Jac las: 1793 – Niklas Natt och Dag****1/2

img_3304

Over de schrijver:

Niklas Carl Bosson Natt och Dag , geboren op 3 oktober 1979, was hoofdredacteur van het tijdschrift Slitz tussen oktober 2006 en oktober 2008,  en heeft daarna als freelancer gewerkt. Hij studeerde in Kalmar, 2000 – 2003 . Niklas is multi-instrumentalist.

Over het boek:

Jean Michel (Mickel) Cardell, in het bezit van een houten arm, tuchtwacht van beroep en uitsmijter bij Fördärvet als bijverdienste, wordt uit zijn dronkemansroes gewekt door een paar kinderen die een lijk hebben ontdekt in het water van Fatburen. Bij het slachtoffer zijn armen en benen één voor één weggesneden, maar eerst nadat een van de ledematen verbonden is en voldoende genezen. Bovendien zijn ogen uitgestoken, de tanden verwijderd en is z’n tong weggesneden. Het is duidelijk, er loopt een dodelijke wolf rond.

De schout Johan Gustav Norlin, de rechtschapen en integere advocaat-fiscaal, roept de hulp in van Cecil Winge om de ongewoon wrede misdaad op te lossen. Winge op z’n beurt roept de hulp in van Cardell, die zijn eigen redenen heeft om ja te zeggen op dit verzoek. Het verbond tussen de man met de houten arm en de aan de kruipende teringdood lijdende intellectueel, wordt aldus gekenmerkt door fysiek ongemak en hindernissen aan de ene kant maar geestelijke veerkracht anderzijds.

Wat volgt is een prachtige queeste naar de dader tegen de achtergrond van een Zweden dat gegrondvest is op een zieke, feodale standenmaatschappij, waar de lagere standen leven als dieren onder smerige leefomstandigheden, en waarin een mensenleven van geen enkele waarde en betekenis is. Niklas schetst een uitermate boeiend beeld van de onderklasse in Stockholm op het einde van achttiende eeuw, de teringzooi waarin ze wonen, de stank die hen dag en nacht omringt en het brakke putwater dat ze drinken. Evenals de smeerlapperij van de bovenlaag van de Zweedse maatschappij. De uitlatingen van hoerenmadam Sachs over de bizarre seksuele uitwassen van haar clientèle zouden zonder meer passen bij een Marquis de Sade. Als Niklas dàt beeld wil schetsen, dan is hij daar voor 100% in geslaagd. Cecil Winge is een intellectueel, de invloed van de verlichte ideeën van Rousseau klinken door in het gehele boek, maar zeker na de vreselijke terechtstelling op de galgenheuvel, waar Mårten Höss ( what’s in a name: Rudolf Höss was kampcommandant van Auschwitz tot eind 1943 ) met de bijl zwaait totdat kop en romp in eeuwige scheiding komen te liggen.

Taal- en woordgebruik zijn aangepast aan het tijdvak waarin het verhaal zich afspeelt.  Het boek is rijk aan lange, fraai geconstrueerde zinnen en archaïsch woordgebruik. Dat is even wennen. Verwacht derhalve niet de flitsende dialogen en dito scènewisselingen van een moderne thriller. Er zitten wat duistere elementen in het verhaal, de typering gothic novel zou niet op z’n plaats zijn. Daarvoor ontbreken te veel stijlkenmerken. Een minpuntje is het overdadig gebruik van de vele geografische benamingen van straten, stegen, gebouwen, molens, bruggen, waterlopen, meren etc. van het Stockholm anno 1793. Overdaad schaadt.

Niklas beschrijft een koninkrijk in verval, waar naast list en bedrog, corruptie en betaalde horizontale oefeningen de middelen zijn om te overleven. De vele details wijzen op een gedegen research. Op de achtergrond klinken de tonen van de Franse revolutie, waar Marat zijn giftige geschriften spuit en Marie-Antoinette en haar gemaal onder de guillotine onthoofd worden.

Is het een thriller, een spannend boek? In beperkte mate. Mij heeft vooral de historische setting geïmponeerd, de verhalen in het verhaal en de invulling van de karakters van de hoofdrolspelers. Naast Cardell en Winge, zijn dat Kristofer Blix en Anna Stina Knapp. Of Niklas  de titel ‘Beste debuut van het jaar’ van de Zweedse academie voor misdaadschrijvers terecht heeft gewonnen, kan uiteraard niet beoordeeld worden. Wel dat de auteur met dit boek, na een start waarin het wennen was aan taal- en woordgebruik, de lezer meeneemt in een enerverende ‘oude’ nieuwe wereld. Met vele uren leesplezier, want het boek “leest niet even vlot weg”.

Mooi verzorgde uitgave, met harde kaft en losse omslag, bordeauxrode schutbladen en excellente typografische uitvoering. Zo worden de eerste drie woorden van elk hoofdstuk in kapitalen neergezet. Een mooie, verzorgde uitgave van Uitgeverij Prometheus. En dat mag ook best wel eens een keer gezegd worden.

4,5 sterren.

Jac Claasen.

Advertenties

*Geef je op inschrijving gesloten* Samenlezenisleuker-De leesclub: Samen lezen met Suzanna Esther – de Stem!!!

En dan is het zover! We hebben vijf vrouwelijke lezers gevonden die gezellig samen hun stem gaan uit brengen over de Stem. En dat zijn……

Saskia Boree

Lisanne Ortens

Yvonne Vogels

Hanneke Schoenmakers ennnnnn

Evelien de Zwart

Allemaal gefeliciteerd als jullie een mailtje sturen met jullie adresgegevens naar Samenlezenisleuker@gmail.com dan regelen wij de rest en komt dit mooie verhaal naar je toe. Auteur Suzanne Esther zal jullie toevoegen in de door haar aangemaakte groep om daar gezellig alle onderdelen van de leesclub met jullie te regelen!

Iedereen heel veel plezier!! En een dikke dank nogmaals aan Suzanna Esther en Futuro Uitgevers!

————————————————————————————————————————————-

Whooops daar zijn we weer eens met een super leuke leesclub! Wij werden benaderd door Suzanna Esther met de vraag of we zin hadden om voor haar VIJF vrouwelijke enthousiaste lezers te zoeken voor een leesclub met haar nieuwste boek de Stem. Deze roman verscheen afgelopen maart bij Futuro

Natuurlijk willen wij dat! Dus hieronder even de voorwaarden en als je daar aan wilt voldoen geef je dan op door een reactie onder deze post achter te laten in onze gezellige FacebookgroepSamenlezenisleuker

*Je bent bereid het boek na ontvangst binnen drie weken te lezen en een recensie te sturen naar: Samenlezenisleuker@gmail.com

*Je komt tijdens het lezen gezellig in een door de auteur aangemaakte Facebookgroep om zo met haar en de anderen over het boek te kunnen brainstormen en je doet actief mee aan de volgende onderdelen:

Deel 1 – Voor het lezen

Deel 2 – Tijdens het lezen

Deel 3 – Vragen aan de auteur

Deel 4 – Na het lezen

Deel 5 – Recensie/uitgebreide mening.

Is dit gaaf of is dit gaaf? Maandag 18 juni zullen wij de vijf vrouwelijke mazzelaars bekend maken en dan gaan jullie vanaf 22 juni samen lezen!!

Wij bedanken Suzanna Esther ( geef haar pagina vooral even een like 😀 ) en Futuro Uitgevers voor deze pracht van een leesclub-actie.

Over de Stem:

Maarten Brugman is een wat sullige, ingedutte en gescheiden man die op een bepaald ogenblik een stem gaat horen die hem de weg wijst richting een minder saai bestaan. Hij wil in eerste instantie niets weten van de Stem, maar wanneer hij merkt dat de Stem hem adviezen geeft waar hij daadwerkelijk iets aan heeft, accepteert hij de Stem en geeft haar zelfs een naam: Amélie.

Amélie geeft hem op geestige wijze onder meer advies over hoe hij zijn aantrekkelijke leidinggevende Lisa mogelijk zou kunnen veroveren. Lisa krijgt van haar baas een voorstel voor een nieuw project; een project dat in de relationele sfeer grote veranderingen met zich meebrengt.

De roman de Stem is een estafette van met elkaar verweven personages die het stokje van het verhaal vloeiend overnemen…

*Recensie Winactie Gesloten* Win één van de drie recensie-exemplaren van De laatste verhalenweefster van Marita Coppes!

De laatste verhalenweefster 2

Hoe later op de avond hoe leuker het nieuws! En daar zijn we dan met de drie winnaars van dit ideale vakantie boek! Na de nodige stappen hebben we dan drie winnaars die mogen gaan lezen en recenseren. En dat zijn……

Lucette Commiens

Viviane Meerenga ennnnn

Ina Beekman

Als jullie ons een mailtje sturen met jullie adres gegevens naar Samenlezenisleuker@gmail.com dan regelen wij de rest en kun je vol geduld gaan wachten tot je lekker kan gaan lezen.

Wij doen nogmaals een dikke dank aan Uitgeverij Ambo|Anthos voor deze mooie actie!!! En winnaars natuurlijk veel leesplezier!!!

————————————————————-

Whooooop 5 juni verscheen bij Ambo|Anthos de debuut-roman van Marita Coppes. De laatste verhalenweefster is een ontroerende roman waarin actuele thema’s als sociale ongelijkheid, ecologische rampspoed zijn verweven met een intrigerend familieverhaal. En dit weekend mogen wij  DRIE exemplaren  weggeven in ruil voor een recensie! Is dat gaaf of is dat gaaf? Wat een timing ook want dit is nu echt een ideaal vakantieboek.

Wat moet je doen? Niet zo heel veel moeilijks, maar dat zijn jullie al wel gewend van ons hè? Oké daar gaan we dan…

1: Like onze nieuwe Facebookpagina via onderstaande link:

Pagina Samenlezenisleuker

en deel vervolgens de winactie openbaar op je tijdlijn met de hashtags  #maritacoppes #delaatsteverhalenweefster #lekkerlezen.

2: Wees of word lid van onze te leuke groep ( we naderen de 11.000 leden en staan bekend om de gezelligheid 😀 )

Facebookgroep Samenlezenisleuker

3: Beloof onder dit bericht in onze groep dat je binnen 4 weken na ontvangst een recensie mailt naar Samenlezenisleuker@gmail.com en deze ook plaatst op Bol.com en Hebban.nl

Een hele dikke dank aan Ambo|Anthos uitgevers voor deze meer dan mooie actie en veel succes!

We zullen op vrijdag 15 juni de winnaar bekend maken,  let’s do this!!

Over De laatste verhalenweefster :

De laatste verhalenweefster van Marita Coppes is een gelaagde familieroman met magisch-realistische elementen. Wiens verhaal leef je en is het lot niet simpelweg een zich herhalende familiegeschiedenis?

Kate Baker is advocaat bij T-Petrol, de oliemaatschappij in Guatemala waarvan haar vader directeur is. Als hij overlijdt ontdekt ze dat hij tijdens de burgeroorlog opdracht heeft gegeven een Maya-dorp uit te roeien om olieboringen op die plaats mogelijk te maken. Dat dorp, El Sede de Ixchel, heeft generaties lang vermaarde verhalenweefsters voortgebracht, en Kate’s geliefde nanny Calixta was een van hen. De druk om de rijke traditie van de verhalenweefsters voort te zetten komt bij Kate te liggen.

Samen praten met: Frank Krake van het indrukwekkende “De laatste getuige”

img_2893

Zoals jullie weten las Corina het meer dan indrukwekkende De laatste getuige geschreven door Frank Krake in samenwerking met meneer Aloserij. Helaas is meneer Aloserij sinds begin deze maand niet meer onder ons, maar wat heeft deze man een indruk achtergelaten op velen door zijn verhaal alsnog te vertellen. Wij zijn dan ook heel blij dat Frank de tijd heeft willen nemen om een klein interview met ons te doen.

Recensie gemist? Klik dan deze link:

Corina las: De laatste getuige-Frank Krake*****

Het interview:

1: Wie is Frank en waarom schrijft hij?

Als ik zo vrij mag zijn mij even voor te stellen. Mijn naam is Frank Krake, vader van 3 pubers en al ruim 20 jaar gelukkig getrouwd. Rasechte Tukker met bijbehorend accent en daar ook trots op.

Naast (creatief) ondernemer, voetbalfan en reisfanaat schrijf ik graag non-fictie boeken. Gewoon omdat ik daar ontzettend veel plezier aan beleef. Daarbij is het schrijfproces een uitvloeisel van heel veel research, interviews met betrokkenen en ook denkwerk. Terwijl ik midden in het schrijfproces zit denk ik vaak al na over het andere traject dat ik ook met ontzettend veel plezier bewandel, dat van uitgever. Ik ben dus een zogenaamde self-publisher. Met de uitgeefpet op probeer ik datgene wat ik geschreven heb ook tot een mooi en waardig boek te maken en succesvol onder de aandacht van de lezers te brengen. Daar beleef ik net zo veel plezier aan als het schrijven zelf. Met mijn achtergrond en opleiding (Master in strategische marketing) kan ik mij lekker uitleven op het succesvol maken van het boek. Dat is vrij ongebruikelijk in de schrijverswereld en daar onderscheid ik mij in. Reden is dat als je een kwaliteitsboek maakt waar ontzettend veel tijd en energie in zit, ik ook graag wil dat er net zo veel aandacht in het uitgeeftraject wordt gestopt. Een traditionele uitgever is vaak heel goed in wat ze doen, maar moet zijn aandacht over meerdere boeken per week verdelen. En de week daarna verschijnen er al weer een aantal nieuwe boeken. Iedere week opnieuw. Zelf kan ik mij maandenlang focussen op één boek, dat is het verschil.          

 2: De laatste getuige kwam binnen op nummer drie van de Bestseller Top 60. Hoe bijzonder is dat en wat doet dat met je?

Wim en ik waren als een kind zo blij. We hebben de dag dat het bekend werd gemaakt gebak gegeten en het samen gevierd. Daaruit blijkt wel dat het heel bijzonder was en dat we er ook van genoten hebben. Zo fijn dat Wim dit nog mee heeft mogen maken. Zeker als self-publisher is het heel uitzonderlijk dat je überhaupt in de Bestseller60 komt, laat staan in de top 10. Nu staat het boek al voor de vierde week in die top 10, op plek 4 en nog altijd geniet ik daar van, al is het nu dan zonder Wim.

 3: De laatste getuige is een prachtig indrukwekkend verhaal. Hoe kwam je aan dit verhaal? Wie heeft wie benaderd?

Ik gaf een lezing over een van mijn vorige boeken, MENTHOL (over de zwarte man die Nederland leerde tandenpoetsen) op de jaarlijkse contactdag voor de Stichting Vriendenkring Neuengamme. Menthol heeft twee weken in Kamp Schoorl vastgezeten en zij wilden graag dat luchtige verhaal horen als afsluiting van een zware en emotionele dag. Na afloop kwam er een man op leeftijd naar mij toe die erg geïnteresseerd was in mijn boek, een exemplaar kocht en door mij liet signeren. Een jaar later kon hij zijn eigen boek signeren. Dat was dus Wim Aloserij…!

 4: Hoelang heb je gedaan over het schrijven van De laatste getuige? Zijn er dingen uit gelaten?

Vanaf de eerste afspraak waarin we inhoudelijk over het verhaal van Wim gesproken hebben en het moment dat het boek naar de drukker ging, helemaal klaar en pagina voor pagina opgemaakt, zat exact negen maanden. Dat is dus gekkenwerk, maar het mooiste gekkenwerk dat ik ooit heb gedaan en meegemaakt. Ik heb al mijn andere werk aan de kant geschoven en me vol gestort op dit project. Twaalf tot zestien uur per dag en zeven dagen in de week. Vanwege de hoogbejaarde leeftijd van Wim moest en zou het boek in april 2018 klaar en op de markt. Gelukkig maar. Daardoor is het helemaal compleet geworden en staat er alles in dat Wim maar kon herinneren. Met de wetenschap van nu ben ik natuurlijk ontzettend blij dat ik het niet over twee jaar heb uitgesmeerd, wat gezien de hoeveelheid werk heel normaal was geweest.

Ik heb slechts één zinnetje in het boek gewijd aan het feit dat het commando om met Typhoon jachtvliegtuigen de Cap Arcona aan te vallen van Nederlandse bodem kwam, van het Twentse Delden. De piloten stegen op van een vliegveld net over de grens, op 25 km van waar ik woon. Ik ben als onderdeel van mijn onderzoek maanden bezig geweest om exact uit te zoeken hoe dit in zijn werk is gegaan en heb allerlei bewijzen gevonden. Ook ben ik met Wim zelf naar het vliegveld geweest waar vandaan die jachtvliegtuigen zijn opgestegen en hem op die boot hebben gebombardeerd. Heel speciaal om daar op die plek te staan. Vooral voor hemzelf natuurlijk, maar toch ook voor mij.

Dit hele verhaal was een enorme scoop en heeft knalgroot op de voorpagina en op liefst drie pagina’s in de regionale krant gestaan. Vreemd genoeg is het niet in het landelijke nieuws gekomen.

Ik had hier een heel hoofdstuk over kunnen schrijven in het boek, maar heb besloten dat niet te doen. Het zou te veel afleiden van de rode draad in het verhaal en het was een uiterst interessant zijpad, maar niet in het kader van het levensverhaal van Wim. Wellicht doe ik er ooit nog iets mee.

de laatste getuigen

 5: Hoe moeilijk was het om bepaalde feiten te checken? De Duitsers waren natuurlijk erg van de administratie, maar er is ook veel verloren gegaan aan het einde van de oorlog?

Helaas is de hele kampadministratie van Neuengamme in het eindstadium van de oorlog in opdracht van de nazi’s vernietigd. Maar er bleek na lang graven en spitten nog heel veel te vinden op andere locaties en archieven. Het gemeentearchief van Amsterdam bleek een gouden bron. Maar ook het NIOD, het Nederlandse Rode Kruis, Kamp Amersfoort en de International Tracing Service in Bad Arolsen bleken over belangrijke documenten en informatie te beschikken. Daarnaast heb ik veel met historische verenigingen, heemkunde verenigingen, historische kringen e.d. in Nederland samen gewerkt en veel info boven water gekregen. Voor al die instellingen gold dat de medewerkers er ontzettend behulpzaam en vriendelijk waren.

 6: Jullie deden veel lezingen door het hele land, hoe bijzonder was dat om te doen met meneer Aloserij?

Samen met Wim heb ik een stuk of tien lezingen mogen verzorgen. Die zullen mij altijd bij blijven. Wim kon mensen in een uur tijd enorm inspireren en motiveren. Met zijn vergevingsgezindheid, relativeringsvermogen, humor en zijn grote hart wist hij werkelijk iedereen voor zich te winnen. De allereerste keer kreeg hij een staande ovatie van ruim 300 boekhandelaren op de Libris inspiratiedag. Dat overviel hem en raakte hem. Wim was een hele goede verteller. De mensen hingen aan zijn lippen en de verhalen bleven maar komen. Ik probeerde de presentaties te sturen en ook op de tijd te letten, maar we liepen standaard uit en dan moest de signeersessie nog beginnen.

Nu sta ik er alleen voor. Donderdag 17 mei was de eerste lezing zonder Wim. Een heel gemis. Maar ik ga door met waar Wim geëindigd is,met het vertellen van zijn (oorlogs)verhaal dat niet vergeten mag worden.

 7: Over welk onderwerp zou je nog eens een boek willen schrijven?

Over een sportheld.    

 8:  Wij proosten altijd graag met de auteur op zijn (of haar) mooie boek, met welk drankje mogen we met jou proosten?

Dat wordt een biertje. Standaard is dat Grolsch, maar bij een speciale gelegenheid als deze graag een Australische Foster’s.

Een hele dikke dank Frank en op 17 mei ( vraag 6 ) waren we erbij!

Het Fotoverslag van deze lezing vind je in deze link:

Samen uit in Drenthe en Noord-Holland! Fotoverslag “Noem het liefde” en “De laatste getuige”

Samen uit in Drenthe en Noord-Holland! Fotoverslag “Noem het liefde” en “De laatste getuige”

Normaal gaan Ka & Co samen op boekenuitje maar dit keer gingen we apart. *Huilie* Omgekeerde wereld! Want Karin las Noem het liefde en werd van de klompen geblazen:

Karin las: Noem het liefde-Daan Heerma van Voss*****

En Corina las De laatste getuige en ook dat werd een sterrenregen:

Corina las: De laatste getuige-Frank Krake*****

Vorige week woensdag was Co dus bij het Bloggers-event omtrent Noem het liefde en ging Ka op de donderdag naar de lezing over De laatste getuige in de prachtige boekhandel The Read Shop Pet te Hoogeveen.

Hieronder dan de fotoverslagen van beide mooie avonden!

Noem het liefde van Daan Heerma van Voss:

Vanuit Drenthe ging ik op tijd terug naar het mooie Amsterdam, want om 17 uur ging het Bloggers-event zo ongeveer van start. Buiten zag ik al een bekend gezicht en eenmaal binnen trof ik collegablogger Truusje Truffel. (Oké oké zij herkende mij want ik ben en blijf een waailap in gezichten herkennen) Even een drankje pakken, wat kletsen en toen ging het van start.

Er werd begonnen met twee liefdesliedjes dankzij Bent en zijn ukelele.

Daan gaf een uitleg van de avond en daarna arriveerden Daan Boom en Stijn van Vliet. Een mooi gesprek volgde over verliefd zijn, liefdesverdriet en het je willen verliezen in de liefde.

Daarna was het tijd voor een potje speeddaten…. laat ik dit zeggen als ik ooit vrijgezel word ga ik dat nooit doen! Het was leuk hoor omdat het voor een ander doel is dan verliefd worden. Zou ook gek zijn met voornamelijk vrouwen aanwezig en de paar mannen die er waren hadden hun vriendinnetje mee. Frappant is wel dat je in die 90 seconden er best wat uitflapt waarvan je later denkt: Ow zei ik dat echt tegen een wildvreemde?

Daarna was het tijd voor kletsen en natuurlijk liet ik Noem het liefde even signeren voor m’n moatie… kijk eens aan Karin. En toen was het tijd om naar huis te gaan …. busje, trammetje …. zitten en Ka krijgt d’r boek pas als ik hem gelezen heb 😝

Uitgeverij De Bezige Bij onwijs bedankt voor het organiseren van deze liefdevolle avond in jullie prachtige pand!

Corina Nieuwenhuis.

De laatste getuige van Frank Krake:

En daar ging ik dan met da mams en de vriendinnen 😀 Even appen waar zijn jullie, joe we zijn er, en hopsa de rode loper ligt klaar…nice! (Hoezooo doet de autolader het niet en zie ik dat ik maar 20%geladen ben met mijn foon??? Mennn maar telefoons genoeg aanwezig, dit gaat goedkomen. Je bent een Waailap of niet hè)

Delaatstegetuige1

Sowww. Prachtige grote opkomst. Volle bak! Dat is gaaf en even de rij in voor een bak koffie of thee. Goed veur mekaar weer 🙂

Delaatstegetuige4

De zaal loopt vol en de spanning stijgt….ennn de eerste bekenden worden gespot! Hoiloooo 😀

Het is de eerste lezing na het overlijden van Wim Aloserij en uiteraard staan we met elkaar even stil bij dat moment. Dat komt binnen!

Delaatstegetuige8

Frank Krake neemt ons met behulp van foto-en videomateriaal mee door het verhaal van De laatste getuige. Hoe Wim en Frank met elkaar in aanraking kwamen doordat Wim zijn boek Menthol kocht en liet signeren. Hier kwam wat los en dit groeide uit tot verder contact en het besef dat dit verhaal verteld moest worden, want het hele verhaal was nog nooit verteld. De research, de reizen die samen gemaakt zijn naar bijvoorbeeld de twee concentratiekampen… Een meer dan indrukwekkend uur volgt, het is muisstil en iedereen is onder de indruk en kijkt en luistert met volle aandacht. Wat een prachtige en ook heftige inkijk achter en in de schermen wordt hier van dit machtige boek gegeven zeg. Het is onwerkelijk en schokkend wat deze man meegemaakt heeft, en werkelijk bijzonder hoe positief hij daarna in het leven wist te staan. Hoe fantastisch is het dat Frank Krake dit op weergaloze wijze samen met Wim Aloserij nalaat in het boek!

Delaatstegetuige7

Nadat een ieder de kans heeft gekregen vragen te stellen is daar dan het moment van De laatste getuige aanschaffen en signeren. Er waren Samenlezenisleukerds present en het was dan ook te gezellig om gauw even bij te kunnen kletsen whooppp.

En dan ben ik zelf aan de beurt! Kijk Crien, je exemplaar is gesigneerd gaaf hè! Tuurlijk nog even op de plaat met Tineke van The Read Shop en Frank himself. Ik glim ervan 😉

En dan is het zomaar half tien geweest en is het tijd om naar huis te gaan. Een diepe buiging voor Frank Krake en dat hij hier toch maar mooi even stond. Een dikke bedankt ook aan The Read Shop, geweldig gedaan! En een diep respect voor Wim Aloserij. We zullen u en het verhaal dankzij deze avond en De laatste getuige nooit vergeten.

Karin Meinen.

Delaatstegetuige12

*Super Winactie Gesloten* Win Pelgrim zonder God van Herman Vuijsje!

PelgrimzonderGod

En daar zijn we dan op deze broeierige woensdag met de winnaars van deze mooie actie. De recensenten van Pelgrim zonder God zijnnnnn

Heleen van der Velde

Lieslotte Danneels 

Juanita Buseyne ennnnnn

Willem van Hartskamp

Als jullie ons een mailtje sturen met jullie adres gegevens naar Samenlezenisleuker@gmail.com dan regelen wij de rest en kunnen jullie geduldig gaan zitten wachten.

Wij bedanken Uitgeverij Elmar voor het mogelijk maken van deze actie en wensen de winnaars natuurlijk veel leesplezier!!

—————————————————————————————————————————————–

Whoopwhoop daar zijn we weer met een prachtige actie!! Namens Uitgeverij Elmar zoeken wij VIJF enthousiaste lezers die de klassieker Pelgrim zonder God van Herman Vuijsje willen lezen in ruil voor een eerlijke mening. Leuk of leuk?

Natuurlijk moet je daar een paar kleine dingetjes voor doen, niks moeilijks, je kent ons  dus let’s goooo! Neem de volgende stappen door en wie weet mag jij meedoen!

1: Like de Facebookpagina van Uitgeverij Elmar via deze link:

Uitgeverij Elmar

2: Laat in een reactie onder deze post in onze gezellige Facebookgroep Samenlezenisleuker  even weten dat je meedoet en dat je binnen drie weken na ontvangst een recensie stuurt naar Samenlezenisleuker@gmail.com

Dit stukje plaats je dan ook op bijvoorbeeld Bol.com, Hebban.nl, Libris.nl en je eigen blog/site, mocht je die hebben.

Und nummero 3: Deel dit bericht openbaar op je tijdlijn via het Facebook-icoontje onder dit bericht.

Piece of koekie toch weer fijne Samenlezenisleukerds? Let’s do this!

Op woensdag 30 mei zullen wij de gelukkige winnaars bekend maken 😀

Over Pelgrim zonder God :

Herman Vuijsje legde te voet de oude Sint-Jacobsroute af, maar niet op de traditionele manier. Hij maakte de tocht in zijn eentje en in omgekeerde richting: van Santiago de Compostela terug naar Amsterdam. Pelgrim zonder God is een klassieker in de Nederlandse pelgrimsliteratuur en verplichte kost voor iedere langeafstandswandelaar. Al hebben de pelgrims van nu vaak andere doelen dan vroeger, toch blijft de caminho een onvergetelijke ervaring. Voor deze editie schreef Herman Vuijsje een nieuwe, uitgebreide inleiding.

‘Een tijdlang voortstappen door de wereld, het landschap, het weer en de natuur, op jezelf teruggeworpen worden – ik geloof niet dat iemand daar onberoerd onder kan blijven.’ – Herman Vuijsje (2018)

Samenlezenisleuker-Teamchallenge- Carola las: Elke dag een druppel gif van Wilma Geldof!

Als eerste, bedankt Rietje!!

Natuurlijk zei ook ik meteen ja tegen deze challenge. Maar ik zag er zeker tegenop…helemaal toen bekend werd dat het thema oorlog voor mij zou zijn.

Het werd het boek  Iedere dag een druppel gif, een Young Adult van Wilma Geldof. Crien vond ‘m top, maar ja..zij leest wel graag boeken over de oorlog. Maar goed, ik liet me niet kennen en begon aan het boek. En echt waar, ik zat al heel snel in het verhaal en wilde door.

Omdat mijn kennis over de oorlog niet “je van het is”, vroeg ik regelmatig mijn man Gert-Jan om bepaalde stukken, benamingen en gebeurtenissen uit te leggen. Dat maakte de challenge nog toffer voor mij. We wonen in Vught. Dus nu is het plan om samen (nog eens) naar Kamp Vught te gaan. Op de lagere school was ik te jong….dus nu gaan is veel beter.

Is deze challenge geslaagd? Ja, wat mij betreft wel. Dit boek was een prima boek om mee te starten. Wilma schrijft heel boeiend, ik zat heel snel in het verhaal en wilde alleen maar door met lezen. Omdat het een YA is, is alles goed te begrijpen. 1 oorlog en zoveel verschillende verhalen. Dat het uitmaakt in welk gezin je geboren bent en dat je toekomst daardoor rechts of linksaf kan gaan. Aan het einde van het boek zit ook een begrippenlijst, erg fijn is dat.

Ik zal nu niet wekelijks een boek over de oorlog gaan lezen, daarvoor ben ik teveel thrillerfan. Maar ik sta er niet meer negatief tegenover!!

En dan nu doooooorrrrr naar onze Jac die de kriebels krijgt van ??? (mieren). Voor Jac het boek 54 minuten van Marieke Nijkamp.

Succes Jac!!

Carola van Esch.