Karin las: Ondergedoken-Jara Lee***1/2

Dank aan Uitgeverij Elikser en Jara Lee voor het recensie-exemplaar.

Genre: Roman

Aantal pagina’s: 406

Verschijningsdatum: juni 2022

Over de auteur:

Met hun misdaadromans hebben de schrijvers die publiceren onder de naam Jara Lee inmiddels hun schrijftalent bewezen. Ze schrijven toegankelijke en vlot geschreven boeken met spanning en een vleugje romantiek. De lezer wordt meegetrokken in het verhaal en de personages komen echt tot leven.

http://www.elikser.nl

Achterflap:

Op het moment dat Bart van Schie zijn jeugdvriend Roy tegenkomt in de dierentuin worstelt hij met zijn privéleven. Zijn vriendin heeft hem de bons gegeven en tot overmaat van ramp verloor hij niet lang daarna zijn baan.

In hun jeugd zijn Bart en Roy bijna slachtoffer geworden van de verdrinkingsdood, waarbij degene die hun gered heeft zelf om het leven is gekomen. Al enige tijd loopt Bart met het idee rond om de nabestaanden van zijn redder te bedanken voor het feit dat hij nog leeft. Voor Roy hoeft dit allemaal niet zo. Hij is het trauma nooit helemaal te boven gekomen.

Als Bart uiteindelijk het adres van die familie weet te achterhalen is hij vastbesloten zijn plan door te zetten. Roy, die als vrachtwagenchauffeur werkzaam is, besluit om Bart mee te nemen naar Zuid-Frankrijk, waar die familie nu lijkt te wonen. Uiteindelijk blijken de zaken heel anders te liggen dan aanvankelijk gedacht.

Mening:

Jara Lee schrijft met Ondergedoken hun tiende boek op naam. Inderdaad hoog tijd dat ik eens kennis ga maken met dit auteurs duo.

De proloog blikt terug naar de jongens die toentertijd bijna verdronken. Roy en Bart komen elkaar als volwassen mannen weer tegen. Deze lijn geeft vervolgens inzicht in de onderlinge relaties en het leest makkelijk en zeer prettig weg.

Komen we bij de familie Pinot in Frankrijk en hier raken mijn wenkbrauwen af en toe het plafond. Wat een rare situaties en wat een rare gedragingen. Waar de één onzeker is, is de ander een naar schreeuwwijf en nu is dat op zich prima leesstof, echter het voelt me te onnatuurlijk en af en toe zwaar ongemakkelijk aan. Het stukje herhaling, bijvoorbeeld hoe Louis Kim ziet, doet het leesplezier ook niet ten goede. Niet omdat ik die emoties niet wil voelen tijdens het lezen, het is er niet in mee kunnen gaan als lezer. Ik wil geloven wat ik lees.

Maar dannn. Ik had het niet meer verwacht maar daar komt dan waar dit duo bekend om staat. De schrijfstijl is eenvoudig doch van kwaliteit en filmisch. De personages gaan leven, er komt echte spanning bij kijken en het is of ik ineens in mijn favoriete soap ben beland!

Het is zo her en der echt niet te geloven maar het is ook ontzettend pakkend. Het rare gevoel verdwijnt en ik geniet van deze verdere ontwikkelingen. Mooi ook hoe Kim gedurende het verhaal level na level up gaat. Dit zijn goede en zeer leuke stukken en achtergronden, doorspekt met spanning en feelgood.

Ben je toe aan een makkelijk leesbaar boek dat goed in elkaar zit, dat romantiek, thrillerelementen, drama en zowel toffe als extreme personages bevat? Dan is dit je boek.

Jammer van het voor mij stroeve begin, daarna wist het me te overtuigen.

Een 7/10 oftewel drie en halve sterren voor Ondergedoken.

Karin Meinen.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Duorecensie Karin & Corina: De grootste bankoverval aller tijden van Frank Krake!****1/2

Dank aan Uitgeverij Achtbaan voor de recensie-exemplaren.

Auteur: Frank Krake

Genre: Waargebeurd, Historische biografieën

Aantal pagina’s: 431

Verschijningsdatum: 22 maart 2022

Over de auteur:

Frank Krake (Almelo-1968) studeerde Marketing Strategy aan de Rijksuniversiteit Groningen en publiceerde in een Amerikaans wetenschappelijk tijdschrift. Krake heeft meerdere bestsellers achter zijn naam staan, waaronder Hannelore – het meisje uit de sekte. Van dat boek is een 6-delige tv-serie in ontwikkeling. Een van zijn grootste succes boekte hij met het oorlogsverhaal De laatste getuige, dat in negen talen verscheen.

http://www.uitgeverijachtbaan.nl

Achterflap:

Nederland zucht al vier jaar onder de Duitse bezetting, als een groep vastberaden verzetsvrienden de wapens opneemt. De tijd van onzichtbaar en klein verzet is voorbij. Ze deinzen nergens voor terug, plegen overvallen, blazen spoorlijnen op en bevrijden twee maten uit het Huis van Bewaring.

Hun leider is Derk Smoes, een ondergedoken bankmedewerker en gezocht door de nazi’s. Na de hete verzetszomer van 1944 krijgt hij een gouden tip. In de kluizen van twee banken in het oosten van het land ligt meer dan 200 miljoen gulden. Cash.

Een plan wordt gesmeed. Door de spoorwegstaking is voor de hulp aan onderduikers dringend geld nodig. Veel geld.

Na toestemming uit Londen slaan ze toe. De kisten vol buitgemaakte bankbiljetten verdwijnen veilig in een hooiberg. Zelfs Churchill wordt op de hoogte gebracht van wat de grootste bankoverval ter wereld blijkt te zijn.

De euforie is groot, maar niet overal. De Duitsers zijn beschaamd en woedend tegelijk. Ze zetten alles op alles om het geld terug te krijgen en de daders te pakken. Een beruchte oud-Gestapo officier van de Sicherheitsdienst krijgt de leiding over het onderzoek.

De jacht is begonnen…

Meningen:

Karin:

Dit boek is bijzonder in gewoonweg alles. Allereerst spateren de  jaren aan research je vanaf de bladzijdes tegemoet, Hoe is het toch mogelijk dat Frank Krake zoveel feiten, documenten, foto’s en verhalen boven water weet te halen.

De meester van het onderzoek / WOII  heeft met De grootste bankoverval aller tijden weer een  nalatenschap neergezet waar lezers, maar zeker ook nabestaanden en ervaringsdeskundigen alleen maar dankbaar voor kunnen zijn. Diepe buiging voor Krake en deze verzetshelden knallen regelrecht je hart binnen.

Corina:

Je weet het eigenlijk al als je alleen al naar de omslag kijkt. Dit gaat een indrukwekkend boek zijn. Helemaal gezien de auteur, waarvan je 100% zeker weet dat hij het onderzoek tot op de bodem en nog iets dieper heeft gedaan.

Karin:

Nu ben ik bij de boekpresentatie te Hoogeveen geweest en dat liet me het eerste deel aardig gemakkelijk doorkomen. De personages waren me nu niet geheel onbekend. Dit begin is zinvol en nodig ook voor het verhaal maar het is ook best veel. Ik kies voor go with the flow en lees er zonder alles precies te willen onthouden doorheen en dat blijkt de goede weg.

Corina:

Je krijgt dit verhaal in drie delen voor je en elk deel heeft zijn charme, al ben ik vanaf deel twee pas echt in de greep van het verhaal. Deel één is onontbeerlijk, maar vind ik een beetje tijdrovend. Toch zonder zou het verhaal niet kunnen.

Karin:

Al kijkend en lezend groei je in de setting en vanaf deel twee wordt het dan ook echt meer verhalend. Vanaf dan is het compleet in het verhaal zitten met alle gevolgen en gevoelens van dien.

Corina:

Frank schrijft fijne korte hoofdstukken en je voelt alle emoties door de zinnen heen. De vrienden, hun vriendschap, hun angsten, hun wil om een vrij Nederland terug te krijgen. Maar je leest ook de andere kant en oei wat blijft het toch heftig om te lezen over die martelingen, het verraad, de kampen.

Karin:

De stijl is echt Frank Krake en ik hou hier ontzettend van. Geen nonsens, geen drama, alles is met gemak te lezen en te begrijpen. Dat wil niet zeggen dat het met je als lezer niets extra doet want jongesjonges qua gevoel schiet je alle kanten op. Trots op die helden die het wisten te flikken. Een groot gevoel van respect dat die mensen zoveel moed hadden, zoveel offers hebben moeten brengen.

Tegen beter weten in hopen dat het goed afloopt en daartegenover lopen bepaalde zaken individueel ook wel goed af. Daar waar niet, ja daar zit je dan. Starend naar de foto’s met het besef dat dit gewoon echt gebeurd is en dat wij onze vrijheid aan ze danken.

Ik blijf nergens met vragen zitten, wat een boek! Een parel met de grote P.

Corina:

Zoals verwacht en zeker mede door de prachtige foto’s en het sublieme vertel talent van Frank een prachtige ode aan deze verzetshelden.

Unaniem een 9/10 oftewel vier en halve sterren voor De grootste bankoverval aller tijden.

Karin Meinen & Corina Nieuwenhuis.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Riejanne las: Wodka & Ranja-Yvonne Sonke****

Met dank aan Yvonne Sonke voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Yvonne Sonke

Genre: Literaire Fictie Algemeen / NUR 320

Aantal pagina’s: 208

Verschijningsdatum: december 2020

Over de auteur:

Dit is het pseudoniem van Yvonne Schoolderman-van Betlehem. Zij publiceerde ruim 250 blogs, ervaringen als patiënt en verpleegkundige vormden de basis. Daarna schreef zij vooral korte verhalen, deels gepubliceerd in diverse bundels. Wodka & Ranja is haar eerste boek. Gebaseerd op flarden van herinneringen, maar grotendeels fictie.

Achterflap:

Moeder Ria, 1970: ‘Mijn kinderen zijn mijn alles, ik doe mijn best om alles draaiende te houden, ook als ik koppijn heb en misselijk ben. Tussen de bedrijven door moet ik mijn kleine jongen bezoeken in het ziekenhuis. Ik hoop dat hij mee naar huis mag, hoewel de zorg voor me meissies al zwaar genoeg is. Als het me te veel wordt, ben ik blij dat Jacob er is. Me meissies, de liefde en de drank. Ik houd van hen alle drie … als er maar genoeg wodka en bier in huis is. ’

Jasmijn (6), 1972: ‘Mama heeft vaak hoofdpijn en soms moet ze spugen, dan help ik haar. Ik pas ook op mijn zusje. Dat kan ik best, als oom Jacob ons maar met rust laat. Mama drinkt biertjes met hem en dat andere, dat op water lijkt. Er komt weleens een mevrouw met ons praten. Mama zegt dat we haar moeten vertellen dat alles goed gaat. Mijn mama is de aller, allerliefste mama. Ik hoop dat ze een brood koopt, alles is op. Er is alleen nog ranja. Waar mijn papa is weet ik niet.’

Wodka & Ranja is gebaseerd op herinneringen uit de vroege jeugd van de auteur, aangevuld met fictie. Grotendeels waargebeurd, semi-autobiografisch en kan ook als non-fictie worden gezien.

Mening:

We maken kennis met Ria, een aan alcoholverslaafde moeder en haar twee dochtertjes Jasmijn en Imke. Het eerste deel van het boek wordt verteld vanuit het perspectief van Ria. Al heel snel wordt duidelijk hoe groot de verslaving is en wat dat voor gevolgen heeft. Ik vind het triest om te lezen hoe ze op Jasmijn leunt, een klein meisje nog dat het juist verdient dat er voor haar gezorgd wordt.

Wat me al gelijk in het begin overvalt is hoe vreselijk het moet zijn om volkomen afhankelijk te zijn van alcohol. Hoe dat alles bepalend is voor het verdere verloop van je dag. En dat dag in dag uit, zonder zicht op verbetering! Ik vind het schrijnend om te lezen hoe Ria haar kinderen verwaarloost en toch draag ik haar een warm hart toe. Ze beseft wat ze haar kinderen aandoet, maar is niet bij machte om het te veranderen en juist dat besef maakt dat ik haar ook heel liefdevol vind ten opzichte van haar kinderen. Je voelt dat ze echt alles voor haar kinderen wil doen, maar slaat de plank steeds mis door de foute keuzes die ze maakt.

Imke is twee jaar en het wordt al snel duidelijk hoe zij wat zorg betreft op haar zusje van vier leunt, die die zorg liefdevol op zich neemt. Een meisje van vier, wat door haar leven al zoveel ouder is dan het zou moeten zijn. Eens meisje van vier die die veel te grote verantwoordelijkheid op haar kleine schoudertjes draagt.

Het tweede deel uit het boek wordt verteld vanuit het perspectief van jasmijn. Ze is dan zes jaar en haar loyaliteit ten aanzicht van haar moeder is groot. Voor alles wat er misgaat heeft ze wel een verklaring en ze neemt haar moeder niets kwalijk. Ik betrap me er zelf op dat ik die meisjes graag uit hun nare situatie wil halen en ze weer kind wil laten zijn.

Wat me raakt is hoe beschermend Jasmijn is ten aanzien van Imke en tegelijkertijd maakt dat pijnlijk duidelijk hoe geparentificeerd Jasmijn is. Hoe ze beslissingen neemt en doet wat haar goed lijkt, zelfs al gaat dat ten koste van haar zelf.

Er zijn momenten dat ik wil dat Jasmijn gewoon eerlijk zegt hoe het er bij hen thuis aan toe gaat. Het is voor mij sowieso een raadsel dat deze hele situatie maar door kan gaan, ondanks dat de kinderbescherming regelmatig bij hen thuiskomt. Ik kan dan ook alleen maar mijn bewondering uitspreken voor het feit hoe de kinderen zich staande houden, verre van ideaal, maar ze doen het toch maar!

Conclusie:

Hoewel het makkelijke taalgebruik me soms tegen ging staan, zelfs wat irritatie opriep, kan ik toch niets anders zeggen dan dat het verhaal ongelooflijk triest is en eigenlijk alleen maar verliezers kent. Het maakt pijnlijk duidelijk hoe alle partijen er onder lijden en allemaal niets liever zouden willen dan dat het anders zou gaan. Kortom een verhaal waarin duidelijk wordt wat kindermishandeling en verwaarlozing doet met iemand, maar ook een verhaal waarin je je realiseert hoe veerkrachtig kinderen zijn, hoe verdrietig ook. Ik hoop ooit nog te lezen hoe het verder is gegaan!

Vier sterren voor Wodka & Ranja.

Riejanne Zwiers.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Riejanne las: Je bent niet alleen-Isa Hoes en Merlijn Kamerling****

Met dank aan Uitgeverij Boekerij voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Isa Hoes & Merlijn Kamerling

Genre: Literaire non-fictie algemeen NUR/320

Aantal pagina’s: 223

Verschijningsdatum: 1 maart 2022

Over de auteur:

Isa Hoes (1967) is actrice en schrijfster. Ze speelde onder meer in Goede tijden, slechte tijdenDe gelukkige huisvrouwCelblok H en Rozengeur & Wodka Lime. Haar eerste boek Toen ik je zag (2013) stond wekenlang op nummer 1 in de Bestseller 60 en er zijn inmiddels meer dan 350.000 exemplaren van verkocht. 

Merlijn Kamerling (1998) groeide op in het dorpje Zevenhoven, waar hij tot zijn elfde met zijn ouders, Antonie Kamerling en Isa Hoes, en zijn zusje Vlinder woonde. Na de tragische dood van zijn vader verhuisden Merlijn, Vlinder en Isa naar Amsterdam. In zijn eerste boek Nu ik je zie (2020) ging hij op zoek naar een completer beeld van zijn vader. Er zijn inmiddels 40.000 exemplaren van verkocht.

https://www.boekerij.nl/

Achterflap:

In hun eerste gezamenlijke boek Je bent niet alleen beschrijven moeder Isa Hoes en zoon Merlijn Kamerling hoe het is om te rouwen om iemand die heel dicht bij je stond. Zo dichtbij dat door het wegvallen van die persoon je leven totaal anders wordt. In het geval van Isa en Merlijn was die persoon een echtgenoot en vader, Antonie Kamerling, maar dit boek is herkenbaar voor iedereen die een broer, zus, kind, ouder of partner verloren heeft. Isa en Merlijn reiken handvatten aan om met zulk intens verdriet om te gaan. Ze beschrijven hoe zij hun grote verlies hebben moeten verwerken. Ze gaan in op de verschillende fases van rouw, hoe je dicht bij jezelf kunt blijven, hoe je grenzen aan kunt geven, hoe je je voorbereidt op de klappen die nog gaan komen, hoe je het verstikkende verdriet niet de overhand laat krijgen, maar ook hoe je leert er niet voor weg te lopen.

Hoe kun je het beste handelen als een familielid, vriend of collega een naaste verliest? Wat zou je kunnen zeggen en voor welke adviezen of opmerkingen is het nog te vroeg? Ze vertellen over de waardevolle betekenis van kleine gebaren en het averechtse effect dat grote gebaren kunnen hebben, al zijn ze nog zo goedbedoeld. Zelfs de mensen die absoluut niet met het verdriet van een ander om kunnen gaan, weten na het lezen van dit boek hoe ze toch een waardevolle bijdrage aan iemands rouwproces kunnen leveren. Want soms is het zwijgzaam bereiden van een simpele maaltijd ruim voldoende om te laten weten: je bent niet alleen.

Ook gaan Isa en Merlijn in gesprek over de verschillende vormen van rouw met Kluun en zijn dochter Eva, met Humberto Tan, met Xandra en Lola Brood, met Marjan Huydts over haar dochter Fréderique, en met Edwin Spee en Julian van de Kamp, de weduwnaar en zoon van Bibian Mentel.

Mening:

Wow, wat een liefdevol geschreven boek. Het eerste hoofdstuk voelt als een warme deken en komt gelijk binnen! Wat ik vooral heel mooi vind is dat er geen oordeel gegeven wordt en er benadrukt wordt dat er geen goed of fout is aan wat je voelt. Dat een ieder zijn eigen rouwproces heeft en dat dat ook gewoon mag.

Het zijn korte hoofdstukjes vanuit Isa, Merlijn en vanuit hen samen en ondanks dat het een zwaar onderwerp is voelt het niet zwaar. Alle fases van het rouwen komen aan bod en het geeft ons een mooi inkijkje in hoe zij dat ervaren hebben. Daarnaast schuwen ze het niet om eerlijk naar zichzelf in het rouwproces te kijken, waardoor je een heel openhartig verhaal leest.

De gesprekken die ze met anderen voeren vind ik hartverwarmend. Het is mooi om te lezen hoe ze elkaar vinden in die gemeenschappelijke deler, namelijk het verdriet om het verlies van iemand. Daarnaast blijkt uit elk gesprek hoeveel respect ze voor elkaar hebben, ongeacht de dingen die gezegd worden en de keuzes die men maakt met betrekking tot de overledene en de manier van rouwen.

Ik vind het prachtig hoe Isa benadrukt dat je naast verdriet en rouw ook gewoon leuke dingen mag doen en geluk mag ervaren. Iets waar veel mensen vaak moeite hebben, omdat dan gelijk het schuldgevoel overheerst en het lijkt alsof je de overledene vergeet.

Wat voor velen misschien heel prettig is om te lezen is dat er in dit boek ook gesproken wordt over hoe bevrijdend de dood ook kan voelen. De opluchting die je kan voelen omdat het lijden van een dierbare eindelijk voorbij is, wat ook weer voor een schuldgevoel kan zorgen, maar hier in dit boek lees je gewoon dat het oké is. Het is geen of/of, maar en/en en ik denk dat velen daar wat aan kunnen hebben.

In dit boek worden verschillende muzieknummers aangehaald en al die liedjes zijn verzameld in een Spotify playlist die je heel makkelijk terug kunt vinden door de code te scannen. Een mooie toevoeging aan het boek!

Conclusie:

Isa en Merlijn hebben een prachtig boek geschreven, waarin velen zich zullen herkennen, maar ook voelen dat hun verdriet erkent wordt. Dat er geen tijd staat voor rouw en dat het gewoon oké is om je verdrietig te voelen. Het biedt inzicht, maar voelt daarnaast ook als een troostende arm om je heen.

Vier sterren voor Je bent niet alleen.

Riejanne Zwiers.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: De Prosecco dagboeken-Ruud van Gessel****

Dank aan Ruud van Gessel voor het recensie-exemplaar.

Uitgever: De Kring

Serie: Bubbel-trilogie deel één

Genre: Populaire fictie / NUR 340

Aantal pagina’s: 288

Verschijningsdatum: mei 2021

Over de auteur:

Ruud van Gessel is regisseur en schreef eerder boeken als Veertig! Alles over de magische leeftijd bij de gelijknamige televisieserie van de NCRV. Daarnaast schrijft en fotografeert hij voor glossy’s als Italië Magazine en Méditeranée. Hij is juryvoorzitter van de Visser-Neerlandia Prijs voor Scenario. Hij werkt aan een ‘bubbel-trilogie’, waarvan De Prosecco dagboeken het eerste deel is.

http://www.uitgeverijdekring.nl

Achterflap:

Helena, een vrouw van in de dertig met een kinderwens, is na het beëindigen van haar relatie afgereisd naar Italië. Als de hippe influencer Wineonheels reist ze langs diverse wijnboeren om haar miljoenen volgers wereldwijd verslag te doen van de beste prosecco. Haar liefde voor wijn is net zo groot als haar passie voor de mannen die deze wijnen maken.

Voor één man wordt ze gewaarschuwd: Alberico Brunatoni, die in de streek Il prosecco dittatore del mondo wordt genoemd, de prosecco-dictator. Hij wordt gehaat om zijn onbuigzame, trotse karakter en benijd om zijn goed verkopende prosecco. Na zijn echtscheiding heeft Brunatoni vrouwen uit zijn leven gebannen. Wanneer Wineonheels op zijn pad komt om kritische vragen te stellen over zijn controversiële manier van wijnoogsten, kruisen de twee de degens.

Deze Storia d’amore speelt zich af in de heuvelrijke Veneto, dé prosecco-regio van Italië.

Mening:

Wie denkt met De Prosecco dagboeken heerlijk weg te gaan zwijmelen in Italië heeft het goed maar ook niet goed. De zwijmelfactor in deze roman is in die zin namelijk laag, maar dat maakt dit boek dan ook direct weer heel eigen, volwassen, met her en der Italiaanse termen en absoluut genieten! Feelgood, maar dan anders.

Geen zoetsappigheid dus, maar wat dan wel? Allereerst een pracht van een schrijfstijl. Van Gessel beheerst een kundige pen en zet dit verhaal met prachtige verwoordingen vanuit wisselende perspectieven filmisch neer. Met name Alberico komt in dit verhaal qua beleving en uitdieping het meest aan bod en de uitvoering hiervan is gewoon bijzonder goed. Italië, de cultuur, de omgeving, deze sfeer. Het bubbelt en bruist je vanaf de bladzijdes tegemoet en wat een zaligheid je hier in te begeven.

Rondom Alberico wordt het verhaal vanaf zijn geboorte opgebouwd en dat brengt fantastische personages met zich mee. Zijn ouders, Lorena, het is alsof ze echt bestaan. Het gedeelte vanuit de mysterieuze werknemer is origineel en ook de hoofdstukken vanuit de psychiater zijn een verrijking en zo her en der echt bizar goed geschreven. Nergens is het moeilijk schakelen en gedurende dit leesfeest zit je al genietend wel natuurlijk stiekem te hopen op dat moment wanneer Wineonheels Alberico zal gaan ontmoeten.  

Wineoneheels, onze influencer met achterlijk veel volgers steelt al snel je hart. Helena dus, hoofdpersonage nummer twee,  is naast al haar succes zoekende en met deze wijze van zoeken palmt ze me gewoon in. Wie is ze, waar stond ze en waar wil ze staan? De Prosecco-dictator en de wijnjournaliste; deze twee lijnen zullen elkaar onherroepelijk kruisen en de onderliggende spanning wanneer en hoe dit dan zal gebeuren maakte me tijdens het lezen al grijnzend behoorlijk verwachtingsvol.

Aan de ene kant miste ik in het laatste deel net even de peper om het een keertje scherper te maken. Aan de andere kant past deze wijze bij deze stijl en blijft het eigen. Ik sla als een zeer gelukkig lezer dit boek dicht en kan me nu al verheugen op het volgende deel in deze Bubbel-trilogie dat deze zomer zal verschijnen. De Champagne dagboeken it isss!

Conclusie:

No nonsens genieten van een ronduit prachtig geschreven liefdesverhaal met inhoud. Bellissimo!

Vier dikke stralende sterren oftewel een 8/10 voor De Prosecco dagboeken.

Karin Meinen.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: De som van jou en mij-Cecelia Ahern****

Met dank aan Uitgeverij LS Amsterdam voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Cecelia Ahern

Oorspronkelijke titel: Freckles

Vertaling: Maya Denneman en Daniëlle Stensen

Genre: Vertaalde literaire roman, novelle / NUR 302

Aantal pagina’s: 331

Verschijningsdatum: 25 januari 2022

Over de auteur:

De Ierse Cecelia Ahern is een internationale bestsellerauteur, onder andere van de klassieker P.S. I Love You, die ook werd verfilmd. Haar werk verschijnt in meer dan veertig landen. De som van jou en mij is haar achttiende roman.

http://www.lsamsterdam.nl

Achterflap:

Allegra groeide op bij haar vader. Nu heeft ze een gedurfde stap gezet en is ze verhuisd naar Dublin om haar moeder te zoeken. Daar leeft ze een teruggetrokken leven als parkeerwacht en laat niemand bij zich in de buurt komen. Maar wanneer op een dag een Ferrari-coureur haar zegt dat iedereen een mix is van de vijf mensen met wie ze de meeste tijd doorbrengen, begint Allegra te twijfelen aan haar zorgvuldig afgeschermde bestaan – heeft zij die vijf mensen wel? Wie zijn de belangrijkste mensen in haar leven? Een sprankelende zoektocht begint.

Een buitenstaander op zoek naar mensen die ze kan vertrouwen. Een fascinerende vraag die iedereen aan het denken zet. De som van jou en mij is een onvergetelijk verhaal over menselijke verbondenheid, vriendschap en de zoektocht naar identiteit.

Mening:

Zo leuk om zo open een boek in te stappen, want ik had eigenlijk geen idee hoe dit verhaal gebracht zou worden. Hoe hoog is het Feelgood en / of het romantische Chicklit gehalte? Die termen laat ik eigenlijk gewoon even varen.  De som van jou en mij is een prachtige roman die vanuit een fantastisch gegeven neergezet is.

Wat dit verhaal heel sterk maakt zijn de personages en dan met stip ook Allegra aka Freckles. Door de meer dan mooie, filmische en volwassen stijl, doorspekt met mooie metaforen, word ik vanaf de proloog dit verhaal ingetrokken. Wat een origineel en prachtig begin zeg.

Uitdieping ten top ook want je leert Allegra stap voor stap steeds beter en beter kennen en ze steelt gewoon je hart. Haar doe-en denkwijze, haar sterke band met Pops en haar zoektocht naar haar moeder zijn ingrediënten waar je leeshonger continu door aangewakkerd wordt en alle soorten van emoties bij je losgemaakt worden.

Tot daar dan DE vraag verschijnt die op de achterflap al mijn volle aandacht wist te pakken. Wie zijn die vijf mensen in je leven met wie je het meest tijd doorbrengt en waarvan jij dan een mix zou zijn? Het is de voorzet naar weer een zoektocht van Allegra en och jonges wat pakt ze dat dapper, maar soms ook naïef en goedgelovig aan.

Dit gegeven brengt je in haar wereld als parkeerwacht, wat te grappige momenten ook met zich meebrengt, en het brengt je een collage aan personages. De meeste op eigen wijze ontzettend sympathiek en natuurlijk zijn er ook de galbakken. Mennn je zou ze zo zelf over de balie willen trekken en je hoopt dat Freckles weerbaar genoeg zal zijn om dit zelf te kunnen doen. En wanneer alles dan tegen lijkt te zitten…naja het is nooit zo donker of het wordt wel weer licht en het liet me breeduit grijnzen en glunderen. Toch niet helemaal naïef, eat this!

Het is luchtig, maar absoluut met goede inhoud. Volwassen en toch ook jeugdig. Voldoende serieus en toch niet zwaar of heel diepzinnig. Dit is Feelgood waarbij de personages het onderhoudende verhaal dragen en de belevenissen van Allegra je op veel vlakken weten te raken. Ik heb echt genoten en zeker ook van dit einde!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Spanning: 3.5

Psychologie: 5

Plot: 4

Originaliteit: 4

Leesplezier: 4

Maakt vier stralende sterren voor De som van jou en mij.

Karin Meinen.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Riejanne las: Vlucht!-Marcella Kleine*****

Met dank aan Marcella Kleine voor het recensie-exemplaar.

Genre: Roman, waargebeurde verhalen / NUR 402

Aantal pagina’s : 289

Verschijningsdatum: november 2021

Over de auteur:

Als schrijfster van fictie laat ik de personages in mijn boeken balanceren op de dunne scheidslijn tussen goed en kwaad.

Schrijven is iets wonderlijks: telkens weer ervaar ik dat de personages het verhaal van mij overnemen en dat ik het slechts mag uittypen.

Mijn passie ligt bij het schrijven van psychologische thrillers. Een uitstapje naar een ander genre schuw ik echter niet: waargebeurde verhalen, romans op basis van ware gebeurtenissen en zelfs kleuterverhaaltjes.

http://www.marcellakleine.nl )

Achterflap:

Over onderdrukking, prostitutie en het verlangen naar geluk. Gebaseerd op ware gebeurtenissen

Na een moeilijke jeugd valt Esther als een blok voor de drugsverslaafde Melvin op wie zij in de jeugdinstelling al heimelijk verliefd was. Als Melvin verder afglijdt, voelt zij zich gedwongen een keuze te maken: samen de afgrond in of alleen verdergaan.

Haar verlangen naar een stabiel gezinsleven doet haar uiteindelijk in de prostitutie belanden. Pas wanneer Esther in haar wanhoop tot gebed komt, durft zij in opstand te komen tegen de dagelijkse vernederingen. Maar ook dan blijkt ze niet veilig te zijn voor haar gewelddadige echtgenoot en moet zij met hun kinderen vluchten.

Staat Esther ooit een beter leven te wachten?

Mening:

Vlucht! begint met een proloog die me recht in het hart raakt. In dit korte stukje wordt pijnlijk duidelijk hoe machteloos Esther is en ik wil gelijk verder lezen. Kleine heeft een fijne schrijfstijl, waardoor je gelijk het verhaal ingezogen wordt.

Het heden wordt afgewisseld met korte stukjes uit het verleden die me treffen als een mokerslag. We leren Esther kennen als klein meisje en dan vooral alle ontberingen die ze heeft moeten doorstaan. Bij een aantal stukjes kromp ik gewoon in elkaar. Ze draagt de zorg voor haar zusje en probeert haar voortdurend uit de luwte te halen, met alle gevolgen van dien.

Op haar werk ontmoet ze Melvin, haar vroegere liefde, en op slag is ze weer verliefd. Ze krijgen een relatie, maar al snel wordt duidelijk dat Melvin zijn drugsverslaving niet op wil/kan geven voor Esther. Wat vind ik haar dapper als ze -ondanks haar gevoelens voor hem- een punt achter de relatie zet, omdat ze iets van haar leven wil maken.

Ze ontmoet haar man en vanaf dat moment wordt het steeds duidelijker hoe ze de gevolgen, al dan niet bewust, van haar verleden met zich meedraagt. Esther maakt keuzes die niet altijd goed voor haar zijn, die velen misschien niet begrijpen, maar gezien haar verleden snap ik die keuzes wel. Toch gun ik haar zoveel beter en het raakt me om te lezen hoe makkelijk ze eigenlijk in hetzelfde patroon als haar jeugd terecht komt met als groot dieptepunt de prostitutie.

Het moment dat ze de eerste keer met een klant meegaat vliegt me echt naar de keel. Kleine weet dat heel beklemmend en voelbaar te beschrijven. Het is hartverscheurend hoe ze dit alles ondergaat en vooral ook hoelang die periode duurt. De vernederingen die ze dagelijks over zich heen krijgt zijn weerzinwekkend en ik kreeg steeds sterker het gevoel dat ik haar heel graag uit dat leven weg wilde halen.

Als Esther de kracht heeft om haar man te verlaten maakt mijn hart een sprongetje en hoop ik alleen maar dat ze nu echt voor zichzelf durft te kiezen. Wat een moedig besluit!

Ik heb bewondering voor de manier waarop Esther haar kinderen zoveel mogelijk probeerde te beschermen en hen het leven wilde geven dat ze zelf nooit gehad heeft. Hoe ze patronen doorbrak, puur op wilskracht, en haar kinderen gaf wat ze zelf altijd gemist heeft, namelijk een stabiel en veilig leven.

Wat het schrijven van Kleine betreft zag ik ook een mooie groei. Daar waar ze in een vorig boek nog de neiging had om veel herhalend te schrijven, was daar in dit boek totaal geen sprake van, level up!

Vijf stralende sterren voor Vlucht!

Riejanne Zwiers.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: Geluk is een mindset-Frank Krake

Met dank aan Uitgeverij Achtbaan voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Frank Krake

Genre: Non-fictie informatief/professioneel algemeen / NUR 600

Aantal pagina’s: 246

Verschijningsdatum: november 2021

Over de auteur:

Frank Krake (1968) publiceerde bestsellers als Menthol, De laatste getuige en Hannelore. In Nederland werden meer dan 100.000 boeken verkocht en zijn werk verscheen in zeven talen.

http://www.uitgeverijachtbaan.nl

Achterflap:

Bepaal je eigen geluk

Even een schakelaar omzetten naar de modus geluk, succes of welbehagen en het leven lacht je toe. Het klinkt zo eenvoudig, maar is het dat ook?

Geluk is een mindset is vooral een praktisch boek, het bevat levenslessen en handvaten voor persoonlijk geluk en succes, die u als lezer zelf uit het verhaal kunt destilleren. Onderzoek wijst uit dat de inhoud op die manier veel beter in ons brein wordt verankerd dan bij het oplepelen van lijstjes met tips & tricks.

Bestsellerauteur Frank Krake schrijft in deze autobiografie over hoe om te gaan met tegenslagen, hoe negatieve gebeurtenissen om te buigen in positieve energie, hoe geluk af te dwingen in het streven naar succes en hoe simpelweg gelukkig te zijn. Hij concludeert dat geluk een mindset is, en dat de sleutel tot het bereiken van het ultieme geluk vooral bij jezelf ligt.

Mening:

Geluk is een mindset maakte me nieuwsgierig. We hebben zelf een eigen bedrijf dus op het gebied van ondernemen ligt zeker alvast interesse. Daarnaast klinkt het super om uit een persoonlijk verhaal eigen lessen te kunnen trekken.

De wijze van brengen is wennen. Frank praat over Frank en dat voelt even niet soepel. De stijl zelf is dat zeker wel. Het leest prima weg en het is voor iedereen een heel begrijpelijk verhaal. Allereerst diep respect voor deze ondernemer. Frank vertelt zijn verhaal vanaf dag één als directeur van tuinmeubelen bedrijf Unimeta.

Het is vervolgens een reeks aan rampen die keer op keer zakelijke genadeloze nekslagen met zich meebrengt. Van de vuurwerkramp, tot 9/11, Frank is elke keer genoodzaakt de boel rendabel te houden en doet dit ook echt fenomenaal. Petje af. Dit is vakmanschap, echt heel cool en dat hij met hersens uitdelen vooraan stond is duidelijk, wat een pracht van een intellect!

De gedetailleerde beschrijving van dit zakendoen en het steeds weer moeten oplossen van flinke problematiek weet niet altijd mijn aandacht vast te houden. Daar komt tussendoor wel wat emotie bij kijken, maar het verhaal blijft wat dat betreft vooral klinisch en ook echt vanuit een heel nuchter persoon beschreven. Spannend wordt het eigenlijk nergens, het is overall gezien van een eentonige aard. De inhoud van een voetbalmagazine had Frank van mij achterwege mogen laten al schoot ik er ook van in de lach en diende het later zeker zijn doel. Ook de droge toegevoegde humor houdt het her en der wat smeuïg.

Over de helft begin ik echt interesse te verliezen. Wat ik zei, ik heb respect voor het karakter, het doorzettingsvermogen, het trouble shooten. Maar deze volledige werkverslaving die structureel ten koste gaat van het hele gezin, het gaat me bijna irriteren hoe dit alles opslokt, zelfs nog op vakantie. Een thuisfront moet achter een onderneming staan, teamwork makes the dream work, maar hier gaan toch wel belangrijke gezinsjaren verloren en dit is allemaal wel héél tolerant. Het is noodzakelijk, een gedwongen gang van zaken, maar positief voelt dit niet. Was het het allemaal waard? Dat denk ik zeker wel, niet dat ik dat voor een ander in heb te vullen maar wanneer geluk behaald is, dan heb je het heel erg goed gedaan. Wanneer er echt nood aan de man is staat Frank waar hij wezen moet en de totale uitkomst doet gewoon ontzettend goed en is ook gewoon zó ontzettend verdiend. Toch nog een heel positief gevoel whoop!

Wat een prachtig eind en wat ontzettend leuk om dit stuk achter Frank Krake te weten nu. Ook leuk, dit is het eerste boek dat me tot googelen bracht. Tita Tuinmeubelen, Unimeta, Bukatchi. Dat sponsorverhaal ook! Je weet natuurlijk dat dit gebeurd is maar om dan zulke artikelen ook echt te zien, gewoon super. Al is dit dan niet direct mijn genre, moest ik her en der mijn best doen om verder te lezen en haal ik er achteraf niet uit wat ik verwacht had, ik vind het echt gaaf om deze achtergrond nu te kennen. Frank, je bent een prachtkerel en zakenman ten top.

Karin Meinen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: Voordat je wist wie ik was-Jacqueline Bublitz*****

Met dank aan Uitgeverij Nieuw Amsterdam voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Jacqueline Bublitz

Oorspronkelijke titel: Before You Knew My Name

Vertaling: Mariella Duindam

Genre: Vertaalde literaire roman, novelle / NUR 302

Aantal pagina’s: 303

Verschijningsdatum: 28 september 2021

Over de auteur:

Jacqueline Bublitz is schrijver en feministe en komt uit Nieuw-Zeeland. Voordat je wist wie ik was is haar debuut, dat ze schreef na een zomer in New York die ze doorbracht in het mortuarium en de donkere hoekjes van het park (en van de menselijke geest).

http://www.nieuwamsterdam.nl

Achterflap:

Toen Alice Lee aankwam in New York was ze op zoek naar een frisse start. Nu, een maand later, is ze het ongeïdentificeerde slachtoffer van een moord.

Ook Ruby Jones probeert opnieuw te beginnen. Nadat ze de halve wereld over is gereisd voelt ze zich eenzamer dan ooit. Maar dan vindt ze het lichaam van Alice aan de oever van de Hudson. Ruby raakt gefascineerd door Alice en kan haar niet meer loslaten. Ze wil weten wie deze jonge vrouw is, en haar het einde geven dat ze verdient.

Voordat je wist wie ik was is niet alleen een spannende whodunit – deze krachtige, hoopvolle roman is ook een eerbetoon aan de ijzersterke band tussen vrouwen.

Mening:

BAM wat een introductie! Een zeldzaamheid: wat een insteek vanuit Alice Lee en wat een bi-zar goede en mooie schrijfstijl. Hoe is het mogelijk. In een enkele bladzijde weet Bublitz me steil achterover te blazen en dit gaat tot de laatste bladzijde niet meer veranderen ook.

Wat is dit een intens en intens goed boek. Maar zelden gebeurt het me dat tijdens het lezen emoties echt in de brand worden gezet en nu gebeurt het keer op keer. Ik absorbeer de letters, want dit is genieten van hoge kwaliteit. Dit vertraagt op die uniek mooie manier het lezen, want elk dingetje, elk gevoel, elke kennismaking is belangrijk, is verdrietig of prachtig en je wil gewoon niks missen.  In de ik-vorm vertelt Alice Lee haar geschiedenis en het verleden smelt als boter samen met het heden. Daarnaast vloeit dit moeiteloos over naar het perspectief vanuit Ruby daar dit in de derde persoon geschreven is, om vervolgens weer moeiteloos over te worden genomen door Alice Lee met haar helicopterblik. Wat is dit bijzonder!

Twee vrouwen die tegelijkertijd hun eigen vlucht maken naar New York. Twee vrouwen die elkaar nooit zullen ontmoeten maar die compleet samensmelten, hoe kan dat? Het kan, en hoe. Deze trant.. Och jonges wat uniek en beeldschoon. Naast Alice en Ruby maken ook de overige personages een eigen diepe indruk. Nieuwe vriendschappen weten eenzaamheid te verdringen maar dat niet alleen. Het geeft dialogen met een grote D. Al sparrend komen fantastische visies en filosofieën voorbij en dit is sowieso ook wel kenmerkend voor het hele boek. Bublitz weet regelmatig maatschappelijk moraal, zeker ook met betrekking tot vrouwen, op duidelijke maar respectvolle wijze aan te stippen en in passages door te laten sijpelen.

Het thrillergehalte is hoog en vooral richting einde zit ik echt bang en met gekromde tenen te lezen. Allekeizers wat spannend want dat waarvan je dacht: nee kom op, die kant zal het toch niet opgaan….naja, daar gaat het dus wel heen!

Dreiging ten top en dan wat als? Eigenlijk brengen Alice Lee en Ruby je alles. Dit staat bol van vriendschap, van verlies. Van hoop en geluk maar ook van verdriet. Van misdaad, van onbreekbare banden, van ontplooiing en het heeft DIE diepgang waar ik helemaal in verdwijn en ook van bij moet komen. Hoe kan dit in hemelsnaam een debuut zijn?

Diepe, diepe buiging en petje tien keer af.

Conclusie:

Vijf sterren op alle fronten. Voordat je wist wie ik was blijft voor altijd in mijn geheugen gegrift.

Karin Meinen.

PS Als ik dan nog één advies en / of wens zou hebben: verfilm dit boek.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Riejanne las: Meisje 4.1.8 – Annette van Gelder / Eric Bankras

Met dank aan Uitgeverij Palmslag voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Annette van Gelder, Eric Bankras

Uitgever: Palmslag

Genre: Waargebeurde verhalen / NUR 402

Aantal pagina’s: 119

Verschijningsdatum: 19 april 2021

Over de auteur:

Eric Bankras vindt zijn rust en inspiratie op het platteland, maar werkt nog steeds graag in de grote steden. Zijn brede interesse in de mensheid en de wereld om hem heen prikkelen zijn enthousiasme voor veel verschillende onderwerpen. Hij heeft echter een passie voor het verhaal waarin gerechtigheid en het niet ontlopen van verantwoordelijkheden centraal staan. Hier schrijft hij over zonder terughoudendheid en hij schuwt noch de waarheid, noch scherp sociaal commentaar. Met zijn beeldende schrijfstijl schetst hij de harde en soms pijnlijke wereld, waarheen hij de lezer aan de hand meeneemt.

http://www.palmslag.nl

Achterflap:

Het verhaal van Annette begint bij haar jeugd. Ze komt uit een liefdeloos gezin en raakt in de ban van Pipa als een kennis haar introduceert. Al snel komt ze terecht in een hel van geweld, misbruik en een moordpoging. Wat is er nou echt gebeurd en wat heeft het voor impact op haar? Lees hoe Annette in deze situatie belandt, hoe ze thuis een masker draagt en hoe ze uiteindelijk weet te ontkomen.

Meisje 4.1.8 is het debuut van Eric Bankras en in het boek vertelt Annette het waargebeurde verhaal van hoe zij als tiener slachtoffer werd van een loverboy.

In 2008 is de dader, een jongen met de bijnaam Pipa, veroordeeld tot vier jaar cel en TBS. Annettes verhaal is rauw, hard en grimmig, maar een verhaal dat verteld moet worden.

Mening:

Meisje 4.1.8 begint met een proloog waarin een heldere uitleg staat over de waarheid van het verhaal. Mooi om te lezen hoe ze vertelt dat het haar waarheid en beleving is. Daarnaast geeft ze duidelijk aan dat er ook delen zijn met aannames gebaseerd op haar eigen waarneming en de verklaring van anderen. Dit triggert me gelijk, omdat het getuigt van inzicht en me gelijk het gevoel geeft dat het er in dit boek niet omgaat om een ‘mooi’ verhaal te vertellen, maar gewoon een reëel beeld te schetsen.

Het verhaal is opgedeeld in verschillende leeftijdscategorieën. De hoofdstukjes zijn niet al te lang en lezen vlot weg. Vanaf het begin is het gelijk duidelijk hoeveel Annette thuis tekort komt, wat ook maakt dat je snapt dat ze in deze wereld terecht is gekomen.

Via een vriendin komt ze in contact met Pipa en ik kan me niet aan het gevoel onttrekken dat deze vriendin wist wat ze deed. Het voelde alsof deze vriendin bewust aan het ronselen was voor Pipa. Annette is meteen helemaal in de ban van deze man en eigenlijk is dan gelijk al duidelijk dat er geen weg meer terug is.  

Pipa schuwt geen geweld en als hij het gevoel heeft dat Annette bij hem weg wil gaan slaan alle stoppen door en wat heb ik dan met haar te doen. Het idee dat je overgeleverd bent aan een ander en totaal geen controle meer hebt over je eigen leven voelt heel beklemmend.

Hoewel het verhaal gruwelijk is voelt het soms toch alsof het wat oppervlakkig beschreven wordt en heb ik het gevoel dat er wat dat betreft nog meer uitgehaald had kunnen worden. Desondanks waardeer ik de openheid waarmee Annette naar zichzelf durft te kijken enorm. Het besef dat bepaalde mensen gewoon extra vatbaar zijn om in dit soort situaties terecht te komen is denk ik voor velen herkenbaar en verhelderend. Wat mij betreft is dit ook een boek wat ze op middelbare scholen zouden moeten lezen, zodat ze de signalen herkennen, maar ook zien dat er altijd een weg terug is, hoe uitzichtloos het soms ook lijkt.

Drie en halve sterren voor Meisje 4.1.8

Riejanne Zwiers.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂