Jac las: Macbeth-Jo Nesbø****

Macbeth

Jo Nesbø – Macbeth

Inleiding:

Het is niet aan mij om te oordelen of de doelstellingen van het Hogarth Shakespeare project gehaald zijn. Dit geldt tevens  voor de vraag of de vertaling van Shakespeare’s Macbeth naar een hedendaagse thriller, spelend na de oliecrisis in 1973 in een Schots stadje, geslaagd is te noemen. Ter beoordeling  ligt een thriller ter lezing en beoordeling voor, zonder verdere historische achtergrond. Het zou uiteraard bijzonder interessant geweest zijn te vernemen hoe de creatieve gigant uit Stratford-upon-Avon (1564-1616) zijn Macbeth anno 2018 vorm gegeven zou hebben. Van Jo Nesbø weten we het nu.

Over het boek:

Wat een geweldig intro van Jo Nesbø. In de eerste vier bladzijden beschrijft hij de val van een regendruppel over een roestige, vervallen, corrupte stad, totdat de druppel valt op een helm en het leren jack van een motorrijder, een Norse Rider, lid van de gelijknamige outlaw motor gang. De toon is gezet. Drugs en corruptie, en daarmee de macht in dit stadje. Daar draait het om. De toon is hard, erg hard en donker, heel erg donker. Nesbø, toch al geen lachebekje, heb ik slechts een keer kunnen betrappen op een min of meer grappige opmerking. Het lijkt wel of het verhaal speelt in een post apocalyptische, dystopische wereld, waarin recht en orde, begrippen uit lang vervlogen tijden zijn.

De loodzware noodlotsbestemming is door Nesbø uitstekend invoelbaar en met veel gevoel voor dramatiek beschreven. Het drie, vier maal benoemen van dezelfde zaken in steeds andere bewoordingen verhoogt het dramatisch effect. Het regent het gehele boek door, het is koud en kil in de stad en in de harten van de hoofdrolspelers. Wat door moet gaan voor liefde is het ijsharde niets ontziende streven naar aanzien, prestige en macht. Lady, een ambitieuze, manisch depressieve vrouw, op het waanzinnige af, heeft de broek aan en stuurt de teruggevallen Macbeth naar een roemloos einde. Geweld en bloed, veel geweld en veel bloed zijn de onmisbare bestanddelen in dit koningsdrama.

Af en toe vliegt Nesbø heerlijk uit de bocht. De drie heksen voorstellen door een shemale en twee verminkte Chinese zussen die bedreven waren in de productie van heroïne in een opiumkit in Bangkok en die nu datzelfde kunstje uithalen voor Hecate, de maffiabaas, in een mysterieus productieproces waarbij uiterst obscure ingrediënten gemengd en gekookt worden, is een grandioze vondst.

Wijkt Macbeth af van hetgeen we gewoon zijn van Jo Nesbø? Ja, vooral in het gebruik van pathetische, gezwollen, barokke, theatraal woordgebruik en zinsopbouw, duidelijk afwijkend van zijn ander werk. Is het de bedoeling van Nesbø geweest om het bombastische stuk van Shakespeare op deze manier te eren en een ode te brengen aan de Engelse schrijver? En dan die rare trekjes in het SWAT team!  Kreten als ‘Trouw en broederschap. Gedoopt in vuur, Verenigd in bloed’  neigen naar Teutoonse tendensen, nog eens versterkt  door een leider met charismatische trekken, en het legitieme gebruik van geweld door de overheid of wat daar voor door moet gaan. Klassieke kenmerken van een verdorven isme.

Nesbø, in navolging van Shakespeare, maakt er een geweldig gewelddadig zootje van. In de klassieke strijd van goed tegen kwaad wordt ruimschoots baan gemaakt voor ontrouw, verraad, dood, wraak,machtsmisbruik en – wellust en dat alles gegoten in stromen van bloed. Nesbø schrijft uitstekend, maar op een of andere manier heeft het boek, met uitzondering van bepaalde stukken me te weinig geboeid. En dat zijn we niet gewend, niet in de Harry Hole reeks en zeker ook niet in zijn losstaande thrillers. Is het de barokke schrijfstijl geweest die onafgebroken over de lezer wordt uitgesproeid? Het ouderwets aandoende, niet aansprekende, naar de jaren zeventig van de vorige eeuw getransformeerde koningsdrama?

Er zitten een aantal superieure, spannende Nesbø gedeelten in het boek en een fraai apocalyptisch slot, maar bij elkaar opgeteld biedt deze som onvoldoende tegenwicht  om bijv. een vergelijking met De zoon of ander werk  te kunnen doorstaan.

Vier sterren.

Jac Claasen.

Advertenties

Karin las: Herberekening-Frederik Baas****1/2

Baas

Met dank aan Ambo|Anthos uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Frederik Baas

Uitgever: Ambo|Anthos

Aantal pagina’s: 221

Genre: Literaire Thriller

Verschijningsdatum: april 2018

 

Over de auteur:

Achter het pseudoniem Frederik Baas gaat Jan van Mersbergen schuil. Hij debuteerde als thrillerauteur met het alom geprezen Dagboek uit de rivier.

( www.amboanthos.nl )

Cover:

Hoe mooi eenvoud kan zijn zeg. Het mooie is ook dat je na het lezen van het boek nog na zit te denken hoe dit bij het verhaal past. Sterker nog, ik kan er nog steeds wel over nadenken want ik kom er niet helemaal uit. Love it!

Achterflap:

‘Het schrijfblok ligt voor me, met de pen er weer naast. En ik weet: als ik straks een lijstje heb en ik al die punten aan elkaar kan knopen en alles duidelijk vertel dan laten ze me weer gaan. Dat weet ik zeker, als ik maar rustig kan blijven. Als de beelden van afgelopen dagen me niet de baas worden en ik niet weer ga gillen en schreeuwen, als ze van mijn hoofd via mijn arm op dat papier kunnen komen. Schrijf het eerste wat in je opkomt, zei die man. Dan volgt de rest vanzelf. Even luister ik naar dat zoemen in deze kamer, en dan schuif ik het schrijfblok naar me toe, sla het voorblad van stevig karton om en pak de koude pen in mijn hand en mijn hoofd lijkt rustig, en helemaal bovenaan schrijf ik met trillende hand … Herberekening.’

Mening:

BAM. Wat een opening! Vanaf de eerste letter grijpt dit verhaal me, ben ik nieuwsgierig, word ik van de stoel geblazen door de wijze van vertellen; door Leon. Dit is zó anders dan anders, zo origineel ook en Baas bewijst direct wéér een Baas te zijn met de pen.

Leon besluit ‘zorg te dragen’ voor de huurauto van Yousra. Hij volgt de navigatie en het is werkelijk subliem hoe rondom dit gegeven zich een briljant verhaal ontvouwt. Het bijzondere is dat Baas je met weinig vaart en gebeurtenissen compleet vast weet te klinken, omdat je op je klompen aanvoelt dat dit gewoon niet oké zal zijn. Omdat je hersens continue ratelen waar dit naartoe zal gaan. Die ruimte, dat aandacht vasthouden, daar ligt voor mij de onderliggende spanning en man wat een leesgenot.

Daarnaast geeft alleen Leon zelf al alle stof tot nadenken. Wát een personage en wie is toch deze negentienjarige jongen, voorzien van een ‘stoornis’, die je met zijn hart van goud aan de hand meeneemt in zijn wereld en zijn belevingswereld. Aan alles komt een eind en dit einde heb ik gewoon twee keer nagelezen. Om het zeker te weten, om het nog eens extra in me op te nemen. Wanneer een boek dit allemaal met je doet, is dat gaaf of gaaf?

Conclusie:

Herberekening wordt op alle fronten fantastisch neergezet. Dit is nou zo’n boek waarvan ik denk: dit vind je helemaal geweldig, of niet.

Het moge duidelijk zijn. Ik vond het ge-wel-dig.

Schrijfstijl: 5

Leesplezier: 5

Spanning: 4

Psychologie: 4.5

Originaliteit: 4.5

Plot: 4.5

Vier en halve sterren voor Herberekening.

Karin Meinen.

Samen praten met: Hayley Barker van Showstopper!

HAyley Barker

Onze Myrtle las nog niet zo lang geleden de kei mooie Showstopper van Hayley Barker. Ze was meer dan enthousiast en gaf vijf stralende sterren. Recensie gemist? Klik dan even deze link:

Myrtle (15) las: Showstopper-Hayley Barker*****

Na het delen kwamen wij in gesprek met de auteur zelf en mochten wij haar een paar vragen stellen. Whoooooop hoe gaaf en lezen julie met ons mee?

Het interview:

1: Can you tell us who you are in only two words?

A writer and a mum.

1: Kun je ons vertellen wie je bent in twee steekwoorden?

Een schrijver en een moeder.

2: Who or what inspired you to start writing? Why this genre?

I have always loved books and reading and writing, and I taught English Literature for nearly eighteen years so I spent a lot of time talking to young adults about the kind of things they like to read. I knew they liked thrilling, exciting stories which gave them something to think about and I wanted to try and write something which managed to do this.

For a long time, I had been growing apprehensive about the direction that England was heading in – the right wing media seemed to be continually reporting about “uncontrolled” immigration levels and the apparently associated rise in crime and drain on the health care and benefit systems. Racist language and ideas were being bandied about on social media, backed up with out of context statistics or down-right lies. I wanted to write something which attempted to address this in some way.

I had also been thinking about writing a story set in a circus for ages. I wasn’t a huge fan of actual circuses, which always seemed a bit run down and tawdry in real life, but fictional ones had always appealed to me. I think it was the way that the circus can represent an alternative to drab reality, a supposedly magical escape where anything can happen. For a couple of months, I had been reading books about historical circuses and toying with plot ideas.

One evening, the two concepts merged together. I sat and scribbled down the scene which became the Prologue and the rest of the story developed from there.

2: Door wie werd je geïnspireerd om te gaan schrijven? En waarom dit genre?

Ik hield altijd al van boeken, lezen en schrijven en ik heb bijna 18 jaar lang Engelse Literatuur gegeven dus heb ik veel tijd gehad om te praten met jongvolwassenen over wat ze leuk vinden om te lezen. Ik wist dat ze hielden van spannende verhalen die hen iets gaven om over na te denken en ik wilde proberen om iets te schrijven dat beide had.

Al heel lang was ik het niet eens met de richting waar Engeland naartoe ging – de rechtse media leek haast wel alleen nog maar te rapporteren over de “gigantische” immigratie en de blijkbaar groeiende criminaliteit en de bezuinigingen op de gezondheidszorg en bijslagen. Racistische uitspraken en ideeën kwamen als een vloedgolf over de sociale media, gesteund door uit de context gerukte statistieken of keiharde leugens. Ik wilde iets schrijven dat deze problemen op een manier onder de aandacht zou brengen.

Ik was ook al lang na aan het denken om een verhaal te schrijven dat zich afspeelt in een circus. Ik was geen grote fan van echte circussen, die altijd een beetje afgekraakt en opzichtig leken, maar fictieve circussen trokken me altijd wel. Ik denk dat het de manier is hoe het circus een alternatieve realiteit kan laten zien, een zogenaamde magische toevlucht waar alles kan gebeuren. Een paar maanden lang had ik boeken gelezen over historische circussen en speelde ik met plotideeën.

3: We thought the cover was absolutely stunning! Did you work on it yourself or did you let someone else take the wheel?

Thank you, I love the cover too! The illustration was by Liam Drane and the overall design by Andrew Biscomb who both work for Scholastic, my UK publisher. They are  working on the cover for book two at the moment – I can’t wait to see it!

3: De cover vonden wij meer dan prachtig. Heb je daar zelf aan mee gewerkt of laat je dat aan iemand anders over?

Bedankt, ik hou ook van de cover! De illustratie is gemaakt door Liam Drane en het design is bedacht door Andrew Biscomb, die beide bij Scholastic werken, mijn Engelse uitgever. Ze werken allebei nu aan de cover voor mijn tweede boek – ik kan niet wachten om het te zien!

Showstopper

4: How much of Hayley do we see back in the characters? Were there people you know that inspired them?

In the novel, Ben learns to question the “truths” he has been told and realises that his own views on what is right and wrong are very different from his parents and others around him. I am fortunate enough to have lovely parents who are very, very different from Ben’s but I still think this is an experience which I had, and which all teenagers have, or should have, to some extent. I’m not saying that the values of our parents and the society we live in are always wrong and should always be challenged, but I do think it is important that young adults learn to think for themselves and form their own political opinions which may, or may not, be the same as those around them.

I would love to say that I am similar to Hoshiko -she is brave, feisty and a brilliant, beautiful and talented performer but, unfortunately, I don’t think I can claim any of these talents or attributes! I’d like to think I’d retain her dignity and determination if I went through the horrific experiences she does, but who knows? I do know that I was rubbish at gymnastics at school and I’m certainly no tightrope walker!

When I was ten years old, a man called Labi Siffre released a song called (Something Inside) so Strong, as a protest about apartheid which was still going on in South Africa at that time. It’s such a powerful outcry against oppression and injustice that  the song always stuck with me and I was listening to it and thinking about the words of it a lot when I was writing Hoshi’s scenes:

4: Hoeveel van Hayley vinden we terug in de personages? Waren er bekenden uit je omgeving die inspiratie gaven?

In het verhaal leert Ben om de “waarheden” die hem verteld worden in twijfel te trekken en realiseert hij zich dat zijn kijk op wat goed en wat slecht is heel erg anders is dan die van zijn ouders en de anderen om hem heen. Gelukkig heb ik geweldige ouders die heel, heel anders zijn dan die van Ben maar ik denk nog steeds dat dit een ervaring is die ik heb gehad, en die alle tieners hebben of zouden moeten hebben tot op een bepaalde hoogte. Ik zeg niet dat de waarden van onze ouders en de maatschappij waar we in leven het altijd fout hebben en altijd uitgedaagd moeten worden, maar ik denk wel dat het belangrijk is dat jongvolwassenen leren voor henzelf te denken en hun eigen politieke richting inslaan die misschien wel, of niet, hetzelfde is als die van de mensen om hen heen.

Ik zou het prachtig vinden om te zeggen dat ik lijk op Hoshiko – ze is dapper, hardnekkig en een briljante, mooie en getalenteerde performer, maar, jammer genoeg, denk ik niet dat ik kan zeggen dat ik een van deze talenten of karakteristieken heb! Ik zou willen denken dat ik mijn waardigheid en volhoudingsvermogen zou houden als ik de verschrikkelijke ervaringen die zij heeft moeten ondergaan zou moeten ondergaan, maar wie weet? Ik weet wel dat ik slecht was in gymnastiek op school en dat ik zeker geen koorddanser ben!

Toen ik tien jaar oud was, was er een man genaamd Labi Siffre die een nummer uitbracht met de naam (Something Inside) so Strong, een protest over Apartheid wat toen nog gaande was in Zuid-Afrika. Het is zo’n krachtige kreet tegen discriminatie en onrechtvaardigheid dat het nummer me altijd bij is gebleven en ik veel over de woorden nadacht toen ik Hoshi’s scenes aan het schrijven was:

The higher you build your barriers

The taller I become

The farther you take my rights away

The faster I will run

You can deny me

You can decide to turn your face away

No matter, cos there’s….

 

Something inside so strong

I know that I can make it

Tho’ you’re doing me wrong, so wrong

You thought that my pride was gone

Oh no, something inside so strong

Oh oh oh oh oh something inside so strong

 

The more you refuse to hear my voice

The louder I will sing

You hide behind walls of Jericho

Your lies will come tumbling

Deny my place in time

You squander wealth that’s mine

My light will shine so brightly

It will blind you…

Red. : wat een prachtnummer….luister het hier op YouTube:

Labi SiffreSomething Inside So Strong

5: If we could take a look at your bookshelf, what will we find? Do you have an all-time favorite?

My bookshelves are quite messy, I’m afraid, and very varied! I have lots of Young Adult books and modern literature  as well as lots of classics. My favourite book ever is Wuthering Heights, by Emily Bronte – it’s such a passionate and wild story of all consuming love.

I think  though, that The Handmaids Tale, by Margaret Atwood, has probably inspired more than any other book. I studied it at A level and a passion for feminist writing and issues, and the knowledge  that dystopian literature can cast such illuminating and  relevant light on contemporary society has stayed with me ever since.

The most recent book I loved was The Power, by Naomi Alderman, which is speculative fiction about what would happen if women ruled the world. It’s enlightening, shocking and absolutely compelling.

5: Als we een kijkje nemen in je boekenkast, wat treffen we daar dan aan? Heb je ook een favoriet allertijden?

Mijn boekenkasten zijn best rommelig ben ik bang en ook heel gevarieerd! Ik heb veel Young Adults en moderne literatuur, maar ook veel van de klassiekers. Mijn favoriete boek is Wuthering Heights, door Emily Bronte – het is zijn gepassioneerd en wild verhaal over obsessieve liefde. Ik denk aan de andere kant dat The Handmaid’s Tale door Margaret Atwood me waarschijnlijk meer geïnspireerd heeft dan welk ander boek dan ook. Ik heb het bestudeerd op A niveau en met een passie voor feministisch schrijfwerk en problemen, en de kennis van dystopische literatuur dat zo verlichtend kan werken en zo’n relevant licht schijnt op de hedendaagse maatschappij is me altijd bijgebleven.

Het meest recente boek dat ik geweldig vond was The Power door Naomi Alderman, wat een speculatieve fictie is over wat er zou gebeuren als de wereld door vrouwen zou worden geregeerd. Het is verlichtend, shockerend en niet te stuiten.

6: Can we expect a new book already? If yes, what can we expect?

The sequel to Show Stopper will be out in Holland next year, I believe. I’ve just finished working on the final draft, which is a lovely stage to be at. The circus is back and I’m afraid things get even worse for poor Ben and Hoshiko!

6: Kunnen we al een nieuw boek verwachten? Zo ja, kun je ons daar al wat over vertellen?

Het vervolg op Showstopper zal volgend jaar in Nederland uitkomen dacht ik. Ik ben net klaar met de laatste versie te schrijven, wat een fijne fase is om je in te bevinden. Het circus is terug en ik ben bang dat de situatie voor arme Ben en Hoshiko nog erger wordt!

7: Do you have a favourite character in Showstopper?

I think it has to be Greta. When I introduced her character, I wanted to make sure she wasn’t an apathetic victim just because she was a child and for her to play her part in the action and the plot too. She’s so positive, loyal and courageous but also has an innocent and trusting streak which make her very easy for me to love.

7: Zit er in Showstopper een personage welke je het liefste ziet?

Ik denk dat dat Greta moet zijn. Toen ik haar personage introduceerde, wilde ik er zeker van zijn dat ze niet gewoon zo’n zielig slachtoffer was omdat ze een kind was en ik wilde dat ze ook een gedeelte speelde in de actie en het plot. Ze is zo positief, loyaal en vol moed, maar heeft ook een onschuldige en vertrouwende kant zodat ze voor mij heel makkelijk is om van te houden.

8:  And last but not least: We’ll gladly toast with you on the success of Showstopper. What kind of drink do you choose? 😉

Ooh, thank you! Anything with bubbles, preferably Champagne, but Prosecco will do…or a nice long gin and tonic please!

8: En last but not least: We proosten graag met je op het succes van Showstopper. Met welk drankje gaan we dat doen?

Ooh, bedankt! Alles met bubbels heb ik graag, het liefst Champagne, maar Prosecco is goed genoeg… of een goeie long gin and tonic alsjeblieft!

 

Wij bedanken Hayley Barker voor haar tijd en de meer dan leuke antwoorden!

Corina las: Alya-Hay van den Munckhof****

Alya 2

Met dank aan Hay van den Munckhof voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Hay van den Munckhof

Uitgever: Mozaïek

Aantal pagina’s: 304

Genre: Historische Roman

Verschijningsdatum: 24 april 2018

Over de auteur:

Aan pseudoniemen doe ik niet. Hay van den Munckhof is dus gewoon mijn echte naam en ook mijn schrijversnaam. In 1949 werd ik als tweede in een gezin van zeven kinderen geboren in Koningslust, een dorpje in Noord-Limburg met zo’n duizend inwoners. Sinds 1973 woon ik met mijn vrouw en twee zoons (intussen allebei uitgevlogen) in het naburige Panningen, dat je een groot dorp, maar met enig recht ook wel een kleine stad zou kunnen noemen. Van 1969 tot 2011 werkte ik als onderwijzer, meestal in de leeftijdsgroep van tien tot twaalf jaar, groep 7 en/of 8 dus.

( Bron: http://www.hayvandenmunckhof.nl )

De cover:

Prachtige kleuren en wat een mooi lettertype voor de titel… echt schitterend.

De achterflap:

Deze debuutroman van Hay van den Munckhof is het eerste deel van een tweeluik over de veertienjarige Alya. In het islamitische Cordoba van het jaar 842, beheerst Alya de talen van alle omliggende landen. Dankzij Oncha, haar slavin uit Navarra, spreekt zij zelfs het Frankisch van de koninkrijken in het noorden. Als dat de emir ter ore komt, blijkt Alya’s gave niet alleen een zegen te zijn. Zeer tegen de zin van haar vader stuurt de emir Alya als tolk mee met een gezantschap naar het christelijke Navarra. Dat wordt het begin van een barre tocht, die Alya dwars door het negende-eeuwse Europa voert.

Mening:

In een frisse beeldende schrijfstijl neemt Hay je mee door het leven van Alya. Vanuit haar perspectief word je meegenomen door het eeuwenoude Cordoba en alle andere landen, inclusief Europa. 

Alya is zeker voor die tijd een bijzonder meisje dat struggelt met hoe het hoort en hoe zij het zou willen. Je leert haar meer dan goed kennen, en hebt op het ene moment bewondering voor haar moed en vindingrijkheid, en daarna weer medelijden omdat ze zoveel moet doorstaan.

Hay verstaat de kunst van het vertellen, en geeft je het gevoel dat je terug bent in de tijd en je naast Alya loopt, every step of the way. Ik hou er van om me te proberen voor te stellen hoe de landen er toen uit zagen, en door de mooie details die precies in de juiste proporties aanwezig zijn, lukt dat uitstekend. Daarentegen is het af en toe verbijsterend om te lezen hoe er toentertijd bijvoorbeeld slavenhandel werd gedreven.

Het einde is verrassend, maar wel des Alya’s, en je zou het liefste gelijk doorlezen in deel twee. 

Conclusie:

Een prachtige debuutroman die je meevoert door het verleden. Echter vind ik het persoonlijk eerder een echt jeugdboek, maar dat maakte het genieten niet minder.

Vier sterren voor Alya.

Corina Nieuwenhuis.

Samen wachten op, om te recenseren….

En ja hoor daar zijn we weer met drie prachtboeken welke gelezen en geresenceerd gaan worden. Éénmaal gaan we ook mooi weer samen lezen! #gezellig #samenlezenisechtleuker

**Op 17 april verscheen bij Uitgeverij De Fontein het tweede boek met Jane Bennet en Mike Lockyer in de hoofdrol, namelijk Keer niet terug van Clare Donoghue. Hij staat ondertussen in Drenthe op de ereader en er gaat geheid genoten worden.

**Op 19 april verscheen bij Uitgeverij Cargo de thriller en het debuut Vogelvrij van Kasper van Beek. De rechten zijn al verkocht aan Duitsland dus dat schept verwachtingen hè! Ka & Co gaan voor een duo-recensie en hebben er zin in!

**Op 17 mei verschijnt bij Uitgeverij De Bezige Bij de nieuwste roman van Daan Heerma van Voss met de prachtige titel Noem het liefde. Hij ligt in Drenthe op de stapel en we mogen binnenkort nog wat tofs gaan doen omtrent dit boek so stay tuned!

Over Keer niet terug:

In een bizarre moordzaak stuit brigadier Jane Bennett op iets wat een grafkist moet voorstellen. De kist bevat het lijk van een vermiste studente. Er worden twee verdachten verhoord, maar beiden ontkennen betrokkenheid. Wanneer enige tijd later opnieuw een kist wordt aangetroffen, bevestigt een anonieme tip Jane’s vermoeden dat de twee zaken verband houden. Gaandeweg wordt het brigadier Jane Bennett en inspecteur Mike Lockyer steeds duidelijker dat ze jagen op een moordenaar die vastbesloten is zich door niets of niemand te laten stoppen.

Over Vogelvrij:

In Vogelvrij wordt het rustige leven van Olaf op zijn kop gezet wanneer hij een groene envelop tussen zijn post vindt. In de envelop zit een foto van hemzelf, lachend aan de oever van een bevroren meer, met zijn arm om de schouders van een andere man. Hij herkent deze man niet en heeft geen enkele herinnering aan het moment waarop de foto is genomen. Nergens lijkt hij antwoorden te kunnen vinden, maar zijn argwaan wordt gewekt als zijn familie zegt dat het vast een grap is en dat hij de foto maar moet vergeten. Samen met Mila, een collega die haar eigen redenen heeft om hem te helpen, begint Olaf aan een zoektocht naar de onbekende man op de foto. Het leidt hem van Amsterdam naar Helsinki, en de nachtmerries die Olaf in toenemende mate teisteren blijken verrassend dicht bij de waarheid te komen. Hoe meer Olaf en Mila ontdekken, hoe gevaarlijker de belagers worden die hen achtervolgen. Wie heeft de foto gestuurd en vooral: waarom?

Over Noem het liefde:

Geloof ik eigenlijk nog wel in de liefde? Het is een vraag die de vierendertigjarige Thomas Wolf zich lang niet heeft durven stellen. Maar nu hij is gevallen voor het jonge meisje A. moet hij wel. Zeker als zijn enige vriend, de zieke filosoof Adriaan, hem vraagt om elk onderdeel van zijn relatie te documenteren. Adriaan, die vreest de kerst niet te zullen halen, wil nog één keer meemaken hoe het is om helemaal in iemand op te gaan. Vanaf dat moment is Thomas een dubbelagent in de liefde. Ondertussen eist A. al zijn aandacht op: ze wenst het beste stel uit de geschiedenis te zijn, wil dat iedereen jaloers op hen is, en ze rust niet voordat ze Thomas heeft laten zien wat het in het huidige ‘narcistische tijdperk’ betekent om van iemand te houden. Maar wanneer ze elkaar helemaal proberen te doorgronden, komt hun relatie onder steeds meer druk te staan. Wie zal wie het eerste hebben ontleed en wat zal er gebeuren als alle geheimen eindelijk boven water zijn gekomen.

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Met dank aan Ambo|Anthos uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Herberekening

Over Herberekening :

‘Het schrijfblok ligt voor me, met de pen er weer naast. En ik weet: als ik straks een lijstje heb en ik al die punten aan elkaar kan knopen en alles duidelijk vertel dan laten ze me weer gaan. Dat weet ik zeker, als ik maar rustig kan blijven. Als de beelden van afgelopen dagen me niet de baas worden en ik niet weer ga gillen en schreeuwen, als ze van mijn hoofd via mijn arm op dat papier kunnen komen. Schrijf het eerste wat in je opkomt, zei die man. Dan volgt de rest vanzelf. Even luister ik naar dat zoemen in deze kamer, en dan schuif ik het schrijfblok naar me toe, sla het voorblad van stevig karton om en pak de koude pen in mijn hand en mijn hoofd lijkt rustig, en helemaal bovenaan schrijf ik met trillende hand … Herberekening.’

Myrtle (15) leest:

62c9b895-0197-4f11-b3da-344da1d99153

Over Divergent 2 – Opstand :

Na de gruwelijke gebeurtenissen tijdens haar Inwijdingsdag vlucht Tris weg uit Onverschrokkenheid. Gevoelens van rouw en schuld over de dood van Will en haar ouders achtervolgen haar. Ondertussen woedt er een oorlog tussen de facties. Binnen het hoofdkwartier van Eruditie vinden gevaarlijke ontwikkelingen plaats. In de andere facties heerst verdeeldheid tussen zij die willen vechten en zij die de vrede willen bewaren. Terwijl ze strijdt tegen Eruditie, neemt Tris grote risico’s om haar dierbaren te redden. Met de keuzes die ze maakt, zet ze haar relatie met Tobias en haar eigen leven op het spel. Door ingrijpende ontdekkingen moet Tris volledig accepteren dat ze afwijkend is, zelfs als ze niet weet wat ze daardoor zal verliezen…

Jac leest:

Nachtmerries.jpg

Over Nachtmerries :

Wat als je ergste nachtmerrie werkelijkheid wordt?

De universiteit van Cambridge wordt geteisterd door verontrustend groeiend aantal zelfmoorden van studenten. Rechercheur Mark Joesbury leidt het onderzoek en moet meer slachtoffers te voorkomen. Daarvoor zet hij de jonge en gedreven politieagente Lacey Flint in, die undercover als onzekere studente in het campusleven duikt…

Alleen psychiater Evi Oliver weet wie Lacey echt is, omdat zij ook onderdeel uitmaakt van het onderzoek. Langzaam ontdekken ze een verschrikkelijke trend en als Lacey dezelfde afschuwelijke nachtmerries krijgt als die waarvan de zelfmoordslachtoffers voor hun dood last van hadden, wordt duidelijk dat zij de volgende is.

Corina leest:

Met dank aan Natascha van Limpt voor het recensie-exemplaar.

Luotisade

Over Luotisade 1 – Schaduwen der verdoemenis :

Aan het sterfbed van haar moeder krijgt Eleanor te horen dat ze nog een broer heeft. Tijd om vragen te stellen is er niet: het dorp wordt aangevallen door trollen en met de grond gelijk gemaakt. De jonge vrouw vlucht weg en bijt zich vast in de zoektocht naar haar broer.Kilometers bij haar vandaan ontdekt de piraat Brian dat hij een mysterieus medaillon bezit, waarover hij van zijn kapitein niet mag spreken. Toch kan hij het geheim maar moeilijk naast zich neerleggen. Wanneer hij aan land gaat om Luotisade te verkennen, gebeuren er dingen die hij niet had voorzien. Zijn leven verandert voorgoed.Eleanor en Brian worden beiden gedwongen de gevreesde Verdoemenis in te trekken, een vergeten streek waar afschuwelijke wezens wonen en de dood constant op de loer ligt. Met gevaar voor eigen leven proberen ze de geheimen te ontrafelen en het verleden en de toekomst aan elkaar te knopen.

Corina las: Trucker Girl 2-Stuurloos-Cecilia Campos***1/2

Trucker girl 2.jpg

Met dank aan Cecilia Campos voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Cecilia Campos

Serie: Tweeluik Trucker Girl

Uitgever: Brave New Books

Aantal pagina’s: 295

Genre: New Adult

Verschijningsdatum: 1 december 2017

Over de auteur:

Wanneer ik niet aan het schrijven ben, ben ik waarschijnlijk mijn best aan het doen mijn wilde krullen en mijn onstuimige karakter in toom te houden. Mijn grootste probleem is dat mijn man met geen mogelijkheid van me af kan blijven (zo irritant … hi hi!). Mijn twee ondeugende meiden en ik zetten ons met passie in om shoppen tot kunst te verheffen. Ik schrijf sexy boeken vol met romantiek, die ik graag zelf zou willen lezen. Ze gaan over een liefde die alles overwint en stoere mannen waar je broekje van afsmelt.

( Bron: http://www.hebban.nl )

De cover:

Misschien een beetje flets, maar past zeker volkomen bij de titel en het genre.

De achterflap:

De sekscapade 2.0 gaat door. En hoe!

In dit laatste deel van de Truckergirl reeks groeit de turbulente liefde tussen de mysterieuze Sebastian en de temperamentvolle Nina tot ongekende hoogte, om vervolgens keihard naar beneden te storten. Komen de verwachtingen die ze van elkaar hebben uit, of kunnen ze elkaar accepteren als de onvolmaakte mensen die ze zijn?

Mening:

Ik las vorig jaar deel één van Trucker Girl en was benieuwd of de schrijfster de vlotte schrijfstijl had weten vast te houden, maar ook of ze wat meer verhaal en minder seks in het tweede deel kon brengen. Dat is gedeeltelijk gelukt in mijn ogen. Het verhaal om Nina en Sebastiaan à la Cowboy is zeker meer uitgewerkt en ook de karakters krijgen iets meer diepgang dan in deel één, maar daarentegen zijn de seksscènes weliswaar minder, maar ook platvloerser.

Nina is wat dat aangaat een rare, waar ze aan de ene kant denkt aan het opeten van bepaalde lichaamsdelen, waarbij ik denk: zouden mensen dat echt denken tijdens de seks? mien god wat debiel, is ze in het dagelijkse leven iemand die scheldt met woorden als Bananenbroekenmacaroni, tja en dan ben je me toch een beetje kwijt. Het strookt niet in mijn hoofd.

Het verhaal zelf leest verder lekker en gemakkelijk weg, en ja het is misschien allemaal wat voorspelbaar, maar who cares? Cecilia heeft wel echt een hele eigen stijl, en weet je zelfs een paar keer te verrassen met wat leuke wendinkjes. Al met al een leuk boek als je van New Adult houdt en van bananenbroekenmacaroni 😛 

Drie en halve sterren voor Trucker Girl-Stuurloos.

Corina Nieuwenhuis.