Myrtle ( 15 ) las: Hot Mess-Lucy Vine*****

Auteur: Lucy Vine

Oorspronkelijke titel: Hot Mess

Vertaling: Monique Eggermont

Uitgever: A.W. Bruna

Aantal pagina’s: 317

Genre: Roman / NUR 302

Verschijningsdatum: oktober 2017

Over de auteur:

Lucy Vine werkt als freelance journalist in Londen. Ze schrijft regelmatig voor Grazia, Heat, Cosmo, Stylist en Marie Claire, en heeft een wekelijkse column op Grazia Daily. Omdat ze knettergek werd van alle mierzoete ‘ze leefden nog lang en gelukkig’-romcoms, besloot ze om zelf iets te schrijven. Hot Mess is het resultaat.

( www.awbruna.nl )

Cover:

Toen ik terugkwam van school en Hot Mess op de eettafel zag liggen vroeg ik gelijk aan mama of ik het boek mocht lezen. De cover past perfect bij het boek en is echt gaaf gemaakt. De grote roze letters met binnenin de witte stippen en dan de nepwimpers met diamanten, geweldig gedaan. Wat ik een leuk detail vind is dat er één wimperhaar niet meer vast zit, dat maakt het echt helemaal compleet. Ja, je zou zeker kunnen zeggen dat dit boek mijn aandacht trok.

De achterflap:

Hot Mess [zn.] – een aantrekkelijk persoon, die zich regelmatig in een staat van chaos bevindt.

Heb je weleens aan een zondagse brunch gezeten terwijl je nog rook naar zaterdagnacht? Regelmatig je bed, Netflix en pizza verkozen boven menselijk contact? Of nog steeds de huur van je muffe appartement niet opgezegd omdat hij zo lekker goedkoop is? Ontmoet je soulmate, Ellie Knight.

Haar leven… loopt niet bepaald zoals gepland. Ze haat haar baan, haar vrienden beginnen allemaal te settelen en zich voort te planten, en haar huisgenoten zijn ronduit bizar. Sommigen zullen Ellie omschrijven als een ‘hot mess’. Maar wie heeft wél alles perfect voor elkaar?

Hot Mess is een schaamteloos grappig verhaal met een heldin waar velen zich in zullen herkennen: Ellie – een moderne Carrie Bradshaw meets Bridget Jones.

Mijn mening:

De laatste tijd heb ik vooral spannende Young Adult boeken gelezen, wat ik erg leuk vind, maar wat zijn dit soort boeken toch ook echt leuk! Ik heb hardop gelachen en echt genoten, dat de grappen wat lomp waren soms vond ik echt geweldig. Vanaf de eerste bladzijde kon ik het boek al niet meer wegleggen, aan het begin van elk hoofdstuk omschrijft Ellie de locatie waar ze zich bevindt, en hoe ze dat doet vind ik gelijk al lollig.

Ellie houdt ontzettend veel van haar familie, ook van haar zus terwijl het best een kreng is. Ellie en haar vader zijn erg lief samen, ik vond het erg leuk om te lezen hoe zij voor elkaar zorgden en elkaar wouden helpen met alles. Wat ik grappig vond is hoe erg Ellie verschilde van haar zus, Jen, en hoeveel het dochtertje van Jen op Jen leek.

Ellie haat haar baan en haar collega Jackie, ook hoe ze daarmee omgaat is ontzettend grappig. Ze heeft ook een vriendin op haar werk, samen lachen ze om hun andere collega’s, de grapjes die gemaakt worden had ik zelf kunnen maken, dit is gewoon zo mijn humor!

Wanneer ze thuiskomt wordt alles niet beter, want ze woont in een vreselijk huis met een vreselijke kerel, waar ze zich op een of andere vreemde manier toch tot aangetrokken voelt, dit leidt ook weer tot hilarische momenten.

En dan als laatst heb je haar beste vriendin en vriend Sophie en Thomas, wat een bende van ellende zijn zij met z’n drieën, dat je denkt, dit kan niet goed gaan.

Kortom een ontzettend grappig en vooral leuk boek die ik je zeker zou aanraden!

Vijf sterren voor Hot Mess.

Myrtle Meinen.

Advertenties

Corina las: Uitstap-Tonny van Wijhe***1/2

Uitstap

Met dank aan Tonny van Wijhe voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Tonny van Wijhe

Aantal pagina’s: 55

Genre: Novelle

Verschijningsdatum: 18 april 2015

Over de auteur:

De spontane impuls om op pad te gaan, die de hoofdpersoon uit Uitstap overkomt, overkwam eigenlijk ook de auteur Tonny van Wijhe zelf.

“Ik heb eerder verhalen geschreven. Daarvan had ik altijd tevoren het begin, midden en eind helemaal uitgedacht. Het resultaat verraste dan ook niet. Met Uitstap heb ik mezelf laten verrassen: ik kreeg een idee en begon gewoon met schrijven, zonder precies te weten waar het me zou brengen. Een spannende ervaring!”

( Bron: www.tonnyvanwijhe.nl )

De cover:

Een beetje vreemd… in de winkel zou ik er zomaar aan voorbij kunnen lopen.

De achterflap:

Uit welk hout je ook gesneden bent,
aan het eind staat niemand stil.

Wat doe je als je nooit een gokje waagt en je gaat op zoek naar iets waarvan je niet eens weet dat je het zoekt? Dan laat je je tegen jouw natuur in leiden door de spontane impuls op pad te gaan!

Precies dat overkomt de hoofdpersoon uit Uitstap.

Wat drijft hem, waarom nu? Waarnaar is hij op zoek, waarom en hoe? Ontdek het samen met hem!

Mening:

Hoe beschrijf je je leeservaring van een Novelle van 55 bladzijdes zonder iets weg te geven? Ik vind het maar moeilijk, een verhaal over liefde, dood en het leven.
Tonny heeft een fijne schrijfstijl en laat je meedenken in het proces naar het einde van het verhaal. Waar raken de twee lijnen elkaar en hoe? Het is misschien niet uiterst origineel, maar zeer mooi in elkaar geweven door van Wijhe.

Alles komt aan bod in deze 55 bladzijdes en dat is knap gedaan, en op het eind heb je toch wel even de spreekwoordelijke brok in de keel.

Al met al zeer de moeite waard om deze uitstap te maken qua genre..

Drie en halve sterren.

Corina Nieuwenhuis.

Corina las: De tatoeëerder van Auschwitz-Heather Morris*****

De tatoeerder van Auswitch

Met dank aan Uitgeverij Harper Collins Holland voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Heather Morris

Uitgever: Harper Collins

Originele Titel: The tattooist of Auschwitz

Vertaler: Karin de Haas

Aantal pagina’s: 352

Genre: Roman 

Verschijningsdatum: 23 januari 2018

Over de auteur:

De Australische Heather Morris (1953), werkzaam in een ziekenhuis in Melbourne, heeft een aantal jaar scenario’s bestudeerd en geschreven. In 2003 werd zij voorgesteld
aan Lale (foto) omdat hij een verhaal zou hebben dat het meer dan waard was om te delen met de wereld. Vanaf die dag is haar leven veranderd en groeide hun vriendschap.
Lale heeft zijn verhalen over het concentratiekamp en zijn geliefde Gita (foto) met Heather gedeeld en daaruit vloeide een prachtig en aangrijpend boek. Er zijn al meerdere filmmaatschappijen geïnteresseerd in een verfilming van De tatoeëerder van Auschwitz.

( http://www.harpercollins.nl )

De cover:

Pakkend voor de titel en voor het genre. De kleurstellingen passen ook perfect.

De achterflap:

Het waargebeurde verhaal van de uitzonderlijke liefde tussen gevangenen 32407 en 34902

In april 1942 wordt een jonge Slowaakse Jood naar Auschwitz gedeporteerd. Lale Sokolov staat vanaf dan bekend als gevangene 32407. De SS-officieren benoemen hem tot “Tätowierer”, tatoeëerder. Tweeënhalf jaar lang is hij degene die van de duizenden gevangenen een nummer moet maken. Zoals van Gita, vanaf dan gevangene 34902. Terwijl hij gedwongen wordt haar te brandmerken, kerft hij haar naam in zijn hart. Na drie jaar wordt Gita op dodenmars gestuurd en komt Lale in een ander kamp terecht. Beiden weten te ontsnappen en gaan op zoek naar elkaar. Gedurende zeventig jaar zwijgen Lale en Gita over het begin van hun relatie. Pas na Gita’s dood durft Lale hun uitzonderlijke overleversverhaal te delen.

De tatoeëerder van Auschwitz toont de moed van twee jonge mensen en de kracht van liefde onder extreme omstandigheden.

Mening:

In een rustige, beeldende en respectvolle manier vertelt Heather het verhaal van Lale. Zoals vaker het geval met oorlogsverhalen en dan vooral die over Auschwitz, herken je veel en heb je soms het idee dat je het verhaal al “kent”. 

Uiteraard is dat niet het geval, en zit je ook bij dit verhaal met kippenvel op je lijf en vraag je je af hoe het ooit mogelijk was. Hoe kan een SS-officier het ene moment iemand zomaar voor de lol doodschieten en vijf minuten later een gevangene “beschermen”. Het blijft een bizar gegeven, en hoe veel ik er ook over lees, het blijft me raken.

Net als dat je in zulke bizarre omstandigheden zo verliefd kan worden, dat je aan de ene kant je leven op het spel zet om bij hem of haar te zijn, en aan de andere kant levensgevaarlijke dingen “vraagt” van anderen om toch te kunnen overleven. De saamhorigheid en het egoïsme liggen zo dicht tegen elkaar aan en het blijft niet te bevatten.

En dat heeft Heather in dit verhaal bijzonder mooi neergezet. Dat het verhaal uiteindelijk pas na zoveel jaren verteld wordt, is een gegeven dat we vaker zien met dit soort extreme verhalen, maar daarom niet minder waard om verteld te worden.

Vijf sterren voor De tatoeëerder van Auschwitz

Corina Nieuwenhuis.

Blogtour-Karin las: Koningslaan-Ellen Lina****1/2

Koningslaan

Met dank aan Uitgeverij Ellessy voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Ellen Lina

Uitgever: Ellessy

Aantal pagina’s: 328

Genre: Spannende liefdesroman

Verschijningsdatum: januari 2018

Over de auteur:

Ellen Lina-Rink werd in 1983 geboren in Arnhem. Na 3 jaar op Curaçao gewoond te hebben, woont ze sinds 2016 weer in Huissen, Nederland. De spannende liefdesroman Koningslaan is haar vijfde roman in de serie Ellessy Relax+.

( www.ellessy.nl )

Cover:

Zo dan. Lekker onheilspellend. Prachtige passende cover en het kleurgebruik spreekt me ook ontzettend aan. Mooi!

Achterflap:

Na het tragische overlijden van haar overspelige man, verhuist de tweeëndertigjarige Charlie van Amerongen met haar twee dochtertjes terug naar haar geboortedorp. Een nieuwe baan, een nieuwe woning, een nieuwe start. Charlie heeft een zwaar jaar achter de rug en heeft het nodig om het verleden achter zich te laten en opnieuw te beginnen. Alles lijkt goed te gaan. Haar huis aan de statige en populaire Koningslaan is prachtig, haar kinderen zijn blij, ze maakt vrienden, en haar werk – als juf van groep 3 op basisschool Koningsbos – bevalt haar goed. Het lukt haar zelfs om voorzichtig een nieuwe liefde toe te laten, de jonge Finn Bogers weet Charlie’s hart te veroveren. Voor het eerst sinds lange tijd durft ze weer gelukkig te zijn.

Helaas blijkt al snel dat niks is wat het lijkt en loopt alles mis. Haar nieuwe vrienden beginnen zich tegen haar te keren, ze raakt haar baan kwijt en haar huis voelt niet meer veilig. Zelfs haar eigen familie begint aan haar te twijfelen. Charlie dacht dat ze alles op de rit had, maar haar nieuwe start draait uit op een complete nachtmerrie.

Mening:

“Spannende liefdesroman” staat er op de cover. Ellen Lina kennende is dit ook precies waar ze je mee om de oren gaat slaan? En ja hoorrr, Koningslaan is precies dat en wat een gaaf boek is dit!

De proloog begint met het element spanning. Moord, een vermissing, een dode, je zit direct op het puntje van de stoel en vanaf nu is het alleen nog maar meegesleept worden en leesverslaafd zijn. In de ik-vorm beleef je dit verhaal vanuit Charlie van Amerongen en de schrijfstijl voelt direct weer als thuiskomen. Lina schrijft beeldend, tot the point, en de dialogen lijken soms gewoon uit het eigen leven gegrepen. Het voelt allemaal natuurlijk aan en de Engelse tikjes horen hier ook helemaal in thuis. Love it!

De overgang van ‘Wat gaat dit fijn en goed’, naar ‘Het glijdt allemaal lelijk tussen de vingers door’ is prachtig en wordt her en der heerlijk extra spectaculair uitgevoerd. De liefdesscènes zijn hot maar sjiek en wanneer de ellende goed uitbreekt weet Lina de spanning er zo in te brengen dat de nekharen je overeind gaan staan. De stukjes over het slaapwandelen ook, brrr eng gewoon. Twijfel slaat toe, kloppen mijn verdenkingen? Het is hard hopen geblazen dat hier de uitweg in gevonden gaat worden. De personages worden subliem neergezet en Finn krijgt me zelfs nog onverwacht tot een brok uit de keel wegslikken alleen maar door de zin: “Hij huilt geluidloos, de tranen zakken langs zijn gezicht richting kussen.”

Het einde zelf vormt de prachtige afronding van dit gevarieerde en veelzijdige verhaal. Elke rol is duidelijk, ik heb me gewoon geen seconde verveeld en sla met een diepe zucht, dik voldaan, het boek dicht.

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Plot 4.5

Leesplezier: 4.5

Psychologie: 4.5

Originaliteit: 4

Vier en halve sterren voor Koningslaan.

Karin Meinen.

Corina las: De verdwenen dochter-Sara Lövestam***1/2

 

de verdwenen dochter 2

Met dank aan Uitgeverij Stortebeeker voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Sara Lövestam

Uitgever: Stortebeeker

Oorspronkelijke titel: Sanning met modifikation

Vertaler: Edith Sybesma

Aantal pagina’s: 265

Genre: Misdaadroman

Verschijningsdatum: oktober 2017

Over de auteur:

De Zweedse Sara Lövestam (geb.1980), schrijft met veel inlevingsvermogen en humor over mensen uit alle hoeken van de samenleving. In De verdwenen dochter, Lövestams eerste misdaadroman, voert ze Kouplan ten tonele, een illegale immigrant die zijn best doet als privédetective het hoofd boven water te houden. Het boek werd door de Zweedse Academie van Misdaadschrijvers tot het beste thrillerdebuut van 2015 uitgeroepen. In Frankrijk werd het bekroond met de grand prix de litérature policière 2017.

( Bron: www.stortebeeker.nl )

Cover:

Simpel, maar wel mooi. Leuk de laarsjes in de cirkel…

Achterflap:

Kouplan is vanuit Iran naar Zweden gevlucht, hij heeft geen papieren en zit zonder geld. Wanneer hij zich op internet als privédetective aanbiedt, roept Pernilla zijn hulp in bij het zoeken naar haar zesjarige dochtertje Julia. Wanneer Kouplan zich in de zaak verdiept, loopt hij tegen steeds meer onduidelijkheden aan, en hij vraagt zich af wat Pernilla voor hem verzwijgt.

Mening:

Het begin is sterk, en je denkt “shit wat erg, hoe gaat dit verder?” En je wilt verder lezen, maar dat wordt je moeilijk gemaakt door een rommelig verhaal, welke van de ene personage naar de andere huppelt zonder dat dit duidelijk aangegeven wordt en zonder enige logica. Het kan natuurlijk zijn dat dit door de vertaling komt, maar het leest niet lekker en ik moet regelmatig terug lezen om te begrijpen waar ik zit in het verhaal en wie het vertelt.

Pernilla wordt ansich wel goed neer gezet, maar haar keuzes zijn vreemd en ik kan niet met haar meevoelen. Kouplan heeft dat aspect wat meer, al komt hij op andere vlakken weer ongeloofwaardig over. Zijn situatie is wel actueel, maar de stappen die hij neemt volgens het verhaal, werpen vraagtekens op. Als ik op de helft ben, ben ik dan ook geneigd het boek maar aan de kant te leggen….

Thank god dat ik dat niet gedaan heb, want uiteindelijk komt Lövestam met een kei toffe twist en denk je “ow?” Het maakt niet alles goed, want de schrijfstijl blijft een beetje rommelig, maar deze twist maakt wel duidelijk dat ze het schrijven wel in zich heeft. Eigenlijk hoop ik gewoon dat die rommelige schrijfstijl echt door het vertalen komt, dus voor wie hem in de originele taal las…. Let me know.

Conclusie:

Schrijfstijl: 3

Originaliteit: 4

Leesplezier: 2.5

Psychologie:

Spanning: 3

Plot: 4

Totaal Drie en halve sterren voor De verdwenen dochter.

Corina Nieuwenhuis.

Samenlezenisleuker-De leesclub: Een gouden gezin-Jolanda Zuydgeest recensie Corina****

leesclub stap1 Zuydgeest Gouden Gezin copy

Met dank aan Godijn Publishing voor de recensie-exemplaren.

Auteur: Jolanda Zuydgeest

Uitgever: Godijn Publishing

Aantal pagina’s: 232

Genre: Roman

Verschijningsdatum: 9 december 2017

Over de auteur:

Jolanda Zuydgeest-Prina (1962), groeit op in een gezin met negen kinderen. Als kind is ze al druk , veel lezen, lekker schrijven en creatief bezig zijn. Na een onbezorgde jeugd trouwt ze met Alex, en samen krijgen ze drie fijne dochters.

(Bron: www.godijnpublishing.nl.)

De cover:

Ouderwets…… heerlijk gewoon, dat nodigt uit.

De achterflap:

‘Ik heb een gouden gezin.’ Het zijn de laatste woorden van mijn vader voor hij overlijdt. Met hulp van haar negen kinderen lukt het mijn moeder om verder te gaan met haar leven. Tot er opnieuw tegenslag is. Ze wordt depressief en probeert zichzelf van het leven te beroven. De zorg voor haar neemt toe, waardoor ook de spanning tussen de kinderen oploopt. Externe hulp komt moeizaam op gang.

De laatste twee jaar van mijn moeders leven zijn zwaar. De druk van de mantelzorg veroorzaakt een breuk in het gezin. Mijn moeder voelt zich tot last.

‘We hadden haar graag nog gelukkig gezien.’

Judith

Mening:

Jolanda zet met dit boek een indringend, pijnlijk en toch ook mooi verhaal neer. Door de pakkende schrijfstijl wil je het niet weg leggen, ondanks dat je soms bijna met tranen in de ogen zit en op andere momenten van verontwaardiging het boek wil dichtklappen.

In drie delen beschrijft ze het leven van Nelis en Renate en de kinderen, en hoe en waar het uiteindelijk zo fout ging dat het gouden gezin niet meer bestaat. Gevoelens van alle personages worden zo beschreven dat je met een ieder meeleeft en je op elk personage wel een kritiekpuntje kan hebben, maar toch ook op andere vlakken sympathie kan voelen.

Door persoonlijke gebeurtenissen raakte dit verhaal mij op meerdere vlakken, maar waar ik daar normaal wel eens moeite mee heb, wilde ik nu alleen maar doorlezen omdat ik eindelijk het gevoel heb “I am not alone, dit gebeurt ook bij andere gezinnen.”

Conclusie:

Een mooi aangrijpend verhaal. Krachtig en toch gevoelig geschreven. In dit genre een meer dan verdiende vier sterren.

Corina Nieuwenhuis.

Karin las: Binnenwereld-Marcella Kleine***1/2

Binnenwereld

Met dank aan Marcella Kleine voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Marcella Kleine

Uitgever: Romadevi Stories

Aantal pagina’s: 277

Genre: Roman / NUR 301

Verschijningsdatum: november 2017

Over de auteur:

Marcella Kleine-de Peuter werkt met mensen die door psychische problemen zijn vastgelopen en delicten hebben gepleegd. Daarnaast schreef ze een aantal psychologische thrillers en spannende romans: Vilein, Souvenir, Schemergebied, Schijnvertoning en De Voltooiing. Samen met auteur Marjolein van der Gaag schreef ze de bundel Eindbestemming met acht zomerthrillers. Ook schreven zij samen de zinderende zomerthriller HELS.

( www.marcellakleine.nl )

Cover:

De cover straalt door de man en de vrouw een beladen sfeer uit en je gaat steeds beter naar de foto kijken. Mooi gedaan. De titel in het rood trekt de aandacht, de zin onderaan maakt me nieuwsgierig naar de achterflap.

Achterflap:

Zes jaar na het verongelukken van haar man geeft de jonge weduwe Lynnette zich over aan een nieuwe liefde, al blijft het onverwachtse verlies van haar echtgenoot een gapende wond waarover zij moeilijk kan praten.

De ernstig gedragsgestoorde Jordy is veroordeeld tot jeugd-tbs en wordt behandeld in een gesloten kliniek. Wanneer zijn moeder overlijdt, leest hij in haar dagboek wat zij al die jaren voor hem verborgen heeft gehouden. Ondanks zijn verdriet brengt het hem ook iets goeds.

Als de wegen van Lynnette en Jordy elkaar kruisen, wordt zij met een pijnlijke waarheid geconfronteerd die haar in staat stelt kritisch naar zichzelf te kijken.

Mening:

Wauw, wat een proloog. Het maakt indruk, het is in en in droevig en het schept tevens ook hoop.

Deze gevoelens blijven ook tekenend voor de rest van het verhaal wat vooral vanuit Lynn en daarnaast Jordy verteld wordt. De afwisseling van de ik-vorm naar de derde persoon leest prettig en schept direct duidelijkheid. De personages worden meer dan goed neergezet en het leest, ondanks de ellende waar men doorheen gaat, allemaal makkelijk en heerlijk weg.

Marcella trakteert je als lezer op een aantal spannende wendingen in het verhaal. Dit voelde ook als nodig daar ik met name de gevoelens van Lynnette als een teveel aan herhaling ervaarde. Als persoon zelf wist ze me ook gewoon te irriteren met haar denkwijze en doen en laten, naast het begrip dat je uiteraard kunt opbrengen. Lynn maakt echt een proces door, wat dan uiteindelijk prachtig afgerond wordt. En daar zit dan ook juist weer de kracht.

Zo ook het plot; de verhaallijnen en achtergronden weten op intelligente wijze bij elkaar te komen en dan is het complete plaatje uiteindelijk helemaal af. Mis ik daar niets? Misschien toch het lijntje m.b.t. zoontje Nicky. Ik vraag me af wat het echt met hem gedaan heeft, al kan ik het tussen de regels door wel enigszins proeven.

Resumé: Binnenwereld biedt je een pakkend verhaal gevuld met verlies, vriendschap, ouderschap, ontsporen, relationele groei en het knokken naar de weg van geluk. De herhaling komt het verhaal in mijn ogen dan wel niet altijd ten goede, maar al met al maken de personages en de bijbehorende gebeurtenissen dat zeker wel goed!

Conclusie:

Schrijfstijl: 3.5

Originaliteit: 3.5

Plot: 3.5

Leesplezier: 3

Psychologie: 4

Drie en halve sterren voor Binnenwereld.

Karin Meinen.