Karin las: Wie niet horen wil-Nicci French****

Dank aan Ambo|Anthos uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteurs: Nicci French

Oorspronkelijke titel: The Unheard

Vertaling: Ambo|Anthos uitgevers, Amsterdam en Eefje Bosch, Mechteld Jansen en Elise Kuip

Genre: Literaire Thriller

Aantal pagina’s: 432

Verschijningsdatum: 7 april 2021

Over de auteurs:

Achter de naam Nicci French gaat het Britse echtpaar Nicci Gerrard en Sean French schuil. Dit duo is wereldberoemd om hun thrillers en korte verhalen.

http://www.amboanthos.nl

Achterflap:

Tess deelt met haar ex Jason de zorg voor hun dochtertje Poppy. Ze moet nog wennen aan de nieuwe situatie, maar is blij met de hulp die ze van haar vrienden krijgt. Jason is inmiddels getrouwd, maar daar probeert ze zich overheen te zetten. Zelf is ze ook weer aan het daten en ze is best gelukkig, houdt ze zich voor.

Totdat haar dochtertje Poppy vreemde taal begint uit te slaan en een tekening maakt met zwart wascokrijt – een tekening waarop een figuur te zien is die van een toren valt. Tess raakt ervan overtuigd dat Poppy getuige is geweest van een misdrijf. Ze stapt naar de politie, maar daar wordt ze niet geloofd. Dan besluit ze zelf op onderzoek uit te gaan…

Wie niet horen wil is een thriller vol onderhuidse spanning, over vertrouwen en je instincten volgen.

Mening:

Het was best alweer een tijd geleden voor mij, een Nicci French. Maar dit was direct weer thuiskomen in die prachtige beeldende en zo typerende stijl, dit is lezen als een mes door de warme boter.

Het is geweldig hoe je steeds maar weer aan het twijfelen wordt gebracht. Hoe reëel zijn de tekeningen en het gedrag van Poppy? Tess neemt het in ieder geval heel serieus en duikt zich zonder remmingen in deze materie. Dit brengt een flinke dot spanning met zich mee.

De acties die Tess onderneemt zijn begrijpelijk en voelen daarnaast ook ongemakkelijk, want ze gaat zo langzamerhand behoorlijk te ver. Daar in verweven zit ook steeds je twijfel. Ja, dit gaat te ver, maar dat moet ook eigenlijk wel toch? Zit ze met haar moedergevoel goed of worden hier vreselijke missers gemaakt? Bepaalde verdenkingen klinken sowieso heel logisch maar worden vervolgens eigenlijk toch ook weer weerlegd. Shit zeg en hier zit natuurlijk ook weer de kracht van French. Het houdt de spanning er continu in, het verschuift en het voelt heel zorgelijk.

De personages en situaties worden erg goed neergezet. Zo ook de relaties, het doet heel natuurlijk aan en het komt moeiteloos tot leven. En toch voelt het richting einde dan net niet helemaal afgewerkt. Ik werd niet echt verrast, en dat wat Poppy aangeeft sluit gevoelsmatig toch wat lastig aan bij de daden en motieven. Het totale verhaal en het gegeven Poppy an sich vind ik gewoon steengoed en het einde zelf doet me breed laten grijnzen. Daar dacht ik dus: dit gaat ze anders doen.  Al met al een geweldig boek en Nicci French brengt met Wie niet horen wil wederom een dijk van een psychologische thriller!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 4

Spanning: 4

Leesplezier: 4.5

Plot: 4

Psychologie: 4.5

Een dikke vier sterren oftewel een 8/10 voor Wie niet horen wil.

Karin Meinen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Met dank aan HarperCollins Holland voor het recensie-exemplaar.

Over De nachtegaal (Eilandmoorden deel één) :

Dé nieuwe Zweedse thrillersensatie, verkocht aan 17 landen! Het eerste deel in de Eilandmoorden-reeks.

Toen Hanna Duncker negentien jaar oud was, werd haar vader veroordeeld voor moord. De schaamte en verwarring zorgden ervoor dat ze van het eiland Öland wegvluchtte en ergens anders een nieuw leven opbouwde. Pas zestien jaar later, na het overlijden van haar vader, keert ze terug naar haar geboortedorp, om aan het werk te gaan als rechercheur bij de politie van Kalmar, aan de andere kant van de zeestraat.

Op haar eerste dag wordt ze samen met haar partner Erik Lindgren naar een plaats delict op Öland gestuurd waar het lichaam van een vijftienjarige jongen is aangetroffen. De jongen blijkt de zoon van haar jeugdvriendin te zijn. De zaak trekt de aandacht van veel bewoners, die Hanna’s terugkeer niet allemaal waarderen, getuige de dreigende, anonieme telefoontjes die ze krijgt. Wat is er precies aan de hand op het eiland?

Riejanne leest:

Over Wie niet horen wil :

Tess deelt met haar ex Jason de zorg voor hun dochtertje Poppy. Ze moet nog wennen aan de nieuwe situatie, maar is blij met de hulp die ze van haar vrienden krijgt. Jason is inmiddels getrouwd, maar daar probeert ze zich overheen te zetten. Zelf is ze ook weer aan het daten en ze is best gelukkig, houdt ze zich voor.

Totdat haar dochtertje Poppy vreemde taal begint uit te slaan en een tekening maakt met zwart wascokrijt – een tekening waarop een figuur te zien is die van een toren valt. Tess raakt ervan overtuigd dat Poppy getuige is geweest van een misdrijf. Ze stapt naar de politie, maar daar wordt ze niet geloofd. Dan besluit ze zelf op onderzoek uit te gaan…

Wie niet horen wil is een thriller vol onderhuidse spanning, over vertrouwen en je instincten volgen.

Marie leest:

Met dank aan Hamley Books Uitgeverij voor het recensie-exemplaar.

Over Als doden spreken (Dodenreeks deel twee) :

Aprils leven is een rommeltje. Ze is gevlucht omdat ze haar gave niet onder controle heeft en bang is om haar vrienden te doden, en als ze de mensen van wie ze houdt niet wil verliezen, moet ze hen de waarheid over zichzelf vertellen.

Dan is er nog een journaliste, Annie Hemmings, die heeft ontdekt dat April geen mens is en dat wil ze met de hele wereld delen. Om meer bewijs te vinden, brengt Annie een vriendin van April in gevaar. April moet haar gave gebruiken om enkele moordenaars tegen te houden, maar dreigt zichzelf daardoor te verliezen.

Gelukkig krijgt ze deze keer ook hulp van enkele machtige vrienden, onder wie Sekhmet, de Godin van ziekte en verderf.

Jac leest:

Over De getalenteerde meneer Ripley :

Ook verschenen als Ripley, een man van talent.

De nobody Tom Ripley heeft één talent: het imiteren van andere mensen. Op een tuinfeestje raakt hij aan de praat met Herbert Greenleaf, en doet hij alsof hij diens zoon Dickie kent. Greenleafs zoon lanterfantert in Italië; hij biedt Ripley $1000,- om hem op te zoeken en terug te halen.

Aangekomen in Italië blijkt Dickie Greenleaf te baden in luxe en in de liefde van zijn verloofde, Marge Sherwood. Ripley gaat héél ver om in die luxe te kunnen delen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Met dank aan Ambo Anthos uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Over Wie niet horen wil :

Tess deelt met haar ex Jason de zorg voor hun dochtertje Poppy. Ze moet nog wennen aan de nieuwe situatie, maar is blij met de hulp die ze van haar vrienden krijgt. Jason is inmiddels getrouwd, maar daar probeert ze zich overheen te zetten. Zelf is ze ook weer aan het daten en ze is best gelukkig, houdt ze zich voor.

Totdat haar dochtertje Poppy vreemde taal begint uit te slaan en een tekening maakt met zwart wascokrijt – een tekening waarop een figuur te zien is die van een toren valt. Tess raakt ervan overtuigd dat Poppy getuige is geweest van een misdrijf. Ze stapt naar de politie, maar daar wordt ze niet geloofd. Dan besluit ze zelf op onderzoek uit te gaan…

Wie niet horen wil is een thriller vol onderhuidse spanning, over vertrouwen en je instincten volgen.

Riejanne leest:

Met dank aan HarperCollins Holland voor het recensie-exemplaar.

Over De nachtegaal :

Dé nieuwe Zweedse thrillersensatie, verkocht aan 17 landen! Het eerste deel in de Eilandmoorden-reeks.

Toen Hanna Duncker negentien jaar oud was, werd haar vader veroordeeld voor moord. De schaamte en verwarring zorgden ervoor dat ze van het eiland Öland wegvluchtte en ergens anders een nieuw leven opbouwde. Pas zestien jaar later, na het overlijden van haar vader, keert ze terug naar haar geboortedorp, om aan het werk te gaan als rechercheur bij de politie van Kalmar, aan de andere kant van de zeestraat.

Op haar eerste dag wordt ze samen met haar partner Erik Lindgren naar een plaats delict op Öland gestuurd waar het lichaam van een vijftienjarige jongen is aangetroffen. De jongen blijkt de zoon van haar jeugdvriendin te zijn. De zaak trekt de aandacht van veel bewoners, die Hanna’s terugkeer niet allemaal waarderen, getuige de dreigende, anonieme telefoontjes die ze krijgt. Wat is er precies aan de hand op het eiland?

Riejanne leest:

Met dank aan HarperCollins Holland voor het recensie-exemplaar.

Over De nachtegaal :

Dé nieuwe Zweedse thrillersensatie, verkocht aan 17 landen! Het eerste deel in de Eilandmoorden-reeks.

Toen Hanna Duncker negentien jaar oud was, werd haar vader veroordeeld voor moord. De schaamte en verwarring zorgden ervoor dat ze van het eiland Öland wegvluchtte en ergens anders een nieuw leven opbouwde. Pas zestien jaar later, na het overlijden van haar vader, keert ze terug naar haar geboortedorp, om aan het werk te gaan als rechercheur bij de politie van Kalmar, aan de andere kant van de zeestraat.

Op haar eerste dag wordt ze samen met haar partner Erik Lindgren naar een plaats delict op Öland gestuurd waar het lichaam van een vijftienjarige jongen is aangetroffen. De jongen blijkt de zoon van haar jeugdvriendin te zijn. De zaak trekt de aandacht van veel bewoners, die Hanna’s terugkeer niet allemaal waarderen, getuige de dreigende, anonieme telefoontjes die ze krijgt. Wat is er precies aan de hand op het eiland?

Jac leest:

Over De kustmoorden :

Het begin van een bloedstollende nieuwe serie door thrillerlegende James Patterson en bestsellerauteur J.D. Barker

Al sinds hun traumatische kindertijd vertrouwen Michael en Megan Fitzgerald alleen elkaar. Ze moeten wel, na alles wat hun ouders hun hebben aangedaan. Als Michael thuiskomt en het lijk van een onbekende vrouw in zijn badkuip vindt, belt hij direct de politie. Maar als die even later op de stoep staat, hebben ze bewijs dat Michael het slachtoffer kende. Waarom kan Michael zich daar niets van herinneren?

Het mag duidelijk zijn dat iemand een gruwelijk spel met hem speelt. Terwijl Michael wordt afgevoerd naar het politiebureau, zet Megan alles op alles om haar broer vrij te krijgen. Als het dodental oploopt en de moorden steeds meer herinneringen aan hun kindertijd oproepen, begint zelfs zij te twijfelen. Hoe goed kent ze haar broer echt?

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

De Top 10 van 2020 van: Jac!

Jaaroverzicht 2020

Het maken van de beste 10 boeken was dit jaar niet zo moeilijk; 2020 was beslist geen jaar dat de Scandinavische auteurs een hoofdrol speelden in mijn lijstje. Die tijd lijkt voorbij dat onze vrienden uit het Hoge Noorden de ereplaatsen innemen in het jaaroverzicht, die afkalving vindt jammer genoeg al enige jaren plaats. Het was dit jaar wel erg mager, maar ik heb toch een boek gevonden om een bescheiden rol te spelen in mijn Top tien.

Want dat is het natuurlijk wel, het is een volstrekt subjectieve lijst. Maar vergis u niet, er bestaan nu eenmaal geen objectief samengestelde lijstjes in dit genre. Overigens, erg verheugend is de sterke opkomst van de Spaanse en Franse auteurs. Ik heb zo’n idee dat daar nog veel meer talent rondstruint dat het verdient om ontdekt te worden. Cristian Frascella is zo iemand. Na Sandrone Dazieri, Dario Correnti en Ilaria Tuti om maar eens wat te noemen, een mooie verrassing uit Italië. En wat te denken van Spanje? Dolores Redondo, Eva García Sáenz de Urturi of, zeer recent, Ibon Martín.

Tot slot: de lijst bevat gelezen thrillers in 2020, de releasedatum kan daar fors van afwijken.

1. Cristian Frascella – Het is te koud om te sterven

Barriera di Milano, Turijn, een wijk met mensen aan de onderkant van de sociale ladder, een hoge werkloosheid, belabberde huisvesting in smerige woontorens, vuile straten, de ‘ndrangheta is machtig. Marokkanen, Albanezen, Italianen en Afrikanen vormen er de rauwe multiraciale samenleving. In dit broeierige sfeertje zit de eerlijke loodgieter Driss Bouda (20) in de problemen. Hij heeft een schuld bij de Albanezen, maar is spoorloos verdwenen.

Contrera, een private eye en ex-politieman neemt de klus aan om Bouda op te sporen. Hij wordt ingehuurd door vrienden van Driss, die door hem ooms genoemd worden. Het is weer eens wat anders dan het jagen op overspelige echtgenoten met achttienjarige minnaressen in hotelletjes in de Corso Giulto. Het blijkt al spoedig dat er heel wat meer aan de hand is. Veel meer. Een hele mooie thriller volgt, in de beste tradities van schrijvers als Philip Kerr, Dashiell Hammett, en Philip Marlowe om maar eens wat namen te droppen.

Het is een uitermate cynisch boek.’De waarheid en het recht hebben niets meer met elkaar te maken. Het zijn twee lijnen die verschillende richtingen op gaan en elkaar nooit zullen kruisen. En het is maar de vraag of ze elkaar ooit hebben gekruist.’ De vele humor is van dezelfde soort. Ik heb werkelijk genoten van het erg goed geschreven, broeierige verhaal, tegen het literaire aan qua woordgebruik, zinsopbouw, karakters. Een klassieke whodunit met potentie: over vijftig jaar wordt de thriller nog gelezen, verwacht ik. Het wachten is op deel twee en drie met Contrera.

2. Jean-Christophe Grangé – Bloeddorstige driften

Het doek van Klimt, een lijkbleke vrouw in een blauwgroene jurk tegen een oranje achtergrond, het portret van Johanna Staude, gevangen in de eeuwigheid van … haar hart, raakt Jeanne, de hoofdrolspeelster. En Jeanne laat zich meevoeren naar de verwrongen schilderijen van Egon Schiele, een troost voor de moeilijke dagen van de psychiater. De scene is een van de bijzondere, grote zijlijnen in dit boek, met een bijzonder taalgebruik en uitleg als ware hij de kunstenaar zelf.

Maar Grangé zou Grangé niet zijn als er niet veel meer zaken besproken worden in het boek. Zoals autisme. Uitgebreid wordt ingegaan op het autistische universum. Autisme zou van alle psychiatrische stoornissen misschien wel de sterkste genetische component hebben. Het verband tussen autisme en prehistorie, primitiviteit en regressief gedrag. Geweldig interessante beschouwingen over autisme, agressiviteit en kannibalisme. En niet te vergeten, Totem und Tabu. Het werk van Freud waarin deze de evolutie van de menselijke soort vanuit zijn eigen discipline beschouwt, psychoanalyse – en van daaruit terecht komt bij het oedipuscomplex. De conclusies van Freud zijn onzinnige vertelsels. Hij slaat de plank compleet mis, het slaat als een tang op een varken.

Grangé is op de eerste plaats een schriftelijke verteller die met ongekende fantasie zijn warme en vreselijke verhalen vertelt. Lettergrepen, woorden, zinnen, verhalen uitspuwend zoals de trechter van een vulkaan zijn magma de hemel in slingert. Grangé maakt er weer een hele expeditie van. Van de ene stad maar de andere, landen, bergen, meren doorkruisend en overal de broodkruimels opsporend, die naar de volgende plaats leiden, waar weer iets op Jeanne wacht, een ding of menselijk wezen. Met weer een verhaal etcetera. Grangé is volstrekt uniek binnen de thrillerwereld, zijn taalgebruik, zijn welhaast mystieke, onvatbare verhalen en personen.

De moraal van het verhaal? Een reis verandert je, je identiteit. Jeanne had zich gewend tot Eros, liefde gezocht, maar vooral de dood gevonden, geweld, Thanatos in een infernaal einde. Maar wellicht ziet de individuele lezer dat anders. Prima. Blijft staan de waardering voor dit uiterst boeiende en verbijsterende boek.

3. Fred Vargas – De verdwijningen

Adamsberg en het Woeste Leger. Zo zou de titel ook hebben kunnen luiden. Het is op en top een verhaal van Fred Vargas. Over een eeuwenoude, smerige bende, die levenden met zich mee voert en ze dan laat verdwijnen. De kern van de aantrekkelijkheid van de thrillers van Fred Vargas is gelegen in de chaotische manier waarop Adamsberg zijn zaken, inclusief zijn tableau de la troupe, bestiert. Gelukkig komt daar geen woord Frans aan te pas. Nou ja, vooruit, een paar dan… Het maakt allemaal onderdeel uit van de razendknap beschreven symbiotische relatie tussen werkelijkheid en fantasie, sprookje, verzinsel, verdichtsel, orde en waanzin. Veel subtiele, onderhuidse humor en een aantal sprookjesachtige verhalen, wreed en niet altijd eindigend met een ‘Zij leefden nog lang en gelukkig’.

Het beste boek uit de reeks rond commissaris Adamsberg tot nu toe, ad rem, filosofisch, humoristisch, spannend en absurd zijn enkele onvermijdelijke kwalificaties na het lezen van deze verkwikkende thriller. Niet geschikt voor lezers die niet langs de lijntjes kunnen of willen lezen. Of lezers die heel vlug een boek uit willen hebben. Lees kalm, geniet van je calvados of schrobbelèrke en leg het schrijfsel op z’n tijd weg. Om het speurwerk te laten bezinken. En, geloof het of niet, het achterste voren lezen, valt best mee. Ne, fooleg teh fo tein,  teh etsrethca nerov nezel, tlav tseb eem.

4. M.W. Craven – Zwarte zomer

M.W. Craven heeft een geraffineerde en bij wijle intelligente, zeer goed geschreven thriller geschreven. Deze schrijfstijl en opzet leiden, zeker in de eerste helft van het boek, tot veel leesplezier, met een doorwrocht plot dat iedereen regelmatig op het verkeerde been zet. De humor is van een hoog kaliber, met cynische grappen en opmerkingen en goede oneliners.  Een uiterst goed gedoseerd verhaal derhalve met een klassiek einde. Het deed me beetje denken aan Ragdoll van Daniel Cole. Uitgeverij Luitingh-Sijthoff blundert door eerst deel twee uit te geven.

5. Angela Marsons – Stille schreeuw

Stille schreeuw is een klassieke whodunit, echter met een behoorlijk rauw, om niet te zeggen keihard rafelrandje, hard in de zin van hardvochtigheid en egoïsme, een triest verhaal met gitzwarte humor. Heel opmerkelijk, het boek bevat opmerkingen, wijsheden die de gebruikelijke platitudes overtreffen die in het genre gebruikelijk zijn, filosofisch getinte opmerkingen en gedachten die je niet verwacht bij een rauwdouwer, een analytische rechercheur met een gebrek aan sociale vaardigheden zoals Kim Stone. Goed scenario, zeer zeker, het is toch die stijl van schrijven die ’t hem doet: losjes, venijnig, goede korte scènes, gewoon verrukkelijk om te lezen.

6. Michael Robotham – Meisje zonder leugens

De Australische auteur dondert door met het tweede deel uit deze nieuwe reeks. Michael Robotham geeft wederom blijk van talentvol meesterschap.

Het is een hard boek, een koude thriller met fascinerende ontwikkelingen. En mooie zinnen als: ‘Ze tapt agressief een biertje voor me; ze grijpt het houten handvat vast alsof het de hendel van een valluik is waardoor ze ons kan laten verdwijnen.’ , waardoor mijn dag weer goed is. Uitspraak van de vrouw achter de tap. Kijk, van zo’n uitspraak word ik erg vrolijk van. Een vrouw met ballen. Het is een scherp geschreven boek, met de nodige onderhuidse humor en vele rake oneliners. Philip Kerr herleeft af en toen. De trein dondert door, er zijn geen inzinkingen. Goede karakters, flitsend geschreven, korte hoofdstukjes, met beschadigde mensen van allerlei slag en vlugge scènewisselingen. Gelukkig lopen er ook nog ’normale’ lieden in rond. Maar ja, wat is ‘normaal’? En wat is de waarheid in een wereld vol extreme opportunisten, egoïsten en smerige profiteurs?

¿por Dios!

7. Donald Ray Pollock – De hemelse tafel

Het is september 1917 op de grens van Georgia en Alabama, alwaar vader Pearl Jewett met zijn drie zoons Cane, Cob en Chimney een ellendig bestaan leidt in grenzeloze armoede; knechten zijn ze in een soort onderhorig bestaan op het eindeloze Amerikaanse platteland, wonend in een huisje, liever gezegd vuil krot dat toebehoort aan Thaddeus Tardwellwer. Als Pearl onverwacht sterft trekken de drie zoons, eigenlijk onnozelaars, na de begrafenis de wijde wereld in na Tardwellwer de kop te hebben ingeslagen en zich zijn paarden te hebben toegeëigend.

Al die mooie strips (Blueberry), boeken (Winnetou en Old Shatterhand) en films (Once upon a time in the West) over het Wilde Westen worden in dit boek genadeloos omvergekegeld. Wat overblijft is een smeuïge drek van geweld, hoererij, stront, corruptie, armoede en verschrikkelijke hardheid, maar ook van een hartverwarmende, sociale cohesie.

Het is een ruig boek, een vuig geschrift met een groot aantal freaks en misvormde maatschappelijke verhoudingen. Maar ook een boek met veel bizarre humor Pollock is een auteur die een product aflevert met een stempel, dat moge duidelijk zijn. De vele figuranten in zijn boek zijn geen lege poppen, maar, allemaal hoe klein of gering ook, mensen met inhoud en gevoel. Prima.

8. Helen Fields – Perfecte prooi

Het boek van 474 bladzijden is ingedeeld in twee flinke delen. In het eerste deel worden het gestumper en gestuntel van de politie beschreven, die er maar nauwelijks in slaagt een vinger achter de merkwaardige, doelloze moorden te krijgen. In deel II komen de achtergronden aan de beurt. En dan met name de taakomschrijving van de Moderator, heerlijk gewoon hoe Helen Fields zijn ‘werkzaamheden’ omschrijft. Dat draaiboek, dat verzin je toch niet. De inventieve Fields dus wel, die en passant de naam Sem Culpa, Zonder Schuld, introduceert, een van de vele cynische grappen in dit verhaal.

Een ijzersterke thriller, waarin, traditioneel bijna, weer veel in wordt gegromd en geschreeuwd, met scherpzinnige, spannende, prima gedoseerde verhaallijn(en), goed gekarakteriseerde hoofdpersonen en een scherpe, vileine, katterige stijl van schrijven, waardoor iedereen snel op z’n plaats gezet wordt en daar niet meer vandaan komt. Amusement van de bovenste plank.

9. Sandrine Destombes – De kinderen van het klooster

De eerste kennismaking met Sandrine Destombes was Het dubbele geheim van de familie Lessage, uit 2018. Na een aarzelend begin ontpopte zich een goede vier sterren whodunit. In De kinderen van het klooster, helaas een misplaatste vertaling van Le prieuré de Crest (De priorij van Crest), gaat Sandrine in een hogere versnelling verder. Zowel in de opzet en uitwerking van het verhaal als in de manier waarop zij een en ander heeft beschreven. Het boek is erg goed geschreven. Woord na woord, zin na zin zijn goed geconstrueerd en vallen op hun plaats, zeker in de analyses van het politieteam. Destombe schrijft functioneel; er ontstaat een opmerkelijk goede whodunit. Met een zeer boeiend plot met tal van onverwachte en zeer boeiende zijwegen. Dat zijn we wel meer tegengekomen. De auteur onderscheidt zich echter, door het gebruik van een wel zeer onderkoelde humor in fonkelende, voortreffelijke dialogen.

Het is een erg vrouwelijk boek, in die zin dat verreweg de meeste rollen en zeker de hoofdrollen in de dramatische scènes worden gespeeld door vrouwen. Met het solidaire, vrouwelijke front is niets mis en het mannelijk geslacht wordt buitengesloten. Een lichtvoetige thriller, uitermate leesbaar, met veel humor. Geschikt voor alle vakanties. Met heel veel plezier heb ik het werkje gelezen. Ik denk dat ik fan word van Sandrine Destombes. Nou vooruit, ik kom maar uit de kast, ik ben het al. Fan dus.

10.  Kim Faber & Janni Pedersen – Winterland

 Winterland is het mooie vijf-sterren debuut van Kim Faber en Janni Pedersen, een schrijversechtpaar. De achterkant van het boek geeft een indruk waar het boek om draait: een gruwelijke bomaanslag in hartje Kopenhagen, op 23 december, op de kerstmarkt nabij het Gerechtsgebouw, waarbij 19 doden vallen. Zou het hierbij blijven, dan zou de lezer opgescheept zitten met een middelmatige thriller over de zoveelste terroristische aanslag met dramatische gevolgen. Gelukkig is dat niet het geval. Faber en Pedersen tillen het boek ver uit boven de grauwe middelmaat door een kunstgreep, eigen aan de Scandi-auteurs, toe te passen: de privé gebeurtenissen in het leven van Martin Junckersen en Signe vormen een geïntegreerd onderdeel van het verhaal. En het gekke is, in de loop van het boek zijn de gebeurtenissen op dit vlak, zich net zo boeiend gaan ontwikkelen als de jacht op de aanslagplegers. Het boek past naadloos in de traditie van Sjöwall & Wahlöö (Martin Beck), Henning Mankell (Kurt Wallander) en Steig Larsson (Millenniumtrilogie) waarbij een maatschappijkritische ondertoon altijd en overal aanwezig is.

Geniet van deze mooie dagen met en bij elkaar. Langs deze weg al vast een stevige wens voor een mooi en gezond 2021, want dat zit er aan te komen.

Groetjes,

Jac Claasen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Jac las: Perfecte prooi – Helen Fields ****1/2

Gelukkig is Helen Fields niet in de levensgrote valkuil gestapt na het succes van Perfecte resten, een debuut waar de vonken èn het schrijfplezier vanaf spatten. Met als gevolg veel plezier en leesgenot voor de lezer, maar ook de moeilijke taak voor de auteur om met een spetterend vervolg te komen dat de verwachtingen van de lezers inlost. Is dat gelukt? En dan volgt er (bijna) altijd een quasi semi-wijsheid  in de zin van: de vraag stellen, is hem beantwoorden. 

Het boek opent daverend met de moord op Sim Thorburn, een opzienbarende en ongeremd, brutale moord, gepleegd te midden van een op en neer springende massa festivalgangers, waaronder zich Merel en Niek de Vries bevonden. Merel had wel een boosaardige lach opgemerkt. Het slachtoffer ligt nauwelijks op de snijtafel bij patholoog Ailsa Lambert of de rechercheurs Luc Callenach en Ava Turner worden naar het volgende adres gedirigeerd. Een adembenemende opening.

Conclusie:

Het boek van 474 bladzijden is ingedeeld in twee flinke delen. In het eerste deel worden het gestumper en gestuntel van de politie beschreven, die er maar nauwelijks in slaagt een vinger achter de merkwaardige, doelloze moorden te krijgen.

In deel II komen de achtergronden aan de beurt. En dan met name de taakomschrijving van de Moderator, heerlijk gewoon hoe Helen Fields zijn ‘werkzaamheden’ omschrijft. Dat draaiboek, dat verzin je toch niet. De inventieve Fields dus wel, die en passant de naam Sem Culpa, Zonder Schuld, introduceert, een van de vele cynische grappen in dit verhaal.
De interne ontwikkelingen op het politiebureau hebben grote invloed op het verhaal. Hoofdinspecteur Begbie wordt  opgevolgd door de meedogenloze Overbeck, die de moordenaars in de beklaagdenbank wil hebben voor haar eerstvolgende functioneringsgesprek. Toch een kritische noot. Hier en daar laat Fields wat zaken liggen. Is Overbeck een kloon van Emily Baxter, de 32 jarige adhd rechercheur van Daniel Cole?  En wat te denken van stalker Astrid Borde, die Callenach valselijk van verkrachting heeft beschuldigd? De verhaallijn wordt wel in beeld gebracht, maar verder niet uitgewerkt.Een ijzersterke thriller, waarin, traditioneel bijna, weer veel in wordt gegromd en geschreeuwd , met scherpzinnige, spannende, prima gedoseerde verhaallijn(en), goed gekarakteriseerde hoofdpersonen èn een scherpe, vileine, katterige stijl van schrijven, waardoor iedereen snel op z’n plaats gezet wordt en daar niet meer vandaan komt. Amusement van de bovenste klasse.

4,5 sterren.


Jac Claasen


**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Wat lezen wij nu?


Corina leest:

Met dank aan A.W. Bruna Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is de-heren-van-de-tijd-corina.jpg

Over De heren van de tijd:

Vitoria, 2019. De roman De heren van de tijd, die zich afspeelt in de Middeleeuwen, is een groot succes. Hij verschijnt onder het mysterieuze pseudoniem Diego Veilaz.

Vitoria, 1192. De legendarische graaf Diago Vela komt thuis na een missie van twee jaar, hem opgedragen door de koning. Hij treft zijn broer aan, getrouwd met de vrouw die ooit zíjn bruid was.

In het heden krijgt Unai López de Ayala te maken met een reeks gruwelijke moorden, identiek aan beschrijvingen in De heren van de tijd. Zijn onderzoek leidt naar de toren van Nograro, een fort dat al eeuwen bewoond wordt door dezelfde familie. Gaandeweg vindt Unai in De heren van de tijd allerlei overeenkomsten met zijn eigen verleden. En deze ontdekking zal voor hem en zijn familie alles veranderen.

Jac leest:

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is de-heren-van-de-tijd.png

Over De heren van de tijd:

Vitoria, 2019. De roman De heren van de tijd, die zich afspeelt in de Middeleeuwen, is een groot succes. Hij verschijnt onder het mysterieuze pseudoniem Diego Veilaz.

Vitoria, 1192. De legendarische graaf Diago Vela komt thuis na een missie van twee jaar, hem opgedragen door de koning. Hij treft zijn broer aan, getrouwd met de vrouw die ooit zíjn bruid was.

In het heden krijgt Unai López de Ayala te maken met een reeks gruwelijke moorden, identiek aan beschrijvingen in De heren van de tijd. Zijn onderzoek leidt naar de toren van Nograro, een fort dat al eeuwen bewoond wordt door dezelfde familie. Gaandeweg vindt Unai in De heren van de tijd allerlei overeenkomsten met zijn eigen verleden. En deze ontdekking zal voor hem en zijn familie alles veranderen.

Karin leest:

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is doodsgeheim.jpg

Over Doodsgeheim (Erika Foster serie deel 6:

Op een ijzig koude ochtend vindt een moeder het met bloed doordrenkte lichaam van haar dochter vastgevroren op de weg. Wie zou zo’n gruwelijke moord voor de deur van het slachtoffer uitvoeren?

Detective Erika Foster, net bekomen van haar vorige zaak, is vastbesloten om ook deze zaak te leiden. Tijdens het onderzoek stuit ze op diverse aanvallen op jonge vrouwen in een doorgaans rustige buitenwijk van Londen.

Erika is op zoek naar een angstaanjagende moordenaar, en de zaak wordt alleen maar gecompliceerder als blijkt dat de vermoorde jonge vrouw verstrikt zat in een web van geheimen. Net als Erika eindelijk een lijn begint te zien in de aanwijzingen, wordt ze gedwongen haar eigen pijnlijke herinneringen weer op te halen. Erika moet zichzelf dwingen om gefocust te blijven, diep te graven, en de moordenaar te vinden – voordat hij weer toeslaat.

Riejanne leest:

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is dodeljk-dichtbij.jpg

Over Dodelijk dichtbij Nathalie Svensson serie deel 1:

In Dodelijk dichtbij, het eerste deel in een serie van Jonas Moström, ondersteunt psychiater Nathalie Svensson de politie van Stockholm bij bijzonder zware misdrijven. Wanneer op een nacht haar minnaar, de beroemde acteur Rickard Ekengård, op straat wordt doodgeschoten kan ze echter alleen maar machteloos toekijken: hij bloedt dood in haar armen. Nathalie waant zich meteen weer in de nachtmerrie die haar jaren in zijn greep heeft gehad; tien jaar geleden werd haar toenmalige vriend namelijk vermoord. Ze besluit op eigen houtje op onderzoek te gaan en dat stuit iemand tegen de borst: Nathalie krijgt dreigbrieven en denkt dat ze wordt achtervolgd. Is er een verband tussen de twee moorden? Of was zij het eigenlijke doelwit?

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Corina las: De boekhandel van Teheran – Marjan Kamali *****

Met dank aan Ambo|Anthos Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Marjan Kamali

Uitgever: Ambo|Anthos

Originele titel: The Stationery Shop

Vertaler: Ernst de Boer en Ankie Klootwijk

Aantal pagina’s: 365

Genre: Roman

Verschijningsdatum: 14 februari 2020

Over de auteur:

Marjan Kamali, werd in Turkije geboren; haar ouders zijn afkomstig uit Iran. Haar kindertijd bracht ze door in Kenia, Duitsland, Turkije, Iran en de Verenigde Staten. Ze studeerde aan Berkley, Columbia en New York University. Tegenwoordig woont Marjan met haar gezin in Boston. Werk van haar werd eerder uitgezonden door de BBC en ze werd genomineerd voor de Pushcart Prize.

(Bron: http://www.amboanthos.nl )

De achterflap:

Roya brengt de uren na school graag door in de boekhandel van meneer Fakhri, die vol staat met boeken, pennen, inktpotjes en schrijfpapier. De kasten met literatuur en poëzie oefenen echter de grootste aantrekkingskracht op haar uit.
Wanneer Roya op een dag een andere jonge klant ziet, Bahman, is het liefde op het eerste gezicht. Om hen heen is Teheran aan het veranderen: er wordt gefluisterd over een revolutie. Roya heeft met Bahman afgesproken op een plein, om vandaar naar een huwelijksloket te gaan, maar op de bewuste dag wordt er een coup gepleegd, die Iran voor altijd zal veranderen. Bahman komt niet opdagen in de chaos. Wekenlang probeert Roya contact met hem te zoeken, maar het mag niet baten. Tot bijna veertig jaar later, wanneer Roya door een speling van het lot eindelijk de kans krijgt om Bahman de vragen te stellen die haar al die tijd achtervolgd hebben.

Mening:

Wat een meer dan prachtig verhaal! De schrijfstijl is rustig en beeldend. Teheran wordt zo beschreven dat je het voor je ziet. De personages en de manier van leven in 1953 worden bijzonder goed neergezet, maar ook in het heden komt alles meer dan goed over. Bijzonder om te lezen dat in één familie zo anders wordt gedacht over wat een meisje wel of juist niet mag. Hoe ruimdenkend de één is en hoe kortzichtig de ander wordt pijnlijk duidelijk door het verhaal heen.

Roya en Bahman zijn duidelijk de hoofdpersonage’s en dan vooral Roya, maar ook de andere personage’s worden meer dan goed neergezet en bv de moeder van Bahman wordt uitermate goed uitgewerkt zelfs. En oei wat een nare….

De verschillende tijdlijnen lopen duidelijk naast elkaar en je raakt geen moment in de war. Persoonlijk vind ik het verhaal in 1953 net even wat mooier en meer beeldend. Al is het einde in de tegenwoordige tijd toch echt wel even een tranen trekker. Zoveel liefde verloren en waarom? Liefde of wraak? Of toch iets anders? Echt prachtig beschreven.

Conclusie:

Op alle fronten 5 sterren

Corina Nieuwenhuis

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂


Wat lezen wij nu?

Corina leest:

Met dank aan Ambo Anthos Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

unnamed

Over De boekhandel van Teheran:

In De boekhandel van Teheran neemt Marjan Kamali ons mee terug naar Teheran in 1953. Roya brengt de uren na school graag door in de boekhandel van meneer Fakhri, die vol staat met boeken, pennen, inktpotjes en schrijfpapier. De kasten met literatuur en poëzie oefenen echter de grootste aantrekkingskracht op haar uit.

Wanneer Roya op een dag een andere jonge klant ziet, Bahman, is het liefde op het eerste gezicht. Om hen heen is Teheran aan het veranderen: er wordt gefluisterd over een revolutie. Roya heeft met Bahman afgesproken op een plein, om vandaar naar een huwelijksloket te gaan, maar op de bewuste dag wordt er een coup gepleegd, die Iran voor altijd zal veranderen. Bahman komt niet opdagen in de chaos. Wekenlang probeert Roya contact met hem te zoeken, maar het mag niet baten. Tot bijna veertig jaar later, wanneer Roya door een speling van het lot eindelijk de kans krijgt om Bahman de vragen te stellen die haar al die tijd achtervolgd hebben.

Jac leest:

86971315_211790676690819_6180107804620095488_n

Over Enigma :

Bletchley park, een streng bewaakt huis op het platteland, is tijdens de Tweede Wereldoorlog de meest geheime plek van Engeland. Achter de muren proberen honderden mannen en vrouwen de Duitse Enigma-codes te kraken.

In februari 1943 is het zover: de cryptoanalisten doorzien het systeem. Ze hebben Haai ontcijferd, de moeilijkste Enigma-code dusver én de code die de gevreesde U-boten gebruiken. Doordat de berichten nu onderschept worden, kunnen de geallieerden eindelijk de Slag om de Atlantische Oceaan in hun voordeel beslechten.

Maar dan, in maart, wijzigen de Duisters onverwacht de code. Een miljoen ton aan geallieerde scheepsvracht is net van New York naar Europa onderweg en zal hoogstwaarschijnlijk recht in de val van de U-boten varen.

In hun wanhoop wenden de autoriteiten zich tot Tom Jericho, een briljant wiskundige, de man die in februari de oude Haai-code wist te kraken, maar kort daarna zwaar overspannen met verlof is gestuurd. Jericho heeft echter, zonder medeweten van zijn bazen, nog eigen raadsels op te lossen: de vrouw van wie hij houdt is verdwenen en ergens in Bletchley bevindt zich een Duitse spion die alleen hij kan ontmaskeren.

Karin leest:

image0

Over Het voorteken:

Op een koude novembernacht in 1994 wordt in het dorpje Marbäck het dode lichaam gevonden van een jonge vrouw. Ze blijkt vermoord te zijn. Een dader wordt snel aangewezen: Edvard Christensson had een relatie met de vrouw en was net als zijn vader berucht om zijn opvliegende karakter. Edvard wordt veroordeeld en de rust keert weer in het dorp. Maar niet voor Edvards neef Isak, die vreest dat hij net als zijn oom en opa ‘slecht’ is.

Tien jaar later denkt Vidar, die als jonge politieagent meehielp bij het onderzoek en de arrestatie van Edvard, nog vaak terug aan de zaak. En wanneer hij opnieuw met Isak spreekt, die is aangehouden na een diefstal, wordt zijn twijfel over het oude onderzoek steeds groter.

Dan verdwijnt Isak plotseling en gaat Vidar alsnog op zoek naar wat er echt gebeurd is op die koude novembernacht.

Sandra leest:

Met dank aan HarperCollins Holland voor het recensie-exemplaar.

76995553_2398941760215728_4209750166980263936_o

Over Het nieuwe meisje:

Niemand weet wie ze is: het mooie meisje dat elke dag op een exclusieve privéschool in Zwitserland wordt afgezet door een zwaarbeveiligde autocolonne, alsof ze een staatshoofd is. Ze zou de dochter zijn van een rijke internationale businessman. Maar dat is ze niet, haar vader is de verafschuwde kroonprins van Saoedi-Arabië. Hij staat onder vuur voor zijn rol in de moord op een dissidente journalist. Als zijn dochter gewelddadig wordt ontvoerd, gaat hij naar de enige man die hij vertrouwt.

Gabriel Allon, de legendarische meesterspion, bijt zich vast in de zaak en komt terecht in een dodelijke en geheime oorlog met een oude vijand die de toekomst zal bepalen van het Midden-Oosten – en misschien wel de hele wereld…

Riejanne leest:

Met dank aan Uitgeverij Boekerij voor het recensie-exemplaar.

87421632_2669233099834145_1129192591980494848_o

Over Waar is mama? :

Dit is het persoonlijke en waargebeurde verhaal van Melody, die op achtjarige leeftijd wordt weggehaald bij haar alleenstaande drugsverslaafde moeder. Melody is kwaad dat ze niet thuis kan blijven wonen en in het pleeggezin van Cathy moet blijven, maar ze lijkt zich ook wel erg veel zorgen te maken om haar moeder – veel meer dan Cathy ooit heeft gezien.

Amanda, Melody’s moeder, is ook boos en haalt tijdens hun afspraken een paar keer flink uit naar Cathy. Iets wat Cathy al eerder heeft meegemaakt met andere ouders, dus dat baart haar niet direct zorgen. Maar wanneer ze de verloren en kwetsbare blik op Amanda’s gezicht ziet, begint Cathy net zo bezorgd te worden als Melody. En wanneer Amanda een afspraak mist, wordt er aangenomen dat ze het gewoon vergeten is, maar niets is minder waar…

 


**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

 

Jac las: Perfecte resten – Helen Fields *****

74315506_2366385390340745_1779155206974472192_o.jpg

Het boek.

“Hij dorstte naar kennis zoals anderen hunkerden naar geld en dat maakte het moeilijk om iemand te vinden die zijns gelijke was. Dat was de reden waarom hij zich gedwongen zag te moorden” 

Ach, hebben we ooit een mooiere reden gehad om iemand de nek om te draaien? Ik kan het me niet herinneren. Er klopt natuurlijk helemaal niets van, maar Helen Fields geeft al op de derde bladzijde van het eerste hoofdstukje bloot dat we hier van doen hebben met een bijzonder exemplaar van de mensheid: een moordenaar met een groot intellect die, naast het feit dat hij elk jaar een nieuwe taal leert, zorgvuldig geformuleerd, in omfloerste termen aangeeft waarom hij doet wat hij moet doen. “Het leven was goedkoop, omdat het gewone volk er weinig waarde aan hechtte. Hijzelf zat anders in elkaar. Hijzelf zocht constant de grenzen van zijn kunnen op, spande zich in om te leren, om zichzelf te overtreffen”. Een edele doelstelling, ware het niet dat de uitvoering en het in de praktijk brengen daarvan, op grote weerstand stuitte bij de rest van de mensheid, althans de overgrote meerderheid daarvan. De intellectuele dader is zo gek als een loden deur, maar wel gehaaid, gewiekst. Hij weet dat hij geen sporen achter mag laten. Hij handelt derhalve zorgvuldig, behoedzaam en uiterst planmatig.

Inspecteur Luc Callenach, een halve Schot, een halve Fransman, voormalig Interpol agent, voor de tweede dag in dienst bij het team Zware Misdrijven van de Schotse politie in Edinburgh, is één van die mensen die er voor opgeleid zijn om de uitvoering van dit soort voornemens in de kiem te smoren. Hij is om bepaalde redenen naar Schotland uitgeweken. Callenach is behept met een eigenaardige kwaal: hij is zo waanzinnig aantrekkelijk dat het afleidt. Hij beschouwt het als een last, eerder dan een zegen. Zijn collega is Ava Turner, zelfde rang, wat ouder in leeftijd. Ava legt Callanach uit hoe hij om moet gaan met z’n rechercheurs, hoe je loyaliteit creëert, steun en toeverlaat laat binnenkomen en zo een team vormt. Waarom is hij alles kwijtgeraakt, zijn huis, zijn moeder, zijn carrière?  De ontwapenende Ava zet hem op z’n plaats en zorgt dat hij ontspant. 

Hij wordt aan het werk gezet als er telefoontje binnenkomt uit Braemar, waarin melding wordt gemaakt van een lijk, waarbij gedacht wordt aan Elaine Buxton, een advocate uit Edinburgh, die al twee weken vermist is. Het volgende slachtoffer is de eerwaarde dominee Jayne Magee, 36, blank, van de Schotse Episcopaalse Kerk.

Conclusie.

Perfecte resten, met als ondertitel : Eerst grijpt hij hen, dan breekt hij hen, is een kwalitatief bijzonder goede thriller, een ijzersterk debuut. Helen Fields schrijft heel onderkoeld. Bepaalde hoofdstukjes lenen zich ervoor om eens lekker uit de bocht te vliegen en ongegeneerd te keer te gaan. Zij houdt zich in en dat versterkt het humoristisch effect. Bepaalde scènes worden buitengewoon angstaanjagend beschreven, even wreed als humoristisch. En ook hier houdt Fields zich in. Overigens, laat daar geen misverstand over bestaan, deze thriller bevat een groot aantal zeer donkere scènes, die door de schrijfstijl aankomen zoals ze bedoeld zijn.

Het boek bevat een aantal mooie zijlijntjes, die scherp geprofileerd worden. Zoals de interventie van Professor Edwin Harris en de eerwaarde kanunnik Paul Churchill. Werkelijk hilarisch. ‘Hij ziet er niet alleen uit als God op een kindertekening, maar gedraagt zich ook zo’, over professor Edwin Harris. Maar ook het misbruik en de uitwassen in de Katholieke kerk ontkomen niet aan de scherpe pen van Helen Fields. Zoals de vreselijke opvang van de zwangere tienermeisjes door kwaadaardige en misvormde zusters. 

Opmerkelijk is het taalgebruik van de dader. Opmerkelijk in de zin dat in de waanzinnige wereld waarin hij vertoeft, het gebruik van goede manieren op een bepaalde manier geïnterpreteerd kan worden, ja zelfs moet worden. Luchtig zeker, ware het niet dat alle grenzen van betamelijkheid jegens zijn gasten op een abjecte manier worden overschreden. Helen Fields dikt niets aan, enkel haar taalvaardigheid en die van de vertalers, Ankie Klootwijk en Ernst de Boer zijn hier ‘schuldig’ aan. Het eufemistisch taalgebruik van de dader is schitterend en onderkoeld humoristisch weergegeven.

Een van de beste thrillers van 2019 en zeker het beste debuut van 2019. 

5+sterren.

Jac Claasen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Jac las: Dodenlijst -Martin Österdahl *****

Dodenlijst

Over het boek:

Proloog. De Koersk, een kernonderzeeër  en vlaggenschip van de Russische onderzeebootvloot zinkt op 12 augustus 2000 na twee heftige explosies. Alle bemanningsleden komen om. Onder hen de commandant die om zijn nek een sleutel draagt die de vrede moet waarborgen.

Op dezelfde dag wordt een oude dekenkist geveild. De veilingmeester had de kist geopend en een schok was door het publiek gegaan. Een vreselijk toegetakeld lichaam komt tevoorschijn. Het slachtoffer is Claes Callmér, directeur van de immigratiedienst.
Een C in spiegelschrift was in de hals gekerfd en op het voorhoofd was het cijfer 9 geëtst.. Hij is door midden gesneden. Levend. En in de kist gepropt. Een zorgvuldige, goed voorbereide en koelbloedige moord. De moord is gepleegd in Skeppsmyra tegenover het eiland Arholma, een oude Estse kolonie waar de juf van Max Anger, Maj-Lis, had gewoond. Zo wordt de brug geslagen naar WOII en vooral naar de organisatie  Oldervärnet genaamd, een geheime samenwerking tussen Zweden en Duitse SS’ers.

Conclusie:

Al vrij snel is de dader bekend. Beklemmend beschrijft Österdahl zijn achterlijke, geweldige verleden en zijn opzienbarende motief om te doen wat hij meende te moeten doen: moorden.

De geschiedenis van de vlucht van de Balten in de periode 1943- 1945 over de Oostzee en wat er daarna met ze gebeurd is in Zweden, is in deze thriller de basis voor een verschrikkelijk verhaal. Beetje bij beetje worden de geschiedenislessen in het verhaal getrokken. En gaan deel uitmaken van een gecompliceerd verhaal over de relaties tussen de Baltische volkeren, Zweden en Rusland. Maar het zijn niet de geopolitieke verhoudingen uit het verleden en heden die domineren, het gaat gelukkig om mensen van vlees en bloed, met hun misstappen, relaties en problemen. Goed uitgebouwde karakters van een aantal hoofdrolspelers. Hoofdrolspeler Max Anger, is duidelijk niet gepositioneerd als een macho Harry Hole, en daar heeft de auteur goed aan gedaan.

Martin Österdahl met studies over de Russische taal, economie en  Oost-Europese culturen in z’n rugzak, maakt ruimschoots gebruik van de opgedane kennis. Dat biedt boeiende uitstapjes over bijv. symbolen in verschillende culturen. Het boek, net als het debuut Vraag niet om genade, is buitengewoon intelligent geschreven, vol barokke details, die later op hun plaats vallen, vol ook met fraaie, hier en daar welhaast literaire zinnen met bittere humor. Veel personen en situaties, tijdslijnen in 2000, 1996, 1943 en 1945, het is een complex verhaal: neonazi’s, Russische agenten, koude oorlog dreigementen, complottheorieën, maar ook de blootlegging van een stukje Zweeds, duister verleden. Het is een boek,  512 blz. lang,  zoals ik graag geschreven zie worden.

Martin Österdahl heeft nu twee werkelijk uitstekende thrillers afgeleverd, en is daarmee een van de betere recente auteurs uit het Hoge Noorden, en zeker de moeite waard om gevolgd te worden.

Vijf sterren.

Jac Claasen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀