Corina las: München 1938-Robert Harris****

Robert Harris.jpg

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Robert Harris

Uitgever: Cargo

Oorspronkelijke titel: Münich

Vertaler: Rogier van Kappel

Aantal pagina’s: 352

Genre: Literaire Thriller

Verschijningsdatum: 12 oktober 2017

Over de auteur:

Robert Harris (1957) is de auteur van internationale bestsellers als Vaderland, Pompeii, Imperium, Lustrum, Dictator en Conclaaf. De officier werd door Vrij Nederland verkozen tot Thriller van het Jaar en was Boek van de Maand bij De Wereld Draait Door.

( Bron: http://www.uitgeverijcargo.nl )

Over de cover:

Totaal passend bij de titel. Jup, i like it.

De achterflap:

September 1938. Hugh Legat maakt carrière bij de Britse diplomatieke dienst; hij werkt op 10 Downing Street als privésecretaris voor premier Neville Chamberlain. In een laatste poging om de wereldvrede te redden, vliegen de Britten naar München om daar tijdens een cruciale conferentie te onderhandelen met Hitler, Mussolini en de Franse premier Daladier. Tien jaar daarvoor was Hugh tijdens zijn studie in Oxford goed bevriend met een jonge Duitser. Hugh weet niet dat Paul von Hartmann tegenwoordig voor het Ministerie van Buitenlandse Zaken in Berlijn werkt en dat hij in het diepste geheim lid is van het verzet tegen Hitler. Hugh en Paul hebben al jaren geen contact gehad, maar in de volgende vier dagen zullen hun levens elkaar kruisen, met dramatische gevolgen voor de toekomst van Europa.

 

Mening:

Ow wat heerlijk lezen is dit! Harris schrijft gedetailleerd, overtuigend en realistisch. Je loopt als het ware naast Hugh Legat en Paul von Hartmann en je voelt hun ambitie, angsten, volharding en dergelijke door het papier heen.

Feiten en Fictie lopen naadloos in elkaar over en soms vraag je je af wat nu de fictie is en wat niet? Harris beschrijft alles op zo’n mooie manier dat het gewoon eng is. De politieke spelletjes, de idioterie van Hitler, de handelswijze van Mussolini en de Franse premier, maar zeker ook de personages Legat en von Hartman zijn tip top beschreven en geven je een mooie kijk in de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog, zonder dat het op geschiedenisles gaat lijken.

Het einde van het verhaal zit ingenieus in elkaar en het hele verhaal klopt gewoon van A tot Z.

Conclusie:

Een prachtige realistische thriller welke je laat nadenken over de bizarheid in de aanloop naar WOll.

Overall vier sterren.

Corina Nieuwenhuis.

Advertenties

Corina las: Een nieuwe Wereld-Sarah Lark***1/2

Lark

Met dank aan Uitgeverij De Fontein voor het recensie-exemplaar

Auteur: Sarah Lark

Oorspronkelijke titel: A Hope at the End of the World

Vertaling: Jolanda te Lindert, Sarah te Lindert

Uitgever: De Fontein

Aantal pagina’s: 400

Genre: Roman

Verschijningsdatum: 8 augustus 2017

 

Over de auteur:

Sarah Lark heeft internationaal groot succes geboekt met haar romans over Nieuw-Zeeland. Wereldwijd werden al ruim 4 miljoen van haar boeken verkocht.

De cover:

Romantisch met mooie lichte kleuren.

De achterflap:

Terwijl de Tweede Wereldoorlog door Europa raast, weten de Poolse zusjes Helena en Luzyna hun land te ontvluchten. Ze horen dat een groep jonge vluchtelingen naar Nieuw-Zeeland mag doorreizen en melden zich aan. Maar dan krijgt slechts één zus een visum…

Aan de andere kant van de wereld komt James McKenzie in opstand tegen zijn ouders: hij wil zich als piloot in Europa inzetten. Maar weet deze jonge waaghals wel waar hij aan begint? Het lot brengt deze jonge mensen op elkaars pad , en samen vinden ze hun weg in een onzekere toekomst.

 

Mening:

Sarah weet je op een mooie manier mee te nemen in het leven van Helena en Luzyna die een traumatische tijd hebben overleefd in Siberie en nu in een vluchtelingenkamp in Iran zitten. De oorlog woedt nog door Europa, de meisjes zitten veilig, maar kampen elk met hun gevoelens. Sarah beschrijft dit alles mooi en integer, al wordt Helena stukken beter uitgediept.

De verstrekkende gevolgen die een keuze van Helena teweeg brengt zijn geloofwaardig gebracht, en het schuldgevoel, de angst, maar toch ook de hoop op een beter leven en wellicht vergeving komen goed naar voren.

Als de verhaallijnen van Helena en James zich met elkaar verweven, komt er iets moois tot stand en leer je wat meer over hoe de oorlog zover weg werd beleefd. Wel jammer vond ik dat Luzyna later in het verhaal niet echt meer aan bod kwam. Daar had meer in kunnen zitten naar mijn mening.

Conclusie:

Een mooi verhaal over een stukje geschiedenis, welke niet vaak in boeken voorkomt.

Drie en halve sterren voor Een nieuwe Wereld.

Corina Nieuwenhuis.

 

Corina las: Seringenmeisjes-Martha Hall Kelly****

Seringenmeisjes

Met dank aan Ambo|Anthos uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Martha Hall Kelly

Uitgever: Ambo|Anthos

Aantal pagina’s: 552

Genre: Roman

Verschijningsdatum: mei 2017

Over de auteur:

Martha Hall Kelly werd geboren in New England en woont nu in Atlanta. Ze werkte in de reclamewereld voordat ze fulltime ging schrijven. Toen ze in 1999 op een tijdschriftartikel over Caroline Ferriday stuitte, raakte ze geïnspireerd om een roman gebaseerd op haar turbulente leven te schrijven. Momenteel werkt ze aan een tweede roman.

(Bron: http://www.amboanthos.nl)

De cover:

Een poort, een vrouw en mist… wat heeft dit met de titel te maken?

De achterflap:

1939. Het lot van drie vrouwen verandert voorgoed wanneer Hitler Polen binnenvalt. Caroline Ferriday is een hardwerkende vrouw die haar handen vol heeft aan haar vrijwilligerswerk op het Franse consulaat in New York. Aan de andere kant van de oceaan sluit de Poolse tiener Kasia Kuzmerick zich aan bij het verzet. Eén verkeerde stap kan vreselijke gevolgen hebben, zoals Kasia snel ondervindt. De ambitieuze Herta Oberheuser heeft een nieuwe positie aangeboden gekregen als dokter in dienst van de overheid, en wordt onderdeel van het kampregime in Ravensbrück. De drie vrouwen raken onlosmakelijk met elkaar verbonden wanneer Kasia ook in Ravensbrück terechtkomt en na de oorlog samen met Caroline strijdt voor gerechtigheid.

Mening:

In korte hoofdstukken word je meegenomen door het leven van Caroline, Kasia en Herta, net voor, tijdens en een aantal jaren na de Tweede Wereldoorlog.  Martha laat de personages tot leven komen en laat je de gebeurtenissen voelen en dan vooral in de verhaallijn van Kasia en Herta.

Waar je naarmate het boek vordert alleen maar meer en meer bewondering voor Kasia gaat voelen, krijg je met elke regel een grotere hekel aan Herta, bijzonder goed gedaan door de auteur.

Caroline blijft tot het einde een beetje onderbelicht naar mijn gevoel. En het duurt tot deel twee voor ik de link leg met de twee andere hoofdpersonages. Maar dan klopt ook alles. Het is bizar dat dit gewoon op waargebeurde feiten gestoeld is en OMG wat blijft het toch een verschrikking hoe dat toen ging, maar ook daarna…..

Martha Hall Kelly heeft op een mooie integere wijze de gruwel, maar ook zeker de moed en de liefde beschreven in deze roman.

Vier sterren voor Seringenmeisjes.

Corina Nieuwenhuis.

Corina las: Irena’s Kinderen-Tilar Mazzeo****

irenas kinderen 2

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Tilar Mazzeo

Vertaler: Danielle Stensen-Alders

Uitgever: Cargo

Aantal pagina’s: 384

Genre: Roman

Verschijningsdatum: 20 april 2017

Over de auteur:

Tilar Mazzeo heeft al meerdere gerenommeerde boeken op haar naam staan, over zeer verschillende onderwerpen. Ze geeft les in het schrijven van non-fictie en woont en werkt in Maine en New York.

( Bron: http://www.uitgeverijcargo.nl )

De cover:

Sober zo in het zwart wit. Het jongetje op de voorgrond met zijn handen omhoog grijpt je aan. Onschuldig in een vreselijke tijd.

Achterflap:

Het  verhaal  van een moedige vrouw, die meer dan 2000 kinderen wist te redden uit de handen van de nazi’s.

Als verpleegkundige wordt de Poolse Irena Sendler in 1942 toegelaten tot het getto van Warschau. Al snel smokkelt ze weeskinderen uit de afgesloten wijk en ze vraagt aan haar familie en vrienden om ze te verbergen. Met de hulp van haar grote liefde, een verzetsstrijder, en een geheim netwerk van vrouwen en moeders weet Irena Sendler uiteindelijk meer dan tweeduizend kinderen uit het getto te bevrijden. De kinderen worden verstopt in grafkisten en via geheime routes door het riool weet Irena met gevaar voor eigen leven de nazi’s te omzeilen. Van elk kind dat ze wist te redden schreef Irena Sendler de naam en ware identiteit op, zodat hun families ze zouden vinden als de oorlog ooit voorbij zou zijn.

Mening:

De proloog neemt je mee naar 1943 waar Irena in een gevangeniswagen wordt weg gevoerd. Wat is er gebeurd? In die tijd is het een doodvonnis als je naar Aleja Szucha werd gebracht. Het hoofdkwartier van de Gestapo in Warschau.

Na de proloog wordt je via verschillende tijdzones meegenomen door het leven van Irena. Vanaf haar prilste jeugd wordt haar verhaal verteld. Door het gehele verhaal heen zijn er veel namen, plaatsen en aannames te onthouden en dat maakt dat je je aandacht geen moment kunt laten verslappen en het soms ietwat lastig leest.

Vooral in de oorlog periode, waar je naast de al bekende namen ook de code namen door elkaar krijgt, is het opletten geblazen. De schrijfstijl is erg informatief en dat verschaft je veel inzicht in de hel die het getto van Warschau geweest moest zijn en de moed die Irena en haar netwerk gehad moeten hebben om te doen wat ze deden.

Herinneringen van overlevenden zijn opgetekend naast stukken waar geschreven staat: “het zou zo of zo gegaan kunnen zijn of het zou die of die geweest kunnen zijn.” Dit ben ik qua schrijfstijl niet gewend en ik heb er moeite mee. Toch zit ik aan het boek gekluisterd want je wilt toch weten of het Irena lukt om zelf ook te overleven en hoe het de overlevenden na de oorlog vergaat.

Al met al een heel mooi, verdrietig, bizar, moedig verhaal over een jonge vrouw die met hulp van vele anderen probeerde iets goeds te doen in een afschuwelijke tijd.

Vier sterren voor Irena’s Kinderen.

Corina Nieuwenhuis.

Corina las: Tamar-Monique Hoolt****

Tamar 3

Met dank aan Futuro Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Monique Hoolt

Uitgever: Futuro Uitgevers

Aantal pagina’s: 218

Genre: Oorlogsroman

Verschijningsdatum: 16 februari 2017

Over de auteur:

Monique Hoolt  (1965) woont sinds negen jaar in Le Marche. Op het Italiaanse platteland vond zij de rust om haar roman te schrijven. Dat haar eerste boek zich afspeelt tijdens de Tweede Wereldoorlog komt voort uit haar fascinatie voor deze zwarte periode in de geschiedenis. Monique is verder werkzaam als freelancer, online communicatie en copywriting.

( Bron: http://www.futurouitgevers.nl )

De Cover:

Mysterieus! Een close-up van een gezicht en daar onder in mooie rode letters de titel.

De Achterflap:

Een vrouw stuift de hoek om, haar mantel wappert om haar benen, de sjaal om haar hals achtervolgt haar als een fladderende kraai. Ze kijkt over haar schouder en stopt. Met haar vuist bonst ze op iedere deur in de straat, met haar andere arm klemt ze een bundel in een groene deken stevig tegen haar borst. “Help me alstublieft!” Een hoge overslaande stem. Niemand doet open.

Oktober 1943. Tamar is negen maanden oud als haar moeder, op de vlucht voor Duitse soldaten, haar in de armen van een onbekende vrouw duwt. Het Joodse meisje groeit op in een pleeggezin en krijgt te maken met alle gevaren die de Tweede Wereldoorlog met zich meebrengt, van verraad en NSB’ers tot bombardementen.

Tamar gaat over het maken van morele keuzes in oorlogstijd en wordt door drie verschillende vrouwen verteld. Machteloze kleine mensen zoeken naar verklaringen om iets gruwelijks te begrijpen, het politieke drama is gevat in een ontroerend en meeslepend verhaal. Hoe overleef je een oorlog als je niemand kunt vertrouwen?

Mening:

Monique neemt je vanaf de eerste bladzijde mee in een vlot geschreven, doch indringend verhaal. Ze neemt je mee door het leven van Antonia en haar gezin die het als hun burgerplicht zien om het kleine mensje dat hun in de armen wordt geduwd te helpen. Ondanks alle gevaren die dat met zich mee brengt.

Op een mooie, subtiele manier beschrijft Monique de twijfels, de angsten, de emoties en de gevaren van een tijd die ons voorstellingsvermogen te boven gaat. Je voelt mee met Antonia en Herman als zij beslissingen moeten nemen die ook voor hun en hun twee zoons de dood tot gevolg kunnen hebben. En je leest vol afschuw tot wat voor een (wanhoops) daden andere mensen kunnen komen in tijden van oorlog en onderdrukking.

Tussendoor lees je het verhaal van Anna. Een getalenteerde violiste welke in Westerbork en later in Auschwitz belandt en door haar muzikale talent weet te overleven. Haar angsten tijdens die periode en haar wanhoop en schuldgevoel na de oorlog heeft Monique heel gevoelig en integer neergezet.

Als de twee verhaallijnen samen komen, komen ook alle emoties in een stroomversnelling. De pijn en angst van Antonia en Herman, de wilskracht maar het soms bijna tastbare onvermogen van Anna zijn ZO geloofwaardig geschreven en je hoopt maar één ding, dat het goed blijft gaan met Tamar.

En dan komt Tamar zelf aan het woord en krijg je een inkijk over hoe het zou kunnen zijn voor een klein kind die opgroeit met de wetenschap dat haar ouders zijn vermoord in de hel van de concentratie kampen en alle vragen die daar bij komen kijken. Heel mooi gedaan!!

Op alle fronten vier sterren voor dit mooie debuut.

Corina Nieuwenhuis.

Corina las: Projekt 1065-Alan Gratz****

projekt 1065

Met dank aan Uitgeverij Kluitman voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Alan Gratz

Uitgever: Kluitman

Aantal pagina’s: 240

Genre: Young Adult, Oorlogsroman

Verschijningsdatum: februari 2017

Over de auteur:

Alan Gratz is geboren op 27 januari 1972 in Knoxville, Tennessee. Hij studeerde aan de Universiteit van Tennessee, waar hij eerst zijn bachelor in creatief schrijven heeft gehaald en daarna zijn master in Engelse educatie. Tegenwoordig is hij auteur van verschillende bekende Young Adult boeken, waaronder Projekt 1065. Naast het schrijven van boeken heeft hij ook een aantal toneelstukken geschreven. Tegenwoordig woont hij met zijn vrouw en dochter in North Carolina, waar hij graag spelletjes speelt, pizza eet en boeken leest.

Alan heeft ook zijn eigen website: www.alangratz.com/

( Bron: http://www.kluitman.nl )

De Cover:

Op de achtergrond soldaten en op de voorgrond een jongen die wegrent? Past bij het genre en vooral de tekst “Hij sloot zich aan bij de Hitlerjugend. Als spion….” triggert gelijk. Dus op naar de achterflap.

De Achterflap:

Alan Gratz is terug met een nieuw indrukwekkend boek over de Tweede Wereldoorlog. Projekt 1065 gaat over de 13-jarige Michael O’Shaunessy. Hij is Iers maar woont met zijn ouders in Berlijn. Net als de rest van zijn klas is Michael lid van de Hitlerjugend. Maar niemand weet dat hij en zijn ouders in werkelijkheid spionnen zijn. Met zijn fotografische geheugen is Michael een belangrijk onderdeel van de Ierse missie. Ook al is Michael tegen alles waar de Nazi’s voor staan, toch doet hij mee met de activiteiten van de Hitlerjugend. Hij moet mengen met zijn groepsgenoten en zijn identiteit koste wat kost geheimhouden. Als een van de jongens uit zijn groep hem in vertrouwen neemt over Projekt 1065, een belangrijke geheime missie die de hele loop van de oorlog kan beïnvloeden, doet hij er alles aan om nog dieper tot de Hitlerjugend door te dringen. Michael moet grote risico’s nemen, ook als het ten koste kan gaan van alles – en iedereen – waarvan hij houdt…

Mening:

Alan neemt je in korte duidelijke hoofdstukken mee door het leven van Michael. Makkelijk maar snel geschreven en vooral, het spreekt tot de verbeelding. Als volwassene weet je zo ongeveer wat er gebeurde in nazi Duitsland. Als jongere vanaf 12 jaar krijg je door dit verhaal een goede inkijk in hoe het toen kon gaan. Mooi gedaan!

Alan beschrijft de personages beeldend en geloofwaardig, het is een jeugdroman maar ik geniet met mijn 40 jaar van de schrijfstijl en de mooi opgebouwde spanning van het verhaal. En zoals vaker als ik boeken lees over WOll, ben ik blij dat ik niet in die tijd heb hoeven leven en al helemaal niet in Duitsland zelf, brrrrrr.

Feiten en fictie lopen mooi in elkaar over en je krijgt medelijden met Michael maar ook met jongens zoals Fritz, die gewoon niet beter weten dan dat Hitler DE man is. Beangstigend dat kinderen zo gehersenspoeld kunnen worden en Alan beschrijft dat erg goed!

Het plot is misschien wat over de top, maar stoort toch ook weer niet en zeker voor de jeugd, je wil toch dat er een held opstaat aan het eind van het verhaal? Echt goed gedaan en wie weet had het zomaar echt zo geweest kunnen zijn? In die tijd gebeurden er meer dingen die we nu nog steeds niet kunnen bevatten.

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Leesplezier: 4

Plot: 4

Originaliteit: 3.5

Spanning: 4

Psychologie: 4

Vier sterren voor Projekt 1065.

Corina Nieuwenhuis.

Corina las: Broederstrijd-Antonio Pennacchi***

broederstrijd

Met dank aan Uitgeverij De Bezige Bij voor het recensie-exemplaar.

Over de auteur:

Antonio Pennacchi (1950) werkte jarenlang als fabrieksarbeider, was politiek actief en studeerde op veertigjarig leeftijd alsnog af in de letteren. Het Mussolinikanaal was zijn grote doorbraak, waarmee hij in 2010 de Premio Strega won.

(Bron: http://www.debezigebij.nl )

Cover:

Ouderwets met een familie (?) op de voorgrond. Past wel bij de achterflap en de tijd van het verhaal. Niet perse mooi maar wel kloppend.

De achterflap:

25 mei 1944, de laatste oorlogsdag in Littoria. In het korte tijdsbestek tussen het vertrek van de Duitsers en de aankomst van de geallieerden duikt Diomedes Peruzzi een aan puin geschoten Italiaanse bank in en pakt wat hij pakken kan. In de dagen die volgen keren de evacués terug van hun schuilplaatsen in de bergen. De boerderijen liggen aan puin, elk gebouw draagt littekens van de bombardementen. Alleen heerst er nu een ander klimaat, want de wederopbouw begint. Met zijn provocerende, brutale blik die altijd wordt verzacht door een groot menselijk gevoel voor mededogen vertelt Antonio Pennacchi over de moeizame totstandkoming van het democratische, republikeinse Italië aan de hand van de lotgevallen van de Peruzzi’s, een omvangrijke en kleurrijke familie van pioniers, harde werkers en berooide helden.

Mijn mening: 

Antonio vertelt in de ik-vorm het verhaal van voornamelijk de familie Peruzzi: voor, tijdens, maar vooral na de Tweede Wereldoorlog. Met veel, erg veel details. Nu houd ik normaliter van details, maar Antonio vertelt wel heel erg uitgebreid. Het haalt de vaart uit het verhaal als je bij elke verhaallijn leest: “Nu staat daar een kerk, maar toen kon je zo door de bomen naar boerderij 517 kijken en daar achter zag je dan de kromming naar de rivier, welke in 1972 is droog gelegd. Wellicht heeft u er wel eens over gehoord of bent u er geweest?” (of iets in deze strekking.)

Toch is het interessant om te lezen hoe de mensen veranderen, maar ook het land zelf. De tegenstellingen tussen socialisten, fascisten en communisten komen sterk naar voren.

En natuurlijk blijft bijna het hele boek de vraag hangen wat heeft Diomedes gedaan met dat wat hij pakken kon uit die bank? Sowieso is Diomedes een interessant personage welke net even wat meer op de voorgrond wordt geplaatst dan de rest van de familie Peruzzi. Zijn gevecht tegen iedereen en zichzelf vanwege het anders zijn, het niet passen in het keurslijf van welke politieke stroming dan ook gaat als een rode draad door het verhaal.

Conclusie:

Schrijfstijl: 2.5

Spanning: 3

Leesplezier: 2.5

Originaliteit: 3.5

Plot: 3

Psychologie: 3

Drie sterren voor Broederstrijd.

Corina Nieuwenhuis.