De Top 10 van 2019 van: Jac!

image0 (1)

Die bonus van 20 procent van vorig jaar is, vanwege het overdonderend succes, gecontinueerd. Dus geen top 10 maar een top 13 over 2019.  De dertien beste en mooiste boeken die in 2019 op thrillergebied door ondergetekende gelezen zijn. Het mooie van dit lijstje is, dat er drie echte uitschieters zijn, waarvan twee van een debutante op de Nederlandse en Vlaamse markt. En dat zijn:  De stilte van de witte stad en De riten van het water van Eva García Sáenz de Urturi  en Perfecte resten van Helen Fields. De boeken hebben gemeen dat het debuutboeken zijn voor de Nederlandstalige markt, althans twee van de drie, zeer toegankelijk, spannend en uitermate goed geschreven zijn.

Deze boeken hebben dan wel de eerste drie plaatsen ingenomen op deze korte ranglijst, dat doet niets af aan het ongelooflijke leesplezier dat de rest van de ranglijst heeft opgeleverd. En dat zijn lang niet allemaal publicaties uit 2019. Wat te denken bijvoorbeeld van de harde reeks uit 2007 rond inspecteur Logan Macrae van de schrijver Stuart MacBride, een meer dan uitstekende reeks maar helemaal ondergesneeuwd in de onverbiddelijke jacht op al weer een derderangs schrijfsel. Het is van alle tijden; wij van Samenlezenisleuker doen ons best u zo goed mogelijk te informeren. Het aanbod is gigantisch en wij proberen de krenten uit het aanbod te pikken voor iedereen en vele doelgroepen. En soms komen die krenten wat later.

Overigens: de rangnummers van 4 tot en met 13 zijn willekeurig en hebben niets van doen met kwaliteit, plezier of beleving, het is maar dat u het weet.

1: De stilte van de witte stad – Eva García Sáenz de Urturi

De zeer toegankelijke schrijfstijl, met oog voor detail en emotie, cultuur en historie, couleur locale èn het fraaie scenario maken de 489 pagina’s tellende thriller tot een buitengewoon plezierige en aangename leeservaring. Uitzonderingsgewijs is de betiteling ‘Literaire thriller’ niet (geheel) misplaatst. Laat u daardoor niet afschrikken: het boek is uitermate leesbaar. 

De stilte van de witte stad is het vierde boek  dat van Eva op de markt gebracht wordt en het eerste in de Nederlandse taal. Plaats van handeling: het Spaanse Baskenland met name de stad Vitoria. De menselijke geest en ziel zijn de aanjagers tot de fatale misstappen bij de moordenaars. Tegen een veelal historische achtergrond. Het is vele keren geprobeerd om psychopaten te duiden in thrillers, het lukt slechts zelden zo overtuigend als bij deze auteur. Daar komt bij dat Eva formidabel kan schrijven. Misschien is De stilte van de witte stad van Eva García Sáenz de Urturi  daarim wel dé verrassing van 2019.

2: De riten van het water – Eva García Sáens de Urturi

Ach,Eva trekt trekt probleemloos de lijn door van haar debuut in de Lage Landen met  een overdonderend boek, een meeslepend verhaal waarin de zoektocht naar de waarheid, tijdlijnen overschrijdt en weer bij elkaar brengt. Eva kan schrijven hoor, in een verbazingwekkende tour de force mengt zij de zoektocht naar een psychopatische geest van de dader èn naar de dader zelf, met vele,  gedegen onderzochte. historische achtergronden en boeiende zijlijnen. Het levert een topproduct op, misschien nog wel beter dan ‘De stilte van de witte stad’’. 

3: Perfecte resten – Helen Fields

Perfecte resten, met als ondertitel : Eerst grijpt hij hen, dan breekt hij hen, is een kwalitatief bijzonder goede thriller, een ijzersterk debuut. Een van de beste thrillers van 2019 en misschien wel  het beste debuut van 2019.

“Hij dorstte naar kennis zoals anderen hunkerden naar geld en dat maakte het moeilijk om iemand te vinden die zijns gelijke was. Dat was de reden waarom hij zich gedwongen zag te moorden.”

Ach, hebben we ooit een mooiere reden gehad om iemand de nek om te draaien? Ik kan het me niet herinneren. Er klopt natuurlijk helemaal niets van, maar Helen Fields geeft al op de derde bladzijde van het eerste hoofdstukje bloot dat we hier van doen hebben met een bijzonder exemplaar van de mensheid: een moordenaar met een groot intellect.

4: Dood kalm – Stuart McBride

Een goede thriller doorstaat de tijd, nou ja, laten we het in dit geval maar houden op twaalf jaar. Dood kalm, de tweede politieroman van Stuart MacBride uit 2007, blijft fier overeind staan in de golf van policiers van de afgelopen decennia. MacBride is op zijn best in het beschrijven van toestanden, vol van een deprimerende sfeer, verval, rotting en verwaarlozing. En dat geldt voor de ronduit smerige stadsdelen, de tot op de draad versleten burelen en nog veel erger voor de personen die daar werken en de boeven die ze moeten vangen. De ijzeren, ironische humor trekt alles weer in evenwicht.

5: Metropolis – Philip Kerr

Metropolis is het laatste en 14e deel in de reeks rond Bernie Gunther van auteur Philip Kerr, de in maart 2018 overleden auteur. In zekere zin sluit met dit boek de cirkel. Het eerste deel van de reeks, Een Berlijnse kwestie, speelt zich af in 1936. Het tweede deel van de Berlijnse trilogie, Het handwerk van de beul,  in 1938, de overige elf titels spelen zich allen af na WO II, waarbij er altijd wel een facet is dat de lezer meeneemt naar de donkere jaren van het Eeuwige Groot-Duitse Rijk. Het is een boek in de bekende Kerr stijl met al die typische kenmerken die zijn boeken tot een waar leesgenot maken. Gedetailleerd en grondig gedocumenteerd zijn de ontelbare verwijzingen naar personen, situaties en gebeurtenissen uit die tijd, de jaren twintig dertig en veertig  van de 20ste eeuw.

In dit boek wordt de jonge Bernie Gunther neergezet in een welhaast, fascinerend tijdsdocument over het Berlijn in die roekeloze, decadente eind twintiger jaren. Het is een roman waarin talloze bekende en minder bekende figuranten uit die jaren figureren. De opkomst van de bruinhemden, het begin van eliminatie van de Joden uit het openbare leven, de enorme armoede, het flamboyante nachtleven, het leest als veel meer dan een simpele thriller.

6: De zigeunerbruid – Carmen Mola

De zigeunerbruid  is het eerste deel van een trilogie. De opbouw van het verhaal is degelijk. Het boek heeft behoorlijk wat bladzijden nodig om op stoom te komen. Daarna wordt het boeiend, spannend, zeer spannend, nagelbijtend spannend. De privé verhaallijn van Elena en de zoektocht naar de moordenaar van de zigeunerbruidje(s) lopen mooi synchroon. De schrijfstijl is helder, krachtig en zeer toegankelijk. De draaiingen in het verhaaltje zijn ingenieus en niet te voorzien.

7: Het mes – Jo Nesbø

Het mes, deel 12 uit de reeks rond Harry Hole, is bij tijd en wijle een erg donker boek. Harry Hole zet vraagtekens bij de zin van zijn bestaan, waarin angst, pijn en onzekerheden omhoog komen, even zwart als de ontwenningsverschijnselen na een nacht heftig doordrinken. Hij neemt duidelijk revanche op zijn versie van Macbeth. Een zeer goede Harry Hole. Samen met Politie een uitschieter in deze toch al kwalitatief hoogstaande serie.

8: Dood de Koning – Sandrone Dazieri

Het barst van de markante koppen en uitgefreesde karakters, rauw en ongeciviliseerd. De veelheid aan personen en de spaghetti aan gebeurtenissen, inclusief mooie zijverhalen en wise cracks ( De waarheid wordt altijd overschat )  maken het een behoorlijk ingewikkelde thriller. En dat kunnen we alleen maar toejuichen. Veel, heel veel dialogen, bitter, vilein en humoristisch. En af en toe helemaal over de top. De Dood de Vader trilogie behoort tot de absolute top van wat er de laatste jaren op thrillergebied verschenen is. Een voltreffer.

De moraal van dit verhaal: let op voor mensen met een Ham-Brook-classic-wandelstok.

9: De kleuren van de brand – Pierre Lemaitre

Pierre Lemaitre die we vooral kennen van een viertal harde thrillers heeft veel meer geschreven dan thrillers. Het uitbundige Tot ziens daarboven uit 2013, handelend over de handel en zwendel met doodskisten op militaire begraafplaatsen en oorlogsmonumenten na WO I, wordt als zijn belangrijkste werk gezien.

De kleuren van de brand (2018) is het vervolg hierop. Deel twee uit wat wel de Interbellum trilogie wordt genoemd. Deel drie moet nog geschreven worden. Beide romans spelen in het interbellum, de periode tussen WO I en WO II. Deze periode wordt politiek gezien, gekenmerkt door de verschrikkelijke gevolgen van WO I, revanchistische gevoelens, de economische crisis en de opkomst van het fascisme. Deze thema’s komen ook in dit boek terug.

10: Dodenlijst – Martin Österdahl

Martin Österdahl met studies over de Russische taal, economie en Oost-Europese culturen in z’n rugzak, maakt ruimschoots gebruik van de opgedane kennis. Dat biedt boeiende uitstapjes over bijvoorbeeld symbolen in verschillende culturen. Het boek, net als het debuut Vraag niet om genade, is buitengewoon intelligent geschreven, vol barokke details, die later op hun plaats vallen, vol ook met fraaie, hier en daar welhaast literaire zinnen met bittere humor. Veel personen en situaties, tijdslijnen in 2000, 1996, 1943 en 1945, het is een complex verhaal: neonazi’s, Russische agenten, koude oorlog dreigementen, complottheorieën, maar ook de blootlegging van een stukje Zweeds, duister verleden. Het is een boek,  512 blz. lang, zoals ik graag geschreven zie worden.
Martin Österdahl heeft nu twee werkelijk uitstekende thrillers afgeleverd, en is daarmee een van de betere recente auteurs uit het Hoge Noorden, en zeker de moeite waard om gevolgd te worden.

11: Middenwater – Arne Dahl

Middenwater staat voor de vervreemding bij het duiken als boven en onder, achter en voor, links en rechts niet meer bestaan en alles vloeibaar wordt en de juiste richting ontbreekt om weer veilig boven te komen. Sam Berger vraagt zich dat ook  regelmatig af, waarom hij juist uitgekozen is om een bepaalde klus te klaren, waarom hij zich op moet offeren om de waarheid boven tafel te toveren. Welke kant moet hij op? Wat is de waarheid in een wirwar van gebeurtenissen, waar allerlei inlichtingen-, veiligheids-  en opsporingsdiensten bij betrokken zijn? Arne Dahl op z’n best.

12: Weerzin – Bernard Minier

Vanaf Een kille rilling  acteert Bernard Minier op een hoog niveau. Het zijn een aantal factoren die maken dat deze auteur boven de meeste van zijn collega’s uitsteekt. In de boeiende schrijfstijl van een groot verteller, wisselen duistere hoofdpersonen af met  de apocalyptische dreiging die uitgaat van de Pyreneeën met zijn donkere hoge bergen, kliffen en rotsen, de vries- en sneeuwkou, de huilende koude wind. Maar ook de vele dialogen, reflecties, beschouwingen, verhandelingen en meningen over tal van zaken die niet direct met de oplossing van het onderzoek te maken hebben, maar duidelijk het leesplezier aanmerkelijk verhogen.

13: Godenstemmen – Jean-Christophe Grangé

Grangé voert de lezer mee. Op een reis naar de waanzin. Geen enkele indicatie, geen enkele hint naar de bestemming. De reis op zich is het uiteindelijke doel, niet de bestemming. En dat is ook het patroon wat in praktisch elk boek van Grangé terugkomt: de reis naar de waarheid voert langs talloze, aan de geweldige fantasierijke geest van de schrijver ontsproten tussenstations. In dit boek ontspint zich een waanzinnig verhaal rond kinderen in traditionele Bayerische Tracht met lederhosen en groene hoedjes met veren, waanzinnige chirurgen en meer van dat soort volk die zich uitleefden op het voetvolk tegen de achtergrond van de geopolitieke verhoudingen in de tachtiger en negentiger jaren van de vorige eeuw. En de wedergeboorte van het kwaad in Parijs en Frankrijk.

Grangé gaat in deze macabere mix van thriller en een vleugje horror wel erg te keer en scheert langs de donkerte en duisternis van de afgronden van de menselijke geest èn lichaam, waar nauwelijks grenzen lijken te zijn aan het verderf en rottingsproces van een tot op het bot verdorven homo erectus. De donkere kijk van Grangé op de mensheid  bevat geen grijstinten meer, maar is zwart, pikzwart.

Een goede gezondheid en veel leesplezier in 2020!!!!

Jac Claasen.

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

 

Duorecensie Jac & Corina: Het mes – Jo Nesbø *****

Jo Nesbø, Het mes (01)-om@2.indd

Auteur: Jo Nesbø

Uitgever: Cargo

Serie: Harry Hole serie deel 12

Originele titel: Kniv

Vertaler: Annelies de Vroom

Aantal pagina’s: 528

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 12 juni 2019

Over de auteur:

Jo Nesbø (Oslo, 1960), is de succesvolste thrillerauteur van Noorwegen en won vele prijzen voor zijn boeken. Zijn werk wordt in meer dan vijftig landen uitgegeven. Wereldwijd verkocht hij meer dan 33 miljoen exemplaren.

(Bron: http://www.uitgeverijcargo.nl)

De achterflap:

Harry Hole is terug naar waar het ooit begon. Hij is weer aan de drank, Rakel heeft hem verlaten, voorgoed dit keer, en hij woont opnieuw op zijn oude adres aan de Sofia Gatan. De politie in Oslo biedt hem een baan aan, maar hij mag alleen nog cold cases onderzoeken. Als na meer dan tien jaar gevangenis Svein Finne, de serieverkrachter en -moordenaar, weer op vrije voeten komt, is Hole ervan overtuigd dat hij opnieuw zal toeslaan.

Het is slechts de opmaat van een veel grotere ramp. Want wanneer hij op een dag in zijn appartement ontwaakt na een nacht vol alcohol, ontdekt Harry dat hij besmeurd is met bloed. Het is het begin van een nachtmerrie die erger wordt dan hij ooit kon dromen. De briljante, onnavolgbare politieagent Harry Hole is terug en in de greep van de moordenaar die hem al zijn hele loopbaan achtervolgt.

Meningen:

Jac:

Het kan nooit kwaad, na het omslaan van de laatste bladzijde, de proloog of het eerste hoofdstuk nog eens na te lezen. Bijna altijd zit er een verwijzing in naar datgene wat komen gaat. Jo Nesbø heeft een bijzonder fraaie vorm gekozen om een sleutelscène hallucinerend te laten plaatsvinden. Het kwartje valt pas uren lezen later. Maar het wordt nog erger als in het tweede hoofdstuk Svein Finne gevolgd wordt in zijn pogingen om te zaaien. Het kippenvel staat op de armen. Finne is een verkrachter en moordenaar die pas is vrijgelaten.

Corina:

Wauw de proloog is echt fantastisch! Dit gaat een hoogstandje worden, je voelt het van af de eerste zin. Dit is een Nesbø van grote klasse. Harry die weer compleet terug bij af is. Drank, drank en nog meer drank en af en toe wat vrouwen. Compleet van de wereld en zo fout, maar toch hou ik van hem. Nesbø weet hem ondanks al zijn fouten en grillige karakter bij elk boek toch weer zo te beschrijven en uit te diepen dat ik het een soort van kan begrijpen. Eigenwijs tot op het bot, maar toch stiekem met een groot hart.

Jac:

En Harry Hole? Die  verkeert in een permanente staat van dronkenschap, van niet weten, van zich niets kunnen herinneren, van een brein dat één groot pijncentrum is. Het goudgele vocht heeft hem volledig in zijn greep nadat Rakel hem de deur heeft uitgezet. Maar het wordt nog erger. Zijn broek zit onder het bloed. Zijn handen. De nachtmerrie begint voor Harry, die zich bezig moet houden met cold cases. De rekening voor onstuimig gedrag.

Corina:

Als daar de eerste in mijn ogen heftige gebeurtenis plaats vindt kan ik alleen maar vloekend achter mijn boek zitten. Waarom, waarom? Nesbø wat doe je ons aan? En waarom zit Hole onder het bloed en is hij echt elk detail van zijn slamp partij vergeten? Wat is hier gebeurd? Harry mag alleen maar cold-cases doen, maar Harry zal Harry niet zijn als hij gewoon zijn eigen onderzoek start. Met hulp van vrienden en op de grens van alles waar de politie voor staat. En Nesbø zal Nesbø niet wezen als hij dat allemaal uitermate punctueel en gedetailleerd beschrijft.

Jac:

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: Jo Nesbø heeft een opvallend goede thriller geschreven. Dat komt niet alleen door het steengoede plot, maar toch meer en vooral door de vele zijlijntjes die ter sprake gebracht worden. Het is een feest voor de googelaars en muziekfanaten.  Van Vekstersang van Edward Grieg tot Peter Gabriel’s  Carpet Crawlers, en vele vele anderen. Wie daar niets mee doet, doet zichzelf tekort.
Maar ook talloze feitjes en weetjes die op zich niet wereldschokkend zijn, maar die het verhaal een zekere smeuïgheid geven en meerwaarde. Èn beschouwingen en meningen die uiteenlopen van de rechtsstaat en zijn beperkingen, tot hoever de morele grens kan worden opgerekt om iemand bij z’n kladden te pakken. En links en rechts worden wat schimpscheuten uitgedeeld over bepaalde maatschappelijke ontwikkelingen. Bijvoorbeeld over de vermeende superioriteit van de hipsters.

Corina:

Als het verhaal vordert en ook Svein Finne zich mengt in het verhaal, wordt er een rollercoaster van gebeurtenissen en van wtf momentjes in gang gezet. Je twijfelt aan alles en zelfs aan Harry. Is mijn favoriete alcoholist nu echt zo ver heen dat het echt niet meer goed kan komen? Nesbø weet je het hele boek met zowat ingehouden adem aan het boek gekluisterd te houden. Finne is een enge man die je de rillingen bezorgt. Bah bah wat een griezel. Harry zijn obsessie voor die man is zo begrijpelijk, maar is het in deze zaak helemaal 100% terecht?

Jac:

Maar laten we vooral niet vergeten dat Jo Nesbø eerst en vooral een voortreffelijk auteur is. Met treffende beeldspraak ( ruitenwissers, elke derde seconde een nieuwe start, de eeuwige vergeving van de zonden) en het vermogen om de lezer 528 bladzijden te kluisteren met een vlijmscherp verhaal, met goed uitgewerkte karakters en een intelligente uitwerking.

Het mes is bij tijd en wijle een erg donker boek. Harry Hole zet vraagtekens bij de zin van zijn bestaan, waarin angst, pijn en onzekerheden omhoog komen, even zwart als de ontwenningsverschijnselen na een nacht heftig doordrinken. Hij neemt duidelijk revanche op zijn versie van Macbeth. Een zeer goede Harry Hole, deze twaalfde uit de reeks. Samen met Politie een uitschieter in deze toch al kwalitatief hoogstaande serie.

Corina:

Het einde doet mij weer keihard vloeken, maar ook brengt het een glimlach en dan weer een harde vloek. Echt alles zit in de Harry Hole thriller en Nesbø laat je echt je hersens gebruiken. Kleine speldenprikjes die tegen het einde opeens helemaal op hun plek vallen. I love it.

Conclusie:

Unaniem vijf sterren.

Corina Nieuwenhuis & Jac Claasen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?
Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker😀

Jac las: Macbeth-Jo Nesbø****

Macbeth

Jo Nesbø – Macbeth

Inleiding:

Het is niet aan mij om te oordelen of de doelstellingen van het Hogarth Shakespeare project gehaald zijn. Dit geldt tevens  voor de vraag of de vertaling van Shakespeare’s Macbeth naar een hedendaagse thriller, spelend na de oliecrisis in 1973 in een Schots stadje, geslaagd is te noemen. Ter beoordeling  ligt een thriller ter lezing en beoordeling voor, zonder verdere historische achtergrond. Het zou uiteraard bijzonder interessant geweest zijn te vernemen hoe de creatieve gigant uit Stratford-upon-Avon (1564-1616) zijn Macbeth anno 2018 vorm gegeven zou hebben. Van Jo Nesbø weten we het nu.

Over het boek:

Wat een geweldig intro van Jo Nesbø. In de eerste vier bladzijden beschrijft hij de val van een regendruppel over een roestige, vervallen, corrupte stad, totdat de druppel valt op een helm en het leren jack van een motorrijder, een Norse Rider, lid van de gelijknamige outlaw motor gang. De toon is gezet. Drugs en corruptie, en daarmee de macht in dit stadje. Daar draait het om. De toon is hard, erg hard en donker, heel erg donker. Nesbø, toch al geen lachebekje, heb ik slechts een keer kunnen betrappen op een min of meer grappige opmerking. Het lijkt wel of het verhaal speelt in een post apocalyptische, dystopische wereld, waarin recht en orde, begrippen uit lang vervlogen tijden zijn.

De loodzware noodlotsbestemming is door Nesbø uitstekend invoelbaar en met veel gevoel voor dramatiek beschreven. Het drie, vier maal benoemen van dezelfde zaken in steeds andere bewoordingen verhoogt het dramatisch effect. Het regent het gehele boek door, het is koud en kil in de stad en in de harten van de hoofdrolspelers. Wat door moet gaan voor liefde is het ijsharde niets ontziende streven naar aanzien, prestige en macht. Lady, een ambitieuze, manisch depressieve vrouw, op het waanzinnige af, heeft de broek aan en stuurt de teruggevallen Macbeth naar een roemloos einde. Geweld en bloed, veel geweld en veel bloed zijn de onmisbare bestanddelen in dit koningsdrama.

Af en toe vliegt Nesbø heerlijk uit de bocht. De drie heksen voorstellen door een shemale en twee verminkte Chinese zussen die bedreven waren in de productie van heroïne in een opiumkit in Bangkok en die nu datzelfde kunstje uithalen voor Hecate, de maffiabaas, in een mysterieus productieproces waarbij uiterst obscure ingrediënten gemengd en gekookt worden, is een grandioze vondst.

Wijkt Macbeth af van hetgeen we gewoon zijn van Jo Nesbø? Ja, vooral in het gebruik van pathetische, gezwollen, barokke, theatraal woordgebruik en zinsopbouw, duidelijk afwijkend van zijn ander werk. Is het de bedoeling van Nesbø geweest om het bombastische stuk van Shakespeare op deze manier te eren en een ode te brengen aan de Engelse schrijver? En dan die rare trekjes in het SWAT team!  Kreten als ‘Trouw en broederschap. Gedoopt in vuur, Verenigd in bloed’  neigen naar Teutoonse tendensen, nog eens versterkt  door een leider met charismatische trekken, en het legitieme gebruik van geweld door de overheid of wat daar voor door moet gaan. Klassieke kenmerken van een verdorven isme.

Nesbø, in navolging van Shakespeare, maakt er een geweldig gewelddadig zootje van. In de klassieke strijd van goed tegen kwaad wordt ruimschoots baan gemaakt voor ontrouw, verraad, dood, wraak,machtsmisbruik en – wellust en dat alles gegoten in stromen van bloed. Nesbø schrijft uitstekend, maar op een of andere manier heeft het boek, met uitzondering van bepaalde stukken me te weinig geboeid. En dat zijn we niet gewend, niet in de Harry Hole reeks en zeker ook niet in zijn losstaande thrillers. Is het de barokke schrijfstijl geweest die onafgebroken over de lezer wordt uitgesproeid? Het ouderwets aandoende, niet aansprekende, naar de jaren zeventig van de vorige eeuw getransformeerde koningsdrama?

Er zitten een aantal superieure, spannende Nesbø gedeelten in het boek en een fraai apocalyptisch slot, maar bij elkaar opgeteld biedt deze som onvoldoende tegenwicht  om bijv. een vergelijking met De zoon of ander werk  te kunnen doorstaan.

Vier sterren.

Jac Claasen.

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Met dank aan Uitgeverij LetterRijn voor het recensie-exemplaar.

Ondenkbaar

Over Ondenkbaar :

Amsterdam Pride, hartje zomer. Drie aanslagen, zesentwintig doden, tientallen gewonden. Ontelbaar veel levens zullen nooit meer hetzelfde zijn.

Een halfjaar later. Evelien probeert de band te herstellen met haar tweelingbroer, die sinds de aanslagen niet meer is wie hij was. Ondertussen voelt ze zich steeds meer in het nauw gedreven door een onbekende, die haar grimmige berichten stuurt. Wanneer er iets vreselijk gebeurt met een collega, vermoedt Evelien dat er iets niet klopt en ze is vastbesloten erachter te komen wat dat is. Maar dan is het te laat en ze wordt voor een onmogelijke keuze gesteld.

Myrtle (15) leest:

Jekyllandhyde

Over Dr. Jekyll and Mr. Hyde :

The story of respectable Dr Jekyll’s strange association with ‘damnable young man’ Edward Hyde; the hunt through fog-bound London for a killer; and the final revelation of Hyde’s true identity is a chilling exploration of humanity’s basest capacity for evil.

Jac leest:

Macbeth

Over Macbeth :

Een donker, vervallen, corrupt fabrieksstadje in het Schotland van de vroege jaren 70. Een politiemacht die worstelt met een aanhoudend drugsprobleem. De illegale handel wordt beheerst door twee drugsbaronnen en één van hen – een meester in manipulatie genaamd Hecate – heeft connecties met de allermachtigsten, en is niet bang deze tegen elkaar uit te spelen. Centraal aan Hecates sluwe plan ligt de geleidelijke manipulatie van inspecteur Macbeth: hoofd van het SWAT-team en behoorlijk paranoïde en vatbaar voor geweld. Wat volgt is een meeslepend verhaal van liefde en schuld, politieke ambitie en hebzucht, langs de donkerste hoekjes van de menselijke natuur.

In Jo Nesbø’s Macbeth barst de strijd los tussen de ambities van een corrupte politieman en zijn loyale collega’s, tussen een met drugs doordrenkte onderwereld en de greep van jeugdvriendschappen. Bereid je voor op een zinderende rit door de donkerste tunnels van de mensheid!

Corina leest:

Met dank aan Uitgeverij Harper Collins Holland voor het recensie-exemplaar.

Devrouwdieterugmoest

Over De vrouw die terug moest ( verschijnt op 1 mei ) :

Op een warme zomeravond verdwijnt de zeventienjarige Annabelle uit het afgelegen dorpje Gullspång. De politie kan geen enkele aanwijzing vinden, de ouders zijn radeloos. In Stockholm krijgt de ervaren rechercheur Charline ‘Charlie’ Lager te horen dat zij op de zaak wordt gezet. Met tegenzin begeeft Charlie zich naar Gullspång – het dorp waar ze is geboren. Ze is er sinds haar veertiende niet meer geweest, en met reden. Tijdens haar zoektocht naar de waarheid over Annabelle wordt ze hardhandig geconfronteerd met haar eigen verleden, en de geheimen die in Gullspång altijd diep weggestopt werden. Kan ze iets voor de verdwenen Annabelle doen? En kan Charlie zelf nog wel geholpen worden?

Samen lezen, de Top Vijf van het laatste half jaar 2017 door: Jac

Top Vijf Jac dec.jpg

Een top 5 maken van de boeken die je het tweede halfjaar van 2017 hebt verslonden, is ogenschijnlijk heel wat gemakkelijker dan het aanleveren van een top 5 aller tijden. Let wel, het betreft titels die gelezen zijn in de achter ons liggende maanden. Dit zegt niets over het jaar van publicatie.
Ogenschijnlijk, want de duivelse dilemma’s blijven opspelen. Welke criteria neem ik mee? Die schrijver die al zo al zo lang aan de top staat en kwalitatief de ene na de andere thriller uit zijn pen laat vloeien, of de debutant die een scherp boek neerzet? Laat ik humor ook meewegen of originaliteit?
Ik schenk een schrobbelèrke in. Dit soort nattigheid verlicht de geest en doet de ochtendnevelen verdwijnen.

Het ratelen van de inmiddels gesmeerde harde schijf geeft tenslotte na enige tijd de enig juiste uitkomst: het leesplezier. Zo simpel is het. Ik kan wel moeilijk gaan doen en allerlei objectieve factoren laten meewegen in mijn denkraam, maar hoe je het ook wendt of keert, het draait toch om het plezier dat je als lezer ervaart bij het tot je nemen van al die lettertjes, woorden, paragrafen, bladzijden en hoofdstukken.

Ik schenk nog eens in.

Het moeilijkste komt er aan. Een keuze maken uit 25 of 30 boeken. Ik tel nooit het aantal boeken dat ik lees. Het valt op dat er een paar schrijvers zijn van wie ik meerdere boeken gelezen heb. Ha, dan kan ik misschien wat sjoemelen. Dat vinden Karin en Corina vast niet erg. Een sjoemeltop5. Een mooi woord. Daar gaan we dan.

5. Fiona Cummins– De verzamelaar.

De verzamelaar, waarvan sprake is, verzamelt geen postzegels of sigarenbandjes maar een speciaal soort artefacten, die bij een normaal mens de wenkbrauwen zouden doen fronsen. Maar bij deze freak, die mestkevers houdt en gebruikt om zijn doelstellingen te bereiken, is niets normaal. Een extreme dader, een bottenbeheerder, met een hart van goud voor zijn zieke vrouw, zo leuk, die zo weggelopen kan zijn uit een roman van Charles Dickens. Het hele boek ademt het Victoriaanse tijdperk.
Een meer dan goed debuut.

4. Jean-Christophe Grangé – De passagier.

Het boek handelend over de identiteit of liever gezegd over het verlies van identiteit.
Een thriller van 636 bladzijden. Kan dat? En of dat kan!
Het is niet alleen een superspannend boek, door de veelheid aam zijlijntjes, door de grandioze schrijfstijl, de vele bizarre, humoristische en boeiende dialogen en de ontzettend grote fantasie van Grangé, heeft hij een overrompelende thriller gecreëerd.

3. Jo Nesbo– De dorst & Arne Dahl – De grensgebieden.

Beide schrijvers hebben gemeen dat zij beiden al gedurende 20 jaar of langer een geweldig oeuvre hebben neergezet van spannende thrillers. Beiden hebben een monument verdiend.

Jo Nesbø heeft een uiterst spannende en boeiende thriller geschreven, geheel in de tradities van de Harry Hole serie, een thriller zoals te doen gebruikelijk bij Nesbo met meerwaarde. Wees gerust, Harry Hole staat nog steeds als een huis.

Grensgebieden van Arne Dahl is een wow thriller van het zuiverste water. Waarom? Een excellent plot met een fameuze kanteling. En wat te denken van die verhoren, waarbij je als lezer op het puntje van je stoel zit. En benieuwd bent wat het antwoord van de tegenpartij is.

2. Jan van der Cruysse – Bling Bling 1.

De verrassing van het jaar komt uit Vlaanderen. Inmiddels staat deel 3 er aan te komen. Ik weet het, ik loop wat achter, af en toe.
In een luchtige schrijfstijl heeft van der Cruysse een uiterst amusante schelmenroman geproduceerd. Een boek met enorm veel leesplezier.
Deel 2 heb ik inmiddels in huis.

1. Bernard Minier – Schemering en Huivering.

Bernard Minier, de beste thrillerauteur van dit moment, zit in een productieve fase van zijn leven. Hij slaagt er in om jaarlijks met een thriller van kwalitatief hoog niveau en grote omvang naar buiten te komen.

Dit was de slotalinea uit de recensie uit Schemering, de laatste thriller over de strijd tussen Servaz en Hirtmann, tussen goed en kwaad.
‘Deze thriller is een voortzetting van de vorige drie delen. In een uitstekende, intelligente schrijfstijl zet Bernard Minier de lezer een boeiend, superspannend boek voor. De strijd van goed tegen kwaad woedt voort. Met wederom in de hoofdrol de Pyreneeën, waar het sneeuwt, koud is, mistig en bovenal onheilspellend is. En het weer net zo veranderlijk is als Julian Hirtmann, de seriemoordenaar.
Bloedstollende ontwikkelingen, een fraaie tekening van de hoofdpersonen, vele mooie en boeiende zijlijntjes, en voor het eerst ook een dampende liefdesscene. De cliffhanger zorgt voor kippenvel en een kille rilling !’
Schemering is deel vier.

Ik realiseer me dat Dolores Rodendo – Beschermengel niet vermeld is. ‘El guardián invisible’, is het eerste deel van de Baztán-trilogie.
Maar niet getreurd.
Dit alles zal ik je geven’ komt er aan.
In 2018 zal Dolores Rodendo beslist figureren in deze top 5, die overigens in elke willekeurige volgorde geplaatst kan worden.

Hoog tijd voor een beloning.
Proost.

Jac Claasen.

*SuperduoWinactie Gesloten* Win het boek De sneeuwman van Jo Nesbø én kaartjes voor de film!!

 

En daar zijn we dan met de winnaar van de bioscoopkaartjes en het boek!! Geen deelactie en toch is er via alleen ons blog al 95x gedeeld, dank daarvoor! Te leuke sneeuwpoppen kwamen er in reactie voorbij en na de lootjes geschreven, gevouwen en gehusseld te hebben kwam daar één mazzelaar uit! Namelijk…..

Linda de Jong!

Mail even je adresgegevens naar Samenlezenisleuker@gmail.com

dan komt het pakket z.s.m. naar je toe! Nogmaals een dikke dank aan Uitgeverij Cargo / De Bezige Bij en namens ons allen heel veel kijk- en leesplezier!

 

img_9180

Oleeeeee Olaaaaa daar zijn we weer met een meer dan gave winactie, dit met een heule dikke dank aan Uitgeverij Cargo / De Bezige Bij!

Je kan nu bij Samenlezenisleuker de bestseller De sneeuwman winnen van niemand minder dan Jo Nesbø!! Ennnnnn daar krijg je dan ook nog TWEE vrijkaartjes voor de film bij gewoon. Hoe gaaf is dat dan weer? Samennaardefilmisookleuker 😀

Nieuwsgierig? Klik deze link voor de filmtrailer: The snowman trailer

Wat moet je doen om deze prachtprijs te winnen? Dat zullen we jullie eens haarfijn uit gaan leggen.

1: Like de Facebookpagina van Uitgeverij Cargo via onderstaande link:

Uitgeverij Cargo

2: Like deze post en reageer onder deze post in onze Facebookgroep Samenlezenisleuker met je leukste sneeuwpop! 🙂

Easy piecy weer toch?

Wij wensen iedereen veel succes en we zullen op woensdag 29 november de winnaar loten, yiechoeeeeeee.

 

Over De sneeuwman:

Het is november in Oslo en de eerste sneeuw van het jaar is gevallen. Birte Becker komt thuis van haar werk en bewondert de sneeuwpop die haar zoon en man in de tuin hebben gemaakt. Maar zij lijken van niets te weten. Als het gezin vol verbazing door het raam naar de sneeuwpop staat te kijken, bemerken ze iets vreemds. De sneeuwpop kijkt naar het huis, naar hen. Inspecteur Harry Hole ontvangt een anonieme brief, ondertekend door ‘De sneeuwman’, een brief die verschillende verdwijningszaken met elkaar in verband brengt waarbij getrouwde vrouwen vermist raakten op de dag dat de eerste sneeuw viel. Die nacht vlucht Sylvia Ottersen weg door de eerste sneeuw. Ze weet niet waar ze voor op de vlucht is of waar ze naar op weg is…

de sneeuwman.png

 

Jac en Chriss lazen: De Dorst-Jo Nesbø

de dorst

Jo Nesbø – De Dorst *****

Jo Nesbø (Oslo, 29 maart 1960) is een Noors popmuzikant bij de in eigen land zeer bekende band Di Derre, en schrijver van misdaadverhalen en kinderboeken. Het hoofdpersonage van zijn verhalen is de aan drank verslaafde detective Harry Hole.

Nesbø heeft economie gestudeerd aan de Norges Handelshøyskole in Bergen. In zijn jeugd speelde hij samen met zijn jongere broer Knut, betaald voetbal voor Molde FK. Problemen met zijn kruisbanden in beide knieën maakte een voortijdig einde aan een profcarrière.

Nesbø ontving de Rivertonprisen, een jaarlijkse prijs voor de beste literaire thriller in Noorwegen en de Glazen Sleutel, een jaarlijkse prijs voor de beste literaire thriller in Scandinavië voor zijn boek Vleermuisman. Het boek De Sneeuwman wordt op dit moment verfilmd en is in oktober 2017 in de bioscoop te zien. Zijn werk wordt in meer dan vijftig landen uitgegeven. Wereldwijd heeft hij meer dan 33 miljoen boeken verkocht.

( Bronnen: Wikipedia en https://www.debezigebij.nl/auteurs/jo-nesbo/)

Wij, Chriss ( niets gelezen van Jo Nesbø) en Jac (Nesbø fan) hebben tegelijk dit boek gelezen. In een intensief berichtenverkeer hebben wij elkaar op hoogte gehouden van meningen, verwachtingen en opvattingen over boek en schrijver. Heel verhelderend en gigaleuk. Hieronder onze meningen over deze thriller

Jac over het boek:

Elise Hermansen tindert er rustig op los. Na de zoveelste teleurstellende ontmoeting met een tindernono gaat zij er een punt achter zetten. Zij besluit te stoppen. In de aller allerlaatste ronde, met drie matches, swipet zij de eerste twee naar links, de derde, de allerlaatste, naar rechts, naar ‘ik-ben-nieuwsgierig-naar-jou’, gevolgd door het vrolijke plinggeluid van haar iPhone dat er een match was. Het zou haar dood worden. Daar blijft het niet bij. De moorden hebben een ding gemeen: het is een bloedbad, het lijkt wel of iemand zijn tanden zet in de halsslagaders  en de slachtoffers laat doodbloeden

Harry Hole is gelukkig en heeft de rust gevonden, die hij nooit gehad heeft. Hij is van de drank af en hij wordt elke morgen wakker naast zijn vrouw Rakel Fauke, de liefde van zijn leven. Hij doceert op de politieacademie. De jaren gaan tellen. Hij heeft een leesbrilletje nodig en af en toe trekt Fauke, pats boem, een grijze haar uit zijn hoofd. Mikael Bellman, hoofdcommissaris, heeft politieke ambities en schakelt Harry Hole in om de zaak op te lossen. Zijn reputatie als harde en onverbiddelijke crime fighter staat op het spel. Dat gaat niet zonder slag of stoot. Harry wordt toegevoegd als aparte onderzoeksgroep aan het team van Katrine Bratt, hoofd recherche afdeling geweld.

In dit elfde deel van de Harry Hole serie is Jo Nesbø op zijn best. Alle bekende figuren passeren de revue. Isabelle Skoyen, Mikael Bellman, Truls Berntsen. Upper,middle en lower class. Ze hebben een ding gemeen. Zijn zijn gek op macht, geld en sex. In willekeurige volgorde.

Nesbo zet een ijzersterk verhaal neer over een moordenaar zonder empathie, gedreven door de gekte in z’n hoofd die hem zegt te moorden. Harry vertrouwt zijn geluk niet. Harry Hole, de anti-held, weet dat er altijd een moment zal komen dat Oleg, zijn stiefkind,  en Rakel gevaar lopen, dat hij ze verliest, tenminste dat denkt hij. Maar ook dat er een moment komt dat hij vreest, het moment dat hij toe zal geven aan de dorst. De moordenaar heeft ze hem toegeroepen: ‘Jij kent de dorst, geef het gewoon toe, Harry. En op een dag zal jij ook drinken.’

Maar er is ook die andere verslaving, de verslaving aan het politiewerk. Hij moet kiezen tussen Rakel die is opgenomen in het ziekenhuis en zijn werk. Dit soort dilemma’s en alle zijlijntjes in het grote verhaal maken het lezen van De Dorst tot een waar genoegen. Vermeldenswaard is het gebruik van apenval, uit het boek Zen en de kunst van het motoronderhoud van Robert Pirsig. (Een cult boek uit de jaren zeventig, handelend over harmonie, vrede en krankzinnigheid).

Jo Nesbø is duidelijk geïnspireerd door dit boek dat wereldwijd een groot succes was. De apenval speelt een belangrijke rol in dit boek. Daarnaast zijn er de kleine zijlijntjes over het Goldmann dilemma, het begrip ‘Dutch wife’ bij de chinezen maar ook zeker zijn bespiegelingen over de moraal ( De moraal – die volgens sommigen door God is gezonden en eeuwig is – is net zo veranderlijk als onze schoonheidsidealen, vijandsbeelden en modetrends) en vele andere zaken die het boek meerwaarde en leesplezier geven. Opmerkelijk is gebruik van vele namen en titels uit de rockmuziek.

Jo Nesbø heeft een uiterst spannende en boeiende thriller geschreven, geheel in de tradities van de Harry Hole serie, met zinderende dialogen, excellent, intelligent plot, goede actiescènes en de altijd aanwezige grauwsluier waar Nesbø in uitblinkt: geluk lijkt een op dun laagje ijs dat bij het minste of geringste weggevaagd kan worden.

Wees gerust, Harry Hole staat in De Dorst als een huis.

Vijf sterren.

Jac Claasen.

PS: Zeker als los staand boek te lezen. Echter lezing van het voorafgaande deel Politie is niet onverstandig.

Chriss over het boek:

Zelfs jij wordt uiteindelijk voor de gek gehouden…

Katherine Bratt, hoofd recherche van de afdeling geweld is niet op zoek naar “Harry Hole Wannabe’s”. Maar met dit boek is er wel een nieuwe Harry Hole fan.

Al snel durf je nooit geen tinder meer te installeren op je telefoon en word je meegezogen in bizarre verhaallijnen, maak je kennis met een seriemoordenaar waardoor je maag soms omdraait. Je wordt zelfs in 1 hoofdstuk door verschillende alinea’s van de ene locatie naar de andere gebracht om je dorstig te houden.

Ondanks dat ik nog geen enkel boek van Nesbø had gelezen en dus ook niet bekend was met Harry Hole, ben ik binnen een aantal pagina’s verkocht en worden mijn gedachten heen en weer geslingerd. Met psychologische hersenkrakers als de “apenval”. Als je wilt overleven moet je de kunst verstaan om los te laten. De dorst is als een vuur dat geblust moet worden. Jij kent de dorst Harry, op een dag zal jij ook drinken. Ondanks dat Harry Hole een eenling is en het feit dat hij misschien niet de beste vader of echtgenoot is, is hij toch een man die te vertrouwen is op wat hij zegt. Dit maakt dat je Dorst krijgt naar meer Harry Hole.

Vijf sterren.

Vijf unanieme sterren namens Jac & Chriss.