Mevrouw C. – José Fernanda****

Mevrouw C

Recensie-actie Samenlezenisleuker met dank aan Uitgeverij De Kring

José Fernanda levert met Mevrouw C. haar derde roman, die ook weer deels autobiografisch is. Deze roman beschrijft het leven van 2 zussen, de een, Constance, heel erg rijk, weduwe, ziek en eenzaam. De ander, Sophie, vrijgevochten, artistiek maar vastgelopen in haar werk. Het lijkt voor Sophie een geschenk uit de hemel als het verzoek van Constance komt om voor haar te komen werken. In het grote kasteel, waar Constance alleen woont en met harde hand over haar personeel regeert, probeert Sophie contact te krijgen met haar zus. Dit doet ze door middel van het schrijven van een ontroerend verhaal voor haar. Eigenlijk is dit een verhaal in een verhaal. Constance lijkt te ontdooien, maar niets is minder waar als blijkt dat de zwager van Constance zijn oog laat vallen op Sophie. De omgang met Constance wordt slechter. Uiteindelijk verlaat Sophie Brussel, en gaat weer in Amsterdam wonen. De zussen kunnen niet met, maar ook niet zonder elkaar. Het is een verhaal met veel vaart geschreven, en blijft boeien tot op het eind. Dit eind is echter zeer abrupt, en voor mijn gevoel is het hiermee niet af.

Vier sterren.

Wilma Veltkamp.

Over Mevrouw C.

Vrienden kies je, familie niet

De steenrijke doch eenzame, kille en godsdienstwaanzinnige Constance woont op een kasteel en regeert met harde hand over haar personeel. Als ze ziek is, vraagt ze haar artistieke, vrijgevochten zus Sophie voor haar te komen werken. De zussen zijn elkaars tegenpolen, en blijken allebei zo hun geheimen te hebben.

Tegen het decor van het grote lege kasteel, met ontevreden personeel, is het de komst van een man die de verhoudingen finaal doen ontsporen. Om toch door te dringen tot haar zus, schrijft Sophie een ontroerend verhaal voor haar.

Mevrouw C. is een intrigerende, verrassende roman over twee zussen die niet zonder, maar zeker ook niet met elkaar kunnen. Het is deels gebaseerd op waargebeurde feiten.

Advertenties

Mevrouw C. – José Fernanda****

Mevrouw C

Recensie-actie Samenlezenisleuker met dank aan Uitgeverij de Kring.

Mevrouw C. van José Fernanda, is het verhaal over twee zussen, Constance en Sophie. De oudste zus Constance is een kille, ongenaakbare, godsdienstwaanzinnige vrouw. Haar gezondheid laat te wensen over, en ze vraagt, eigenlijk gebiedt, haar jongere zus Sophie haar te komen helpen. Sophie is de tegenpool van haar zus. Ze is vriendelijk, heeft niets met godsdienst, en leidt in Amsterdam als kunstenares een ongebonden leven. Ze besluit op het verzoek van haar zus, die in een kasteel in België woont, in te gaan, mede om te proberen de familieband nieuw leven in te blazen. Het blijkt niet zo simpel als ze gedacht had. Sophie probeert het hart van haar zus te bereiken, maar loopt telkens tegen haar onverzettelijkheid aan, haar neerbuigende houding richting het personeel dat ze in dienst heeft, en de kille houding die ze naar haar enige zoon Emile aanneemt. Dan probeert Sophie middels een verhaal dat ze vertelt, opschrijft en illustreert, haar zus milder te stemmen. Dat lijkt enigszins te gaan lukken.

Op het moment dat de broer van Constances overleden man op het toneel verschijnt, levert dit de nodige problemen op. De verwijdering tussen de zussen wordt groter en lijkt onherstelbaar. Na een lange tijd van afstand, wordt een laatste poging ondernomen om de breuk te herstellen. Zal er een brug gebouwd worden, of is de schade onherstelbaar?

Mevrouw C. is de naam voor Constance zoals het personeel haar noemt. Het geeft meteen de ongelofelijke kilheid van haar weer. Een grotere tegenstelling tussen twee zussen is haast niet denkbaar. José Fernanda geeft een goed beeld van deze tegenstelling, en langzamerhand wordt de lezer onthuld wat de achtergrond van beide zussen is en hoe hun karakters reeds in de jeugd gevormd zijn. Geheimen worden ontrafeld en maken dat je het boek wilt blijven lezen om de waarheid duidelijk te krijgen. Ook het verhaal in het verhaal vervult een bijzondere functie van aantrekken en afstoten.

Het verhaal wordt geschreven vanuit het perspectief van Sophie, maar wat had ik graag een inkijkje gehad in de zielenroerselen van die kille, ongenaakbare Mevrouw C.

Ik waardeer het boek met vier sterren.

Hannie Grol.

Over Mevrouw C. : 

Vrienden kies je, familie niet

De steenrijke doch eenzame, kille en godsdienstwaanzinnige Constance woont op een kasteel en regeert met harde hand over haar personeel. Als ze ziek is, vraagt ze haar artistieke, vrijgevochten zus Sophie voor haar te komen werken. De zussen zijn elkaars tegenpolen en blijken allebei zo hun geheimen te hebben.

Tegen het decor van het grote lege kasteel, met ontevreden personeel, is het de komst van een man die de verhoudingen finaal doen ontsporen. Om toch door te dringen tot haar zus, schrijft Sophie een ontroerend verhaal voor haar.

Mevrouw C. is een intrigerende, verrassende roman over twee zussen die niet zonder, maar zeker ook niet met elkaar kunnen. Het is deels gebaseerd op waargebeurde feiten.

Mevrouw C.-José Fernanda*****

Mevrouw C

Recensie-actie Samenlezenisleuker met dank aan Uitgeverij de Kring.

José Fernanda vertelt in deze prachtige roman het verhaal over de twee zussen Sophie en Constance.

Beiden verschillen enorm van elkaar, Sophie leeft een vrij kunstenaars leven en Constance woont op een kasteel en pakt haar personeel met harde hand aan.
Als Constance hulp nodig heeft klopt ze bij Sophie aan, die probeert het hart van haar zus te vinden…

Het boek wordt verteld vanuit Sophie die hunkert naar de liefde en goedkeuring van haar kille, afstandelijke zus. Hun jeugd en het geloof staan tussen hen in. Komt het ooit tot een warme band en krijgt Sophie wat ze zo verlangt van Constance?

Vijf sterren.

Debora de Krom.

 

Over Mevrouw C. :

Vrienden kies je, familie niet

De steenrijke doch eenzame, kille en godsdienstwaanzinnige Constance woont op een kasteel en regeert met harde hand over haar personeel. Als ze ziek is, vraagt ze haar artistieke, vrijgevochten zus Sophie voor haar te komen werken. De zussen zijn elkaars tegenpolen en blijken allebei zo hun geheimen te hebben.

Tegen het decor van het grote, lege kasteel met ontevreden personeel is het de komst van een man die de verhoudingen finaal doet ontsporen. Om toch door te dringen tot haar zus, schrijft Sophie een ontroerend verhaal voor haar.

Mevrouw C. is een intrigerende, verrassende roman over twee zussen die niet zonder, maar zeker ook niet met elkaar kunnen. Het is deels gebaseerd op waargebeurde feiten.

Mevrouw C.-José Fernanda*****

Mevrouw C

Recensie-actie Samenlezenisleuker met dank aan Uitgeverij de Kring.

Ik heb genoten van dit bijzondere boek. Een prachtige literaire roman over de band tussen twee zussen die als tegenpool zijn opgegroeid. Een verhaal in een verhaal, bedoeld om toenadering te creëren. Mooie beschrijvingen over afstand en de strijd om nabijheid tussen vrouwen die een verlies met zich meedragen. Herkenbaar beschreven hoe je elkaar zo slecht kunt verstaan, ook al kom je uit hetzelfde nest.

Sophie wordt wakker op haar verjaardag. Dat wat de viering van haar leven mag zijn, wordt de dag waarop ze naar de fles grijpt, huilt en haar schilderijen vernielt in de overtuiging van haar mislukte en lege leven. Haar zus Constance belt omdat ze haar als kamenierster nodig heeft.

Omdat Sophie geen andere verplichtingen heeft en omdat ze hoopt dat er toenadering ontstaat tussen haar en Constance besluit ze naar Brussel te gaan om haar zus te helpen. Daar worden de verschillen tussen de zussen weer schrijnend duidelijk. Daar waar Constance haar personeel afsnauwt en hoge eisen stelt, probeert Sophie te bemiddelen en geniet ze meer van de contacten met het personeel dan van dat met haar zus. Het neerbuigende gedrag van Constance en de vormelijke en religieuze uitingen leiden tot verdere verwijdering. Ook haar zoon Emile moet het elke keer tegenover zijn moeder ontgelden. Alleen de jongere broer van haar overleden man maakt dat Constance soms wat milder is. De enige toenadering is zichtbaar als Sophie op verzoek van Constance haar tekeningen laat zien en daar een verhaal bij gaat verzinnen. Constance vraagt haar verder te vertellen en het verhaal wordt verder uitgebouwd met nieuwe illustraties. Uiteindelijk deelt Constance haar geheim met Sophie, echter een pijnlijke ontdekking maakt dat Constance het contact rigoureus verbreekt. Het is de vraag of deze zussen nog wel voor hun familie willen kiezen……

Vijf sterren.

Heleen van der Velde.

 

Over Mevrouw C. :

Vrienden kies je, familie niet

De steenrijke doch eenzame, kille en godsdienstwaanzinnige Constance woont op een kasteel en regeert met harde hand over haar personeel. Als ze ziek is, vraagt ze haar artistieke, vrijgevochten zus Sophie voor haar te komen werken. De zussen zijn elkaars tegenpolen en blijken allebei zo hun geheimen te hebben.

Tegen het decor van het grote, lege kasteel met ontevreden personeel is het de komst van een man die de verhoudingen finaal doet ontsporen. Om toch door te dringen tot haar zus, schrijft Sophie een ontroerend verhaal voor haar.

Mevrouw C. is een intrigerende, verrassende roman over twee zussen die niet zonder, maar zeker ook niet met elkaar kunnen. Het is deels gebaseerd op waargebeurde feiten.

Jac en Tal lazen: Zielsgeheim-Sharon Bolton*****

img_1341

Duorecensie Sharon Bolton – Zielsgeheim*****

Over de schrijver:

Sharon werd geboren in 1961 en groeide op in Lancashire. Ze was een dromerig meisje wat graag en veel las. Als kind wilde ze actrice worden. Ze zat op ballet en tapdansen. Later ging ze drama studeren aan de universiteit. Ze heeft zelfs enkele kleine rolletjes in toneelstukken gespeeld, maar uiteindelijk kon ze geen werk meer vinden en solliciteerde ze op alles wat op haar weg kwam. Ze kreeg zij een baan als junior marketingassistente.

Sharon Bolton heeft later een MBA-opleiding gevolgd en had een carrière in de marketing en communicatie. Ze werkte in Londen stad in de public relations. Ze was in de dertig toen ze een journalist sprak die 15.000 pond verdiend had met een boek. Dit zette haar aan het denken. Met 15.000 pond kon ze de lening die ze had afgesloten om haar studie te betalen aflossen. Toen ze die avond thuiskwam had ze al een verhaal in haar hoofd. Ze liep direct naar haar laptop en begon met schrijven. Ze kon er niet meer mee stoppen en schreef de hele nacht door. Haar eerste boek, de psychologische thriller Offerande werd geboren. Sharon ging op zoek naar een uitgever. De J. in haar naam staat nergens voor. Haar uitgeverij vond het een goed idee wanneer ze haar boeken uitgaf met initialen. Twee vond ze beter staan dan één. Sharon heeft maar één voornaam dus de J. werd verzonnen om aan de S. toe te voegen.

Sharon werd altijd al gefascineerd door griezelige verhalen en horror, dus haar keuze voor thrillers was niet toevallig. Haar ervaring met toneel en drama is waarschijnlijk verantwoordelijk voor haar duidelijke visuele verteltrant. Sharon is getrouwd met Andrew, die ze leerde kennen tijdens haar MBA-studie en samen hebben ze een zoon en een hond.

( Bron: https://kunst-en-cultuur.infonu.nl/mensen/102242-sharon-bolton-thrillerschrijfster.html )

Over het boek:

Ons beider eerste kennismaking met een thriller van Sharon Bolton, tevens ook het eerste deel rond rechercheur Lacey Flint.

Wie is Lacey Flint?

Lacey Flint is 29 jaar, ongehuwd en rechercheur bij bureau Southwark. Ze heeft een rot jeugd achter de rug, is verslaafd geweest en heeft acht maanden op straat geleefd. Wat haar liefdesleven betreft, gaat ze op zoek naar mannenvlees, als de hulpmiddelen niet meer toereikend zijn. Zij is bepaald niet op haar mondje gevallen. Zij is werkzaam bij de Metropolitan Police en houdt zich vooral bezig met seksuele delicten, m.n. groepsverkrachtingen. Zij heeft een grote fascinatie: seriemoordenaars, met name sadistische psychopaten. Jack de Ripper is haar favoriet.

Vrijdag 31 augustus

Een dode vrouw leunde tegen mijn auto.

Dit zijn de eerste woorden uit het boek. 31 augustus, de avond dat Geraldine Jones was vermoord, was de dag van de eerste onweerlegbare Rippermoord 120 jaar geleden. Emma Boston, een alternatieve journaliste, ontvangt een brief. Zodra de woorden Saucy Jack vallen, weet Lacey dat er iets meer aan de hand is. Een copycat?

Zij wordt toegevoegd aan Tullochs onderzoeksteam dat de moord op Geraldine Jones onderzoekt. Met haar collega, hoofdrechercheur Mark Joesbury, revaliderend en werkzaam bij Schotland Yard, bij S010, Special Operations oftewel Geheime Operaties, onderhoudt ze een moeizame relatie. Dat is wederzijds. Zij vindt hem een klootzak. Er is min of meer sprake van een haat-liefde relatie tussen de twee. Dat geeft het verhaal een extra dimensie. Er volgen meer daden en feiten die wijzen op een navolger van Jack the Ripper. De kennis van Lacey komt van pas. De jacht op de moordenaar begint.

Conclusie:

Sharon Bolton heeft een bijzonder goed gestructureerde thriller neergezet. Bij het voor een tweede keer doorbladeren van het boek blijkt pas goed hoe intelligent het plot in elkaar zit.

Het is een thriller, pageturner zoals we die graag zien: angstaanjagend spannend, met gruwelijke moorden en een groot aantal verrassingen. Er zit, midden in het boek, een zekere oase van rust. Daarna pakt Bolton de draad weer op en dendert de moordtrein door. Tijdens het lezen, zit je regelmatig op het puntje van je stoel en wil je niet meer stoppen met lezen.

De scherpe kantjes van het verhaal worden regelmatig gerelativeerd door de vileine dialogen tussen Flint en Joesbury. Karakterologisch worden beiden behoorlijk uitgediept evenals Hoofd rechercheur Diana Tulloch, dit zorgt er alleen al voor dat je ook de volgende delen van Flint persé wil lezen. Al met al redenen genoeg om Lacey Flint toe te voegen aan het standaardrepertoire.

Waarderingen:

Tal Plantaz: 5 sterren

Jac Claasen: 4,5 sterren.

Edo las: Uitstap-Tonny van Wijhe n.a.v. de recensie-actie!

Uitstap .JPG

Uitstap is een kort maar krachtig verhaal over het einde van een ‘gewoon’ leven. Geboren worden en weer doodgaan, alles wat er tussen in gebeurt noemen we het leven en lijkt soms een bijzaak. Op de achterzijde van het boek eindigt het verhaal met de uitspraak:

“Uit welk hout je ook gesneden bent, aan het eind staat niemand stil”

Erg mooi en ontroerend. Persoonlijk heb ik deze onrust bij meerdere personen aan het einde van hun leven mogen meemaken, ik hoop dan ook dat dit mij nog even gespaard zal blijven, en tot die tijd nog vele ontroerende verhalen mag lezen, zoals deze van Tonny van Wijhe.

Edo de Waard.

Jac en Tal lazen: Negendoder-Ule Hansen***1/2

DE negendoder.jpg

Over de auteur:

De flaptekst

Ule Hansen is een pseudoniem voor het Berlijnse schrijversduo Astrid Ule ( van Duitse komaf) en Erik Hansen (Amerikaan). Negendoder is hun eerste thriller en de start van een razend spannende thrillerserie in het hedendaagse Berlijn.

Over het boek:

Emma Carow, 19 jaar oud en maagd, wordt meegenomen en drie dagen lang mishandeld, verkracht en gekerfd door haar ontvoerder. Het bloed stroomt uit al haar lichaamsopeningen. Haar leven wordt beheerst door een obsessieve gedachte: wraak.

Als na zeven jaar cel haar ontvoerder vrij komt, barst er een ongekende mediagekte los. Uwe Marquart houdt lezingen, verschijnt in praatprogramma’s en heeft een brede schare fans. De perverse verkrachter wordt bejubeld en bewierookt. In zijn boek ‘Loutering. Mijn lange reis naar mijzelf’ wordt Emma op een bepaalde manier neergezet.

Emma heeft een politieopleiding gevolgd, en is doorgestoomd naar de functie van profiler. In die hoedanigheid wordt zij geraadpleegd over de hangende lijken van de Leipziger Platz, al gauw in de volksmond als de ‘mummiemoorden’ betiteld, de cocons van ducktape waarin de slachtoffers zijn gewikkeld en de uitdrogingsdood zijn gestorven. Zij heeft het moeilijk in het macho politiewereldje.

Haar privé leven is in wanorde, staat op z’n kop. Alles loopt door elkaar. Seks wordt geconsumeerd als een slice pizza. Hap, slik, klok, weg. Aanvaringen, botsingen. Haar therapeute heeft haar geadviseerd om een profiel van zichzelf te maken. Een profiler die zichzelf moet profileren! Hoe leuk.

Ondertussen lopen de absurde moorden door. Emma kan het niet laten om te gaan rechercheren. Het is haar taak niet en het valt ook nog eens buiten haar bevoegdheden. Het profiel van de dader(s) wordt bijgesteld, maar een aspect heeft zij over het hoofd gezien. Met alle gevolgen van dien…

Conclusie:

Ule Hansen heeft een klassieke thriller geschreven waarin het hele proces van onderzoek tot ontmaskering van de dader op een bijzonder boeiende manier beschreven wordt.

Uitgebreid wordt stilgestaan bij het functioneren van een gigantisch politieapparaat, zoals dat van Berlijn. Dat levert fascinerende inkijkjes op, en vele mooie, humoristische en snelle dialogen. De stad Berlijn speelt een prominente rol in deze thriller. Niet alleen overdag maar ook ’s nachts met de drek en uitwassen die bij een wereldstad horen.

De geile mediagekte rond een vrijgekomen verkrachter deed mij denken aan een gerespecteerd verslaggever als Twan Huys. Deed hij, verblind door de te verwachten kijkcijfers, niet hetzelfde door Holleeder uit te nodigen voor zijn promotietour?

Het boek telt een groot aantal bovenmatig goede scènes. De schrijvers zijn op hun best in gevatte dialogen en typeringen. Zoals daar zijn de Urbexers ( Urban Explorers). Maar ook de hilarische scène in opvanghuis ´Rust in de Storm’, of een hilarische beschrijving van de heavy metal scene en zijn aanhangers.

Het boek kent een zeer sterke eerste helft, vijf sterren waardig. Op een gegeven moment doet zich een merkwaardig feit voor. Emma ontspoort, maar niet geheel toevallig, hetzelfde gebeurt met het verhaal. De auteurs raken het gevoel voor verhoudingen kwijt, lopen uit de rails en worden ongeloofwaardig. Veel erger kan een schrijver niet overkomen. De auteurs treden teveel in detail, waardoor je de draad soms kwijtraakt. Het verhaal is spannend, en toch komen bepaalde delen ongeloofwaardig over en is het verhaal redelijk voorspelbaar.

Wij komen beiden uit op:

Drie en halve ster.

Tal Plantaz & Jac Claasen.

De klapekster ( negendoder) doet iets wat vrijwel geen andere vogel doet: hij spietst z’n prooi aan de boom. Overigens eet de klapekster lang niet al z’n vangsten op. Hij is een hebberd die meer vangt dan hij op kan; de vogel wordt daarom ook wel negendoder genoemd.

(Bron: https://vroegevogels.bnnvara.nl/nieuws/lugubere-winterhobby )