Karin las: De terugkeer – C.J. Tudor *****

De terugkeer Karin

Met dank aan A.W. Bruna Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: C.J. Tudor

Uitgever: A.W. Bruna

Oorspronkelijke titel: The Taking of Annie Thorne

Vertaling: Guus van der Made

Aantal pagina’s: 351

Genre: Literaire Thriller / NUR 305

Verschijningsdatum:  juni 2019

Over de auteur:

De Britse auteur C.J. (roepnaam Caz) Tudor werkte als freelance copywriter en had een eigen hondenuitlaatservice voordat ze debuteerde met De Krijtman. Van haar debuut werden de vertaalrechten reeds voor verschijnen aan maar liefst 39 landen verkocht. De terugkeer is haar tweede standalone thriller.

( www.awbruna.nl )

Achterflap:

Toen Joe Thorne vijftien jaar was, verdween zijn zusje Annie. Iets ergers kon er niet gebeuren. En toen kwam ze terug.

Vijfentwintig jaar later is Joe terug in zijn geboortedorp Arnhill. Hij heeft een baan aangenomen als leraar Engels op zijn oude middelbare school. Niet omdat hij zo graag terug wil, maar omdat hij het geld nodig heeft – hij heeft schulden. Terugkomen in zijn oude woonplaats betekent ook dat hij de mensen met wie hij opgroeide opnieuw onder ogen zal moeten komen, evenals de dingen die ze op hun geweten hebben.

Dan krijgt hij een anonieme mail: Ik weet wat er gebeurd is met je zusje. Het gebeurt opnieuw.

Mening:

Allereerst: wat een prachtige uitvoering is dit, een pronkstukje in de kast. Ik haal normaal geen quotes aan maar Stephen King zei over haar pracht van een debuut De Krijtman:

Als je mijn werk goed vindt, vind je dit ook geweldig.

Dat vind ik al aardig passend maar nu? BAM. De spijker op de kop: King is King maar Tudor is de Queen! Allekeizers wat mooi en goed schrijven. Deze stijl is gewoonweg fantastisch en ook qua genre weet Tudor je het ultieme King, herstel Queen-gevoel te geven. Had ik zó niet verwacht en daar maakt mijn hart dan zó een vreugdesprong van.

Het is weer alsof je middenin een film zit. De meer dan verschillende personages staan als een flatgebouw. Waaronder kwaad versus goed en het is briljant hoe daar in beide richtingen verrassende slingers aan gegeven worden. Het stelt je gevoel zo her en der zowaar een stukje bij en om ook op dat front verrast te worden, naja wat wil je nog meer?

De spanning staat niet op hoogspanning. Is ook niet nodig want het is intrigerend en mysterieus tot en met. Wil niet zeggen dat er geen enge of weerzinwekkende passages in zitten want mennn die zijn er ook en hoe. Prachtig ook hoe Tudor in dit gelaagde gebeuren regelmatig een tik humor uit weet te delen. Arnhill kruipt onder je huid, gaat in je botten zitten en ik vertraag mijn lezen om van elke letter te genieten.

Het switchen van het heden naar het verleden brengt je steeds verder tot meer inzicht in de levens van toen en wat dat met het nu te maken heeft. Huurmoordenaars, pestkoppen, gokverslaving, docenten, suïcide en uiteraard de mijn. Van kinderen tot volwassenen en je wil gewoon weten hoe dit zit en in elkaar past.

Tot het moment dat het je echt duidelijk wordt allemaal. Kneiters, hoe dann en wanneer je daar net van bekomen bent volgt het epiloog. Ja hoor, ge-wel-di-ge afronding en ik sluit het boek met een diepe buiging en een hele brede grijns op mijn gezicht.

Conclusie:

Ben je Kingfan dan ben je ook Tudorfan. Wat een geschenk dat C.J. is gaan schrijven!

Vijf sterren op alle fronten voor De terugkeer.

Karin Meinen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker😀

Karin las: Onbegrensd – Anja Maas ****

Onbegrensd karin

Met dank aan Godijn Publishing voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Anja Maas

Uitgever: Godijn Publishing

Pagina’s: 320

Genre: Thriller / NUR 332

Verschijningsdatum: mei 2019

Over de auteur:

Anja Maas (Alkmaar, 1952) werkt jaren met plezier als salarisadministrateur bij een WSW-bedrijf, waar onze medemens met een beperking een beschutte werkplek vindt. Daarnaast zet ze zich in voor schrijfvereniging “Vrienden van het Schrijven NH” als bestuurslid en redacteur. Vanaf het moment dat ze stopt met werken en meer vrije tijd heeft, grijpt ze haar kans. Wat begint als kort verhaal, eindigt als manuscript voor een thriller.

( www.godijnpublishing.nl )

Achterflap:

Rechercheur Sylvia Pronk is op vakantie in Zuid-Frankrijk. Haar verlof wordt verstoord door de onrustbarende verdwijning van Francine Huibregts die met haar gezin een paar huizen verderop verblijft. De Franse rechercheur Ludovic Lebon, die de zaak leidt, verbiedt Sylvia zich ermee te bemoeien. Dat houdt haar echter niet tegen.

In Nederland vindt een wandelaar een verminkt lichaam in de duinen bij Hargen aan Zee. Sylvia krijgt de zaak en constateert tot haar verbijstering dat de moord gelinkt is aan de vermissing in Frankrijk. Samen met haar politiepartner Tim Maassen betreedt ze een voor hen verrassende wereld, waarin ze zich met verve vastbijt. De hoeveelheid aanwijzingen die zowel in Frankrijk als in Nederland gevonden worden, vraagt om een nauwe samenwerking met de Franse recherche. Een nieuwe brute moordaanslag verandert de tactiek van het rechercheteam. Sylvia moet onverwachte grenzen over om de moordenaar de grijpen.

Mening:

Onbegrensd betekent mijn kennismaking met Anja Maas en ik zeg: “Aangenaam!”

Maas schrijft dit verhaal met vaart, maakt gebruik van lekkere goedlopende korte zinnen en is heerlijk to the point. Je maakt kennis met Sylvia Pronk en naast haar pitbullhouding wat betreft haar werk, brengt ook haar privéleven emotie en gekonkel met zich mee. Het verlies is groot, het nieuwe liefdesleven zowel onderhoudend als irritant. Doe-dat-nu-niet. Maar ze doet het wel en voor wie moet ik nu sympathie opbrengen dan? Geweldig. Ik hou ervan wanneer emotie maar ook ergernis m.b.t. bepaald gedrag en bijbehorende beslissingen, op luchtige en ook pittige wijze verweven wordt in een thriller.

Over thriller gesproken: gruwelijkheden worden zeker niet uit de weg gegaan en wat hier gebeurt gun je (bijna) niemand! Bijzonder toch hoe je als thrillerliefhebber juist van zulke passages met een klomp in je maag zit te genieten. Plus hier een tof speurwerk en een zoektocht naar de dader bij op ennnn je zit gebakken. Of de wijze van onderzoek en de inzet van mensen in het echte leven zo zou gebeuren? Weet ik niet en ik maal er niet om, het past perfect in dit verhaal en daarom lees ik ook fictie. Genieten it is.

Zoals zo vaak heb je als lezer wel een vermoeden wie al dit bruuts op zijn geweten heeft, maar Maas laat je gedurende lange tijd uitstekend in het duister tasten. De thrillerelementen worden op prima wijze opgebouwd, neergezet, en het gehele plot zit gewoon prachtig in elkaar. Heerlijk hoe een vaag vermoeden ergens wel juist is, maar het toch weer compleet anders is dan gedacht. Ik ga eigenlijk gewoon uit van een volgend verhaal met Sylvia in de hoofdrol en zo ja, count me in!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Spanning: 4

Originaliteit: 3.5

Leesplezier: 4

Psychologie: 4.5

Plot: 4

Maakt een mooie 8/10 oftewel vier sterren voor Onbegrensd.

Karin Meinen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker😀

Samen praten met: Michelle Visser!

Michelle Visser

Afgelopen mei verscheen bij Uitgeverij Boekerij de nieuwste historische roman van Michelle VisserEline werd met veel plezier gelezen door onze Corina en kreeg vier prachtige sterren. Recensie gemist? Klik dan even deze link:

Corina las: Eline- Michelle Visser ****

En wij mochten haar ook een paar vragen opsturen om toch eens te ontdekken wie de auteur achter dit prachtige verhaal dan eigenlijk is…

Het interview:

1: Wie is Michelle Visser in drie woorden?

Misschien dat ik deze vraag morgen alweer anders zou beantwoorden, maar vandaag typeer ik mijzelf als: fantasierijk, trouw en natuurliefhebber.

2: Je eerste historische roman was Véronique, je hebt haar ook verwerkt in Eline. Was dit vooraf bedacht of?

Ik was dat niet direct van plan. Mijn opzet bij Eline was een roman schrijven over de vraag: hoe was het leven in Nederland ten tijde van de Eerste Wereldoorlog. Uiteindelijk heb ik gefocust op de eindfase van die oorlog en de tijd daarna. Er gebeurde toen veel wat erg interessant was, zoals de Spaanse griep die heerste en de invoering van het algemeen kiesrecht. Dat was eerst voor mannen en kort daarna ook voor vrouwen. Zo kwam ik uit bij Aletta Jacobs, een belangrijke voorvechter van het vrouwenkiesrecht. Ik had al uitgebreid over haar geschreven in Véronique en wilde dat nu weer doen. Zo kwam ik erbij om ook Véronique nog weer even van stal te halen.

Je kunt ook zeggen: Véronique gaat over de levenssituatie van de Nederlandse vrouw rond 1885 (eerste begin vrouwenemancipatie) en Eline gaat over de levenssituatie van vrouwen rond 1919. Zelf vond ik het in elk geval erg interessant om die twee boeken en dus die twee levenssituaties naast elkaar te leggen.

3: Waar komt je interesse in de geschiedenis vandaan?

Geen idee, daar ben ik mee geboren denk ik. Het heeft zeker ook te maken met mijn grote mate van fantasie in het hoofd en denken. Vroeger als kind had ik dat al, waar anderen een saaie ruïne zagen, zag ik in mijn verbeelding het leven van toen met al die exotische ‘personages’ die vroeger op die plek geleefd hadden. Geschiedenis is voor mij spannend en mysterieus als een sprookje, maar wel echt waar en met een directe link naar onszelf en ons huidige leven. Hoe kan iemand dat nou niet interessant vinden?!

4: Wat is je eigen favoriete historische verhaal (welke je niet zelf schreef 🤪)

Ik ga even een lijstje noemen hoor, ik kan er niet maar 1 kiezen 😉 Als kind, en nu nog steeds wel, was ik gek op de historische romans van Thea Beckman. Ge-wel-dig vond ik die. Nog steeds vind ik haar personage Marie-Claire uit haar trilogie die start met Geef me de ruimte een schoolvoorbeeld van hoe een auteur een personage tot leven zou moeten brengen. Met Marie-Claire is het namelijk zo dat die ook buiten de boeken voor mij ging leven. Ik kon, en kan dat nog steeds, haar zo in een andere tijd en plaats neerzetten en dan zou ze ‘haar eigen ding doen’. Nu zou ze bijvoorbeeld een singer-songwriter zijn bij festivals en de Parade.

Ook ben ik superfan van Ken Follett die als geen ander een complex verleden op zeer toegankelijke wijze tot leven weet te brengen, zoals in zijn boek Pilaren van de aarde. Vreselijke titel trouwens, ik heb een oud exemplaar van dat boek met de titel De kathedraal, stukken beter. En De graaf van Monte-Cristo van Alexandre Dumas moet ik ook noemen. Fantastisch boek, heb ik zeker tien keer gelezen.”

5: Zou je een ander genre willen schrijven? Zo ja welk?

Toen in 2012 mijn historische debuutroman Véronique verscheen, vroeg een journalist mij hetzelfde. Ik antwoordde echt vanuit mijn tenen van ‘nee, echt nooit! Ik schrijf historisch en daar blijft het bij, daar ligt mijn hart.’ Afijn, in 2015 lag Het huis met de blauwe luiken in de winkels, het eerste deel in een serie over Loes die in onze tijd een nieuw leven opbouwt in een Frans dorpje. Iets totaal anders dus. Dat had ik niet zo bedacht maar het verhaal kwam tot me, om het zo maar te zeggen, en het moest eruit. Inmiddels schrijf ik aan het derde deel in die feelgoodserie. Het is ook erg fijn om die twee genres af te wisselen merk ik. Voor een historische roman moet ik zoveel onderzoek doen, het vergt echt veel inspanning. En dan is het lekker om me daarna even te wijden aan het mooie Franse landschap waar de rosé gekoeld is en de kaasjes romig zijn. Ontspanning voor de lezer, maar ook ontspanning voor de schrijver.

6: Hoe lastig is het om informatie te vergaren over bijv. de tijd waarin Eline leefde?

Dat kost wel inspanning ja. Het is een speurtocht van enkele jaren, die begint lang voor ik met het manuscript begin, en die voortduurt tot het moment dat het boek naar de drukker gaat. Maar dat onderzoek doen en kennis opbouwen over zo’n periode is nu precies wat mij zo boeit. Dus bezoek ik allerlei musea, lees ik veel non-fictie boeken, andere romans met een vergelijkbaar thema, bezoek ik steden of streken en nog veel meer. Uit de enorme brij van informatie die ik verzamel haal ik dan de dingen die voor mijn verhaal van toepassing zijn. En toekomstig onderzoek? Ik zal eens een tipje van de sluier lichten: volgend jaar ga ik op reis naar Australië, mede vanwege een boek. Daar verheug ik me echt enorm op.

IMG_2025

7: Wat kunnen we in je eigen boekenkast vinden?

Veel historische romans en historische non-fictie natuurlijk. Ook een enkele thriller, maar dan wel het niet-enge soort, zoiets als de boeken van Donna Leon, vind ik wel leuk voor de afwisseling. Ik heb ook een rijtje fantasy, geschreven door vriendin Kim ten Tusscher. Leest als een trein en het is heerlijk om eens echt wat anders te nuttigen op boekenterrein. Ik heb verder een flinke verzameling van auteurs als John Boyne, Ken Follett en Simone van der Vlugt. Sowieso vind ik het belangrijk en leuk om Nederlandse auteurs en internationale auteurs af te wisselen. En dan ook niet alleen Engelse en Amerikaanse schrijvers, maar bijvoorbeeld ook Franse of Aziatische. Zo verbreed je je kennis van de wereld ook. Scandinavische thrillers zijn trouwens helemaal niks voor mij. Dat deel sla ik van harte over.

8: Als je schrijft doe je dat dan in totale stilte of juist niet?

Bij voorkeur is het zo stil mogelijk. Ik woon echter bij een vrij drukke weg en daardoor is er altijd verkeerslawaai, en in de zomer hoor je altijd klussers en bouwers met hun zagen en machines in de weer. Maar daar moet ik me dan maar zo goed mogelijk voor afsluiten. Meestal is dat aan het begin van een schrijfsessie wel lastig, maar zodra ik eenmaal weer in het verhaal zit, merk ik niet zoveel meer van mijn omgeving.

9: Wij vonden Eline prachtig. Met welk drankje gaan we proosten op dit prachtverhaal?

Heel erg fijn dat jullie van het boek hebben genoten! Daar hoop je als schrijver toch op, tijdens al dat geploeter 😉 Ik zou zeggen, om alvast in de sfeer van mijn volgende boek te komen, neem een kopje thee met een versgebakken Madeleine-cakeje, of een glaasje gekoelde rosé met wat olijven. Dan doe ik gezellig met jullie mee!

Wij zeggen proost want een heerlijke gekoelde rosé met olijven slaan wij zeker niet af. Al klinken die cakejes ook niet verkeerd! Een heule dikke dank aan Michelle voor haar tijd en toffe antwoorden!

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker😀

Jac las: De wolven – Daniel Cole ****1/2

De wolven

Over het boek:

De wolven is het afsluitende laatste deel van de Ragdoll trilogie. Waar we in de eerste twee delen bedolven werden onder overdonderende actiescènes, is dit in dit deel veel minder het geval.

Wat is er aan de hand? Rechercheur Finlay Shaw, in Ragdoll nog de mentor van William Oliver ‘Wolf’ Layton-Fawkes, wordt dood aangetroffen in zijn huis. Alles duidt op zelfmoord. ‘Wolf’ zit na een afwezigheid van anderhalf jaar, opgesloten in Paddington Green. Hij moet zich nog verantwoorden voor de gebeurtenissen rond de lappenpopmoorden. ‘Wolf ’tekent na zwaar onderhandelen met een gladharige advocaat en commissaris Vanita een overeenkomst om de dood van Shaw te onderzoeken. Samen met Emily Baxter, de 32-jarige adhd-rechercheur. Wat blijkt, Shaw zat diep in de schulden, schulden gemaakt voor het herstel van zijn vrouw Maggie. Dan doet Will een verbijsterende ontdekking. Dit is geen zelfmoord, absoluut niet.

Conclusie:

De dader is snel in beeld. Daniel Cole laat de lezer lang in het ongewisse of de dader weg komt met zijn schurkenstreek. In de opbouw valt het verhaal zeer regelmatig terug op de vorige delen. Het is jammer, maar het is niet mogelijk dit deel behoorlijk te lezen zonder kennis te hebben genomen van de voorafgaande boeken. De intelligente schrijfstijl van Daniel Cole houdt ook in dat zaken niet uit en te na worden uitgelegd. Ze gebeuren gewoon en de lezer vult het maar zelf in. En eerlijk gezegd staat me dat wel aan. Er lopen nogal wat tijdlijnen door elkaar heen. Heel logisch overigens, omdat bepaalde gebeurtenissen uit 1979 consequenties hebben in 2016 om maar eens een voorbeeld te noemen.

Daniel Cole moet het in dit boek voor een groot deel hebben van de veelal harde dialogen, vol cynische one- liners en grappen en de fraai getypeerde hoofdrolspelers en bijrollen. En het is altijd weer aardig als Andrea Hall, de vileine anchorwoman, voor het voetlicht treedt of als Wolf een presentatie houdt met zelfgemaakte tekeningen.

De wolven is in zijn algemeenheid een stuk minder goed dan Ragdoll en Marionet. Het karakter van het boek verschilt duidelijk van beide voorgaande delen. Zo staan er bepaalde hoofdstukjes in die moeilijk te plaatsen zijn in de tijdlijn. Bovendien zitten er voor mijn gevoel nog wat lossen eindjes in. Het is duidelijk het minste van de drie delen, maar stijgt vooral door de schrijfstijl ver boven de middelmaat uit en levert uiteindelijk veel leesplezier op.

4,5 sterren.

Jac Claasen.

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker😀

Corina las: Laatste weduwe – Karin Slaughter ****1/2

laatste weduwe

Met dank aan HarperCollins Holland voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Karin Slaughter

Serie: Will Trent serie deel 9

Uitgever: HarperCollins Holland 

Originele titel: The last Widow

Vertaler: Ineke Lenting

Aantal pagina’s: 496

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 4 juni 2019

Over de auteur:

Internationaal bestsellerauteur Karin Slaughter is een van ‘s werelds meest gewaardeerde schrijvers. Haar weergaloze thrillers zijn in 33 talen verschenen en wereldwijd zijn er meer dan 30 miljoen exemplaren van verkocht. Karin Slaughter baseert haar boeken altijd op waargebeurde misdaden, waarbij het haar meer gaat om het motief dan om de misdaad zelf. Ze grijpt de kans die ze als auteur heeft om lastige thema’s aan de kaak te stellen. Geweld tegen vrouwen speelt een belangrijke rol in haar oeuvre.

( Bron: www.harpercollins.nl )

De achterflap:

Een onschuldig uitje verandert in een nachtmerrie wanneer Michelle Spivey wordt ontvoerd terwijl ze met haar dochter aan het winkelen is. De politie zet een grote zoekactie op touw en haar partner doet een emotionele oproep in de media, maar Michelle is en blijft spoorloos.

Een paar weken later, op een rustige zondagmiddag, worden Will Trent en Sara Linton plotseling opgeschrikt door het geluid van explosies. Ze gaan erop af, maar binnen no time loopt alles volledig uit de hand: Sara wordt gekidnapt en Will moet noodgedwongen undercover. De situatie voert hen naar een afgelegen plek in de bergen, naar de vreselijke waarheid over het lot van Michelle en een moordzuchtige radicale groepering…

Mening:

Will Trent is back! EIN-DE-LIJK weer een Slaughter met Will Trent en Sara Linton. Twee toffe personages die allebei de nodige ellende in hun ietwat volle rugzak hebben. Maar favoriet voor mij is toch wel Will!! Dus snel lezen, lezen, lezen. 

Het verhaal wordt vanuit verschillende personages verteld. Dit zorgt aan de ene kant voor veel herhaling, maar geeft je ook een kijkje in de gevoelens van alle belangrijke personen die dit verhaal mee moeten maken. 

Slaughter schrijft zoals we gewend zijn, vlot met details en gevoel. Heerlijk. Alleen zo halverwege wordt de vaart uit het verhaal geslingerd door lang en nog langer door te gaan op één bepaald aspect van een ingewikkeld en eng deel van het verhaal. Het is mij te complex met al die termen en dergelijke. 

Gelukkig worden we ook weer in het verhaal geslingerd en komt de vaart weer terug. Als Will eenmaal undercover is en het verhaal richting de ontknoping gaat zit je echt verbijsterd te lezen. Als fictie echt minder erg is dan wat er in de echte wereld gebeurt, dan is dat een weerzinwekkende gedachte die Slaughter toch heel goed weet te beschrijven en je zit dan ook op het welbekende puntje van je stoel. 

De ontknoping is wel een klein beetje over de top, maar past perfect bij alles wat er is gebeurd. En ook na Laatste weduwe ben ik nog lang niet klaar met Will, Sara, Amanda, Faith en de rest, want je leert ze allemaal weer een beetje beter kennen, maar er is nog genoeg te ontdekken. 

Conclusie:

Schrijfstijl :5

 Leesplezier: 4

 Spanning: 4

 Plot: 5

 Originaliteit: 4,5

 Psychologie: 5

 Vier en halve sterren voor Laatste Weduwe.

Corina Nieuwenhuis.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker😀

 

Karin las: Ultiem bewijs – Peter James *****

Ultiembewijs

Met dank aan Uitgeverij De Fontein voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Peter James

Uitgever: De Fontein

Originele titel: Absolute Proof

Vertaling: Lia Belt

Aantal pagina’s: 496

Genre: Thriller / NUR 332

Verschijningsdatum: mei 2019

Over de auteur:

Peter James is een van de bestverkopende thrillerauteurs ter wereld. In de zeer succesvolle serie over inspecteur Roy Grace zijn alle delen afzonderlijk te lezen. Peter James produceert ook films en tv-series, hij werkte onder meer samen met Robert DeNiro, Al Pacino, Donald Sutherland en Sharon Stone. Zijn boeken worden vertaald in meer dan dertig landen.

In de traditie van De Da Vinci Code van Dan Brown, schreef Peter James Ultiem bewijs. Ultiem bewijs is het resultaat van een fascinatie voor het onderwerp en van tientallen jaren onderzoek.

( Bron: www.uitgeverijdefontein.nl )

Achterflap:

Onderzoeksjournalist Ross Hunter krijgt een telefoontje van ene Harry F. Cook. Deze oude man beweert bewijs te hebben voor het bestaan van God en hij wil dat Ross degene is die hem helpt bij het laatste stuk van zijn zoektocht. Ross is sceptisch maar ook geïntrigeerd en met behulp van een set coördinaten die Cook hem geeft, begint hij aan een ingewikkelde en gevaarlijke taak. Hij volgt de coördinaten die hem van Glastonbury via de Vallei der Koningen naar Los Angeles brengen. Met gevaar voor eigen leven, want al snel blijkt dat niet iedereen gecharmeerd is van het idee dat het bestaan van God aangetoond kan worden…

Mening:

Allemachtig wat een boek! De prachtige en filmische schrijfstijl maakt meteen indruk, James maakt gebruik van kortere zinnen en hoofdstukken, maakt ontzettend mooi gebruik van detail en de opzet van de personages in dit machtige verhaal is fantastisch. Wat zijn ze verschillend en wat heeft een ieder een ander leven ook, geweldig. Het switchen verloopt naadloos en je groeit steeds verder in dit originele gebeuren tot je er compleet in ondergedompeld wordt. Hoe gaan deze (vele) lijnen bij elkaar komen?

Of je nu gelooft of niet, het maakt niet uit en dat is nu juist ook het briljante aan dit alles. Daarnaast is dit boek is werkelijk geschikt voor iedereen die van kwaliteit houdt. Dit is nu de zogezegde hoogvlieger want de research, de kennis, de knappe passages met het gefilosofeer; jongesjonges zo lees je de verhalen maar zelden. Het is onderhoudend van de eerste tot de laatste letter en James weet op de juiste momenten hoge spanningspieken erin te slingeren.

Van goochelaars, tot criminelen, tot huurmoordenaars. Van journalistiek tot monniken. Van moord, harde actie, angst en gevaar tot het DNA van Jezus Christus; er staat veel op het spel voor meerdere partijen en de gemoederen lopen dan ook hoog op, mennn wat spannend! En mennn wat intrigerend want je hebt werkelijk geen flauw idee hoe dit af kan gaan lopen. Dat valt als lezer niet zomaar te verzinnen dus is de weg: je laat je volledig meeslepen en wanneer je zo go with the flow willoos meegevoerd wordt, betekent dat voor mij de ultieme leeservaring.

Heb ik dan nog ergens een op- of aanmerking? Nee. Als kers op de taart komt daar ook nog gewoon even een onvoorziene plottwist en wanneer het doek dan valt dan is daar direct het besef dat je iets werkelijk unieks gelezen hebt. Ga je deze parel oppakken? Vergeet dan vooral ook het dankwoord niet, moet je lezen!

Conclusie:

Ultiem bewijs is intelligent, kundig, spannend en fenomenaal met een fenomenaal eind. Zoals met alles: het moet je ding zijn en dit was nu met recht he-le-maal mijn ding!

Vijf dikke stralende sterren.

Karin Meinen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker😀

Jac las: Wolfsangel – Aslak Nore ****1/2

Wolfsangel

Wat is een wolfsangel? Een soort valstrik, een werktuig om een wolf in de val te laten lopen. Een stuk vlees werd op een stalen punt vastgeprikt en de wolf spietste zich vast in zijn gehemelte en ging dood.

Zomer 1942. Nazi Duitsland staat op het toppunt van zijn militaire macht. In het kader van een achterlijke ideologie, ‘Lebensraum’ genaamd, jaagt Rommel de Engelsen over de kling in Noord Afrika en Stalingrad staat op het punt in Duitse handen te vallen. Althans,volgens de propagandamachine van Goebbels, de bok van Babelsberg. Wolfsangel is een speciale unit, een sonderkommando dat zich speciaal richt op de spionage tegen de belangrijkste militair-industriële onderzoeksprogramma’s. De afdeling wordt geleid door de jonge RSHA bureaucraat Werner Sorge. Hij weet dat er een spion rondloopt die koeriers van het Poolse Thuisleger gebruikt om informatie over te brengen naar de Britten. Deze spion, Griffioen genaamd, bevindt zich in de top van de onderzoekafdelingen van de raketprogramma’s zoals deze in Peenemünde onder leiding van Werner van Braun worden ontwikkeld.

Henry Storm komt in deze storm terecht. Als vrijwilliger heeft hij bij SS Wiking divisie aan het oostfront gevochten. Fysiek gewond, maar vooral geestelijk totaal ontwricht, besluit hij in het verzet te gaan. Dat valt niet mee. Immers wie er gelooft er een oostfrontstrijder, behangen met een IJzeren Kruis?

Aslak Nore is er in geslaagd een bijzonder goede spionagethriller te schrijven. Het goede en bijzondere van deze thriller is vooral gelegen in de voortreffelijke en gedetailleerde omschrijving van achtergronden waartegen de thriller zich afspeelt, zowel in Oslo als in Berlijn. Milieus, maar ook rivaliteit, wantrouwen en machtsstrijd tussen de verschillende informatiediensten im Dritten Reich worden treffend weergegeven. En, vrij uniek te noemen, het boek bevat een 10 pagina’s verklarende woorden- en begrippenlijst. En niet te vergeten een militaire SS rangenlijst en een nawoord van de auteur met een omvangrijke bronnenlijst, waarin o.a. de Berlijnse trilogie van Philip Kerr wordt genoemd èn De Welwillenden van Jonathan Littell. Zeer lovenswaardig deze research. Zo willen we het graag hebben.

Al met al, informatief een hoogstandje, maar ook lekker spannend met goed uitgewerkte karakters. En de titel, Wolfsangel, komt volledig tot zijn recht. Tot slot, het boek is gebaseerd op waargebeurde oorlogsgebeurtenissen.

4,5 sterren.

Jac Claasen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker😀