Karin las: Sneeuwwit-Samuel Bjørk***1/2

Met dank aan LS Amsterdam voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Samuel Bjørk

Oorspronkelijke titel: Ulven

Serie: Deel vier – Prequel op Munch & Krüger

Vertaling: Perpetua Uiterwaal en Liesbeth Huijer

Genre: Thriller / NUR 332

Aantal pagina’s: 398

Verschijningsdatum: 16 november 2021

Over de auteur:

Samuel Bjørk is het pseudoniem van de Noorse zanger, songwriter en schrijver Frode Sander Øien (1969). Zijn thrillerdebuut Ik reis alleen werd direct na verschijnen een denderend internationaal succes. De inmiddels driedelige reeks met Holger Munch en Mia Krüger in de hoofdrollen wordt in meer dan 20 landen vertaald. Bovendien zijn er een Zweedse en Amerikaanse tv-serie in de maak. Voor Sneeuwwit keert Bjørk terug naar het verleden van zijn gouden duo.

http://www.lsamsterdam.nl

Achterflap:

In Sneeuwwit, de ijzingwekkende prequel op de Munch & Krüger-bestsellerserie van Samuel Bjørk, vraagt Holger Munch de jonge Mia Krüger om voor hem te komen werken om een wel heel mysterieuze moordzaak op te lossen.

2001. In een buitenwijk van Oslo zijn twee elfjarige jongens vermoord. Naast de twee lichamen wordt een dode rode vos gevonden. De zaak lijkt op een andere onopgeloste zaak uit Zweden. Holger Munch is hoofd van een nieuwe onderzoekseenheid en zijn team bestaat uit de beste rechercheurs.  Ze zijn nog maar net begonnen als Munch wordt gebeld door de politieacademie, ze hebben een buitengewoon getalenteerde studente die bij hun tests de hoogste scores haalde: Mia Krüger. Is zij niet iemand om aan zijn team toe te voegen?

Munch toont de jonge Mia Krüger foto’s van beide plaats delicten en ze heeft maar een paar minuten nodig om verbanden te zien waar zijn team niet eens aan heeft gedacht. Het begin van een intensieve samenwerking en van een de meest bloedstollende jachten op een seriemoordenaar ooit…

Mening:

Sneeuwwit is de prequel op de Munch & Krüger serie en wat een meer dan mooie kennismaking is dit.

Hoofdzaken zijn de moorden op de jongetjes waar die uit het verleden overeenkomsten lijkt te hebben met de huidige. Dit brengt een nieuw team samen, samengesteld door Holger Munch en daar ligt ook de kracht in dit verhaal. De personages. Prachtig en puur neergezet, ze komen echt tot leven en zij zijn de reden waardoor je na dit boek de serie op wil pakken, mocht je deze niet al gelezen hebben.

De stijl van Björk is beeldend en doorspekt met prima geformuleerde zinnen en dialogen. Vaak ook benadrukt hij de situatie of een moment door heel staccato te gaan. Niet altijd even vloeiend, maar het werkt wel. Qua spanning maakt Björk gebruik van een paar pieken met toffe actie op de juiste momenten. Het onderzoek an sich wordt goed en kundig neergezet en regelmatig switcht een hoofdstuk naar een ander personage. Dat pakt de ene keer beter uit dan de ander. Af en toe voelt het zo hak op de tak dat het leesritme daar onder te lijden heeft, en je er dan maar vanuit gaat dat het zijn doel zal dienen.

Dat doel wordt zeker wel bereikt want richting einde wordt duidelijk waarom, hoe en wat dit zo belangrijk is, en toch is daar niet die complete leesbevrediging. Niet alles wordt even prettig afgewerkt. Qua dader mis ik bijvoorbeeld nog gewoon een stuk en voelt het afgeraffeld. Weer is het het team, met behulp van daarnaast Lydia op die zijlijn, dat dit in balans houdt. Want het zijn zij waarmee je nog zeker niet klaar bent en waar je nog heel graag meer wil van zien!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Spanning: 3.5

Psychologie: 4

Plot: 3

Leesplezier: 4

Originaliteit: 3.5

Drie en halve sterren oftewel een mooie 7/10 voor Sneeuwwit.

Karin Meinen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Riejanne las: De zonde waard-Simone van der Vlugt**1/2

Met dank aan Uitgeverij Prometheus voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Simone van der Vlugt

Genre: Literaire thriller

Aantal pagina’s: 281

Verschijningsdatum: 2 november 2021

Over de auteur:

Simone van der Vlugt (Hoorn, 1966) is een van Nederlands grootste thrillerschrijfsters. Van haar thrillers werden in totaal twee miljoen exemplaren verkocht. Haar boeken verschijnen over de hele wereld, van Duitsland tot China en van Groot-Brittannië tot Australië.

www.simonevandervlugt.nl

Achterflap:

Het meisje ligt op de achterbank van de auto. Ze lijkt te slapen, maar er is iets vreemds aan haar houding. Iets onnatuurlijks. Het portier staat open. Er gaat een schok door Ella heen als ze ziet dat de polsen van het meisje vastgebonden zijn. Ze weet wie dit kind is: Demi Hulshof, vijf jaar oud.

Het terugvinden van de vermiste Demi vormt het startschot van een adembenemend kat-en-muisspel tussen een bende ontvoerders, de politie en een jonge vrouw die worstelt met haar verleden. Ze heeft gebroken met de Jehova’s getuigen en daardoor met al haar vrienden en familieleden.

In De zonde waard komen relaties op scherp te staan, wordt afgerekend met knellende banden en blijft tot het laatst toe onduidelijk wie je kunt vertrouwen. Maar uiteindelijk kruipt het bloed waar het niet gaan kan… Hoever wil je gaan om trouw te blijven aan jezelf en om anderen te beschermen?

Mening:

Van der Vlugt hanteert een makkelijke schrijfstijl waardoor je gelijk het verhaal ingezogen wordt. De hoofdstukjes zijn erg kort en vertellen het verhaal van verschillende personen. Hoewel ik gelijk meegetrokken werd in het verhaal vond ik het ook allemaal wel erg veel, zeker in het begin. Vanaf het moment dat Ella Demi ziet, volgen een aantal gebeurtenissen elkaar in een duizelingwekkend tempo op en ik kan me niet aan het gevoel onttrekken dat de auteur het hier heeft laten liggen. Voor mijn gevoel had hier veel meer ingezeten, wat het verhaal voor mij aannemelijker had gemaakt.

Wat me raakte was het inkijkje in het leven van een Jehova getuige en dat voelde hier en daar behoorlijk beklemmend. Het gevoel dat je als jonge puber beknot wordt in je vrijheid en eigenlijk overgeleverd bent aan de normen en waarden van je omgeving. Als Ella de stap zet om de Jehovah’s Getuigen te verlaten is het de taak aan haar ouders om een nieuw onderkomen voor haar te zoeken.

“Je mag hier blijven zo lang als nodig is, maar als we bezoek hebben blijf je op je kamer. We willen niet dat mensen bij ons wegblijven, omdat ze door jouw aanwezigheid in verlegenheid worden gebracht.” Dit komt als een mokerslag bij me binnen en kan me met de beste wil van de wereld niet voorstellen hoe iemand dit tegen zijn eigen kind kan zeggen.

De zoektocht naar Demi wordt afgewisseld met stukjes uit het verleden van Ella en het privéleven van rechercheur Ruud. Vooral dat laatste had voor mij geen meerwaarde, omdat het niets aan het verhaal toevoegt. Daarnaast miste ik de spanning in het verhaal. Juist met een thriller wil ik het gevoel hebben dat ik op het puntje van de stoel zit en dat heb ik helaas geen moment gehad.

Als de ontknoping nadert en de verbanden tussen de verschillende personen duidelijk worden is Van der Vlugt me helemaal kwijt. Het is voor mijn gevoel allemaal veel te vergezocht, waardoor de ongeloofwaardigheid overheerst.

Conclusie:

Schrijfstijl: 3.5

Originaliteit: 2

Leesplezier: 3

Spanning: 2

Plot: 2

Twee en halve sterren voor De zonde waard.

Riejanne Zwiers.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: De laatste sneeuw-Stina Jackson****1/2

Met dank aan Uitgeverij de Geus voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Stina Jackson

Oorspronkelijke titel: Ödesmark

Vertaling: Marika Otte & De Geus bv

Genre: Literaire Thriller / NUR 305

Aantal pagina’s: 368

Verschijningsdatum: Paperback september, E-book oktober 2021

Over de auteur:

Stina Jackson (Zweden, 1983) groeide op in het noorden van Zweden. Ze vertrok in 2006 naar Denver, Colorado. Daar schreef ze haar debuut, De Zilverweg, dat meteen een groot verkoopsucces werd en bekroond werd als beste Zweedse thriller van het jaar. De laatste sneeuw is haar tweede thriller, waarvan er al meer dan 200.000 exemplaren zijn verkocht in Zweden en die in vijftien landen vertaald is.

http://www.singeluitgeverijen.nl

Achterflap:

De winter weigert zijn ijzige greep op Ödesmark, een afgelegen dorp in Lapland, los te laten. Vele huizen zijn er langzaam in verval geraakt. Maar Liv Björnlund is nooit weggegaan. Ze woont er samen met haar tienerzoon Simon en haar bejaarde vader Vidar.

Liv voelt de blikken van hun weinige buren. Iedereen lijkt zich af te vragen of het waar is dat Vidar op een klein fortuin zit. Zijn twijfelachtige zaakjes hebben hem veel vijanden opgeleverd en in Ödesmark vergeet niemand ooit iets.

Nu wil iemand terug wat rechtmatig van hem is. Niets zal hem stoppen, ongeacht wie hem in de weg staat…

Mening:

Waarom hou ik nou zo van de Scandinavische thriller? Heel simpel. Hierom.

Met maar weinig personages zet Jackson in een werkelijk wonderschone schrijfstijl dit ontzagwekkende verhaal neer. Er hoeven dus ook niet direct of veel doden te vallen om een ijzersterke thriller neer te zetten. Dat is hiermee gewoon weer bewezen. Maar die dode valt wel hoor, no wurries.

Liv, zoon Simon en vader Vidar. Wat de hel is dit voor driehoek? Door middel van korte stukjes terug in het verleden krijg je steeds meer inzicht hoe Liv groot gekomen is onder de verstikkende vleugels van Vidar en hoe haar moeder op nare wijze uit deze geschiedenis wegviel.

Het is vreemd, het is dreigend, het is eng en het gekke is, soms lijkt het ineens allemaal weer een beetje normaal en logisch. Bepaalde gedragingen lijken in ieder geval goed te verklaren en je wordt wat dat betreft dan even lekker heen en weer geslingerd, want je instinct blijft loeien als een luchthoorn. De emotie is zwaar, de sfeer soms walgelijk en zó gemeen. De toegepaste traagheid geeft dan met precisie diepgang en spanning op een manier waar je letterlijk niet goed van wordt.

Het plaatsje Ödesmark is klein, maar bijzonder goed gevuld met de meest bijzondere en fantastische personages. Vidar blijkt een behoorlijke spin in het web te zijn. Door bijzonder onsympathieke acties van toen, is de gedachte van nu heel aannemelijk dat Vidar daar heel rijk uit is gerold. Maar ook een spin heeft vijanden. Sluipwespen liggen op de loer, plannen worden beraamd en een blinde kan zien dat dit flinke wantoestanden gaat geven.

Gaat dit in een rap tempo vol actie? Absoluut niet. Jackson neemt met haar kundige, gedetailleerde en filmische stijl de tijd om een koele en donkere omgeving door middel van de meest mooie verwoordingen zwart te laten bloeien. Ze tovert de personages met de aanraking van haar pen tot leven.

Er is er niet één waar je geen gevoel bij hebt en dat gevoel is gewoon nooit hetzelfde. De foute broers, het gevecht van Liam om, met zijn dochter Vanja als motivatie, toch op dat goede pad terecht te komen. Liv en haar bizarre relaties met mannen, met haar vader en haar grote liefde voor Simon.

Laag voor laag wordt dit afgepeld tot je tot de kern komt en dit gaat gepaard met nog een paar flinke verrassingen. Daar waar ik dacht: nu mag het ook wel gaan versnellen ergens, gebeurt dit ook. Als kers op de taart word je dan nog even op verkeerde benen gezet en daar worden we natuurlijk blij van.

Van de afronding en het einde zelf kan ik ook alleen maar blij worden. Wat je niet hoopt komt uit, maar wat je hoopt ook.

Conclusie:

Schrijfstijl: 5

Plot: 4

Psychologie: 5

Leesplezier: 4.5

Originaliteit: 4

Spanning: 4

Maakt vier en halve sterren oftewel een 9/10 voor De laatste sneeuw.

Karin Meinen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: Slangengif-Marja Boomstra***

Met dank aan Loft Books voor het recensie-exemplaar. (E-Only)

Auteur: Marja Boomstra

Serie: Deel één

Genre: Psychologische Triller

Aantal pagina’s: 251

Verschijningsdatum: oktober 2021

Over de auteur:

Marja Boomstra, geboren te Harlingen en woonachtig te Weert, heeft een kleurrijke en afwisselende carrière binnen maatschappelijke organisaties, zoals gemeentelijke instellingen en jeugdzorg. De auteur werkte onder meer in aandachtswijken van Den Haag en Venlo en als projectleider voor het se internationale programma Youth at Risk/Uncommon Results Inc.

De boeken van Marja kenmerken zich volgens de lezers door een hoog tempo, waarbij niet alles meteen wordt prijs gegeven, waardoor je vanzelf wordt meegezogen in de verhalen.

http://www.marjaboomstra.nl

Achterflap:

In de psychologische thriller Slangengif van Marja Boomstra vertrekt de jonge, onzekere fotografe Floor naar Egypte om met haar collega Veronica een brochure te maken voor een reisbureau. Tijdens de groepsrondreis valt het Floor op dat Veronica erg geheimzinnig doet en zij en de reisleider lijken geen onbekenden van elkaar te zijn. Floor gaat op onderzoek uit en komt erachter dat hun mysterieuze medereiziger Rayan hen, maar ook haar scherp in de gaten houdt. Hamadi, een man die ze via Facebook kent, blijkt eveneens in Caïro te verblijven en hij staat erop Floor te ontmoeten.

Wanneer Veronica gewond raakt en er zelfs een dode valt, besluit de reisorganisatie vervroegd door te reizen naar Riyad, de woonplaats van Hamadi. Floor voelt dat er iets voor haar verborgen wordt gehouden en ontdekt dat haar leven op het spel staat. Waarom is ze werkelijk meegevraagd op deze reis en ziet ze nog kans om te ontsnappen?

Mening:

Slangengif is mijn kennismaking met Marja Boomstra en ik ga voor de gulden middenweg deze keer. Ik vond het niet slecht maar ook niet ijzersterk.

De schrijfstijl is even inkomen. Het leest makkelijk en lekker weg maar het doet wat gekunsteld aan. Ogen die flitsen en er wordt nogal wat gepuft, gekrijst, gesist, gehijgd of nagehikt om een paar voorbeelden te noemen. Bepaalde woordkeuzes stroken voor mij niet lekker met elkaar. Waar het verhaal aan de ene kant prachtige stukken bevat kan het zo overgaan in kinderlijk gedrag en dialogen dat ik denk: wat gooi jij nu er ineens uit? Het is voor mij meer vertellend dan beeldend en dit bij elkaar houdt me op afstand van het verhaal.

Het verhaal zelf weet me zeker wel nieuwsgierig te houden. De personages worden heel goed neergezet en vooral de uitdieping van Floor zelf ook is bijzonder goed gedaan. Wat een verleden zit daar achter en ik vind dat het beste en mooiste stuk uit het boek.

Vele lijnen brengen scherpe thema’s met zich mee. Achter elk persoon lijkt een linkje met een ander te zitten en de vraag is hoe en met wie? Mooi gedaan! Vermiste vrouwen, afschuwelijke praktijken in een setting als Egypte en Saoedi-Arabië zijn de ingrediënten voor een meesterlijk gerecht.

Alleen, het smelt me niet op de tong. Richting einde gebeuren er dingen te makkelijk, zijn in mijn ogen ook onvoorstelbaar, en dan kom je op een punt: ik geloof het niet, ik ga niet mee. Hoe bewakers en getuigen wegvallen. Hoe een moord gepleegd wordt maar het juist geen afschuw bij me oproept, ja dat is dan jammer.

De onderlinge relaties zijn wel heel goed bedacht en in elkaar verweven. Het is wat veel maar het past allemaal wel.

Slangengif wordt verder qua lopende lijnen netjes afgerond en een vervolg is zeker!  Al prijs ik het dan niet kats de hemel in, ik heb er leuke leesuren aan beleefd.

Conclusie:

Schrijfstijl: 3

Spanning: 2.5

Leesplezier: 3

Originaliteit: 3.5

Psychologie: 4

Plot: 2.5

Maakt drie sterren voor Slangengif.

Karin Meinen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: Gezicht van het kwaad-Chris Carter****1/2

Dank aan Uitgeverij Harper Collins Holland voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Chris Carter

Oorspronkelijke titel: The Executioner

Serie: Robert Hunter deel twee

Vertaling: Henske Marsman

Genre: Literaire Thriller / NUR 305

Aantal pagina’s: 381

Verschijningsdatum: oktober 2021

Over de auteur:

Chris Carter is geboren in Brazilië en groeide op in de Verenigde Staten. Hij studeerde psychologie en bestudeerde in zijn baan als forensisch psycholoog geruime tijd het gedrag van criminelen. Tegenwoordig is hij fulltimeschrijver. Zijn reeks rondom profiler Robert Hunter wordt in meer dan twintig landen uitgegeven.

http://www.harpercollins.nl

Achterflap:

Op de traptreden van een kerkaltaar wordt het bloederige lichaam van een priester gevonden. Forensisch rechercheurs ontdekken dat in het bovenlijf van het slachtoffer het cijfer drie is gekerfd.

Eerst denkt profiler Robert Hunter dat het om een rituele moord gaat, maar als er meer toegetakelde lichamen worden gevonden, moet hij zijn mening bijstellen. De slachtoffers lijken te zijn geconfronteerd met hun ergste nachtmerries. Hoe kan de moordenaar zo precies weten welke dit zijn? In hun zoektocht om deze moordenaar te stoppen worden Robert Hunter en zijn sidekick Carlos Garcia zelf ook geconfronteerd met hun grootste angst…

Mening:

Eindelijk maar toch whoooo. Het tweede deel in de Robert Hunter reeks is een feit. Kanonnen, niet normaaaaaal wat hierin gebeurt hoor!

Het begin is direct thuiskomen in die makkelijk leesbare, maar ook mooie en goede schrijfstijl. Dit is hard, dit is ‘ Show No Mercy’ en het is, ik zou bijna zeggen helaas, ook heel beeldend. Bijna, want als doorgewinterde lezer van de thriller vind ik het echt bijzonder dat Carter me tot in het beenmerg weet te raken met deze manieren van killen. De details zijn lelijk en dit lijkt nog maar het begin van een aantal afschuwelijke moorden. Wel, dat vermoeden gaat op zeker bewaarheid worden. De ene plaats delict na de ander is reden voor agenten om kotsend naar buiten te komen en dan denk je echt: WTF is daar te zien daarbinnen?

Och jonges, de nachtmerries van de slachtoffers die waargemaakt worden laten je lezen met ogen als koplampen, en mijn liefde voor de open haard is voor eeuwig aan gort geholpen. Het goede nieuws: dit is nu precies wat ik geweldig vind in een thriller. Wanneer je denkt ik heb het allemaal wel zo’n beetje gehad en gezien, weet Carter met zoiets als DIT te komen.

De personages zijn gewoon ronduit tof. Robert Hunter en Carlos Garcia, wat een fantastisch duo en er wordt in het geheel een tikje privéleven meegepakt. Echt op de zijlijn, maar voldoende om ze heel levendig te maken. Ook de intrede van sidekick Hopkins, of van uiteraard de nieuwe leidinggevende Barbara Blake wordt echt heel goed neergezet. Het geeft de juiste schwung en deining in dit team dat deze beroerd makende moordzaken op moet zien te lossen. Plus daar een irritante en grensoverschrijdende journaliste of een meisje met wel heel kloppende visioenen bij op, en het spannende gedonder kan pas echt beginnen.

Al wordt het nergens moeilijk, het is aandachtpakkend tot en met en het zit allemaal echt perfect in elkaar. Op geweldige wijze worden hier twee hoofdlijnen in elkaar gesmeed en het blijft lang onduidelijk hoe het nu echt zit. De motieven worden langzaam aan duidelijk, en ook op dat punt weet Carter indruk achter te laten. Knap staaltje uitdieping achter een ziek brein en het stevent vervolgens af op een fantastische afronding van een fantastische thriller. Ik kan niet wachten op deel drie!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Plot: 4.5

Originaliteit: 4.5

Psychologie: 4

Leesplezier: 5

Spanning: 4.5

Maakt vier en halve sterren oftewel een 9/10 voor Gezicht van het kwaad.

Karin Meinen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: Het donker-Emma Haughton****1/2

Met dank aan LS Amsterdam voor het exclusieve vooruitlees-exemplaar.

Auteur: Emma Haughton

Oorspronkelijke titel: The Dark

Vertaling: Jan Mellema

Genre: Thriller / NUR 332

Aantal pagina’s: 365

Verschijningsdatum: 12 oktober 2021

Over de auteur:

Emma Haughton groeide op in Sussex, studeerde Engels aan Oxford en werkte jaren lang als journalist voor o.a. The Times. Haughton schreef eerder YA-boeken. Het donker is haar eerste thriller.

Achterflap:

Het leven van spoedeisendehulparts Kate North staat op zijn kop door een persoonlijke tragedie. Wanneer ze de kans krijgt om aan de slag te gaan bij het VN-onderzoeksstation op Antarctica grijpt ze die met beide handen aan. Haar voorganger, Jean-Luc is bij een tragisch ongeluk op het ijs overleden.

Voor Kate is het ideaal, niemand kent haar en niemand vraagt naar haar verleden. Maar terwijl het station in een totale winterduisternis gehuld wordt, begint Kate te vermoeden dat de dood van Jean-Luc geen ongeluk was.

En hoe meer vragen ze stelt, hoe gevaarlijker het wordt voor iedereen…

Een huiveringwekkende, claustrofobische thriller voor fans van Lucy Foley en Ruth Ware. Je kunt maar beter wel bang zijn in het donker…

Mening:

Het donker. Wanneer je zo’n titel ziet verwacht je iets beklijvends, engs, benauwends. En laat dat nu precies zijn wat dit boek je brengt!

Wauw wat een aftrap. De schrijfstijl past als een lievelingsjas, je zit direct in je eigen film en de introductie van personages in deze fenomenale omgeving zetten alvast een hele originele toon.

Haughton weet het gehele verhaal door een spanning te onderhouden door steeds kleine tipjes van de sluier op te lichten. Zo weet je al vrij snel dat Kate een nare ervaring met zich meedraagt. Wat dat dan is en welke gevolgen dat had, dat wordt stukje bij beetje uitgeplozen tot de uiteindelijke climax. Deze wijze blijft kenmerkend voor dit boek. Haughton is een meester in opbouw. Door middel van subtiele details brengt ze je onrust, wantrouwen. Plus daar niet kloppende gedragingen van deze en gene bij op en je gaat werkelijk alles en iedereen wel een keer verdenken.

De hoofdstukken maken kleine sprongen wat betreft tijd. Waar er de ene keer een gat van twee weken zit, gebeurt er vervolgens op één dag iets wat de vaart er op de juiste momenten in houdt. Kate start haar eigen onderzoek en ze weet je hierbij ook te irriteren met haar gedrag en haar pillen. Geweldig.

Gekonkel, wantrouwen, vetes, persoonlijke issues en de grote vraag blijft of de dood van Jean-Luc een ongeluk was. Dingen verdwijnen, personen worden vermist, bestanden worden gewist. De tocht van het team door het donker waar Kate achterblijft: de hel, ik heb er nog de rillingen van. Deze setting is gewoon echt eng en origineel! Het moge duidelijk zijn, de spanningen lopen op en is alles altijd even geloofwaardig? Nee, maar i don ’t care. Ik ga er helemaal in mee en ik word continu op het verkeerde been gezet. WIE doet dit??

En dan transformeert de stoptrein in een HSL. Daar is snelle actie en daar komt de echte dreiging boven water. Er vallen onverwacht doden en ik zit op het puntje van de stoel! OMG gaat dit zó slecht aflopen? Zou wat zijn als ik dat ging verklappen, ik verklap alleen dat ik echt ontzettend genoten heb van dit thrillerdebuut. Emma Haughton moet vooral ook thrillers blijven schrijven, ik ben fan!

Conclusie:

Dit is zó koud dat het zinderend wordt. Wat een steengoed uitgewerkt verhaal in een omgeving die je nooit meer vergeet.

Vier en halve sterren oftewel een 9/10 voor Het donker.

Karin Meinen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: Als de koning sterft-Elina Backman****1/2

Dank aan Uitgeverij Cargo voor het exemplaar.

Auteur: Elina Backman

Oorspronkelijke titel: Kun Kuningas Kuolee

Serie: Saana Havas deel één

Vertaling: Sophie Kuiper

Genre: Literaire Thriller / NUR 305

Aantal pagina’s: 460

Verschijningsdatum: september 2021

Over de auteur:

Elina Backman (1984) is creatief directeur van een groot mediabedrijf. Ze woont met haar gezin in Helsinki. Als de koning sterft is haar debuut, en het eerste deel van een serie die wereldwijd in vertaling zal verschijnen.

http://www.uitgeverijcargo.nl

Achterflap:

Als Saana wordt ontslagen als online redacteur besluit ze Helsinki voorlopig de rug toe te keren en de zomer door te brengen bij haar tante in Hartola. Ze komt daar om uit te zoeken wat ze wil in het leven, maar algauw verveelt ze zich in het slaperige stadje en kijkt ze alleen maar misdaadseries op Netflix. Dan hoort ze van haar tante over een onopgeloste moordzaak. In de stroomversnelling van de rivier bij Hartola is in 1989 het lichaam gevonden van de vijftienjarige Helena. Saana stort zich op de zaak en overweegt er zelfs een boek over te schrijven.

Tegelijkertijd krijgt de politie in Helsinki melding van een brute moord. Bij de beroemde Koningspoort van het zeefort Suomenlinna is het toegetakelde lichaam gevonden van een succesvolle zakenman. Zijn genitaliën zijn gebrandmerkt met een kroon. Al snel wordt duidelijk dat er nog drie doden zullen vallen, zoals er vier koningen in een kaartspel zijn.

De twee moordzaken mogen dan dertig jaar uit elkaar liggen, er lijkt een verband te zijn. Saana zal met de politie in Helsinki moeten samenwerken om, met gevaar voor eigen leven, het mysterie op te lossen.

Mening:

Woww Fins debuut Alert ! Maar laten we zeker ook even de buitenkant aanstippen. Wat een fantastische cover, wat een geweldige titel en stuk voor stuk worden beide je tijdens het lezen duidelijk. Prachtig gedaan zeg, dikke chapeau.

Waarom vind ik dit boek zo goed? Uiteraard vanwege het verhaal an sich. Het is briljant qua opzet en uitvoering. Het gedeelte vanuit Helena uit het verleden laat je elke keer weer snakken naar dat stukje meer info en duidelijkheid. Wat is er toch in Godsnaam gebeurd en waarom?

Met die vragen houdt in ieder geval hoofdrolspeelster Saana zich in het heden bezig. Saana komt bij haar tante terecht en start haar eigen onderzoek. Over onderzoek gesproken: Bij de recherche volg je als lezer vooral het politiewerk van Jan en Heidi.

Alleen al deze drie bij naam genoemde personages brengen dit verhaal naar waar een lat hoort te liggen. Het eerste deel van deze serie blinkt op dit onderdeel dan ook zeker uit. Deze karakters worden met de letter leuker en je wil ze op de voet volgen.

Backman is een ster in het naar elkaar toebrengen. Kijk alleen al hoe Jan en Saana op elkaars pad komen maar ook het tot de kern komen via en naast fascinerende zijlijnen is fantastisch. Deze moorden, het heden, het verleden. Dit houdt je aandacht volledig vast en het zet je compleet op het verkeerde been, of toch niet? Jongesjonges daar komt wat los, het is walgelijker dan je kon bevroeden en wat zo sterk is: de complexiteit wordt zo gefragmenteerd gebracht dat het te allen tijde gewoon heel goed te volgen blijft. En daar houden we vann.

De schrijfstijl is er één met dat stuk ‘extra’. Zulke mooie verwoordingen tussendoor versus dat lekker weglezen, ik ben verkocht. Qua moord en doodslag en qua plot zit je dus absoluut gebakken. Daarnaast wordt er een stuk romantiek en groei in onderlinge relaties toegevoegd dat zó passend en natuurlijk is. Dit maakt het echt en heeft echt meerwaarde, maar het maakt de afschuw en verbazing rondom de rest niet minder.

Want wanneer alle antwoorden daar zijn blijf je even toch wel onder de indruk achter. Wie had dit gedacht zeg.. Maar naast dat stukje weemoedigheid is daar ook het verheugen. Namelijk op het volgende deel want ik ben nog lang niet klaar met Jan, Saana en zeker ook Heidi!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Plot: 4.5

Originaliteit: 4

Spanning: 4

Leesplezier: 4.5

Psychologie: 4.5

Vier en halve sterren oftewel een 9/10 voor Als de koning sterft.

Karin Meinen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: De Nimfen-Alex Michaelides****

Dank aan Uitgeverij Cargo voor het exemplaar.

Auteur: Alex Michaelides

Oorspronkelijke titel: The Maidens

Vertaling: Els Franci-Ekeler

Genre: Literaire Thriller / NUR 305

Aantal pagina’s: 349

Verschijningsdatum: juli 2021

Over de auteur:

Alex Michaelides (Cyprus, 1977) studeerde Engelse literatuur aan het Trinity College in Cambridge en scenarioschrijven aan het American Film Institute in Los Angeles. Zijn debuut De stille patiënt werd een internationale bestseller, waarvan wereldwijd meer dan 2,5 miljoen exemplaren zijn verkocht. Michaelides woont en werkt in Londen.

http://www.uitgeverijcargo.nl

Achterflap:

Edward Fosca is een moordenaar, dat weet psycholoog Mariana Andros zeker. Maar Fosca is ongenaakbaar. Hij is professor Griekse tragedie aan de universiteit van Cambridge, en zeer geliefd bij zowel collega’s als studenten. Hij heeft zelfs een mysterieuze groep vrouwelijke aanhangers, die zichzelf de Nimfen noemen.

Het nichtje van Mariana Andros roept de hulp in van haar briljante, maar ook getroebleerde tante als een van haar vriendinnen, die tot de Nimfen behoort, vermoord wordt. Al snel raakt Mariana geobsedeerd door Fosca. Is hij in staat om zijn studentes te vermoorden? En verklaart dat zijn passie voor Persephone en haar reis naar de onderwereld?

Als er nog een lichaam wordt gevonden, wil Mariana koste wat kost Fosca’s schuld bewijzen. Ze zet alles op het spel: haar geloofwaardigheid, haar vriendschappen, en zelfs haar leven.

Mening:

De lat ligt natuurlijk hoog want De stille patiënt vond ik een fenomenale psychologische thriller. Gaat De Nimfen dat evenaren? Naaa net niet, helemaal niet erg ook, want ook dit is een thriller waar je U tegen zegt.

De proloog is van hoge en spannende kwaliteit. Sodeju, dit prikkelt tot op het bot en de toon is alvast weer gezet! Michaelides hanteert een uiterst fijne vertellende pen. Het is filmisch, er zit een kundige opbouw in dit verhaal en de personages worden spatzuiver neergezet.

De hoofdstukken in de ik-vorm vanuit de moordenaar laten een gespletenheid tussen goed en kwaad zien en geven een extra intrigerende schwung mee. De hoofdvraag is uiteraard: Zit Mariana goed met haar overtuiging dat Fosca een moordenaar is?

Dat antwoord blijft gelukkig een hele tijd open en voordat dat duidelijk wordt, word je getrakteerd op onderzoek, op onverwachte doden. Mariana haar eigen verleden brengt een extra lading verlies en diepgang met zich mee. Ook haar werk draagt zorg voor spannende zijlijntjes en doen je twijfelen wie fout is en wie niet. Samen met Zoë begeeft ze zich op gevaarlijke wegen en werkt Mariana zich in unheimische situaties. Het zorgt voor scherpe en intelligente dialogen en de dreiging zindert je tegemoet. De eigen en indrukwekkende setting is doorspekt met de Griekse mythologie en ook hiermee steekt deze auteur met de kop boven het koren uit. Wat een leesfeest!

Aan alles komt een eind en dat is nu precies het stukje waar ik iets minder enthousiast over ben. Ik hou ontzettend van een plottwist die je vreselijk weet te verbluffen, maar deze zag ik eigenlijk al met de ogen dicht aankomen.

Met deze keuze vliegt het voor mij dan de bocht uit, een rasechte ‘too much’ en deze uitkomst voelde dan wel even als een teleurstelling. Niet zo heel problematisch verder want deze thriller kan het hebben. In zijn geheel staat hier weer een geweldig neergezet spannend en intrigerend verhaal.

Ik was, ben en blijf een Alex Michaelides fan!

Conclusie:

Schrijfstijl : 4.5

Plot: 3.5

Spanning: 4

Psychologie: 4.5

Leesplezier: 4

Originaliteit: 4

Vier sterren oftewel een 8/10 voor De Nimfen.

Karin Meinen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: Perfecte stilte-Helen Fields*****

Dank aan Ambo|Anthos uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Helen Fields

Oorspronkelijke titel: Perfect Silence

Serie: Luc Callanach & Ava Turner deel vier

Vertaling: Ambo|Anthos, Ernst de Boer, Ankie Klootwijk

Genre: Thriller

Aantal pagina’s: 480

Verschijningsdatum: 7 september 2021

Over de auteur:

Helen Fields studeerde rechten en werkte daarna meer dan tien jaar als advocaat in Londen en runde ze samen met haar echtgenoot een filmproductiemaatschappij in Los Angeles. Tegenwoordig woont ze in Engeland. De serie met Luc Callanach en Ava Turner in de hoofdrol is inmiddels vertaald in zestien talen. Perfecte stilte is het vierde deel in de Luc Callanach-serie.

http://www.amboanthos.nl

Achterflap:

Het lichaam van een jonge vrouw wordt gevonden aan de rand van Edinburgh. Wanneer de patholoog-anatoom het lijk onderzoekt, doet deze een schokkende ontdekking: uit de huid is een silhouet van een pop gesneden.

Rechercheurs Ava Turner en Luc Callanach lijken op een dood spoor te zitten in de zaak,totdat een van huidgemaakt pop in een kinderwagen wordt gevonden, naast een achtergelaten baby. Luc en Ava realiseren zich al snel dat de moordenaar een afschuwelijk spel speelt wanneer ze opnieuw het lichaam van een vermoorde jonge vrouw aantreffen. Ieder moment kan hij opnieuw toeslaan.

Kunnen Luc en Ava hem stoppen voordat hij een derde slachtoffer maakt?

Mening:

Allereerst, heb je de eerste drie delen nog niet gelezen en hou je ook zo van gruwel gecombineerd met fantastische personages in ijzersterke verhalen, begin dan nu direct aan het eerste deel van deze serie.

De eerste bladzijdes zijn nog niet gelezen of een gevoel van leesgeluk overspoelt me gewoon. Helen Fields is direct Home Sweet Home. Klinkt in deze context best bizar want de aftrap is echt wel thriller ten top. Het verhaal speelt zich uiteraard weer af in Edinburgh en vanuit het eerste slachtoffer worden de afschuwelijkheden weer héél treffend gebracht. Godsamme Zoey, ik heb met je te doen schiet hier wel heel ernstig tekort…In welke afschuwelijke handen ben je beland?

Waar een dode valt is uiteraard een plaats delict en whoooo daar komt mijn favoriete duo in beeld. Luc & Ava staan weer garant voor prikkelende dialogen en dan zit je breed grijnzend te lezen. Dit team met onder andere de welbekende personages als de innemende Salter, ik haat je ik hou van je Lively en high heels commissaris Overbeck met de grote bek dragen dit verhaal en ik draag ze op handen. In deze jacht op deze seriemoordenaar zorgen ze voor weer een fantastische (en sarcastische) ontwikkeling binnen de onderlinge relaties waar je gewoonweg van smult. Dit zit dan verweven in een kundig en geweldig geschreven verloop van het onderzoek en uiteraard worden ook bij een autopsie de details niet geschuwd. Brand je geurkaars maar tijdens het lezen, je zal het nodig hebben.

Naast een stuk research, dat kan niet anders, is het plot an sich gewoonweg fenomenaal en Fields werkt alles secuur tot aan het einde uit. Niets wordt aan het toeval overgelaten en het zit natuurlijk net weer anders ook dan je dacht. Van motieven tot achtergronden, vanuit zowel dader als slachtoffers: dit staat als een huis. Spanning? Och jonges die is van begin tot eind aanwezig en het einde is weer briljant. Geweldig afgerond maar eind goed al goed? Ergens wel, misschien ook niet, en damn, het is weer wachten op het vijfde deel maar dit deel is stiekem nu wel mijn favoriet!

Conclusie:

Dit is waarom de thriller het meest gelezen wordt. Op alle fronten vijf sterren voor Perfecte stilte.

Karin Meinen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: Oscar-Yvonne Franssen****

Dank aan Futuro Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Yvonne Franssen

Genre: Literaire Thriller / NUR 305

Aantal pagina’s: 200

Verschijningsdatum: juni 2021

Over de auteur:

In 2011 verscheen de eerste thriller van Yvonne Franssen Talio, een jaar later gevolgd door De genius. In 2013 schreef ze ter gelegenheid van de Limburgse Avond van het Spannende Boek de minithriller Mysterie aan de Maas. In 2017 maakte Yvonne met de versjesbundel #omazegt een uitstapje buiten het thrillergenre, waarin ze in 2018 terugkeerde met haar vierde thriller Schaduwen. In 2019 verscheen haar thriller Kamer 305, waarmee ze de nummer 1-positie bij lezersplatform Hebban behaalde. In juni 2021 verscheen haar derde boek bij Futuro Uitgevers, de psychologische thriller Oscar.

Bron: http://www.futurouitgevers.nl

Achterflap:

“Mijn hart staat stil. Ik heb de tegenwoordigheid van geest om de motor uit te zetten. Daan kijkt verstoord op. ‘Waarom rijden we niet?’ Ik negeer hem. Ik staar via de achteruitkijkspiegel naar de plek op de achterbank waar ik twee minuten geleden de Maxi-Cosi met Oscar erin in de gordel heb vastgeklikt. De Maxi-Cosi staat nog keurig op zijn plek. Leeg. Op de achterbank ligt een spijkerjasje van Daan, meer niet.”

In de psychologische thriller Oscar verandert Ilse’s leven in een ware nachtmerrie als haar vier maanden oude zoontje Oscar op klaarlichte dag verdwijnt. Een grootscheepse zoekactie wordt op touw gezet en al gauw lijkt er een verband te bestaan met een moordzaak en de mysterieuze verdwijning van een baby uit het verleden. Maar welke rol speelt Ilse zelf in deze kwestie? En wat heeft de rechercheur die de zaak onderzoekt te verbergen?

Mening:

Ben je fan van de psychologische thriller? Pak dan zeker dit boek op want met de psyche gaat zo her en der behoorlijk wat gebeuren en ook je eigen denkwerk wordt prachtig op de proef gesteld!

Hoeiii wat een aftrap. Na een teaser van een quote by The Talking Heads volgt een schuin gedrukt gedeelte dat kippenvel bezorgt. Dit is afschuwelijk maar dit is tevens ook niet best mensen. Daar hoef je weinig mensenkennis voor te hebben. En zoals het hoort: later landt dit stukje uit 1997 volledig, en hoe. Maar dan ook weer anders dan je dacht, volg je me nog?

De schrijfstijl is echt Yvonne Franssen. Dik plusplunt wanneer het zo herkenbaar en eigen is. Het is prima en prettig te lezen en toch ook doorspekt met hele mooie extra geformuleerde zinnen. Hoofdonderwerp is uiteraard de verdwijning van baby Oscar en van daaruit waaiert het met een kundige opzet uit naar gevarieerde personages en een aantal lijnen die je steeds verder het verhaal in trekken. Neem Ilse zelf. Is de paniek na de verdwijning groot genoeg? Is het verdriet oprecht? Een echtgenoot waarvan je denkt: wat doet die man überhaupt nog bij je? En hoezo gedraagt hij zich zo achterlijk op de plaats delict?

Bruggetje: plaats delict brengt politie met zich mee en een vader en zoon die daar met elkaar werken. Ow jonges wat wordt dit sterk neergezet! Dit staat als een huis en brengt je als lezer aan het wankelen. Niet alleen deze relatie onderling, ook relaties op de zijlijn nemen langzaam maar zeker een plek in, maar welke plek? Laten we het over de moeder helemaal maar niet hebben! Résume: Slachtoffers, rechercheurs, gezin, familie, randfiguren die rollen spelen tot het naadje en het randje en dan de grote hamvraag: Wie is de dader en wat is er gebeurd met Oscar?

De weg naar het antwoord is best een complex geheel en er komen diepe geheimen en gebeurtenissen boven water die je wel en ook zeker niet aan ziet komen. Het blijft onderhoudend en wanneer ik denk: kom maar doorr, gaat het dan ook richting duidelijkheid.

En hoe. Wat een plot maar wat een ge-wel-dig einde. Whaaaaaaaaa.

Conclusie:

De geur van narcissen zal nooit meer hetzelfde zijn.

Schrijfstijl: 4

Originaliteit: 4

Plot: 4

Spanning: 3.5

Leesplezier: 4

Psychologie: 4.5

Vier stralende sterren voor Oscar.

Karin Meinen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze ècht gezellige besloten Facebookgroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂