Karin las: Ravage – Felicita Vos ****

RavageFelicitaVos

Met dank aan Uitgeverij De Kring voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Felicita Vos

Uitgever: De Kring

Aantal pagina’s: 320

Genre: Roman / NUR 301

Verschijningsdatum: 8 maart 2019

Over de auteur:

Felicita Vos is dochter van een Roma-vader en een Nederlandse moeder. Haar schrijverschap kenmerkt zich door een grote maatschappelijke betrokkenheid. Haar non-fictieboek Blauwe haren, zwarte ogen (2008) gaat over de Roma-cultuur. In Addergebroed onderzoekt ze taboes als vrouwenhandel en darkrooms. Haar romandebuut Duivelsklauw (2014) beschrijft een bijzondere familiegeschiedenis waarin de Roma- en de Nederlandse cultuur botsen. Spaans bloed verscheen op 9 maart 2017.

( www.uitgeverijdekring.nl )

Achterflap:

Om haar zwangere zus te ontlasten én om het gemis aan kinderen te compenseren, neemt Charlotte Zwanenburg de hond van haar zus in huis. Direct na aankomst neemt de hond de benen. Het is het startsein van een koortsachtige zoektocht. Gaandeweg zoekt de hele familie mee. De tocht maakt pijnlijk duidelijk hoe er werkelijk over elkaar gedacht wordt. De verhoudingen komen onder hoogspanning te staan, irritaties worden ruzies en verzwegen waarheden komen aan het licht. Voor Charlotte hebben die verstrekkende gevolgen.

Ravage is een spannende, hartverscheurende roman over de vraag: hoe goed ken je je naasten?

Mening:

Felicita Vos trapt in de ik-vorm af en wat een voorbode zeg. Vanuit Charlotte blijkt dat er veel gebeurd moet zijn. Vanaf de eerste letter word je getrakteerd op een prachtige stijl inclusief gebruik van mooie beeldspraak. De sprong naar vier maanden eerder maakt gretig want wat is hier loos?

Dit is een verhaal waarin je flink heen en weer geslingerd wordt. Na een intro gebruikt Felicita de dramatische zoektocht naar de hond Ramirez als ‘gebruiksmiddel’ om de  personages en onderlinge verhoudingen neer te zetten. Allemachtig wat een gekonkel; liefde, vertrouwen, wantrouwen, vriendschap, familie. Het geeft flink stof tot de meest uiteenlopende individuen en de onderlinge dialogen gaan van hilarisch tot sneu tot bizar tot ontroerend. Wat een extremen en ik vlieg alle kanten op wat ik nu van ze vind, je blijft je mening bijstellen. Dan is daar gelukkig ook nog Esma, juist degene die in het dagelijks leven kampt met vooroordelen, komt gevoelsmatig het beste uit de verf. Wat een prachtmens en daar heb ik dan ook niet één keer aan getwijfeld.

Gedurende de zoektocht blijft het allemaal vrij lang doorcirkelen maar laagje voor laagje komt er steeds meer boven water. Het is enerzijds aan de trage kant, het ontwikkelt zich langzaam, maar het blijft onderhoudend en de uiteindelijke ontwikkelingen blazen je dan ook van de stoel.

De geheimen die blootgelegd worden zijn een klap om de oren en tevens de hel;  vol afschuw beleef je mee hoe alles waar iemand toch zeker van was compleet in duigen kan vallen. Dan is de boodschap goed duister en zwart. Daartegenover blinkt dan het vinden van jezelf en lichtpunten hoe door te gaan. Dat stuk zet je ook na het dichtklappen van het boek nog even te denken. En hoe meer je nadenkt, hoe meer je beseft wat hier aan diepgang neergezet is.

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Plot: 4

Spanning: 2

Leesplezier: 4

Originaliteit: 4

Psychologie: 4.5

Vier sterren voor Ravage.

Karin Meinen.

Karin las: Tom Kreel is nog steeds – Op zwart ****

TomKreelisnogsteeds

Met dank aan Michiel Geurtse voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Michiel Geurtse

Serie: Kreel 2

Uitgever: Schrijverspunt

Aantal pagina’s: 162

Genre: Roman

Verschijningsdatum: februari 2019

Over de auteur:

Schrijver, die altijd wel iets meemaakt en ziet door om zich heen te kijken. Schrijft graag: Romans, columns, korte verhalen en fantasy. Auteur van de roman: Piet Kreel is nog wel en Tom Kreel is nog steeds – Op zwart. Speelt graag: Toneel en gitaar. Uitgegeven: Ja. Korte verhalen en enkele toneelstukken. Columnist voor het tijdschrift Schik, Fok.nl, MantelzorgerNL en Hoe Mannen Denken. Een aantal malen gepubliceerd in de krant: Metro Nieuws, Almeloos Weekblad en andere.

(Bron: www.michielziet.com)

Achterflap:

Tom Kreel is een veertiger die zojuist een scheiding achter de rug heeft. Waar hij denkt alle ellende wel verwerkt te hebben, is zijn nieuwe vriendin Tess anders van mening. Met vallen en opstaan baant Tom zich een weg door het leven dat vooral lijkt te bestaan uit het opvoeden van twee pubers en het proberen zijn broertje voor misstappen te behoeden. Net wanneer de berg van stress en oud zeer niet hoger kan worden, gebeurt er iets vreselijks. Gesteund door zijn vriendin Tess en opa Piet Kreel probeert de stukgeslagen Tom zichzelf weer in elkaar te zetten!

Mening:

Na Piet Kreel is nog wel is het direct weer thuiskomen in Tom Kreel is nog steeds; de personages en gebeurtenissen komen gelijk weer boven. Elk hoofdstuk wordt ingeleid met een mooie passende korte titel en de wijze van vertellen maakt dat je snel en makkelijk in het verhaal zit. De kracht van Geurtse is dat hij het allemaal zo echt weet te maken. Dit zijn echte personages, met echte reële problemen. Ze reageren zoals je hoopt dat ze gaan doen en af en toe ook juist niet, heerlijk.

Drama vs. Feelgood in een persoonlijk en prachtig jasje; het is een pure inkijk in het leven van een familie die gewoon je buren zouden kunnen zijn. Geurtse verweeft veel muziek in dit verhaal en doet dit structureel waardoor het mooi en passend is.

Zoals je mag verwachten wordt er regelmatig een tik humor uitgedeeld en dat geeft ook weer een balans. Want ook de minder mooie onderwerpen worden niet geschuwd. Het met elkaar zoeken naar het omgaan met verlies, met verdriet, met verandering waar je zo niet op zat te wachten, is prachtig gedaan. De één is daar dan ook heel anders in dan de ander. Waar ik Freek in eerste instantie gewoon een dikke lul vind, weet zich dat later toch nog om te vormen naar een vorm van begrip. En neem Piet, stiekem blijft hij ook als side-kick mijn favoriet. Zijn verleden en dan zijn manier van reageren; Piet heeft me weer compleet ingepakt. Ik noem er nu twee maar de complete familie met aanhang speelt een eigen rol en de zoektocht van Tom naar zichzelf wordt geweldig neergezet. Dat hij daarnaast met behulp van anderen niet alleen zijn eigen belang voor ogen houdt geeft een moraal mee waar ik gewoon heel blij van word.

Geen minpuntjes? Ja toch wel een kleintje. Ze zijn schaars maar de seksscènes vond ik niet om aan te lezen. De woordkeuze irriteert, de dialogen zijn van dien aard dat ik denk ik: Mien God laat mij hier buiten. Over smaak valt niet te twisten maar het is een feit dat seks niet zomaar aangehaald wordt. Het heeft zijn doel en het weet vervolgens over te gaan in mooi geschreven stukken waarin de gevoelens van Tom gevoelig en begrijpbaar neergezet worden.

Ik ben gewoon echt wel Kreel fan nu. Waar hier een tweede verhaal een einde vindt, ligt er volop ruimte om door te kunnen borduren op andere personages. Laten we hopen dat Michiel dat ook denkt.

Conclusie:

Schrijfstijl: 3.5

Plot: 4

Psychologie: 4.5

Leesplezier: 4

Originaliteit: 3.5

Vier sterren voor Tom Kreel is nog steeds – Op zwart.

Karin Meinen.

Corina las: de Stem – Suzanna Esther****

De stem Aalsmeer

Met dank aan Suzanna Esther  voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Suzanna Esther

Uitgever: Futuro Uitgevers

Aantal pagina’s: 176

Genre: Roman c.q. thriller

Verschijningsdatum: maart 2018

Over de auteur:

Suzanna Esther is auteur, columnist en publicist. Zij werd op 6 februari 1966 geboren te Amstelveen waar zij opgroeide. Op haar 16de verhuisde zij naar Amsterdam. Vervolgens vertrok ze op haar 24ste naar Amerika, waar zij een spannend jaar doorbracht. Op haar 30ste verhuisde ze naar Frankrijk, waar zij zes jaar heeft gewoond.

Als jong meisje las zij veel, en vanaf haar tiende begon ze een dagelijks dagboek bij te houden. Haar passie voor taal zette zij later om in de studie Literatuurwetenschap, en nadien, door haar interesse in het analyseren van het leven en de mens, in de studie Psychologie. Momenteel volgt zij een opleiding ‘Redactie’ bij de Schrijversacademie.

(Bron: www.suzannaesther.nl )

De achterflap:

Maarten Brugman is een wat sullige, ingedutte en gescheiden man, die op een bepaald ogenblik een stem gaat horen die hem de weg wijst richting een minder saai bestaan. Hij wil in eerste instantie niets weten van De Stem, maar wanneer hij merkt dat De Stem hem adviezen geeft waar hij daadwerkelijk iets aan heeft, accepteert hij De Stem en geeft haar zelfs een naam: Amelie.

Amelie geeft hem op geestige wijze onder meer advies over hoe hij zijn aantrekkelijke leidinggevende Lisa mogelijk zou kunnen veroveren. Lisa krijgt van haar baas een voorstel voor een nieuw project, een project dat in de relationele sfeer grote veranderingen met zich meebrengt.

Mening:

Vanaf het eerste hoofdstuk geschreven vanuit Maarten, ben ik fan van de schrijfstijl van Suzanna. Ik moet geregeld glimlachen om de beschrijvingen en de manier van omgaan met situaties. Al vrij snel wordt “De stem” geïntroduceerd, en ik vind hem/haar vanaf moment één hilarisch.

Suzanne schrijft vlot, pakkend, en met een toffe dosis humor, sarcasme en herkenbare emoties. Vanuit de verschillende personages worden langzaam alle lijntjes samen gebracht. Barbara, Lisa, Roderick, Erik, Hans en natuurlijk Maarten, je leert ze allemaal goed genoeg kennen, en je voelt bij elk personage een andere emotie. Bij de één wat meer dan bij de ander, maar dat is niet erg.

Persoonlijk vind ik vooral Maarten en Lisa zich echt tof ontwikkelen door het verhaal heen, al kan het verhaal echt niet zonder de andere. Ze hebben allemaal op hun eigen manier een belangrijke rol in het verhaal en houden je aan de bladzijdes vast.

Tot op het laatste moment blijft er die spanning, want hoe zit dat toch en wie is het nou? Nagelbijtend spannend? Nee dat niet, maar onderhuids zeker, en na het dichtslaan moet ik echt zó lachen om dat laatste leuke tikkie. Ja daar zit nog wel een staartje aan ….. ik ben in elk geval nieuwsgierig.

Conclusie:

Een vlotte humorvolle roman met een tikje thriller.

Schrijfstijl: 4

Originaliteit: 4

Spanning: 3

Leesplezier: 4

Psychologie: 3.5

Plot: 4

Vier sterren voor de Stem.

Corina Nieuwenhuis.

Karin las: Onder de sterren van Montpellier-Marina Folkers****

onderdesterrenvanmontpellier

Met dank aan Uitgeverij Zomer & Keuning voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Marina Folkers

Uitgever: Z&K

Aantal pagina’s: 272

Genre: Feelgood Roman/NUR 340

Verschijningsdatum: december 2018

Over de auteur:

Marina Folkers schreef eerder al twee romans. Onder de sterren van Montpellier is haar debuut bij Zomer & Keuning. Dit verhaal ligt haar na aan het hart. Ze kijkt er heel erg naar uit om het met de wereld te delen.

( www.zomerenkeuning.nl )

Achterflap:

Cleo wil het liefst ver weg van de roddels die haar achtervolgen. De kans om een paar maanden naar Zuid-Frankrijk te gaan, grijpt ze dan ook met beide handen aan. Ondanks haar verlangen om onzichtbaar te blijven, is een ontmoeting met de aantrekkelijke Luc onvermijdelijk: deze Fransman woont pal naast het huis waar Cleo verblijft. Ze voelt zich op haar gemak bij hem en geeft zich steeds meer bloot. Maar is haar vertrouwen in hem wel terecht?

Luc, die eigenlijk niet zit te wachten op gezelschap, schiet Cleo in nood steeds te hulp. Hiermee slaat hij een weg in die hem voor belangrijke keuzes stelt. Wat moet hij wanneer hij beseft dat hij bij Cleo geen kans zal maken als ze erachter komt wie hij daadwerkelijk is?

Mening:

Onder de sterren van Montpellier is een zalige feelgood en is precies wat je zoekt als je gewoon eens heerlijk lekker weg wil lezen en de dingen gedurende het lezen eens gaan zoals je verwacht en hoopt. Luc & Cleo zijn een stel om op te vreten, dit boek is als een overheerlijke RomCom maar dan wel zonder de echte Com.

De omgeving, de personages, het wordt allemaal beeldend neergezet en meer dan goed uitgediept. De eigen problemen en ook onzekerheden geven je inzicht in de prachtige groeiende groei naar elkaar toe. Invloeden van buitenaf en gebeurtenissen uit het verleden hebben grote impact en Folkers weet in dit geheel ook de zwaardere onderwerpen op een sympathieke wijze aan te tikken. Dit is zo mooi uitgebalanceerd, wat zorgt dat die emotie echt een verrijking is naast het goede gevoel dat je hebt tijdens het lezen, want feelgood spant echt de kroon.

Dit boek was mijn kennismaking met Marina Folkers en ze heeft er absoluut een fan bij. Dit is een love story in een prachtige setting, met personages die lijken te bestaan. Dit was echt genieten!

Conclusie:

Op alle fronten vier stralende sterren voor Onder de sterren van Montpellier.

Karin Meinen.

De Top 12 van 2018 van: Corina

Top 12 2018 Corina

En daar zijn we weer met de lijstjes in december. Deden we vorig jaar nog een top vijf per zes maanden (oké met een beetje gesjoemel van mij en Jac), dit jaar doen we een Top12 aan het einde van het jaar. Twaalf maanden in een jaar dus een Top12. Goed idee leek het…. net als die Top5 van vorig jaar, tot je er voor gaat zitten. Man man man (of vrouw vrouw vrouw), wat een ellende toch weer elk jaar.

Mijn nummer één had ik eigenlijk gelijk wel in mijn hoofd, en als je naar de collage kijkt kan je het wel raden misschien ook. Maar oké mijn absolute nummer één van het jaar 2018 isssss

De laatste getuige van Frank Krake! 

Wat heeft dat boek een indruk op mij gemaakt en wat vind ik het nog steeds zonde dat ik meneer Aloserij niet heb kunnen ontmoeten bij een signeersessie. Wat een man en wat een verhaal! Echt met stip op één!!

Recensie gemist? Klik even hier:

Corina las: De laatste getuige-Frank Krake*****

Maar dit gezegd te hebben begint dus de thriller van het jaar in Aalsmeer, want nu moet ik nog elf plekken vergeven. Natuurlijk pak ik mijn recensies erbij, maar waarom ga ik de ene vijf sterren recensie op nummer twee zetten en de andere op bijvoorbeeld vier? Het is weer een duivels dilemma. Geloof me patat bakken is makkelijker. Maar oké here we go….

Op twee zet ik dan Het verdriet van Wilhelmina van onze meesterverteller van eigen bodem Tomas Ross. Faction ten top en gewoon kei goed!

Recensie gemist: Klik even hier:

Corina las: Het verdriet van Wilhelmina-Tomas Ross*****

Op nummertje drie komt dan de meer dan mooie roman Kinderen van de rivier van Lisa Wingate. Ik quote uit mijn recensie: “Een verhaal dat zeker verteld moest worden! Geromantiseerd? Ja natuurlijk, maar dat doet geen afbreuk aan de triestheid van het verleden en het mooie van wat sommige mensen voor elkaar over hebben. Toen en nu.” 

Recensie gemist: Klik even hier:

Corina las: Kinderen van de rivier-Lisa Wingate*****

Op vier komt dan weer een roman, namelijk De tatoeëerder van Auschwitz van Heather Morris. Dit soort verhalen blijven me raken, hoeveel ik er ook over lees. Altijd weer is er kippenvel en ongeloof, en ook bewondering voor de drang van overleven.

Recensie gemist: Klik even hier:

Corina las: De tatoeëerder van Auschwitz-Heather Morris*****

Op numero vijf komt dan echt de beste thriller van 2018. Want OMG wat was Oktober van Søren Sveistrup toch een keigoede thriller. Ongelooflijk goed in elkaar/ bij elkaar geschreven. Keihard en gruwelijk, maar alles met de juiste dosis.

Recensie gemist: Klik even hier:

Corina las: Oktober-Søren Sveistrup*****

Op nummer zes komt ook een thriller, en dit was ook een vijf sterren recensie. Hierna zijn de vijf sterren recensies op, wat natuurlijk niet wil zeggen dat er van de laatste zes niet genoten is (anders stonden ze natuurlijk ook niet in de Top12), maar oké nummertje zes dus….. Dat is het debuut Het meisje in het ijs van Robert Bryndza. Ik vond het echt een ijzersterk debuut!

Recensie gemist: Klik even hier:

Corina las: Het meisje in het ijs-Robert Bryndza*****

En dan hebben we nog te gaan de nummers zeven tot en met twaalf, ja het is allemaal wat hé! Het wordt er niet makkelijker op en jullie krijgen wel een hele lap tekst voor geschoteld. Excuses daarvoor :-p Maar we gaan dus nog even verder…

Op zeven komt, Persona van Soraya Vink, echt een prachtig debuut uit ons eigen koude kikkerlandje. “Joder” wat een knaller!

Op acht komt alweer een boek van eigen bodem, namelijk De man van Venus van Daniël Meyer. Een razendsnelle actiethriller met een originele invalshoek.

Vanuit ons buurland België verschijnt op nummer negen de bijzondere thriller De tragische eindes van Boris Bastarache van Koen Strobbe. Niet nagelbijtend spannend, maar toch bijzonder moeilijk weg te leggen.

En dan op tien komt Stalker in de nacht. Dit is het tweede deel in de Erika Foster serie, en al werd er van genoten hij haalde net niet hetzelfde hoge niveau als van deel één. 

Nummertje elf wordt dan Op het spel van Karen Rose. Wat heerlijk schrijven doet deze auteur. Spanning met de juiste dosis romantiek er door geweven, I love it!!

En dan last but not least nummer twaalf, en dat is Het donkerste water van Sharon Bolton. Het was mijn eerste kennismaking met deze serie, maar wat was het genieten! Ik kijk dan ook erg uit naar het vervolg!

2019 here we come, want ook dan is Samenlezenleuker!!

Corina Nieuwenhuis.

*Recensie & Winactie Gesloten!* Corina las: Schipbreuk in het paradijs-Wilbert van Haneghem****

Schipbreuk 2

En daar zijn we dan zo net voor de Kerst met de winnaar van het indrukwekkende Schipbreuk in het paradijs.
Wat een boel goede antwoorden belandden er weer in onze mailbox zeg! Te leuk. Maar ook weer veel schrijven en vouwen. Natuurlijk is het weer gelukt en de winnaar issssss…..

Debby den Dekker!

Als je ons je adres gegevens mailt naar Samenlezenisleuker@gmail.com dan regelen wij de rest en kan jij rustig naast de brievenbus gaan zitten wachten.

Nogmaals een dikke dank aan Wilbert van Haneghem voor deze mooie actie. En iedereen natuurlijk fijne feestdagen!

—————————————————————————————————————————————–

Met dank aan Wilbert van Haneghem voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Wilbert van Haneghem

Uitgever: Hollandia

Aantal pagina’s: 220

Genre: Waargebeurd

Verschijningsdatum: oktober 2016

Over de auteur:

Wilbert van Haneghem (1971), studeerde zowel hbo marketing en public relations (bedrijfscommunicatie) als hbo toerisme management en volgde professionele schrijfcursussen. Hij schreef als journalist voor een lokale krant, maakt concepten en schrijft artikelen als bedrijfsjournalist voor grote bedrijven, en is als tekstschrijvende zzp’er betrokken bij andere kleine ondernemers en hun communicatie.

( Bron: www.wilbertvanhaneghem.nl )

De achterflap:

In augustus 2014 maken Wilbert en zijn vriendin Marjan een vierdaagse bootreis van Lombok naar Komodo. Midden op zee gaat het mis: hun boot maakt water en dreigt te zinken. Er zijn vijfentwintig mensen aan boord, maar er is slechts één sloep voor vier personen. In verschillende groepjes proberen de drenkelingen naar een vulkanisch eiland te zwemmen en te peddelen. Zonder eten en drinken, en overdag in de brandende Indonesische zon overleven ze twee dagen en nachten in zee, tot ze uiteindelijk bij toeval door vissers worden gered.

Tijdens de veertig uur durende beproeving is de dood steeds aanwezig geweest, en dat vormde voor Wilbert de drijfveer om het hele verhaal op papier te zetten. Hoe alles precies is verlopen lees je nu in dit boek – een spannend relaas vol indringende details dat je op het puntje van je stoel laat zitten. Want je zult het maar meemaken: een relaxte en bijzondere vakantie, die op slag verandert in een nachtmerrie!

Mening:

Wauw! Het is moeilijk uit te leggen waarom dit boek zo de moeite waard is om te lezen. Wat een bizar verhaal en wat een liefde straalt er uit. Heel bijzonder om te lezen hoe verschillend mensen reageren in zo een levensbedreigende situatie! Hoe alle gevoelens heen en weer schieten en voor een ieder zo anders zijn.

Wilbert beschrijft zijn ervaringen op een duidelijke en directe manier. Je huivert met hem, Marjan en de rest mee. Het is tijdens het lezen gewoon niet te bevatten dat dit echt gebeurd is, en ook na de redding is het niet voor iedereen gelijk goed geregeld. Wat een bijzonder verhaal!

Vier sterren voor Schipbreuk in het paradijs.

Corina Nieuwenhuis.

 

***Ennnnn nu kan jij dit bijzondere boek winnen! Hoe mooi is dat dan weer? Wat moet je doen?

1: Stuur een mailtje naar Samenlezenisleuker@gmail.com met het antwoord op de volgende vraag:

Waar ging de vierdaagse boottocht naartoe?

2: Wacht geduldig tot 22 december, dan maken wij net voor de Kerstdagen de winnaar bekend!

Succes allemaal en Wilbert natuurlijk bedankt voor het mogelijk maken van deze prachtactie!!

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

 

Corina las: Alya’s keuze-Hay van den Munckhof****

alyas keuze

Met dank aan Hay van den Munckhof voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Hay van den Munckhof

Serie: Deel twee van tweeluik Alya

Uitgever: Mozaïek

Aantal pagina’s: 240

Genre: Roman

Verschijningsdatum: 26 september 2018

Over de auteur:

Aan pseudoniemen doe ik niet. Hay van den Munckhof is dus gewoon mijn echte naam en ook mijn schrijversnaam. In 1949 werd ik als tweede in een gezin van zeven kinderen geboren in Koningslust, een dorpje in Noord-Limburg met zo’n duizend inwoners. Sinds 1973 woon ik met mijn vrouw en twee zoons (intussen allebei uitgevlogen) in het naburige Panningen, dat je een groot dorp, maar met enig recht ook wel een kleine stad zou kunnen noemen. Van 1969 tot 2011 werkte ik als onderwijzer, meestal in de leeftijdsgroep van tien tot twaalf jaar, groep 7 en/of 8 dus.

( Bron: www.hayvandenmunckhof.nl )

De achterflap:

Alya’s keuze van Hay van den Munckhof is een historische roman over het jonge meisje Alya. Deel I van dit tweeluik, Alya, vertelt dat ze als tolk naar het christelijke Navarra werd gestuurd door de emir. Alya belandde als slavin in het land van de Franken. Na een barre tocht door Europa kocht een Friese veehouder haar voor zijn jonge vrouw Alfgarde. Bij haar vond Alya eindelijk wat rust.

In deel 2, Alya’s keuze, zet een drakenschip Alya’s leven opnieuw op de kop. Ze redt het leven van een jonge Viking en wordt meegevoerd naar zijn land, maar deze keer niet als slavin. Zou Alya nieuwe hoop vinden en een kans om haar vader en haar geboortestad Cordoba ooit nog terug te zien?

Mening:

Ook in deel twee neemt Hay je met zijn frisse, beeldende schrijfstijl mee door het onrustige leven van Alya. Je wordt meegenomen over woeste zeeën met stoere Vikingen die toch niet allemaal zo stoer zijn. Je leest over ongewone liefdes, eergevoel, machtsstrijd en vriendschap.

Waar Alya in deel één vanaf bijna het begin veel moest doorstaan, heeft ze in dit tweede deel het in eerste instantie wat makkelijker na het redden van de jonge Viking. Al voel je haar heimwee naar haar eigen land en haar worsteling met haar geloof door de pagina’s heen. Hay weet dat meer dan mooi te beschrijven, en ook in dit deel heb je het gevoel dat je er bij bent in dat verre Scandinavische land van duizend jaar geleden.

Als er dan toch weer gereisd moet worden, zit je toch met een bang voorgevoel verder te lezen. Wat krijgt Alya nu weer voor de kiezen met de brute aanvoerder van de Vikingen? Je voelt haar tweestrijd, maar ook die van de jonge geredde Viking, die haar wil beschermen, maar ook een sterk eergevoel heeft en niet in ongenade wil vallen bij zijn koning. Ook de andere belangrijke sidekicks worden mooi neergezet, met hun angsten en hun dromen.

Het einde is aan de ene kant heel mooi en tekenend voor die tijd, maar ook een beeje verdrietig….

Al met al wel een prachtige afsluiter van dit tweeluik, en ik geef dan ook weer vier stralende sterren.

Corina Nieuwenhuis.