*Winactie Gesloten* Win De Veluwse verdwijning van Bertina Mulder!

Zaterdag 5 oktober dussss wij hebben een winnaar 💃 👯‍♂️ Onze mailbox ontplofte bijna met al die antwoorden, maar ja er kan er maar één de winnaar zijn en dat issssss

Ine Josten.

Super gefeliciteerd 📚🥂🥂 📚 we zullen je adresgegevens door geven en dan hoef jij alleen nog maar rustig af te wachten bij de brievenbus.

Nogmaals dikke dank aan Bertina Mulder voor het mogelijk maken van deze gave actie.

Winactie Bertina

Vandaag 28 september verschijnt de nieuwe misdaadroman van Bertina Mulder, namelijk De Veluwse verdwijning. En jij kan hem winnen!! Hatseflats, is dat weer even gaaf of niet? Natuurlijk zijn er weer een paar kleine dingetjes die je moet doen om kans te maken, want jullie weten het hè voor niks gaat blablabla… dus even die *oplet-modus* aan en doe mee!

1: Word (als je dat nog niet bent) gezellig lid van onze besloten Facebookgroep via deze link:

Samenlezenisleuker De Groep

2: Stuur een mailtje naar Samenlezenisleuker@gmail.com met daarin het antwoord op de volgende vraag:

In welk jaar debuteerde Bertina met haar roman Wisselwerking?

(Neem anders even een kijkje op Bertina Mulder )  😉

**Geen moetje maar wil je deze actie helpen delen? Dat kan het beste via onze openbare Facebookpagina, klik dan even hier. Waarvoor dank!

Nou dat was het dan alweer. Piece of koekie weer hè? Wij wensen jullie veel succes en we zullen zaterdag 5 oktober de winnaar bekend maken.

Alvast een hele dikke dank aan Bertina voor het mogelijk maken van deze toffe actie, en heel veel plezier op de boekpresentatie vandaag! 📚🍷🍷📚

Over De Veluwse verdwijning:

Als je een rouwadvertentie leest, twijfel je er niet aan dat die persoon overleden is. Zelfs niet als de datum van de krant gelijk is aan diens overlijdensdatum. Maar stel dat je de enige nabestaande bent en niemand je heeft ingelicht? En stel dat er staat dat je overleden tante weduwe was, terwijl haar man een paar weken geleden nog springlevend was? Het overkomt Teus. Samen met zijn vriendin Babs gaat hij op zoek naar de waarheid achter de mysterieuze verdwijning van zijn oom en tante. Het verhaal speelt zich af in het sfeervolle decor van het Veluwse landschap.

*Winactie Gesloten* Win een gesigneerd exemplaar! Brief van Leonie – Onno van Gelder jr.

Hopsakeeee het is de laatste dag van september en hier zijn we met de winnaar!

Suzan Bruininx

Van harte gefeliciteerd en als je ons via Samenlezenisleuker@gmail.com je adresgegevens stuurt dan regelen wij de rest!

Nogmaals een hele dikke dank aan Onno van Gelder Jr. voor deze toffe actie 📚🍸🍸📚

Hopsakeeeee, en wij mogen alweer een super leuke winactie organiseren dankzij Onno van Gelder jr. Zijn kortnovelle Brief van Leonie verscheen in juni dit jaar bij Uitgeverij Ambilicious.

En wij mogen nadat de auteur via Instagram contact met ons zocht een gesigneerd exemplaar gaan verloten. Gaaf of gaaf? Natuurlijk moet je wel wat dingetjes doen om kans te maken, dus iedereen de welbekende *oplet-modus* aan en daar gaat ie dan:

1: Wees of word lid van onze meer dan gezellige besloten Facebookgroep via deze link:

Samenlezenisleuker De Groep

en reageer onder dit berichtje in de groep zodat we weten dat je meedoet.

2: Heb jij een Instagram account? Volg dan de auteur zijn Instagram via deze link:

Onno van Gelder jr. Auteur

Toch lekker bezig op Insta? Volg ons dan ook even? Samenlezenisleuker Instagram

Geen Instagram account, maar wil je wel graag kans maken op deze novelle? Doe dan even stap numero

3: Deel dit bericht openbaar op je tijdlijn. #TipvanFlip doe dit via onze openbare Facebookpagina. Hier het linkje daar naar toe: Samenlezenisleuker De Pagina

Nou dames en heren dat was het alweer. Niet te moeilijk toch? Iedereen succes en wij zullen op maandag 30 september de winnaar bekend maken. Een hele dikke dank aan Onno voor het mogelijk maken van deze toffe winactie!! 📚🥂🥂📚

Over Brief van Leonie:

In Brief van Leonie ontvangt Theo Vanbockstael uit onverwachte hoek een brief. Wat volgt is een schets van wat de Grote Oorlog betekende voor iemand aan het front, van de kracht van brieven. Van de verwerking van het trauma dat meer vreet dan goed brengt. Van de herdenking die zo nodig is, maar ook een dubbele kracht in zich heeft.

*Blogtour* Kwijt van Sandra J. Paul!

Vanaf 1 oktober gaat er weer een Blogtour van start van Hamley Books en wij mogen ook weer meedoen!! Whoop, heerlijk weer hoor! Onze Crien gaat samen met Eva Kwijt lezen van Sandra J.Paul hoe leuk is dat dan weer? De prachtige pakketten liggen al in de brievenbus dus let’s gooooo 📚🥂 🥂📚

Maar nog even geduld, want zoals jullie kunnen zien komen er eerst een boel collega bloggers voorbij, maar 21 oktober mogen wij onze mening lanceren. Stay tuned!

Over Kwijt:

Jim Vermeersch leidt het perfecte leventje. Gelukkig getrouwd met Iris, vader van tienerzoon Vince, eigenaar van een gerenommeerde Londense Patisserie. Beter dan dat kan het leven niet worden.

Tot hij ontwaakt in zijn ouderlijk huis en alle herinneringen van de afgelopen twee jaar kwijt is. Alles wat hij ooit gekend heeft is weg, inclusief zijn vrouw, zoon en zaak. Terwijl hij de geheimen van de voorbije twee jaar ontrafelt, begint Jim zich steeds meer af te vragen of hij echt wel de man is die hij altijd meende te zijn.

En dan is er nog die ene vraag: Wie is de vrouw die altijd in zijn herinneringen opduikt, een vrouw die niemand anders lijkt te kennen?

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker

Riejanne schrijft: Jeugdsentiment

Kennen jullie dat? Van die momenten dat je niet zo goed weet wat je moet doen en dan maar appjes gaat versturen? Zo’n momentje hadden Kaat, Crien en ik. Wat begon als een flauwe opmerking over belletje trekken resulteerde in het ophalen van onze jeugdherinneringen, de spelletjes, tv- programma’s en natuurlijk leuke anekdotes. Zo mooi om te zien dat we alle drie in een ander deel van Nederland opgroeiden en toch nagenoeg dezelfde programma’s keken en dezelfde streken hadden.

Kaat die heel dapper zei dat ze nog wel eens een dagje kind zou willen zijn, weer rennen en sprinten zoals een kind dat zo goed kan. Goed idee? Nee! We kwamen al gauw tot de conclusie dat we na een halve dag bekaf zouden zijn of op de bank zouden eindigen met gekneusde en/of dikke enkels. Ook weer het voordeel van ouder worden hè, de consequenties overzien wat ons dan op een bepaalde manier ook weer beschermt tegen rare onbezonnen dingen.

De rages die er vroeger altijd waren met het buitenspelen. Verstoppertje, touwtjespringen, knikkeren, rolschaatsen, stoeprandje, stand in de mand en niet te vergeten de klikklak! Wat een ellende was dat zeg. Blauwe pijnlijke polsen, maar opgeven was geen optie. Oh, en dat moment dat de rollerskate kwam als vervanging voor de rolschaatsen. Geel met blauw met zo’n grote knop aan de voorkant, waarmee je kon remmen. Onze conclusie was dat die knop in het begin alleen maar in de weg zat. Als je namelijk iets te ver naar voren boog lag je al met je snufferd op de grond!

Kaat vertelde dat ze uuuuren lang kon touwtjespringen en dan met dubbeltouw. Kennen jullie dat nog? Oh wee, als je dan niet goed draaide dan riep degene die moest springen steevast: Jij draait pannenkoeken! Toen ik vertelde dat ik mijn springtouw van vroeger nog had (ja ja, zo’n hele lange waar je dubbel touw mee kan springen) was de afspraak snel gemaakt. De volgende keer neem ik ‘m mee en mag Kaat laten zien hoe goed ze dubbel kan springen. Eerlijkheidshalve moet ik hier wel bij opbiechten dat het een eenzijdige afspraak is hoor, Kaat weet hier niets van!

Het favoriete spelletje van Crien was spoorzoekertje, en ik ga er eigenlijk vanuit dat velen van jullie dat gespeeld hebben. Met stoepkrijt pijlen op de muur tekenen en daar natuurlijk opdrachten bij uitvoeren. Onze Crien kon dat urenlang spelen, jullie ook? Kaatsenballen konden we ook als de besten, en ik stel voor dat we een volgende keer gaan kijken of ons dat nog steeds zo makkelijk afgaat. De liedjes die erbij horen kennen we nog, dat werd wel duidelijk in de app.

Natuurlijk kwamen ook de tv-programma’s aan bod. Jullie kennen ze vast ook: Silas, Candy, Q&Q,  Stuif ’s in, Ren je rot, Klassenwerk en de familie Knots. Nou dat “kloddertje roze hier” van tante Til zullen velen van jullie zich nog wel kunnen herinneren. Q&Q kunnen we uiteraard nog steeds zingen hè, dus met ons geheugen zit het nog wel goed. Oh, en De Zevensprong, dat was zo spannend vroeger. Als klap op de vuurpijl konden Kaat en ik ook nog heel trots zeggen dat we De film van Ome Willem in het echt hadden gezien en beiden trots met zo’n blauw petje naar huis gingen.

Hoe mooi dat we elkaar hier weer zo in konden vinden, warme herinneringen met elkaar konden delen, een tijd waarin we eigenlijk alleen maar buiten speelden en dat zo volstrekt normaal was. Als de lantaarnpaal aan ging moest je naar binnen, zo simpel was het gewoon!

Ach en als je dan toch zo aan het kletsen bent komt natuurlijk het kattenkwaad ook aan de orde….   Ik weet dat het moeilijk te geloven is, maar zo heilig als we lijken waren we dus zeker niet.

Ik weet nog goed dat onze AH vroeger een bovenverdieping had waar ze kleding en speelgoed verkochten. Oh, en die leuning van die trap mensen. Oranje met bruin en daar kon je zo mooi vanaf glijden. Steevast werden we beneden door de bedrijfsleider opgewacht die ons vertelde dat we niet van de leuning af mochten glijden, omdat dat veel te gevaarlijk was. Schuldbewust beloofden we de beste man dat we het nooit weer zouden doen. De man draaide zich enigszins gerust om en hoppa wij renden de trap alweer op voor de volgende glijpartij.

Belletje trekken deden we natuurlijk ook, en wie van jullie had gedacht dat het uitgerekend onze Crien was, die dan altijd vergat om weg te lopen? Nou wij niet hoor! Ach het zat Crien ook niet mee hoor. Bij voetbal was ze altijd het vliegende doel en wilde bovendien kassa worden als ze later groot was en daar werd ze natuurlijk mee gepest door haar broers. Ach Crien, ons maakt het helemaal niet uit wat je wilde worden, want we vinden je hoe dan ook leuk!

Oh, en onze Kaat kon er ook wat van hoor. Misschien kennen jullie het wel? Punaise, touwtje en een spijker en dan tikte je daarmee tegen de ramen aan. Tenminste dat was de bedoeling hè. Als je Karin Benjamins heet gaat dat toch wat anders. Dan pak je de hamer en slaat de spijker vast in het kozijn en natuurlijk niet bij je eigen huis, want daar deed je zulke dingen niet. Jullie snappen dat de angst echt toesloeg toen de bewuste bewoner ook nog eens riep dat hij echt wel wist waar ze woonde.

Mijn favoriete spelletje vroeger was taxietje spelen, samen met mijn beste vriendinnetje. De een was taxichauffeur en de ander als passagier achterop de fiets. De kunst was natuurlijk om de passagier zo snel mogelijk af te leveren en dat deden we dan ook. Tot dat moment dat ik als passagier achterop de fiets zat en mijn vriendinnetje een vrouw ondersteboven reed. Godsamme, de vrouw in kwestie boos en wij? Wij lagen slap van de lach op de grond met de fiets bovenop ons en konden geen woord meer uitbrengen. Nog even een spannend momentje toen de vrouw dreigde naar onze ouders te gaan, maar dat ging goed. Ze wist namelijk niet waar we woonden en dat was maar goed ook.

Eerder schreef ik al dat onze Crien vliegend doel was bij de voetbal, maar dat was niet geheel zonder risico hoor. Er was namelijk een buurman die de bal doormidden sneed als hij de kans kreeg. Natuurlijk pikte Crien dat niet! Als de beste man zijn auto gewassen had schoten zij met een pluimbuis plakbessen tegen zijn schone auto aan. Dat pikte de buurman niet, dus de politie kwam eraan te pas. Crien haar moeder verdedigde haar kinderen met verve en riep: “Dat doen mijn kinderen niet”, waarop ons altijd eerlijke Crien zei: “Ja, ik deed ’t meneer maar ga ik alstublieft niet naar de gevangenis?”

Jullie snappen denk ik wel dat we heerlijk gelachen hebben bij het ophalen van deze herinneringen en we vonden het zo leuk dat we het nu ook met jullie willen delen. Hoe mooi zou het zijn dat jullie door deze verhalen ook weer even terugdenken aan die tijd dat buiten spelen en kattenkwaad uithalen het belangrijkste was, dat je dat onbezorgde weer even naar boven kunt halen, en door het te delen weer heel even kind kunt zijn. Wij waanden ons weer even in onze jeugdjaren, en hoewel we die niet samen doorgebracht hebben, voelde het door de herkenning wel even zo……meiden, wat was het leuk en mooi om dit te delen. Wij zijn nog lang niet uitgepraat!

Riejanne Zwiers.

Karin las: Het verloren lijk – Nancy Bastiaans **1/2

Het verloren lijk Karin

Met dank aan Uitgeverij Ambilicious voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Nancy Bastiaans

Aantal pagina’s: 158

Genre: Thriller / NUR 330, 332

Verschijningsdatum: mei 2019

 

Over de auteur:

Nancy Bastiaans (1971) nam na jarenlang beroepsmatig schrijven de ‘creatieve pen’ in de hand. Meerdere malen verschenen haar korte verhalen in Schrijven Magazine. In diverse bundels werden verhalen van haar gepubliceerd, waaronder Vrouwenthrillers.nl

Het verloren lijk is haar debuut.

( www.ambilicious.nl )

Achterflap:

Vijf jaar na de moord op haar man wordt Lil Magill gerekruteerd voor de geheime organisatie ‘Dravenge’. Haar missie ‘Eliminatie Hofman’ wordt, naarmate ze meer te weten komt over haar verleden, steeds persoonlijker. Wanneer zelfs haar grote liefde onbetrouwbaar blijkt, ligt het lot van vele kinderen in haar handen.

Mening:

Het verloren lijk telt 158 pagina’s en één ding is zeker: er zit ontzettend veel in relatief weinig bladzijden. Vanaf de proloog gaat het in korte hoofdstukken snel, héél snel. De stijl is daarbij behoorlijk staccato, zo her en der wat dreunend ook. Er wordt geschreven in de tegenwoordige tijd en al met al maakt het dat het gebeuren niet altijd even vloeiend en prettig leest. Qua actie en gruwelijkheden kom je niks tekort en daar hou ik van. Het jasje waar het in gegoten is voelt echter te krap.

Vele personages komen voorbij en de hoofdkarakters worden weinig tot niet uitgediept. Je groeit wel in het verhaal maar de snelheid is te groot. Er worden zaken overgeslagen die ik graag van ze had willen weten, er wordt wel erg vlot over emotionele zaken heen gestapt en het zorgt ervoor dat ik geen gevoel ontwikkel ook bij een Lil of een Hjalmar.

Het plot an sich is goed bedacht en aantrekkelijk. Verborgen organisaties met onderliggende technieken die ethisch hard tegen de borst stoten. Een oorsprong die het privé ook weet aan te tikken en wie is verdacht en wie niet? Wie is te vertrouwen?

Genoeg stof tot een fantastisch verhaal en was dit verder en in mijn ogen wat secuurder uitgewerkt, dan was ik zeker enthousiaster geweest. Het blijft een persoonlijk iets en dit verhaal dat bol staat van actie, doden en personages bleef me nu wat te toevallig en te chaotisch. Het einde vond ik niet heel verrassend maar wel erg tof. Het zorgt voor een brede grijns en doet meer dan sterk vermoeden dat dit verhaal zeker nog niet klaar is!

Conclusie:

Aan potentie geen gebrek maar ik tik de voldoende nu net niet aan. Twee en halve sterren oftewel een 5/10 voor Het verloren lijk.

Karin Meinen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Jac las: De erfenis van Fontanelli – Andreas Eschbach **

DeerfenisvanFontanelli

Over het boek:

Een eenvoudige pizzakoerier in New York erft onverwacht een vermogen dat een verre voorvader, een Florentijnse koopman, hem in de 15e eeuw heeft nagelaten. Een vermogen dat in 500 jaar door samengestelde rente tot een biljoen dollar is uitgegroeid. Maar bij de erfenis hoort een raadselachtige profetie: de erfgenaam, voorspelt het testament, zal de mensheid haar verloren toekomst teruggeven…

Conclusie:

De erfenis van Fontanelli is een grote tegenvaller. Nochtans is het thema uitdagend: hoe verbeter ik de wereld met 1 biljoen dollar ( duizend maal 1 miljard dollar) op zak.

De bezwaren op een rijtje:

–      Het oneindig aantal herhalingen over de effecten van rente op rente ( samengestelde intrest) en de bedreigingen over het einde van de mensheid. Andreas Eschbach is als een overijverige schoolmeester die zijn leerlingen keer op keer overhoort over de lesstof die ze al lang begrepen hebben.

–      Een dweil van een hoofdpersoon die zelfs de blut- und bodentheorie als onderdeel van de nationaalsocialistische ideologie pas laat aan de kant schuift.

–      De schrijfstijl: een rapport. En u weet hoe het gaat met rapporten. De conclusie is belangrijk, de rest wordt nauwelijks gelezen. Het grootste bezwaar zijn de bouquetreeksachtige opmerkingen, de onnozele schrijfstijl, de papieren hoofdfiguren, het gebrek aan inlevingsvermogen en enige diepte in de persoonlijkheden. Eschbach heeft ongetwijfeld veel research gepleegd, maar door het gebrek aan emotie en empathie, blijft het een saaie lege huls in een veel te lange thriller.

–      Het boek is veel te omvangrijk. Er kunnen minimaal 250 bladzijden de papiervernietiger in.

–      Het verhaal is een houtjes-touwtjes geheel van feitjes en weetjes, en erg tijdgebonden door de vele nieuwsitems uit de jaren negentig van de vorige eeuw.  Bepaalde verhaallijnen verdwijnen als sneeuw voor de zon en worden niet afgewerkt. Het einde is bizar zwak in de trant van “Toen kwam Toontje van Schijndel met zijn fluit en die blies het hele verhaaltje uit”.

De waardering is vooral afhankelijk van het leesplezier. Dat was bij bepaalde stukken in het boek best aanwezig, maar te gering in aantal en tijdsduur om van een geslaagd boek te spreken.

Twee sterren.

Jac Claasen.

Samen wachten op, om te recenseren…

Hopsaliekee, en er komen nog meer toffe boeken bij teampie Samenlezenisleuker op de recensiestapel. Jaja het kan niet op, maar wat vinden we het nog steeds supergaaf dat dit allemaal mag en kan. Dus lees mee en wie weet ren jij straks ook naar de winkel!

**Op 13 september verschijnt bij De Crime Compagnie de nieuwste thriller van Angelique Haak namelijk Zwarte ziel. Dit is het derde deel met in de hoofdrol Jennifer Brugman en onze Karin en Sandra gaan hem samen lezen voor een duorecensie! Heerlijk toch dat je samen zo kan genieten van een serie! Nog even geduld….

**Deze maand verschijnt van auteur Anne-Laure Van Neer haar nieuwste boek Louise bij Uitgeverij Vrijdag Deze auteur schreef eerder Justine en Maurice en nu is daar dus Louise. Onze Sandra heeft de smaak te pakken en zal deze voor ons gaan lezen. Wij zijn heel benieuwd hoe zij het gaat vinden. Stay tuned want er volgt naast dit nog veel meer moois over dit boek!

Over Zwarte ziel:

Een doodgewone zaterdag. Tot twee tieners een gruwelijke vondst in de Maas doen…

Het team van rechercheur Jennifer Brugman wordt geconfronteerd met een lugubere moord en de vermissing van een kind. Ze zetten alles op alles om snel het vermiste kind terug te vinden en schakelen de hulp in van paragnoste Evie Smit. Kan zij helpen of loopt ze het team alleen maar voor de voeten?

Over Louise:

‘Huurster gevraagd voor goedkoop appartement, in ruil voor hulp in huis.’

De advertentie leek zo perfect. Anne-Laure is hoogzwanger, hormonaal labiel en heeft net ontdekt dat haar vriend de term monogamie nogal ruim interpreteert.Alles wat ze wil is een veilig nest voor haar baby, dus trekt ze in bij Louise en haar dementerende man Roger.Net wanneer ze haar leven en hormonen weer in de hand heeft, vindt ze in een lade een verborgen manuscript.Het schetst een misdaadverhaal met in de hoofdrol Roger, Louise en een lijk dat maar niet wil verdwijnen.

Is dit huis wel veilig?

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker