Jac las: Afdaling-Bernard Minier*****

Over Afdaling:

In deze adembenemende thriller gebruikt Bernard Minier een van zijn favoriete thema’s: de strijd van goed en kwaad, een strijd die zich afspeelt tot in de abdij van Hautsfroids, die totaal afgelegen ligt in het hart van de harde Pyreneeën. Hier wonen de  mannen die daar, geïsoleerd, in de naam van God, verblijven, bidden en werken èn geheimen hebben.

Marianne Bokhanowsky, ontvoerd in 2010, belt hem acht jaar later, midden in de nacht op. Vanuit Aiguesvives op de grens de Haute Garonne en de Hautes-Pyréneès, 4384 inwoners. Een dorpje in een vallei, omgeven door de donkere bergen van de Pyreneeën. Martin Servaz is gedegradeerd in functie,  geschorst en is in afwachting van een ondervraging door de tuchtraad. Hij is onzeker. Ondanks een lange  staat van dienst met overtuigende resultaten, zou zijn onconventionele manier van uitoefenen van zijn beroep hem wel eens de kop kunnen kosten. De dood van drie mannen en de stem van Marianne maken dat hij Irène Ziegler assisteert in een inmiddels door sneeuwverschuivingen van de buitenwereld afgesloten vallei.

Conclusie:

Bernard Minier zwaait  wederom moeiteloos van het ene onderwerp naar het andere in wat in feite een detective is, een onderzoek van een geschorste rechercheur naar moorden in een afgesloten omgeving. Maar het onderzoek naar de dader lijkt bijvangst, het gaat om de mogelijke terugkeer van Marianne.

Het gesprek tussen abt Adriel en de flamboyante psychiater Gabriela Dragoman in haar aan afwijkende vormen van seks gewijde betonnen heiligdom, is een van de hoogtepunten van het boek. De biecht van Vader Adriel ontaardt in een tweegesprek tussen de conservatieve abt en de eloquente Gabriela en ontspoort tenslotte in een flonkerend tweegesprek over de teloorgang van de Kerk.

Bernard Minier maakt van de gelegenheid gebruik om alle kwalen van onze huidige samenleving tegen het licht te houden: politieonrust, een volksopstand ( Gele hesjes in Frankrijk), de dominantie van het groepsdenken dat, in het bijzonder via sociale netwerken, prevaleert boven het individu. Gaat het Westen opnieuw Donkere Tijden tegemoet nu opgespoten, dikke lippen de zogenaamde wijsheid verkondigen op internet?

Minier schetst een heel donker beeld van  de maatschappij in het begin van de  21e eeuw, een samenleving op de rand van de ineenstorting, waarbij zelfs de jongste generatie, beïnvloedbaar als nooit tevoren, zijn steentje daar aan bijdraagt. Letterlijk. Deze situatie lijkt me overdreven en zeker niet van toepassing op Nederland of België.

Ik weet niet of het enige grond heeft maar ik heb dit boek als het laatste van een reeks ervaren, het einde van een fantastische cyclus die begon met Glacé ( Een kille rilling) en die, wat kwaliteit betreft, alleen De Millennium trilogie van Steig Larsson voor zich hoeft te dulden.

Vijf sterren.

Jac Claasen.

Ps. De titelvertaling nadert zijn totale gekte. De simpele Franse titel La Vallée  (De vallei) wordt vertaald  als Afdaling. Ik verzeker u, in het gehele boek komt geen afdaling voor. Ook niet in symbolische zin.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Over Wolfzomer ( Hannah Wester deel één ):

Een dode wolf. Een mislukte drugsdeal.
Een slaperig stadje in het noorden van Zweden.
Een ongenadige zomer.

Wolfzomer speelt zich af in Haparanda, in het noorden van Zweden, vlak bij de grens met Finland. Er wordt een dode wolf in de bossen gevonden, en in de maag van het beest ontdekt de politie de resten van een mens. Al snel wordt duidelijk dat deze man betrokken was bij een mislukte drugsdeal in Finland, en vanaf dat moment weet politieagente Hannah Wester dat haar normaal zo rustige zomer volledig op zijn kop zal staan.

Terwijl Hannah en haar collega’s proberen uit te zoeken hoe de man in de bossen van Haparanda terecht is gekomen, wordt het kleine grensstadje opgeschrikt door een reeks gewelddadige gebeurtenissen. Er is duidelijk nog iemand op zoek naar antwoorden, en die laat zich door niets of niemand tegenhouden.

Riejanne leest:

Over De Puzzelman :

Als er lichaamsdelen nabij de Theems worden gevonden in de Londense wijk Deptford, wordt inspecteur Anjelica Henley van de Serial Crime Unit op de zaak gezet. De aanwijzingen doen haar denken aan het werk van Peter Olivier, beter bekend als De Puzzelman, die een levenslange gevangenisstraf uitzit voor zijn daden. Zijn methode was gruwelijk. Hij deelde zijn slachtoffers op in stukken: hoofd, benen, armen, handen en voeten.

Wanneer er korte tijd later een afgehakt hoofd bij inspecteur Henley wordt afgeleverd, realiseert ze zich dat de moordenaar zijn slachtoffers niet willekeurig uitkiest, maar er een persoonlijk spel van maakt. Om de waarheid te achterhalen moet Henley haar eigen demonen in de ogen kijken. En als Peter Olivier dan ook nog uit de gevangenis ontsnapt, heeft ze te maken met twéé uiterst meedogenloze seriemoordenaars…

Marie leest:

Met dank aan Hamley Books Uitgeverij voor het recensie-exemplaar.

Over De Nepvampier :

Boze darmen, jeuk aan zijn kladden en een reusachtige pukkel op zijn neus. Vladimir von Rotenbeck is geen gewone vampier. Bloed maakt hem ziek tot op het bot, een kwaal die hem de schande van de familie heeft gemaakt. Vladimir zweert dat hij op de Nacht der Doden weer bloed zal kunnen drinken. Tijdens zijn speurtocht naar een geneesmiddel maakt hij kennis met het waarzegmeisje Naswikka. Zij vertelt hem dat er een groter gevaar op de loer ligt dan boze darmen. Op de Nacht der Doden zal een vampierjager Knekelstein onveilig maken. Zijn doel: alle vampiers uitroeien. Durft Vladimir een held te worden en zijn moeder en zussen te redden, ook al vinden zij hem een waardeloze nepvampier?

Jac leest:

Over Afdaling ( Martin Servaz deel zes ) :

Hoofdinspecteur Martin Servaz, gevierd rechercheur, is geschorst vanwege zijn optreden in een groot onderzoek het jaar ervoor. Een telefoontje van zijn verloren gewaande grote liefde brengt hem naar een mysterieus bos in een vallei in de Pyreneeën. Als de vallei door een explosie wordt afgesloten van de buitenwereld en drie mannen worden gevonden die op gruwelijke wijze zijn vermoord, kan Servaz het niet laten zich te bemoeien met het onderzoek – zeker als de dorpsbewoners het heft in eigen hand willen nemen… Nooit eerder was Minier zó beklemmend als in in deze ingenieuze thriller in zijn bekende vloeiende en heldere stijl. Prachtige beschrijvingen van het Franse landschap worden afgewisseld met schokkende filmische scènes, die garant staan voor een aantal slapeloze nachten.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Dank aan Uitgeverij Boekerij / Best of Historische Romans voor het recensie-exemplaar.

Over Het geheime kistje van Elle ( verschijnt op 19 februari) :

Voor de lezers van De nachtegaal van Kristin Hannah, Bloemen voor mijn dochter van Sarah Jio en Het familieportret van Jenna Blum.

Wit-Rusland, 1941. Tijdens een razzia in haar geboortedorp is de Joodse Ella getuige van de moord op haar familie. Ze weet zelf te ontkomen en vlucht het bos in, waar ze wordt opgenomen door een groep verzetsstrijders die zich daar schuilhoudt. In hun midden wordt Ella onverwacht weer gelukkig, maar helaas is dat van korte duur. Na de bevrijding krijgt Ella, die niets meer te verliezen heeft, valse papieren met de naam Elle. Ze reist verder naar Parijs om informatie door te geven over voortvluchtige nazi’s. Over haar afkomst en haar verleden zwijgt ze als het graf.

Nederland, 2013. Janna maakt een moeilijke tijd door nadat haar man haar heeft verlaten. Als haar oma Elle in diezelfde periode overlijdt, helpt Janna haar moeder met het uitruimen van oma’s huis. Ze vindt een versleten kistje op zolder waar spullen in zitten die ze niet kan plaatsen: een davidster, een oud identiteitsbewijs in een onleesbare taal, en een gladde metalen ring. Had haar stille, gesloten oma een geheim verleden? Janna gaat op zoek naar de waarheid, een reis die haar via Parijs en Wit-Rusland terugbrengt naar haarzelf.

Riejanne leest:

*Blogtour* Dank aan Godijn Publishing voor het recensie-exemplaar.

Over Goud & Lavijn:

Voor verpleegkundige Melle Lavijn is het leven weliswaar druk, maar wel lekker overzichtelijk: ’s nachts werkt ze op de kinderafdeling van het plaatselijke ziekenhuis en overdag is ze zo veel mogelijk bij haar zieke vader. Door een uit de hand gelopen grap raakt ze via Instagram in gesprek met de Amerikaanse muzikant Midas, dé superster van dat moment. Langzaam maar zeker ontstaat er een bijzondere band tussen Melle en Midas. Maar als Midas’ fans en de roddelpers dat ontdekken, staat Melles rustige leven totaal op zijn koop. Al snel wordt het contact met Midas levensgevaarlijk…

Kim Bonefaas maakte in 2019 een succesvol debuut met haar semi-autobiografische roman Julia Jonkers. Haar tweede roman Goud & Lavijn is weer een echte ‘Bonefaas’: meeslepend, ontroerend, grappig en nét even anders.

Jac leest:

Over De dood zingt in Napels:

Napels, 1931. Een bittere wind raast door de straten van de stad. Het Koninklijk Theater San Carlo staat op het punt om een spectaculaire opera uit te voeren, met in de hoofdrol ’s werelds grootste tenor, Arnaldo Vezzi. Maar een paar minuten voor aanvang wordt de arrogante, opvliegende operazanger dood aangetroffen in zijn kleedkamer. Hij is op gruwelijke wijze vermoord: uit zijn hals steekt een stuk spiegel en alles zit onder het bloed…

Het is een zaak voor de mysterieuze, terughoudende commissaris Ricciardi, de meest succesvolle en gevreesde detective van heel Napels. Hoewel Ricciardi geteisterd wordt door het fascistische regime, is hij vastbesloten de waarheid te achterhalen. Zal zijn onverklaarbare gave hem ook dit keer helpen?

De dood zingt in Napels is een intelligente, sfeervolle misdaadroman, die geschiedenis en menselijke relaties moeiteloos mengt.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: Alex B.-Arjan Alberts****

Uitgever: Xander Uitgevers

Serie: Deel twee, opvolger Natan Z.

Aantal pagina’s: 319

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: september 2020

Over de auteur:

Arjan Alberts (1975) is schrijver en gevangenisdirecteur. Hij werkt sinds 2000 voor het ministerie van Justitie en Veiligheid en schrijft zijn romans op persoonlijke titel. Met zijn debuut Natan Z. won Alberts de ThrillZone Juryprijs voor beste Nederlandstalige thriller.

Bron: www.xanderuitgevers.nl

Achterflap:

Een hyperintelligente psychopaat jaagt op zijn slachtoffers en lokt ze in de val…

De jonge, veelbelovende advocaat Jurre van Loon krijgt de kans van zijn leven als hij wordt gevraagd om de beruchte seriemoordenaar Natan Z. te verdedigen. Tegelijkertijd wordt het OM opgeschrikt door de lugubere vondst van het verminkte lichaam van de minister van Justitie. Suus de Bruyn, ooit slachtoffer van Natan Z., werkt nu op de zwaarst beveiligde TBS-afdeling van Nederland. Ze is een ervaren therapeute, maar heeft ook een heel andere reden om dicht in de buurt van de levensgevaarlijke TBS’ers te zijn: wraak.

Arjan Alberts neemt de lezer mee in een bloedstollende achtbaan waarin een aantal ernstige misstanden op het ministerie van Justitie aan het licht komen, met de onherstelbaar beschadigde TBS’er Alex B. als onverwachte spil…

Mening:

Soms wil je een boek gewoon op zeker lezen omdat je de voorganger zo ontzettend goed vond. Het betreft in dit geval dus Alex B. , opvolger van Natan Z. Wanneer ik de voorkennis al heb dat ook Natan himself weer een rol gaat spelen, ja dan word je vanzelf erg gretig!

Alberts weet ook deze keer weer op meerdere fronten te imponeren. De schrijfstijl is kundig, filmisch, en het leest bijzonder prettig weg. Er wordt voldoende teruggegrepen zodat je weer lekker extra in het verhaal zit. Suus speelt weer een belangrijke hoofdrol en weet ook weer bijzonder enge en domme dingen te doen. Met name in de TBS kliniek gebeuren echt dingen die je je nagels kosten. Sjemig wat worden de TBS’ers steengoed neergezet. Ik bekijk een vliegenlamp ook nooit weer met dezelfde ogen. Het zit her en der ook op het randje of gaat erover, want ja dit is wel erg spannend maar daartegenover: ik geloof het soms niet, en dan haalt dat juist op zulke momenten de spanning ook onderuit. Gruwel wordt nergens uit de weg gegaan en dat krikt het vervolgens absoluut ook weer omhoog.

Waar was ik, imponeren. Wel, het plot in zijn totaliteit is toch echt wel imposant met de grote I. Grote goedheid wat worden de verschillende lijnen en invalshoeken ingenieus samengebracht en in elkaar gelegd. Dat is koppie erbij want ja, het is bijzonder intelligent en goed bedacht, maar voor de lezer soms ook veel. Veel in de zin van personages, veel in de zin van de bijkomstige moorden en gebeurtenissen. Verdere verrassende achtergronden worden duidelijk en die zijn ge-wel-dig.

Suus, Natan, Alex B. ( Joep is ook echt een vervèlende Joep, sorry Joep) Wat is het bizar goed hoe ze samengesmolten zitten in dit complexe verhaal waarin machtige privéperikelen samen met justitieel en politiek gekonkel zorgen voor veel leesgenot en twijfel op de weg naar het einde. Een einde waar veel lyrisch over zullen zijn maar waar ik dan minder voldoening aan beleef. Op naar een volgend deel, dus bietje doorschrijven Arjan want ik verheug me er nu al op!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 4

Plot: 5

Leesplezier: 4

Psychologie: 4

Spanning: 4

Maakt een  8/10 oftewel vier sterren voor Alex B.

Karin Meinen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Over Toevluchtsoord:

De jonge journalist Sandrine heeft haar grootmoeder nooit gekend. Als ze hoort dat de vrouw is overleden, wil ze graag de plaats bezoeken waar haar grootmoeder vrijwel haar hele leven heeft gewoond: een eiland voor de Franse kust. Sandrine reist af naar het koude, grijze eiland en maakt kennis met de bewoners. Die zijn daar, net als haar grootmoeder, in 1946 komen wonen en er nooit meer weggegaan.

Al snel realiseert Sandrine zich dat de bewoners een gruwelijk geheim bewaren. Er is destijds iets vreselijks gebeurd, want de bewoners zijn na al die jaren nog steeds doodsbang. Iets weerhoudt ze ervan het eiland te verlaten, alsof ze gevangenen zijn… Steeds sterker vermoedt Sandrine dat ook zijzelf door iets of iemand in de gaten wordt gehouden. Iemand die misschien ook een rol heeft gespeeld in de onfortuinlijke dood van haar grootmoeder.

Wanneer inspecteur Damien Bouchard te horen krijgt dat er een jonge vrouw op het strand is aangetroffen, treft hij haar zwaar getraumatiseerd en onder het bloed aan. De vrouw, die Sandrine heet, beweert een vreselijke ontdekking te hebben gedaan op een eiland niet ver van de Franse kust.

Het probleem? Niemand heeft ooit van dat eiland gehoord.

Jac leest:

Over De vermisten en de doden (Logan McRae (9) :

Als je een gestoorde moordenaar vangt, zou dat toch op z’n minst beloond moeten worden. Niet voor brigadier Logan McRae. Hij mag ‘zich verder ontwikkelen’ bij de regiopolitie, waar hij – terug in uniform – achter drugsdealers, winkeldieven en soms zelfs ontsnapt vee aan moet. Totdat in het slaapstadje Banff het lichaam van een jong meisje aanspoelt. Hoofdinspecteur Steele wil McRae terug bij Moordzaken, maar Logan heeft zijn handen vol aan zijn eigen B-divisie. Terwijl zijn oud-collega’s het platteland afstruinen, raakt hij toch in het onderzoek verstrikt. Eén ding is algauw duidelijk: de provincie herbergt allerlei gevaarlijke criminelen – en niet iedereen zal levend naar de stad terugkeren…

Riejanne leest:

Over Alex B. :

Arjan Alberts werkt al jarenlang voor het ministerie van Veiligheid en Justitie. Zijn kennis van zaken gecombineerd met zijn schrijftalent resulteren in zenuwslopend spannende thrillers, waarin feit en ?ctie ontzettend dicht bij elkaar liggen.

In Alex B. volgen we drie personages die zonder dat ze het weten een belangrijke rol spelen in de ontmaskering van een grote doofpotaffaire op het ministerie van Justitie. Als hooggeplaatste ambtenaren alles op alles zetten om zichzelf te redden, een hyperintelligente psychopaat op wraak zint en oude vrienden elkaar de hand boven het hoofd houden, kan dat alleen maar uitmonden in het meest gruwelijke scenario…

Met Alex B. brengt Alberts de schokkende opvolger van Natan Z.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Jac las: De dans van de tulpen – Ibon Martín *****

Het is vrijdag 19 oktober 2018 en Santi, machinist bij de Euskotren maatschappij, droomt een beetje weg bij het besturen van de trein, hij zwijmelt licht weg als hij zijn gedachten laat gaan over de relatie met zijn vrouw, Natali Extano. Tot het te laat is. In een bizar ongeluk verplettert hij zijn vrouw, die vastgebonden op het spoor ligt.
Ze had een rode tulp in haar handen toen ze van de rails af werd gekatapulteerd, een tulp die met lijm aan haar hand bevestigd. Maar het meeste shockerende moet nog komen: een livestream van de gebeurtenissen laat de moord in talloze huiskamers binnen dringen.

De Speciale Eenheid Ontwrichtende Moordzaken wordt belast met het oplossen van deze moorddadige actie. DeAne Cestero, lesbisch, voorzien van piercings en tattoos en behoorlijk heetgebakerd wordt het hoofd van de speciale eenheid die de zaak moet gaan oplossen. De weerstand is groot, met name onder de oudere mannelijke rechercheurs. En daarmee komen we aan een belangrijk thema in dit boek: vrouwenmishandeling seksistisch terrorisme, de moeizame relatie tussen mannen en vrouwen. Het boek staat bol van de relationele zaken uit het verleden, waarbij destructieve mannen de totale beschikking over vrouwen hebben en met veel huiselijk geweld heersen.

Dit is slechts een element uit een fascinerende thriller, die speelt in Baskenland. Vol met mooie beschrijvingen van mensen, rituelen, fascinerende steden en landschappen, sfeervolle processies uit gebieden vol bijgeloof en voorouderlijke mythes waar de dood of beter nog de angst voor zijn komst, het middelpunt van het leven is geworden. In het midden van de thriller komt de verwrongen geest van de moordenaar in beeld, een moordenaar die zijn handwerk ten uitvoer brengt, als de tulpen op hun mooist zijn.

Een indrukwekkende, ruim vijfhonderd bladzijden tellende thriller met klassieke opbouw en dito cliffhangers, waarin mannen duidelijk de tweede viool (moeten) spelen. En waarin de eguzkilore de bloem van de wilde distel, symbool staat voor het Baskische gevoel. Tijd om er eens op vakantie te gaan. En die tijd komt!!!

Vijf sterren.

Jac Claasen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

De Top 10 van 2020 van: Jac!

Jaaroverzicht 2020

Het maken van de beste 10 boeken was dit jaar niet zo moeilijk; 2020 was beslist geen jaar dat de Scandinavische auteurs een hoofdrol speelden in mijn lijstje. Die tijd lijkt voorbij dat onze vrienden uit het Hoge Noorden de ereplaatsen innemen in het jaaroverzicht, die afkalving vindt jammer genoeg al enige jaren plaats. Het was dit jaar wel erg mager, maar ik heb toch een boek gevonden om een bescheiden rol te spelen in mijn Top tien.

Want dat is het natuurlijk wel, het is een volstrekt subjectieve lijst. Maar vergis u niet, er bestaan nu eenmaal geen objectief samengestelde lijstjes in dit genre. Overigens, erg verheugend is de sterke opkomst van de Spaanse en Franse auteurs. Ik heb zo’n idee dat daar nog veel meer talent rondstruint dat het verdient om ontdekt te worden. Cristian Frascella is zo iemand. Na Sandrone Dazieri, Dario Correnti en Ilaria Tuti om maar eens wat te noemen, een mooie verrassing uit Italië. En wat te denken van Spanje? Dolores Redondo, Eva García Sáenz de Urturi of, zeer recent, Ibon Martín.

Tot slot: de lijst bevat gelezen thrillers in 2020, de releasedatum kan daar fors van afwijken.

1. Cristian Frascella – Het is te koud om te sterven

Barriera di Milano, Turijn, een wijk met mensen aan de onderkant van de sociale ladder, een hoge werkloosheid, belabberde huisvesting in smerige woontorens, vuile straten, de ‘ndrangheta is machtig. Marokkanen, Albanezen, Italianen en Afrikanen vormen er de rauwe multiraciale samenleving. In dit broeierige sfeertje zit de eerlijke loodgieter Driss Bouda (20) in de problemen. Hij heeft een schuld bij de Albanezen, maar is spoorloos verdwenen.

Contrera, een private eye en ex-politieman neemt de klus aan om Bouda op te sporen. Hij wordt ingehuurd door vrienden van Driss, die door hem ooms genoemd worden. Het is weer eens wat anders dan het jagen op overspelige echtgenoten met achttienjarige minnaressen in hotelletjes in de Corso Giulto. Het blijkt al spoedig dat er heel wat meer aan de hand is. Veel meer. Een hele mooie thriller volgt, in de beste tradities van schrijvers als Philip Kerr, Dashiell Hammett, en Philip Marlowe om maar eens wat namen te droppen.

Het is een uitermate cynisch boek.’De waarheid en het recht hebben niets meer met elkaar te maken. Het zijn twee lijnen die verschillende richtingen op gaan en elkaar nooit zullen kruisen. En het is maar de vraag of ze elkaar ooit hebben gekruist.’ De vele humor is van dezelfde soort. Ik heb werkelijk genoten van het erg goed geschreven, broeierige verhaal, tegen het literaire aan qua woordgebruik, zinsopbouw, karakters. Een klassieke whodunit met potentie: over vijftig jaar wordt de thriller nog gelezen, verwacht ik. Het wachten is op deel twee en drie met Contrera.

2. Jean-Christophe Grangé – Bloeddorstige driften

Het doek van Klimt, een lijkbleke vrouw in een blauwgroene jurk tegen een oranje achtergrond, het portret van Johanna Staude, gevangen in de eeuwigheid van … haar hart, raakt Jeanne, de hoofdrolspeelster. En Jeanne laat zich meevoeren naar de verwrongen schilderijen van Egon Schiele, een troost voor de moeilijke dagen van de psychiater. De scene is een van de bijzondere, grote zijlijnen in dit boek, met een bijzonder taalgebruik en uitleg als ware hij de kunstenaar zelf.

Maar Grangé zou Grangé niet zijn als er niet veel meer zaken besproken worden in het boek. Zoals autisme. Uitgebreid wordt ingegaan op het autistische universum. Autisme zou van alle psychiatrische stoornissen misschien wel de sterkste genetische component hebben. Het verband tussen autisme en prehistorie, primitiviteit en regressief gedrag. Geweldig interessante beschouwingen over autisme, agressiviteit en kannibalisme. En niet te vergeten, Totem und Tabu. Het werk van Freud waarin deze de evolutie van de menselijke soort vanuit zijn eigen discipline beschouwt, psychoanalyse – en van daaruit terecht komt bij het oedipuscomplex. De conclusies van Freud zijn onzinnige vertelsels. Hij slaat de plank compleet mis, het slaat als een tang op een varken.

Grangé is op de eerste plaats een schriftelijke verteller die met ongekende fantasie zijn warme en vreselijke verhalen vertelt. Lettergrepen, woorden, zinnen, verhalen uitspuwend zoals de trechter van een vulkaan zijn magma de hemel in slingert. Grangé maakt er weer een hele expeditie van. Van de ene stad maar de andere, landen, bergen, meren doorkruisend en overal de broodkruimels opsporend, die naar de volgende plaats leiden, waar weer iets op Jeanne wacht, een ding of menselijk wezen. Met weer een verhaal etcetera. Grangé is volstrekt uniek binnen de thrillerwereld, zijn taalgebruik, zijn welhaast mystieke, onvatbare verhalen en personen.

De moraal van het verhaal? Een reis verandert je, je identiteit. Jeanne had zich gewend tot Eros, liefde gezocht, maar vooral de dood gevonden, geweld, Thanatos in een infernaal einde. Maar wellicht ziet de individuele lezer dat anders. Prima. Blijft staan de waardering voor dit uiterst boeiende en verbijsterende boek.

3. Fred Vargas – De verdwijningen

Adamsberg en het Woeste Leger. Zo zou de titel ook hebben kunnen luiden. Het is op en top een verhaal van Fred Vargas. Over een eeuwenoude, smerige bende, die levenden met zich mee voert en ze dan laat verdwijnen. De kern van de aantrekkelijkheid van de thrillers van Fred Vargas is gelegen in de chaotische manier waarop Adamsberg zijn zaken, inclusief zijn tableau de la troupe, bestiert. Gelukkig komt daar geen woord Frans aan te pas. Nou ja, vooruit, een paar dan… Het maakt allemaal onderdeel uit van de razendknap beschreven symbiotische relatie tussen werkelijkheid en fantasie, sprookje, verzinsel, verdichtsel, orde en waanzin. Veel subtiele, onderhuidse humor en een aantal sprookjesachtige verhalen, wreed en niet altijd eindigend met een ‘Zij leefden nog lang en gelukkig’.

Het beste boek uit de reeks rond commissaris Adamsberg tot nu toe, ad rem, filosofisch, humoristisch, spannend en absurd zijn enkele onvermijdelijke kwalificaties na het lezen van deze verkwikkende thriller. Niet geschikt voor lezers die niet langs de lijntjes kunnen of willen lezen. Of lezers die heel vlug een boek uit willen hebben. Lees kalm, geniet van je calvados of schrobbelèrke en leg het schrijfsel op z’n tijd weg. Om het speurwerk te laten bezinken. En, geloof het of niet, het achterste voren lezen, valt best mee. Ne, fooleg teh fo tein,  teh etsrethca nerov nezel, tlav tseb eem.

4. M.W. Craven – Zwarte zomer

M.W. Craven heeft een geraffineerde en bij wijle intelligente, zeer goed geschreven thriller geschreven. Deze schrijfstijl en opzet leiden, zeker in de eerste helft van het boek, tot veel leesplezier, met een doorwrocht plot dat iedereen regelmatig op het verkeerde been zet. De humor is van een hoog kaliber, met cynische grappen en opmerkingen en goede oneliners.  Een uiterst goed gedoseerd verhaal derhalve met een klassiek einde. Het deed me beetje denken aan Ragdoll van Daniel Cole. Uitgeverij Luitingh-Sijthoff blundert door eerst deel twee uit te geven.

5. Angela Marsons – Stille schreeuw

Stille schreeuw is een klassieke whodunit, echter met een behoorlijk rauw, om niet te zeggen keihard rafelrandje, hard in de zin van hardvochtigheid en egoïsme, een triest verhaal met gitzwarte humor. Heel opmerkelijk, het boek bevat opmerkingen, wijsheden die de gebruikelijke platitudes overtreffen die in het genre gebruikelijk zijn, filosofisch getinte opmerkingen en gedachten die je niet verwacht bij een rauwdouwer, een analytische rechercheur met een gebrek aan sociale vaardigheden zoals Kim Stone. Goed scenario, zeer zeker, het is toch die stijl van schrijven die ’t hem doet: losjes, venijnig, goede korte scènes, gewoon verrukkelijk om te lezen.

6. Michael Robotham – Meisje zonder leugens

De Australische auteur dondert door met het tweede deel uit deze nieuwe reeks. Michael Robotham geeft wederom blijk van talentvol meesterschap.

Het is een hard boek, een koude thriller met fascinerende ontwikkelingen. En mooie zinnen als: ‘Ze tapt agressief een biertje voor me; ze grijpt het houten handvat vast alsof het de hendel van een valluik is waardoor ze ons kan laten verdwijnen.’ , waardoor mijn dag weer goed is. Uitspraak van de vrouw achter de tap. Kijk, van zo’n uitspraak word ik erg vrolijk van. Een vrouw met ballen. Het is een scherp geschreven boek, met de nodige onderhuidse humor en vele rake oneliners. Philip Kerr herleeft af en toen. De trein dondert door, er zijn geen inzinkingen. Goede karakters, flitsend geschreven, korte hoofdstukjes, met beschadigde mensen van allerlei slag en vlugge scènewisselingen. Gelukkig lopen er ook nog ’normale’ lieden in rond. Maar ja, wat is ‘normaal’? En wat is de waarheid in een wereld vol extreme opportunisten, egoïsten en smerige profiteurs?

¿por Dios!

7. Donald Ray Pollock – De hemelse tafel

Het is september 1917 op de grens van Georgia en Alabama, alwaar vader Pearl Jewett met zijn drie zoons Cane, Cob en Chimney een ellendig bestaan leidt in grenzeloze armoede; knechten zijn ze in een soort onderhorig bestaan op het eindeloze Amerikaanse platteland, wonend in een huisje, liever gezegd vuil krot dat toebehoort aan Thaddeus Tardwellwer. Als Pearl onverwacht sterft trekken de drie zoons, eigenlijk onnozelaars, na de begrafenis de wijde wereld in na Tardwellwer de kop te hebben ingeslagen en zich zijn paarden te hebben toegeëigend.

Al die mooie strips (Blueberry), boeken (Winnetou en Old Shatterhand) en films (Once upon a time in the West) over het Wilde Westen worden in dit boek genadeloos omvergekegeld. Wat overblijft is een smeuïge drek van geweld, hoererij, stront, corruptie, armoede en verschrikkelijke hardheid, maar ook van een hartverwarmende, sociale cohesie.

Het is een ruig boek, een vuig geschrift met een groot aantal freaks en misvormde maatschappelijke verhoudingen. Maar ook een boek met veel bizarre humor Pollock is een auteur die een product aflevert met een stempel, dat moge duidelijk zijn. De vele figuranten in zijn boek zijn geen lege poppen, maar, allemaal hoe klein of gering ook, mensen met inhoud en gevoel. Prima.

8. Helen Fields – Perfecte prooi

Het boek van 474 bladzijden is ingedeeld in twee flinke delen. In het eerste deel worden het gestumper en gestuntel van de politie beschreven, die er maar nauwelijks in slaagt een vinger achter de merkwaardige, doelloze moorden te krijgen. In deel II komen de achtergronden aan de beurt. En dan met name de taakomschrijving van de Moderator, heerlijk gewoon hoe Helen Fields zijn ‘werkzaamheden’ omschrijft. Dat draaiboek, dat verzin je toch niet. De inventieve Fields dus wel, die en passant de naam Sem Culpa, Zonder Schuld, introduceert, een van de vele cynische grappen in dit verhaal.

Een ijzersterke thriller, waarin, traditioneel bijna, weer veel in wordt gegromd en geschreeuwd, met scherpzinnige, spannende, prima gedoseerde verhaallijn(en), goed gekarakteriseerde hoofdpersonen en een scherpe, vileine, katterige stijl van schrijven, waardoor iedereen snel op z’n plaats gezet wordt en daar niet meer vandaan komt. Amusement van de bovenste plank.

9. Sandrine Destombes – De kinderen van het klooster

De eerste kennismaking met Sandrine Destombes was Het dubbele geheim van de familie Lessage, uit 2018. Na een aarzelend begin ontpopte zich een goede vier sterren whodunit. In De kinderen van het klooster, helaas een misplaatste vertaling van Le prieuré de Crest (De priorij van Crest), gaat Sandrine in een hogere versnelling verder. Zowel in de opzet en uitwerking van het verhaal als in de manier waarop zij een en ander heeft beschreven. Het boek is erg goed geschreven. Woord na woord, zin na zin zijn goed geconstrueerd en vallen op hun plaats, zeker in de analyses van het politieteam. Destombe schrijft functioneel; er ontstaat een opmerkelijk goede whodunit. Met een zeer boeiend plot met tal van onverwachte en zeer boeiende zijwegen. Dat zijn we wel meer tegengekomen. De auteur onderscheidt zich echter, door het gebruik van een wel zeer onderkoelde humor in fonkelende, voortreffelijke dialogen.

Het is een erg vrouwelijk boek, in die zin dat verreweg de meeste rollen en zeker de hoofdrollen in de dramatische scènes worden gespeeld door vrouwen. Met het solidaire, vrouwelijke front is niets mis en het mannelijk geslacht wordt buitengesloten. Een lichtvoetige thriller, uitermate leesbaar, met veel humor. Geschikt voor alle vakanties. Met heel veel plezier heb ik het werkje gelezen. Ik denk dat ik fan word van Sandrine Destombes. Nou vooruit, ik kom maar uit de kast, ik ben het al. Fan dus.

10.  Kim Faber & Janni Pedersen – Winterland

 Winterland is het mooie vijf-sterren debuut van Kim Faber en Janni Pedersen, een schrijversechtpaar. De achterkant van het boek geeft een indruk waar het boek om draait: een gruwelijke bomaanslag in hartje Kopenhagen, op 23 december, op de kerstmarkt nabij het Gerechtsgebouw, waarbij 19 doden vallen. Zou het hierbij blijven, dan zou de lezer opgescheept zitten met een middelmatige thriller over de zoveelste terroristische aanslag met dramatische gevolgen. Gelukkig is dat niet het geval. Faber en Pedersen tillen het boek ver uit boven de grauwe middelmaat door een kunstgreep, eigen aan de Scandi-auteurs, toe te passen: de privé gebeurtenissen in het leven van Martin Junckersen en Signe vormen een geïntegreerd onderdeel van het verhaal. En het gekke is, in de loop van het boek zijn de gebeurtenissen op dit vlak, zich net zo boeiend gaan ontwikkelen als de jacht op de aanslagplegers. Het boek past naadloos in de traditie van Sjöwall & Wahlöö (Martin Beck), Henning Mankell (Kurt Wallander) en Steig Larsson (Millenniumtrilogie) waarbij een maatschappijkritische ondertoon altijd en overal aanwezig is.

Geniet van deze mooie dagen met en bij elkaar. Langs deze weg al vast een stevige wens voor een mooi en gezond 2021, want dat zit er aan te komen.

Groetjes,

Jac Claasen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Over Een tijd voor genade:

In een sensationele moordzaak die de inwoners van Clanton, Mississippi tot op het bot verdeelt, staat één man tussen een zestienjarige verdachte en de doodstraf: advocaat Jake Brigance.

Drew Gamble wordt beschuldigd van de moord op een politieman in Clanton, een plaatsje in de staat Mississippi. Een groot deel van de plaatselijke bevolking ziet een slepende rechtszaak niet zitten. Waarom zou je, als gerechtigheid maar één ding kan betekenen: de doodstraf. Maar advocaat Jake Brigance, die Drews zaak heeft toegewezen gekregen, denkt daar anders over. Hoe meer hij te weten komt over de zaak, des te sterker hij ervan overtuigd raakt dat zijn cliënt – die slechts zestien jaar oud is – gered moet worden. Maar met zijn hardnekkige pogingen de onderste steen boven te krijgen, zet hij zijn carrière en de veiligheid van zijn gezin op het spel.

Jac leest:

Over De vermisten en de doden:

Als je een gestoorde moordenaar vangt, zou dat toch op z’n minst beloond moeten worden. Niet voor brigadier Logan McRae. Hij mag ‘zich verder ontwikkelen’ bij de regiopolitie, waar hij – terug in uniform – achter drugsdealers, winkeldieven en soms zelfs ontsnapt vee aan moet. Totdat in het slaapstadje Banff het lichaam van een jong meisje aanspoelt. Hoofdinspecteur Steele wil McRae terug bij Moordzaken, maar Logan heeft zijn handen vol aan zijn eigen B-divisie. Terwijl zijn oud-collega’s het platteland afstruinen, raakt hij toch in het onderzoek verstrikt. Eén ding is algauw duidelijk: de provincie herbergt allerlei gevaarlijke criminelen – en niet iedereen zal levend naar de stad terugkeren…

Riejanne leest:

Met dank aan Chloë Verbist en Ambilicious voor het recensie-exemplaar.

Over Mama gezocht!:

Chloë kampt met depressies en durft zich aan niemand te hechten. Ondanks haar bewogen verleden, probeert ze de draad weer op te pikken en een normaal leven te leiden, samen met haar partner en 4 kinderen. Een oneindig gemis aan een moederfiguur laat Chloë balanceren op de grens tussen hoop en wanhoop. Na een zoveelste opname in het ziekenhuis, beseft ze dat weglopen van haar verleden geen enkele zin heeft. Samen met een, net afgestudeerde, psychologe bindt ze de strijd aan met zichzelf en haar demonen. Is het wel zo verstandig om terug in de tijd te gaan? Wie kan Chloë nog vertrouwen in een wereld vol teleurstelling?

Chloë Verbist is een jonge creatieve vrouw met een passie voor schrijven en beeldende kunst. Haar turbulent verleden, dreef haar tot het verwezenlijken van een biografie, waarin ze het diepste van haar ziel blootlegt.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Jac las: Het duistere net – Carmen Mola***

‘Heerlijk gruwelen zonder dat het over de top gaat’  kopt Vrij Nederland. Het staat groots geafficheerd op de titelpagina. Dat klopt niet, het is veel erger.

Het is nu acht jaar geleden dat Lucas, de zoon van Elena Blanco, is ontvoerd. Elena is de teamleidster van de BAC, de Brigada de Análisis de Codas, de speciale brigade voor moeilijk oplosbare zaken, gevestigd aan de Calle Barquillo. Via de 16-jarige Alberto Daniel maakt de lezer kennis met het Duistere Net oftewel het Purperen Netwerk dat beelden met een extreem karakter verspreidt. Niet gratis, nee, de kijkers moeten flink in de portemonnee duiken om mee te mogen ‘genieten’.  Het is aan het clubje van de BAC om de organisatie die achter de verspreiding van de walgelijke beelden zit, in te rekenen. Dat is een moeizame zaak. Daar komt bij dat het team door allerlei oorzaken uit elkaar dreigt te vallen.

Conclusie

Het is een keiharde thriller. De zigeunerbruid was gelardeerd  met tal van plezierige en interessante zijlijntjes, Het duistere net bestaat, na een mooi begin, uitsluitend uit donkere kanten met dodelijk verziekte en verknipte geesten en vooral extreem geweld. De eerste honderd bladzijden van de thriller sluiten feilloos aan bij De zigeunerbruid en worden gelardeerd met lichtvoetige opmerkingen  -Ik ga zeker nog eens die grappa aanschaffen, een Carpené Malvolti Fine Vecchia Riserva, van Conrhliano uit Veneto- of over die goeroe die stelt dat seks een verheven staat van bewustzijn tot stand brengt zodat ieder dan met God en het leven verbonden is. Want verbinding daar draait het om, vooral in fysiek opzicht.

Of een lyrische beschrijving van Madrid.

Maar allengs verandert de toonzetting. De intro’s van de hoofdstukken, in schuin schrift, zijn zwanger van de donkerte en dreiging en beloven niet veel goeds, iets wordt voorgoed kapotgemaakt. Elena’s queeste wordt een helse tocht naar de reële taferelen binnen het Purperen Netwerk. Dat betekent veel mishandelingen en brute gewelddadigheid van lieden die, bezeten door geweld, compleet losgeslagen zijn.

Eerlijk is eerlijk, het is een  boeiende 415 pagina’s tellende thriller. Verwacht geen psychologische diepgang of uiteenzettingen.  De schrijver weet de spanningslijn en derhalve de lezer uitstekend vast te houden. En wat die schrijver betreft, er wordt hier en daar gesuggereerd dat er drie auteurs aan het werk zijn. Niets van gemerkt.

Naar mijn mening heeft de mysterieuze schrijver grenzen overschreden met het etaleren van keihard, zinloos geweld. Dat heb ik nog niet eerder zo ervaren en doet afbreuk aan het begrip thriller. Het heeft er niets mee te maken.

C’est le ton qui fait la musique.!!!

Drie sterren.

Jac Claasen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?*

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Jac las: De spiegel van ons verdriet – Pierre Lemaitre***

Met de titel De spiegel van ons verdriet voltooit Pierre Lemaitre zijn Interbellum trilogie. Met interbellum wordt in het algemeen de periode geduid tussen de Eerste en de Tweede Wereldoorlog. De trilogie bestaat uit de volgende delen:

1. Tot ziens daarboven. (2013)

2. De kleuren van de brand. (2018)

3. De spiegel van ons verdriet. (2020)

Het centrale thema in de drie boeken is het leven van gewone mensen, die geteisterd door oorlogen en de daarmee gepaard gaande ellende hun plaats weer trachten in te nemen in de maatschappij. Dat gaat veelal gepaard met een zekere mate van diefstal, bedrog, fraude en oplichting, op kleine tot exorbitant grote schaal.

In De spiegel van ons verdriet is het niet anders. Aan de hand van drie interessante verhaallijnen wordt een fraai beeld geschetst van een Frankrijk in verval tussen 6 april 1940 en 13 juni 1940. In 54 korte hoofdstukjes worden een aantal mensen gevolgd die in deze vijf weken terecht komen in een maalstroom van krankzinnige gebeurtenissen die hun levens op de kop zetten. Zoals korporaal-chef Raoul Landrade, elektricien, sjoemelaar, rommelaar, behendige exploitant van roerende maar vooral duistere zaken waar een luchtje aan zit. Of de schelm, het buitensporige personage met de vele identiteiten, Désiré Migault genaamd, waarover bijna niets bekend is en die alles overleeft. Ach en maakt het dan wat uit of niet met zekerheid te zeggen is of het de schelm is die samen met generaal de Gaulle op 26 augustus 1944 over de Champs-Elysées defileert?

De drie op zichzelf staande romans verschillen onderling nogal in kwaliteit. Het opmerkelijke is dat de De spiegel van ons verdriet me het minst heeft geboeid. Ondanks de mooie verhaallijnen, de innemende schrijfstijl, de vele humor waarmee gestrooid wordt en de bizarre gebeurtenissen die beschreven worden. Genoeg body en drama derhalve maar waar blijft de stoom die uit je oren dient komen, de versnelling die maakt dat je je boek niet weg kunt leggen? De dramatische zoektocht naar op drift geraakte relaties aan het begin van WOII kon me op de een of andere manier niet bovenmatig boeien. Daartoe bevatte het verhaal veel te veel feelgood elementen en keukenmeidenromatiek.

Drie sterren.

Jac Claasen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂