Corina las: Na de bevrijding-Barbara Skarga****

Met dank aan Uitgeverij De Bezige Bij voor het recensie-exemplaar.

Originele titel: Po wyzuoleniu 1944-1956

Vertaling: Steven Lepez

Aantal pagina’s: 431

Genre: Geschiedenis algemeen / NUR 680

Verschijningsdatum: november 2022

Over de auteur:

Barbara Skarga (1919-2009) is de belangrijkste Poolse filosofe van de twintigste eeuw. Ze werd in Warschau geboren, maar groeide op een landgoed bij Vilnius op. Tijdens de Tweede Wereldoorlog sloot ze zich aan bij het verzet. In september 1944 werd ze opgepakt door het Rode Leger en tot tien jaar dwangarbeid veroordeeld. Na haar vrijlating werd ze nog gedwongen te werken in een kolchoz, zodat ze pas in 1956 de draad van haar leven in Polen weer kon oppakken. Ze studeerde af, promoveerde en werkte haar hele leven als hoogleraar. Ze mengde zich actief in het publieke debat en was betrokken bij de Poolse solidariteitsbeweging Solidarnosc. Ze liet een uitgebreid filosofisch oeuvre na.

http://www.debezigebij.nl

Achterflap:

Het einde van de Tweede Wereldoorlog hangt in de lucht. Je bent 25 jaar, de zon schijnt. Je doet een licht zomerjurkje aan, omdat het een mooie dag belooft te worden. En dan word je opgepakt door het Russische leger, eindeloos verhoord en na een schijnproces beland je als volksvijand van de Sovjet-Unie voor tien jaar in de goelagkampen.

Dit was het lot van Barbara Skarga. Ze maakte naam met filosofische essays en boeken, maar een van haar belangrijkste werken bleef lang onopgemerkt. In 1985 publiceerde ze onder pseudoniem haar persoonlijke getuigenis van haar leven in de goelagkampen. Na de bevrijding is een urgent boek, nu een beter begrip van de complexe realiteit en verhouding van Rusland met zijn buurlanden meer dan ooit noodzakelijk is.

Mijn mening:

Zo hé wat een verhaal was dit. Het was interessant, moeilijk, heftig, bijzonder en nog zo veel meer. Vooral het voorwoord was taai en een klein beetje moeilijk door te komen en toch had ik het niet willen missen.

Het verhaal zelf wordt verhalend verteld en is over het algemeen heel goed te volgen. Ik wist al wel wat dingen over het Rusland van vroeger en las wat verhalen over de Goelag, maar mensen het blijft toch heftig om te lezen hoe jonge (maar ook oudere) mensen zonder ook maar enig proces, bewijs of wat dan ook veroordeeld werden tot jaren en jaren van dwangarbeid in de meest onmenselijke omstandigheden. En als je dan vrij was, dan stond je daar duizenden kilometers van je geboorteplaats zonder geld en zonder middelen.

Skarga omschrijft de omstandigheden ietwat koud en klinisch. Echte emotie voel ik niet in het boek, maar misschien is dat maar goed ook, want eigenlijk is niets van wat ze schrijft ook maar enigszins te bevatten. Als je daar te veel emotie aan toevoegt zit een ieder met tranen in zijn ogen en bij tijd en wijle kokhalzend te lezen. Toch zijn er ook passages die hoop en vertrouwen uit proberen te stralen. Dat is vooral mooi verwoord in het stukje aan de binnenkant van de omslag.

Wij willen leven, dat is onze enige hoop. En leven, dat is lachen wanneer je maar kunt, dat is liefhebben, als de mogelijkheid zich aandient, dat is je gelukkig prijzen met elk straaltje flauwe, koude zon.

Vier sterren voor Na de bevrijding.

Corina Nieuwenhuis.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Duorecensie Karin & Corina: De grootste bankoverval aller tijden van Frank Krake!****1/2

Dank aan Uitgeverij Achtbaan voor de recensie-exemplaren.

Auteur: Frank Krake

Genre: Waargebeurd, Historische biografieën

Aantal pagina’s: 431

Verschijningsdatum: 22 maart 2022

Over de auteur:

Frank Krake (Almelo-1968) studeerde Marketing Strategy aan de Rijksuniversiteit Groningen en publiceerde in een Amerikaans wetenschappelijk tijdschrift. Krake heeft meerdere bestsellers achter zijn naam staan, waaronder Hannelore – het meisje uit de sekte. Van dat boek is een 6-delige tv-serie in ontwikkeling. Een van zijn grootste succes boekte hij met het oorlogsverhaal De laatste getuige, dat in negen talen verscheen.

http://www.uitgeverijachtbaan.nl

Achterflap:

Nederland zucht al vier jaar onder de Duitse bezetting, als een groep vastberaden verzetsvrienden de wapens opneemt. De tijd van onzichtbaar en klein verzet is voorbij. Ze deinzen nergens voor terug, plegen overvallen, blazen spoorlijnen op en bevrijden twee maten uit het Huis van Bewaring.

Hun leider is Derk Smoes, een ondergedoken bankmedewerker en gezocht door de nazi’s. Na de hete verzetszomer van 1944 krijgt hij een gouden tip. In de kluizen van twee banken in het oosten van het land ligt meer dan 200 miljoen gulden. Cash.

Een plan wordt gesmeed. Door de spoorwegstaking is voor de hulp aan onderduikers dringend geld nodig. Veel geld.

Na toestemming uit Londen slaan ze toe. De kisten vol buitgemaakte bankbiljetten verdwijnen veilig in een hooiberg. Zelfs Churchill wordt op de hoogte gebracht van wat de grootste bankoverval ter wereld blijkt te zijn.

De euforie is groot, maar niet overal. De Duitsers zijn beschaamd en woedend tegelijk. Ze zetten alles op alles om het geld terug te krijgen en de daders te pakken. Een beruchte oud-Gestapo officier van de Sicherheitsdienst krijgt de leiding over het onderzoek.

De jacht is begonnen…

Meningen:

Karin:

Dit boek is bijzonder in gewoonweg alles. Allereerst spateren de  jaren aan research je vanaf de bladzijdes tegemoet, Hoe is het toch mogelijk dat Frank Krake zoveel feiten, documenten, foto’s en verhalen boven water weet te halen.

De meester van het onderzoek / WOII  heeft met De grootste bankoverval aller tijden weer een  nalatenschap neergezet waar lezers, maar zeker ook nabestaanden en ervaringsdeskundigen alleen maar dankbaar voor kunnen zijn. Diepe buiging voor Krake en deze verzetshelden knallen regelrecht je hart binnen.

Corina:

Je weet het eigenlijk al als je alleen al naar de omslag kijkt. Dit gaat een indrukwekkend boek zijn. Helemaal gezien de auteur, waarvan je 100% zeker weet dat hij het onderzoek tot op de bodem en nog iets dieper heeft gedaan.

Karin:

Nu ben ik bij de boekpresentatie te Hoogeveen geweest en dat liet me het eerste deel aardig gemakkelijk doorkomen. De personages waren me nu niet geheel onbekend. Dit begin is zinvol en nodig ook voor het verhaal maar het is ook best veel. Ik kies voor go with the flow en lees er zonder alles precies te willen onthouden doorheen en dat blijkt de goede weg.

Corina:

Je krijgt dit verhaal in drie delen voor je en elk deel heeft zijn charme, al ben ik vanaf deel twee pas echt in de greep van het verhaal. Deel één is onontbeerlijk, maar vind ik een beetje tijdrovend. Toch zonder zou het verhaal niet kunnen.

Karin:

Al kijkend en lezend groei je in de setting en vanaf deel twee wordt het dan ook echt meer verhalend. Vanaf dan is het compleet in het verhaal zitten met alle gevolgen en gevoelens van dien.

Corina:

Frank schrijft fijne korte hoofdstukken en je voelt alle emoties door de zinnen heen. De vrienden, hun vriendschap, hun angsten, hun wil om een vrij Nederland terug te krijgen. Maar je leest ook de andere kant en oei wat blijft het toch heftig om te lezen over die martelingen, het verraad, de kampen.

Karin:

De stijl is echt Frank Krake en ik hou hier ontzettend van. Geen nonsens, geen drama, alles is met gemak te lezen en te begrijpen. Dat wil niet zeggen dat het met je als lezer niets extra doet want jongesjonges qua gevoel schiet je alle kanten op. Trots op die helden die het wisten te flikken. Een groot gevoel van respect dat die mensen zoveel moed hadden, zoveel offers hebben moeten brengen.

Tegen beter weten in hopen dat het goed afloopt en daartegenover lopen bepaalde zaken individueel ook wel goed af. Daar waar niet, ja daar zit je dan. Starend naar de foto’s met het besef dat dit gewoon echt gebeurd is en dat wij onze vrijheid aan ze danken.

Ik blijf nergens met vragen zitten, wat een boek! Een parel met de grote P.

Corina:

Zoals verwacht en zeker mede door de prachtige foto’s en het sublieme vertel talent van Frank een prachtige ode aan deze verzetshelden.

Unaniem een 9/10 oftewel vier en halve sterren voor De grootste bankoverval aller tijden.

Karin Meinen & Corina Nieuwenhuis.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Riejanne las: Wodka & Ranja-Yvonne Sonke****

Met dank aan Yvonne Sonke voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Yvonne Sonke

Genre: Literaire Fictie Algemeen / NUR 320

Aantal pagina’s: 208

Verschijningsdatum: december 2020

Over de auteur:

Dit is het pseudoniem van Yvonne Schoolderman-van Betlehem. Zij publiceerde ruim 250 blogs, ervaringen als patiënt en verpleegkundige vormden de basis. Daarna schreef zij vooral korte verhalen, deels gepubliceerd in diverse bundels. Wodka & Ranja is haar eerste boek. Gebaseerd op flarden van herinneringen, maar grotendeels fictie.

Achterflap:

Moeder Ria, 1970: ‘Mijn kinderen zijn mijn alles, ik doe mijn best om alles draaiende te houden, ook als ik koppijn heb en misselijk ben. Tussen de bedrijven door moet ik mijn kleine jongen bezoeken in het ziekenhuis. Ik hoop dat hij mee naar huis mag, hoewel de zorg voor me meissies al zwaar genoeg is. Als het me te veel wordt, ben ik blij dat Jacob er is. Me meissies, de liefde en de drank. Ik houd van hen alle drie … als er maar genoeg wodka en bier in huis is. ’

Jasmijn (6), 1972: ‘Mama heeft vaak hoofdpijn en soms moet ze spugen, dan help ik haar. Ik pas ook op mijn zusje. Dat kan ik best, als oom Jacob ons maar met rust laat. Mama drinkt biertjes met hem en dat andere, dat op water lijkt. Er komt weleens een mevrouw met ons praten. Mama zegt dat we haar moeten vertellen dat alles goed gaat. Mijn mama is de aller, allerliefste mama. Ik hoop dat ze een brood koopt, alles is op. Er is alleen nog ranja. Waar mijn papa is weet ik niet.’

Wodka & Ranja is gebaseerd op herinneringen uit de vroege jeugd van de auteur, aangevuld met fictie. Grotendeels waargebeurd, semi-autobiografisch en kan ook als non-fictie worden gezien.

Mening:

We maken kennis met Ria, een aan alcoholverslaafde moeder en haar twee dochtertjes Jasmijn en Imke. Het eerste deel van het boek wordt verteld vanuit het perspectief van Ria. Al heel snel wordt duidelijk hoe groot de verslaving is en wat dat voor gevolgen heeft. Ik vind het triest om te lezen hoe ze op Jasmijn leunt, een klein meisje nog dat het juist verdient dat er voor haar gezorgd wordt.

Wat me al gelijk in het begin overvalt is hoe vreselijk het moet zijn om volkomen afhankelijk te zijn van alcohol. Hoe dat alles bepalend is voor het verdere verloop van je dag. En dat dag in dag uit, zonder zicht op verbetering! Ik vind het schrijnend om te lezen hoe Ria haar kinderen verwaarloost en toch draag ik haar een warm hart toe. Ze beseft wat ze haar kinderen aandoet, maar is niet bij machte om het te veranderen en juist dat besef maakt dat ik haar ook heel liefdevol vind ten opzichte van haar kinderen. Je voelt dat ze echt alles voor haar kinderen wil doen, maar slaat de plank steeds mis door de foute keuzes die ze maakt.

Imke is twee jaar en het wordt al snel duidelijk hoe zij wat zorg betreft op haar zusje van vier leunt, die die zorg liefdevol op zich neemt. Een meisje van vier, wat door haar leven al zoveel ouder is dan het zou moeten zijn. Eens meisje van vier die die veel te grote verantwoordelijkheid op haar kleine schoudertjes draagt.

Het tweede deel uit het boek wordt verteld vanuit het perspectief van jasmijn. Ze is dan zes jaar en haar loyaliteit ten aanzicht van haar moeder is groot. Voor alles wat er misgaat heeft ze wel een verklaring en ze neemt haar moeder niets kwalijk. Ik betrap me er zelf op dat ik die meisjes graag uit hun nare situatie wil halen en ze weer kind wil laten zijn.

Wat me raakt is hoe beschermend Jasmijn is ten aanzien van Imke en tegelijkertijd maakt dat pijnlijk duidelijk hoe geparentificeerd Jasmijn is. Hoe ze beslissingen neemt en doet wat haar goed lijkt, zelfs al gaat dat ten koste van haar zelf.

Er zijn momenten dat ik wil dat Jasmijn gewoon eerlijk zegt hoe het er bij hen thuis aan toe gaat. Het is voor mij sowieso een raadsel dat deze hele situatie maar door kan gaan, ondanks dat de kinderbescherming regelmatig bij hen thuiskomt. Ik kan dan ook alleen maar mijn bewondering uitspreken voor het feit hoe de kinderen zich staande houden, verre van ideaal, maar ze doen het toch maar!

Conclusie:

Hoewel het makkelijke taalgebruik me soms tegen ging staan, zelfs wat irritatie opriep, kan ik toch niets anders zeggen dan dat het verhaal ongelooflijk triest is en eigenlijk alleen maar verliezers kent. Het maakt pijnlijk duidelijk hoe alle partijen er onder lijden en allemaal niets liever zouden willen dan dat het anders zou gaan. Kortom een verhaal waarin duidelijk wordt wat kindermishandeling en verwaarlozing doet met iemand, maar ook een verhaal waarin je je realiseert hoe veerkrachtig kinderen zijn, hoe verdrietig ook. Ik hoop ooit nog te lezen hoe het verder is gegaan!

Vier sterren voor Wodka & Ranja.

Riejanne Zwiers.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Riejanne las: Je bent niet alleen-Isa Hoes en Merlijn Kamerling****

Met dank aan Uitgeverij Boekerij voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Isa Hoes & Merlijn Kamerling

Genre: Literaire non-fictie algemeen NUR/320

Aantal pagina’s: 223

Verschijningsdatum: 1 maart 2022

Over de auteur:

Isa Hoes (1967) is actrice en schrijfster. Ze speelde onder meer in Goede tijden, slechte tijdenDe gelukkige huisvrouwCelblok H en Rozengeur & Wodka Lime. Haar eerste boek Toen ik je zag (2013) stond wekenlang op nummer 1 in de Bestseller 60 en er zijn inmiddels meer dan 350.000 exemplaren van verkocht. 

Merlijn Kamerling (1998) groeide op in het dorpje Zevenhoven, waar hij tot zijn elfde met zijn ouders, Antonie Kamerling en Isa Hoes, en zijn zusje Vlinder woonde. Na de tragische dood van zijn vader verhuisden Merlijn, Vlinder en Isa naar Amsterdam. In zijn eerste boek Nu ik je zie (2020) ging hij op zoek naar een completer beeld van zijn vader. Er zijn inmiddels 40.000 exemplaren van verkocht.

https://www.boekerij.nl/

Achterflap:

In hun eerste gezamenlijke boek Je bent niet alleen beschrijven moeder Isa Hoes en zoon Merlijn Kamerling hoe het is om te rouwen om iemand die heel dicht bij je stond. Zo dichtbij dat door het wegvallen van die persoon je leven totaal anders wordt. In het geval van Isa en Merlijn was die persoon een echtgenoot en vader, Antonie Kamerling, maar dit boek is herkenbaar voor iedereen die een broer, zus, kind, ouder of partner verloren heeft. Isa en Merlijn reiken handvatten aan om met zulk intens verdriet om te gaan. Ze beschrijven hoe zij hun grote verlies hebben moeten verwerken. Ze gaan in op de verschillende fases van rouw, hoe je dicht bij jezelf kunt blijven, hoe je grenzen aan kunt geven, hoe je je voorbereidt op de klappen die nog gaan komen, hoe je het verstikkende verdriet niet de overhand laat krijgen, maar ook hoe je leert er niet voor weg te lopen.

Hoe kun je het beste handelen als een familielid, vriend of collega een naaste verliest? Wat zou je kunnen zeggen en voor welke adviezen of opmerkingen is het nog te vroeg? Ze vertellen over de waardevolle betekenis van kleine gebaren en het averechtse effect dat grote gebaren kunnen hebben, al zijn ze nog zo goedbedoeld. Zelfs de mensen die absoluut niet met het verdriet van een ander om kunnen gaan, weten na het lezen van dit boek hoe ze toch een waardevolle bijdrage aan iemands rouwproces kunnen leveren. Want soms is het zwijgzaam bereiden van een simpele maaltijd ruim voldoende om te laten weten: je bent niet alleen.

Ook gaan Isa en Merlijn in gesprek over de verschillende vormen van rouw met Kluun en zijn dochter Eva, met Humberto Tan, met Xandra en Lola Brood, met Marjan Huydts over haar dochter Fréderique, en met Edwin Spee en Julian van de Kamp, de weduwnaar en zoon van Bibian Mentel.

Mening:

Wow, wat een liefdevol geschreven boek. Het eerste hoofdstuk voelt als een warme deken en komt gelijk binnen! Wat ik vooral heel mooi vind is dat er geen oordeel gegeven wordt en er benadrukt wordt dat er geen goed of fout is aan wat je voelt. Dat een ieder zijn eigen rouwproces heeft en dat dat ook gewoon mag.

Het zijn korte hoofdstukjes vanuit Isa, Merlijn en vanuit hen samen en ondanks dat het een zwaar onderwerp is voelt het niet zwaar. Alle fases van het rouwen komen aan bod en het geeft ons een mooi inkijkje in hoe zij dat ervaren hebben. Daarnaast schuwen ze het niet om eerlijk naar zichzelf in het rouwproces te kijken, waardoor je een heel openhartig verhaal leest.

De gesprekken die ze met anderen voeren vind ik hartverwarmend. Het is mooi om te lezen hoe ze elkaar vinden in die gemeenschappelijke deler, namelijk het verdriet om het verlies van iemand. Daarnaast blijkt uit elk gesprek hoeveel respect ze voor elkaar hebben, ongeacht de dingen die gezegd worden en de keuzes die men maakt met betrekking tot de overledene en de manier van rouwen.

Ik vind het prachtig hoe Isa benadrukt dat je naast verdriet en rouw ook gewoon leuke dingen mag doen en geluk mag ervaren. Iets waar veel mensen vaak moeite hebben, omdat dan gelijk het schuldgevoel overheerst en het lijkt alsof je de overledene vergeet.

Wat voor velen misschien heel prettig is om te lezen is dat er in dit boek ook gesproken wordt over hoe bevrijdend de dood ook kan voelen. De opluchting die je kan voelen omdat het lijden van een dierbare eindelijk voorbij is, wat ook weer voor een schuldgevoel kan zorgen, maar hier in dit boek lees je gewoon dat het oké is. Het is geen of/of, maar en/en en ik denk dat velen daar wat aan kunnen hebben.

In dit boek worden verschillende muzieknummers aangehaald en al die liedjes zijn verzameld in een Spotify playlist die je heel makkelijk terug kunt vinden door de code te scannen. Een mooie toevoeging aan het boek!

Conclusie:

Isa en Merlijn hebben een prachtig boek geschreven, waarin velen zich zullen herkennen, maar ook voelen dat hun verdriet erkent wordt. Dat er geen tijd staat voor rouw en dat het gewoon oké is om je verdrietig te voelen. Het biedt inzicht, maar voelt daarnaast ook als een troostende arm om je heen.

Vier sterren voor Je bent niet alleen.

Riejanne Zwiers.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Riejanne las: Zeemist-Marcella Kleine*****

Met dank aan Marcella Kleine voor het recensie-exemplaar.

Uitgever: Uitgeverij RS

Genre: Young Adult / NUR 766

Aantal pagina’s : 148

Verschijningsdatum: september 2021

Over de auteur:

Als schrijfster van fictie laat ik de personages in mijn boeken balanceren op de dunne scheidslijn tussen goed en kwaad.

Schrijven is iets wonderlijks: telkens weer ervaar ik dat de personages het verhaal van mij overnemen en dat ik het slechts mag uittypen.

Mijn passie ligt bij het schrijven van psychologische thrillers. Een uitstapje naar een ander genre schuw ik echter niet: waargebeurde verhalen, romans op basis van ware gebeurtenissen en zelfs kleuterverhaaltjes.

http://www.marcellakleine.nl )

Achterflap:

Marit vindt zichzelf een gewone dertienjarige met lang bruin haar. Voor één ding is ze bang: de dood. Ze checkt elke nacht of iedereen nog leeft.

Haar rituelen moeten de dood buiten de deur houden: kleurpotloden mogen niet op elkaar liggen en haar voeten mogen niet op twee stoeptegels tegelijk staan. Toch gebeurt het ondenkbare: haar vader overlijdt plotseling. Marit vlucht in ontkenning en is tegelijkertijd intens verdrietig.

Ze probeert haar gevoelens verborgen te houden om haar moeder niet te belasten. Ook op school laat ze niets merken. Ze vertrouwt haar gevoelens alleen aan haar dagboek toe. Naarmate haar vader langer weg is, wordt het gemis van haar vader steeds groter. Zal Marit ooit over haar verdriet heen komen?

Zeemist is ook het verhaal van een gezin in rouw. Het verhaal is gebaseerd op waargebeurde dagboekfragmenten van een rouwende tiener en is geschreven voor lezers van 12 t/m 15 jaar, die ook iemand moeten missen.

Mening:

Wat een supergoed boek heeft Kleine hier op de kaart gezet. Een boek over een gezin in rouw, maar dan vooral de rouw in de belevingswereld van een dertienjarig meisje. Het taalgebruik is toegankelijk, vlot en makkelijk.

Marit is altijd al bang geweest voor de dood en die angst zat heel diep met als gevolg dat ze elke nacht checkt of haar ouders, broers en zus nog wel leven. Daarnaast heeft ze vaste rituelen waar ze zich aan moet houden, om te voorkomen dat er iemand dood zal gaan. Wat een onrust om zo te moeten leven, om het gevoel nodig te hebben dat je controle hebt, over iets dat zoveel groter is dan jezelf. Helaas behoeden al die rituelen haar niet, want het ergste wat Marit kan overkomen gebeurt. Ze verliest haar vader van het een op andere moment.

De manier waarop Kleine het verlies beschrijft is echt spot on! Het ongeloof, maar ook de ontkenning, omdat het verlies te groot is om te beseffen, weet Kleine haarfijn te beschrijven en zal voor velen ook heel herkenbaar zijn.

“Papa, je bent niet dood. Doe je ogen open.”, snijdt me dwars door mijn ziel heen en maakt dat de tranen me over de wangen stromen. Dertien jaar en dan zo’n verlies moeten dragen is zo oneerlijk! En ondanks dat is het toch geen zwaar boek. Er zijn zelfs een aantal stukjes waar ik met een big smile aan het lezen ben, omdat ik de humor zo kan waarderen en ik me voor kan stellen dat ik zoiets zelf ook zou kunnen doen.

Wat ik heel sterk vind in het verhaal is het gevoel van eenzaamheid die iemand in rouw kan ervaren, zowel binnen het gezin als tussen vriendinnen. Het masker dat iemand opzet om voor de buitenwereld vooral niet te laten merken dat ze zich leeg en intens verdrietig voelt. Het gevoel dat de hele wereld doorgaat, terwijl jouw wereld stil staat. Dat komt ook in het boek duidelijk naar voren op het moment dat een van de beste vriendinnen van Marit haar letterlijk vraagt: “Waar zit je altijd met je hoofd?”

Daarnaast de angst van Marit om haar moeder niet te vertellen over haar verdriet, omdat ze haar moeder wil beschermen. Niet beseffend dat het verdriet er toch wel is, ook als je er niet over praat. Als dan eindelijk het moment komt waarop Marit breekt en haar moeder vertelt hoe haar leven er nu uitziet maakt mijn hart een sprongetje. Juist in zo’n moeilijke tijd gun ik haar meer dan ooit dat ze dit samen kunnen delen.

Kleine heeft met Zeemist een boek geschreven voor Young Adults, maar dit boek verdient een veel groter publiek. Ik ben van mening dat het geschikt is voor jong en oud en dat een ieder die met verlies te maken heeft gehad hier heel veel in zal herkennen. Kortom een boek dat echt nodig is.

Vijf stralende sterren voor Zeemist.

Riejanne Zwiers.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Riejanne las: Vlucht!-Marcella Kleine*****

Met dank aan Marcella Kleine voor het recensie-exemplaar.

Genre: Roman, waargebeurde verhalen / NUR 402

Aantal pagina’s : 289

Verschijningsdatum: november 2021

Over de auteur:

Als schrijfster van fictie laat ik de personages in mijn boeken balanceren op de dunne scheidslijn tussen goed en kwaad.

Schrijven is iets wonderlijks: telkens weer ervaar ik dat de personages het verhaal van mij overnemen en dat ik het slechts mag uittypen.

Mijn passie ligt bij het schrijven van psychologische thrillers. Een uitstapje naar een ander genre schuw ik echter niet: waargebeurde verhalen, romans op basis van ware gebeurtenissen en zelfs kleuterverhaaltjes.

http://www.marcellakleine.nl )

Achterflap:

Over onderdrukking, prostitutie en het verlangen naar geluk. Gebaseerd op ware gebeurtenissen

Na een moeilijke jeugd valt Esther als een blok voor de drugsverslaafde Melvin op wie zij in de jeugdinstelling al heimelijk verliefd was. Als Melvin verder afglijdt, voelt zij zich gedwongen een keuze te maken: samen de afgrond in of alleen verdergaan.

Haar verlangen naar een stabiel gezinsleven doet haar uiteindelijk in de prostitutie belanden. Pas wanneer Esther in haar wanhoop tot gebed komt, durft zij in opstand te komen tegen de dagelijkse vernederingen. Maar ook dan blijkt ze niet veilig te zijn voor haar gewelddadige echtgenoot en moet zij met hun kinderen vluchten.

Staat Esther ooit een beter leven te wachten?

Mening:

Vlucht! begint met een proloog die me recht in het hart raakt. In dit korte stukje wordt pijnlijk duidelijk hoe machteloos Esther is en ik wil gelijk verder lezen. Kleine heeft een fijne schrijfstijl, waardoor je gelijk het verhaal ingezogen wordt.

Het heden wordt afgewisseld met korte stukjes uit het verleden die me treffen als een mokerslag. We leren Esther kennen als klein meisje en dan vooral alle ontberingen die ze heeft moeten doorstaan. Bij een aantal stukjes kromp ik gewoon in elkaar. Ze draagt de zorg voor haar zusje en probeert haar voortdurend uit de luwte te halen, met alle gevolgen van dien.

Op haar werk ontmoet ze Melvin, haar vroegere liefde, en op slag is ze weer verliefd. Ze krijgen een relatie, maar al snel wordt duidelijk dat Melvin zijn drugsverslaving niet op wil/kan geven voor Esther. Wat vind ik haar dapper als ze -ondanks haar gevoelens voor hem- een punt achter de relatie zet, omdat ze iets van haar leven wil maken.

Ze ontmoet haar man en vanaf dat moment wordt het steeds duidelijker hoe ze de gevolgen, al dan niet bewust, van haar verleden met zich meedraagt. Esther maakt keuzes die niet altijd goed voor haar zijn, die velen misschien niet begrijpen, maar gezien haar verleden snap ik die keuzes wel. Toch gun ik haar zoveel beter en het raakt me om te lezen hoe makkelijk ze eigenlijk in hetzelfde patroon als haar jeugd terecht komt met als groot dieptepunt de prostitutie.

Het moment dat ze de eerste keer met een klant meegaat vliegt me echt naar de keel. Kleine weet dat heel beklemmend en voelbaar te beschrijven. Het is hartverscheurend hoe ze dit alles ondergaat en vooral ook hoelang die periode duurt. De vernederingen die ze dagelijks over zich heen krijgt zijn weerzinwekkend en ik kreeg steeds sterker het gevoel dat ik haar heel graag uit dat leven weg wilde halen.

Als Esther de kracht heeft om haar man te verlaten maakt mijn hart een sprongetje en hoop ik alleen maar dat ze nu echt voor zichzelf durft te kiezen. Wat een moedig besluit!

Ik heb bewondering voor de manier waarop Esther haar kinderen zoveel mogelijk probeerde te beschermen en hen het leven wilde geven dat ze zelf nooit gehad heeft. Hoe ze patronen doorbrak, puur op wilskracht, en haar kinderen gaf wat ze zelf altijd gemist heeft, namelijk een stabiel en veilig leven.

Wat het schrijven van Kleine betreft zag ik ook een mooie groei. Daar waar ze in een vorig boek nog de neiging had om veel herhalend te schrijven, was daar in dit boek totaal geen sprake van, level up!

Vijf stralende sterren voor Vlucht!

Riejanne Zwiers.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Riejanne las: Geluk is een mindset-Frank Krake

Met dank aan Uitgeverij Achtbaan voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Frank Krake

Genre: Non-fictie informatief/professioneel algemeen / NUR 600

Aantal pagina’s: 246

Verschijningsdatum: november 2021

Over de auteur:

Frank Krake (1968) publiceerde bestsellers als Menthol, De laatste getuige en Hannelore. In Nederland werden meer dan 100.000 boeken verkocht en zijn werk verscheen in zeven talen.

http://www.uitgeverijachtbaan.nl

Achterflap:

Bepaal je eigen geluk

Even een schakelaar omzetten naar de modus geluk, succes of welbehagen en het leven lacht je toe. Het klinkt zo eenvoudig, maar is het dat ook?

Geluk is een mindset is vooral een praktisch boek, het bevat levenslessen en handvaten voor persoonlijk geluk en succes, die u als lezer zelf uit het verhaal kunt destilleren. Onderzoek wijst uit dat de inhoud op die manier veel beter in ons brein wordt verankerd dan bij het oplepelen van lijstjes met tips & tricks.

Bestsellerauteur Frank Krake schrijft in deze autobiografie over hoe om te gaan met tegenslagen, hoe negatieve gebeurtenissen om te buigen in positieve energie, hoe geluk af te dwingen in het streven naar succes en hoe simpelweg gelukkig te zijn. Hij concludeert dat geluk een mindset is, en dat de sleutel tot het bereiken van het ultieme geluk vooral bij jezelf ligt.

Mening:

Ik had geen idee wat ik van dit boek moest verwachten, maar dat maakt het des te leuker om een boek op te pakken. Hoewel de proloog me gelijk het verhaal introk raakte Krake me ook weer kwijt. De schrijfstijl is heel prettig dus daar lag het niet aan, maar op de een of andere manier raakte ik de aandacht kwijt.

Wat betreft het ondernemerschap heb ik ontzettend veel respect voor Krake en het is bewonderenswaardig hoe hij steeds weer mogelijkheden ziet om door te gaan en vooral niet op te geven. Dat het hem dan lukt is hem meer dan gegund.

Wat was het dan dat dit verhaal me toch niet pakte? Ik vond het vrij klinisch geschreven en sommige stukjes zelfs wat langdradig, waardoor ik niet lekker in het verhaal kwam. Voor mijn gevoel werd er veel herhaald over onder andere de productie van tuinmeubelen wat maakte dat mijn aandacht steeds verslapte. Ondanks dat had ik ook meerdere keren een lach op het gezicht, omdat Krake erin slaagt een aantal passages met een flinke dosis humor te vertellen.

Dit boek geeft een mooi inkijkje in de manier waarop Krake in het bedrijfsleven staat en hoever hem dat gebracht heeft. Hij laat ons zien dat alles mogelijk is, zolang je er zelf maar in gelooft.

Riejanne Zwiers.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: Geluk is een mindset-Frank Krake

Met dank aan Uitgeverij Achtbaan voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Frank Krake

Genre: Non-fictie informatief/professioneel algemeen / NUR 600

Aantal pagina’s: 246

Verschijningsdatum: november 2021

Over de auteur:

Frank Krake (1968) publiceerde bestsellers als Menthol, De laatste getuige en Hannelore. In Nederland werden meer dan 100.000 boeken verkocht en zijn werk verscheen in zeven talen.

http://www.uitgeverijachtbaan.nl

Achterflap:

Bepaal je eigen geluk

Even een schakelaar omzetten naar de modus geluk, succes of welbehagen en het leven lacht je toe. Het klinkt zo eenvoudig, maar is het dat ook?

Geluk is een mindset is vooral een praktisch boek, het bevat levenslessen en handvaten voor persoonlijk geluk en succes, die u als lezer zelf uit het verhaal kunt destilleren. Onderzoek wijst uit dat de inhoud op die manier veel beter in ons brein wordt verankerd dan bij het oplepelen van lijstjes met tips & tricks.

Bestsellerauteur Frank Krake schrijft in deze autobiografie over hoe om te gaan met tegenslagen, hoe negatieve gebeurtenissen om te buigen in positieve energie, hoe geluk af te dwingen in het streven naar succes en hoe simpelweg gelukkig te zijn. Hij concludeert dat geluk een mindset is, en dat de sleutel tot het bereiken van het ultieme geluk vooral bij jezelf ligt.

Mening:

Geluk is een mindset maakte me nieuwsgierig. We hebben zelf een eigen bedrijf dus op het gebied van ondernemen ligt zeker alvast interesse. Daarnaast klinkt het super om uit een persoonlijk verhaal eigen lessen te kunnen trekken.

De wijze van brengen is wennen. Frank praat over Frank en dat voelt even niet soepel. De stijl zelf is dat zeker wel. Het leest prima weg en het is voor iedereen een heel begrijpelijk verhaal. Allereerst diep respect voor deze ondernemer. Frank vertelt zijn verhaal vanaf dag één als directeur van tuinmeubelen bedrijf Unimeta.

Het is vervolgens een reeks aan rampen die keer op keer zakelijke genadeloze nekslagen met zich meebrengt. Van de vuurwerkramp, tot 9/11, Frank is elke keer genoodzaakt de boel rendabel te houden en doet dit ook echt fenomenaal. Petje af. Dit is vakmanschap, echt heel cool en dat hij met hersens uitdelen vooraan stond is duidelijk, wat een pracht van een intellect!

De gedetailleerde beschrijving van dit zakendoen en het steeds weer moeten oplossen van flinke problematiek weet niet altijd mijn aandacht vast te houden. Daar komt tussendoor wel wat emotie bij kijken, maar het verhaal blijft wat dat betreft vooral klinisch en ook echt vanuit een heel nuchter persoon beschreven. Spannend wordt het eigenlijk nergens, het is overall gezien van een eentonige aard. De inhoud van een voetbalmagazine had Frank van mij achterwege mogen laten al schoot ik er ook van in de lach en diende het later zeker zijn doel. Ook de droge toegevoegde humor houdt het her en der wat smeuïg.

Over de helft begin ik echt interesse te verliezen. Wat ik zei, ik heb respect voor het karakter, het doorzettingsvermogen, het trouble shooten. Maar deze volledige werkverslaving die structureel ten koste gaat van het hele gezin, het gaat me bijna irriteren hoe dit alles opslokt, zelfs nog op vakantie. Een thuisfront moet achter een onderneming staan, teamwork makes the dream work, maar hier gaan toch wel belangrijke gezinsjaren verloren en dit is allemaal wel héél tolerant. Het is noodzakelijk, een gedwongen gang van zaken, maar positief voelt dit niet. Was het het allemaal waard? Dat denk ik zeker wel, niet dat ik dat voor een ander in heb te vullen maar wanneer geluk behaald is, dan heb je het heel erg goed gedaan. Wanneer er echt nood aan de man is staat Frank waar hij wezen moet en de totale uitkomst doet gewoon ontzettend goed en is ook gewoon zó ontzettend verdiend. Toch nog een heel positief gevoel whoop!

Wat een prachtig eind en wat ontzettend leuk om dit stuk achter Frank Krake te weten nu. Ook leuk, dit is het eerste boek dat me tot googelen bracht. Tita Tuinmeubelen, Unimeta, Bukatchi. Dat sponsorverhaal ook! Je weet natuurlijk dat dit gebeurd is maar om dan zulke artikelen ook echt te zien, gewoon super. Al is dit dan niet direct mijn genre, moest ik her en der mijn best doen om verder te lezen en haal ik er achteraf niet uit wat ik verwacht had, ik vind het echt gaaf om deze achtergrond nu te kennen. Frank, je bent een prachtkerel en zakenman ten top.

Karin Meinen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Riejanne las: Mindgym Journal – Wouter de Jong

Met dank aan Maven Publishing voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Wouter de Jong

Categorie: Invulboeken / Populaire psychologie / Biografieën en waargebeurd

Aantal pagina’s : 224

Verschijningsdatum: april 2021

Over de auteur:

Wouter de Jong is bestsellerauteur van de Mindgym boeken reeks. Met de Mindgym-methode zet Wouter mensen, teams en organisaties in hun kracht en verbetert hij je mentale kracht….

Bron: https://www.speakersacademy.com/nl/spreker/wouter-de-jong/

Mening:

Wat een feestje om het Mindgym Journal te ontvangen. Het boek is prachtig uitgevoerd met op de cover een verbind-de-punten-tekening. Niet standaard van 1 naar 2 etc. Maar de opdrachten die je maakt vertellen je welke cijfers je met elkaar moet verbinden. Als je alle opdrachten gemaakt hebt verschijnt er een tekening op de cover.

Het mooie is dat wanneer je niet op de cover wilt schrijven er ook een QR-code bij zit waarmee je een versie van de voorkant kunt downloaden om uit te printen. Heel goed bedacht dus. Ik zelf geef daar de voorkeur aan, want ik vind het ook zonde om in het boek te schrijven. De opdrachten maak ik dus keurig in een schriftje. De verbintenis op de cover is een grote stimulans om door te gaan, omdat ik natuurlijk wil weten hoe de tekening er uiteindelijk uit ziet.

Wouter legt in het begin van het boek heel goed uit hoe de journaling in zijn werk gaat en waar het goed voor is. Geen saaie kost, maar heel verhelderend! Elke bladzijde opnieuw is een feestje door de prachtige vormgeving. Per dag geef je antwoord op een vraag. De vragen zijn prikkelend waar je soms echt goed over na moet denken.

Het grote voordeel van journaling is dat ik – naast de dingen die ik weer over mezelf leert- ook elke dag een vast rustmoment hebt waarop ik over de vragen nadenk. Even de volle aandacht bij mezelf in plaats van altijd maar door te moeten denderen.

Het schrijven werkt heel prettig, omdat je het op een later moment terug kunt lezen en het daardoor nog weer wat meer op je in kunt laten werken. Kortom, ik vind het journalen ontzettend leuk om te doen en raad het iedereen aan!

Riejanne Zwiers.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze ècht gezellige besloten Facebookgroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Riejanne las: Meisje 4.1.8 – Annette van Gelder / Eric Bankras

Met dank aan Uitgeverij Palmslag voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Annette van Gelder, Eric Bankras

Uitgever: Palmslag

Genre: Waargebeurde verhalen / NUR 402

Aantal pagina’s: 119

Verschijningsdatum: 19 april 2021

Over de auteur:

Eric Bankras vindt zijn rust en inspiratie op het platteland, maar werkt nog steeds graag in de grote steden. Zijn brede interesse in de mensheid en de wereld om hem heen prikkelen zijn enthousiasme voor veel verschillende onderwerpen. Hij heeft echter een passie voor het verhaal waarin gerechtigheid en het niet ontlopen van verantwoordelijkheden centraal staan. Hier schrijft hij over zonder terughoudendheid en hij schuwt noch de waarheid, noch scherp sociaal commentaar. Met zijn beeldende schrijfstijl schetst hij de harde en soms pijnlijke wereld, waarheen hij de lezer aan de hand meeneemt.

http://www.palmslag.nl

Achterflap:

Het verhaal van Annette begint bij haar jeugd. Ze komt uit een liefdeloos gezin en raakt in de ban van Pipa als een kennis haar introduceert. Al snel komt ze terecht in een hel van geweld, misbruik en een moordpoging. Wat is er nou echt gebeurd en wat heeft het voor impact op haar? Lees hoe Annette in deze situatie belandt, hoe ze thuis een masker draagt en hoe ze uiteindelijk weet te ontkomen.

Meisje 4.1.8 is het debuut van Eric Bankras en in het boek vertelt Annette het waargebeurde verhaal van hoe zij als tiener slachtoffer werd van een loverboy.

In 2008 is de dader, een jongen met de bijnaam Pipa, veroordeeld tot vier jaar cel en TBS. Annettes verhaal is rauw, hard en grimmig, maar een verhaal dat verteld moet worden.

Mening:

Meisje 4.1.8 begint met een proloog waarin een heldere uitleg staat over de waarheid van het verhaal. Mooi om te lezen hoe ze vertelt dat het haar waarheid en beleving is. Daarnaast geeft ze duidelijk aan dat er ook delen zijn met aannames gebaseerd op haar eigen waarneming en de verklaring van anderen. Dit triggert me gelijk, omdat het getuigt van inzicht en me gelijk het gevoel geeft dat het er in dit boek niet omgaat om een ‘mooi’ verhaal te vertellen, maar gewoon een reëel beeld te schetsen.

Het verhaal is opgedeeld in verschillende leeftijdscategorieën. De hoofdstukjes zijn niet al te lang en lezen vlot weg. Vanaf het begin is het gelijk duidelijk hoeveel Annette thuis tekort komt, wat ook maakt dat je snapt dat ze in deze wereld terecht is gekomen.

Via een vriendin komt ze in contact met Pipa en ik kan me niet aan het gevoel onttrekken dat deze vriendin wist wat ze deed. Het voelde alsof deze vriendin bewust aan het ronselen was voor Pipa. Annette is meteen helemaal in de ban van deze man en eigenlijk is dan gelijk al duidelijk dat er geen weg meer terug is.  

Pipa schuwt geen geweld en als hij het gevoel heeft dat Annette bij hem weg wil gaan slaan alle stoppen door en wat heb ik dan met haar te doen. Het idee dat je overgeleverd bent aan een ander en totaal geen controle meer hebt over je eigen leven voelt heel beklemmend.

Hoewel het verhaal gruwelijk is voelt het soms toch alsof het wat oppervlakkig beschreven wordt en heb ik het gevoel dat er wat dat betreft nog meer uitgehaald had kunnen worden. Desondanks waardeer ik de openheid waarmee Annette naar zichzelf durft te kijken enorm. Het besef dat bepaalde mensen gewoon extra vatbaar zijn om in dit soort situaties terecht te komen is denk ik voor velen herkenbaar en verhelderend. Wat mij betreft is dit ook een boek wat ze op middelbare scholen zouden moeten lezen, zodat ze de signalen herkennen, maar ook zien dat er altijd een weg terug is, hoe uitzichtloos het soms ook lijkt.

Drie en halve sterren voor Meisje 4.1.8

Riejanne Zwiers.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂