De Top 10 van 2019 van: Jac!

image0 (1)

Die bonus van 20 procent van vorig jaar is, vanwege het overdonderend succes, gecontinueerd. Dus geen top 10 maar een top 13 over 2019.  De dertien beste en mooiste boeken die in 2019 op thrillergebied door ondergetekende gelezen zijn. Het mooie van dit lijstje is, dat er drie echte uitschieters zijn, waarvan twee van een debutante op de Nederlandse en Vlaamse markt. En dat zijn:  De stilte van de witte stad en De riten van het water van Eva García Sáenz de Urturi  en Perfecte resten van Helen Fields. De boeken hebben gemeen dat het debuutboeken zijn voor de Nederlandstalige markt, althans twee van de drie, zeer toegankelijk, spannend en uitermate goed geschreven zijn.

Deze boeken hebben dan wel de eerste drie plaatsen ingenomen op deze korte ranglijst, dat doet niets af aan het ongelooflijke leesplezier dat de rest van de ranglijst heeft opgeleverd. En dat zijn lang niet allemaal publicaties uit 2019. Wat te denken bijvoorbeeld van de harde reeks uit 2007 rond inspecteur Logan Macrae van de schrijver Stuart MacBride, een meer dan uitstekende reeks maar helemaal ondergesneeuwd in de onverbiddelijke jacht op al weer een derderangs schrijfsel. Het is van alle tijden; wij van Samenlezenisleuker doen ons best u zo goed mogelijk te informeren. Het aanbod is gigantisch en wij proberen de krenten uit het aanbod te pikken voor iedereen en vele doelgroepen. En soms komen die krenten wat later.

Overigens: de rangnummers van 4 tot en met 13 zijn willekeurig en hebben niets van doen met kwaliteit, plezier of beleving, het is maar dat u het weet.

1: De stilte van de witte stad – Eva García Sáenz de Urturi

De zeer toegankelijke schrijfstijl, met oog voor detail en emotie, cultuur en historie, couleur locale èn het fraaie scenario maken de 489 pagina’s tellende thriller tot een buitengewoon plezierige en aangename leeservaring. Uitzonderingsgewijs is de betiteling ‘Literaire thriller’ niet (geheel) misplaatst. Laat u daardoor niet afschrikken: het boek is uitermate leesbaar. 

De stilte van de witte stad is het vierde boek  dat van Eva op de markt gebracht wordt en het eerste in de Nederlandse taal. Plaats van handeling: het Spaanse Baskenland met name de stad Vitoria. De menselijke geest en ziel zijn de aanjagers tot de fatale misstappen bij de moordenaars. Tegen een veelal historische achtergrond. Het is vele keren geprobeerd om psychopaten te duiden in thrillers, het lukt slechts zelden zo overtuigend als bij deze auteur. Daar komt bij dat Eva formidabel kan schrijven. Misschien is De stilte van de witte stad van Eva García Sáenz de Urturi  daarim wel dé verrassing van 2019.

2: De riten van het water – Eva García Sáens de Urturi

Ach,Eva trekt trekt probleemloos de lijn door van haar debuut in de Lage Landen met  een overdonderend boek, een meeslepend verhaal waarin de zoektocht naar de waarheid, tijdlijnen overschrijdt en weer bij elkaar brengt. Eva kan schrijven hoor, in een verbazingwekkende tour de force mengt zij de zoektocht naar een psychopatische geest van de dader èn naar de dader zelf, met vele,  gedegen onderzochte. historische achtergronden en boeiende zijlijnen. Het levert een topproduct op, misschien nog wel beter dan ‘De stilte van de witte stad’’. 

3: Perfecte resten – Helen Fields

Perfecte resten, met als ondertitel : Eerst grijpt hij hen, dan breekt hij hen, is een kwalitatief bijzonder goede thriller, een ijzersterk debuut. Een van de beste thrillers van 2019 en misschien wel  het beste debuut van 2019.

“Hij dorstte naar kennis zoals anderen hunkerden naar geld en dat maakte het moeilijk om iemand te vinden die zijns gelijke was. Dat was de reden waarom hij zich gedwongen zag te moorden.”

Ach, hebben we ooit een mooiere reden gehad om iemand de nek om te draaien? Ik kan het me niet herinneren. Er klopt natuurlijk helemaal niets van, maar Helen Fields geeft al op de derde bladzijde van het eerste hoofdstukje bloot dat we hier van doen hebben met een bijzonder exemplaar van de mensheid: een moordenaar met een groot intellect.

4: Dood kalm – Stuart McBride

Een goede thriller doorstaat de tijd, nou ja, laten we het in dit geval maar houden op twaalf jaar. Dood kalm, de tweede politieroman van Stuart MacBride uit 2007, blijft fier overeind staan in de golf van policiers van de afgelopen decennia. MacBride is op zijn best in het beschrijven van toestanden, vol van een deprimerende sfeer, verval, rotting en verwaarlozing. En dat geldt voor de ronduit smerige stadsdelen, de tot op de draad versleten burelen en nog veel erger voor de personen die daar werken en de boeven die ze moeten vangen. De ijzeren, ironische humor trekt alles weer in evenwicht.

5: Metropolis – Philip Kerr

Metropolis is het laatste en 14e deel in de reeks rond Bernie Gunther van auteur Philip Kerr, de in maart 2018 overleden auteur. In zekere zin sluit met dit boek de cirkel. Het eerste deel van de reeks, Een Berlijnse kwestie, speelt zich af in 1936. Het tweede deel van de Berlijnse trilogie, Het handwerk van de beul,  in 1938, de overige elf titels spelen zich allen af na WO II, waarbij er altijd wel een facet is dat de lezer meeneemt naar de donkere jaren van het Eeuwige Groot-Duitse Rijk. Het is een boek in de bekende Kerr stijl met al die typische kenmerken die zijn boeken tot een waar leesgenot maken. Gedetailleerd en grondig gedocumenteerd zijn de ontelbare verwijzingen naar personen, situaties en gebeurtenissen uit die tijd, de jaren twintig dertig en veertig  van de 20ste eeuw.

In dit boek wordt de jonge Bernie Gunther neergezet in een welhaast, fascinerend tijdsdocument over het Berlijn in die roekeloze, decadente eind twintiger jaren. Het is een roman waarin talloze bekende en minder bekende figuranten uit die jaren figureren. De opkomst van de bruinhemden, het begin van eliminatie van de Joden uit het openbare leven, de enorme armoede, het flamboyante nachtleven, het leest als veel meer dan een simpele thriller.

6: De zigeunerbruid – Carmen Mola

De zigeunerbruid  is het eerste deel van een trilogie. De opbouw van het verhaal is degelijk. Het boek heeft behoorlijk wat bladzijden nodig om op stoom te komen. Daarna wordt het boeiend, spannend, zeer spannend, nagelbijtend spannend. De privé verhaallijn van Elena en de zoektocht naar de moordenaar van de zigeunerbruidje(s) lopen mooi synchroon. De schrijfstijl is helder, krachtig en zeer toegankelijk. De draaiingen in het verhaaltje zijn ingenieus en niet te voorzien.

7: Het mes – Jo Nesbø

Het mes, deel 12 uit de reeks rond Harry Hole, is bij tijd en wijle een erg donker boek. Harry Hole zet vraagtekens bij de zin van zijn bestaan, waarin angst, pijn en onzekerheden omhoog komen, even zwart als de ontwenningsverschijnselen na een nacht heftig doordrinken. Hij neemt duidelijk revanche op zijn versie van Macbeth. Een zeer goede Harry Hole. Samen met Politie een uitschieter in deze toch al kwalitatief hoogstaande serie.

8: Dood de Koning – Sandrone Dazieri

Het barst van de markante koppen en uitgefreesde karakters, rauw en ongeciviliseerd. De veelheid aan personen en de spaghetti aan gebeurtenissen, inclusief mooie zijverhalen en wise cracks ( De waarheid wordt altijd overschat )  maken het een behoorlijk ingewikkelde thriller. En dat kunnen we alleen maar toejuichen. Veel, heel veel dialogen, bitter, vilein en humoristisch. En af en toe helemaal over de top. De Dood de Vader trilogie behoort tot de absolute top van wat er de laatste jaren op thrillergebied verschenen is. Een voltreffer.

De moraal van dit verhaal: let op voor mensen met een Ham-Brook-classic-wandelstok.

9: De kleuren van de brand – Pierre Lemaitre

Pierre Lemaitre die we vooral kennen van een viertal harde thrillers heeft veel meer geschreven dan thrillers. Het uitbundige Tot ziens daarboven uit 2013, handelend over de handel en zwendel met doodskisten op militaire begraafplaatsen en oorlogsmonumenten na WO I, wordt als zijn belangrijkste werk gezien.

De kleuren van de brand (2018) is het vervolg hierop. Deel twee uit wat wel de Interbellum trilogie wordt genoemd. Deel drie moet nog geschreven worden. Beide romans spelen in het interbellum, de periode tussen WO I en WO II. Deze periode wordt politiek gezien, gekenmerkt door de verschrikkelijke gevolgen van WO I, revanchistische gevoelens, de economische crisis en de opkomst van het fascisme. Deze thema’s komen ook in dit boek terug.

10: Dodenlijst – Martin Österdahl

Martin Österdahl met studies over de Russische taal, economie en Oost-Europese culturen in z’n rugzak, maakt ruimschoots gebruik van de opgedane kennis. Dat biedt boeiende uitstapjes over bijvoorbeeld symbolen in verschillende culturen. Het boek, net als het debuut Vraag niet om genade, is buitengewoon intelligent geschreven, vol barokke details, die later op hun plaats vallen, vol ook met fraaie, hier en daar welhaast literaire zinnen met bittere humor. Veel personen en situaties, tijdslijnen in 2000, 1996, 1943 en 1945, het is een complex verhaal: neonazi’s, Russische agenten, koude oorlog dreigementen, complottheorieën, maar ook de blootlegging van een stukje Zweeds, duister verleden. Het is een boek,  512 blz. lang, zoals ik graag geschreven zie worden.
Martin Österdahl heeft nu twee werkelijk uitstekende thrillers afgeleverd, en is daarmee een van de betere recente auteurs uit het Hoge Noorden, en zeker de moeite waard om gevolgd te worden.

11: Middenwater – Arne Dahl

Middenwater staat voor de vervreemding bij het duiken als boven en onder, achter en voor, links en rechts niet meer bestaan en alles vloeibaar wordt en de juiste richting ontbreekt om weer veilig boven te komen. Sam Berger vraagt zich dat ook  regelmatig af, waarom hij juist uitgekozen is om een bepaalde klus te klaren, waarom hij zich op moet offeren om de waarheid boven tafel te toveren. Welke kant moet hij op? Wat is de waarheid in een wirwar van gebeurtenissen, waar allerlei inlichtingen-, veiligheids-  en opsporingsdiensten bij betrokken zijn? Arne Dahl op z’n best.

12: Weerzin – Bernard Minier

Vanaf Een kille rilling  acteert Bernard Minier op een hoog niveau. Het zijn een aantal factoren die maken dat deze auteur boven de meeste van zijn collega’s uitsteekt. In de boeiende schrijfstijl van een groot verteller, wisselen duistere hoofdpersonen af met  de apocalyptische dreiging die uitgaat van de Pyreneeën met zijn donkere hoge bergen, kliffen en rotsen, de vries- en sneeuwkou, de huilende koude wind. Maar ook de vele dialogen, reflecties, beschouwingen, verhandelingen en meningen over tal van zaken die niet direct met de oplossing van het onderzoek te maken hebben, maar duidelijk het leesplezier aanmerkelijk verhogen.

13: Godenstemmen – Jean-Christophe Grangé

Grangé voert de lezer mee. Op een reis naar de waanzin. Geen enkele indicatie, geen enkele hint naar de bestemming. De reis op zich is het uiteindelijke doel, niet de bestemming. En dat is ook het patroon wat in praktisch elk boek van Grangé terugkomt: de reis naar de waarheid voert langs talloze, aan de geweldige fantasierijke geest van de schrijver ontsproten tussenstations. In dit boek ontspint zich een waanzinnig verhaal rond kinderen in traditionele Bayerische Tracht met lederhosen en groene hoedjes met veren, waanzinnige chirurgen en meer van dat soort volk die zich uitleefden op het voetvolk tegen de achtergrond van de geopolitieke verhoudingen in de tachtiger en negentiger jaren van de vorige eeuw. En de wedergeboorte van het kwaad in Parijs en Frankrijk.

Grangé gaat in deze macabere mix van thriller en een vleugje horror wel erg te keer en scheert langs de donkerte en duisternis van de afgronden van de menselijke geest èn lichaam, waar nauwelijks grenzen lijken te zijn aan het verderf en rottingsproces van een tot op het bot verdorven homo erectus. De donkere kijk van Grangé op de mensheid  bevat geen grijstinten meer, maar is zwart, pikzwart.

Een goede gezondheid en veel leesplezier in 2020!!!!

Jac Claasen.

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

 

Jac las: Weerzin – Bernard Minier ****1/2

weerzin

Over het boek:

Weerzin speelt voor een groot gedeelte in 1993. Martin Servaz, is pas afgestudeerd van de politieacademie. De wereld ligt voor hem open: de beginneling met het lange haar gaat de wereld verbeteren, te beginnen bij de politie in Toulouse. Het idealisme botst met de keiharde werkelijkheid. In de zaak van de zusjes Alice en Amber Oesterman wordt bij de ondervraging een verdachte, de schrijver van duistere en erotische gewelddadige  thrillers, Erik Lang, door zijn collega’s  behoorlijk hardhandig tekeer gegaan. Servaz gaat daarin niet mee. De zaak lost zich overigens vanzelf op.

In 2018  wordt de vrouw van deze schrijver vermoord. Op een afschuwelijke, extravagante manier. Maar dat is niet wat Martin Servaz dwars zit. Er is één verbijsterend detail, een overeenkomst die niet toevallig kan zijn met de opgeloste moordzaak van vijfentwintig jaar geleden.

Conclusie:

Na Een kille rilling (2011), Huivering (2012), Verduistering (2014) en Schemering (2017), is Weerzin (2019) het vijfde deel van de ondertussen al weer relatieve nieuwkomer in de thrillerwereld: Bernard Minier. Relatief als je vijf prachtige thrillers weet te schrijven in 7 jaar tijd? Niet meer natuurlijk, Minier behoort tot de gevestigde grootmachten, en is in Frankrijk een beroemdheid

Vanaf Een kille rilling acteert Bernard Minier op een hoog niveau. Het zijn een aantal factoren die maken dat deze auteur boven de meeste van zijn collega’s uitsteekt. In de boeiende schrijfstijl van een groot verteller, wisselen duistere hoofdpersonen af met  de apocalyptische dreiging die uitgaat van de Pyreneeën met zijn donkere hoge bergen, kliffen en rotsen, de vries- en sneeuwkou, de huilende koude wind. Maar ook de vele dialogen, reflecties, beschouwingen, verhandelingen en meningen over tal van zaken die niet direct met de oplossing van het onderzoek te maken hebben, maar duidelijk het leesplezier aanmerkelijk verhogen.

Weerzin is niet van hetzelfde kaliber als de vier voorgaande delen. Met name het ontbreken van een rol van betekenis voor Juian Hirtmann, zijn zenuwslopende tegenstrever, werkt remmend op de spanning. Ook de wilde natuur komt wat minder aan bod. Het is ietsje pietsje minder. De plot is ingenieus en fantasierijk. Het slot spannend. Geen vijf sterren zoals de voorgaande vier delen, maar

4,5 ster.

Jac Claasen.

Duorecensie Karin & Corina: Weerzin-Bernard Minier****

weerzin

Met dank aan Xander Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Bernard Minier

Serie: Deel vijf Martin Servaz serie

Originele titel: Soeurs

Vertaler: Aniek Njiokiktjien & Félice Portier

Uitgever: Xander Uitgevers

Aantal pagina’s: 448

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 14 februari 2019

Over de auteur:

Bernard Minier (1960) groeide op in de Pyreneeën. Hij werkte als douanebeambte, maar droomde van een bestaan als schrijver. Zijn debuut Een kille rilling werd lovend ontvangen door de Franse pers en wereldwijd vertaald en verfilmd voor Netflix. Minier woont in Essonne, ten zuiden van Parijs.

( Bron: http://www.xanderuitgevers.nl )

Mening:

Karin:

Aha, het vijfde deel in de serie en goed op zichzelf staand te lezen. Dat is tof want dit wordt dan eindelijk mijn kennismaking met Minier. De kundige schrijfstijl weet je direct te pakken en we begeven ons in het verleden. Een mysterieuze en brute dubbele moord, de toon is alvast goed gezet.

Corina: 

Wauw wat een achterflap! Minier kwam al regelmatig voorbij in de groep, maar ik zag een beetje op tegen het beginnen aan een serie. Maar volgens het persbericht is het goed los te lezen en wat hebben ze daar gelijk in gehad. We beginnen in het verleden en hoe! Wat gaat dit Servaz brengen?

Karin:

Je raakt al snel bekend met Servaz en de overige personages en het is duidelijk dat er achter deze sympathieke rechercheur het nodige in het verleden ligt. Dat maakt alsnog weer nieuwsgierig naar de vorige delen maar dit even terzijde.

Na de overgang naar het heden verlies ik even die binding met de personages. Dit valt al snel weer op de plek en rode draad blijft Lang, een auteur van gruwelijke boeken met een best bijzondere schare aan fans. Wat is zijn rol?  Het is nogal eens wisselen van mening daarover tijdens het lezen en daar hou ik zo van. Na een sterk begin wordt het vervolgens een beetje hetzelfde van het gekonkel rondom dit gegeven. Het blijft echter onderhoudend, en van onderhoudend gaat het dan ook weer naar meeslepend, het is weer spannend!

Corina:

Minier heeft een fijne schrijfstijl, maar het is ook af en toe wat langdradig waardoor de aandacht weg valt. Na de zoveelste beschrijving van hoe het kronkelpaadje langs de bomen wegglijdt om aan te komen bij verlaten weides met aan het eind een berg weet ik het wel en wil ik gewoon een beetje actie. Maar voor echte actie hoef je niet bij Minier te zijn. Het is bij tijd en wijle echt wel spannend, maar meer onderhuids en je wil de draadjes aan elkaar knopen, maar het wil maar niet.

Karin:

Moord, ontvoering, actie, doorweven met de persoonlijke perikelen en de puzzeltocht van Servaz en zijn team laten je nagelbijtend lezen. Enn dan komt daar nog de plottwist! Dat zag ik niet aankomen, ge-wel-dig gedaan en ook richting einde zit de vaart er goed in. Is het allemaal even geloofwaardig? Nee, net niet maar dat hoeft ook niet. Prima afgerond, lekker dubbel gevoel en er ligt weer ruimte voor een deel zes. Count me in!

Corina:

Op het einde is daar dan toch even een klein wtf momentje, want wat een gave wending! Hoe dan? Over de top? Jazeker, maar het is wel echt gaaf gedaan en maakt het verhaal af! Servaz leer je goed kennen en met af en toe een kleine verwijzing naar de eerdere delen word je nieuwsgierigheid gewekt. Ook de randpersonages komen goed uit de verf, zowel in het verleden als in het heden. Maar het is vooral Servaz die het verhaal maakt.

Conclusie:

Karin:

Schrijfstijl: 4

Plot: 4.5

Originaliteit: 4

Spanning: 3.5

Leesplezier: 3.5

Psychologie: 4

Vier sterren voor Weerzin.

Corina:

Schrijfstijl: 3.5

Plot: 4

Originaliteit: 4

Spanning: 3.5

Leesplezier: 4

Psychologie: 4

Vier unanieme sterren voor Weerzin.

Karin Meinen & Corina Nieuwenhuis.

*ValentijnsWinactie Gesloten* Win de nieuwe Weerzin van Bernard Minier!

collage Weerzin

En daar zijn we dan op de dag van de liefde met de winnaar van onze super gave winactie. Weerzin is vanaf vandaag overal te koop dus mocht je niet gewonnen hebben, trek dan een sprintje naar de dichtstbijzijnde boekwinkel!   Tijd voor de winnaar en dat is……

Bianca Groosman!

Als je ons een mailtje doet via Samenlezenisleuker@gmail.com met je adres gegevens dan regelen wij het met de uitgever en hoef je alleen maar heel (on)geduldig bij de brievenbus plaats te nemen!

Wij bedanken Xander Uitgevers nogmaals voor deze super actie 🥂

—————————————————————————————————————————————–

Whiehooooo daar zijn we weer! Want dankzij Xander Uitgevers mogen wij een meer dan gaaf boek in de verloting gooien! Weerzin van Bernard Minier, het vijfde deel met inspecteur Servaz in de hoofdrol, kan namelijk op jouw deurmat vallen. Wij waren enthousiast na het lezen van de proefdruk dus wij kunnen niets anders dan jullie aanraden mee te doen! Hoe? Lees het hier onder….

1: Geef de Facebookpagina van Xander Uitgevers en onze eigen pagina een like via onderstaande linkjes. (just in case je dat nog niet gedaan hebt natuurlijk)

Xander Uitgevers 

Samenlezenisleuker de openbare pagina

2: Reageer met een hartje (het is tenslotte een Valentijnsactie) onder dit bericht in onze gezellige besloten Facebookgroep Samenlezenisleuker

En als laatste numeroooo

3: Zet op 14 februari op tijd je telefoon of laptop aan en staar naar de Facebookgroep, want dan zullen wij op de dag van verschijning de winnaar bekend maken! Gaaf of gaaf?

Nou dit is natuurlijk allemaal weer een piece of koekie so let’s do this! Delen van deze actie is niet verplicht, maar altijd leuk natuurlijk 📚🥂

Wij bedanken Xander Uitgevers voor deze pracht van een actie en succes allemaal!

 

Samen wachten op, om te recenseren….

collage jan 2019 laatste deel

Nog één keer dan deze maand, want er komen weer een paar prachtboeken op de te recenseren stapel. Whooooooop wij worden hier toch zo blij van hè!

**Op 14 februari verschijnt Xander Uitgevers het vijfde en prima op zichzelfstaand te lezen deel van de serie van Bernard Minier, namelijk Weerzin. En wij mochten de drukproef ontvangen en zijn helemaal in de ban van rechercheur Servaz…. hou het in de gaten.

**Bij Uitgeverij  De Crime Compagnie verschijnt op 13 februari het nieuwste deel in de Ik vertrek serie van Marella Boersma met de titel Ciao Sicilia. Onze Karin las al het eerste deel in deze serie en heeft er weer zin in.

**In december vorig jaar verscheen bij Uitgeverij Ambilicious het debuut van Fenne van Heemstede. Een erotische roman, speels, warm, vrolijk en lief volgens de auteur. Dus we zijn heel benieuwd…

**And last but least: op 7 februari verschijnt bij Uitgeverij Cargo de nieuwste thriller van Tomas Ross namelijk Blonde Dolly. Crien is fan van deze auteur die feiten en fictie subliem in elkaar kan verweven dus hoe vet dat hij eraan komt?!

Over Weerzin:

Het is 1993 en Martin Servaz staat aan het begin van zijn succesvolle carrière. Hij raakt als kersverse agent verwikkeld in de spraakmakende en onopgeloste zaak van de dood van twee zussen die geobsedeerd waren door een misdaadschrijver. Vijfentwintig jaar later kruist diezelfde misdaadschrijver nogmaals Servaz’ pad en krijgt de zaak een zeer onheilspellend vervolg…

Weerzin is het vijfde deel in de zenuwslopende reeks met commandant Servaz, maar de delen zijn ook goed los te lezen.

Over Ciao Sicilia:

Op het moment dat Anne de envelop in een brievenbus laat vallen, weet ze dat ze nooit meer terug kan. Haar werk als chocolatier, haar echtgenoot Benny en haar vriendschap met Daan, alles moet ze achterlaten. Ze vertrekt naar het Italiaanse eiland Sicilië in de hoop dat ze daar niet gevonden wordt…

Over Lava:

Fleur is een levenslustige, poly-amorische, jonge vrouw, die samen met haar partner een kunstgalerie runt. Prettig in de omgang, aantrekkelijk en bruisend van energie legt ze makkelijk contacten. Connecties die vaak verder gaan dan gebruikelijk, want Fleur houdt van de goede dingen van het leven én van erotiek. In tegenstelling tot het woord “delen’ komt “ontrouw’ in haar woordenboek niet voor.

Fleur is een groot liefhebber van verleiden en verleid worden en deelt dit gul met degenen die haar na aan het hart liggen. Innemende mannen en aantrekkelijke vrouwen om mee te praten, te lachen, te eten, maar zeker ook om met veel plezier de liefde mee te bedrijven. Van nature is ze wat verlegen, maar als haar altijd sluimerende vlindertjes zich eenmaal roeren, gaat ze er volledig voor.

Over Blonde Dolly:

Zestig jaar na haar dood is de naam Blonde Dolly nog springlevend. Al decennia zoeken politiemensen en journalisten naar haar moordenaar. Haar moord is een raadsel, een mysterie, zoals Sebilla Niemans alias Blonde Dolly dat zelf ook was. Een prostituee aan de zelfkant van Den Haag, maar getrouwd met een violist van het gerenommeerde Residentie Orkest. Ze reisde naar Londen, Antwerpen en Parijs en overnachtte met rijke en prominente Nederlanders in chique hotels.

De vragen rond haar raadselachtige dood op 31 oktober 1959 zijn nooit beantwoord. Waarom leidde de hoofdcommissaris van Den Haag zelf het onderzoek? Hoe kwam Dolly aan een fortuin aan geld en huizen? En waar is haar beruchte blauwe boekje gebleven waarin ze de namen van haar clientèle zou hebben genoteerd?

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

 

Wat lezen wij nu?

Corina leest:

Met dank aan Xander Uitgevers voor het recensie-exemplaar

weerzin

Over Weerzin:

Het is 1993 en Martin Servaz staat aan het begin van zijn succesvolle carrière. Hij raakt als kersverse agent verwikkeld in de spraakmakende en onopgeloste zaak van de dood van twee zussen die geobsedeerd waren door een misdaadschrijver. Vijfentwintig jaar later kruist diezelfde misdaadschrijver nogmaals Servaz’ pad en krijgt de zaak een zeer onheilspellend vervolg…

Weerzin is het vijfde deel in de zenuwslopende reeks met commandant Servaz, maar de delen zijn ook goed los te lezen.

Jac leest:

Zij die volgen 2.jpg

Over Zij die volgen:

Rechercheur Fredrik Beier wordt naar een uithoek van Oslo geroepen om een massamoord te onderzoeken. Alles wijst op een religieuze wraakactie, maar Fredrik en zijn jonge vrouwelijke partner Kafa Iqbal zijn ervan overtuigd dat er meer aan de hand is…

Karin leest:

Met dank aan Xander Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

weerzin 2

Over Weerzin:

Het is 1993 en Martin Servaz staat aan het begin van zijn succesvolle carrière. Hij raakt als kersverse agent verwikkeld in de spraakmakende en onopgeloste zaak van de dood van twee zussen die geobsedeerd waren door een misdaadschrijver. Vijfentwintig jaar later kruist diezelfde misdaadschrijver nogmaals Servaz’ pad en krijgt de zaak een zeer onheilspellend vervolg…

Weerzin is het vijfde deel in de zenuwslopende reeks met commandant Servaz, maar de delen zijn ook goed los te lezen.

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

 

 

Samen lezen, de Top Vijf van het laatste half jaar 2017 door: Jac

Top Vijf Jac dec.jpg

Een top 5 maken van de boeken die je het tweede halfjaar van 2017 hebt verslonden, is ogenschijnlijk heel wat gemakkelijker dan het aanleveren van een top 5 aller tijden. Let wel, het betreft titels die gelezen zijn in de achter ons liggende maanden. Dit zegt niets over het jaar van publicatie.
Ogenschijnlijk, want de duivelse dilemma’s blijven opspelen. Welke criteria neem ik mee? Die schrijver die al zo al zo lang aan de top staat en kwalitatief de ene na de andere thriller uit zijn pen laat vloeien, of de debutant die een scherp boek neerzet? Laat ik humor ook meewegen of originaliteit?
Ik schenk een schrobbelèrke in. Dit soort nattigheid verlicht de geest en doet de ochtendnevelen verdwijnen.

Het ratelen van de inmiddels gesmeerde harde schijf geeft tenslotte na enige tijd de enig juiste uitkomst: het leesplezier. Zo simpel is het. Ik kan wel moeilijk gaan doen en allerlei objectieve factoren laten meewegen in mijn denkraam, maar hoe je het ook wendt of keert, het draait toch om het plezier dat je als lezer ervaart bij het tot je nemen van al die lettertjes, woorden, paragrafen, bladzijden en hoofdstukken.

Ik schenk nog eens in.

Het moeilijkste komt er aan. Een keuze maken uit 25 of 30 boeken. Ik tel nooit het aantal boeken dat ik lees. Het valt op dat er een paar schrijvers zijn van wie ik meerdere boeken gelezen heb. Ha, dan kan ik misschien wat sjoemelen. Dat vinden Karin en Corina vast niet erg. Een sjoemeltop5. Een mooi woord. Daar gaan we dan.

5. Fiona Cummins– De verzamelaar.

De verzamelaar, waarvan sprake is, verzamelt geen postzegels of sigarenbandjes maar een speciaal soort artefacten, die bij een normaal mens de wenkbrauwen zouden doen fronsen. Maar bij deze freak, die mestkevers houdt en gebruikt om zijn doelstellingen te bereiken, is niets normaal. Een extreme dader, een bottenbeheerder, met een hart van goud voor zijn zieke vrouw, zo leuk, die zo weggelopen kan zijn uit een roman van Charles Dickens. Het hele boek ademt het Victoriaanse tijdperk.
Een meer dan goed debuut.

4. Jean-Christophe Grangé – De passagier.

Het boek handelend over de identiteit of liever gezegd over het verlies van identiteit.
Een thriller van 636 bladzijden. Kan dat? En of dat kan!
Het is niet alleen een superspannend boek, door de veelheid aam zijlijntjes, door de grandioze schrijfstijl, de vele bizarre, humoristische en boeiende dialogen en de ontzettend grote fantasie van Grangé, heeft hij een overrompelende thriller gecreëerd.

3. Jo Nesbo– De dorst & Arne Dahl – De grensgebieden.

Beide schrijvers hebben gemeen dat zij beiden al gedurende 20 jaar of langer een geweldig oeuvre hebben neergezet van spannende thrillers. Beiden hebben een monument verdiend.

Jo Nesbø heeft een uiterst spannende en boeiende thriller geschreven, geheel in de tradities van de Harry Hole serie, een thriller zoals te doen gebruikelijk bij Nesbo met meerwaarde. Wees gerust, Harry Hole staat nog steeds als een huis.

Grensgebieden van Arne Dahl is een wow thriller van het zuiverste water. Waarom? Een excellent plot met een fameuze kanteling. En wat te denken van die verhoren, waarbij je als lezer op het puntje van je stoel zit. En benieuwd bent wat het antwoord van de tegenpartij is.

2. Jan van der Cruysse – Bling Bling 1.

De verrassing van het jaar komt uit Vlaanderen. Inmiddels staat deel 3 er aan te komen. Ik weet het, ik loop wat achter, af en toe.
In een luchtige schrijfstijl heeft van der Cruysse een uiterst amusante schelmenroman geproduceerd. Een boek met enorm veel leesplezier.
Deel 2 heb ik inmiddels in huis.

1. Bernard Minier – Schemering en Huivering.

Bernard Minier, de beste thrillerauteur van dit moment, zit in een productieve fase van zijn leven. Hij slaagt er in om jaarlijks met een thriller van kwalitatief hoog niveau en grote omvang naar buiten te komen.

Dit was de slotalinea uit de recensie uit Schemering, de laatste thriller over de strijd tussen Servaz en Hirtmann, tussen goed en kwaad.
‘Deze thriller is een voortzetting van de vorige drie delen. In een uitstekende, intelligente schrijfstijl zet Bernard Minier de lezer een boeiend, superspannend boek voor. De strijd van goed tegen kwaad woedt voort. Met wederom in de hoofdrol de Pyreneeën, waar het sneeuwt, koud is, mistig en bovenal onheilspellend is. En het weer net zo veranderlijk is als Julian Hirtmann, de seriemoordenaar.
Bloedstollende ontwikkelingen, een fraaie tekening van de hoofdpersonen, vele mooie en boeiende zijlijntjes, en voor het eerst ook een dampende liefdesscene. De cliffhanger zorgt voor kippenvel en een kille rilling !’
Schemering is deel vier.

Ik realiseer me dat Dolores Rodendo – Beschermengel niet vermeld is. ‘El guardián invisible’, is het eerste deel van de Baztán-trilogie.
Maar niet getreurd.
Dit alles zal ik je geven’ komt er aan.
In 2018 zal Dolores Rodendo beslist figureren in deze top 5, die overigens in elke willekeurige volgorde geplaatst kan worden.

Hoog tijd voor een beloning.
Proost.

Jac Claasen.

Jac las: Schemering-Bernard Minier*****

Schemering

Bernard Minier – Schemering.

Bernard Minier:

Bernard Minier, groeit op in  Montréjeau, aan de voet van de Pyreneeën, en studeerde in Tarbes en Toulouse, en gaat daarna voor een jaar in Spanje wonen en werken. Hij woont nu in Essonne in Ile-de-France.

Zijn eerste baan is bij de douane, alwaar hij de functie van controller vervult. Hij neemt deel aan wedstrijden voor nieuw schrijftalent, en waagt de sprong en stuurt zijn eerste manuscript op naar een uitgever. Zijn eerste boek, Glacé, verschijnt in 2011. De Nederlandse titel is Een kille rilling. Het wordt een groot succes in Frankrijk en in vele landen daarbuiten. In 2012 volgt zijn tweede roman. Le Cercle, vertaald als Huivering. Verduistering is de titel van z’n derde roman. Nuit ( Schemering ) is zijn vierde thriller rond Martin Servaz en Julian Hirtmann. In Frankrijk is de auteur inmiddels een beroemdheid.

Over het boek:

Kirsten Nigaard werkt bij de Kripos, een tak van de Noorse politie die zich vooral bezighoudt met de georganiseerde misdaad. Vanuit Oslo is zij onderweg naar Bergen. Waarom wordt Kirsten betrokken bij een moord die 400 km verder is gepleegd? Een moord in een kerk. De Mariakirken, waar een vrouw is afgeslacht op het altaar, te midden van de liturgische voorwerpen. Het antwoord is simpel. In de zakken van het slachtoffer is een klein briefje aangetroffen. Het bewijsstuk bevat slechts twee woorden: KIRSTEN NIGAARD. Het spoor leidt naar een boorplatform, waaronder duivelse weersomstandigheden een dader wordt gearresteerd. Bij verdere doorzoeking van het boorplatform wordt een envelop met foto’s gevonden, foto’s waarop  een groot gebouw staat met de woorden HÔTEL DE POLICE, maar ook foto’s met close-ups van een man, een doelwit. En een foto van een kind. GUSTAV, staat er op de achterkant geschreven. Hetzelfde handschrift als op het briefje van Inger Paulsen, het slachtoffer van de kerkmoord.

Kirsten reist af naar Toulouse. De man op de foto’s is Martin Servaz.

De grote vraag is, waarom wil Julian Hirtmann Kirsten Nigaard en Martin Servaz bij elkaar brengen? Julian Hirtmann, de seriemoordenaar, de man die zijn Marianne had ontvoerd vijf jaar geleden, Marianne die verdwenen was, opgelost in de sneeuw en de mist. Marianne was van de aardbodem verdwenen. Zij moest wel dood zijn.

Gustav, een spoor, eindelijk een spoor richting Hirtmann?

Conclusie:

Bernard Minier, de beste thrillerauteur van dit moment, zit in een productieve fase van zijn leven. Hij slaagt er in om jaarlijks met een thriller van kwalitatief hoog niveau en grote omvang naar buiten te komen. Als lezer zit je gebeiteld. De 510 bladzijden van Schemering – rare vertaling van Nuit, maar ook verkeerd, gezien de inhoud van het boek, leveren een ongekend gunstige prijs/prestatieverhouding op. Oftewel, je krijgt heel veel waar voor je geld. En daar houden wij Nederlanders van.

Deze thriller is een voortzetting van de vorige drie delen. In een uitstekende, intelligente schrijfstijl, zet Bernard Minier de lezer een boeiend, superspannend boek voor. De strijd van goed tegen kwaad woedt voort. Met wederom in de hoofdrol de Pyreneeën, waar het sneeuwt, koud is, mistig en bovenal onheilspellend is. En het weer net zo veranderlijk is als Julian Hirtmann, de seriemoordenaar.

Bloedstollende ontwikkelingen, een fraaie tekening van de hoofdpersonen,  vele mooie en boeiende zijlijntjes, en voor het eerst ook een dampende liefdesscene. De cliffhanger zorgt voor kippenvel en een kille rilling !

Geen kritiek? Zeker wel. In geringe mate en spoilergevoelig, dus niet verder toegelicht. De vijf sterren worden moeiteloos gescoord.

Vijf  sterren.

Jac Claasen.

Jac las: Huivering-Bernard Minier *****

Huivering

Bernard Minier – Huivering

Bernard Minier groeit op in  Montréjeau aan de voet van de  de Pyreneeën en studeerde in Tarbes en Toulouse, en gaat daarna voor een jaar in Spanje wonen en werken.

Hij woont nu in Essonne in Ile-de-France.

Zijn eerste baan is bij de douane, alwaar hij de functie van controller vervult. Hij neemt deel aan wedstrijden voor nieuw schrijftalent, en waagt de sprong, en stuurt zijn eerste manuscript op naar een uitgever. Zijn eerste boek, Glacé , verschijnt in 2011. De Nederlandse titel is “Een kille rilling”. Het wordt een groot succes in Frankrijk en in vele landen daarbuiten. In 2012 volgt zijn tweede roman. Le Cercle, vertaald als “Huivering”. ‘Verduistering is de titel van z’n derde roman. In het najaar van 2017 volgt ‘Nuit’ ( ‘Schemering’). In Frankrijk is de auteur inmiddels een beroemdheid.

Over het boek.

Claire Diemar, docente aan het Marsac college, wordt vermoord aangetroffen in de badkuip van haar woning. Ingepakt in een kluwen van touwen en voorzien van een staaflampje in haar keel. Martin Servaz wordt opgebeld door Marianne, zijn ex met wie hij zeven jaar getrouwd is geweest. Hugo, de zoon uit het tweede huwelijk van Marianne, is verward aangetroffen in de woning van Claire Diemar en is daarmee hoofdverdachte nummer één geworden. Hij was immers ook leerling aan het lyceum van Marsac, en Claire Diemar was een van zijn docenten Alleen Hugo kan het bijna niet gedaan hebben. Er zijn teveel tegenstrijdigheden en losse eindjes rondom zijn bemoeienis.

Margot Servaz studeert ook aan het Marsac. Zij, gothic, piercings in wenkbrauw en onderlip, lang, slank en gespierd, heeft de aard naar haar vader en wordt het onderzoek ingezogen. Margot is zijn dochter uit het tweede huwelijk van Martin Servaz met Alexandra.

Dit boek is een meesterlijk vervolg op ‘Een kille rilling’. Bernard Minier toont zich wederom een meesterlijk en gepassioneerd verteller. Zijn schrijfstijl is dan weer sec en droog, en vervolgens gepassioneerd en verdrietig als hij schrijft over levens en relaties die uit de rails lopen. ‘Huivering’ is allereerst een zeer spannende thriller, maar daarnaast ook  een roman over het grote verlaten in een tijd dat de onsterfelijkheid op de loer ligt en het leven eeuwig lijkt te duren. Het verlaten om de ergste reden die er is.

Het centrale thema van liefde en verraad is door Bernard Minier uitermate knap uitgewerkt. Alhoewel liefde en verraad, of toch verraad om de liefde of verraad door de liefde?.

Met groot poëtisch vermogen beschrijft Minier keer op keer de elementen: wolkenluchten, water, storm, schaduwen. Soms komt alles samen:

‘De maan stond als een trieste vrouw aan de hemel, de enige die hem niet zou verraden’

Opvallend en uitermate boeiend  in dit boek is de snoeiharde kritiek op het politieke bestel in Frankrijk, en de kritiek op de religie van de dominante en steriele massaconsumptie.  Aan de hand van een plaatselijk politicus wordt een verbazingwekkende en vernietigende analyse beschreven van de politieke situatie in Frankrijk. Kritiek op de totale morele onverschilligheid van politici die de top willen bereiken. Onder het motto:

‘Controle is voor mensen even noodzakelijk als voor ratten

Huivering is het boek dat volgt op ‘Een kille rilling’. Het verdient aanbeveling de boeken in de juiste volgorde te lezen.

Deze beklemmende, zeer spannende en intelligent geschreven thriller verdient zonder meer

Vijf sterren

 

Jacques Claasen

Samen lezen, de Top Vijf van het eerste half jaar door: Jac

Jac top vijf juist

De directie van dit theater heeft mij gevraagd om een top vijf te produceren van de boeken gelezen in de eerste zes maanden van dit jaar. Na het sneuvelen van enkele topfavorieten ( Cilla en Rolf Börjlind – Wiegelied en Jo Nesbø – Bloed op sneeuw) resteren op volgorde van lezen de volgende titels:

Jean-Christophe Grangé – De Passagier

Philip Kerr – Pruisisch Blauw

Bernard Minier – Een kille rilling

Daniel Cole – Ragdoll

Michael Robotham – Sluit je ogen

 

Wat is het criterium geweest om te komen tot deze top vijf?

In principe is lezen de verwoording van emoties, zoals daar zijn vreugde, verdriet, angst, woede, verbazing en afschuw, door een auteur die de vaardigheid bezit om dit op te schrijven zodanig dat de lezer geroerd wordt.

Ik lees voor mijn plezier. Dat is voor mij de basisemotie. Een boek moet iets oproepen dat mij in mijn normale, saaie ( sic) leven nooit zal overkomen. Daarom was ik al na twee boekjes klaar met Baantjer. Met de tv serie ging het niet veel beter. De sympathieke, beetje truttige diender, die elke morgen, na het nuttigen van een bord havermout met bruine suiker, naar zijn kantoor ging om zich dra te begeven naar de plaats delict alwaar een al dan niet gedeeltelijke ontklede BN’er zijn best deed om er dood uit te zien, was niet bepaald mijn favoriet. Een tv format dat hartstikke dood was, om in vaktermen te blijven. Zo saai, dan was mijn kantoorbaan met twee juffrouw Jannie’s en het gegoochel met debiteuren en crediteuren een stuk spannender.

Nee dan Jules Maigret, die scherpzinnige speurder met de pijp, wiens avonturen zich tenminste afspeelden in spannende milieus. Auteur Georges Simenon, een gekend schuinsmarcheerder, had zijn huiswerk goed gedaan en het barstte dan ook van de nachtclubeigenaren, hoeren, pooiers, minnaars en overspelige lieden, verderfelijke lieden uit de bourgeoisie en ander schuim van laag allooi, die elkaar naar het leven stonden.

Het moge duidelijk geworden zijn. Mijn thrillers moeten hoofdpersonen bevatten met bepaalde kwaliteiten, zodanige eigenschappen dat de dunne scheidslijn tussen goed en kwaad niet altijd even duidelijk te duiden is. Eenzame wolven, licht ontvlambare neuroten, gescheiden of op z’n best elkaar duldend, anti autoritair, drankzuchtig en met losse handjes. Eigenschappen die in de regel niet positief worden gewaardeerd worden, die dikwijls leiden tot een niet zo politiek correctie instelling als gewenst en voorgeschreven is binnen het korps.

Bovenstaande titels hebben ( voor een groot deel het volgende) gemeen:

  • Er is sprake van veel zwarte humor, veelal cynisch van karakter met veel harde grappen.
  • Het verhaal is intelligent geschreven. Van de lezer mag verwacht worden dat hij wat moeite moet doen om in het spoor te blijven van de auteur.
  • Er is in alle boeken sprake van een sterke filmische schrijfwijze met korte hoofdstukjes en veelvuldig wisselende scènes.
  • De hoofdrolspelers gaan niet altijd volgens de regeltjes te werk , maar naaien hun eigen naad.
  • We diepen dit wat uit aan de hand van Anaïs Chatelet ( op de naam alleen al word je verliefd), een van de hoofdpersonen uit De Passagier. Neuroot, psychisch verminkt. Vroeger een kille verleidster, nu een neurotische internetdatester. In de loop van het verhaal ontwikkelt zij zich tot een volkomen politiek incorrecte anarchocop, die vastloopt in de politiebureaucratie; de evenknie van Colomba Caselli. De granieten schoonheid met de groene ogen, uit Dood de Vader.

Haar team bestaat uit:

  • Hervé le Coz, luitenant, leeft op de zak van een overjarige barones.
  • Amar bijnaam Jaffar, weigert alimentatie te betalen en heeft de familierechter achter zich aan.
  • Conant.
  • Zakraoui bijgenaamd ‘Zak’, drugsgebruiker en verdacht van polygamie.

Zij noemt dit zooitje ongeregeld ‘De enige echte mannen in mijn leven.’

Een schrijver moet een uitstekend verteller zijn, een plot kunnen neerzetten, goed gedocumenteerd waar nodig en vooral, hij moet meerwaarde kunnen creëren door beschouwingen, opmerkingen, verhaallijntjes die niet per se nodig zijn in het plot maar buitengewoon interessant zijn voor de lezer.

Bovenstaande auteurs hebben al deze eigenschappen. Trouwens vele anderen ook. Toch wil ik graag benadrukken hoe verschrikkelijk aangenaam verrast ik was door Jean-Christophe Grangé. Grangé beschikt over een onuitputtelijke fantasie vol absurde situaties, wendingen en mensen. Kunt u zich een karaokewedstrijd voor clochards indenken? Die  tandeloze, rochelende, spuwende,zuipende, grofgesneden en – gebekte clochards die Johny Halliday’s ‘Pour moi la vie van commencer’ verkrachten?

Michael Robotham’s Sluit je ogen is het gebruikelijke buitenbeentje. Als een fantastische stylist voert hij de lezer mee in een ijzersterke thriller met sprankelende dialogen en mooie levensechte personen.

Jac Claasen.