Karin las: De waarheid-Melanie Raabe****

de waarheid

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Melanie Raabe

Uitgever: Cargo

Oorspronkelijke titel: Die Wahrheit

Vertaler: Sander Hoving

Aantal pagina’s: 378

Genre: Psychologische Thriller

Verschijningsdatum:  11 januari 2018

Over de auteur:

Melanie Raabe (1981) werd geboren in een klein dorpje in Noordrijn-Westfalen en woont momenteel in Keulen. Ze werkt als journaliste en actrice.

Haar debuutthriller De val werd een grote bestseller in Duitsland, de filmrechten van het boek zijn verkocht aan een grote Hollywoodstudio.

( Bron: www.uitgeverijcargo.nl )

Cover:

Prima cover. De gele letters op het zwart vind ik gaaf, de koptekst en sfeer maken me nieuwsgierig.

Achterflap:

Zeven jaar geleden is de rijke zakenman Philipp Petersen tijdens een reis naar Zuid-Amerika spoorloos verdwenen. Sindsdien leeft zijn vrouw Sarah alleen met hun zoontje, en heeft ze langzaam haar leven weer opgepakt. Maar dan ontvangt ze een schokkend bericht: Philipp leeft nog en was het slachtoffer van een ontvoering. De media duiken op de zaak, en in alle drukte en chaos probeert Sarah grip te krijgen op deze nieuwe realiteit. Wat zal er gebeuren? Hebben Philipp en zij nog een toekomst samen?

Sarah is op alles voorbereid, maar de man die tijdens het mediacircus uit het vliegtuig stapt ziet er misschien uit als haar man, maar is het niet. In shock verwelkomt ze de vreemdeling, maar snel daarna uit hij zijn eerste dreigement: als Sarah zijn dubbelrol onthult zal ze alles kwijtraken – haar fijne leven, haar zoon, haar man…

Mening:

De waarheid is mijn kennismaking met Melanie Raabe en ik kan alvast verklappen dat ik ronduit heb genoten van dit boek. Het begin is direct al prachtig geschreven. Vanuit Sarah spat de herinnering aan- en het gemis van Philippe je tegemoet. Indrukwekkend en het komt echt binnen.

Het bijzondere, en ook mooie is; is dat er maar zeer weinig personages zijn. De nadruk ligt op Sarah, op Philipp, en uiteraard op ‘De vreemde’. En deze karakters weten je van het begin tot het einde in de ban te houden. In een hele fijne en eigen schrijfstijl zet Raabe vanuit deze personages prachtige overpeinzingen neer, en het switchen van de perspectieven gaat steeds gepaard met wendingen en cliffhangers op het juiste moment.

Elke keer wordt er een nieuw laagje afgepeld, geheimen komen bovendrijven en stukje bij beetje denk je steeds meer inzicht te krijgen. De spanning wordt daarbij langzaam maar zeker opgevoerd en onwerkelijke gebeurtenissen weten te intrigeren tot en met. De relatie tussen Sarah en Philipp wordt, naast actie en spanning, zo mooi stukje voor stukje steeds duidelijker. Althans, dat denk je want als lezer word je regelmatig tóch weer op het verkeerde been gezet.

En BAM. Daar is dan de plottwist waarvan ik echt dacht, dit gaat niet gebeuren. Het leuke is dat het me echt aan het denken wist te zetten wat ik er nu eigenlijk van vond. Om vervolgens, ook na de epiloog tot de conclusie te komen: yeah, dit is echt heel gaaf.

Conclusie:

De waarheid biedt je exact wat je van een psychologische thriller mag verwachten. Prachtpersonages die staan als een huis. Relationele ontwikkelingen die je heen en weer weten te slingeren. Voeg daar de continue aanwezige dot spanning aan toe, en voilà.

Schrijfstijl: 4

Plot: 4

Psychologie: 5

Leesplezier: 4

Originaliteit: 4

Spanning: 4

Vier stralende sterren voor De waarheid.

Karin Meinen.

Advertenties

Edo las: Uitstap-Tonny van Wijhe n.a.v. de recensie-actie!

Uitstap .JPG

Uitstap is een kort maar krachtig verhaal over het einde van een ‘gewoon’ leven. Geboren worden en weer doodgaan, alles wat er tussen in gebeurt noemen we het leven en lijkt soms een bijzaak. Op de achterzijde van het boek eindigt het verhaal met de uitspraak:

“Uit welk hout je ook gesneden bent, aan het eind staat niemand stil”

Erg mooi en ontroerend. Persoonlijk heb ik deze onrust bij meerdere personen aan het einde van hun leven mogen meemaken, ik hoop dan ook dat dit mij nog even gespaard zal blijven, en tot die tijd nog vele ontroerende verhalen mag lezen, zoals deze van Tonny van Wijhe.

Edo de Waard.

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Met dank aan Uitgeverij Cargo/De Bezige Bij voor het recensie-exemplaar.

Over De vrouw in het raam:

Anna Fox woont alleen, ze verlaat haar huis in New York bijna nooit. Ze drinkt de hele dag door, kijkt oude films en bespioneert haar buren. In het huis tegenover Anna woont sinds kort een gezin: vader, moeder en tienerzoon. Alles lijkt bij hen perfect, maar op een nacht ziet Anna uit haar raam iets wat ze beter niet had kunnen zien. De twijfel slaat meteen toe: heeft ze het wel goed gezien? Wat is waarheid? Wat is verzonnen? Dreigt er gevaar? Niets is wat het lijkt in deze verslavende en volkomen onvoorspelbare psychologische thriller die doet denken aan het beste van Alfred Hitchcock.

De vrouw in het raam verschijnt op 8 februari.

Myrtle ( 15 ) leest:

Proeflezen

Myrtle is op dit moment voor het eerst een manuscript in de categorie Young Adult aan het proeflezen!

Jac leest:

Over Zielsgeheim, Lacey Flint deel 1 :

Zeer beklemmende, originele thriller waarin de fascinatie van een jonge politieagente voor Jack the Ripper haar duur komt te staan…

Ondanks haar fascinatie voor de negentiende-eeuwse seriemoordenaar Jack the Ripper heeft de jonge Londense politieagente Lacey Flint nog nooit aan een moordonderzoek gewerkt. Totdat er op een avond een vrouw hevig bloedend door messteken over Laceys auto leunt, in haar armen valt en sterft. Als getuige moet Lacey een gepaste afstand tot de moordzaak houden, maar wanneer ze via een journaliste een brief ontvangt waarin een verwijzing naar Jack the Ripper en naar Lacey staat, blijkt dat onmogelijk. Is er een copycat killer aan het werk? Lacey weet als geen ander dat er volgens het patroon van de negentiende-eeuwse moorden nog meer slachtoffers gaan vallen. En zij kan weleens de volgende zijn…

Corina leest:

Met dank aan Uitgeverij Cargo/De Bezige Bij voor het recensie-exemplaar.

verdriet 2.png

Over Het verdriet van Wilhelmina:

Eind november 1941. Na de Duitse opmars in Europa is de angst groot dat Nederlands-Indië zal worden aangevallen door Japan. In Engeland krijgt koningin Wilhelmina op haar landgoed Stubbings House bezoek van de Britse premier Winston Churchill. Hij stelt haar voor een onverwacht en verschrikkelijk dilemma. Tot haar wanhoop zal Wilhelmina moeten instemmen met zijn geheime verzoek, waardoor de oorlog een totaal andere wending zal krijgen.

Acht jaar later: Nederland vecht een eigen oorlog in Nederlands-Indië, waar de nationalisten van Soekarno de onafhankelijke Republik Indonesia hebben uitgeroepen. Voormalig inlichtingenofficier Arnie Springer hoort dat zijn oude liefde op Java is verdwenen nadat ze samen werd gezien met de beruchte Nederlandse deserteur Poncke Princen. Hoewel Arnie na de gruwelen van de jappenkampen gezworen heeft nooit terug te gaan, vliegt hij in april 1948 naar Batavia. In de tropische hitte onderneemt hij een levensgevaarlijke zoektocht, en belandt in een mijnenveld van intriges waarin alles verband lijkt te houden met het pact van Wilhelmina en Churchill in Stubbings House.

Corina las: Uitstap-Tonny van Wijhe***1/2

Uitstap

Met dank aan Tonny van Wijhe voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Tonny van Wijhe

Aantal pagina’s: 55

Genre: Novelle

Verschijningsdatum: 18 april 2015

Over de auteur:

De spontane impuls om op pad te gaan, die de hoofdpersoon uit Uitstap overkomt, overkwam eigenlijk ook de auteur Tonny van Wijhe zelf.

“Ik heb eerder verhalen geschreven. Daarvan had ik altijd tevoren het begin, midden en eind helemaal uitgedacht. Het resultaat verraste dan ook niet. Met Uitstap heb ik mezelf laten verrassen: ik kreeg een idee en begon gewoon met schrijven, zonder precies te weten waar het me zou brengen. Een spannende ervaring!”

( Bron: www.tonnyvanwijhe.nl )

De cover:

Een beetje vreemd… in de winkel zou ik er zomaar aan voorbij kunnen lopen.

De achterflap:

Uit welk hout je ook gesneden bent,
aan het eind staat niemand stil.

Wat doe je als je nooit een gokje waagt en je gaat op zoek naar iets waarvan je niet eens weet dat je het zoekt? Dan laat je je tegen jouw natuur in leiden door de spontane impuls op pad te gaan!

Precies dat overkomt de hoofdpersoon uit Uitstap.

Wat drijft hem, waarom nu? Waarnaar is hij op zoek, waarom en hoe? Ontdek het samen met hem!

Mening:

Hoe beschrijf je je leeservaring van een Novelle van 55 bladzijdes zonder iets weg te geven? Ik vind het maar moeilijk, een verhaal over liefde, dood en het leven.
Tonny heeft een fijne schrijfstijl en laat je meedenken in het proces naar het einde van het verhaal. Waar raken de twee lijnen elkaar en hoe? Het is misschien niet uiterst origineel, maar zeer mooi in elkaar geweven door van Wijhe.

Alles komt aan bod in deze 55 bladzijdes en dat is knap gedaan, en op het eind heb je toch wel even de spreekwoordelijke brok in de keel.

Al met al zeer de moeite waard om deze uitstap te maken qua genre..

Drie en halve sterren.

Corina Nieuwenhuis.

Jac las: Dansen met de duivel-Gard Sveen****1/2

Dansen met de duivel

Over de schrijver:

Gard Sveen (1969), werkt als adviseur bij het Noorse Ministerie van Defensie. Zijn indrukwekkende debuut De doden hebben geen verhaal werd bekroond met zowel de Gouden Revolver, voor de beste Noorse thriller, als de prestigieuze Glazen Sleutel voor de beste thriller van heel Scandinavië. De enige andere auteur die voor zijn debuut beide prijzen wist binnen te slepen was Jo Nesbo in 1998.

( Bron: achterzijde van het boek )

Over het boek:

Dansen met de duivel is het derde boek met in de hoofdrol rechercheur Tommy Bergmann. Het is een vervolg op De hitte van de hel.

Gard Sveen heeft gelukkig goed begrepen dat zonder een fatsoenlijk intro het moeilijk zou zijn aan dit boek te beginnen. In vier bladzijden wordt ingegaan op het voorafgaande.

Sveen heeft een behoorlijke aanloop nodig voor het verhaal op gang komt. Afwisselend worden de verhaallijnen van Tommy Bergmann en Susanne Bech synchroon naast elkaar gezet. Leeft Jon-Olav Farberg nog? En wie heeft Amanda ontvoerd en waarom?

Tommy  Bergmann heeft redenen om aan te nemen dat Farberg nog leeft. Op basis van een restaurantbonnetje, een krantenartikel en een uitspraak van Anders Rask, de seriemoordenaar, begint Tommy Bergmann een onderzoek, en komt uiteindelijk in Litouwen terecht waar de sleutel voor de oplossing lijkt te liggen. Bergmann doet z’n best om het spoor in Litouwen te ontrafelen, samen met de Russische hoer Tatjana, die in eerste instantie Bergmann als een ticket naar het Westen ziet.

Susanne Bech voert het onderzoek in Noorwegen uit. Maar ook in Zweden, waar zij een oude minnaar tegen het lijf loopt. De karakters van Tommy en Susanne worden goed uitgediept.

We weten al van Tommy dat hij losse handjes heeft, en dat Hege niet zonder reden van hem weggegaan is. Hij weet van zichzelf dat hij een superegoïst is. ‘De enige liefde die hij voelde, was die voor zichzelf’

De neurotische Susanne kent een moeilijke verhouding met haar moeder, en als zij behoefte heeft aan vijf minuten liefde dan is Svein Finneland, hoofdofficier van Justitie,met wie zij inmiddels samenwoont er niet. Het was verkeerd geweest om met Svein te gaan samenwonen denkt ze in een flits. De zaak komt op scherp te staan als een zekere Susanne Bechmann haar opbelt en zij , Susanne Bech, in het bezit komt van een cassette. Bechmann is geraffineerd en weet uit handen te blijven van de politie. Wie is die Bechmann en welke rol speelt zij in het geheel? De dreiging wordt nog sterker als op het dagverblijf bij haar dochtertje Mathea een verjaardagsfoto wordt weggehaald.

Het is een hard, cynisch boek, met personen die opgroeien zonder liefde en empathie.

‘Moeders wat moet je er mee’

‘Zelfs het woord ‘relatie’ vind ik problematisch’

De verbanden zijn duidelijk en hard. De conclusies ook. Gard Sveen bouwt het verhaal zorgvuldig op, en zorgt voor een daverende logische ontknoping.

Conclusie:

Gard Sveen heeft  in zijn karakteristieke no-nonsense stijl, een prachtig vervolg op De hitte van de hel geproduceerd.

Er staan een paar hele mooie zijlijnen in dit boek, functioneel maar ook uitermate boeiend. Zoals over het Tsjechische legioen en de Skoptsy sekte. De dialogen  zijn bovengemiddeld goed, scherp en intelligent. Dat geldt in principe voor het gehele boek. De donkere dreiging van iets slechts dat staat te gebeuren is latent aanwezig.

Een algemene opmerking. Wat mij opvalt bij schrijvers van dit kaliber is de (bijna) afwezigheid van stijlbloempjes en gemeenplaatsen zoals ‘ Het bloed kolkte en raasde op topsnelheid door haar aderen’. Of ‘ met een welhaast bovenmenselijke krachtsinspanning‘.

Sveen schrijft compact. Geen uitgebreide beschrijvingen van mensen, huizen en landschappen. Niet meer dan nodig. Hij slaat ook stapjes over in redenaties of gevolgtrekkingen. De lezer moet er zijn aandacht bijhouden.

Deze compacte schrijfwijze heeft tot gevolg dat de prijs/prestatieverhouding slecht is te noemen. Voor de prijs van € 19,99 ontvangt de lezer een boek van 237 bladzijden, gezet in een (te) grote broodletter met nogal wat lege pagina’s. En dat is te duur. En dat is weer jammer. Dit aspect heb ik niet mee laten wegen in de beoordeling van de publicatie. Het boek is beoordeeld op z’n inhoudelijke merites en vooral het leesplezier.

Een ding is duidelijk. Het woord ‘verlossing‘ heeft niet voor iedereen dezelfde betekenis.

4,5 sterren.

Jac Claasen.

Corina las: Het donkerste water-Sharon Bolton ****1/2

water

Met dank aan Uitgeverij A.W. Bruna voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Sharon Bolton

Uitgever: A.W. Bruna

Oorspronkelijke titel: A dark and twisted tide

Vertaler: AndaWitsenburg

Aantal pagina’s: 432

Genre: Literaire thriller

Verschijningsdatum: 9 januari 2017

Over de auteur:

Sharon Bolton (1960) woont in Londen, waar haar Lacey Flint-thrillers zicht grotendeels afspelen. Ze is winnaar van de Mary Higgins Clark Award en genomineerd voor de ITW Thriller Award, de CWA Gold Dagger en de Barry Award. Kleine zwarte leugens was een standalone thriller, Het donkerste water is een los te lezen thriller met Lacey Flint in de hoofdrol.

De cover:

Donker en herkenbaar voor als je daar geweest bent. I like

De achterflap:

Lacey Flint heeft een woonboot op de Theems betrokken, en begint deel uit te maken van de kleurrijke gemeenschap die in Londen op de rivier woont. Elke dag zwemt ze ook in de Theems. Op een vroege zomerochtend vindt ze tijdens het zwemmen een in doeken gewikkeld lichaam van een jonge vrouw.

Het lijkt toeval , Lacey werkt sinds kort bij de rivierpolitie en weet hoeveel lichamen er elk jaar uit de Theems gevist worden. Maar onderzoek lijkt aan te tonen dat dit lichaam bedoeld was voor haar om te vinden. Ook al is ze geen inspecteur meer, ze kan niet anders dan zich met deze zaak bemoeien…

(www.awbruna.nl)

Mening:

Dit is mijn eerste Lacey Flint thriller van Bolton, en als ik de proloog gelezen heb en de laatste zin tot me door laat dringen, denk ik….YES dit gaat leuk worden!

Vanuit verschillende personages word je meegenomen door het verhaal, en er wordt af en toe geswitched van periode, maar door de meer dan fijne schrijfstijl en een goede aanduiding van wie en wanneer is alles prima te volgen.

Lacey is een rechercheur die een stapje terug heeft gedaan en nu bij de rivierpolitie werkt, maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en als er een lijk gevonden wordt en er daarna nog meer bizarre dingen gebeuren dan komt toch haar echte aard weer boven?

Lacey en de side kicks worden allemaal meer dan goed neergezet. De gevoelens, de angsten, de vastberadenheid alles voelt echt aan. En maakt je nieuwsgierig van hier tot gunter… want wat en wie heeft waar mee te maken en hoe zit dat met Lacey? Wat is haar geheim? Ow ik hou hier zo van en Bolton verweeft alles soepel maar daadkrachtig aan elkaar.

Door het inzetten van actuele problematiek zoals illegale immigratie en ongewone dagelijkse gedragingen van oa Lacey, zorgt Bolton ervoor dat je het verhaal niet uit je hoofd kan zetten. Je gaat van elk personage houden en dat doet pijn als je dan DE ontknoping leest. Potver, word ik daar even om de tuin geleid. Medelijden slaat om in boosheid en boosheid slaat om in medelijden, en dat in één hoofdstuk. Bijzonder gedaan….

Zoals een serie betaamt is de verhaallijn van Lacey open gebleven aan het eind ,dus daar zit je dan….. honderdduizend vragen en nog geen vervolg… erg? Nee. Iets om reikhalzend naar uit te kijken? JA!!

Conclusie:

Schrijfstijl: 5

Leesplezier: 5

Originaliteit: 4.5

Spanning: 4.5

Psychologie: 5

Plot: 5

Vier en halve sterren voor Het donkerste water

Corina Nieuwenhuis

 

 

Jac las: De man van de blauwe cirkels-Fred Vargas****1/2

 

Vargas

Over de schrijver:

Fred Vargas, pseudoniem van Frédérique Audouin-Rouzeau, (Parijs, 7 juni 1957) is een Franse historicus, archeologe en schrijfster. Als pseudoniem voor haar boeken koos ze de naam “Fred Vargas”. Vargas is archeozoöloge en geschiedkundige van opleiding, en is gespecialiseerd in dierlijk gebeente.

( Bron: Wikipedia)

Over het boek:

De knappe 50-tiger Mathilde, lijdend aan de ziekte van de zevende dag, en de mooie blinde, Charles Reyer genaamd, wiens blindheid veroorzaakt is bij het ontleden van het voortbewegingssysteem van een katachtige, in dit geval een gore leeuwin, raken met elkaar in gesprek op het terras van Café Saint-Jacques ( what’s in a name). Wat blijkt, haar minnaar is vertrokken na een aanval van een haai op haar been. Fred Vargas zet direct de toon in het eerste hoofdstukje.

Hoofdpersoon in het boek is Jean-Baptiste Adamsberg, benoemd tot commissaris in Parijs, in het 5e arrondissement. Adamsberg heeft niet de trekken van de commissarissen zoals we gewoon zijn aan te treffen in reguliere thrillers. Hij krabbelt tekeningetjes op zijn knie,draagt geen horloge, is altijd te laat ( dat was hij al bij zijn geboorte, zestien dagen), denkt nooit grondig na, maar heeft een geniale oplossingsgave. Zijn ongestructureerde geest en dwaallust leiden tot niet-rationele oplossingen. En in de liefde heeft hij geen geluk. Camille, zijn grote liefde, wil hij nog een keer zien, al is het maar voor een uur.

Zijn adjudant is Danglard, een rationalist, die zich in de loop van de dag verliest in een alcoholische loomheid, in de regel ’s middags na drieën. Danglard gaat gebukt onder de zorgen voor zijn kinderen, nadat zijn vrouw er vandoor is gegaan met haar minnaar.

Het boek is bevolkt met bizarre figuren, met dito karakters, zoals daar zijn Clémence, de oude aan contactadvertenties verslaafde alleenstaande met spitse tanden, die nog nooit gescoord heeft; Charles, de mooie blinde, die vals als een kat, een grote mate van tegendraadsheid aan de dag legt. Met name bij het helpen oversteken van oude vrouwtjes. En natuurlijk Mathilde Forestier, die diepzee onderzoekster, die er ook ettelijke, niet nader te duiden gewoonten op na houdt en aangeduid wordt met koningin  Mathilde.

Waar draait het verhaal om?

Een man tekent cirkels met blauw krijt op de trottoirs van Parijs, perfecte cirkels, op èèn na, en in het midden van die cirkels bevindt zich een onbenullig voorwerp, een ijscohoorntje,een krulspeld, een wattenstaafje. Adamsberg laat de cirkels en objecten fotograferen. Hij vermoedt naderend onheil. Hij krijgt gelijk. Er wordt een moord gepleegd – een vrouw met een doorgesneden keel- met het slachtoffer in de cirkel, gevolgd door een tweede slachtoffer en een derde.

De cirkels roepen vragen op. Waarom betreurt Adamsberg het dat zijn verdachte geen suikerziekte onder de leden heeft? Wat zijn dat voor kronkels, gespeend van enige betekenis, wat zijn dat voor zinloze ondervragingen en banaliteiten? Waarom heeft Danglard, de byzantinist en witte wijndrinker pur sang ( er is overigens geen verband tussen beide feiten), zo genoeg van Augustin-Louis Le Nermord, dat hij het verdomd ook maar een letter te lezen van diens ‘Ideologie en Maatschappij onder Justinianus’? En dat Adamsberg, die woord voor woord leest, juist wel gebiologeerd is door dit boek?

Voor de niet-lezer, de niet-ingewijde, zijn dit chaotische zinnen zonder enige betekenis. Bent u niet gesteld op een zekere chaos en gaat uw voorkeur uit naar een rechtlijnig verhaal? Dan kunt u dit speelse boek beter niet lezen, het lezen ervan zal leiden tot irritatie en meer ernstigere aandoeningen van de geest. Wilt u wel meegaan in de chaotische maar doeltreffende geest van Jean-Baptiste Adamsberg, dan wacht u een humorvol, erudiet avontuur met vele zijlijntjes, dialogen en introspecties, die soms niet maar meestal wel te volgen zijn.

Want natuurlijk lost Adamsberg de moorden op, maar het motief van de moordenaar? En dan komt de aap uit de mouw en verrast Vargas de lezer met een fraaie ontknoping in deze onorthodoxe thriller met uitbundige, extravagante figuren, die je niet gemakkelijk vergeet. Ach, wat zou ik graag van een consumptie genieten met Mathilde Forestier op het terras van Café Saint-Jacques!

4,5 sterren.

Ps: Mes compliments à Rosa Pollé, qui a produit une très belle traduction à mon avis. Merci bien.

Jac Claasen.