Marie las: Wintereiland-Katrine Engberg***1/2

Met dank aan A.W. Bruna Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Katrine Engberg

Oorspronkelijke titel: Isola

Vertaling: Corry van Bree

Serie: Bureau Kopenhagen deel 4

Genre: Literaire Thriller / NUR 305

Aantal pagina’s: 350

Verschijningsdatum: augustus 2022

Over de auteur:

Katrine Engberg (1975) was in Denemarken reeds bekend als danser en choreograaf toen ze in 2006 haar schrijfdebuut maakte met een non-fictieboek.  Sinds 2017 schrijft ze fulltime. Haar thrillers over Jeppe Kørner en Anette Werner belanden steevast in de top 3 van de Deense bestsellerlijst, en ook is har ster nu internationaal rijzende.

http://www.awbruna.nl

Achterflap:

Een man wordt wakker van het weerzinwekkende geluid van een kettingzaag. Hij is vastgebonden, kan zich niet bewegen en hij kan niets anders dan toezien hoe het blad dichterbij komt.

Jeppe Kørner is met verlof van de politie en houdt zich tijdens de winter schuil op het eiland Bornholm. Wanneer hij een helpende hand biedt bij de zagerij op het eiland, belandt hij onbedoeld midden in een sinister mysterie.

Hij zal opnieuw met Anette Werner en Esther de Laurenti moeten samenwerken als ze de geheimen van het eiland willen onthullen en de moordenaar willen stoppen voor hij opnieuw toeslaat.

Mening:

Wintereiland is het vierde vertaalde boek wat ik lees van Katrine Engberg. Hiervoor heb ik de andere delen gelezen van deze Bureau Kopenhagen serie. Voor Wintereiland zijn verschenen: De krokodilvogel, Glazen vleugels en Dodenmasker

Het vierde deel begint ontzettend sterk. Zowel op de achterflap als waar het boek mee begint, is de moord bijna te gruwelijk om je voor te stellen en lijkt heel wat te beloven. Je leest het boek vanuit Jeppe, Esther en Anette, waarbij tussendoor brieven worden beschreven die Esther te lezen krijgt. De brieven geven me eerst een vraagteken met wat ze toevoegen aan het verhaal, maar uiteindelijk geven ze de lezer achtergrondinformatie die ervoor zorgt dat je verderop in het boek verbindingen gaat leggen en connecties gaat zien.

Algauw mis ik de fijne en humorvolle samenwerking tussen Anette en Jeppe, dit doordat Jeppe met verlof is van de politie om gebeurtenissen uit het verleden te verwerken. Terwijl hij in de bossen van Bornholm bomen zaagt voor de lokale houtzagerij, komt de verantwoordelijkheid van het onderzoek op Anette haar schouders terecht. Door het lot blijkt Jeppe toch niet zo alleen te zijn op het vreemde eiland als hij had verwacht en kruizen zijn paden onverwacht die van Esther de Laurenti en die van Anette. Ze zeggen wel eens bloed kruipt waar het niet gaan kan, voor Jeppe in dit geval letterlijk en algauw wordt hij ongewild betrokken bij het moordonderzoek.

Daar waar het boek erg sterk, spannend en bijna gruwelijk begint, zakt het naar mijn gevoel al vrij snel daarna in. De goed uitgewerkte personages maken echter een hoop goed waardoor het lezen zeker niet gaat vervelen en algauw is de oude buurman van Jeppe, genaamd Orla, mijn nieuwe favoriete personage. De beschrijvingen van de omgevingen en natuur geven je het gevoel of je er zelf bij bent, wat dat betreft echt een Scandinavische thriller. Toch blijft het gebrek aan spanning gedurende het verhaal aan me knagen en kabbelt het boek verder als een beekje door het bos van Bornholm. Het einde echter is net als een winterstorm, het blaast je omver en het kabbelende beekje is veranderd in een kolkende rivier waarin je wordt meegesleurd….

Conclusie:

Jeppe en Anette zijn denk ik wel één van mijn favoriete duo’s in de Scandinavische thrillers.

Het was dan ook even wennen om het verhaal te lezen terwijl eigenlijk ieder zijn en haar eigen weg ging. Gelukkig is Katrine Engberg de lezer goed gezind en heeft ze het lot laten bepalen dat hun wegen elkaar toch zullen kruizen gedurende het verhaal. Bureau Kopenhagen is een geweldige serie, waarbij ik kan aanraden om de vertaalde delen op volgorde te lezen.

Wintereiland zit zeker goed in elkaar, de verhalen vanuit de diverse personages zijn mooi met elkaar verweven en werken goed naar het einde toe en zoals ik van deze auteur gewend ben is ook dit deel weer zeer beeldend beschreven.

Het blijven kabbelen gedurende het verhaal was voor mij toch wel een groot minpunt, de spanningsboog kan natuurlijk niet altijd gespannen zijn, maar het bevindt zich voor mij vooral aan het begin en het einde van het boek. Tussendoor moest ik me er soms echt even toe zetten om het boek door te lezen, wat op het einde zeker de moeite waard bleek. Daar waar ik de overige delen vier sterren heb gegeven, haalt dit deel dat voor mij niet. Maar als je me vraagt: zou je het volgende deel ook willen lezen, zal ik volmondig JA roepen!

Jeppe en Anette zijn gewoon een top duo en het gedeeltelijk verbreken van dit duo heeft voor mij niet zo goed uitgepakt. Ik hoop zeker op nog een deel waarbij hun samenwerking weer in nauw verband zal staan.  In dit duo zit nog veel meer en aangezien ik in Anette een lotgenoot heb gevonden betreft de liefde voor Chocolademelk, heeft zij bij mij al een streepje voor op alle andere vrouwelijke rechercheurs in andere thrillers. Ook hoop ik stiekem dat er in het volgende deel nog een plekje zal zijn voor de oude Orla, want die man heeft toch wel een plekje in mijn lezershart veroverd hoor!

Alles meegenomen en afgewogen geef ik dit deel toch een ruime voldoende met drie en halve sterren voor Wintereiland en kijk ik zeker uit naar het vervolg.

Marie Quickboots.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Marie las: De verloren ring-Kirsty Manning***1/2

Met dank aan Uitgeverij De Fontein voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Kirsty Manning

Oorspronkelijke titel: The Lost Jewels

Vertaling: Fanneke Cnossen

Genre: Vertaalde literaire roman, novelle / NUR 302

Aantal pagina’s: 302

Verschijningsdatum: juli 2022

Over de auteur:

Kirsty Manning woont en werkt in Australië. Ze werkte bij een uitgeverij als redacteur en marketeer voor ze samen met haar man een wijnbar begon. De verborgen ring is haar tweede roman die hier verschijnt.

Bron: http://www.uitgeverijdefontein.nl

Achterflap:

De Amerikaanse historica Kate Kirby wordt gevraagd om een artikel te schrijven over de Cheapside-juwelen, een in 1912 in Londen opgegraven verzameling sieraden van onschatbare waarde. Als ze in Londen aankomt om de sieraden in het echt te bekijken, kan ze niet vermoeden dat dat het begin is van een zoektocht naar het verleden van haar eigen familie. Want in 1912 was haar overgrootmoeder Essie Murphy, een arme arbeidersdochter van Ierse immigranten, erbij toen deze sieraden gevonden werden. Deze vondst zou haar leven en dat van haar latere familie bepalen…

Mening:

Het boek is werkelijk gebaseerd op de Cheapside Hoard schat die is gevonden in een kelder in Cheapside in 1912. Aangevuld met de fantasie van de auteur is het boek De verloren ring tot stand gekomen. Een leuk weetje is dat een deel van deze collectie waar het boek over gaat, vandaag de dag te bewonderen is in het Museum of London, het Britisch Museum en het Victoria & Albert Museum. De verschillende verhaallijnen spelen zich af in London, Boston en India en gaan over Kate en haar grootmoeder Essie.

Als lezer beleef je het verhaal vanuit Kate en vanuit haar grootmoeder Essie. Waar het verhaal van Kate zich in de huidige en moderne tijd afspeelt, speelt het verhaal van Essie zich grotendeels af in het verleden, het boek begint zelfs helemaal in 1666 en je word even met je neus op de feiten gedrukt dat de rechten voor de vrouw zoals wij die hier nu kennen, toen der tijd helemaal niet zo vanzelfsprekend waren. Geen stemrecht hebben omdat je vrouw bent of het niet mogen volgen van een opleiding kan ik me amper voorstellen maar was toen de dagelijkse realiteit van vele vrouwen.

Het levenspad van de grootmoeder van Kate blijkt niet te gaan over rozengeur en maneschijn. Het is hard werken, het onrecht naar vrouwen toe, een dronken moeder, de pest en de dood..het is een zware periode waarin Essie is opgegroeid en zich niet enkel staande moest houden voor zichzelf, maar ook voor haar broer en zusjes. De sterke Essie ziet echter een andere toekomst voor zich en durft te dromen. Als het geluk dan eindelijk daar is, mag je daar dan ook gebruik van maken? Als lezer krijg je de sfeer van toen goed mee, hier is veel aandacht aan besteed en dit is dan ook goed uitgewerkt.

Na het overlijden van haar grootmoeder duikt Kate als historica voor haar werk in de geschiedenis van de Cheapside juwelen. Wie vergeet nou vijfhonderd verstopte edelstenen en juwelen? Het is aan Kate om te ontdekken welk verhaal daarachter zal zitten. Wat was hun oorsprong en wat was hun reis? Tijdens dit onderzoek krijgt Kate hulp van de fotograaf Marcus. Onverwacht ontstaat voor Kate de vraag wat de Cheapside juwelen te maken hebben met haar familie en vooral wat hebben ze te maken met haar grootmoeder? En is er in deze ontdekkingsreis misschien opnieuw ruimte voor de liefde?

Beetje bij beetje komt er steeds meer naar boven over de verborgen schat en wordt het geheim van deze schat en ook die van Essie ontrafelt, zowel voor Kate als voor de lezer.

Conclusie:

Je merkt duidelijk dat de auteur zich goed verdiept heeft in de geschiedenis van de Cheapside Hoard schat en daarnaast ook kennis heeft van sieraden en juwelen.

Tegelijkertijd zie ik dit pluspunt ook als een minpunt, want op sommige momenten gaat het naar mijn idee daar iets te diep op in en geraak ik uit het verhaal. Gezien de diversiteit van de schat welke bestaat uit edelstenen en juwelen, vind ik persoonlijk de Engelse titel wat mooier dan de Nederlandse titel. Echter is de gekozen Nederlandse titel wel passend met het verhaal, dus het is niet storend.

Mijn favoriete personage Essie maakt veel goed en haar verhaallijn is dan ook echt mijn favoriet. Wanneer ik stopte met lezen voelde ik daarna een klein draadje trekken om het boek toch weer op te pakken. De sfeer in het oude London is erg goed beschreven waardoor het weinig moeite kost om je voor te stellen hoe het daar moet zijn geweest en ondanks de verschillende verhaallijnen is het boek goed te volgen. Het einde is passend en klopt gewoon, ik vond het een fijne roman!

Alles afgewogen en bij elkaar opgeteld geef ik drie en halve sterren aan De verloren ring!

Marie Quickboots.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Marie las: Tweevoudige Duisternis-Ronald van Assen****

Met dank aan Godijn Publishing voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Ronald van Assen

Genre: Thriller/NUR 332

Aantal pagina’s: 335

Verschijningsdatum: mei 2022

Over de auteur:

In mei van dit jaar werd de suspenseroman Tweevoudige Duisternis gelanceerd. Een bloedstollend verhaal in de geest van Stephen King.

Momenteel werkt Ronald van Assen aan een nieuwe fantasy roman genaamd De schaduw van Laela. Daarnaast is hij jurylid bij verschillende schrijfwedstrijden van Godijn Publishing, helpt hij mee met manuscript beoordelingen en verzorgt hij (lees) redacties voor de uitgever.

Ronald woont met zijn vrouw en drie kinderen in Bodegraven. Naast het schrijven doet hij het huishouden, is hij ambassadeur van de organisatie MIND, voorlichter bij Stichting Kernkracht, eindredacteur van Tzitzo magazine en columnist bij Editie Groene Hart.

http://www.godijnpublishing.nl

Achterflap:

Een voor de buitenwereld doorsnee gezin. Geheimzinnige mannen met witte baarden. Een meisje dat haar speciale gaven onder controle probeert te houden. Verschillende beestachtige moorden. Een dokter in de parapsychologie die haar kans ruikt. De duistere zaken van een multinational. Een louche advocaat en een oud-rechercheur die graag buiten de lijntjes kleurt. Ingrediënten van de bloedstollende suspenseroman Tweevoudige Duisternis.

De zestienjarige Annet van der Velde is ondanks haar bovennatuurlijke krachten de meest onopvallende binnen een gezin van vijf. Met een sadistische vader, een overspelige moeder die uit is op eigen gewin en twee zussen die geweld, drugs en diefstal niet schuwen, probeert ze haar leven vorm te geven. Dat lukt haar aardig tot er op een dag twee wezens opduiken in haar huis en de tuin. Zij kan ze als enige waarnemen, tot grote frustratie van degenen die de wezens daar hebben geplaatst. Wat volgt is een reeks gruwelijke gebeurtenissen; de opmaat naar een apocalyptisch einde.

Tweevoudige Duisternis is een ijzingwekkende roman waarbij de lezer steeds stukjes van de puzzel krijgt. Hoe deze in elkaar passen en wie welke rol speelt, blijft tot het eind een mysterie. Is iedereen even betrouwbaar en wie overleeft de verschrikkingen?

Mening:

Een intrigerende cover staart me aan, ik kan niet direct de link leggen tussen de cover en de achterflap, maar tijdens het lezen van het boek wordt zowel de keuze voor de cover als voor de titel me steeds meer duidelijk. De achterflap geeft me meestal wel al een beetje een beeld van wat ik kan verwachten van een boek, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik dit keer bij de achterflap eigenlijk één groot vraagteken had. Beestachtige moorden, een parapsycholoog? Een sadist, overspel … een speciale gave en mannen met witte baarden en een apocalyptisch einde? Wat moet je daar nou van denken? Toch zijn al deze ingrediënten voor mij een goede trigger om het boek op te pakken en eens kennis te maken met deze auteur.

Het boek is onderverdeeld in verschillende hoofdstukken en gaat over een gezin welke bestaat uit een vader, moeder en drie dochters.  De eerste hoofdstukken worden beschreven per gezinslid met erboven hun naam. Op deze manier maak je op een unieke en vooral bizarre wijze kennis met het hele gezin. Later gaan de hoofdstukken over in data of locaties.

Het boek is een kruising tussen een thriller, horror en fantasie. Zeker uniek want deze schrijfstijl heb ik eigenlijk enkel nog ervaren bij buitenlandse auteurs. Al op de eerste bladzijde is het me duidelijk dat dit boek niet voor de tere zieltjes of de gevoelige lezer is. De personages zijn stuk voor stuk pittig en kunnen nogal grof uit de hoek komen met hun taalgebruik.  Ook schuwt de auteur Ronald niet voor het gebruik van “sappige” en uitgebreide details tijdens een moord of tijdens een marteling.

Tot zeker halverwege het boek heb ik wel mijn vraagteken behouden van waar het verhaal nu naartoe zou gaan, wat lees ik nu eigenlijk allemaal? Wat is de connectie tussen de personages en wat drijft deze personages tot het uiterste en hun daden? Op de achterflap staat dat de lezer steeds een stukje van de puzzel krijgt en dit klopt ook wel. Gaandeweg in het boek ga je verbanden leggen en kan je gebeurtenissen aan elkaar linken.

Er wordt met zorg naar het einde toegewerkt, de puzzelstukjes vallen steeds meer in elkaar en het einde voelt absoluut niet plotseling of afgeraffeld. Wel blijf ik als lezer achter met diverse vragen die ik de auteur wel zou willen stellen, over hoe bepaalde dingen nou zitten of het waarom… Mist er dan toch nog een laatste stukje in deze puzzel of zou dit bewust zijn gedaan om je als lezer aan het denken te zetten?

Conclusie:

Als je mij zou vragen, beschrijf dit boek eens in één zin, dan zou ik gaan voor: “Een beetje vreemd, maar wel lekker.”

Als liefhebber van het genre horror ben ik aardig wat gewend, maar dit zag ik even niet aankomen. Wellicht ben ik ook een beetje op het verkeerde been gezet met mijn verwachtingen door de achterflap waarbij staat “ijzingwekkende roman” en het genre Thriller, maar persoonlijk vind ik dit boek thuis horen in het genre Horror.

Ronald van Assen schrijft absoluut “out of the box” en gooit alle remmen los. Ik was dan ook aangenaam verrast door dit boek en hij heeft hiermee voor mij bewezen dat horror schrijven niet alleen iets voor buitenlandse auteurs is. Wel kan ik me voorstellen dat voor sommige lezers dit boek als te grof wordt ervaren, dit vind ik echt een boek welke je kan waarderen of niet. Kan je wel tegen een stootje, liefhebber van horror en vind je iets niet gauw te grof en wel toe aan wat meer details bij een moord, dan kan ik dit boek zeker aanraden!

Van mij krijgt Ronald voor zijn boek Tweevoudige Duisternis vier sterren!

Marie Quickboots.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Marie las: De school op de rand van Sageland-Heather Fawcett****

Dank aan Uitgeverij De Fontein voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Heather Fawcett

Oorspronkelijke titel: The School Between Winter and Fairyland

Vertaling: Mechteld Jansen

Genre: Fictie 10-12 jaar en Fictie 13-15 jaar / NUR  283 en NUR 284

Aantal pagina’s: 349

Verschijningsdatum: april 2022

Over de auteur:

Heather Fawcett is geboren en getogen in Vancouver, Canada. Voordat Heather schrijver werd, werkte ze onder meer als archeoloog, technisch schrijver en backstage-assistent voor een theatergezelschap. Heather heeft een master Engelse literatuur afgerond en overwoog kort om professor te worden, totdat ze zich realiseerde dat dat meer inhield dan boeken lezen, enorme hoeveelheden thee drinken en kleurrijke elleboogpatches dragen.

http://www.uitgeverijdefontein.nl

Achterflap:

Sinds haar tweelingbroer Winter verdween is alles anders voor Herfst, een 12-jarige monsterhoeder in dienst van Haardstede. Op die school leren jonge magiërs hoe ze het koninkrijk moeten verdedigen tegen de monsters in de Mildernis, maar Herfst waagt zich al iedere dag in dat verraderlijke woud, op zoek naar antwoorden.

Dan krijgt ze bezoek van sterleerling Kai. Hij is voorbestemd om de Holle Draak te verslaan, de grootste dreiging uit de Mildernis. En Kai stelt een interessante ruil voor…

Mening:

Een prachtige cover straalt je tegemoet. Wanneer je de cover oppakt zie je dat sommige plekken lijken op te lichten net hoe het licht erop valt. De afbeeldingen op de cover geven in één opslag de omgeving en de belangrijkste personages weer, erg mooi gekozen.

Het boek is opgedeeld in prettige hoofdstukken. Deze zijn niet te lang maar zeker ook niet te kort en geven in een duidelijke zin aan waar het betreffende hoofdstuk over gaat. Een leuk detail is de draak boven aan elk nieuw hoofdstuk.

In dit boek spelen voornamelijk de monsterhoeder Herfst en de leerling-tovenaar Kai de hoofdrol. Je maakt rustig aan kennis met Herfst en haar bijzondere leven als monsterhoeder. Al is dit leven voor haar zoals ze niet anders kent en doet ze wat er van haar als bediende van de tovenaarsschool “Haardstede” verwacht wordt. Herfst woont samen met haar broers en hond Tsjoe bij haar Opoe in het kleine monsterhoedershuisje. Wanneer haar broer Winter van de ene op de andere dag lijkt verdwenen, kan Herfst niet geloven dat hij weg is en gaat ze opzoek naar een manier om hem te vinden.

De lezer wordt meegenomen in de zoektocht naar Winter, waarbij ongebruikelijke vriendschappen ontstaan tussen een tovenaarsleerling en een bediende en de gevaren van de monsters uit het woud de “Mildernis” op de loer liggen. Herfst krijgt hulp van de gevreesde Boeman, verzorgd de diverse monsters op school, ze krijgt het aan de stok met lastige dwaallichtjes die haar tenen willen afbijten en moet het opnemen tegen de Holle Draak.

Er is veel aandacht besteed aan het beschrijven van de wereld waarin het boek zich afspeelt, het kost de lezer hierdoor weinig moeite om zich in te leven in de wereld van Herfst en Kai. In dit spannende avontuurlijke boek vol toverspreuken en monsters is er zeker ook ruimte voor humor, dit is een mooie combinatie die het boek dan ook niet te griezelig maakt. Een fijn boek voor de jonge lezers maar de gekozen schrijfstijl leent zich prima om het boek voor te lezen. Voor wie het boek zou willen gebruiken voor een boekbespreking op school, staat voorin het boek een leuke tip voor het aanvragen van een spreekbeurtpakket.

Conclusie:

Een ontzettend leuk boek voor de lezers die wel houden van een beetje spanning en avontuur. Een wat spannender boek welke goed te lezen is voor de aanbevolen leeftijd, maar ook voor de wat oudere lezers onder ons. Ondanks de humor kan ik me voorstellen dat kinderen die nog een beetje gevoelig zijn voor monsters/enge verhalen, wat moeite kunnen hebben met daarna in het donker slapen. Daarvoor is het misschien beter om dit boek nog even te laten liggen of om het eerst zelf te lezen om de inschatting als ouder te kunnen maken.

Je maakt met dit boek zeker een fantasievol uitstapje naar een compleet andere wereld en beleeft een spannende zoektocht naar Winter. Een boek welke met plezier gelezen zal worden en welke ik met veel plezier heb gelezen.

De school op de rand van Sageland geef ik als eindbeoordeling 4 magische sterren.

Marie Quickboots.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Marie las: De Gigant van Eenoogeiland-Gerd Goris****

Met dank aan Uitgeverij Macc voor het recensie-exemplaar

Auteur: Gerd Goris

Genre: Fantasy / NUR 334

Aantal pagina’s: 241

Verschijningsdatum: februari 2022

Over de auteur:

Gerd Goris (1986) schrijft met hart en ziel. Hij debuteerde met het sprookjesachtige fantasy-avontuur Goedzo en de Zoeker. Met zijn tweede roman De Gigant van Eenoogeiland gaat hij met dit elan verder en vertelt hij een spannend verhaal dat gesitueerd is in een originele en tot de verbeelding sprekende wereld.

http://www.uitgeverijmacc.nl

Achterflap:

De Eilanden worden overschaduwd door het ijzige beleid van de gemaskerde Griseine. Eén voor één legt zij de sterkste Beschermers lam, terwijl haar sinistere Manheksen in het geheim een reusachtig Vuurvogelleger klaarstomen.

Zullen Okjo-Ri en Cleo – de jonge vertegenwoordigers van de oude volkeren – in staat zijn om Griseine te ontmaskeren en haar te stoppen voordat zij ongenaakbaar wordt?

Mening:

De Gigant van Eenoogeiland is voor mij een eerste kennismaking met de auteur Gerd Goris. Getrokken door de cover in combinatie met de beknopte (maar nieuwsgierig makende) flaptekst, kon ik dit boek niet laten liggen.

Het boek is verdeeld over vier delen en achtendertig hoofdstukken. Door het opdelen in hoofdstukken is het verhaal erg overzichtelijk en is het verleidelijk om er steeds toch nog eentje extra te lezen.

In het eerste deel maak je kennis met Okjo-Ri. Doordat Gerd Goris echt begint bij het begin, maak je als lezer op een prettige manier kennis met de dan nog jonge Okjo-Ri. Dit soort introducties kan ik zeer waarderen in een boek, je krijgt op deze manier de mogelijkheid om een beter beeld en een beter gevoel bij de personages te creëren. Om je eigen fantasie nog een zetje te geven van de wereld waarin het zich afspeelt, is er voorin het boek een kaart van de eilanden bijgevoegd.

Wanneer het na vele vredige jaren helemaal verkeerd gaat op Eenoogeiland, moet Okjo-Ri noodgedwongen op een missie. Deze missie zit vol gevaar, bijzondere wezens, diverse volkeren, vriendschap en spanning. Een goed recept voor een mooi fantasieverhaal.

Het gehele boek is van voor tot achter één groot avontuur. De verhalen verspringen maar alles komt mooi samen zonder dat dit verwarrend leest. Je belandt in een wereld met reuzen, piraten, manheksen, vuurvogels, waterpaarden, waterkrijgers, waterdemonen en alsof dat nog niet genoeg is: de gevaarlijke Kondrixen die onder het bevel van de boosaardige Griseine staan.

De voorheen niet zo dappere Okjo-Ri gaat dit avontuur toch aan en op zijn tocht komt hij het riviermeisje Cleo tegen. Hun lot blijkt verweven en samen gaan ze de strijd tegen Griseine en de manheksen met hun Vuurvogelleger aan. Onderweg blijken schuilplaatsen toch niet zo veilig te zijn als je zou denken, komt er hulp uit onverwachte hoek en vecht goed tegen kwaad. Het is allemaal zeer gedetailleerd beschreven, met aandacht voor de kleine dingen. Deze manier van schrijven prikkelt je fantasie en de wereld speelt eigenlijk als een film in je hoofd af. De aandacht voor de diverse personages brengt ze tot leven en zorgt dat je de reis samen met hen beleeft.

Conclusie:

Na het boek te hebben gelezen kan ik zeggen dat ik blij ben dat ik kennis heb mogen maken met deze auteur. Gerd Goris heeft veel in zijn mars en laat zien dat een goed Fantasy verhaal niet van ver hoeft te komen, maar gewoon van Belgische bodem komt.

Zijn gecreëerde wereld vol avontuur en met bijzondere wezens, is een fijne ontsnapping aan onze huidige wereld. Je stapt het boek in en de komende uren wil je niet meer gestoord worden. Een absolute aanrader voor de liefhebbers van Fantasy en avontuur!

De Gigant van Eenoogeiland geef ik 4 sterren mee, ik hoop dat er nog meer van dit soort boeken van Gerd mogen volgen.

Marie Quickboots.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Marie las: De maarschalk-Zora del Buono****

Met dank aan Uitgeverij J.M. Meulenhoff voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Zora del Buono

Oorspronkelijke titel: Die Marschallin

Vertaling: Michel Bolwerk

Genre: Vertaalde Literaire roman, novelle / NUR 302

Aantal pagina’s: 336

Verschijningsdatum: 25 januari 2022

Over de auteur:

Zora del Buono (1962) woont in Berlijn en Zürich. Ze studeerde en schreef over architectuur en richtte het magazine Mare op. De maarschalk is haar derde roman.

http://www.meulenhoffboekerij.nl

Achterflap:

Zora del Buono erfde niet alleen haar voornaam van haar grootmoeder, maar ook een familiecatastrofe: Zora senior was betrokken bij een dodelijke overval. Deze grote familieroman vertelt deze gebeurtenissen en de consequenties ervan.

De jonge Sloveense Zora ontmoet haar toekomstige echtgenoot, radiologieprofessor Pietro del Buono, aan het einde van de Eerste Wereldoorlog. Ze volgt hem naar Bari, in het zuiden van Italië, waar het communistische echtpaar een bourgeois maar actief politiek leven leidt in het verzet tegen het opkomende fascisme onder Mussolini. Zora is dominant, indrukwekkend, temperamentvol en getalenteerd, en groot bewonderaar van communistisch partizanenleider Tito, aan wie ze tracht wapens te leveren en van wie haar man het leven redt. Ze wil meer dan waartoe ze in staat is, en toch drukt ze een groot stempel op de mensen om haar heen. Haar leven en de levens van haar kinderen en kleinkinderen spelen zich af in een tijd van oorlogen en geweld, territoriale en ideologische gevechten die onze huidige wereld hebben gevormd. In een magnifieke slot-monoloog besluit Zora del Buono senior haar verhaal, een verhaal over liefde, strijd, haat en verraad.

De maarschalk is een kleurrijke roman vol levenslust, over een onvergetelijke vrouw en het tragische lot van een familie.

Mening:

Allereerst de cover, wauw! Hoe is zo een boek te weerstaan als je dit ziet?! Vooral de vele details en de vele kleuren zijn absoluut een lust voor het oog. Alsof dit nog niet genoeg was bevindt er zich onder de papieren omslag nog een kleurrijke verassing.

Ondanks dat De maarschalk de derde roman is van Zora del Buono, is dit voor mij het eerste boek wat ik van haar lees. Een boek waarvan niet alleen de auteur nieuw is voor mij, maar zo ook het onderwerp van het verhaal. Door de beschrijving op de achterflap wist ik, dit boek wil ik lezen. Een stuk geschiedenis waarvan ik amper tot geen kennis heb, een geschiedenis die ik graag beter zou willen leren kennen.

Je eerste kennismaking met een nieuwe auteur is altijd spannend, tenminste dat vind ik. Het onderwerp, de schrijfstijl, de sfeer, wat kan je verwachten? Dat ik even in moest komen kan ik wel eerlijk zeggen, maar lees dit alsjeblieft niet op een negatieve manier. Ik kan je vast verklappen dat ik dit boek met grote interesse en bewondering heb gelezen.

Tijdens het lezen krijg je namelijk veel informatie over de geschiedenis van onder andere Joegoslavië, Slovenië, Duitsland en Italië. Je reist terug in de tijd naar 1919 en in sprongen ga je vooruit naar 1948. Je krijgt te maken met de effecten die de eerste wereldoorlog heeft gehad op deze familie en ook de tweede wereldoorlog blijft ze niet bespaard. In het tweede deel beland je in de periode van 1948 en 1980.

In hoofdstukken leer je Zora kennen van een kleine meid die al snel volwassen dient te worden, tot een jonge sterke dame. De oorlog die hun treft dwingt de familie om hun vertrouwde woonplaats te verlaten. Gebeurtenissen worden beschreven waarvan je je amper kan voorstellen dat je je daarin zou bevinden.

Wanneer Zora haar echtgenoot Pietro del Buono ontmoet, volgt ze hem uiteindelijk naar Italië, ze stichten samen een gezin en ze ontwikkelt zich tot een harde en krachtige vrouw die haar tijd naar mijn mening ver vooruit is. Zora is geïnteresseerd in politiek, iets wat in die tijd helemaal niet vanzelfsprekend was. Ze staat voor gelijkheid en verzet zich tegen de macht van Mussolini en is een groot voorstander van Josip Broz Tito. De weg die het leven voor haar heeft uitgestippeld en zij zal bewandelen is niet zonder gevaren.

Het verhaal is rijk aan personages, maar daarin heeft Zora del Buono met de lezer meegedacht en voorin het boek tref je dan ook een overzicht van de personages en de familiebanden. Erg prettig vond ik zelf. Van enkele termen als partizanen en fascisme had ik wel eens van gehoord, zo ook van de toenmalige minister-president van Italië: Mussolini. Daar wou ik me nog wat verder in verdiepen dan het boek me kon vertellen. Een snelle zoekopdracht op Google maakte me een hoop meer duidelijk over de betekenis van dit soort woorden is en de rol in de geschiedenis van deze personen.

Het boek is zo vol kennis, geschiedenis, tragedie, strijdlust en kracht, maar vooral ook vol prachtige details. Met haar idealen en strijdlust wint Zora een hoop, maar verliest zij ook veel. Tussen dit alles door is er ook ruimte voor wat luchtige tekst, zoals bijvoorbeeld de beschrijving van een trekje van Zora, waarbij ze één rechterwenkbrauw kan optrekken. De auteur beschrijft vervolgens erachter: (toen hij jonger was, had hij voor de spiegel staan oefenen om het haar na te doen, maar altijd waren er twee wenkbrauwen omhooggegaan) Bij het lezen hiervan betrapte ik mijzelf erop dat ook ik het aan het proberen was en vroeg me af hoe Zora dit voor elkaar kreeg.

Ik vond het een intensief boek om te lezen, waarbij ik niet teveel uren achtereen heb gelezen. Niet omdat het boek niet boeit, integendeel. Het greep me aan, de voor mij tot dan toe onbekende informatie die binnenstroomde, de bewondering en de verbazing, de tragedie en de strijd voor gelijkheid.

Conclusie:

Steeds weer moest ik wat ik gelezen had even allemaal tot me laten doordringen en het laten bezinken. Even het boek weg leggen en overdenken of soms juist wat meer informatie opzoeken op internet omdat ik ergens meer over wou weten.

Het is een diep, avondtuurlijk, aangrijpend en bijzonder verhaal over een bijzondere familie met een tragisch lot. Een boek welke diepe indruk op mij heeft gemaakt en een epiloog waar je stil van wordt.

Extra bijzonder vind ik dat dit alles is geschreven door de Zwitserse Zora del Buono, de kleindochter van Zora del Buono, geboren Ostan. Echt grote complimenten, want dit boek is een knap staaltje werk.

Mijn beoordeling? 4 sterren krijgt Zora del Buono van mij voor dit boek met deze indrukwekkende familiegeschiedenis, gebundeld en verteld in De maarschalk.

Marie Quickboots.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Marie las: Wikkelkind-Diane Busink****

Met dank aan Uitgeverij Godijn Publishing voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Diane Busink

Genre: Literaire roman, novelle / NUR 301

Aantal pagina’s: 217

Verschijningsdatum: januari 2022

Over de auteur:

Diane Busink woont in Berg en Dal. Ze werkt als gedragskundige en schrijft levensverhalen. ( http://www.BoekBusink.nl ) Na het succesvolle peuterboekje Belle in bad debuteert Diane met de romans Een quaet vermoeden (historisch) en Wikkelkind.

http://www.godijnpublishing.nl

Achterflap:

Er wordt een klein meisje gevonden dat niet wordt vermist. Het mysterieuze kind spreekt geen woord.

Speltherapeut Noor gaat op zoek naar de herkomst van het meisje. De speurtocht leidt haar naar de schilderijen van Johannes Vermeer, een bijzonder sieraad en een aantal noodlottige bevallingen. De tijdlijn tussen de 17e eeuw en het bijzondere meisje blijkt flinterdun.

Mening:

Wikkelkind is een eerste kennismaking voor mij met de auteur Diane Busink.

De achterflap is een mooie weergave in grote lijnen waar het verhaal over gaat en maakt je meteen nieuwsgierig naar het mysterieuze kind en het verhaal erachter. De cover kan ik ook na het lezen van het boek niet direct plaatsen met het verhaal zelf, maar heeft toch zeker een bepaalde aantrekkingskracht.

In het boek speelt Noor de hoofdrol, als speltherapeut maakt zij kennis met een wel heel mysterieus kind. Een kind dat geen woord zegt en onbekend is met vele alledaagse dingen. Dat de auteur ervaring heeft of zich goed verdiept heeft in dit vak is duidelijk te merken.  De verslagen van de diverse spelsessies die vanuit Noor beschreven zijn, geven je niet alleen een beeld van het mysterieuze kind Aaf, maar ook met wat een speltherapeut zoal doet.

Tijdens het lezen switch je tussen het nu en het verleden, welke helemaal teruggaat tot in de zeventiende eeuw. Beetje bij beetje ga je de verhalen aan elkaar linken en ontdek je samen met Noor het mysterie van het meisje dat daar zomaar ineens was en wie niemand lijkt te missen. Noor krijgt hierbij onder andere hulp van haar vriendin Sandra en samen bijten zij zich vast in het oplossen van dit vreemde gebeuren.

Het boek is zeer beeldend beschreven, er is veel aandacht voor details en dan vooral ook voor de diverse schilderijen en plaatsen die in het boek worden beschreven. Dit wekte bij mij zoveel interesse op dat ik deze schilderijen en plaatsen ben gaan opzoeken en de details komen absoluut overeen met het verhaal en de werkelijkheid. Normaal zoek ik weinig op tijdens het lezen, maar ik kan je zeggen dat dit een extra speciale belevenis aan het boek geeft.

Het boek leest als een puzzel, waarbij steeds een beetje meer op zijn plaats valt, als lezer blijft je aandacht getrokken worden, je gaat meedenken met Noor en verbanden worden gelegd. Je wordt net zo vastberaden als haar om te ontdekken hoe het nou met Aaf zit en hoe kan Aaf geholpen worden?

Conclusie:

Hoe verzin je het?! Dat was mijn eerste gedachte toen ik het boek dichtsloeg. Werkelijk een ontzettend goede eerste kennismaking. Het verhaal is origineel en de draden door het boek heen zijn goed verweven.

Eigenlijk het enige puntje voor mij was de relatie tussen Noor en Arend.  Een gewone werkgever/werknemer relatie zonder verdere gevoelens of verleden was voor mij net zo goed geweest. Het geheel is buiten dit al sterk genoeg, het leidde me van het geheel af en had voor mijn gevoel niet echt gehoeven.

Wat ik vooral erg knap vind is de rol die de bekende schilderijen in dit boek spelen. Dat is ook meteen het stukje “hoe verzin je het”, zulke oude schilderijen die me door het lezen van dit boek een hele andere manier laat kijken naar deze meesterwerken. Het is knap en prachtig gevonden en maakt dat ik ze ook in het echt wil gaan bekijken, maar begrijp me goed, je hoeft geen kunstliefhebber te zijn om dit boek te omarmen.  Lees het en duik in het mysterie wat Diane Busink voor haar lezers heeft gecreëerd.

Ik geef graag een mooie score van vier sterren aan Wikkelkind!

Marie Quickboots.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Marie las: De Vallois-Iris de Lis***

Met dank aan  Godijn Publishing voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Iris de Lis

Genre: Historische roman / NUR 342

Aantal pagina’s: 261

Verschijningsdatum: oktober 2021

Over de auteur:

Iris de Lis studeerde Marketing aan de Rotterdam School of Management en heeft een passie voor het vertellen van spannende verhalen. In 2017 wordt ze halverwege een droom wakker. Ze is zo nieuwsgierig hoe het afloopt, dat ze aan haar eerste verhaal begint. Sindsdien is ze niet meer gestopt. “De Vallois’ is haar debuutroman.

http://www.godijnpublishing.nl

Achterflap:

1790. Intrige, moord, verraad. Frankrijk staat aan de rand van de afgrond. Hoe kan je een ander vertrouwen, als één foute beslissing je de kop kan kosten?

Sophie’s leven verbrijzelt als haar ouders voor haar ogen worden doodgeschoten. De revolutionaire actiegroep De Vallois vecht voor gelijkheid tussen de klassen, de adellijke Sophie staat aan de verkeerde kant. Waarom spaart militair leider Jean dan toch haar leven en hoe kan ze het geheim dat haar vader haar toevertrouwde, verborgen houden voor haar verleidelijke redder?

Jean krijgt opdracht Sophie te sparen. Hij snapt niet waarom zijn mysterieuze leider dat wil, maar is opgelucht dat hij de mooie Sophie niet hoeft om te leggen. Zij kan toch onmogelijk betrokken zijn bij haar vaders criminele activiteiten? Al snel blijkt zijn leider niet de enige te zijn die interesse heeft in het meisje. Waarom is zij zo belangrijk en hoe moet hij haar beschermen tegen zulke machtige vijanden?

Mening:

Iris de Lis neemt je mee in de wereld van de rijke adel uit Frankrijk, maar laat je ook de andere kant hiervan zien, de verschillen tussen rijk en arm zijn namelijk groot en niet iedereen onder de bevolking pikt dit. De Vallois is zo een groep en de leden hiervan hebben een missie…

De opening van het boek is heel direct, geweld, brand en angst is het eerste waar de lezer mee geconfronteerd wordt. Het leven van Sophie wordt hiermee op zijn kop gegooid, helemaal wanneer Jean in haar leven verschijnt en voor haar ogen haar ouders vermoord.

Het boek wordt verteld vanuit de belevenis van verschillende personages, hierdoor is het soms even schakelen vanuit wie je het verhaal leest. In het begin vond ik dit nog een beetje onduidelijk, maar gaandeweg het boek kreeg ik een beter beeld van de personages waardoor je ook sneller aan de tekst herkent vanuit wie dit geschreven is.

Buiten dat het verteld wordt vanuit verschillende personages, mengt Iris de Lis dit met het verspringen in de tijd. Zo lees je een hoofdstuk over wat er nu gebeurt en zo lees je in het volgende hoofdstuk wat zich ervoor heeft plaatsgevonden, waardoor dingen over het nu duidelijker worden. Erg knap gedaan, dit maakt echter wel dat je als lezer gedurende het boek je koppie erbij moet houden.

Iets meer moeite had ik met de houding van hoofdpersonage Sophie, daar waar je zou verwachten dat iemand kapot en wraakzuchtig zou zijn over de moord op zijn of haar ouders, laat Sophie het heel gemoedelijk over zich heen komen. Bijna emotieloos komt zij op mij over en accepteert zonder veel verzet haar nieuwe omgeving. Ze stelt zich erg snel vergevingsgezind op tegenover de moordenaar van haar ouders, wat niet strookt met de gevoelens die deze gebeurtenis tijdens het lezen bij mij oproepen.

In het eerste gedeelte van het boek is er veel actie, er gebeurt veel en de rollen van de personages die betrokken zijn in de wereld van De Vallois leer je beter kennen. Helaas zakt het verhaal daarna in, mijn gevoel hierin wordt versterkt door de vele slaap momenten van Sophie die regelmatig terug blijven komen.

Toch blijf je als lezer subtiel verder getrokken worden door wat De Vallois nou beweegt, steeds zorgen deze kruimels ervoor dat je als lezer het geheim van deze groep wilt weten en vooral ook: waarom is Sophie voor meerdere personen zo belangrijk en wat is haar geheim? Wie strijdt er echt voor rechtvaardigheid en wie is zelf corrupt? Er is ruimte voor romantiek, mysterie en spanning, je wilt alles van deze geheimzinnige groep De Vallois weten…

Conclusie:

Bij het dichtslaan van het boek bleef ik achter met een gemengd gevoel. Op de eerste plaats vind ik het een origineel verhaal, knap uitgewerkt met het beleven van de gebeurtenissen vanuit verschillende personages en hoe dit vervlochten is met elkaar door het hele boek heen.

Aan de andere kant had ik het gevoel dat had er wat dingen ontbraken, van mij had er wat meer diepte in de personages gemogen en ik miste de voor mij zo geliefde details over de statige en rijk ingerichte huizen, de uitbundige jurken die door de vrouwen van adel gedragen werden en de details van de steden en omgeving die het boek in je hoofd tot een film maken. Op deze punten had er voor mijn gevoel meer ingezeten.

Echter het einde van het boek was als een achtbaan, dingen vallen op hun plek, het is vol actie en spanning en in een hoog tempo brengt Iris de Lis je als lezer naar de ontknoping van het boek, een einde wat het absoluut meer dan waard maakt om door te lezen!

Met deze recensie geef ik De Vallois drie sterren.

Marie Quickboots.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Marie las: Grote Panda & Kleine Draak-James Norbury*****

Met dank aan Fontaine Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: James Norbury

Illustraties: James Norbury

Oorspronkelijke titel: Big Panda & Tiny Dragon

Vertaling: Ariane Schluter

Genre: Cadeauboeken Algemeen / Literaire non-fictie algemeen, NUR 370 / NUR 320

Aantal pagina’s: 160

Verschijningsdatum: september 2021

Over de auteur:

Schrijver en kunstenaar James Norbury illustreerde de avonturen van Grote Panda & Kleine Draak, geïnspireerd door boeddhistische filosofie en spiritualiteit, om de ideeën te delen die hem door zijn moeilijkste tijden hebben geholpen, en hij hoopt dat ze jou ook kunnen helpen.

http://www.fontaineuitgevers.nl

Achterflap:

Het is lente tegen de tijd dat ze tevoorschijn komen – ze waren verdwaald in de kolkende mist, sliepen onder glinsterende sterren. Terwijl ze kijken naar een warme zon die opkomt, dringt het tot hen beiden door dat een nieuwe dag een nieuw begin betekent, en dat er weer een prachtig avontuur wacht.

Twee geliefde vrienden, Grote Panda en Kleine draak, reizen samen door de seizoenen van het jaar. Op hun weg raken ze vaak verdwaald, en hoewel ze niet weten waar ze zijn, ontdekken ze veel mooie bezienswaardigheden die ze nooit zouden hebben gevonden als ze de juiste weg hadden gevolgd. Samen onderzoeken ze de gedachten en emoties, de ontberingen en het geluk die ons allemaal verbinden. In de natuur leren ze hoe ze in het moment moeten leven, hoe ze vrede kunnen hebben met onzekerheid en hoe ze de kracht kunnen vinden om samen de obstakels van het leven te overwinnen.

Mening:

Natuurlijk wil ik meteen even beginnen met het uiterlijk van dit boek. Want wat direct opvalt als je dit boek ziet, is dat het werkelijk een plaatje is om te zien. Het nodigt absoluut uit om het boek even vast te houden en in te kijken.

Er is gekozen voor een rustige cover, wit met een bronzen rand om de rug heen, een mooie glimmende bronzen titel met daaronder een illustratie van Grote Panda en Kleine Draak. Er is duidelijk veel liefde en aandacht aan het ontwerp geschonken.

Een klein maar sjiek detail wat ik wil vermelden, is het leeslint. In een mooie iets lichtere bronzen kleur is deze bevestigd aan het boek. Met dit leeslint kan je gemakkelijk bijhouden op welke bladzijde je gebleven bent, het bekende probleem van steeds kwijtraken van je boekenlegger is hiermee direct opgelost.

Dan neem ik jullie mee naar de binnenkant, dit is net zo een feestje als de buitenkant. Binnen in het boek tref je prachtige illustraties van Grote Panda en Kleine Draak, de illustraties zijn in het zwart wit en in kleur. Ze geven je samen met de filosofische teksten een mooi beeld van de reis die deze twee vrienden samen maken.

Het boek bevat vijf hoofdstukken, welke je meenemen door de vier jaargetijden, te beginnen met de lente, gevolgd door de zomer, dan de herfst en de winter en je komt daarna weer terug in de lente.

Veel van de teksten zijn voor mij erg herkenbaar, ik kan ze in verschillende momenten van mijn leven plaatsen en denk dat het voor vele lezers ook herkenbaar zal zijn. Je krijgt hiermee een mooie en misschien andere kijk op gebeurtenissen, gevoelens en ervaringen die we allemaal op ons pad tegen komen, en soms is het ook gewoon even oké om te voelen wat je voelt.

Het is een heerlijk boek om elke dag een stukje uit te lezen, of gewoon op de momenten waarop je hier behoefte aan hebt even een bladzijde erbij te pakken.

Conclusie:

Pff, Grote Panda & Kleine Draak is wel een boek waarbij ik het moeilijk vind om een recensie te schrijven, dit doordat het in mijn ogen echt een boek is welke je eigenlijk zelf moet ervaren en zelf moet voelen. Een boek welke invloed heeft op je gevoel, je mindset en emoties. Voor iedere lezer zal dit anders zijn, maar ik denk absoluut echt dat iedereen iets positiefs uit dit boek kan halen, dat het boek je een steuntje kan geven die je net even nodig hebt en absoluut een cadeautje voor je zelf of wellicht als cadeau voor een ander.

Ik herlees nooit boeken, maar ik weet nu al dat dit boek één van de eerste zal zijn die ik zeker weten nog meerdere keren zal oppakken.

Grote Panda & Kleine Draak krijgt absoluut een plekje naast mijn bed, zodat wanneer ik daar behoefte aan heb, in de avonden met dit boek op schoot de dag nog eens kan overdenken.

Voor ik het aantal sterren prijsgeef, wil ik een klein stukje tekst met jullie delen. Voor ik dit boek las was ik mezelf hier al elke dag van bewust, maar nu waardeer ik het nog meer, hij is zo toepasselijk:

‘Probeer tijd te maken voor de kleine dingen,’

Zei Grote Panda.

Die zijn vaak het allerbelangrijkste.’

En zo is het! Van mij vijf grote sterren voor Grote Panda & Kleine Draak, dik verdiend!

Marie Quickboots.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

*Blogtour* Marie las: Poe in de polder****

Met dank aan Bart de Wolf en Edge ZERO Publicaties voor het recentie-exemplaar.

Auteur: Diverse auteurs

Illustraties: Tais Teng

Genre: Korte verhalen – verhalenbundel / NUR 303

Aantal pagina’s: 256

Verschijningsdatum: januari 2022

Over de auteurs:

Deze verhalenbundel is geschreven door diverse auteurs. 24 schrijvers, meest Nederlands, aangevuld met twee Amerikanen en een Zweed.

Achter in het boek tref je over elke auteur een kort geschreven stukje om kennis te maken.

Achterflap:

Uit ons mistige verleden reiken de verhalen en gedichten van Edgar Allan Poe bijna twee eeuwen de toekomst in om ons te verleiden met zijn schitterende poëzie, te verbazen met zijn mysterieverhalen en te laten griezelen met zijn Gotische horror. 24 schrijvers, meest Nederlands, aangevuld met twee Amerikanen en een Zweed, hebben zich laten inspireren door de grootmeester en in deze bundel hun eigen verbeelding laten spreken.

Mening:

Toen mij de vraag werd gesteld of ik Poe in de polder wou lezen voor een recensie, hoefde ik daar niet lang over na te denken. Als fan van Gotische horror en mysterie verhalen is Edgar Allan Poe in mijn ogen toch wel de grondlegger van vele boeken die in de loop der jaren erna verschenen zijn.

Twee dikke boeken van deze legendarische schrijver staan al in mijn kast, hoe kon ik dan dit boek van veelal Hollandse bodem nou niet willen lezen? Blij was ik dan ook toen het recensie-exemplaar op de mat viel. Ik ben erg enthousiast over de gekozen cover, de zwart/grijze tinten voelen “oud” en mysterieus aan.

Met een foto van Edgar Allan Poe op de voorkant en op de achtergrond de tekenen van de Hollandse polders… een molen vind ik een goede combinatie. De titel valt ondanks de witte omlijning een klein beetje weg, dit door de spiegeling van de cover en doordat zowel de achtergrond als de letters vrij donker zijn. De keuze voor het lettertype voelt overigens wel lekker “spooky” aan.

Deze verhalenbundel wordt ingeleid door een voorwoord geschreven door Mike Jansen, je krijgt hiermee een kijkje in het toch wel bewogen leven van Edgar Allan Poe. Met een toelichting over dit boek sluit het voorwoord af en volgen er korte verhalen van de auteurs. De lezer wordt tussendoor verrast met prachtige illustraties welke ik uitgebreid bestudeerd heb, sommige hebben zoveel details, prachtig!

De verhalen worden afgewisseld met enkele gedichten inclusief twee interviews met Poe-kenners. Het eerste interview wordt gehouden met de Amerikaanse Dichter en Poe-kenner Rich Orth. Diverse vragen worden aan beide kenners gesteld, welke zij gepassioneerd beantwoorden. Hun passie is voelbaar voor de lezer, dit vond ik erg mooi. Het eerste interview is aangevuld met meerdere foto’s welke een echt beeld geven van de plekken die besproken worden. Het tweede interview is met de Nederlandse Poe-kenner Jean-Paul Colin, helaas bevat dit interview geen foto’s, maar hij krijgt dezelfde vragen voorgeschoteld en hoewel beide een passie delen voor Poe, zijn hun antwoorden toch weer uniek en is het mooi om te zien hoe beide kenners hun ervaringen en gevoelens voor deze schrijver omschrijven. De diversiteit in de gedichten en in de verhalen is groot en elke auteur neemt je mee in hun eigen verbeelding.

Van de verhalen is De vervanger geschreven door Michael Blommaert toch wel absoluut mijn favoriet! Teveel wil ik er niet over zeggen, maar Drenthe… het veen… een verschijning… absoluut creepy en kippenvel stond op mijn armen.

Waarschijnlijk zal niet elk gedicht of elk verhaal je evenveel pakken, zelf had ik ook duidelijk voorkeur voor bepaalde verhalen en gedichten, maar door de verschillende stijlen van schrijven zit er voor iedereen wat bij. Absoluut in elk gedicht en in elk verhaal is voor mij voelbaar waar de inspiratie van de auteur vandaan komt, knap vind ik de eigen draai die ze er toch aan hebben weten te geven en dat in zulke korte verhalen. Waar de één in het verleden duikt, gaat de ander de toekomst in of ben je weer even terug in het heden. Informatie, mysterie, poëzie, griezelen, liefde, detective, futuristisch, het zit er allemaal in.

Conclusie:

Met Poe in de polder ben ik absoluut aangenaam verrast. Ondanks wat ik eerder aangaf dat niet alles mij even goed lag, heb ik deze gehele verhalenbundel met veel plezier gelezen. Persoonlijk had ik iets meer Hollandse sferen verwacht, maar dat is wellicht mijn verwachting en het gevoel welke ik had bij het lezen van de titel. De afwisseling tussen verhalen, gedichten, interviews en de aanvullende informatie over Allan Edgar Poe lezen prettig en zorgen absoluut voor genoeg diversiteit.

Ik wil mijn recensie graag afsluiten met mijn top vier van verhalen uit Poe in de polder, nu hoor ik je denken waarom vier en geen top drie? Eerlijk gezegd…. Ik kon niet tussen deze kiezen!

De Vervanger, geschreven door Michael Blommaert

De Erfgenaam, geschreven door Mike Jansen

Beroofd, geschreven door James Ward Kirk

Rinus en de spinnen, geschreven door Frank Roger

En dan nu genoeg gekletst, de vraag is natuurlijk welke beoordeling geef ik Poe in de polder? Komt ie dan hè: vier sterren voor deze bijzondere verhalenbundel!

Marie Quickboots.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂