Corina las: Ik ben Eleanor Oliphant-Gail Honeyman****

Elephant

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Gail Honeyman

Uitgever: Cargo

Aantal pagina’s: 400

Genre: Roman

Verschijningsdatum: 8 juli 2017

 

Over de auteur:

Gail Honeyman woont en werkt in Glasgow. Haar korte verhalen hebben meerdere prijzen gewonnen. Ik ben Eleanor Oliphant is haar debuutroman.

( Bron: www.uitgeverijcargo.nl )

De cover:

Gekleurd, grappig en dat maakt nieuwsgierig.

De achterflap:

Eleanor Oliphant heeft haar leven vrij goed onder controle. Ze draagt elke dag dezelfde kleren, eet elke dag dezelfde maaltijd, en koopt elk weekend twee flessen wodka. Met Eleanor Oliphant gaat eigenlijk alles goed. Haar zorgvuldig gestructureerde leven loopt op rolletjes en ze mist niks. Of althans, soms (best wel vaak eigenlijk) is ze eenzaam en zou ze gelukkig willen zijn.

Als Eleanor op een dag samen met een collega een oudere man helpt die gevallen is, verandert haar hele leven onverwachts. De muren die haar al zo lang beschermen verdwijnen als sneeuw voor de zon, en ze zal voor het eerst de confrontatie met haar angsten en twijfels aan moeten gaan. Want Eleanor Oliphant weet misschien wel hoe ze moet functioneren, maar ze heeft geen idee hoe ze moet leven.

Mijn mening:

Honeyman heeft een snelle pakkende schrijfstijl, maar je moet je koppie erbij houden. Eleanor is een intelligente maar wat wereldvreemde vrouw en gebruikt veel “moeilijke” woorden. Tijdens het lezen was Google dan ook mijn beste vriend. Toch verstoorde dat in eerste instantie het leesplezier niet. De dialogen die Eleanor met zich zelf houdt waren bij tijd en wijle hilarisch en de “moeilijke” woorden pasten helemaal bij haar.

Vanaf het begin weet Honeyman je nieuwsgierigheid wakker te houden door net niet toe te lichten wat er met Eleanor gebeurd is. En dat is dan ook gelijk de reden waarom ik door wou lezen ondanks dat vanaf de helft ongeveer Eleanor me ging vervelen. Het naïeve, de gesprekken met zichzelf, het duurt me te lang maar toch wil je weten hoe of wat. En wat word ik beloond voor het doorlezen want wat een prachteinde geeft Honeyman aan deze roman. Het laatste kwart is weer net zo mooi en ontroerend als de eerste helft van het boek en je kan niets anders dan bewondering hebben voor dit debuut.

Conclusie:

Een mooie, geestige en ontroerende roman die misschien iets ingekort had gemogen, maar al met al een top debuut!

Afgerond vier sterren voor Ik ben Eleanor Oliphant.

Corina Nieuwenhuis.

Blogtour-Karin las: P.I.D. -Bronja Hoffschlag*****

Hoffschlag

Met dank aan Uitgeverij Agemo voor het recensie-exemplaar

Auteur: Bronja Hoffschlag

Uitgever: Agemo

Aantal pagina’s: 316

Genre: Roman / NUR 301

Verschijningsdatum: 17 juli 2017

 

Over de auteur:

Bronja Hoffschlag (1981) debuteerde in 2013 met de psychologische thriller De Dode Kamer, waarmee ze de Hebban Debuutprijs won. Ook het vervolg, De Skinner Methode (2015) ontving lovende kritieken en behaalde de eerste plaats in de Hebban Leesclub Hall of Fame. In 2014 verscheen van haar hand de thriller-novelle Snuff. Hoffschlag is tevens tekstschrijver voor de metalband Burning.

P.I.D. is haar debuutroman.

(Bron: www.bronjahoffschlag.nl )

Cover:

Niet alleen de cover is apart en mooi, het hele boek an sich is een feest om in handen te hebben. Daar is de nodige zorg aan besteed. De kaft valt op en trekt direct de aandacht. Voeg daar de achterflap aan toe en mij heb je!

Achterflap:

1967. Nadat de achttienjarige Thomas Fremont een nieuwe foto van de Beatles ziet, raakt hij ervan overtuigd dat Paul McCartney om het leven is gekomen en vervangen door een bedrieger. Met ieder album dat verschijnt stapelen de aanwijzingen die hij ontdekt in de covers en liedteksten zich op, maar niemand hoort of ziet wat voor Thomas zo overduidelijk is. Hij besluit de waarheid aan het licht te brengen, een keuze met verstrekkende gevolgen

1999. Beth denkt nog vaak terug aan de nacht, waarop haar enige zoon verdween. Thomas kwam nooit meer thuis. Dertig jaar heeft ze berust in het feit dat ze hem nooit meer zal zien, totdat ze in een kastje van haar man, Robert, een stapel documenten vindt en ontdekt wat Robert al die jaren angstvallig voor haar heeft verzwegen. Beth neemt een beslissing: ze moet en zal haar zoon terugzien. Hoe dan ook.

Een ontroerende en volstrekt originele roman over verschillende vormen van eenzaamheid en de kracht van onwaarschijnlijke vriendschappen, waarin feiten naadloos worden verweven met fictie.

Mening:

Wat een voorrecht en wat een mazzel om dit boek voor verschijnen al gelezen te mogen hebben. P.I.D. maakte op alle fronten diepe indruk, maakte me compleet verslaafd aan lezen en maakte dat ik na het dichtslaan een gevoel van afscheid nemen had. Dit ervaar ik op deze wijze niet zo vaak met een boek, niet op deze manier.

Men neme een doodgewone straat met op het oog doodgewone buren. Hoe kun je bevroeden dat je meegesleurd wordt in een zó mooi, intelligent en goed geschreven verhaal waarin je van de ene emotie in de andere valt? Het antwoord is: niet. Dit zie je niet aankomen, dit is beleven en genieten: leesplezier ten top.

Tom is de centrale figuur waar P.I.D. om draait. Maar ook de andere personages daar omheen zijn uniek in hun soort, stalen bijna allemaal mijn hart en spelen ieder op eigen wijze hun meer dan belangrijke rol. Het is briljant hoe het allemaal in elkaar gaat haken en hoe de onderlinge banden zich weten te ontwikkelen.

De rode draad m.b.t. de Beatles/ Paul McCartney laat je verbazen en verwonderen. Met opgetrokken wenkbrauwen zet het tot nadenken en twijfelen, vraag je je van alles af en gaf de introductie van Charlie met daarna het besef me ronduit kippenvel! Dit is de eerste keer dat ik na het lezen van een boek een aantal zaken ben gaan opzoeken en dan is het klip en klaar wat een research hier ook achter zit. Zo waren er voor mij echt meerdere wauwmomenten. Ook het moment dat de titel, maar vooral de cover ook me duidelijk werd, och jongens wat gaaf.

Hoffschlag hanteert een meer dan kundige pen en bezit een prachtige, filmische eigen schrijfstijl. De opbouw is subliem en het plot, inclusief de toffe tijdlijnen, vond ik in zijn geheel echt niet normaal goed. P.I.D. bevat zoveel diepgang en elementen; onderzoek, moord?, liefde, vriendschap. Maar ook spanning, angst, eenzaamheid, geheimen, acceptatie zijn thema’s die je raken tot op het bot. Voeg daar als kers op de taart prachtige quotes, muziek en feelgood aan toe, en voilà! Het einde maakt het vervolgens helemaal af, dit is compleet en dit suddert nog heerlijk na. Vergeet vooral het dankwoord ook niet 🙂

Spreekt dit je aan dan kan ik alleen nog maar zeggen, pak op dit boek!

Conclusie:

Vijf sterren op alle fronten.

Karin Meinen.

Voor Bronja:

All the lonely people, where do they all come from?

All the lonely people, where do they all belong?

-The Beatles-

Corina las: Seringenmeisjes-Martha Hall Kelly****

Seringenmeisjes

Met dank aan Ambo|Anthos uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Martha Hall Kelly

Uitgever: Ambo|Anthos

Aantal pagina’s: 552

Genre: Roman

Verschijningsdatum: mei 2017

Over de auteur:

Martha Hall Kelly werd geboren in New England en woont nu in Atlanta. Ze werkte in de reclamewereld voordat ze fulltime ging schrijven. Toen ze in 1999 op een tijdschriftartikel over Caroline Ferriday stuitte, raakte ze geïnspireerd om een roman gebaseerd op haar turbulente leven te schrijven. Momenteel werkt ze aan een tweede roman.

(Bron: http://www.amboanthos.nl)

De cover:

Een poort, een vrouw en mist… wat heeft dit met de titel te maken?

De achterflap:

1939. Het lot van drie vrouwen verandert voorgoed wanneer Hitler Polen binnenvalt. Caroline Ferriday is een hardwerkende vrouw die haar handen vol heeft aan haar vrijwilligerswerk op het Franse consulaat in New York. Aan de andere kant van de oceaan sluit de Poolse tiener Kasia Kuzmerick zich aan bij het verzet. Eén verkeerde stap kan vreselijke gevolgen hebben, zoals Kasia snel ondervindt. De ambitieuze Herta Oberheuser heeft een nieuwe positie aangeboden gekregen als dokter in dienst van de overheid, en wordt onderdeel van het kampregime in Ravensbrück. De drie vrouwen raken onlosmakelijk met elkaar verbonden wanneer Kasia ook in Ravensbrück terechtkomt en na de oorlog samen met Caroline strijdt voor gerechtigheid.

Mening:

In korte hoofdstukken word je meegenomen door het leven van Caroline, Kasia en Herta, net voor, tijdens en een aantal jaren na de Tweede Wereldoorlog.  Martha laat de personages tot leven komen en laat je de gebeurtenissen voelen en dan vooral in de verhaallijn van Kasia en Herta.

Waar je naarmate het boek vordert alleen maar meer en meer bewondering voor Kasia gaat voelen, krijg je met elke regel een grotere hekel aan Herta, bijzonder goed gedaan door de auteur.

Caroline blijft tot het einde een beetje onderbelicht naar mijn gevoel. En het duurt tot deel twee voor ik de link leg met de twee andere hoofdpersonages. Maar dan klopt ook alles. Het is bizar dat dit gewoon op waargebeurde feiten gestoeld is en OMG wat blijft het toch een verschrikking hoe dat toen ging, maar ook daarna…..

Martha Hall Kelly heeft op een mooie integere wijze de gruwel, maar ook zeker de moed en de liefde beschreven in deze roman.

Vier sterren voor Seringenmeisjes.

Corina Nieuwenhuis.

Corina las: Mama, kijk eens!-Urjan Claassen****

 

Mama kijk eens 2.jpg

Met dank aan Danielle Koch voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Urjan Claassen

Uitgever: Clascon

Aantal pagina’s: 369

Genre: Biografie/Waargebeurd

Verschijningsdatum: maart 2017

Over de auteur:

Urjan Claassen woont in Eindhoven en is sinds lange tijd bevriend met Danielle en haar familie. Dit boek is op persoonlijke titel geschreven.

Mama kijk eens! is mede mogelijk gemaakt door Quilify.com.

De cover:

Eenvoud siert en dat bewijst deze cover 100%.

De achterflap:

Als jong kind groeit Danielle Koch op met een psychisch zieke moeder, maar weet zij zich dapper staande te houden in een wereld van geweld en drank. Als ze op latere leeftijd zelf moeder wordt, lijkt ze eindelijk haar geluk gevonden te hebben, totdat haar man op zeer jonge leeftijd ernstig ziek wordt. Haar wereld stort in en ze gaat op zoek naar hulp. Overtuigd dat schrijven haarzelf en anderen helpt, vraagt ze een goede vriend om haar hierin bij te staan. Stap voor stap ontvouwen ze samen haar verleden en komen ze tot de verrassende ontdekking dat de werkelijkheid die Danielle altijd dacht te zien heel anders blijkt te zijn.

Mama, kijk eens! is een schitterende autobiografische roman die zich afspeelt in het Eindhovense stadsdeel Tongelre.

“Een waargebeurd verhaal wat je meeneemt en je continu in beroering brengt. Een traan en een lach gaan hand in hand” – Studio040

“Mama kijk eens! is een indringend verhaal, dat iedereen aanspoort om een veilige thuisomgeving te creëren, zodat kinderen de toekomst krijgen die ze verdienen”- Veilig Thuis Zuidoost-Brabant

 

Mening:

Via verschillende episodes word je meegenomen door het leven van Danielle en haar zusje. En OMG wat heftig. Afgewisseld met foto’s en gedichtjes krijg je een inzicht in het gevecht van Danielle om de liefde van haar moeder en haar wil om gelukkig te zijn.

Urjan schrijft/vertelt het verhaal integer en laat je meevoelen met alle emoties die er door alle bladzijdes heen sijpelen. En wat is het fijn om te lezen dat iemand met zo’n moeilijke jeugd eens niet de verkeerde kant opgaat. Echt respect voor het bewaren van al die liefde en de positieve kijk op het leven ondanks alle tegenslag.

Ik vind het lastig om een aantal sterren te hangen aan zo’n persoonlijk, heftig en toch ook hoopvol en liefdevol verhaal. De verteltrant/schrijfstijl kan wennen zijn, maar voor mij gaf dat juist dat extra persoonlijke tintje.

Vier sterren voor dit krachtig vertelde persoonlijke verhaal.

Corina Nieuwenhuis.

Blogtour-Corina las: Fantoomregen-Onno-Sven Tromp***

Fantoom regen

Met dank aan Godijn Publishing voor het recensie-exemplaar

Auteur: Onno-Sven Tromp

Uitgever: Godijn Publishing

Aantal pagina’s: 191

Genre: Roman

Verschijningsdatum: 6 mei 2017

Over de auteur:

Onno-Sven woonde vier jaar in Tanzania en Oeganda en bewerkte zijn ervaringen tot een zinderende zoektocht. Fantoomregen is zijn debuut roman. In Tanzania ondersteunt hij al meer dan tien jaar een moeder en twee kinderen in hun levensonderhoud. Wie dit boek koopt, draagt daaraan een euro bij.

( Bron: http://www.godijnpublishing.nl )

De cover:

Tja, wat zal ik er van zeggen? Ik vind hem een beetje saai. Het vogeltje eenzaam op de top van de boom vind ik dan weer wel heel tof gevonden. But never judge enz. enz.

De achterflap:

Afrika is ruig en puur. Als er in Tanzania een hulpproject lijkt vast te lopen, gaat Peter van Vriesland op onderzoek uit. In Dar es Salaam legt hij contact met een lokale medewerker. Die zadelt hem op met een onuitvoerbare opdracht, waarna hij vanaf de kust het uitgestrekte binnenland in reist. Geplaagd door lekke banden, vreemde aandoeningen en tovenarij blijft hij het spoor volgen van zijn volgende contactpersoon. Totdat hij een ontdekking doet die zijn leven voorgoed zal veranderen.

Fantoomregen is het indringende verhaal van een man met doorzettingsvermogen, die zich desondanks verliest in de ondoorgrondelijke Afrikaanse realiteit.

Nooit meer slapen in Afrika.’ – jury Manuscripting

Mening:

Onno-Sven neemt je in korte hoofdstukken mee door het leven van Peter in Tanzania. Het verhaal wordt echt verteld en dat vind ik persoonlijk niet heel fijn lezen. Elk hoofdstuk wordt gekenmerkt met een titel als “De vertegenwoordiger”,  “De meid” en zo verder. De titel komt altijd duidelijk en soms zeer komisch naar voren.

Je kan door het verhaal heen goed merken dat Onno-Sven zijn eigen ervaringen in het boek verwerkt heeft wat net even die extra diepgang geeft. Toch vind ik het in zijn totaliteit op momenten langdradig en net even te langzaam voortgaan. Al is dat misschien juist ook weer typerend voor het onderwerp. Want zo gehaast als alles moet hier, zo op het dooie gemakkie gaat alles daar.

En toch heb ik ook genoten want er zitten echt mooie en soms lachwekkende passages in, waardoor er regelmatig een glimlach op mijn gezicht verscheen. Het land, de armoede, de natuur, de mensen en Peter worden goed en mooi neergezet.

Conclusie:

Drie sterren voor Fantoomregen.

Corina Nieuwenhuis.

Karin las: Piet Kreel is nog wel-Michiel Geurtse***1/2

PietKreel

Met dank aan Michiel Geurtse voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Michiel Geurtse

Uitgever: Schrijverspunt

Aantal pagina’s: 150

Genre: Roman / NUR 301

Verschijningsdatum: augustus 2016

 

Over de auteur:

Piet Kreel is nog wel is de debuutroman van auteur Michiel Geurtse, beter bekend als columnist onder het pseudoniem MichielZiet. Deze geboren en getogen Tukker schrijft zijn columns onder andere voor Fok.nl, het tijdschrift Schik en voor zijn website www.MichielZiet.wordpress.com.

Cover:

Zonlicht doorbreekt mist, de oude man loopt bij je vandaan. Wat een sfeer, ik vind het een prachtcover.

Achterflap:

Piet Kreel is nog wel is een roman over het lief en leed van een man op hoge leeftijd, die het liefst zou willen dat alles weer zoals vroeger was. Helaas voor hem wordt hij meer het heden ingetrokken dan hem lief is.

Net nu hij denkt dat hij rustig en onbekommerd in zijn woonkamer naar klassieke muziek kan luisteren, komt hij in allerlei verwikkelingen terecht. Hij vraagt nergens om, maar krijgt ze gratis en voor niets. Piet neemt dat zijn jonge buurvrouw Tess kwalijk – zij sleurt hem té snel de moderne wereld in. Alsof hij al niet genoeg aan zijn hoofd heeft om met zijn vlinders van het verleden en het heden af te rekenen.

Het verhaal neemt je met de nodige humor en daarbij een vleugje drama mee in het leven van Piet Kreel. Van het WK in 1974 tot een modern rockconcert in het heden aan toe. Waar menig oudere zou grijpen naar een paracetamol klemt Piet zich vast aan zijn platenspeler. Lang leve Bach en lavendel!

Mening:

De cover, de titel, de achterflap; het hele rijtje maakte me direct nieuwsgierig naar Piet Kreel is nog wel. Die nieuwsgierigheid werd beloond, wat een heerlijk verhaal is dit!

Piet Kreel is 92 maar kras als 80. Piet houdt van klassiek, heeft twee buurvrouwen; Tess en Alie, waarvan hij aan alle kanten al mopperend hulp krijgt, behalve op woensdag. Waarom niet op woensdag? Al snel wordt dat schrijnend duidelijk en pakken flashbacks naar het verleden je bij de keel. Flashbacks die je duidelijk maken wie Piet toen was en die diepe indruk weten te maken. WOll, het leven wat daarna weer opgebouwd wordt, het vinden en het verliezen van geluk.

Daartegenover het heden waarbij je regelmatig grinnikend in de huid kruipt van deze meer dan sympathieke bromknor. Sidekicks Alie en Tess dragen in dit gedeelte hun humorvolle steentje bij en het is genieten.

De schrijfstijl is zeer vlot en toegankelijk. In korte hoofdstukken, voorzien van snedige titels, maakt Piet op deze respectvolle leeftijd nog steeds zijn eigen progressie binnen de relationele ontwikkelingen. Ook de eigen familie stapt het verhaal binnen en op dat vlak was er naar mijn idee nog wel wat meer uit te halen geweest. De verliefdheid die Piet weer voelt is hartverwarmend, maar ging naar mijn smaak een momentje net de grens over. Op redactioneel vlak waren er wat kleine schoonheidsfoutjes te vinden, maar het deed niets af aan het leesplezier.

Piet Kreel is nog wel is een boek wat zoveel biedt. Je lacht, je wordt geraakt, het is feelgood, kortom: wat een prima debuut en ik heb ervan genoten!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Originaliteit: 3.5

Plot: 3.5

Leesplezier: 4

Psychologie: 3.5

Drie en halve sterren voor Piet Kreel is nog wel.

Karin Meinen.

Corina las: Alles tussen ons-Anna McPartlin***1/2

winactieallestussenons

Met dank aan A.W. Bruna Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Anna McPartlin

Oorspronkelijke titel: The Space Between Us

Vertaling: Saskia Peterzon-Kotte

Uitgever: A.W. Bruna

Aantal pagina’s: 432

Genre: Roman, NUR 302

Verschijningsdatum: 9 mei 2017

Over de auteur:

De Ierse schrijfster Anna McPartlin (Dublin, 1972) heeft na een veelbewogen jeugd (ze verloor beide ouders op jonge leeftijd, kwam zelf bijna om bij een auto-ongeluk en verloor haar beste vriendin aan zelfmoord) marketing gestudeerd en daarna een aantal jaren als stand-upcomedian opgetreden. Inmiddels heeft ze een succesvolle carrière als auteur opgebouwd en schreef, naast diverse scenario’s voor film en televisie, zes romans.

De negen dagen van Rabbit Hayes was haar eerste roman die in het Nederlands verscheen.

( Bron: http://www.awbruna.nl )

De cover:

Rustige kleuren; een zee, een strand en twee spelende kinderen. Het straalt één en al roman uit en op de ijsjes na vind ik hem erg mooi.

De achterflap:

Van jongs af aan waren Eve en Lily onafscheidelijk, tot een grote ruzie een einde maakte aan hun vriendschap. Zeventien jaar later ontwaakt Eve na een ongeluk in het ziekenhuis en komt tot de ontdekking dat haar vroegere beste vriendin haar verpleegster is. Eerst is het onwennig, maar tijdens de revalidatie groeien de vriendinnen naar elkaar toe. Ze durven hun fouten uit het verleden – en heden – onder ogen te komen. En ze zien haarscherp hoe de ander haar leven kan veranderen: Lily moet loskomen van haar mislukte huwelijk en Eve moet leren zien hoe zij anderen soms kwetst.

Het ongeluk van Eve biedt hen allebei een tweede kans, juist op het moment dat ze die schouder om op te leunen zo goed kunnen gebruiken. Maar Eve en Lily kunnen niet vermoeden welke toekomst hun vriendschap te wachten staat…

Alles tussen ons is een ode aande liefde in al haar vormen. onmisbaar voor fans van Marian Keyes en Jojo Moyes.

Mening:

Het boek begint in 1990 met een brief van Eve aan Lily. En je zit er gelijk in, heerlijke schrijfstijl en je bent weer terug in je eigen jeugd, waar het onoverkomelijk leek om langer dan twee dagen zonder je beste vriendin te moeten doorbrengen.

In het heden word je afwisselend meegenomen door het wat eenzame leven van Eve en het stressvolle, getrouwde leven van Lily. Anna laat Eve en Lily via de brieven uit het verleden en de hoofdstukken in het heden tot leven komen in je hoofd.  Je voelt met ze mee, al wil je de ietwat naïeve Lily af en toe wel door elkaar rammelen en roepen dat ze eens voor zichzelf moet opkomen, maar ook Eve wil je af en toe door elkaar rammelen om duidelijk te maken dat ze niet zo egoïstisch moet zijn.

Het hele verhaal door blijf je je af vragen waarom de twee hartsvriendinnen elkaar zolang niet hebben gesproken en waar de ruzie toch in hemelsnaam overging. De personages aan de zijlijn, maar vooral de man van Lily worden precies genoeg uitgewerkt om het verhaal compleet te maken. En je af en toe te laat verbazen over hoe ze zo uit elkaar gegroeid zijn en toch weer bijna allemaal weer bij elkaar komen.

En dan is daar het einde, en al is het niet allemaal rozengeur en maneschijn, het is mooi, geloofwaardig en op en top een feelgood-roman-einde.

Drie en halve sterren voor Alles tussen ons.

Corina Nieuwenhuis.