Blogtour-Corina las: Zoeken-Yoeke Nagel ***

Met dank aan Uitgeverij Droomvallei voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Yoeke Nagel

Uitgever: Droomvallei

Aantal pagina’s: 262

Genre: Roman

Verschijningsdatum: mei 2018

Over de auteur:

Yoeke Nagel (1963) is journalist en schrijfcoach. Zij publiceerde dertien andere boeken en stond aan de wieg van Loesje.

( http://www.yoekenagel.nl )

De cover:

Ouderwets aandoend en persoonlijk vind ik hem niet mooi.

De achterflap:

Jeanne van Emden, mijn moeders moeder, liet haar twee dochters onderduiken en verdween in de oorlog. Goed, ze ging als vurig internationalist en radicaal socialist in het verzet, hielp een Duits oorlogsschip op te blazen, werkte voor een illegale krant, werd verraden als spion in het Englandspiel, ze was joods en nog doof ook, dus haar overlevingskans was niet zo groot. Maar geen enkel archief bewijst dat ze echt dood is gegaan in de oorlog. Daarom zoekt mijn moeder al meer dan 70 jaar naar haar moeder. Ik heb beloofd om haar daar wat bij te helpen. Op tafel liggen drie mappen met papieren. Nu hoeven mijn moeder en ik al die informatie alleen nog maar te ordenen en op te schrijven wat er is gebeurd met Jeanne. Dat is belangrijk, want als je de geschiedenis niet vastlegt, kun je hem niet afsluiten. Maar hoe dan, in vredesnaam? Waar ontstaat de vaste verkering tussen feit en fantasie? En hoe kan ik verder schrijven nu de oorlog in mezelf ondergedoken blijkt te zitten en opeens op ‘aan’ is gegaan?

Een ontdekkingstocht door oorlogsherinneringen, angsten, fantasieën en idealen van drie generaties opstandige moeders en dochters.

Mening:

Zoeken is een indringend, persoonlijk verhaal over de zoektocht naar wat er gebeurd is in de oorlog. Ook is het een verhaal van een tweede generatie die in de nasleep van de oorlog vele vragen onbeantwoord ziet omdat er sprekers en zwijgers zijn.

Yoeke schrijft helaas een beetje chaotisch waardoor ik niet lekker in het verhaal kom. En dat terwijl ik wel door wil omdat je de vragen beantwoord wilt zien. De verschillende opvattingen over hoe alles ervaren wordt, zowel door haar moeder als bijv. haar tante, zijn herkenbaar. Ik zie dat erg terug in ons eigen gezin waar mijn vader 8 was toen de oorlog afliep en ook daar pas vele jaren later gezocht werd naar antwoorden en uitleg.

Ondanks de schrijfstijl die mij het leesplezier een beetje ontnam is het wel echt een mooi en puur verhaal. En krijg je meer inzicht in bijv. radicale socialisten in tijden van de Tweede Wereldoorlog.

Drie sterren voor Zoeken.

Corina Nieuwenhuis.

Benieuwd wat anderen vinden van Zoeken? Klik dan even deze link naar de recensie van De Leestafel: Recensie Zoeken De Leestafel

En hou Boeklovers in de gaten via deze link: Boeklovers Daar zal op 22 april de recensie verschijnen.

Advertenties

Corina las: De laatste getuige-Frank Krake*****

de laatste getuigen

Met dank aan Uitgeverij Achtbaan voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Frank Krake

Uitgever: Achtbaan

Aantal pagina’s: 382 (inclusief foto’s)

Genre: Roman

Verschijningsdatum: 4 april 2018

Over de auteur:

Schrijver en ondernemer Frank Krake (1968) heeft een fascinatie voor bijzondere levensverhalen. Hij ontmoette Wim Alosery bij de presentatie van zijn boek Menthol, en werd gegrepen door zijn survival story.

Krake studeerde en publiceerde aan de Rijksuniversiteit Groningen. Hij geeft veel lezingen en geeft zijn werk met succes uit in eigen beheer met Uitgeverij Achtbaan. Van zijn boek Menthol (2016), over de man die Nederland leerde tandenpoetsen, werden 20.000 exemplaren verkocht. Ook schreef hij Rood Bloed, over voormalig FC Twente-voorzitter Joop Munsterman (Overamstel, 2017) en De Rampondernemer (Pearson,
2013)

(www.uitgeverijachtbaan.nl )

De cover:

Prachtig gewoon, die ogen zeggen alles!

De achterflap:

Wim Aloserij (1923) zwerft als kleine jongen door de straten van Kattenburg in Amsterdam om uit de handen van zijn drinkende stiefvader te blijven. Daar leert hij te overleven en ontwikkelt hij eigenschappen die tien jaar later zijn leven zullen redden.

Liggend op het dak van een rijdende trein ontvlucht hij de verplichte Arbeitseinsatz in Duitsland. Hij duikt onder bij een boer in West-Friesland en schuilt maandenlang in een kist onder de grond, tot hij bij een razzia wordt opgepakt. Na een verblijf in het beruchte Gestapo-hoofdkwartier in de Euterpestraat en het Huis van Bewaring aan de Weteringschans, wordt hij opgesloten in Kamp Amersfoort. Na enkele weken gaat hij op transport naar een relatief onbekend concentratiekamp in Duitsland: Neuengamme, bij Hamburg. Hij weet te overleven door zijn inventiviteit, levenskracht en wat hij op Kattenburg leerde.

Enkele dagen voor de bevrijding komt hij na een gruwelijke tocht met zevenduizend medegevangenen op de luxe oceaanstomer Cap Arcona terecht, in de baai van Lübeck en op twee kilometer van de kust. De bevrijding is nabij. Terwijl de geallieerden het Duitse leger op de wal tot overgave dwingen voeren jachtvliegtuigen van de RAF bombardementen uit op de schepen die in de baai voor anker liggen.

Op wonderbaarlijke wijze weet Wim het inferno te ontvluchten. Met niet meer dan vierhonderd andere gevangenen overleeft hij één van de grootste scheepsrampen aller tijden.

Op 94-jarige leeftijd is Wim de laatste overlevende die dit nog kan navertellen.

Mening:

Waar moet ik beginnen met het beschrijven van mijn mening van dit bizarre, meeslepende en toch ook mooie verhaal? Krake heeft een prachtige schrijfstijl, en neemt je op een heldere manier mee door het leven van Wim, van de jaren voor de oorlog tot de gruwelijkheden in de oorlog.

Je leert het Amsterdam van voor de oorlog kennen, en je geniet met Wim mee van zijn zwerftochten door de stad en zijn liefde voor zijn zus. De stiefvader zit je tijdens het lezen te vervloeken, maar je voelt door het verhaal dat hij Wim er niet onder krijgt. Als de oorlog uitbreekt hebben Wim en zijn familie er in eerste instantie weinig last van. En als Wim opgeroepen wordt voor de Arbeitseinsatz, gaat hij in eerste instantie vol goede moed naar Duitsland, maar het wordt steeds zwaarder, en uiteindelijk vlucht hij en duikt onder. Als hij uiteindelijk opgepakt wordt dan begint de ellende, en jemig dat is echt niet te bevatten.

Ik las al veel over de oorlog, maar de meeste verhalen gaan over Auschwitz en dergelijke, Neuengamme en Husse waren mij redelijk onbekend, maar mijn hemel wat een ontberingen en wat een hel op aarde was ook dat. Wim zijn overlevingstactiek doet je verwonderen, en ja daar zou je bijna de stiefvader voor bedanken.

Krake beschrijft de vreselijke gebeurtenissen op een integere manier, maar schuwt geen details en ik zit regelmatig kokhalsend te lezen. De agressie van zowel de SS-ers, maar ook de kapo’s, vorarbeiters, blockälteste, doen je de rillingen over je rug lopen, en Krake beschrijft heel duidelijk hoe een oorlog en ontberingen het slechtste in een mens naar boven kan halen. Maar ook hoe verbeten je kan zijn om vooral niet zo te worden, en er alles aan doen om te overleven en je mens te blijven voelen in omstandigheden waar we nu niet bij kunnen met onze gedachten.

De naoorlogse situatie en de reden waarom Wim jaren niet heeft gepraat over zijn maanden in Neuengamme en Husse en de dagen op het schip, zijn zo begrijpelijk geschreven en komen ZO binnen. Dit was zeker een verhaal wat verteld moest worden, want mensen wat hebben wij het anno 2018 toch maar goed in Nederland.

Vijf sterren voor De laatste getuige.

Corina Nieuwenhuis.

Corina las: De tatoeëerder van Auschwitz-Heather Morris*****

De tatoeerder van Auswitch

Met dank aan Uitgeverij Harper Collins Holland voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Heather Morris

Uitgever: Harper Collins

Originele Titel: The tattooist of Auschwitz

Vertaler: Karin de Haas

Aantal pagina’s: 352

Genre: Roman 

Verschijningsdatum: 23 januari 2018

Over de auteur:

De Australische Heather Morris (1953), werkzaam in een ziekenhuis in Melbourne, heeft een aantal jaar scenario’s bestudeerd en geschreven. In 2003 werd zij voorgesteld
aan Lale (foto) omdat hij een verhaal zou hebben dat het meer dan waard was om te delen met de wereld. Vanaf die dag is haar leven veranderd en groeide hun vriendschap.
Lale heeft zijn verhalen over het concentratiekamp en zijn geliefde Gita (foto) met Heather gedeeld en daaruit vloeide een prachtig en aangrijpend boek. Er zijn al meerdere filmmaatschappijen geïnteresseerd in een verfilming van De tatoeëerder van Auschwitz.

( http://www.harpercollins.nl )

De cover:

Pakkend voor de titel en voor het genre. De kleurstellingen passen ook perfect.

De achterflap:

Het waargebeurde verhaal van de uitzonderlijke liefde tussen gevangenen 32407 en 34902

In april 1942 wordt een jonge Slowaakse Jood naar Auschwitz gedeporteerd. Lale Sokolov staat vanaf dan bekend als gevangene 32407. De SS-officieren benoemen hem tot “Tätowierer”, tatoeëerder. Tweeënhalf jaar lang is hij degene die van de duizenden gevangenen een nummer moet maken. Zoals van Gita, vanaf dan gevangene 34902. Terwijl hij gedwongen wordt haar te brandmerken, kerft hij haar naam in zijn hart. Na drie jaar wordt Gita op dodenmars gestuurd en komt Lale in een ander kamp terecht. Beiden weten te ontsnappen en gaan op zoek naar elkaar. Gedurende zeventig jaar zwijgen Lale en Gita over het begin van hun relatie. Pas na Gita’s dood durft Lale hun uitzonderlijke overleversverhaal te delen.

De tatoeëerder van Auschwitz toont de moed van twee jonge mensen en de kracht van liefde onder extreme omstandigheden.

Mening:

In een rustige, beeldende en respectvolle manier vertelt Heather het verhaal van Lale. Zoals vaker het geval met oorlogsverhalen en dan vooral die over Auschwitz, herken je veel en heb je soms het idee dat je het verhaal al “kent”. 

Uiteraard is dat niet het geval, en zit je ook bij dit verhaal met kippenvel op je lijf en vraag je je af hoe het ooit mogelijk was. Hoe kan een SS-officier het ene moment iemand zomaar voor de lol doodschieten en vijf minuten later een gevangene “beschermen”. Het blijft een bizar gegeven, en hoe veel ik er ook over lees, het blijft me raken.

Net als dat je in zulke bizarre omstandigheden zo verliefd kan worden, dat je aan de ene kant je leven op het spel zet om bij hem of haar te zijn, en aan de andere kant levensgevaarlijke dingen “vraagt” van anderen om toch te kunnen overleven. De saamhorigheid en het egoïsme liggen zo dicht tegen elkaar aan en het blijft niet te bevatten.

En dat heeft Heather in dit verhaal bijzonder mooi neergezet. Dat het verhaal uiteindelijk pas na zoveel jaren verteld wordt, is een gegeven dat we vaker zien met dit soort extreme verhalen, maar daarom niet minder waard om verteld te worden.

Vijf sterren voor De tatoeëerder van Auschwitz

Corina Nieuwenhuis.

Corina las: München 1938-Robert Harris****

Robert Harris.jpg

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Robert Harris

Uitgever: Cargo

Oorspronkelijke titel: Münich

Vertaler: Rogier van Kappel

Aantal pagina’s: 352

Genre: Literaire Thriller

Verschijningsdatum: 12 oktober 2017

Over de auteur:

Robert Harris (1957) is de auteur van internationale bestsellers als Vaderland, Pompeii, Imperium, Lustrum, Dictator en Conclaaf. De officier werd door Vrij Nederland verkozen tot Thriller van het Jaar en was Boek van de Maand bij De Wereld Draait Door.

( Bron: http://www.uitgeverijcargo.nl )

Over de cover:

Totaal passend bij de titel. Jup, i like it.

De achterflap:

September 1938. Hugh Legat maakt carrière bij de Britse diplomatieke dienst; hij werkt op 10 Downing Street als privésecretaris voor premier Neville Chamberlain. In een laatste poging om de wereldvrede te redden, vliegen de Britten naar München om daar tijdens een cruciale conferentie te onderhandelen met Hitler, Mussolini en de Franse premier Daladier. Tien jaar daarvoor was Hugh tijdens zijn studie in Oxford goed bevriend met een jonge Duitser. Hugh weet niet dat Paul von Hartmann tegenwoordig voor het Ministerie van Buitenlandse Zaken in Berlijn werkt en dat hij in het diepste geheim lid is van het verzet tegen Hitler. Hugh en Paul hebben al jaren geen contact gehad, maar in de volgende vier dagen zullen hun levens elkaar kruisen, met dramatische gevolgen voor de toekomst van Europa.

 

Mening:

Ow wat heerlijk lezen is dit! Harris schrijft gedetailleerd, overtuigend en realistisch. Je loopt als het ware naast Hugh Legat en Paul von Hartmann en je voelt hun ambitie, angsten, volharding en dergelijke door het papier heen.

Feiten en Fictie lopen naadloos in elkaar over en soms vraag je je af wat nu de fictie is en wat niet? Harris beschrijft alles op zo’n mooie manier dat het gewoon eng is. De politieke spelletjes, de idioterie van Hitler, de handelswijze van Mussolini en de Franse premier, maar zeker ook de personages Legat en von Hartman zijn tip top beschreven en geven je een mooie kijk in de aanloop naar de Tweede Wereldoorlog, zonder dat het op geschiedenisles gaat lijken.

Het einde van het verhaal zit ingenieus in elkaar en het hele verhaal klopt gewoon van A tot Z.

Conclusie:

Een prachtige realistische thriller welke je laat nadenken over de bizarheid in de aanloop naar WOll.

Overall vier sterren.

Corina Nieuwenhuis.

Corina las: Een nieuwe Wereld-Sarah Lark***1/2

lark

Met dank aan Uitgeverij De Fontein voor het recensie-exemplaar

Auteur: Sarah Lark

Oorspronkelijke titel: A Hope at the End of the World

Vertaling: Jolanda te Lindert, Sarah te Lindert

Uitgever: De Fontein

Aantal pagina’s: 400

Genre: Roman

Verschijningsdatum: 8 augustus 2017

 

Over de auteur:

Sarah Lark heeft internationaal groot succes geboekt met haar romans over Nieuw-Zeeland. Wereldwijd werden al ruim 4 miljoen van haar boeken verkocht.

De cover:

Romantisch met mooie lichte kleuren.

De achterflap:

Terwijl de Tweede Wereldoorlog door Europa raast, weten de Poolse zusjes Helena en Luzyna hun land te ontvluchten. Ze horen dat een groep jonge vluchtelingen naar Nieuw-Zeeland mag doorreizen en melden zich aan. Maar dan krijgt slechts één zus een visum…

Aan de andere kant van de wereld komt James McKenzie in opstand tegen zijn ouders: hij wil zich als piloot in Europa inzetten. Maar weet deze jonge waaghals wel waar hij aan begint? Het lot brengt deze jonge mensen op elkaars pad , en samen vinden ze hun weg in een onzekere toekomst.

 

Mening:

Sarah weet je op een mooie manier mee te nemen in het leven van Helena en Luzyna die een traumatische tijd hebben overleefd in Siberie en nu in een vluchtelingenkamp in Iran zitten. De oorlog woedt nog door Europa, de meisjes zitten veilig, maar kampen elk met hun gevoelens. Sarah beschrijft dit alles mooi en integer, al wordt Helena stukken beter uitgediept.

De verstrekkende gevolgen die een keuze van Helena teweeg brengt zijn geloofwaardig gebracht, en het schuldgevoel, de angst, maar toch ook de hoop op een beter leven en wellicht vergeving komen goed naar voren.

Als de verhaallijnen van Helena en James zich met elkaar verweven, komt er iets moois tot stand en leer je wat meer over hoe de oorlog zover weg werd beleefd. Wel jammer vond ik dat Luzyna later in het verhaal niet echt meer aan bod kwam. Daar had meer in kunnen zitten naar mijn mening.

Conclusie:

Een mooi verhaal over een stukje geschiedenis, welke niet vaak in boeken voorkomt.

Drie en halve sterren voor Een nieuwe Wereld.

Corina Nieuwenhuis.

 

Corina las: Seringenmeisjes-Martha Hall Kelly****

Seringenmeisjes

Met dank aan Ambo|Anthos uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Martha Hall Kelly

Uitgever: Ambo|Anthos

Aantal pagina’s: 552

Genre: Roman

Verschijningsdatum: mei 2017

Over de auteur:

Martha Hall Kelly werd geboren in New England en woont nu in Atlanta. Ze werkte in de reclamewereld voordat ze fulltime ging schrijven. Toen ze in 1999 op een tijdschriftartikel over Caroline Ferriday stuitte, raakte ze geïnspireerd om een roman gebaseerd op haar turbulente leven te schrijven. Momenteel werkt ze aan een tweede roman.

(Bron: http://www.amboanthos.nl)

De cover:

Een poort, een vrouw en mist… wat heeft dit met de titel te maken?

De achterflap:

1939. Het lot van drie vrouwen verandert voorgoed wanneer Hitler Polen binnenvalt. Caroline Ferriday is een hardwerkende vrouw die haar handen vol heeft aan haar vrijwilligerswerk op het Franse consulaat in New York. Aan de andere kant van de oceaan sluit de Poolse tiener Kasia Kuzmerick zich aan bij het verzet. Eén verkeerde stap kan vreselijke gevolgen hebben, zoals Kasia snel ondervindt. De ambitieuze Herta Oberheuser heeft een nieuwe positie aangeboden gekregen als dokter in dienst van de overheid, en wordt onderdeel van het kampregime in Ravensbrück. De drie vrouwen raken onlosmakelijk met elkaar verbonden wanneer Kasia ook in Ravensbrück terechtkomt en na de oorlog samen met Caroline strijdt voor gerechtigheid.

Mening:

In korte hoofdstukken word je meegenomen door het leven van Caroline, Kasia en Herta, net voor, tijdens en een aantal jaren na de Tweede Wereldoorlog.  Martha laat de personages tot leven komen en laat je de gebeurtenissen voelen en dan vooral in de verhaallijn van Kasia en Herta.

Waar je naarmate het boek vordert alleen maar meer en meer bewondering voor Kasia gaat voelen, krijg je met elke regel een grotere hekel aan Herta, bijzonder goed gedaan door de auteur.

Caroline blijft tot het einde een beetje onderbelicht naar mijn gevoel. En het duurt tot deel twee voor ik de link leg met de twee andere hoofdpersonages. Maar dan klopt ook alles. Het is bizar dat dit gewoon op waargebeurde feiten gestoeld is en OMG wat blijft het toch een verschrikking hoe dat toen ging, maar ook daarna…..

Martha Hall Kelly heeft op een mooie integere wijze de gruwel, maar ook zeker de moed en de liefde beschreven in deze roman.

Vier sterren voor Seringenmeisjes.

Corina Nieuwenhuis.

Corina las: Irena’s Kinderen-Tilar Mazzeo****

irenas kinderen 2

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Tilar Mazzeo

Vertaler: Danielle Stensen-Alders

Uitgever: Cargo

Aantal pagina’s: 384

Genre: Roman

Verschijningsdatum: 20 april 2017

Over de auteur:

Tilar Mazzeo heeft al meerdere gerenommeerde boeken op haar naam staan, over zeer verschillende onderwerpen. Ze geeft les in het schrijven van non-fictie en woont en werkt in Maine en New York.

( Bron: http://www.uitgeverijcargo.nl )

De cover:

Sober zo in het zwart wit. Het jongetje op de voorgrond met zijn handen omhoog grijpt je aan. Onschuldig in een vreselijke tijd.

Achterflap:

Het  verhaal  van een moedige vrouw, die meer dan 2000 kinderen wist te redden uit de handen van de nazi’s.

Als verpleegkundige wordt de Poolse Irena Sendler in 1942 toegelaten tot het getto van Warschau. Al snel smokkelt ze weeskinderen uit de afgesloten wijk en ze vraagt aan haar familie en vrienden om ze te verbergen. Met de hulp van haar grote liefde, een verzetsstrijder, en een geheim netwerk van vrouwen en moeders weet Irena Sendler uiteindelijk meer dan tweeduizend kinderen uit het getto te bevrijden. De kinderen worden verstopt in grafkisten en via geheime routes door het riool weet Irena met gevaar voor eigen leven de nazi’s te omzeilen. Van elk kind dat ze wist te redden schreef Irena Sendler de naam en ware identiteit op, zodat hun families ze zouden vinden als de oorlog ooit voorbij zou zijn.

Mening:

De proloog neemt je mee naar 1943 waar Irena in een gevangeniswagen wordt weg gevoerd. Wat is er gebeurd? In die tijd is het een doodvonnis als je naar Aleja Szucha werd gebracht. Het hoofdkwartier van de Gestapo in Warschau.

Na de proloog wordt je via verschillende tijdzones meegenomen door het leven van Irena. Vanaf haar prilste jeugd wordt haar verhaal verteld. Door het gehele verhaal heen zijn er veel namen, plaatsen en aannames te onthouden en dat maakt dat je je aandacht geen moment kunt laten verslappen en het soms ietwat lastig leest.

Vooral in de oorlog periode, waar je naast de al bekende namen ook de code namen door elkaar krijgt, is het opletten geblazen. De schrijfstijl is erg informatief en dat verschaft je veel inzicht in de hel die het getto van Warschau geweest moest zijn en de moed die Irena en haar netwerk gehad moeten hebben om te doen wat ze deden.

Herinneringen van overlevenden zijn opgetekend naast stukken waar geschreven staat: “het zou zo of zo gegaan kunnen zijn of het zou die of die geweest kunnen zijn.” Dit ben ik qua schrijfstijl niet gewend en ik heb er moeite mee. Toch zit ik aan het boek gekluisterd want je wilt toch weten of het Irena lukt om zelf ook te overleven en hoe het de overlevenden na de oorlog vergaat.

Al met al een heel mooi, verdrietig, bizar, moedig verhaal over een jonge vrouw die met hulp van vele anderen probeerde iets goeds te doen in een afschuwelijke tijd.

Vier sterren voor Irena’s Kinderen.

Corina Nieuwenhuis.