Jac las: De nachtstemmer – Maarten ’t Hart *****

Het liefdevol opgeschreven sprookje van een sjofele orgelstemmer en een weelderige, verpletterende Braziliaanse schoonheid.

Normaliter wordt in deze groep weinig of geen aandacht besteed aan Maarten ’t Hart, mijn favoriete Nederlandse auteur. Maar het thrillerelement in deze schitterende roman is de moeite van het lezen waard en dus een mooie smoes om het boek te promoten.

Gabriel ( Gabe) Pottjewijd is stemmer van de Arp Schnitger-orgels, de Stradivarius onder de kerkorgels. Gabe is geen feestvierder, hij verafschuwt de uitingen van vrolijkheid tot in het diepst van zijn ziel. Zo wordt hij onpasselijk van het woord seniorenmiddagen. Zelden is het verschil in levensvreugde tussen de zwarte kousen en de Roomse papen beter verwoord. 

Hij komt terecht in een niet nader te noemen vissersplaatsje in het westen des lands, welke inwoners hij als volgt typeert: “ Uit de gouden korenaren, schiep God de Groningers, de Friezen en de Drentenaren, en uit het kaf en de andere resten, schiep hij de klootzakken uit het westen’’.
De toon is gezet, traditiegetrouw haalt ’t Hart weer flink uit naar de roomsen, naar de roomse gruwelprullaria zoals crucifixen en heiligenbeelden die worden neergesabeld en de pedofiele trekken bij bepaalde priesters, maar ook zijn voormalige geloofsgenoten krijgen er flink van langs. Gabe Pottjewijd zou Gabe Pottjewijd niet zijn als hij de dominee niet flink de les leest over de hangers in het geloof, de kwellingen van de ongerechtigheden en onwaarschijnlijkheden zoals met veel voorbeelden wordt uitgelegd.

En als vuurpijl daar bovenop de genocide op het volk van Amelek.

Wie op zoek is naar seks, drugs en rock and roll heeft bij Maarten ’t Hart weinig te zoeken. De lezer komt terecht bij hoofse liefde, een vga’ tje en Bach, Suk en Mozart. Ach, daar is ook niets op tegen, ieder vogeltje zingt zoals het gebekt is.
Maar naast het thrillerelement is er nog een andere verhaallijn die de lezer aanzet om door te lezen, de oudste verhaallijn ter wereld.
Het verhaal van een sjofele orgelstemmer en een weelderige, verpletterende schoonheid, een Braziliaanse, Gracinha genaamd en haar dochter Lanna, begiftigd met een zekere eigenzinnigheid, die, zeker voor hen die daar voor doorgeleerd hebben, als autisme geïnterpreteerd kan worden.

Gabe heeft zich ooit, in een vlaag van verstandsverbijstering, laten inschrijven bij een bemiddelingsbureau voor relaties. Na het invullen van vele en lange vragenlijsten was er uitgekomen dat hij “ zorgwekkend asociaal’  was, het prototype van de einzelgänger. Zijn gevoelens voor Gracinha beperken zich dan ook tot de verrukkelijke soep en de aangebrande tosti’s.

Tientallen van dit soort beschouwingen, opmerkingen, zinsneden, aforismen, quote`s en levenswijsheden maken er een uiterst leesbaar en bij tijd en wijle humoristisch boek van. Dan weer vilein, dan weer uiterst meegaand maar immer in onberispelijk Nederlands opgeschreven.  De bekende thema’s uit het werk van ’t Hart komen terug, de grote hoeveelheid olijke opmerkingen en beschrijvingen zijn op z’n minst verbazingwekkend te noemen in deze uitermate leesbare roman.

Vijf sterren

Jac Claasen

 

 

*Blogtour* Winteruren – Filip Bastien

Hopsakiedeeeee daar zijn we weer! Want dankzij Hamley Books mogen wij meedoen aan een superleuke blogtour. Winteruren van Filip Bastien ligt klaar om gelezen te worden in Amstelveen….

Maar eerst gaan vanaf 14 februari collega bloggers jullie op de hoogte houden van deze roman en op 15 maart gaat onze recensie de lucht in…. so stay tuned. 📚👌🏻📚

Over Winteruren:

Een ontroerende roman met een vleugje humor over ontluikende liefde, onderdrukte verlangens en het verglijden van de jaren.

Richard, een man die zijn vader in de Eerste Wereldoorlog verloor, ontvangt een postkaart van zijn jeugdliefde Josephine. Ze wil hem nog een laatste keer ontmoeten. Net op dat moment ligt zijn vrouw Anne-Maria op sterven.

Door de ogen van Richard maakt de lezer de grote gebeurtenissen van de twintigste eeuw mee: beide wereldoorlogen, de Koude Oorlog, de wereldexpositie in Brussel en de val van de Berlijnse Muur.

Een aangrijpend verhaal waarin de geschiedenis tot leven komt.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Jac las: Verraad van spionnen – Manda Scott ****1/2

83038062_510933509537793_5216640691874037760_n

‘Ik weet niet meer wat de waarheid is’ 


Orléans, Gare des Aubrais, zondag 18 maart 2018. 

Een oude vrouw in een auto. 

Vermoord, met een gruwelijk detail :haar tong is uit haar mond gesneden. Zoals dat gebeurde met de verraders in de Tweede Wereldoorlog. Maar ook het aantal kogels – drie – en de plaats van de inslag – twee in de borst en één in het voorhoofd- hebben een ongebruikelijke duiding. Een professionele liquidatie zegt inspecteur Rollo tegen Commissaris  Inés Picaut, die de leiding heeft over het team van het onderzoek.
De naam van het slachtoffer: Sophie Destivelle.

Het is het begin van een goede, spannende thriller annex  spionageroman, die een behoorlijke lange aanloop nodig heeft om op gang te komen. De lezer moet daar doorheen om kennis te nemen van de situatie in 1944 in bezet Frankrijk, in de Jura , waar de maquisards vanuit een ruig en onheilspellend landschap een verbitterde strijd voeren in een  kat- en muisspel met de Duitse bezetters. Zij worden ondersteund vanuit Engeland , met droppings van materieel maar ook met mensen.

Na een slordige honderd bladzijden verandert de setting.

Het wordt buitengewoon intrigerend, spannend, boeiend.
Het was een smerige oorlog, smeriger dan je je kunt voorstellen, en die smerigheid ettert door. Zo zou je het boek kunnen afsluiten of wat misschien beter is, kunnen beginnen. Een soort waarschuwing aan de lezer om op te letten en niet alles te geloven wat hij onderweg in die reis door 500 bladzijden tegenkomt. 

Wat doe je als inspecteur in 2018 als je aanvoelt dat niet iedereen de waarheid vertelt of het achterste van z’n tong laat zien? Hetzelfde geldt in 1944.

De lange aanloop is, achteraf gezien, nodig om een glanzend vervolg te krijgen, tot de laatste pagina aan toe. Het is een boek van verraad.  De actiescènes zijn met dodelijk venijn beschreven, de lezer moet door of hij wil of niet, gevangen in de fascinatie van het moment.

Tot slot dit: Dit is een boek voor de precieze en ervaren lezer. Dat komt mede door de complexiteit van het verhaal en het grote aantal namen, verklein-, nep- en bijnamen en aliassen.  Op een gegeven moment heb ik maar snel een lijstje gemaakt in Keep. U bent gewaarschuwd. De snelle lezer wordt genadeloos afgestraft en raakt de draad kwijt en dat zou jammer zijn. Het is een bijzonder goede oorlogsroman, spelend in het schemergebied van de spionage, bedrog, verraad, wraak, complotten en contraspionage. Sophie Destivelle kent geen moraal. Kramme, de Duitse commandant evenmin. Haar enige moraal is een Browning Hi-power.
Maar het is toch vooral een bijzonder eerbetoon aan de Franse ondergrondse, de maquis.

Manda Scott heeft zich op een bijzonder goede manier gedocumenteerd, zoals ook in haar nawoord wordt aangegeven. Haar schrijfstijl kan het beste beschreven worden als warrig. De lezer moet veelal zelf maar uitmaken wie er aan het woord is.
Waar is het boek mee te vergelijken? ‘ De dag van de jakhals’?, ‘ De stille Amerikaan’?, ‘ De donkere kamer van Damokles’? Elke vergelijking gaat mank natuurlijk, elk monument heeft z’n eigen specifieke setting. Ondanks de minpuntjes:

4,5 sterren

Jac Claasen

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

 

 

Corina las: Mijn zus wordt vermist – Carissa Ann Lynch ****

mijn zus wordt vermist

Met dank aan HarperCollins Holland voor het recensie-exemplaar

Auteur: Carissa Ann Lynch

Uitgever: HarperCollins

Originele titel: Sister Missing

Vertaler: Angelque Verheijen

Aantal bladzijdes: 256

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 14 januari 2020

Over de auteur:

Carissa Ann Lynch woont met haar man en kinderen in Indiana. Door haar achtergrond in de psychologie heeft ze een fascinatie voor de donkere kant van de mens en maatschappelijke problematiek.

(Bron: http://www.harpercollins.nl )

De achterflap:

Madeline was altijd de onafhankelijke, succesvolle zus tegen wie Emily opkeek. Nu zijn de rollen plots omgedraaid. Madeline is verlaten door haar man en ze moet zich alleen zien te redden met haar twee kleine kinderen. Ze vraagt Emily om hulp, maar de echtscheiding is niet haar enige probleem. Madeline heeft een geheim. Voor ze het met Emily kan delen, verdwijnt ze…

Emily blijft met de twee kinderen achter en raakt steeds meer verontrust. Ze vertrouwt niemand meer. Als het politieonderzoek maar traag op gang blijkt te komen, besluit ze zelf op zoek te gaan. Ze vindt een ijzingwekkende videotape met een vreselijke misdaad van twintig jaar geleden. Is haar zus het slachtoffer of degene die alles in scène heeft gezet?

Mening:

Wauw, wat een psychologisch hoogstandje was dit! Het komt traag op gang, maar vanaf het moment dat Emily beseft dat Madeline echt verdwenen is komt er wat meer vaart in het verhaal. Het is en wordt geen sneltrein, maar door de onderbuik gevoelens die meer en meer aangewakkerd worden gaat het allemaal precies op het juiste tempo.

Want wat is hier toch gebeurd? Waar is Madeline en wat was (of is) haar geheim? En wat kan Emily zich maar niet herinneren? Hoe belangrijk is die vergeten gebeurtenis? Als personage zit er meer dan genoeg ontwikkeling en diepgang in Emily en als langzaam alle stukjes in elkaar lijken te passen en je begint te vermoeden hoe dat allemaal zal gaan eindigen, is daar een hele toffe twist en denk je “oooooow ja dat kan natuurlijk ook”.

Het is geen super spannende thriller, maar meer een onder de huid kruipend psychologisch spel, waar het einde je zo van verrast dat je even met de ogen zit te knipperen.

Vier sterren op alle fronten

Corina Nieuwenhuis

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

 

Eva las: Hannelore – Frank Krake ****1/2

cover 3d Hannelore groot schaduw - final

Frank Krake heeft met De laatste getuige al bewezen dat hij met veel empathie en een heldere schrijfstijl een meester is in het schrijven van iemands levensverhaal. Met Hannelore doet hij dat dunnetjes over.
De reden dat ik zeer benieuwd was naar haar verhaal, is dat ik een behoorlijke fascinatie heb voor sektes. De vaak kwetsbare mens die valt voor de charmes van de charismatische leider, de daaropvolgende indoctrinatie en hersenspoeling en bovenal hoe ver volgers gaan in hun daden om zich te wentelen in de goedkeuring van hun sekteleider. Met Hannelore heeft Frank Krake exact beschreven hoe dit in zijn werk gaat en als lezer val je dan ook van de ene verbijstering in de andere. Het zijn daden waarvan vrijwel iedereen zou roepen: ‘Dat doe je toch niet! Zie je dan niet hoe ver je gaat? Hoe jij je laat manipuleren en hoe beïnvloedbaar je bent?’ Voor Hannelore gaat het nog een stuk verder. Zij is pas drie jaar oud als zij bij de sekte Gemeente Gods komt en groeit dus op in deze wereld. Voor haar is dit alles normaal, zij weet immers niet beter. Dat maakt haar verhaal extra beklemmend.

Wat een behoorlijke kracht is van de pen van Krake, is zijn zorgvuldige gebruik van woorden, waarmee hij de lezer weet te raken en mee te slepen. Je voelt aan alles dat hij een gedegen research heeft gedaan en écht geluisterd heeft naar haar verhaal. Het komt binnen en hoe!
Met een duidelijke beleving en gedachtegang volg je het leven van Hannelore, hoe zij opgroeit binnen de muren van het klooster en hoe zij volledig gehersenspoeld wordt op deze al zeer jonge leeftijd. Het is beangstigend om te lezen hoe dit alles in zijn werk gaat, bovenal door zwart op wit mee te ervaren hoe leden zich in allerlei bochten wringen om hogerop in de hiërarchie van de sekte te komen en hoe Hannelore en haar leeftijdsgenoten opgroeien met het wereldbeeld en de denkbeelden die leider Sipke Vrieswijk over zijn volgelingen uitstort.
Het geheel wordt ondersteund door foto’s en andere afbeeldingen die het verhaal nog tastbaarder maken, waardoor het geen enkele moeite kost om haar levensverhaal mee te beleven en deelgenoot te zijn van haar jeugd. Emoties wisselen elkaar af tijdens het lezen en na het omslaan van de laatste bladzijde zindert haar verhaal nog lang na, het gaat onder je huid zitten.

Persoonlijk juich ik het toe dat Krake Hannelore een stem heeft gegeven, dat hij haar heeft geholpen om haar verhaal – en dan bovenal de gevolgen van op deze manier opgroeien en uiteindelijk weten te ontsnappen – bekend te maken. Daar is een enorme moed voor nodig en ik vind het dan ook belangrijk dat dit verhaal gelezen wordt. Het lijkt een ver van je bed show, iets uit een film, maar als je beseft dat alleen al in Nederland meer dan tachtig sektes actief zijn, met zo’n tienduizend volgelingen, dan maakt dat ook meteen duidelijk hoe belangrijk het is dat (oud-)leden een boekje opendoen. Met dit verhaal wordt tevens duidelijk hoe alles in zijn werk gaat, hoe (kwetsbare) mensen, op zoek naar zingeving en geloof in hun leven vatbaar zijn voor figuren als Sipke en zich compleet mee laten slepen in hun waan. Als lezer kan je niets anders dan compassie voelen voor Hannelore, haar prijzen om haar dapperheid en haar steunen door het boek te lezen, zodat zij niet voor niets zo sterk is geweest om haar verhaal bekend te maken. Want sterk is zij en een vechter. Ze zegt zelf dat ze met dit boek een voorbeeld hoopt te mogen zijn voor velen en wat mij betreft is haar dat meer dan gelukt.

Eva Krap

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

 

Duorecensie: Corina & Riejanne: Hannelore – Frank Krake *****

cover 3d Hannelore groot schaduw - final

Met dank aan Frank Krake voor de recensie-exemplaren.

Auteur: Frank Krake

Uitgever: Achtbaan

Genre: Waargebeurd

Aantal pagina’s: 478

Verschijningsdatum: 5 februari 2020

Over de auteur:

Frank Krake (1968) studeerde Marketing Strategy aan de RUG. Hij publiceerde in de Verenigde Staten en schreef eerder de autobiografie De Rampondernemer (Pearson – 2013)

(Bron: http://www.uitgeverijachtbaan.nl)

De achterflap:

Hannelore groeide vanaf haar derde op in de sekte “Gemeente Gods” waar haar ouders actief lid van waren. Het leven speelde zich deels af binnen de muren van een oud klooster in Nederland. Vijftien jaar werd ze gehersenspoeld en leefde ze in haar eigen wereld. De charismatische en zichzelf “Profeet” noemende sekteleider Sipke Vrieswijk voerde met zijn partner Aagje een waar schrikbewind. Niemand was veilig.

Toen het einde nabij leek “ontvoerden” ze Hannelore naar Israël, Zweden en Cyprus. Na jaren van gevangenschap, drank en drugs bevrijdde de politie haar, tegen haar eigen wil. Een internationale klopjacht op Vrieswijk begon. Vanaf dat moment begon ook pas haar echte strijd. Het gevecht om opnieuw te leren leven, weer Hannelore te worden in een vrije wereld. Met vallen en opstaan wist ze de strijd uiteindelijk te winnen. Nu leidt Hannelore (42) een gelukkig leven met haar grote liefde en vier kinderen en hoopt ze een voorbeeld te mogen zijn voor velen.

Hannelores verhaal lijkt wellicht een bizar incident, maar niets is minder waar. Anno 2019 zijn er alleen al in Nederland meer dan 80 sektes actief, met zo een tienduizend volgelingen.

Meningen:

Riejanne:

Ik was een van de gelukkigen die Hannelore vooruit mocht lezen en was dan ook heel erg benieuwd naar dit boek.  Het verhaal begint met de manier waarop Julia ( de moeder van Hannelore) in contact komt met de sekteleider Vrieswijk. Langzaamaan wordt ze steeds verder meegezogen in zijn overtuigingen. Vooral in het begin lezen we veel over wat Vrieswijk predikt en dat maakt dat de rillingen me over de rug lopen. Ik betrap mezelf erop dat ik heel erg boos wordt op de manier waarop hij de mensen bespeelt. Hen ‘boodschappen’ geeft in de volle overtuiging dat zijn waarheid dè waarheid is. Het beklemt me en tegelijkertijd heb ik enorm te doen met de kinderen die meegenomen worden naar zijn diensten en daar soms urenlang zitten, verplicht luisteren naar de Broeder zoals hij zichzelf noemt.  Een van die kinderen is Hannelore, een op dat moment driejarig meisje dat geen andere keuze heeft dan met haar moeder mee te gaan naar de Gemeente Gods.

Corina:

Hoe bijzonder dat we dit boek vooruit mochten lezen. Je zit vanaf de eerste pagina in het verhaal, vanaf de proloog tot het nawoord zit je af en toe met ingehouden adem te lezen. Het is bij tijd en wijle ook herkenbaar uit de tijd dat ik zelf nog naar de kerk moest en de rillingen lopen over mijn rug. Ik voel zo intens mee met  Hannelore, omdat ze nog zo jong is en geen stem heeft.

Riejanne:

Vrieswijk is een meester in manipuleren en het uitdelen van straffen. De manier waarop hij zijn volgelingen vernedert is gewoon voelbaar. Het is gruwelijk om te lezen hoe graag de volgelingen gezien willen worden door Vrieswijk en daar alles voor over hebben. Natuurlijk denk je als lezer dat het jou nooit kan overkomen, maar dit boek bewijst  hoe ‘makkelijk’ het is om kwetsbare mensen het gevoel te geven ergens bij te horen, dat ze iemand zijn en vooral gezien worden. Vrieswijk is daar ontzettend sterk in. Daarnaast heeft hij heel duidelijk zijn voorkeuren voor een aantal volgelingen en helaas is Hannelore er daar ook één van. 

We volgen het leven van Hannelore, en beleven helemaal mee hoe zij van jongs af aan gehersenspoeld wordt met alle gevolgen van dien. Meermalen betrap ik mezelf erop dat ik haar daar weg wil halen, zo beklemmend voelt het.  De volgelingen wachten soms urenlang voor een dienst begint, omdat Vrieswijk volgens zijn zeggen nog geen seintje heeft gehad van God. Dit resulteert erin dat mensen soms hele dagen zitten te wachten op een dienst die pas in de avond begint en soms de halve nacht duurt. Dan is daar het moment dat Vrieswijk niet langer Broeder genoemd mag worden, maar de Profeet. Dit heeft God hem doorgegeven. Een titel met nog meer aanzien.

Corina:

Als het verhaal vordert en de eisen van Vrieswijk steeds bizarder worden, steeds groter, moet ik af en toe het boek weg leggen. Ik kan er niet bij dat dit gewoon echt gebeurt, hier in ons Nederland…

Er gebeurt veel en alles onder het mom van “zo sprak de Here van de Heerschare”. Oi oi die opmerking doet me elke keer weer huiveren. Ook hoe hij zogenaamd met God praat en hij de vrouwen andere namen gaat geven en uiteindelijk ook de dochters van bepaalde vrouwen. Waar de ene dochter mag blijven, wordt de andere zonder pardon weggestuurd en ik zit vol verbijstering te lezen dat de ouders dat allemaal goed vinden. Wat gaat zo een hersenspoeling ver!!

Riejanne:

Wat mij enorm raakt is het moment dat Hannelore voor haarzelf de oplossing vindt over hoe ze zich moet gedragen. “De enige oplossing, de manier om met de pijn te kunnen omgaan was stoppen met denken, stoppen met voelen en haar eigen persoonlijkheid begraven, haar eigen ik.’ Dit zinnetje geeft in één klap weer hoe je gevangen zit in een wereld, waar je niet uit kunt stappen, omdat je totaal geen weet hebt hoe het er ergens anders aan toegaat. 

Als dan na verblijf in het buitenland het moment komt dat Hannelore bevrijd wordt begint het grote gevecht pas echt. Hoe angstig moet het zijn om ineens zelf keuzes te mogen maken, terwijl die altijd voor je gemaakt zijn? Deel uitmaken van een wereld die nooit de jouwe is geweest en waarvan je nagenoeg niets weet, omdat je binnen de ‘veilige’ muren van een sekte bent opgegroeid. Wat een gevecht en wat dwingt Hannelore een respect af dat ze dat gevecht gewonnen heeft. Diepe buiging voor het feit dat ze haar verhaal naar buiten brengt.

Corina:

Als Hannelore na heel veel strijd (ook innerlijk van haar moeder) wordt bevrijd in Cyprus begint het volgende gevecht. Want hoe leef je in een wereld, waar je opeens na 15 jaar zelf moet denken, kiezen, voelen? Maar ze doet het en hoe! Wat fijn dat ze juist in die tijden de juiste mensen om zich heen had en haar geloof in God nieuw leven in kon blazen op een gezonde manier. Chapeau!

Conclusie:

Riejanne:

Krake heeft het weer gedaan. Hij heeft het vermogen om te schrijven met empathie zonder oordelen en zonder iemand tekort te doen. In no time zit je in het verhaal alsof je het van dichtbij beleeft. Daarnaast weet Krake haarfijn weer te geven hoe het er in de Gemeente Gods toegaat, waaruit ook weer blijkt hoe gedegen zijn research is. De foto’s maken het verhaal af. Dit boek kroop me echt onder de huid en daar blijft het nog lang zitten.  

5 stralende sterren

Corina:

Krake bewijst ook met dit boek weer dat hij op een integere, meelevende en gevoelige manier iemands levensverhaal kan vertellen. Hij laat je de krochten zien van hoe duister mensen kunnen zijn, maar ook hoe iemand daar zo immens sterk kan uitkomen. En dat alles in een fijne schrijfstijl die op geen enkel moment belerend wordt.

5 meer dan verdiende sterren

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂