Duorecensie Karin & Corina: Vogelvrij-Kasper van Beek**1/2

Vogelvrij

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Kasper van Beek

Uitgever: Cargo

Aantal pagina’s: 286

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 19 april 2018

Over de auteur:

Kasper van Beek (Amsterdam, 1985) is film- en televisieproducent. Hij woont en werkt in Amsterdam. Vogelvrij is zijn debuut.

( http://www.uitgeverijcargo.nl )

Achterflap:

Het rustige leven van Olaf wordt op zijn kop gezet wanneer hij een groene envelop tussen zijn post vindt. In de envelop zit een foto van hemzelf, lachend aan de oever van een bevroren meer, met zijn arm om de schouders van een andere man. Hij herkent deze man niet en heeft geen enkele herinnering aan het moment waarop de foto is genomen. Zijn familie zegt dat het vast een grap is en dat hij de foto maar moet vergeten, maar Olaf kan het niet loslaten.

Samen met Mila, een collega die haar eigen redenen heeft om hem te helpen, begint Olaf aan een zoektocht naar de onbekende man op de foto. Het leidt hem van Amsterdam naar Helsinki, en de nachtmerries die Olaf in toenemende mate teisteren blijken verrassend dicht bij de waarheid te komen. Hoe meer Olaf en Mila ontdekken, hoe gevaarlijker de belagers worden die hen achtervolgen. Wie heeft de foto gestuurd en vooral: waarom?

Onze meningen:

Karin:

Als ik ergens gek op ben dan is het een thrillerdebuut. Helaas weet Kasper me niet te overtuigen met Vogelvrij. De proloog brengt een tof begin. Het is als een scéne uit een film en het maakt me nieuwsgierig. Het verhaal gaat verder in de ik-vorm vanuit Olaf en vanaf nu is het tot het eind onderhoudend, maar voor mij niet meer dan dat.

Corina:

Whoop dat begint tof en wat een vlotte pen. Dit moet goed komen. Gelijk mooie details dus hier gaan we van genieten!! Kasper neemt je mee via Olaf en schrijft heel fijn en beeldend, maar hoe verder ik in het verhaal kom hoe meer ik me afvraag…. wat lees ik toch? Ik vind het vaag en snap niet waar dit toe moet gaan leiden.

Karin:

Het leest allemaal prima weg maar het wordt nergens echt ‘thrillen’. Pluspunt is de beeldende stijl, ik zie het met gemak allemaal voor me en daar zitten hele mooie passages tussen. De personages weten me niet in te pakken en het verhaal an sich is goed bedacht, maar ook daar mis ik kracht. De gebeurtenissen, de beslissingen die genomen worden, de actie, je leest het maar je gelooft het niet, het roept met regelmaat vraagtekens op en ik neem het aan maar weet er niet in mee te gaan. De tussentijdse nachtmerries zullen hun nut hebben, maar weten irritatie bij me op te roepen; een aanvulling verandert daar voor mij in een onderbreking.

Corina:

Olaf gaat omwille van een foto op zoek naar antwoorden met zijn collega en Van Beek raakt me vanaf daar gewoon echt kwijt. Olaf en Mila, ze komen ongeloofwaardig op me over en de nachtmerries van Olaf geven me de kriebels. Waar slaat dit op? Hoe, wat, waar en waarom? Het lijkt me onmogelijk om deze brei aan elkaar te knopen.

Karin:

Het verhaal wordt degelijk afgerond en Kasper knoopt alle lijntjes prima aan elkaar. Al met al wordt hier een eigenlijk ‘rare boel’ tot een prima einde gebracht.

Corina:

Toch krijg Kasper de lijntjes bij elkaar en klopt het allemaal aan het einde maar ik vind het erg ver gezocht en kan niet zeggen dat ik het boek ook maar één moment echt spannend vond. Ja het las makkelijk weg, maar uit dit verhaal had meer gehaald kunnen worden.

Conclusie:

Karin:

Helaas in zijn geheel voor mij onvoldoende overtuigend.

Twee en halve sterren voor Vogelvrij.

Corina:

Twee en halve sterren voor Vogelvrij.

Advertenties

Karin las: Keer niet terug-Clare Donoghue****

Keernietterug

Met dank aan Uitgeverij De Fontein voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Clare Donoghue

Serie: Bennett & Lockyer deel 2

Uitgever: De Fontein

Aantal pagina’s: 304

Genre: Thriller

Verschijningsdatum:  17 april 2018

 

Over de auteur:

Clare Donoghue werkte ruim tien jaar voor een Londens advocatenkantoor. Haar debuutthriller Kijk niet om kwam op de shortlist van de Debut Dagger Award.

( Bron: www.uitgeverijdefontein.nl )

Achterflap:

In een bizarre moordzaak stuit brigadier Jane Bennett op iets wat een grafkist moet voorstellen. De kist bevat het lijk van een vermiste studente. Er worden twee verdachten verhoord, maar beiden ontkennen betrokkenheid. Wanneer enige tijd later opnieuw een kist wordt aangetroffen, bevestigt een anonieme tip Jane’s vermoeden dat de twee zaken verband houden. Gaandeweg wordt het brigadier Jane Bennett en inspecteur Mike Lockyer steeds duidelijker dat ze jagen op een moordenaar die vastbesloten is zich door niets of niemand te laten stoppen.

Mening:

Wat is het een zaligheid om eens weer lekker ‘ouderwets’ in een thriller te belanden waar het ‘gewoonweg’ draait om moord en onderzoek. Bennet & Lockyer hebben duidelijk heel wat meegemaakt samen in Kijk niet om. Keer niet terug is echt prima op zichzelf staand te lezen maar ik wil nu toch wel vooral heel graag weten wat er met Mike gebeurd is in die zaak. Dit terzijde want dit verhaal wist me tot het eind toe te boeien.

De stukjes vanuit de slachtoffers alleen al; hoe goed geschreven zeg, en hoe eng! Dit is sidderend de bladzijden omslaan. Je ergste nachtmerrie wordt indringend op papier neergezet en om het je alleen al voor te stellen is thrillen ten top. Het onderzoek zelf leidt uiteraard van het een naar het ander en de overige personages, zowel in het team als daarbuiten, worden pakkend neergezet. Het privéleven van met name Bennett wordt op een fijne manier verweven in dit verhaal en af en toe zou je wensen dat een moordzaak eens niet boven het gezinsleven zou uittorenen. Lockyer doet dan wat later zijn echte intrede en na wat gekonkel, ik hou er zo van, gaan ze dan ook echt los.

Donoghue beschikt over een kundige en filmische pen waarbij ze zeker ook je gevoel weet te raken. Richting einde wordt er nog een geweldige sprint getrokken waarbij de plotwendingen aangenaam leesvoer zijn, maar het toch ook een beetje geforceerd aandoet. Het is me net wat te vergezocht allemaal, maar aan de andere kant; dit is zó lekker ook. Lekker dubbel dus maar wat een leesplezier en ik kijk absoluut uit naar een volgende Bennett & Lockyer.

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Spanning: 4

Originaliteit: 3

Leesplezier: 4

Plot: 3.5

Psychologie: 4

Geeft afgerond vier sterren voor Keer niet terug.

Karin Meinen.

Corina las: De vrouw die terug moest-Lina Bengtsdotter****

Devrouwdieterugmoest

Met dank aan HarperCollins Holland voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Lina Bengstdotter

Uitgever: HarperCollins Holland

Aantal pagina’s: 320

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 1 mei 2018

Over de auteur:

Lina Bengtsdotter (1977), groeide op in Gullspång, waar de Charlie Lager-serie zich afspeelt. Tegenwoordig woont ze met haar kinderen in Stockholm, en werkt ze als docente Zweeds en psychologie. De vrouw die terug moest werd in Zweden verkozen tot thrillerdebuut van het jaar.

( Bron: www.harpercollins.nl )

De cover:

Rustig en misschien ietwat saai? Toch triggert vooral de titel wel heel erg.

De achterflap:

Op een warme zomeravond verdwijnt de zeventienjarige Annabelle uit het afgelegen dorpje Gullspång. De politie kan geen enkele aanwijzing vinden, de ouders zijn radeloos. In Stockholm krijgt de ervaren rechercheur Charline ‘Charlie’ Lager te horen dat zij op de zaak wordt gezet. Met tegenzin begeeft Charlie zich naar Gullspång , het dorp waar ze is geboren. Ze is er sinds haar veertiende niet meer geweest, en met reden. Tijdens haar zoektocht naar de waarheid over Annabelle, wordt ze hardhandig geconfronteerd met haar eigen verleden, en de geheimen die in Gullspång altijd diep weggestopt werden. Kan ze iets voor de verdwenen Annabelle doen? En kan Charlie zelf nog wel geholpen worden?

Mening:

Heerlijk vanaf de eerste zin. Scandinavisch ten top! Je wordt meegesleept met Charlie, de rechercheur met de beruchte rugzak vol emotionele geheimen. 

Lina beschrijft alles gedetailleerd, en ow wat hou ik daar toch van. Je waant je in Zweden, je ziet de meren voor je, en je voelt het contrast tussen Stockholm en Gullspång. In niet te lange, maar duidelijk aangegeven hoofdstukken, word je door drie verhalen meegenomen. Het duurt tot het einde van het boek tot duidelijk wordt wat één van de verhaallijnen in het boek doet, maar hij is wel gaaf en houdt je spanningsboog gespannen.

Het personage Charlie staat als een huis, en ook de sidekicks komen goed uit de spreekwoordelijke verf. Oude kennissen van Charlie, maar ook haar collega’s maken het plaatje compleet, en door haar herinneringen die op de juiste momenten in het verhaal naar voren komen leer je iedereen goed genoeg kennen. Het verhaal van Annabel is verdrietig en toch ook herkenbaar (tot de verdwijning dan wel te verstaan), want wat doe je als meisje van 17 in een dorp wat zo achteraf ligt, dat je soms het idee hebt dat de tijd stil is blijven staan? 

Het plot en het draadje naar de derde verhaallijn zitten super in elkaar, en één ding is zeker, ik ben nog lang niet klaar met Charlie. Als Lina zich als schrijver zo blijft ontwikkelen, dan kan zij zomaar in mijn favorieten lijstje komen te staan.

Conclusie:

Een echt Scandinavisch thrillerdebuut met een keigaaf hoofdpersonage.

Schrijfstijl: 4

Leesplezier: 4.5

Originaliteit: 4

Spanning: 4

Plot: 4.5

Psychologie: 4

Vier sterren voor De vrouw die terug moest.

Corina Nieuwenhuis.

Karin las: Herberekening-Frederik Baas****1/2

Baas

Met dank aan Ambo|Anthos uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Frederik Baas

Uitgever: Ambo|Anthos

Aantal pagina’s: 221

Genre: Literaire Thriller

Verschijningsdatum: april 2018

 

Over de auteur:

Achter het pseudoniem Frederik Baas gaat Jan van Mersbergen schuil. Hij debuteerde als thrillerauteur met het alom geprezen Dagboek uit de rivier.

( www.amboanthos.nl )

Cover:

Hoe mooi eenvoud kan zijn zeg. Het mooie is ook dat je na het lezen van het boek nog na zit te denken hoe dit bij het verhaal past. Sterker nog, ik kan er nog steeds wel over nadenken want ik kom er niet helemaal uit. Love it!

Achterflap:

‘Het schrijfblok ligt voor me, met de pen er weer naast. En ik weet: als ik straks een lijstje heb en ik al die punten aan elkaar kan knopen en alles duidelijk vertel dan laten ze me weer gaan. Dat weet ik zeker, als ik maar rustig kan blijven. Als de beelden van afgelopen dagen me niet de baas worden en ik niet weer ga gillen en schreeuwen, als ze van mijn hoofd via mijn arm op dat papier kunnen komen. Schrijf het eerste wat in je opkomt, zei die man. Dan volgt de rest vanzelf. Even luister ik naar dat zoemen in deze kamer, en dan schuif ik het schrijfblok naar me toe, sla het voorblad van stevig karton om en pak de koude pen in mijn hand en mijn hoofd lijkt rustig, en helemaal bovenaan schrijf ik met trillende hand … Herberekening.’

Mening:

BAM. Wat een opening! Vanaf de eerste letter grijpt dit verhaal me, ben ik nieuwsgierig, word ik van de stoel geblazen door de wijze van vertellen; door Leon. Dit is zó anders dan anders, zo origineel ook en Baas bewijst direct wéér een Baas te zijn met de pen.

Leon besluit ‘zorg te dragen’ voor de huurauto van Yousra. Hij volgt de navigatie en het is werkelijk subliem hoe rondom dit gegeven zich een briljant verhaal ontvouwt. Het bijzondere is dat Baas je met weinig vaart en gebeurtenissen compleet vast weet te klinken, omdat je op je klompen aanvoelt dat dit gewoon niet oké zal zijn. Omdat je hersens continue ratelen waar dit naartoe zal gaan. Die ruimte, dat aandacht vasthouden, daar ligt voor mij de onderliggende spanning en man wat een leesgenot.

Daarnaast geeft alleen Leon zelf al alle stof tot nadenken. Wát een personage en wie is toch deze negentienjarige jongen, voorzien van een ‘stoornis’, die je met zijn hart van goud aan de hand meeneemt in zijn wereld en zijn belevingswereld. Aan alles komt een eind en dit einde heb ik gewoon twee keer nagelezen. Om het zeker te weten, om het nog eens extra in me op te nemen. Wanneer een boek dit allemaal met je doet, is dat gaaf of gaaf?

Conclusie:

Herberekening wordt op alle fronten fantastisch neergezet. Dit is nou zo’n boek waarvan ik denk: dit vind je helemaal geweldig, of niet.

Het moge duidelijk zijn. Ik vond het ge-wel-dig.

Schrijfstijl: 5

Leesplezier: 5

Spanning: 4

Psychologie: 4.5

Originaliteit: 4.5

Plot: 4.5

Vier en halve sterren voor Herberekening.

Karin Meinen.

Karin las: Ondenkbaar-Bianca Nederlof***1/2

Ondenkbaar

Met dank aan Uitgeverij LetterRijn voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Bianca Nederlof

Uitgever: LetterRijn

Aantal pagina’s: 230

Genre: Thriller

Verschijningsdatum:  14 april 2018

Over de auteur:

Bianca Nederlof (Papendrecht, 1980) schrijft korte verhalen, kinderboeken en thrillers. In 2014 debuteerde ze met de thriller Ongrijpbaar. Dit boek werd genomineerd voor zowel de Schaduwprijs als de Hebban Thriller Debuutprijs. In 2018 komen haar negende en tiende kinderboek uit. Ook schreef ze mee aan Schaduwreis, een unieke roman, geschreven door dertien schrijvers.  Naast auteur is Bianca zelfstandig redacteur voor zowel particulieren als uitgeverijen.

( www.letterrijn.nl )

Cover:

Ik vind het in eerste instantie jeugdig aandoen, maar het past uitstekend bij het verhaal, zo blijkt achteraf.

Achterflap:

Amsterdam Pride, hartje zomer. Drie aanslagen, zesentwintig doden, tientallen gewonden. Ontelbaar veel levens zullen nooit meer hetzelfde zijn.

Een halfjaar later. Evelien probeert de band te herstellen met haar tweelingbroer, die sinds de aanslagen niet meer is wie hij was. Ondertussen voelt ze zich steeds meer in het nauw gedreven door een onbekende, die haar grimmige berichten stuurt. Wanneer er iets vreselijk gebeurt met een collega, vermoedt Evelien dat er iets niet klopt en ze is vastbesloten erachter te komen wat dat is. Maar dan is het te laat en ze wordt voor een onmogelijke keuze gesteld.

Mening:

Met relatief weinig personages zet Nederlof vanuit verschillende perspectieven en tijdsperioden een meer dan intrigerend verhaal neer. Het begin, de aanslag, is zó indringend geschreven. Vervolgens word je meegenomen in het verhaal vanuit hoofdpersonages Evelien, Ralf en Lieke. Een ieder met een goed uitgediepte achtergrond met als raakvlak de aanslag. Dat dit niet het enige raakvlak gaat zijn is een ontdekkingstocht tijdens het lezen waarbij de opbouw indrukwekkend uitgevoerd wordt. Je ziet aan de data dat het een zich afspeelt voor het ander en dat dit samen moet gaan komen. Dit brengt zo heel af en toe ook een stukje herhaling met zich mee, ik blijf echter wel geboeid.

De personages zelf staan als een huis en het bijzondere is dan weer dat ik met niet één de daadwerkelijke klik voel. Men weet af en toe zo te denken en te reageren dat ik denk, hoe dan? De uitzondering is side-kick Jennifer. Toch nog iemand die de boel ‘normaal’ benadert en weet te relativeren.

Nederlof doet qua schrijven nergens moeilijk en houdt de wijze van vertellen aan de eenvoudige kant. Het leest makkelijk en prettig weg en ik ervaar voldoende spanning in het geheel. Wanneer dan daar een echt verrasmomentje komt, geeft dat ook direct weer de schwung tot gretiger verder lezen.

Ondenkbaar is al met al echt een prima boek en zeker ook een aanrader voor de jongvolwassenen onder ons. Er worden actuele thema’s verwerkt in een verhaal wat uiteindelijk compleet in elkaar weet te vallen, en dus beschikt over een goed plot. Naar mijn mening zou dit boek dan ook hoog kunnen scoren in de categorie Young Adult.

Conclusie:

Op alle fronten drie en halve sterren voor Ondenkbaar.

Karin Meinen.

Blogtour-Karin las: De rode magneet-Bertina Mulder***1/2

Bertina

Met dank aan Bertina Mulder voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Bertina Mulder

Uitgever: Paris Books

Aantal pagina’s: 273

Genre: Psychologische Thriller

Verschijningsdatum:  maart 2018

Over de auteur:

Bertina Mulder (1962) heeft haar eigen bedrijf, Bertina Mulder Tekst & Redactie. Zij analyseert websites vanuit het perspectief van de klant en schrijft (web)teksten voor bedrijven en particulieren. In 2016 verscheen haar roman Wisselwerking. De rode magneet is haar thrillerdebuut.

( www.bertinamulder.nl )

Cover:

Fantastisch, gewoon beeldschoon! Perfect passend bij het verhaal.

Achterflap:

Vier astronauten, twee mannen en twee vrouwen, vertrekken naar Mars om een nieuwe kolonie te starten. De mensen op aarde volgen de ontwikkelingen via het commerciële tv-programma ‘De Rode Magneet’, maar de beelden worden gemanipuleerd om de kijkcijfers hoog te houden. Wat is echt en wat niet? Voor- en tegenstanders van de kolonisatie roeren zich. Zijn de problemen die zich voordoen tijdens de reis een onfortuinlijk gevolg van de voorziene risico’s? Of worden ze opzettelijk veroorzaakt door een persoon, een organisatie of een land?

Mening:

De rode magneet begint met een korte en spannende inleiding. Het boek bestaat uit twee delen en in deel 1 maak je kennis met de crew en met het hele circus wat meedraait rondom de lancering en de missie naar Mars. Er worden her en der flinke sprongen in tijd gemaakt en de personages worden uitgediept. Het trainings/voorbereidingsprogramma had van mij dan ook meer uitgelicht mogen worden. Ik werd zeer nieuwsgierig naar die periode aangezien daar ook de onderlinge banden tussen Chris, Justin, Li-An en Norah moeten zijn gesmeed. Door de vertelwijze blijf ik zeker wel geboeid, maar het schept wat afstand m.b.t. het echte ‘meebeleven’. Daartegenover verweeft Mulder de persoonlijke gebeurtenissen uit het verleden met het heden dat zo niet alledaags, groots, actueel en gewoon gaaf is.

Wat betreft de ruimtevaart ben ik dus 100% leek, maar dat hier een flink stuk research is gedaan is duidelijk. Voeg daar wat maatschappelijke vraagstukken aan toe en voilà! Het leest fantastisch weg en is doorspekt met een prima te volgen staaltje techniek. Wanneer je denkt: cool, maar ik heb nog niet het idee een thriller te lezen, wordt dan de spanningsboog aangetrokken. Om in die kleine ruimte met weinig personen te belanden, hoeiii. Er vallen op overduidelijk verdachte wijze doden en de vraag is waarom en door wie?

Dan komt daar het sterke deel 2 en pakt Mulder me dan echt bij de lurven. Nu word ik echt gepakt door de personages, zit ik compleet in het verhaal gezogen en in dit gedeelte wordt het hele gebeuren dan toch subliem samengesmolten. Wat een fijne afsluiter!

Conclusie:

Schrijfstijl: 3.5

Psychologie: 3.5

Originaliteit: 4

Leesplezier: 4

Spanning: 3

Plot: 4

Drie en halve sterren voor De rode magneet.

Karin Meinen.

Karin las: De zaak tegen Alex Cross-James Patterson****

Patterson

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Auteur: James Patterson

Serie: Alex Cross, deel 25

Uitgever: Cargo

Oorspronkelijke titel: The People vs. Alex Cross

Vertaling: Waldemar Noë

Aantal pagina’s: 414

Genre: Thriller / NUR 305

Verschijningsdatum:  maart 2018

 

Over de auteur:

James Patterson (1947) is de succesvolste hedendaagse thrillerauteur ter wereld. Van zijn boeken zijn meer dan 240 miljoen exemplaren verkocht. Hij schreef de zeer succesvolle thrillerreeksen: Alex Cross en The Women’s Murder Club. James Patterson woont en werkt in Florida.

( www.uitgeverijcargo.nl )

Cover:

Alleen al op cover zou ik het boek willen oppakken. Het is een Patterson en dit tezamen met de achterflap maakt dat ik bijzonder zin heb om het te gaan lezen. 

Achterflap:

Alex Cross stond nog nooit aan de verkeerde kant van de wet. Maar nu hij beschuldigd is van het neerschieten van handlangers van zijn aartsvijand Soneji, wordt hij als voorbeeld gesteld voor alle schietgrage agenten. Cross weet dat het zelfverdediging was, maar zal de jury hem in het gelijk stellen? Terwijl Cross vecht voor zijn vrijheid, laat zijn voormalige partner John Sampson hem een video zien die aanwijzingen bevat rond de vermissing van een aantal jonge meisjes. Ondanks zijn schorsing gaat Cross toch op onderzoek uit en belandt in de donkerste hoeken van het internet, waar moord slechts een vorm van ontspanning is.

Mening:

Dit is nu een thriller die je als lezer een schat aan variatie biedt. Patterson hanteert naar verwachting een snelle en kundige pen en het leest dan ook fantastisch weg.

Het verhaal is gevuld met meerdere verhaallijnen en elke lijn is een leesfeest. Je wordt getrakteerd op spannende actie, op onderzoek, uiteraard op moord en wat gruwel, op rechtbankgebeuren; heerlijk vind ik dat en in dit alles verweeft Patterson op de achtergrond het familiegebeuren van Alex Cross. Een eens niet totaal verknipte rechercheur, maar gewoon een sympathieke en toffe kerel en zo ook zijn gezin en team. Cross is tevens psycholoog en ook dit zorgt voor een extra dimensie, i love it. De wisseling van perspectief en het af en toe teruggrijpen naar het verleden worden zo uitgevoerd dat het juist duidelijkheid geeft. Het wordt nergens heel moeilijk en toch zit het verhaal intelligent in elkaar, hoe gaaf is dat?

De zaak tegen Alex Cross is meer dan goed op zichzelf staand te lezen. Er wordt kort en voldoende teruggegrepen naar voorgaande delen en  je krijgt echt feeling met de personages. Dit zorgt er dan ook voor dat de nieuwsgierigheid naar voorgaande delen en vooral een volgend deel flink aangewakkerd wordt. Ik wil meer van Alex Cross, van zijn team, en van zijn familie. Een ‘feelgood thriller’, het bestaat!

Goed vs. het kwaad, het wordt allemaal tot in de puntjes uitgewerkt en alle draadjes zijn afgewerkt. Een tof plot, dat is het. Is het her en der wat vergezocht, zeker ook m.b.t. de rol van  de negenjarige zoon Ali? Zeker wel, maar ik ga er als lezer heerlijk in mee. Wanneer een thriller me dit allemaal biedt, dan ben ik een gelukkig mens.

Conclusie:

Op alle fronten vier dikke stralende sterren voor De zaak tegen Alex Cross.

Karin Meinen.