo perfect. Anne-Laure is hoogzwanger, hormonaal labiel en heeft net ontdekt dat haar vriend de term monogamie nog al ruim interpreteert. Alles wat ze wil is een veilig nest voor haar baby, dus trekt ze in bij Louise en haar dementerende man Roger. Net wanneer ze haar leven weer in de hand heeft vindt ze in een lade een verborgen manuscript. Het schetst een misdaadverhaal met in de hoofdrol Roger, Louise en een lijk dat maar niet wil verdwijnen. Is dit huis wel veilig?

Mening: 

Toen ik het boek ontving zat er een klein glazen potje bij, met daarin een pil. Ik vroeg me natuurlijk af wat daar de betekenis van was en daar kwam ik tijdens het lezen van het boek achter. Leuk gedaan en het geeft zo’n boek weer net even iets extra’s.

Mijn eerste kennismaking met Anne-Laure Van Neer en wat voor één. Een humoristische misdaadroman las ik ergens. Nou hou ik van misdaad en van humor, maar ik vroeg me af of die twee wel te combineren zijn zonder dat het smakeloos wordt. Van Neer is hier op alle fronten in geslaagd. Ze heeft een fijne, vlotte schrijfstijl waardoor je aandacht geen moment verslapt. Het verhaal wordt vanuit twee kanten vertelt: vanuit Anne-Laure en vanuit het manuscript van Louise. Er worden twee verschillende lettertypes gebruikt, waardoor meteen duidelijk is vanuit wie het verhaal wordt verteld. Ik moest er in het begin heel even inkomen, maar algauw komt het verhaal lekker op gang en werd ik meegezogen in de perikelen rondom de hoofdpersonen. Ik moest lachen om de acties van Anne-Laure en ook zeker om die van Louise, die ik een erg inventieve vrouw vond. Ik kijk inmiddels met hele andere ogen naar een programma als Tell Sell….daar kun je best dingen aanschaffen die van een enorm nut kunnen zijn.

De personages zijn goed neergezet, en mijn gevoelens jegens Louise en Anne-Laure veranderden naarmate het boek vorderde. Maar ook van Roger, Victor (ook hij speelt een belangrijke rol) en opdringerige buurvrouw Mariette wordt een goed beeld neergezet. Waardoor het een mooi, afgerond verhaal wordt. Met een verrassend plot, want die zag ik niet aankomen.

Conclusie:

Van Neer bewijst dat thriller en humor absoluut samengaan, mits je het op de juiste manier doseert.

Vijf sterren voor Louise.

Sandra Remmig.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Duo-recensie Karin & Sandra: Zwarte ziel – Angelique Haak ****1/2

unnamed

Dank aan Uitgeverij De Crime Compagnie voor de recensie-exemplaren.

Auteur: Angelique Haak

Serie: Jennifer Brugman deel drie

Uitgever: De Crime Compagnie

Aantal pagina’s: 400

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: september 2019  

Over de auteur:

Angelique Haak (Rotterdam, 1978) heeft al sinds haar jeugd een passie voor lezen en schrijven. In 2013 won zij een regionale schrijfwedstrijd ter gelegenheid van de week van het spannende boek. Daarna begon het te kriebelen en besloot ze om een eigen thriller te schrijven. Een nieuw begin is haar thrillerdebuut en werd genomineerd voor de Schaduwprijs 2018. Uitgeschakeld is boek nummer twee en ook in dit boek speelt rechercheur Jennifer Brugman een hoofdrol. Met haar man en kinderen woont Angelique in Spijkenisse.

( Bron: http://crimecompagnie.nl/nieuw/ )

Achterflap

Een doodgewone zaterdag. Tot twee tieners een gruwelijke vondst in de Maas doen… Het team van rechercheur Jennifer Brugman wordt geconfronteerd met een lugubere moord en de vermissing van een kind. Ze zetten alles op alles om snel het vermiste kind terug te vinden en schakelen de hulp in van paragnoste Evie Smit. Vanaf de eerste ontmoeting is Jennifer geïntrigeerd door de roodharige paragnoste met haar ijsblauwe ogen, maar ze is ook sceptisch. Kan Evie waarmaken wat zij belooft of loopt zij hen alleen maar voor de voeten?

Meningen:

Sandra:

Het derde deel met rechercheur Jennifer Brugman en ik ben fan. Vond ik Een nieuw begin al goed, Uitgeschakeld vond ik nog beter en ik begon dan ook met hoge verwachting aan Zwarte Ziel.

Karin:

In deze serie miste ik Een nieuw begin,  stroomde ik moeiteloos in bij Uitgeschakeld en nu na Zwarte Ziel is het toch echt wel dik bevestigd: ik ben groot fan!

Sandra:

Angelique heeft een heerlijk vlotte schrijfstijl en vanaf de allereerste bladzijden word ik meegezogen in het verhaal. Twee tieners doen een lugubere vondst in de Maas. Een koffer met daarin een hoofd. Aan Jennifer en haar team de taak het lijk te identificeren. Al gauw blijkt dat er nog een kind vermist wordt. Het team wil er alles aan doen om deze zaken op te lossen en er wordt door teamchef Martin een paragnoste, Evie, bij gehaald. Die wordt vooral door Ricardo, Jennifers partner met enige scepsis ontvangen.

Karin:

Wat een zalige schrijfstijl is dit toch ook zeg. Heel filmisch en het loopt en leest gewoon allemaal heul lekker. Naja lekker….

De spanning en de verschrikkingen zitten er direct al in! Er wordt een afschuwelijke en brute vondst gedaan en vanaf nu is het thuiskomen wat betreft personages als Jennifer en meegesleurd worden wat betreft het onderzoek en de privé perikelen die op de zijlijn een grote rol spelen.

Sandra:

De zaak zit muurvast. De ouders werken niet mee. Vooral moeder houdt haar lippen stijf op elkaar. Ik kon dat mens wel door elkaar rammelen! Je vraagt je als lezer af wat zij verzwijgt en waarom. Wat is de rol van Gregory, haar vriend? En wat heeft de speeltuin, waar Evie steeds op uitkomt er mee te maken? Gedurende het verhaal had ik steeds een ander op het oog die het gedaan zou kunnen hebben, naar het einde toe vond ik het uiteindelijk geen verrassing, maar dat was geen teleurstelling, want het plot vind ik echt geweldig in elkaar gezet. Wat betreft het verhaal rond het privéleven van Jennifer, dat had voor mij wat meer uitgediept mogen worden. Vooral de verhaallijn rond Patricia vond ik ineens heel snel gaan. En ik vond Ricardo een beetje te veel aan de oppervlakte blijven.

Karin:

Over personages gesproken: die worden fantastisch neergezet. Het voelt allemaal echt en je vormt bij een ieder een verschillende mening, ik hou daar zo van. Mooie is ook dat je naast de dingen die je al weet, je daartegenover op een ander vlak weer flink op het verkeerde been gezet wordt. Om vervolgens qua verdenkingen in de moordzaak dan weer wel helemaal goed te zitten. Ook wel eens lekker en dat doet ondertussen niks af aan je leesplezier want je blijft continue geboeid.

Sandra:

Al met al vond ik het een geweldig boek. Ik ken veel van de straatnamen die in het boek voorkomen en dat geeft het verhaal net iets extra’s. Ik kwam als kind vaak bij een tante van mijn moeder die in de buurt van de Hoflaan woonde en mijn broer en ik speelden daar dan buiten. Vandaar dat ik de Lambertuskerk ook ken en die zo voor me zie.

Karin: 

Plus daar bij op dat het dan toch nog weer meer lagen had dan je zelf bedacht had, briljant, en met het einde weet Angelique Haak me echt volledig te verrassen. OMG Jennifer!!

Kippenvel, ogen als schotels en het giert je gewoon door je gemoed allemaal. Allemachtig, wat geweldig en wat gaat dit doen? Afronding acceptabel? Dat is een ja. Afronding wenselijk? Och jongus dat is een vette nee. Ik wil echt, echt héél graag nog een volgend deel!

Conclusie:

Sandra:

Schrijfstijl: 4

Spanning: 3

Psychologie: 4

Leesplezier: 5

Plot: 4

Originaliteit: 4

Vier sterren voor Zwarte ziel.

Karin:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 4

Spanning: 4

Leesplezier: 5

Psychologie: 4.5

Plot: 5

Een 9/10 oftewel vier en halve sterren voor Zwarte ziel.

Karin Meinen & Sandra Remmig.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Triple-recensie: Karin, Corina & Riejanne: Bonuszoon – Antoinette Kalkman ****

69809401_2418775488241378_7257483304096497664_o

Met dank aan Antoinette Kalkman voor de recensie-exemplaren.

Auteur: Antoinette Kalkman

Uitgever: Godijn Publishing

Aantal pagina’s: 319

Genre: Psychologie Thriller

Verschijningsdatum: mei 2019

Over de auteur:

Antoinette Kalkman (1964) is moeder, ondernemer, marketeer en schrijver, in willekeurige volgorde. Ze is mede-oprichter van de ThrillerAcademie. Bonuszoon is haar debuutthriller.

(Bron: https://www.antoinetteschrijft.nl )

De achterflap:

Lauren wordt verdacht van de moord op haar buurjongen. Haar gevoel zegt dat ze niet tot zoiets gruwelijks in staat is, maar ze heeft alle schijn tegen. In haar pogingen om de ware toedracht te achterhalen, dreigt ze de grip op haar leven te verliezen. Ze raakt verwijderd van haar geliefde en hun gezin en belandt in een levensbedreigende situatie. Wordt het geloof in haar eigen intuïtie haar uiteindelijk fataal?

Meningen:

Riejanne:

Bonuszoon vertelt het verhaal van Lauren en Ellen. Stukje bij beetje kom je meer te weten over het verleden van beide vrouwen. Daar waar Ellen zich in haar lot lijkt te schikken, komt Lauren meer als vechter naar boven. Kalkman weet je met dit boek vanaf de eerste regels te pakken en de onderhuidse spanning goed op te bouwen. Ik wilde heel graag weten hoe het verder ging.

Corina:

De proloog zet je gelijk aan het denken, wat is daar gaande? Wie ligt daar op sterven na dood?

Karin:

Een debuutthriller, ik hou er zo van. De proloog brengt alvast de nodige chaos en ellende en het maakt dat je direct door wil lezen.

Riejanne:

Lauren wordt verdacht van de moord op haar buurjongen, en de verslagenheid die haar daardoor treft is voelbaar. Het ongeloof, maar ook het effect op haar gezin wordt duidelijk weergegeven. De vragen die het oproept, maar ook het besef om dit gegeven tot je door te laten dringen. Hoe doe je dat als je jezelf  niet voor kan stellen dat je iemand vermoord hebt? “Ik besef hoe fijn het is om vrienden te hebben waarbij je niets hoeft uit te leggen en desondanks van elkaar weet hoe je je voelt.”

Corina:

Als het verhaal begint word je via Lauren en Ellen meegenomen door het verhaal. Duidelijk wordt aangegeven in welke periode je zit, waardoor alles makkelijk weg leest.

Karin:

Dit laatste gegeven blijft zo. Vanuit meer dan prima uitgewerkte karakters wordt dit waar aanvoelende gebeuren zó neergezet dat je het boek maar slecht weg kan leggen.

Men neme Lauren. Jonges wat een akelig gebeuren om in te geraken (is het geraken?) en de inkijk in het gezin slingert je ook alle kanten op. Het gevoel spatert eraf en de gedragingen tegen beter weten in zijn echt en herkenbaar. Gelukkig tot een bepaald punt want al is de rest van deze thriller dan niet herkenbaar, het is net zo meeslepend want wat is deze sfeer beklemmend ook zeg. Antoinette trakteert je hierbij op een kundige schrijfstijl doorspekt met prachtige zinnen. Dat prachtige wordt dan weer briljant ‘gecompenseerd’ met gruwelijkheden die je maag doen laten samentrekken. Wat doe je elkaar aan en wat moet een mens toch meemaken door toedoen zichzelf of van anderen.

Riejanne:

Op het moment dat Lauren de grip op haar leven bijna verliest, krijgen we steeds meer inzicht in haar verleden. Mondjesmaat lezen we stukjes over haar jeugd die maken dat haar karakter goed uitgediept is. Voor mijn gevoel vallen de puzzelstukjes daardoor op z’n plek.

Het leven van Ellen vond ik heel beklemmend. De manier waarop ze zich in haar lot schikte, maar is dat wel zo? Ellen lijkt vast te zitten in allerlei patronen die ze in haar leven ontwikkeld heeft. Haar dagen lopen volgens een vast stramien en daar voelt ze zich goed bij. Naarmate het verhaal vordert leren we Ellen steeds beter kennen en snappen we waarom ze doet zoals ze doet.

Ik vond het een schrijnend verhaal. De wanhoop, onmacht en het verdriet waren voelbaar, en ik vroeg mezelf meerdere keren af hoe ik zelf in zo’n situatie zou reageren. Wat ik wel  jammer vond was dat ik al vrij snel door had hoe het verhaal in elkaar zat. Dat had wat mij betreft wel later in het verhaal duidelijk mogen worden. Maar ondanks dat, bleef het verhaal me toch boeien en heb ik het met veel plezier gelezen. Een verhaal dat ons duidelijk maakt hoe bepalend het verleden kan zijn voor de rest van je toekomst. De keuzes die je maakt vanuit dat  verleden. Een mooi verhaal wat aan het denken zet en bovendien alleen maar verliezers kent.

Corina:

De gevoelens van verwarring en ongeloof van Lauren zijn mooi en invoelbaar beschreven. Je leeft met haar mee en vraagt je af wat is er gebeurd? Ze dreigt de grip te verliezen, en door kijkjes in haar verleden ga je begrijpen waarom ze reageert zoals ze reageert. En wat heerlijk om te lezen hoe ze uiteindelijk haar vechtlust terug krijgt en probeert alles duidelijk te krijgen.

Ellen leeft in haar eigen wereld, samen met haar zoons. Ook daar kom je door kijkjes in haar verleden er achter waarom ze is zoals ze is, maar toch kan je tot ver in het verhaal ook weer niet helemaal je vinger er op leggen. Als dan het puzzelstukje op zijn plek valt dan denk je: aaaaaaaah vandaar, maarrrrr.

Het plot is tof, maar ook een beetje verwarrend. Er is één gebeurtenis die ik niet begrijp en waar ik nu nog steeds mijn hoofd over breek. Ik kan de logica van de ontwikkeling niet ontdekken. Het echte einde is wel heel erg cool en zet het hele boek en je vragen tijdens het lezen op zijn plek.

Karin:

Over gruwelijkheden gesproken, daar is dan ook zeker een bruggetje te maken naar Ellen. Ondanks haar stukje zelfbesef rijzen de haren je te berge. Wat doet verleden en wat doet verlies?

Er blijken aan alle kanten zoveel meer lagen dan verwacht en in deze psychologische thriller wordt er ook psychisch goed naar de kloten gegaan. Tot zelfs een stukje waar ik denk: je gaat me hier geloof ik een beetje kwijtraken, maar dat is van korte duur.

Wanneer het doek van dit goed uitgedachte plot valt ben ik qua whodunnit niet heel verrast, maar zeker ook niet minder onder de indruk. Wauw wat een verhaal en wauw wat goed neergezet!

Conclusie:

Riejanne:

Schrijfstijl: 5

Leesplezier: 4

Originaliteit: 4

Plot: 3.5

Spanning: 3.5

Psychologie: 4

Vier sterren voor Bonuszoon.

Corina:

Al met al een goed en doordacht debuut.

Schrijfstijl: 5

Originaliteit: 4

Spanning: 3.5

Plot: 3.5

Psychologie: 4

Leesplezier: 4

Vier sterren voor Bonuszoon.

Karin:

Schrijfstijl: 4.5

Spanning: 4

Psychologie: 4.5

Leesplezier: 4

Plot: 4

Originaliteit: 4

Vier stralende sterren voor Bonuszoon.

Riejanne Zwiers, Corina Nieuwenhuis & Karin Meinen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂