Leesclub Slapen doen we morgen weer: Duorecensie Karin & Corina***1/2

Leesclub Alice Bakker

Met dank aan Godijn Publishing en Nienke Pool voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Alice Bakker

Uitgever: Godijn Publishing

Aantal pagina’s: 187

Genre: Young Adult, NUR 285/ Fictie 15+

Verschijningsdatum: 6 mei 2017

 

Over de auteur:

Alice Bakker (1970) is freelance schrijver en heeft haar eigen tekstbureau “in Woordenland”. Eerder publiceerde zij diverse verhalen in verhalenbundels en heeft ze mooie schrijfprojecten op haar naam staan. Slapen doen we morgen weer is haar debuut.

( Bron: http://www.godijnpublishing.nl )

Cover:

Corina:

Hij is me wat te donker, maar ik vind de kleurstelling wel mooi. Tikje mysterieus, i like it!!

Karin:

Party Machen! De cover in combinatie met de titel maakt vrolijk. Dit in tegenstelling tot het kleurgebruik wat dan juist weer donker oogt. Het is duidelijk dat het om een Young Adult gaat, tof gedaan. Het maakt nieuwsgierig naar de achterflap.

Achterflap:

De vijftienjarige Merel gaat met haar vrienden naar het Koningsnachtconcert in het Klaverpark. Daar treedt de band Twils op, waar Merel en haar vriendin Sarah groot fan van zijn. Als er een aanslag gepleegd wordt tijdens het concert verandert alles. Al snel blijkt dat het niets met terrorisme te maken heeft, iemand heeft het op Twils gemunt. Waarom? En wat heeft Merel met de dader?

Slapen doen we morgen weer is een Young Adult over vriendschap, dood en je minder voelen dan een ander.

Mening:

Corina:

Een actueel onderwerp, wat na het dichtslaan nog actueler werd. Korte hoofdstukken met grote letters maken dat je door het boek heen vliegt. Maar niet alleen daardoor. Alice heeft een vlotte schrijfstijl, al is hij mij wat te makkelijk soms. Dit kan door het YA genre komen, maar ik denk dat mijn nichtje van 17 het met mij eens gaat zijn en hem door zou schuiven naar haar broertje van 13.

Karin:

Slapen doen we morgen weer start met een spannende proloog. De ouders van Merel komen er via de tv achter hoe een aanslag een direct einde brengt aan het concert van Twils. Een concert waar dochter Merel aanwezig is….

Vervolgens gaat het even een stapje terug en maak je als lezer kennis met Merel, een puber die prima voorzien is van het ‘puberbrein.’ Impulsief en het in eerste instantie allemaal zelf wel denken te weten. Heerlijk. Bijna chronologisch vervolgt het verhaal zich en het leest allemaal bijzonder vlot weg. Groot lettertype, makkelijke schrijfstijl, korte hoofdstukken, je vliegt door de bladzijden en door het gehele boek heen.

Corina:

Merel is een echte puber en dat wordt mooi beschreven. Haar relatie met haar ouders is ook zoals je dat vaak ziet met pubers. Toch heb ik puntjes van twijfel en komt niet alles geloofwaardig over. Zoals bijvoorbeeld hoe de vader reageert vlak na de aanslag. Maar ook met betrekking tot het politie onderzoek en de ontwikkelingen met de dader en dergelijke, slaan mijn twijfels nog meer toe.

Karin:

Andere personages doen hun intrede, vrienden, familie, en ook de dader komt uiteraard aan bod. Het is actueel, bizar actueel zo bleek in Manchester, en een goed verhaal wat mijn aandacht vast wist te houden. Toch wist het me her en der niet geheel te overtuigen. Met name de manier van reageren van de vader en zeker ook de leraren zorgden ervoor dat ik het verhaal dan even niet kon geloven. De hulp die wordt geboden aan het politieteam is in mijn ogen een beetje ongeloofwaardig, maar het gaf weer wel een lekkere schwung aan het verhaal.

Neemt ook niet weg dat het een kunst is hoe in deze Young Adult zware onderwerpen als een aanslag en het verlies van mensen op gedoseerde wijze gebracht worden. Die passages zijn indrukwekkend maar blijven ondertussen geschikt voor de jeugdige lezers. Ook de jonge personages die vrij aan de oppervlakte blijven, en hun belevenissen, zal de jeugd in mijn ogen aanspreken. Voeg daar spanning en prachtige songteksten aan toe, en voilà!

Corina:

Toch is het een fijn boek om te lezen en weet Alice de spanningsboog redelijk strak te houden. Al met al een leuk boek voor twaalf- tot zestienjarigen denk ik.

Karin:

Al met al wordt hier een heftig gebeuren op een hele toffe manier neergezet en zo ik het inschat zou dit prima gelezen kunnen worden vanaf een jaar of 13 tot een jaar of 16.

Conclusie:

Corina:

Schrijfstijl: 3

Leesplezier: 3

Plot: 3.5

Spanning: 2.5

Originaliteit: 3

Psychologie: 2.5

Drie sterren voor Slapen doen we morgen weer.

Karin:

Schrijfstijl: 3.5

Plot: 3.5

Originaliteit: 4

Psychologie: 2.5

Leesplezier: 3.5

Spanning: 3

Drie en halve sterren voor Slapen doen we morgen weer.

Karin Meinen & Corina Nieuwenhuis.

Advertenties

Leesclub Slapen doen we morgen weer: Groepsrecensie Ingrid, Elsa, Jolanda en Femke van der Klooster

Leesclub Alice Bakker

Over de auteur:

Alice Bakker (1970) is freelance schrijver en heeft haar eigen tekstbureau “in Woordenland”. Eerder publiceerde zij diverse verhalen in verhalenbundels en heeft ze mooie schrijfprojecten op haar naam staan. Slapen doen we morgen weer is haar debuut.

De cover:

Ingrid:

De cover oogt heel actief door de band en het dansende meisje. De felle rode kleur associeer ik met actie en snelheid. Een verhaal met actie verwacht ik dus. Het meisje staat op enige afstand van de bandleden, verder geen personen. Dat maakt meteen duidelijk dat het om deze (duidelijk jonge) personen gaat in het verhaal. Doordat ik slechts de silhouetten zie, doet het een beetje mysterieus aan, en ben ik benieuwd naar wat het verhaal van deze personen is. Al met al een sprekende aantrekkelijke cover. Duidelijk ook dat het om een Young Adult boek gaat.

Femke van der Klooster:

De cover laat een band zien die aan het spelen is, door de kleur rood/zwart geeft het de indruk dat het een spannend boek is. Mooie foto met mooi kleurgebruik ik ben benieuwd!

Elsa:

In zijn geheel vind ik het geen hele slechte cover, best aardig. Wel had het van mij nog wat meer passend mogen zijn bij de achterflap tekst. Wellicht wat groter publiek bij de band en locatie in een park, in plaats van zoals je nu ziet een speelruimte. Wat ik er wel tof aan vind is dat de mensen niet echt zichtbaar zijn maar verborgen blijven in het semi donker. Het lettertype van de titel had wat mij betreft ook wel wat strakker gemogen, meer stoer of iets dergelijks.

Jolanda:

Ik vind de cover mooi van kleur en daardoor lijkt hij spannend. Je wordt er door geprikkeld om te gaan lezen. De rood/gele kleur van een zonsondergang op de achtergrond van een zwart getekende popgroep. De titel Slapen doen we morgen weer maakt je nieuwsgierig maar geeft ook veel vragen. De titel is op vele manieren uit te leggen, maar wat bedoelt de schrijfster, je moet hem gewoon lezen voor het antwoord.

De achterflap:

De vijftienjarige Merel gaat met haar vrienden naar het Koningsnachtconcert in het Klaverpark. Daar treedt de band Twils op, waar Merel en haar vriendin Sarah groot fan van zijn. Als er een aanslag gepleegd wordt tijdens het concert verandert alles.

Al snel blijkt dat het niets met terrorisme te maken heeft, iemand heeft het op Twils gemunt. Waarom? En wat heeft Merel met de dader?

Slapen doen we morgen weer is een Young Adult over vriendschap, dood en je minder voelen dan een ander.

Meningen:

Ingrid:

Merel, 15 jaar, gaat met haar vriendin Sarah naar het Koningsnachtoptreden van haar favoriete band Twils. Het is een fantastische avond, want de jongen die zij al langer leuk vindt, Bas, is er ook en hij is duidelijk geïnteresseerd in haar. Ze geniet van het optreden en van de aandacht van haar nieuwe vriendje. Ineens een harde klap en een hoop herrie, en dan…. niets meer. Er is een aanslag gepleegd, iemand heeft een bom geplaatst en er vallen doden. Al vlug blijkt dat iemand het voorzien heeft op een van de bandleden, Ivo, maar waarom? Hier krijg ik als lezer al vlug antwoord op. In het verhaal, voor de hoofdpersonen duurt dat nog even, en de jacht van de politie op de dader volgt.

Elsa:

Merel, de 15jarige hoofdpersoon uit het verhaal, gaat samen met haar beste vriendin Sarah en twee anderen op Koningsnacht naar een concert in het Klaverpark. Een optreden van haar favoriete band Twils. Wat een droomavond had moeten zijn, verandert in een nachtmerrie als er een aanslag wordt gepleegd. Uiteraard heeft dit een enorme impact op haar leven en de gevolgen van de aanslag zijn niet mis.

Jolanda:

Het onderwerp is zeer actueel maar ver van de realiteit. Het wordt  leuk geschreven, maar er is weinig verdieping. Het boek wordt gebracht als Young Adult, maar ik vond het meer voor 13/14 jarigen.

Femke van der Klooster:

 Ik vond dit een makkelijk te lezen boek met grote letters. Mede door deze grote letters en de manier waarop het geschreven is, gaf het me het gevoel dat ik een jeugdboek aan het lezen was in plaats van een Young Adult boek, waar het nu onder valt. Doordat ik constant het idee had een jeugdboek te lezen, vond ik het verhaal niet tot zijn recht komen.

Ingrid:

Ik vond dit boek erg gemakkelijk en snel lezen. Dat ligt ook aan het iets grotere lettertype, en het boek is niet al te dik. Veel korte hoofdstukjes die elkaar niet altijd opvolgen, waardoor het soms een beetje chaotisch oogt. Soms moest ik ook even teruglezen om te kijken in een dialoog wie nou wat zei. Het verhaal en het gegeven is heel goed, de uitwerking had wat uitgebreider gemogen. Het blijft allemaal wat basic. Het boek is voor de beoogde doelgroep, Young Adult, iets te jong en kinderlijk geschreven.

Elsa:

Het verhaal leest gelijk vanaf de eerste regel lekker rap weg, en voor je het weet heb je het boek uit. De opdeling in korte hoofdstukken en het grote lettertype dragen hier zeker aan bij. De korte zinnen van de schrijfstijl en vlot taalgebruik vind ik zeer passend bij het Young Adult genre. Tevens zorgt  het ervoor dat het boek voor een grote doelgroep fijn en plezierig leest. En ook al ben ik ruimschoots de Young Adult leeftijd gepasseerd, heb ik toch met veel plezier dit boek gelezen.

Jolanda:

Juist voor deze groep is het een perfect verhaal. Deze leeftijdsgroep behoeft de verdieping die ik mis nog niet. Als ik lees en beoordeel, met in gedachte een puber, dan is dit een prima boek. Leuk verhaal, van deze tijd, met hier en daar gebeurtenissen die normaal niet zouden kunnen. Maar wie taalt daar naar.

Femke van der Klooster:

Het boek is zeker niet langdradig te noemen, ik vond de ontwikkelingen in het boek heel snel gaan, waardoor je personages niet goed leerde kennen, waardoor je je niet goed kon inleven in de personages. Ik had het fijner gevonden als er meer ingegaan was op gevoelens van de personages, zodat je je beter in kan leven en je minder aan het puzzelen bent met wie nou eigenlijk wie is. De personages werden niet uitvoerig besproken, maar wel gebeurden er dingen die in het boek verteld werden wat geen toegevoegde waarde had voor het verhaal, waar ik me af en toe aan irriteerde.

Ingrid:

In die zin dat er niet heel veel verdieping in de karakters en de verhaalwendingen zit. Maar voor een jeugdboek zeer geschikt. Ik denk dat mijn zoon van dertien het wel een leuk boek gaat vinden, omdat er toch wel de nodige spanning in zit. Ik was toch wel nieuwsgierig hoe het allemaal af zou gaan lopen. Wat ik heel mooi gedaan vind en sterk vond was de herdenkingsdienst voor de twee overledenen van de aanslag. Daar kwamen de emoties heel goed uit de verf. De tekst van het liedje “Slapen doen we morgen weer” vond ik heel goed bedacht. Ik vond het bijna jammer dat ik er geen echt lied en melodie bij had. Hoe de politie in dit soort gevallen werkt mag iets waarheidsgetrouwer. Ook positief dat er niet al te veel hoofdpersonen gingen meespelen in het verhaal, het bleef goed te volgen wie wie is en wat hun rol is.

Elsa:

De gevolgen van de aanslag worden goed omschreven, gevoelsmatig lijkt dit voor mij te kloppen met de realiteit. Mooi element in het boek wat voor mij extra naar voren kwam, was een gedicht opgedragen aan de gevallen slachtoffers van de aanslag. Wat mij betreft hadden de personages in het verhaal wel meer uitgeschreven mogen worden qua gedachtegang, gevoelens, beweegredenen etc.

Conclusie:

Ingrid:

Geen slecht verhaal voor een debuut, maar het mag wat meer diepgang hebben en wat meer “vloeiend” verteld/geschreven worden. Ik ben blij dat ik het gelezen heb, want het onderwerp op zich spreekt zeker wel aan. Drie sterren.

Elsa:

En de relaties onderling, vooral Merel en haar ouders, hadden naar mijn smaak iets meer verdieping mogen hebben. Zo had het gehele verhaal nog wat meer body gekregen. Toch is het een spannend verhaal, met vaart en een goed uitgewerkt plot.

Ik geef dit boek 3 tot 3,5 ster.

Jolanda:

Het is voor deze groep een mooi spannend verhaal wat leuk en makkelijk is geschreven. De hoofdstukken zijn kort en overzichtelijk. Veel herkenning in het verhaal wat de jeugd zal aanspreken.

Conclusie: een prima boek voor de jeugd 13+! Drie sterren.

Femke van der Klooster:

 Het is wel een boek van deze tijd door het onderwerp terrorisme, wat heel actueel is. Ik vond het boek wel leuk om te lezen en snel te lezen, waardoor ik er wel van genoten heb en niet saai werd.

Mijn eind oordeel zijn twee sterren.

Dit alles geeft een gemiddelde van drie sterren voor Slapen doen we morgen weer.

 

Corina las: Eeuwig Donker-Tjeerd Langstraat****

Tjeerd

Met dank aan NCAB Media Group / Jalapeño Books voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Tjeerd Langstraat

Uitgever: NCAB Media Group / Jalapeño Books

Aantal pagina’s: 312

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 28 april 2017

 

Over de auteur:

Tjeerd Langstraat werkt als freelance journalist, schrijver en uitgever. Eeuwig Donker is zijn tweede thriller, wederom met rechercheur Jan Vos in de hoofdrol. Zijn eerste thriller Villa Gladiola werd door het publiek enthousiast ontvangen. Ook diverse publieks- en vakjury’s waren onder de indruk van zijn debuut.

( Bron: http://www.jalapenobooks.com )

De cover:

Een vrouwengezicht half in de schaduw. Mysterieus, donker, i like it!

De achterflap:

Rechercheur Jan Vos doet samen met zijn partner onderzoek naar de gruwelijke moord op twee jonge loverboys. Terwijl het onderzoek moeizaam vordert, maakt Carla, een van de meisjes die werd aangetroffen op de plaats delict, een opvallende transformatie door. Ze lijkt haar leven weer op te pakken na haar traumatische ervaringen en ziet de toekomst met haar jonge zoontje Alexander met vertrouwen tegemoet. Maar Carla blijkt meer te weten over de moorden op de twee jongens die haar jarenlang hebben uitgebuit. En waar is de mysterieuze Sofiya die samen met Carla vast werd gehouden en plotseling verdween?

Eeuwig Donker speelt in Rotterdam en is een actuele thriller over de schimmige wereld van de mensenhandel.

Mening:

We beginnen in Sevastopol 1988. Hmmm wat gaat dit van doen hebben met de rest van het verhaal? Ik ben getriggerd en sla gauw om naar wat blijkt deel één te zijn van het verhaal.

Rotterdam 2015. Tjeerd neemt je mee in een vlotte schrijfstijl, in een beeldend snel verhaal. Rechercheur Jan Vos zit midden in een zaak omtrent loverboys. Als ze een heterdaadje proberen te “forceren” komen de ontwikkelingen in een stroomversnelling en stapelen de vragen zich op voor Jan en zijn team. Maar ook voor mij als lezer.

Terwijl het onderzoek vastloopt, lijkt Carla haar leven in een rap tempo vooruit te gaan en Tjeerd beschrijft het zó dat je meevoelt. Ook het privéleven van Jan wordt mooi uitgewerkt al hadden de seksscènes van mij niet persé zo expliciet gehoeven. Ik zag daar niet de meerwaarde van in het gehele verhaal. En dan is daar het einde van deel één en op alle vragen die je al had komt daar BAM een hele grote vraag bij. Hoe, wat??? Je MOET het weten dus wegleggen is geen optie meer en snel door met deel twee.

Je wordt weer mee teruggenomen in de tijd. Berlijn 2010. Het voelt als een nieuwe proloog voor deel twee en weer intrigeert het. Wat gaat dit doen en hoe valt het samen met deel één? Al snel vallen bepaalde puzzelstukjes in elkaar en toch blijven er nog genoeg vragen over. Het verhaal kabbelt in eerste instantie een beetje voort maar je voelt dat er iets aan zit te komen en Tjeerd houdt de spanningsboog dan ook mooi strak. De schuingedrukte gedeeltes vanuit een crimineel persoon houden je in de greep en zorgen dat je blijft lezen.

En dan is het moment daar en komt er een twist die ik echt niet had aan zien komen. Super gedaan. En zoals het een thriller betaamt; niks geen eind goed al goed, maar nog een paar losse puzzelstukjes die je zelf mag proberen te laten passen.

Conclusie:

Een keigoede, misschien af en toe wat over the top thriller, met een actueel onderwerp en een twist waar je u tegen zegt.

Schrijfstijl: 4

Leesplezier: 4

Originaliteit: 3.5

Plot: 5

Psychologie: 3.5

Spanning: 4

Vier sterren voor Eeuwig Donker.

Corina Nieuwenhuis.

Yvonne las: Huidpijn-Saskia Noort***

huidpijn

Saskia Noort~Huidpijn

Huidpijn is de nieuwste thriller van Saskia Noort.

Het verhaal speelt zich af in Amsterdam waar Anne, een bekende tv persoonlijkheid, woont met haar vriend Sam. Samen hebben ze het erg goed en zijn ze erg gelukkig. De kinderwens die ze beiden hebben is helaas nog niet vervuld. Hiervoor bezoeken ze een vruchtbaarheidskliniek. Op een dag stort Anne’s leven als een kaartenhuis in elkaar, en moet ze redden wat er te redden valt.

Het boek staat omschreven als de meest rauwe thriller van Saskia Noort tot nu toe, helaas deel ik die mening niet. Het boek is erg goed geschreven,  de verhaallijnen zijn goed opgebouwd en het is zeker spannend. Maar niet rauw, pijnlijk of schurend, helaas!

Wel is het een erg mooi verhaal, veel diepgang in de personages, en veel vragen die je tijdens het boek steeds opnieuw overvallen. Anne’s leven is niet zo mooi als het lijkt, ook niet voor haarzelf.

Saskia weet goed de gevoelens weer te geven van een BN-er, die constant in de spotlighs staat. Maar ook van de vrouw die ongewenst kinderloos is, en bezig is met vruchtbaarheidsbehandelingen. De relaties onderling van de personages zijn goed uitgewerkt, waardoor je je een voelt met de karakters.

Dit boek is zeker de moeite waard om te lezen, maar verwacht geen rauw verhaal. Verwacht een spannende, goed opgebouwde thriller, en dan zal je er van genieten.

Het boek krijgt van mij 3***

Yvonne Vogels.

Karin las: Erindi-Dries Dereymaeker****

Erindi

Met dank aan Dries Dereymaeker voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Dries Dereymaeker

Uitgever: Boekscout

Aantal pagina’s: 185

Genre: Jeugdboek, Fantasy/Spanning

Verschijningsdatum:  oktober 2016

Over de auteur:

De achttienjarige Dries Dereymaeker komt uit Erpe-Mere. Naast zijn passie voor voetbal houdt hij ook van schrijven. Hij vindt het fantastisch om af en toe te kunnen wegdromen in de wereld van een goed boek of een goede film. Dat heeft ook de aanzet gegeven tot zijn eerste eigen werk. Hij hoopt hiermee een verhaal te creëren waar zijn lezers in kunnen wegvluchten als daar even nood toe is.

Cover:

Wat een prachtcover! Schitterend plaatje en het maakt nieuwsgierig. Wie is dit??

Achterflap:

Op een dag wordt het koninkrijk Estordia aangevallen door een oude vijand genaamd Egmond. Hij heeft jaren gezocht naar een manier om Estordia te overwinnen en nu heeft hij die eindelijk gevonden! Milan, Emma en Arthur, drie doodgewone kinderen, worden door het lot uitgekozen om Egmond te stoppen. Gelukkig staan de drie vrienden niet alleen voor deze loodzware opdracht.

Tijdens dit spannende avontuur krijgen ze de hulp van een aantal mysterieuze wezens en een vleugje magie …

Voor lezers vanaf tien jaar die dol zijn op spanning en avontuur.

Mening:

Ik val direct maar met de deur in huis. Wat een ontzettend tof boek is dit! Absoluut uiterst geschikt voor de jeugd vanaf tien jaar maar ook ik, als volwassene, heb er echt heerlijke leesuren aan beleefd.

Erindi start met een spannende en pakkende proloog. Vervolgens duik je een bijna sprookjesachtige wereld in, gevuld met prachtpersonages. Met in de hoofdrollen natuurlijk Emma, Arthur en Milan. Regelmatig heb ik werkelijk hardop gelachen, om de pittige Emma die me direct in wist te pakken, en hoe Dries het allemaal weet uit te drukken.

De opbouw van het verhaal is fantastisch en het is spannend, vol actie, zo mooi beeldend beschreven en de magie zit er op prachtige wijze in verweven. Er is voldoende uitdieping en ook emoties als angst, verdriet weet deze auteur prima op de kaart te zetten. Knap werk. De schrijfstijl is bijzonder vlot, beeldend, begrijpbaar en ‘lekker even lomp’ waar het kan, doorspekt met geweldige humor. Het tikje Vlaams leest ook voor de Nederlander heerlijk weg.

Af en toe maakt Dries naar mijn smaak wat te veel gebruik van uitroeptekens of een kleine herhaling van woorden om het gebeuren extra te benadrukken, wat in mijn ogen eigenlijk compleet onnodig is, want dit is avontuur ten top. Op redactioneel vlak net niet helemaal perfect, maar het mag eigenlijk geen naam hebben.

Daartegenover worden de kleine details die er juist toe doen, op een later moment subliem teruggehaald. De epiloog rondt uiteindelijk dit toffe verhaal mooi en compleet af. Hoe mooi en belangrijk is het toch dat er zulke leuke jeugdboeken geschreven worden!

Conclusie:

Erindi  biedt zo veel wat zó leuk is om te lezen: goed en kwaad oftewel de boeven versus de helden. Vriendschap, moed en jezelf overwinnen. Actie, gevechten, magische gebeurtenissen, en dit alles zo fijn gedoseerd.

Vier dikke sterren.

Karin Meinen.

Samen wachten op, om te recenseren

 

Collage mei deel 3

Hopsekeeee daar zijn we weer!! Wat er liggen weer mooie boeken te wachten voor Samenlezenisleuker ter recensie! Whoop whoop wat hebben Ka & Co toch een boel moois weer te lezen zo samen!

** Dankzij Uitgeverij Clascon ligt in Aalsmeer Mama, kijk eens!  van Urjan Claassen op een recensie te wachten. Een aangrijpend verhaal over het leven van Danielle Koch, van haar tiende tot haar vierendertigste.

Over Mama, kijk eens! :

Als jong kind groeit Danielle Koch op met een psychisch zieke moeder, maar weet zij zich dapper staande te houden in een wereld van geweld en drank. Als ze op latere leeftijd zelf moeder wordt, lijkt ze eindelijk haar geluk gevonden te hebben, totdat haar man op zeer jonge leeftijd ernstig ziek wordt. Haar wereld stort in en ze gaat op zoek naar hulp. Overtuigd dat schrijven haarzelf en anderen helpt, vraagt ze een goede vriend om haar hierin bij te staan. Stap voor stap ontvouwen ze samen haar verleden en komen ze tot de verrassende ontdekking dat de werkelijkheid die Danielle altijd dacht te zien heel anders blijkt te zijn.

Mama, kijk eens! is een schitterende autobiografische roman die zich afspeelt in het Eindhovense stadsdeel Tongelre.

“Een waargebeurd verhaal wat je meeneemt en je continu in beroering brengt. Een traan en een lach gaan hand in hand” – Studio040

“Mama kijk eens! is een indringend verhaal, dat iedereen aanspoort om een veilige thuisomgeving te creëren, zodat kinderen de toekomst krijgen die ze verdienen”- Veilig Thuis Zuidoost-Brabant

Over de auteur:

Urjan Claassen woont in Eindhoven en is sinds lange tijd bevriend met Danielle en haar familie. Dit boek is op persoonlijke titel geschreven.

Mama kijk eens! is mede mogelijk gemaakt door Quilify.com.

** In juni verschijnt bij Ambo|Anthos uitgevers de nieuwste thriller van Fiona Cummins namelijk, De verzamelaar. Deze heerlijke thriller (denken wij naar aanleiding van de gave cover en achterflap) gaat naar Drenthe ter recensie, yiehoeeee.

Over De verzamelaar:

Fiona Cummins creëerde voor De verzamelaar een psychopaat die nog angstaanjagender is dan Hannibal Lecter. De verzamelaar toont de donkerste kant van de mens en een gevecht tussen wraak, vergeving en hoop. Hij heeft het goed gepland. Hij leidt twee levens. In het ene is hij zoals iedereen. In het andere is hij de beheerder van het macabere bottenmuseum van zijn familie. Het is tijd om de collectie aan te vullen. De verzamelaar is klaar voor de jacht. En de zesjarige Jakey Frith die leidt aan het stenen man syndroom heeft precies wat hij zoekt. Wat volgt is een angstaanjagend kat-en-muisspel tussen de verzamelaar, Jakeys vader Erdman en de gedreven maar gevoelige detective Etta Fitzroy, wier levens meer en meer met elkaar verstrengeld raken in een race tegen de klok om Jakey te redden.

** En dan wordt er op dit moment in Aalsmeer deze thriller gelezen! Dankzij Tjeerd Langstraat mag Eeuwig Donker een recensie verwachten. Heerlijk toch???

Over Eeuwig Donker:

Rechercheur Jan Vos doet samen met zijn partner onderzoek naar de gruwelijke moord op twee jonge loverboys. Terwijl het onderzoek moeizaam vordert, maakt Carla, een van de meisjes die werd aangetroffen op de plaats delict, een opvallende transformatie door. Ze lijkt haar leven weer op te pakken na haar traumatische ervaringen en ziet de toekomst met haar jonge zoontje Alexander met vertrouwen tegemoet. Maar Carla blijkt meer te weten over de moorden op de twee jongens die haar jarenlang hebben uitgebuit. En waar is de mysterieuze Sofiya die samen met Carla vast werd gehouden en plotseling verdween?

Eeuwig Donker speelt in Rotterdam en is een actuele thriller over de schimmige wereld van de mensenhandel.

*Winactie Gesloten* Samen Winnen! Win voor jou en je leesmaatje Alles tussen ons van Anna McPartlin!

winactieallestussenons

En we hebben een winnaar!!! Te leuke reacties en wat een boel weer! Te gaaf. Maar ja er kan er maar één blablablabla …… En dat issssss……

Monique Mulder Olink!!!!

Stuur je ons via Samenlezenisleuker@gmail.com je adresgegevens? Dan komen de twee boeken naar je toe en kan je samen met je vriendin lekker samen lezen!!

Namens ons en A.W.Bruna Uitgevers heel veel plezier ermee!!!!

gesloten 2

Jiehoeee en daar zijn we weer met een te leuke Dubbele Winactie dankzij A.W. Bruna Uitgevers !!

En hoe leuk is dit dan weer, je kunt naast jezelf ook iemand anders blij gaan maken, want we mogen TWEE exemplaren weggeven van de heule toffe roman Alles tussen ons!!! 

Wat moet je doen? Niet zo heel veel want jullie kennen ons nu wel een beetje. Waarom moeilijk als het makkelijk kan?? 

Wees of word lid van onze te gezellige Facebookgroep…. zie dit linkje: Samenlezenisleuker

Reageer in onze groep onder dit bericht met wie jij graag dit boek samen wil gaan lezen.

De origineelste reactie zal een winnaar geven, Game On!

Namens Samenlezenisleuker en A.W. Bruna Uitgevers, heel veel succes! 😀

Zondag 4 juni maken we de winnaar(s) bekend.

Over Alles tussen ons: 

Van jongs af aan waren Eve en Lily onafscheidelijk, tot een grote ruzie een einde maakte aan hun vriendschap. Zeventien jaar later ontwaakt Eve na een ongeluk in het ziekenhuis en komt tot de ontdekking dat haar vroegere beste vriendin haar verpleegster is. Eerst is het onwennig, maar tijdens de revalidatie groeien de vriendinnen naar elkaar toe. Ze durven hun fouten uit het verleden – en heden – onder ogen te komen. En ze zien haarscherp hoe de ander haar leven kan veranderen: Lily moet loskomen van haar mislukte huwelijk en Eve moet leren zien hoe zij anderen soms kwetst.

Het ongeluk van Eve biedt hen allebei een tweede kans, juist op het moment dat ze die schouder om op te leunen zo goed kunnen gebruiken. Maar Eve en Lily kunnen niet vermoeden welke toekomst hun vriendschap te wachten staat…

Alles tussen ons is een ode aan de liefde in al haar vormen. onmisbaar voor fans van Marian Keyes en Jojo Moyes.

Onze recensie gemist? Hier de link naar de mooie leeservaring van onze Corina:

Corina las: Alles tussen ons-Anna McPartlin***1/2