Mieke las: Kruimels zijn ook brood-Marelle en Joop Boersma*****

Kruimels 2

Gastrecensie:

Titel: Kruimels zijn ook brood

Auteurs: Marelle Boersma en Joop Boersma

Genre: Autobiografische roman

Uitgeverij: Droomvallei

Verschijningsdatum: 21 juni 2017

Paperback – 231 bladzijden

ISBN: 978 – 94 – 91886 – 76 – 8

 

Over de auteurs:

Marelle Boersma (1957) heeft inmiddels elf thrillers op haar naam staan, waaronder: Ik volg jeNobody en de bestseller Vals Alarm. Haar nieuwste thriller Blind Date is in januari 2017 verschenen. Ze won verschillende prijzen met haar boeken.

Ze schrijft boeken over actuele misstanden, vaak gebaseerd op waargebeurde verhalen van slachtoffers. Zelf zegt ze hierover: “Het is goed dat dit verborgen leed zichtbaar gemaakt wordt. Op deze manier draag ik hopelijk een klein steentje bij aan het oplossen van deze misstanden, zodat meer mensen weer rust in hun leven gaan ervaren.”

Verder geeft ze al enige jaren (online) schrijftrainingen en organiseert schrijfvakanties.

Joop Boersma (1926) heeft na zijn carrière als reumatoloog de pen opgepakt, en schreef o.a. de roman Nachtregenboog, de dichtbundels Zielenvogels, In het begin het eind, Mijn caleidoscoop en het biografische verhaal: Het op hol geslagen vale paard.

Joop volgde in 1995 cursussen aan de schrijversvakschool in Amsterdam Tevens schildert en  fotografeert hij, en heeft diverse bestuurs- en organisatorische activiteiten.

Over de cover:

Deze is zacht groen, waarom voor deze kleur gekozen is werd mij duidelijk tijdens het lezen van dit boek. Bovenaan staat een prachtige familiefoto van heel lang geleden, daar waar het verhaal van Joop begint. De titel: Kruimels zijn ook brood is treffend voor de inhoud van deze roman. Sublieme combinatie van titel en cover.

Achterflap:

Bijna een eeuw leven vat je niet in één gesprek samen. Toch is dat precies wat Marelle wil: met haar negentigjarige vader praten over wezenlijke zaken, over ervaringen van vroeger. Tijdens een wandeling door Arnhem komen ze tot de kern van het leven. Wat heeft je gemaakt tot wie je nu bent? Zijn dat de genen? Of wordt het leven op een andere manier doorgegeven van ouder op kind?
Eerst komen er wat aarzelende ontboezemingen, over de armoede in Joops jeugd, het onderduiken in de oorlog. Daarna delen ze diepe emoties met elkaar, die ze altijd voor elkaar verborgen hebben gehouden.

Over de inhoud en mijn mening:

Wat zou jij nog aan je ouders willen vragen?

Vraag dieper dan je ooit eerder ging, voordat de tijd verstreken is.

Een vraag die tot nadenken zet!

Zomer 2016: Marelle en Joop hebben afgesproken op de natuurbegraafplaats in Doetinchem waar veel groen is en een oase van rust heerst. Joop wil zijn dochter laten zien waar hij begraven wil worden. Waarom hij voor deze plaats heeft gekozen omschrijft hij zelf als volgt: De natuur accepteert iedereen, daarom spreekt deze plek mij aan.Alhier spreken ze af waar het gesprek tussen vader en dochter zal plaatsvinden: een wandeling door Sonsbeek in Arnhem, daar waar zich het grootste deel van hun gemeenschappelijke leven zich heeft afgespeeld.

Ze beginnen hun wandeling aan de rand van de parkeerplaats, met als doel later op de dag te eindigen aan de Rijn. Al wandelend komen de verhalen van Joop die beginnen in 1871 in Drenthe, waar zijn grootouders woonden en hij als kind graag de zomervakantie doorbracht. Daarna vervolgt hij zijn verhalen o.a. over de armoe, oorlog, gelijke kansen voor jongens en meisjes, studie, sporten, vriendschap, stil zijn, natuur, kennis willen vergaren, buitenbeentje zijn en het gezin waarin hij opgroeide.

Ook Marelle vertelt haar verhaal dat in 1976 begint in Rozendaal tijdens haar examenjaar VWO. Geen gemakkelijke tijd, en met het luisteren naar muziek probeert ze haar emoties in de hand te houden. Bij het waterpolo kan ze haar agressie kwijt. Ze vertelt o.a. over de warme en intense vriendschap die ze had met haar overleden zusje Christine, beroepskeuze en haar werk.

Telkens als Joop of Marelle hun ziel hebben blootgegeven, hun hart gelucht en diepste gevoelens uitgesproken zijn, wordt er door beiden over nagedacht, gepraat, (door)gevraagd en komt er steeds meer wederzijds begrip.

Observeren is meer dan kijken, het is je verhaal vertellen zonder te spreken.

Een 90 jarige man die geleerd heeft dat zwijgen beter is, kan lastig tot praten komen.  Toch lukt het Joop en Marelle om diepgaande, openhartige en emotionele gesprekken te voeren. Onthullingen te doen. Moeilijke onderwerpen bespreekbaar te maken, en te filosoferen over dilemma’s waar ze ooit mee te maken kregen. Wederzijds begrip, respect, waardering, vertrouwen en genegenheid zijn in deze belangrijke pijlers geweest.

Ondanks hun leeftijdsverschil en verleden, blijkt al pratend dat Marelle en Joop dezelfde drive hebben, zijn de paralellen van leven duidelijk zichtbaar, en hun verschillen ook veel overeenkomsten te bevatten. Er zit maar één gedachte in het hoofd van Marelle: “We lijken op elkaar, misschien wel meer dan we weten”. Veel herinneringen komen bovendrijven, soms met een lach, soms verdrietig, maar dit alles heeft hun gevormd tot de personen die ze nu zijn.

Joop schreef: De mens is overgeleverd aan het toeval en het lot. Maar het toeval kan ook heel fijne ervaringen met zich meebrengen, het hangt ervan af hoe je met het lot omgaat.                                                                                                              

Het boek leest als een trein en heeft korte hoofdstukken. Is toegankelijk, vlot, ontroerend en met humor geschreven. De warmte en respect waarmee dit verhaal is verwoord straalt ervan af. Had tijdens het lezen het gevoel alsof ik naast Marelle en Joop liep, zo dichtbij kwamen zij en beroerde hun woorden mijn emoties. Mooi is het om te lezen dat Kruimels zijn ook brood op verschillende manieren wordt uitgelegd en van toepassing zijn in dit verhaal.

Heb dit boeiende, liefdevolle verhaal met veel genoegen gelezen, er veel van opgestoken, mede door de enorme wijsheden en overpeinzingen die beschreven worden. Joop vertelt prachtig over de groene natuur, vogeltjes en geschiedenis van Sonsbeek, wat maakte dat ik mij hier een duidelijke voorstelling van kon maken en de vogeltjes bij wijze van spreken kon horen. Daarnaast staan er enkele mooie gedichten van Joop in het boek. Dit alles maakt deze roman compleet.

Veel respect en waardering voor Marelle en Joop dat zij het aandurfden hun levensverhaal, waarbij ze geen enkele emotie uit de weg gaan en zich daarmee kwetsbaar opstelden, met ons lezers wilden delen. Daarmee hopelijk velen een aanzet geven om eindelijk dat gesprek aan te gaan voor het te laat is. Heel bijzonder!

Zonder verleden, geen heden.

Afscheid nemen is als een dal tussen bergen, je moet erdoorheen wil je verder komen.

5*****

Mieke Wijnants.

Coenraad las: Het hoofdgerecht-Maarten Blom****

Het hoofdgerecht

Gastrecensie

Titel: Het hoofdgerecht

Auteur: Maarten Blom

Genre: Roman

Uitvoering: Paperback

ISBN: 9789026337734

248 pagina’s|Ambo-Anthos Uitgevers|2017

 

4****

Fer Orschouw beschikt over een bijzonder culinair talent. Hij kan met simpele ingrediënten mooie en complexe gerechten bereiden. Op een dag laat zijn gave hem helaas in de steek, en hij neemt het besluit om twee zeer speciale gasten een uniek gerecht voor te schotelen, waarmee hij zijn restaurant van de ondergang kan redden.

Als Fer in zijn keuken bezig is met het voorbereiden van dit gerecht, wordt hij overspoeld door herinneringen aan zijn vader die sterrenkok was. Ook gedachten aan zijn moeder overvallen hem, die zijn talent wilde aanscherpen en verfijnen. Tevens voelt hij zich sterk betrokken bij zijn grote liefde Eva. Fer verneemt dat die avond ook een Michelin-inspecteur naar zijn restaurant zal komen, waardoor hij drie bijzondere gasten van zijn kunsten moet zien te overtuigen..

Het hoofdgerecht is een reis door het leven van Fer Orschouw. In het verhaal wordt het heden en het verleden afgewisseld. De lezer leert de hoofdpersoon Fer steeds beter kennen. Toch blijft hij op een bepaalde manier ondoordringbaar, en dat geldt tevens voor de andere personages. Ze hebben allen wel iets herkenbaars in zich met de passie waar ze volledig voor gaan. Helemaal zijn de personages dus niet te doorgronden, waardoor er een bepaalde afstand blijft bestaan.

Liefde en obsessie zijn belangrijke ingrediënten. Dat geldt tevens voor de haat tegenover zijn moeder en het respect voor zijn te vroeg overleden vader, waarvoor Fer een grote bewondering had en door hem op een voetstuk wordt geplaatst. Het verhaal is krachtig opgebouwd met voldoende zijsporen, waardoor ik getriggerd bleef, door te lezen tot aan de verrassende ontknoping aan het einde van het boek.

Het hoofdgerecht is een debuutroman met thrillerachtige kenmerken. Het smaakt zeker naar meer.

Coenraad de Kat.

Elsa las: Schemerzone-Hilde Vandermeeren****

Elsa

 

Gastrecensie

Mijn recensie van Schemerzone door Hilde Vandermeeren.

Dankzij Thrillzone heb ik deel kunnen nemen aan de leesclub voor dit boek. Vooraf was ik niet bekend met het werk van de Vlaamse schrijfster, en ik was dan ook aangenaam verrast om kennis te mogen maken door middel van het lezen van de thriller Schemerzone.

Het verhaal gaat over de verpleegkundige Kate. Ze krijgt te horen dat ze de ziekte Narcolepsie heeft. Deze ziekte heeft nogal een grote impact op haar leven en directe omgeving. Ze neemt het besluit haar werk niet in te lichten over haar diagnose. Of dit zo’n wijs besluit is en wat de desastreuze gevolgen zijn zal zich snel genoeg uitwijzen…

Persoonlijk heb ik erg genoten van dit verhaal. Door de aangename schrijfstijl, die goed past bij de sfeer en de personages, de opbouwende spanning en paranoia in het verhaal, had ik het boek dan ook zeer snel uit. De plottwist wist mij aangenaam te verrassen en zag ik niet van tevoren aankomen. Ondanks dat ik tijdens het lezen, zoals altijd, van alles en nog wat dacht, zat ik er gewoon naast. Als ervaren lezer gebeurt mij dit niet vaak dus voor mij een absoluut pluspunt.

Ik vind het fijn dat de schrijfster een chronische ziekte op een respectvolle manier gebruikt en realistisch uiteenzet in haar boek. Ook heeft het hoofdpersonage Kate een onderbouwd verleden, waardoor haar keuzes in het verhaal duidelijk over komen en begrijpelijk zijn. Tevens brengt mij dit gelijk tot een kritische noot, wellicht had ik zelf als schrijfster ervoor gekozen om nog iets meer in te gaan op de psychologie van de overige personages. Maar dat is smaak afhankelijk, en vooralsnog heb ik zeker met heel veel plezier dit boek gelezen.

Ik geef dit boek 4 sterren.

Spanning: 8,5

Plot: 8

Leesplezier: 8

Schrijfstijl: 7

Originaliteit: 8

Psychologie: 6,5

Elsa Bakker.

Kelly las: De zomer van de doden-Toni Coppers****

Toni

Gastrecensie

Na het lezen vind ik dat je zijn boek kunt vergelijken met die van Pieter Aspe, Flikken Maastricht en Baantjer.

De cover is zomers met een duistere achtergrond. De titel spring mooi ‘uit’ de kaft. De voor- en achterkant zijn heel mooi gemaakt. Toni heeft goed nagedacht over de tekst op de achterflap.

Het verhaal gaat over Werner. Hij wordt dood gevonden in een catacombe in het kleine, pittoreske Bolsena in Italië. Door hem te vinden worden er oude koeien uit de de sloot gehaald. Tijdens hun reis naar Bolsena ontdekken Liese en haar partner Masson heel wat nieuwe dingen, zoals het typische Italiaanse eten. Ze gingen uit eten en het smaakte hen helemaal niet. De soep te flauw, groenten en vlees niet goed gebakken en daarbij nog eens zure wijn. Coppers wist dit op een leuke grappige manier over te brengen vond ik.

Een twintig jaar geleden zijn er in België twee meisjes vermoord. Beide in dezelfde omstandigheden. Aan Liese en haar team om alles tot op het bot uit te zoeken. Heeft het iets met elkaar te maken? Ze gaan naar Bolsena en komen van alles over de plaats waar Werner is gevonden te weten. Beetje bij beetje komen ze tot de ontdekking wat de oorzaak is.

Mijn eerste reactie toen ik het boek vast had was ‘Ziet er wel heel spannend uit’! Nadat ik het verhaal had gelezen was ik helemaal verkocht. Je kunt het omschrijven als ‘spannend’, ‘misleidend’, maar vooral een super vlotte schrijfstijl, waardoor het vlot leest. De auteur kon ook heel grappige opmerkingen maken. De personages zijn goed uitgewerkt. Tijdens het lezen word je helemaal in het verhaal gezogen, en je leeft werkelijk met de slachtoffers mee.

Ik raad iedereen dit boek aan, ook al heb ik de Liese Meerhout serie niet gelezen. Het is een boek om de zomer goed in te zetten. Lees ook zeker de andere boeken van Toni Coppers, ga ik ook doen!

Vier sterren.

Kelly Illegems.

Coenraad las: Wiegelied- Cilla & Rolf Börjlind****

wiegelied 2.png

Gastrecensie:

Titel: Wiegelied

Auteur: Börjlind

Genre: Thriller

Uitvoering: Paperback

ISBN: 9789400507838

352 pagina’s| A.W. Bruna Uitgevers |2017

 

4****

Wiegelied

In Småland, wordt een lijk ontdekt, dat is blootgelegd door een wroetend wild zwijn. Het slachtoffer is een jongen waarvan de keel is doorgesneden, en bij het graf wordt een mes aangetroffen met inscriptie, wat later een Roemeense tekst blijkt te zijn. Hoe dit mes in Zweden terecht is gekomen en hoe het in relatie staat tot de moord, is de grote vraag.

Commissaris Mette Olsäter en haar team worden op deze moordzaak gezet. Mette heeft Olivia Rönning zes maanden eerder als laatste aan haar team toegevoegd, en ook Tom Stilton kennen we nog van een voorgaand boek. Tom heeft nu niet de leiding van het onderzoek. In de nieuwe samenwerking bestaat respect voor elkaar, en het onderlinge vertrouwen is blindelings. Mette heeft een zeer sterk professioneel team samengesteld, maar ondanks alle ervaringen en deskundigheid, loopt het onderzoek regelmatig vast.

De auteurs Börjlind laten het verhaal niet alleen in Zweden afspelen, maar ook in Boekarest. Daar stuiten ze op een internationale criminele bende, en komen ze in levensbedreigende situaties terecht. Het vluchtelingenprobleem is op een krachtige, maar ook keiharde manier aangepakt, en zo in een verhaal verwerkt, dat het realistisch en tegelijkertijd gruwelijk is verwoord. De schrijfstijl is in Wiegelied weer zoals we gewend zijn van de beeldende, toegankelijke en makkelijk te volgen schrijfstijl. Met kracht word je meegesleurd, en je verliest jezelf in het verhaal. Door het internationale uitstapje naar Boekarest, krijgt het verhaal een wending out-of-the-box, en dat is mij persoonlijk heel goed bevallen. Ik hoop dat het niet eenmalig is geweest.

Wiegelied is het vierde deel van de Rönning & Stilton thrillerreeks, waarin de vaste personages jammer genoeg niet zijn gegroeid zoals in de voorafgaande delen, en lijken ze stil te staan, waardoor ze soms wat soft overkomen.

Cilla & Rolf Börjlind hebben met Wiegelied een probleem aangepakt, dit sterkt verwerkt, en het overgoten met snelheid, spanning, actie en gedetailleerde scenes, waardoor het weer een typische Scandinavische thriller is geworden, waar ik veel leesplezier aan heb beleefd.

Coenraad de Kat.

Samuel las: Wat jij niet ziet-Sarah Pinborough

wat jij niet ziet

Gastrecensie

Wat jij niet ziet
Sarah Pinborough
Vertaling: Nathaly Schrijnder
The House of Books
2017
398 p.
ISBN: 9789044350579

Louise wordt verliefd op een getrouwde man. Notabene haar eigen baas. Dat wist ze niet meteen. Gewoon een man die ze had leren kennen in een kroeg. Louise is een eenzame moeder die al enkele jaren gescheiden is van een overspelige echtgenoot. En voor het eerst in tijden wordt ze weer verliefd, een liefde die ze diep in haar hartkamers probeert weg te steken, want verliefd worden op een getrouwde man mag niet. Tot overmaat van ramp leert ze dan nog zijn vrouw kennen. Er ontstaat een wankele vriendschap tussen de twee vrouwen. Louise wordt meegezogen in de perikelen van dit vreselijke huwelijk en weet niet wat ze van David, haar minnaar moet denken. Hij lijkt zo anders in haar omgeving dan wat zijn vrouw beschrijft. En hoeveel weet zijn vrouw? Want zijn vrouw lijkt namelijk altijd dingen te weten die een ander niet te weten kan komen? Waarom stopt hij haar vol pillen, belt hij haar om de uren? Hij lijkt een controlfreak, maar bij haar wordt hij dan weer de considerabele David. Waarom heeft deze man twee gezichten?

Het was zeker geen liefde op het eerste gezicht met Wat jij niet ziet. De eerste tweehonderd pagina’s had ik het gevoel een vrouwenboek in handen te hebben die vooral ging over de perikelen van een slecht huwelijk. Maar langzaam ontvouwt het verhaal zich en besef je dat die tweehonderd eerste pagina’s bittere noodzaak zijn.
Het bovennatuurlijke tintje aan het verhaal lijkt in eerste instantie maar een verhaallijn in de marge, maar langzaam wordt duidelijk dat er hier meer speelt. Het verhaal wordt beschreven vanuit twee ik-personen, Louise en de vrouw van David, Adèle, afgewisseld met stukjes uit het verleden van Adele. Waarom dat verleden? Ook dat lijkt een verhaal in de marge die uiteindelijk heel wat belangrijker blijkt te zijn dan men kan voorstellen.

Pinborough weet een prachtig, intrigerend verhaal te schrijven waar langzaam alles op zijn plaats valt. Elk hoofdstuk, elke bedoeling die ze in het verhaal verwoordt is nodig om uiteindelijk tot de climax van het verhaal te komen. En dat doet Pinborough nauwgezet en met groot detail. Niets is wat het lijkt in dit verhaal en heel af en toe licht ze in de hoofdstukken een stukje van de sluier op, op het moment dat het noodzakelijk is om heel het verhaal te ontvouwen. Elke keer weer lijken sommige gedachten zo te contrasteren met het verloop van het verhaal dat je niet anders kan dan je afvragen: waarom? Wat is de bedoeling? Uiteindelijk laat ze je happend naar adem achter wanneer ze de laatste bedoelingen van haar verhaal onthuld.

Inderdaad, het verhaal maakt waar wat de uitgeverij belooft: een boek dat niet te vertrouwen is, een verhaal dat niet te vertrouwen is. Dit boek wil je beslist lezen!

Samuel Derous.

Coenraad las: De juiste man-Max van Olden****

De juiste man

Gastrecensie:

Titel: De juiste man

Auteur: Max van Olden

Genre: Thriller

Uitvoering: Paperback

ISBN: 9789026335877

278 pagina’s|uitgeverij Ambo|Anthos|2017

 

4 ****

Oscar (63) is een zelfstandig opererende advocaat met een klein kantoor. Een tragisch ongeval in zijn verleden, wat een persoonlijk drama voor hem is, draagt hij  als een grote last met zich mee. Hij functioneert, maar daar is dan ook alles mee gezegd. Wat hem drijft is vergelding voor het leed dat hem is aangedaan, en daar draait het om in dit boek. Op een dag dient zich bij Oscar een nieuwe zaak aan, en daarin ziet hij mogelijke  oplossingen voor zijn persoonlijke ellende, maar  is het wel zo eenvoudig?

Het verhaal speelt zich in het heden en het verleden af, alhoewel voornamelijk in het heden. Als lezer krijg je een goede kijk op het dramatische leven van de hoofdpersoon, en wat voor gevolgen dat voor hem in sociaal opzicht heeft.

Het karakter van Oscar ondergaat een enorme verandering. Van een gelukkig en tevreden man met een mooie carrière, verandert hij in een persoon die alles kwijtraakt, en nog slechts functioneert om in leven te blijven. Wat hij zoekt is vergelding. Je leeft met hem mee, en gedurende zijn vergeldingsdrang  heb ik me wel eens afgevraagd hoe ik in zo’n situatie zou reageren. Zou ik ook zo ver gaan of zou ik berusten. Je kunt het verleden, hoe graag je het ook wil,  niet veranderen. Er is immers geen ontkomen aan.

Max van Olden heeft het verhaal heel goed doordacht, en heeft het verloop goed weergegeven. Door de kleine en verrassende wendingen blijft de lezer alert. De schrijfstijl is bijzonder prettig en toegankelijk, en voor je het weet is het boek dan ook uit.

De juiste man is voor mij niet echt een thriller, maar eerder een spannende roman, waarin recht en onrecht goed uit de verf komen. Vergelding is het sleutelwoord in dit verhaal, en waar ligt de grens …

Max van Olden heeft met De juiste man, waarin het vooral draait om gerechtigheid, een stevige opvolger van Lieve edelachtbare afgeleverd.

Coenraad de Kat.