Corina las: Mack Dime, Het verraad van Lady Charlamane – Hans Breuker ***

img_3142

Met dank aan Hans Breuker voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Hans Breuker

Aantal pagina’s: 360

Genre: Actiethriller

Verschijningsdatum: juni 2019

Over de auteur:

Ik heb me altijd verzet tegen ‘normaal’ doen. En vooral dingen doen die je niet leuk vindt. Dat heb ik al helemaal nooit begrepen. Dus dat doe ik ook bijna niet. Dat leidt dan ook tot een bizar landschap van scholen, baantjes en bedrijven. De enige constante is mijn vrouw Astrid en een aantal vaste homies en homegirls.

( Bron: http://www.hansbreuker.nl )

De achterflap:

“Voor het eerst sinds lange tijd wist Mack niet wat hij moest doen. In het leger en in zijn tijd bij een private contractor had hij ontelbare keren in hopeloos gewelddadige situaties gezeten. Bomgordels, handgranaten, mortieren en kogels in alle formaten hadden zich een weg gezocht om in zijn lijf te nestelen. Het verschil was dat hij in die situaties tenminste terug kon vechten. Nu was zijn vijand onzichtbaar, net als de motivatie om hem erin te luizen. Hij wist niet waar hij moest beginnen. Wie er achter dit plan zat was goed. Agressie flitste door zijn ingewanden, zijn borst ging hevig op en neer. Het was tijd om in de aanval te gaan. ”

Mack Dime – twee meter lang en minstens zo breed – is een rijke bekende Nederlander, womanizer, drankorgel en adrenalinejunk. Hij is meedogenloos, slim en onweerstaanbaar. En hij zit diep in de problemen…

Mening:

Vlot en met humor brengt Hans dit verhaal. Mack is een bijzonder geval en vooral een druk mannetje. Een echte Amsterdammer c.q. Surinamer. Een mix van twee culturen, los gekomen van zijn jeugd, maar als het puntje bij paaltje komt toch niet helemaal.

Het verhaal staat vol actie en de vuurgevechten zijn niet mis. Af en toe heerlijk zwaar over de top. Mack praat heel popiejopie en dat is in het begin grappig en lijkt het passend, maar uiteindelijk wordt het toch een beetje te. Als personage is Mack lichtjes uitgewerkt. Je krijgt wel wat informatie over zijn achtergrond, maar het is miniem. De andere personages zijn vlak en plat, maar wie weet leer je die in het vervolg iets kennen. Let’s hope so. (Op de website van Hans kan je trouwens wel meer info vinden over Mack) Het plot is chaos. Als in veel actie en geweld en een redelijk verrassende reden voor alle chaos.

Conclusie:

Een vrij drukke c.q. chaotische actiethriller. Hans heeft zeker een vlotte pen en genoeg fantasie, maar qua uitwerking van personages en het verdelen van de actie versus humor kan er wel een tandje bij.

Schrijfstijl: 3

Originaliteit: 3.5

Plot: 3

Psychologie: 2.5

Spanning: 3.5

Leesplezier: 3.5

Drie sterren voor Mack Dime.

Corina Nieuwenhuis.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

 

Eva vraagt door: Kim Bonefaas van Julia Jonkers!

img_3001

Julia Jonkers, een naam die bijna niemand ontgaan kan zijn. Met haar debuut stormt Kim Bonefaas door boekenland. Het regent vijf sterren recensies en reviews en als klap op de vuurpijl heeft ze het geschopt tot de top tien van Hebban, waar ze steeds een plaatsje stijgt. Het gezelschap waarin zij verkeert is dan ook niet verkeerd te noemen: Lucinda Riley, Thomas Olde Heuvelt en Karin Slaughter zijn enkele namen waartussen haar Julia Jonkers vol trots schittert.

In Julia Jonkers maken we kennis met een jonge, dynamische mopperkont die tot haar schrik zwanger blijkt te zijn. Haar (feestende studenten) leven staat op zijn kop en dan moet ze het ook nog eens alleen doen. De vader, Arthur, is zo geschrokken dat hij de benen neemt. Op humoristische, eerlijke en nietsontziende wijze neemt Kim Bonefaas je mee in het leven van Julia. Een leven vol ups en downs, maar vol vriendschap en heerlijke anekdotes. Hoog tijd dus om Kim enkele prangende vragen te stellen.

In Julia Jonkers speelt vriendschap een grote rol. Vertel eens, hoe zou jij Kim omschrijven als zij een vriendin van jou was?

Kim is een heel loyale vriendin die heel behulpzaam is. Als je Kim haar hulp nodig hebt, zal ze er direct staan. Ook al heb je Kim niet direct nodig, alsnog zal ze er zijn, of je het nu wilt of niet :). Kim is een praatgraag, maar kan net als Julia een goed potje mopperen. Kim heeft soms wel wat moeite met appen. Ze vergeet nogal eens terug te sturen, maar dat doet ze bij iedereen, dus tja niks persoonlijks :).

Je debuut gaat als een trein! Wat heeft jou doen besluiten om dit boek te schrijven?

Omdat ik vind dat er veel te weinig positieve aandacht is voor het alleenstaand moederschap. Dit is een semi-autobiografisch boek, dus ik ben zelf de beginjaren van mijn moederschap alleen met mijn dochter geweest en dat was best heftig. Helemaal alleen, terwijl je mijn god niet weet wat je aan het doen bent. En buiten om dat het zwaar is, word je zomaar gratis en voor niks in een hokje gestopt. Jong, single en zwanger/moeder. Dat wordt niet best opgepakt door de samenleving. Ik wilde een ander geluid laten horen. Eentje met humor, een grote dosis zelfreflectie en de kracht van vriendschap. Alles komt uiteindelijk goed, one way or the other…

Ook heb ik geprobeerd om Arthur een stem te geven. Het is ook voor de mannen best heel lastig om in een situatie te komen, waar ze zelf (uiteindelijk) weinig aan kunnen veranderen. Maar dit boek en het succes wat ik momenteel mag ervaren is echt voor de alleenstaande moeders. In mijn ogen zijn dat de echte helden en dat mag niet vaak genoeg gezegd worden wat mij betreft.

Krijg je ook reacties van alleenstaande (jonge) moeders op Julia Jonkers?

Jááá zeker! Maar niet alleen van jonge alleenstaande moeders, ook van oudere alleenstaande moeders, zelfs oma’s en moeders met (klein) kinderen die in zo’n zelfde situatie zitten. Maar ook van vrouwen die weliswaar in een relatie zitten maar daarin een hevige vorm van eenzaamheid ervaren. Het verbaast me hoe open mensen zijn naar aanleiding van dit boek. En het is het grootste compliment wat ik kan krijgen, als ze zeggen dat het boek een steuntje in de rug is of heel herkenbaar is. Daar word ik heel blij van.

Dat is zeker een mooi compliment! In wezen doorbreek je met je boek ook een soort taboe en vooroordeel en dat raakt mensen. Dat valt mij in het verhaal ook op. Het is heel eerlijk en nietsontziend geschreven. Daarom kom ik even terug op Arthur. Je zegt dat je de mannen die in deze situatie komen ook een stem wilt geven. Toch ervaren de meeste lezers hem op zijn zachtst gezegd niet als sympathiek. Iets zegt mij dat jij dit anders ziet. Klopt dat?

Nee, ik sta niet achter de keuzes die hij maakt. Uiteindelijk is het een situatie die beide aangaat, zowel Julia als Arthur. Maar Arthur heeft (gelukkig) weinig te zeggen en Julia zet de zwangerschap door. Maar het is natuurlijk ook een lastige situatie voor hem. Ik heb geen begrip voor zijn keuzes, maar ik heb wel begrip voor het feit dat de situatie voor hem ook erg lastig is. Hij wil het niet. Hij wil emigreren en ziet een geheel andere toekomst voor zich. Uiteraard had hij voorzichtiger moeten zijn en een condoom moeten gebruiken, maar voor beide kwam de zwangerschap onverwachts en ongepland en ieder gaat daar op zijn eigen manier mee om. Dit is zijn manier. Niet een hele handige manier, maar dat maakt hem niet per definitie een slecht mens. Hij handelt deze situatie alleen niet goed. Daar zit de nuance en die heb ik geprobeerd te schetsen in het boek. Arthur is nog een jongen, nog geen man zullen we maar zeggen ;).

Wat zou jij, met de kennis en ervaring die je nu hebt in je eigen leven, tegen zowel Arthur als Julia willen zeggen?

Julia, je doet het goed. Heb vertrouwen in jezelf. Je komt er wel. Ieder doet het op zijn eigen manier. Wees uniek. Kies lekker die zwarte box die niemand wilt. Ga lekker seniorenzwemmen i.p.v. zwemmen met de fleecevestenbrigade. Kies je eigen pad.

Arthur, get a grip man. Ja, het leven neemt een andere koers dan die je voor ogen had. Maar kijk wat Julia je gaat geven, een mensje, van vlees en bloed. Word volwassen en wees een man. Zorg voor je kind. Ondersteun dat zwangere meisje een beetje. Je kan het wel.

En bovenal: ALLES KOMT GOED, just breathe!

KimBonefaas

(Foto: Kim met haar man tijdens een signeersessie)

Het boek bevat ingrediënten van je eigen leven. Vond je het moeilijk om dit te schrijven of gaf het juist bepaalde inzichten?

Nee, dat was helemaal niet moeilijk. Het is in grote lijnen gebaseerd op mijn eigen ervaringen, maar er is ook veel in dit boek verdraaid, weggelaten, uitvergroot of verzonnen. Bepaalde elementen zijn wel intact gebleven. Het is echt een mengelmoes van fictie en autobiografie. Julia is voor mij echt Julia. Julia is niet Kim.

Je krijgt leuke reacties van lezers, het regent vijf sterren recensies en als kers op de taart sta je in de Hebban top tien. Ook ben je bezig met het schrijven van het vervolg. Geeft dit extra druk voor je volgende boek?

Hahahaha! JAAA NOGAL! Ik ben nu nog niet met het vervolg bezig. Ik ben in de afrondende fase van een ander boek met de werktitel Goud en Lavijn, ook een roman. Dit keer niet autobiografisch. Een heel losstaand verhaal. Ik hoop daar met een paar weken mee klaar te zijn. Dan ga ik me weer vol richten op onze Julia! Ik hoop natuurlijk dat het vervolg net zo in de smaak valt als het eerste boek, maar dat is altijd afwachten.

Wat leuk, vertel! Waar gaat Goud en Lavijn over?

Oewww, dat is natuurlijk nog op en top geheim johhhh!! Onze Jacco ( ISJB Uitgevers ) heeft het manuscript nog niet eens helemaal gelezen ;).

Maar ook in Goud en Lavijn kan je een gelaagde roman verwachten, waarin humor, liefde, vriendschap en loyaliteit centraal staat. Melle Lavijn, de ietswat saaie nachtzuster van de kinderafdeling van een plaatselijk ziekenhuis zal het verhaal dragen. Door een onverwacht contact met Midas Goud (the goldenboy), wordt ze meegezogen in een wereld die zijn weerga niet kent. Maar meer ga ik er nog niet over zeggen hoor ;).

Wat is jouw ultieme droom op schrijfgebied?

Mijn ultieme droom is dat één van mijn boeken wordt verfilmd… dat lijkt me toch wel zo geweldig, maar die kans is zo onwijs klein. Maja dromen mag ;).

Nog genoeg plannen voor de toekomst dus :-). Heb jij eigenlijk bepaalde rituelen tijdens het schrijven?

Ik schrijf met koptelefoon en hele harde muziek op. Het liefst met Bruno Mars. Ook schrijf ik het liefst in Dudok Rotterdam, een café restaurant dat ook in Julia Jonkers uitgebreid terug komt. Het is daar lekker druk en dan zit ik aan de leestafel met mijn koptelefoon op lekker te werken. Heerlijk!

Klinkt heerlijk! En lekker mensen om je heen. Over mensen gesproken: werken in de zorg komt tot nu toe terug in je verhalen. Ook dat heb je voor veel mensen met de nodige herkenbaarheid geschreven. Put je daarbij uit eigen ervaring?

Ja, absoluut. Ik werk zelf, naast dat ik schrijf, ook in de zorg. Ik run een kamertrainingscentrum voor jongeren tussen de 16 en 18 jaar die uit huis geplaatst zijn.  Daarnaast heb ik jaren in de gehandicaptenzorg gewerkt. Veel van de situaties die in Julia Jonkers terug komen zijn zeker op de waarheid gebaseerd en Koos bestaat dan ook echt. Weliswaar onder een andere naam.

KimBonefaas2

(Foto: Kim samen met twee vriendinnen waarop de karakters Hella en Nora zijn gebaseerd)

Koos heeft vermoed ik ook vele harten gestolen. Heeft ‘Koos’ over zijn rol in Julia Jonkers gehoord?

Nee, dat niet. Het is al jaren geleden dat ik voor het laatst contact met hem heb gehad.

Van Koos (wie het boek gelezen heeft, snapt waarom) maak ik even het bruggetje naar seksualiteit. Ook dat onderwerp schuw je niet. Wilde je daarmee een soort schaamte die bij sommige mensen heerst doorbreken? De collega’s van Julia Jonkers transformeren immers naar giechelende kinderen zodra het onderwerp op tafel komt.

Ja, absoluut. Ik geloof heel sterk in het mogen en kunnen kiezen van je eigen seksualiteit. Ik vind dat mensen mogen kiezen of ze met een vrouw of man het bed delen en wat ze daarin prettig vinden. Waarom is dat dan voor mensen met een beperking anders? Ook zij mogen een eigen keuze hebben hierin en ik support dat ten alle tijden. Helaas gebeurt dit in zijn algemeenheid nog te weinig. Dat vind ik jammer en ik hoop middels dit boek een kleine bijdrage te leveren aan de acceptatie van seksualiteit en de vrijheid van eigen keuzes hierin.

Tot slot, wat kunnen wij, naast je nieuwe roman en het vervolg op Julia Jonkers, van jou verwachten in de toekomst?

Ik hoop nog lekker heel wat boeken te kunnen schrijven, dat is wat ik graag doe en wat me ontzettend veel energie geeft. Er zitten nog genoeg verhalen en personages in mijn hoofd die er hoe dan ook een keertje uit gaan komen. Dat klinkt bijna een beetje schizofreen hahahaha! Goede afsluiter zullen we maar zeggen! 😉

 

*** Interview by Eva Krap.

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Kim Bonefaas herself volgen? Dat kan hier:

Facebookpagina Kim Bonefaas

Karin las: De Dode Kamer – Bronja Hoffschlag *****

DeDodeKamer

Met dank aan Agemo Uitgeverij voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Bronja Hoffschlag

Uitgever: Agemo

Serie: Project X Trilogie Deel 1

Aantal pagina’s: 713

Genre: Psychologische Thriller / NUR 305

Verschijningsdatum: november 2013

Over de auteur:

In november 2013 verscheen de psychologische thriller De Dode Kamer, het eerste deel in de Project X Trilogie, dat lovende recensies kreeg en in 2014 de Hebban Debuutprijs won. In juni 2014 verscheen de thrillernovelle Snuff, een stand-alone. In augustus 2015 zag De Skinner Methode, het tweede deel in de Project X trilogie, het levenslicht. Later dat jaar bereikte ‘DSM’ de eerste plaats in de Hebban Leesclub Hall of Fame met een score van 9,7. In 2017 verscheen de eerste roman, P.I.D., gebaseerd op waargebeurde feiten. Momenteel wordt er gewerkt aan het laatste deel van de Project X Trilogie, dat in 2019 zal verschijnen.

( Bron: www.bronjahoffschlag.nl )

Achterflap:

“Ik heb me al zo vaak in mijn broer vergist. Ik dacht altijd dat ik hem goed kende en dat hij voorspelbaar was. Ik dacht dat ik wist hoe hij in elkaar zit, maar inmiddels moet ik toegeven, dat ik geen idee meer heb wie Misha is en waar hij toe in staat is.”

Beroepswerkeloze Lennart Larsen en zijn jongere broer, succesvol architect Misha, zijn in alles elkaars tegenpolen. Lennart brengt zijn dagen door met drinken, blowen en het behouden van zijn Sociale Dienst uitkering, terwijl Misha zestien uur per dag werkt. Hun ouders zijn vijftien jaar eerder omgekomen bij een auto-ongeluk en dat verlies is een kruispunt gebleken, waarop de broers beiden een andere afslag hebben genomen. Het contact tussen hen verloopt uiterst moeizaam en er gaan soms periodes van weken voorbij, waarin ze helemaal geen contact hebben. Wanneer Misha echter langere tijd zijn telefoon niet opneemt en Lennart op onderzoek uitgaat, ontdekt hij dat zijn broer ontslag heeft genomen en is vertrokken naar Amerika.

Het is het begin van een wekenlange zoektocht, die Lennart genadeloos hard confronteert met het verleden, leugens en waarheden, geheimen, raadsels, codes, dubbele agenda’s en herinneringen. Naarmate zijn zoektocht vordert en hij steeds meer aspecten van Misha’s leven ontsluiert, komt Lennart erachter dat hij zijn broer helemaal niet goed kent en dat hij geen idee heeft waar Misha toe in staat is. Ondertussen gaat Misha de confrontatie aan met de geesten uit zijn verleden en nieuwe demonen, terwijl het geheim dat hij al vijftien jaar met zich meedraagt hem steeds verder de duisternis intrekt en hij zich in een uitzichtloze wraakmissie stort. Onbedoeld en ongewild trekt hij daarbij de aandacht van seriemoordenaar Donald Skinner.

De gevolgen zijn niet te overzien.

Mening:

Wanneer een boek meer dan 700 bladzijdes telt en je gretigheid tot lezen niet afzwakt, maar alleen maar toeneemt. Dát is De Dode Kamer!

Deze psychologische thriller, en psychologisch is een understatement, is zó origineel en fascinerend. Lennart en Misha. De broers. Vanuit beide perspectieven wordt er de tijd genomen om de achtergronden neer te zetten, om mysteries op te lossen, en er zijn zoveel vragen gedurende deze fenomenale uitgewerkte weg naar de uiteindelijke antwoorden. De onderlinge banden; prachtig versus afschuwelijk. Wat een fantastische leeservaring mede ook door de briljante schrijfstijl die je alles als echt laat beleven.

Zorgt het verleden voor stukjes herhaling zo her en der? Ja. Maar dit is zinnig en nodig voor het hele plaatje en wanneer dan de overgang naar Misha volgt ook…Wowww here we goooooo.

Op stevige zijlijnen spelen ondertussen meerdere gevarieerde karakters hun eigen krachtige rol. Vreselijke geheimen en persoonlijke trauma’s rollen boven water. Nu vind ik gevangenisgebeuren sowieso een heel gaaf iets om over te lezen maar maak nu je gordel maar vast. Dit is beklemmend, spannend, bruut, keihard, en de doordachte spelletjes om elkaar maar te slim af te wezen; je zit op het puntje van je stoel.

Wat na deel 1 van deze Project X Trilogie alvast duidelijk is, is Project X zelf. Allemachtig wat onvoorspelbaar en doordacht. Pak dan de titel zelf: De Dode Kamer. Wanneer deze je duidelijk wordt gaat het je voorstellingsvermogen aardig te boven, gaan je nekharen overeind staan en denk je alleen maar: de hel! Deel twee, De Skinner Methode ligt klaar en ik kan niet wachten. Donald Skinner is hier uiteraard ook volop bij betrokken en ik vind het nu al onnozel spannend hoe dit verder zal gaan.

Conclusie:

Wat een groots, fascinerend, spannend en mega goed uitgedacht verhaal met personages die je van de sokken blazen.

Op alle fronten vijf sterren voor De Dode Kamer.

Karin Meinen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

*Blogtour* Corina las: Donkere Herinneringen – J.Sharpe ****

DonkereHerinneringen

Met dank aan J.Sharpe voor het recensie-exemplaar.

Auteur: J. Sharpe

Uitgever: Zilverspoor

Aantal pagina’s: 306

Genre: Verhalenbundel

Verschijningsdatum: augustus 2019

Over de auteur:

Sharpe (1986) is een Nederlands auteur van thriller-, horror- en fantasyboeken. Hij staat bekend om het feit dat hij verschillende genres met elkaar verweeft (hij beschrijft zijn genre altijd als “suspense”) en zijn werk wordt door recensenten steevast vergeleken met die van Stephen King, Dean Koontz en Peter Straub. Sommige noemen Sharpe de Meester van de Mindfucks. Zijn werk is meerdere keren genomineerd voor verschillende prijzen en wordt inmiddels vertaald naar o.a. het Engels, Spaans, Portugees en Italiaans. Via Dedicon zijn er ook luister- en brailleversies van een aantal van zijn boeken verkrijgbaar.

(Bron: http://www.jsharpebooks.com)

De achterflap:

Als Daniëlle wakker wordt, ligt er een onbekende man naast haar in bed. Hij feliciteert haar met hun vijfjarig huwelijk. Dan loopt haar overleden dochtertje de kamer binnen…

Op zijn achtste verjaardag geeft Jerry zichzelf een denkbeeldig vriendje cadeau…

Ella woont op een plek in Antarctica waar alles en iedereen uit ijs bestaat. Omdat haar lichaam spontaan in vlammen kan uitbarsten, wordt ze verbannen. Als ze in haar isolement Schots ontmoet, een uit ijs bestaande jongen die het altijd koud heeft, besluit ze samen met hem weg te lopen, met alle gevolgen van dien.

Op een vlucht van Amsterdam naar Madrid stort een vliegtuig tijdens de landing neer op het wolkendek. Gevangen op kilometers hoogte gebeuren de meest afgrijselijke dingen. Dan verdwijnt meer dan de helft van de passagiers…

Evert is vandaag zestig jaar geworden, maar niemand is langs geweest. Dat is meer dan prima. Hij heeft een hekel aan drukte. Hij is dan ook niet blij als er ‘s avonds opeens een onbekend meisje voor zijn deur staat. Ze vertelt hem dat ze hier voor het “feest” is en heeft wel een heel bijzonder presentje bij zich…

***In deze verhalenbundel lees je 18 ijzingwekkende spannende, emotionele, fantasierijke en magisch realistische verhalen van de auteur van o.a. Eden, Gebroken geheugen, Syndroom en Reflectie.

Mening:

Ik wil als allereerst gezegd hebben: wat een toffe bundel! Best wel een beetje buiten de comfortzone, maar wat genieten! Echt de schrijfstijl van Sharpe maakt gewoon dat je vergeet dat je dingen leest die “niet kunnen”. Je gelooft alles, van de eerste letter tot de laatste. 18 verhalen en alle 18 bijzonder, wat het nog even net iets bijzonderder maakte zijn de “voorafjes”. Te leuk om te lezen hoe of waarom een kort verhaal is ontstaan. En wat het betekent voor de auteur zelf.

Met het eerste verhaal Wisseling zet Sharpe gelijk de juiste toon, wat een pracht verhaal, zo herkenbaar op sommige vlakken. Ik was er een beetje bang voor, omdat ik mijn dochter ook verloor, maar het was nergens voor nodig. Ik denk dat dit mijn favoriete verhaal uit de bundel is.

De andere 17 verhalen hebben allemaal diezelfde top schrijfstijl die Sharpe kenmerkt, maar vooral Jouw leven is van mij en Perspectief verdienen in mijn ogen een beetje extra aandacht. Jouw leven is van mij is kort en bondig maar zo geniaal bedacht. Perspectief is natuurlijk anders, maar terwijl ik normaal denk “dat kan helemaal niet” lag ik nu in bed en dacht oeps wat als dat nou kan? Dat zou toch bizar zijn?

Als laatste verhaal komt Donkere Herinneringen en door het voorafje ben je helemaal kei nieuwsgierig waar dat heen gaat. Sharpe herleest dit verhaal zelf niet graag terug schrijft hij. Wat een prachtverhaal.

In alle verhalen zit genoeg van alles qua uitwerking, spanning en originaliteit. Vond ik alles my cup of coffee, nee niet per se, maar het was geen straf om te lezen zeker door de manier van schrijven en het overbrengen van de emoties.

Conclusie:

Wat een heerlijke verhalenbundel, misschien moet ik langzaam toch maar toe gaan geven dat ook dit genre mij heel goed kan bevallen. Zeker als het van de hand van Sharpe is.

Overall vier sterren.

Corina Nieuwenhuis.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Duorecensie Karin & Corina: De stilte van de witte stad – Eva García Sáenz de Urturi *****

IMG_3241

Met dank aan A.W. Bruna Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Eva Gracía Sáenz de Urturi

Uitgever: A.W. Bruna

Originele titel: El silenco de la ciudad blanca

Vertaling: Elvira Veenings

Aantal pagina’s: 491

Genre: Literaire Thriller / NUR 305

Verschijningsdatum: juli 2019

Over de auteur:

Eva García Sáenz de Urturi (1972) werd geboren in Vitoria en woont in Alicante, waar ze aan de universiteit werkt. Haar eerste boek heeft ze in eigen beheer uitgegeven en werd online een grote bestseller. De drie boeken in de trilogie van De witte stad verschenen bij een grote Spaanse uitgeverij en zijn fenomenale bestsellers.

(www.awbruna.nl)

Achterflap:

Tasio Ortiz de Zárate is een briljante archeoloog die twintig jaar geleden werd veroordeeld voor een reeks bizarre moorden in het rustige stadje Vitoria. Hij staat op het punt de gevangenis te verlaten, als de misdaden weer beginnen: in de kathedraal van Vitoria wordt een jong stelletje gevonden, naakt en om het leven gekomen door bijensteken in hun keel. Niet veel later wordt in het Casa del Cordón, een bekend middeleeuws gebouw in de stad, een ander koppel vermoord.

De jonge inspecteur en profiler Unai López de Ayala  wil niets liever dan meer moorden voorkomen, maar een recente tragedie in zijn eigen leven maakt het hem moeilijk om deze zaak te behandelen als alle andere. Zijn onorthodoxe werkmethode wekt bovendien ergernis bij zijn baas. De tijd begint te dringen en de dreiging wordt alsmaar sterker: wie volgt?

Meningen:

Karin:

Vanuit Unai ( oftewel Kraken) begint dit verhaal direct al pakkend. Neergeschoten, een seriemoordenaar met een hoog IQ. Dat belooft wat!

Die belofte wordt volledig ingelost want wat is dit een spannend, breed en onmundig goed in elkaar gezet verhaal zeg. Een whodunnit waar je U tegen zegt. De Spaanse termen en beschrijvingen zijn een (historisch) leesfeest.

Ik hoef nergens te wennen, dit is vanaf de eerste letter genieten en het is een meer dan knap staaltje werk hoe door middel van schakelen van het heden naar het verleden, door de wijze van de onderzoeken van  Unai en Esti, je als lezer steeds dat stukje dichterbij de dader lijkt te komen. Wat een groots gebeuren, wat een uitwerking van personages, hoofd -en zijlijnen en de schrijfstijl an sich is gewoon ook fantastisch. Kundig, beeldend, doorspekt met een prachtkennis van dit gebied en de geschiedenis daar van.

Corina:

De achterflap belooft veel goeds en die proloog!! Ge-wel-dig! Vanaf de eerste zinnen waan ik mij in Spanje. Wat een heerlijke beeldende schrijfstijl. Het is even opletten met alle Spaanse namen, maar dat maakt aan de andere kant ook dat je je helemaal daar waant. Je ziet de straten, gebouwen en muurschildringen voor je. En ooooooow wat gebeurt er veel. Je hersens maken overuren, vooral als daar de verhaallijn van 1970 bijgevoegd wordt. Wat heeft dat met het heden te maken en wat is er 20 jaar geleden nou precies gebeurd, waardoor ook nu weer allerlei moorden gepleegd worden? Wie zit hier achter? En vooral waarom?

Karin:

De link met het verleden leg je wel, maar je piekert je suf bij wie die link dan ligt. Het toffe gevoel dat je krijgt wanneer je denkt: dáár gaat het zitten, ja dat is wat ik zo graag  wil ervaren bij een thriller als dit. Het maakt dan eigenlijk niet uit of je (net niet) goed zit of totaal op een verkeerd been wordt gezet. Want de opbouw is zo, dat je steeds bijstelt, bijschaaft. Je wordt continue bezig gehouden en stukje voor stukje wordt er steeds wat meer informatie vrijgegeven en dit gebeurt op een hele originele wijze.

We hebben het dan over een hoofdvraag: wie zit achter deze bizarre moorden? Wie bedenkt zo’n bizarre modus operandi en waarom? Maar naast dit gegeven houden de personages zelf ook op alle fronten je aandacht vast. Privé, zakelijk, verleden wat het heden gaat aantikken, je wordt compleet meegesleurd want met deze karakters gebeurt op veel fronten héél veel. En ze raken je. Je lijdt mee, je gruwt mee, of je geniet mee van onderlinge banden, waarvan enkele sterker lijken dan staal.

Corina:

Unai is een heerlijk personage en samen met zijn collega Estíbaliz vormt hij een pracht duo. Perfect uitgewerkt en het worden gaandeweg een beetje je vrienden. En waar je bij Tasio denkt “och jij arme man” heb je bij zijn tweeling broer Ignacio een beetje het gevoel van “hmmmm gluiperd wat houd jij achter?” Ik verdenk alles en iedereen en  mijn hersens kraken van jewelste.

Karin:

En dan het einde, waar ook zó goed over nagedacht is. Alles klopt, geen complete verrassing maar wel een complete hunkering naar meer en compleet overdonderend. Ik kan niet wachten tot november, want dan verschijnt deel 2!

Corina:

Als er langzaam een beetje duidelijkheid komt in het hoe en wat met het heden en verleden denk ik te weten wat er gebeurd is, maar dan komt er een twist en zit ik met open mond naar mijn boek te staren. Hoe dan? Waar gaat het nu dan weer heen? Eva weet je als lezer aan het boek gekluisterd te houden door op de juiste momenten een twist te plaatsen of de vaart iets op te voeren. Alles klopt en elk detail is nodig. Heerlijk! En dat einde…. wat geweldig bedacht en wat origineel! Ik kijk echt reikhalzend uit naar het vervolg.

Conclusie:

Karin: 

Voor mij is De stilte van de witte stad een hoogvlieger van de bovenste plank.

Makkie, vijf stralende sterren.

Corina:

Een schitterend eerste deel van een trilogie met alles precies juist gedoseerd.

Op alle fronten vijf sterren.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Samen praten met: Marleen Hartog!

Marleen Hartog

Een tijdje geleden deden wij mee aan de Blogtour omtrent Skoftig het thrillerdebuut van auteur Marleen Hartog. Er werd genoten van het boek en er werden dan ook vier welverdiende sterren uitgedeeld. Recensie gemist? Klik dan even dit linkje:

*Blogtour* Corina las: Skoftig – Marleen Hartog ****

Tja en dat vraagt dan natuurlijk om een vervolg in de vorm van een kort interview. Helemaal gezellig toch? Dus lees en geniet mee 🙂

Het interview:

1: Wie is Marleen in vijf woorden?

Ha, het is een uitdaging om mezelf in vijf woorden samen te vatten. Een gedreven thrillerliefhebbende introverte schrijfster? Vijf woorden die in ieder geval uitstekend bij mij passen zijn: Boeken, Zon, Pippi (Langkous), Spanje en Reizen.

2: Skoftig is je eerste thriller. Waarom een thriller en geen ander genre?

Skoftig is inderdaad mijn eerste thriller, maar niet mijn eerste boek. Al was dat destijds wel de bedoeling. Toen ik begon met het verhaal raakte ik zwanger van een kindje dat net als ik met een schisis (gespleten lip, kaak en gehemelte) ter wereld zou gaan komen. Hieruit is uiteindelijk een boek en platform ontstaan. Daaropvolgend schreef ik nog twee non-fictie boeken over uiteenlopende onderwerpen. Tussendoor werkte ik aan Skoftig. Het leven kwam steeds tussendoor, maar bij thrillers ligt overduidelijk mijn hart. Zowel om te lezen als te schrijven.

3: Komt de inspiratie voor een verhaal uit je omgeving? Mensen, gebeurtenissen?

Ik haal werkelijk overal inspiratie uit. Elk gesprek, elke gebeurtenis of ervaring zet mijn brein aan. Heel soms verlang ik weleens naar een uitknop, dan is het te veel. Maar meestal voel ik me gezegend dat inspiratie me zo makkelijk toekomt. Op mijn computer vind je dan ook documenten vol ideeën voor toekomstige verhalen. Ze moeten alleen nog even geschreven worden. Tja, tijd is voor mij een stuk schaarser dan inspiratie!

4: Lees je zelf ook veel en wat is je favoriete boek ooit?

Ik lees veel. Wat betreft het tweede deel van je vraag: daar heb ik geen antwoord op; ik kan echt niet kiezen! Ik merk dat boeken soms passen bij een bepaalde fase in je leven, waardoor het boek in die periode van enorme waarde is. Het boek blijft dan met die periode verbonden, maar zelf ontwikkel je je verder. Naast thrillers houd ik van business- en persoonlijke ontwikkelingsboeken, zoals de klassieker Think and grow rich van Napoleon Hill. Maar ook Master your mindset van Michael Pilarczyk heb ik verslonden. Ik lees af en toe stukjes uit het boek Handboek spiegelogie van Willem de Ridder. Naast inspirerend is dit boek ontzettend grappig. Qua thrillers… Oei, wat lastig. Ik lees in ieder geval alles van Sophie Hannah, Judith Visser (al is zij overgestapt op romans), Emily Barr, Ingrid Oonincx, Jussi Adler Olsen, Tess Gerritsen… O help , ik kan niet stoppen. 😉

Als ik mezelf nu uitdaag door een keuze te maken, dan kies ik voor 22-11-1963 van Stephen King. King is een fantastische schrijver, maar dit boek trok me totaal niet. Ik ben meestal niet zo weg van boeken over politiek of geschiedenis, en al helemaal niet over tijdreizen. Kortom: de drie thema’s die dit boek beslaan. Op een of andere manier ben ik het toch gaan lezen. Ik was direct verkocht en heb het boek verslonden. Het verhaal is niet mijn favoriete verhaal, maar als een boek je zo kan mee kan slepen, dan verdient het een favorietenstatus.

Skoftig

5: Heb je een bepaald schrijfritueel? Zo ja, hoe ziet dat eruit?

Een vast schrijfritueel is mij onbekend. Enerzijds verlang ik ernaar, het zou misschien meer rust geven. Anderzijds ben ik er blij mee, want ik kan overal schrijven. Op papier of op de laptop, in een café, thuis of in het bos. Zowel lang achter elkaar als in gestolen momenten, en het tijdstip maakt me ook niet uit. Mijn voorkeur gaat wel uit naar een rustige plek waar ik urenlang achtereen kan werken. Ik woon nu in een huisje midden in de natuur en dat is een enorm fijne schrijfplek. Skoftig heb ik overigens deels in Spanje geschreven. Zolang ik maar kan schrijven is het al gauw goed. Of nog beter gezegd: zolang ik zelf maar genoeg tijd blijf maken om te schrijven ben ik blij.

6: Je bent bezig met je tweede thriller, kun je daar al wat meer over vertellen?

Ja! Ik heb al veel voorbereidingen getroffen en in september begin ik daadwerkelijk met schrijven. (Al ben ik stiekem af en toe al wat aan het uitwerken.)

Spiegeleffect gaat over een vrouw die door bepaalde gebeurtenissen beseft dat ze zichzelf nooit echt gekend heeft. Ze besluit zichzelf gedurende een reis naar Thailand op nietsontziende wijze te vinden. Haar pad kruist met dat van een seriemoordenaar… Naast een spannend verhaal wil ik in dit boek afrekenen met alle uitgemolken clichés die je in thrillers en horrorfilms tegenkomt. Dit ga ik op een bijzondere, eigenwijze manier doen. Wordt vervolgd!

7: Skoftig wordt goed ontvangen in de Blogtour. Hoe eng waren de eerste recensies?

Behoorlijk eng! Mijn eerdere boeken zijn ook goed ontvangen, maar omdat mijn hart bij fictie ligt en ik me de komende jaren volledig op thrillers ga richten, vond ik het dit keer spannender dan ooit. Is dit genre wel voor me weggelegd? Uiteindelijk is het aan de lezer en je kunt maar een keer je fictiedebuut maken. Gelukkig hoorde ik direct positieve geluiden, hoe fijn! De recensies in de Blogtour wegen voor mij vrij zwaar, want de deelnemende sites en Facebookgroepen hebben veelal een achterban van mensen die veel (thrillers) lezen. De recensenten zijn – geheel terecht – kritisch op de boeken die ze onder ogen krijgen. Ik ben dan ook opgelucht en dankbaar voor de prachtige recensies.

8: Wij willen graag met je proosten op Skoftig en je volgende thriller. Met welk drankje heffen we het glas?

Thee! Niet echt spannend, wel lekker. Die spanning stop ik liever in mijn thrillers. ☺

Wij bedanken Marleen voor haar te leuke antwoorden en haar tijd en gaan de waterkoker aanzetten. Cheers! 📚🥂🥂📚

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Marleen en haar boeken volgen? Dat kan hier!

Facebookpagina Marleen Hartog

*VerjaardagsWinactie Gesloten* Win één van de twee boekenpakketten + een extraatje!

Hopsaaaa en dan het is maandag 2 september! Wie  hebben weer alle richtlijnen gevolgd en zijn de gelukkige winnaars? ….. Whooop dat zijn:

Petra Van der Berg ennnnn

Katleen Vanneste

Als jullie ons jullie adresgegevens even doorgeven  via Samenlezenisleuker@gmail.com dan regelen wij de rest en kunnen jullie heel (on)geduldig bij de brievenbus gaan zitten wachten. 📚📚

Nogmaals een dikke dank aan Antoinette Kalkman voor deze meer dan gave actie en winnaars geniet van jullie boekenpakket! 🍾

Hopsaaaaaa, en daar zijn we weer! Antoinette Kalkman is jarig en dat mogen wij samen met haar vieren. Is dat niet super tof? Vinden wij in ieder geval wel, je mag niet elke dag voor een ander cadeautjes uitdelen hè! But today is the day dat wij dat wel mogen whoooo.

Natuurlijk doen we eerst een dikke gefeliciteerd aan Antoinette en kunnen jullie nu kans gaan maken op één van de twee pakketten met daarin haar thriller Bonuszoon en de verhalenbundel Onthullingen, ennnn een heul tof extraatje.  Nou even de *oplet-modus* aan dus!

1: Geef allereerst even een like aan de Facebookpagina van Antoinette via deze link:

Antoinette schrijft

Als je het nog niet gedaan hebt, doe dan ook even onze openbare pagina een like (kleine moeite, groot plezier) via deze link:

Samenlezenisleuker De Pagina

2: Zet Bonuszoon op je *wil ik lezen* plankje op  Hebban.nl 

ennnn als laatste numerooo

3: Feliciteer Antoinette met haar verjaardag onder deze post in onze gezellige besloten Facebookgroep, zodat we weten dat je meedoet. Nog geen lid? Hoe dan? 😛 Nou ja klik even onderstaande link en kom er gezellig bij!

Samenlezenisleuker De Groep

Nou dat was het dan alweer. Appeltje eitje weer hè? Delen van dit bericht is geen moetje, maar vinden we natuurlijk wel heel leuk en de jarige job ook. 

Natuurlijk een hele dikke dank voor het mogelijk maken van deze gave actie, op maandag 2 september maken we de gelukkige winnaars bekend, en we proosten op je verjaardag!! 📚🥂🥂📚

Over Bonuszoon:

Lauren wordt verdacht van de moord op de buurjongen. Haar gevoel zegt dat ze niet tot zoiets gruwelijks in staat is, maar ze heeft alle schijn tegen. In haar pogingen om de ware toedracht te achterhalen, dreigt ze de grip op haar leven te verliezen. Ze raakt verwijderd van haar geliefde, en hun gezin en belandt in een levensbedreigende situatie. Wordt het geloof in haar eigen intuïtie haar uiteindelijk fataal?

Over Onthullingen:

Kinderen en dronkaards spreken de waarheid. Wat doen schrijvers met de waarheid?

Kinderen en dronkaards spreken de waarheid. Wat doen schrijvers met de waarheid? Schrijvers zijn soms kinderen, bedrogen mensen, kampioenen, verliezers, zeurpieten, leukerds en ja soms dronkaards. Ze zeggen ongezouten de waarheid, verbloemen haar, dikken haar aan of houden een slag om de arm. De auteurs in deze bundel brengen hun eigen waarheden aan het licht. Bovenal onthullen ze iets van zichzelf: hun liefde voor het verhaal, hun verknochtheid aan het woord en de gezamenlijke wil om de lezer enkele uren puur leesplezier voor te schotelen.

Auteurs:

Ronald van Assen, Alice Bakker, Esmeralda van Belle, Lieve van den Berg, Silvia van Gimst, Elly Godijn, Jos Govaarts, Fiona Hack, Liesbeth Jochemsen, Antoinette Kalkman, Marc Kerkhofs, Johan Klein Haneveld, Wibo Kosters, Jeroen Kraakman, Monique Kroezen, Ingeborg van ’t Pad Bosch, José van Winden en Jolanda Zuydgeest.