Jac las: Dodenlijst -Martin Österdahl *****

Dodenlijst

Over het boek:

Proloog. De Koersk, een kernonderzeeër  en vlaggenschip van de Russische onderzeebootvloot zinkt op 12 augustus 2000 na twee heftige explosies. Alle bemanningsleden komen om. Onder hen de commandant die om zijn nek een sleutel draagt die de vrede moet waarborgen.

Op dezelfde dag wordt een oude dekenkist geveild. De veilingmeester had de kist geopend en een schok was door het publiek gegaan. Een vreselijk toegetakeld lichaam komt tevoorschijn. Het slachtoffer is Claes Callmér, directeur van de immigratiedienst.
Een C in spiegelschrift was in de hals gekerfd en op het voorhoofd was het cijfer 9 geëtst.. Hij is door midden gesneden. Levend. En in de kist gepropt. Een zorgvuldige, goed voorbereide en koelbloedige moord. De moord is gepleegd in Skeppsmyra tegenover het eiland Arholma, een oude Estse kolonie waar de juf van Max Anger, Maj-Lis, had gewoond. Zo wordt de brug geslagen naar WOII en vooral naar de organisatie  Oldervärnet genaamd, een geheime samenwerking tussen Zweden en Duitse SS’ers.

Conclusie:

Al vrij snel is de dader bekend. Beklemmend beschrijft Österdahl zijn achterlijke, geweldige verleden en zijn opzienbarende motief om te doen wat hij meende te moeten doen: moorden.

De geschiedenis van de vlucht van de Balten in de periode 1943- 1945 over de Oostzee en wat er daarna met ze gebeurd is in Zweden, is in deze thriller de basis voor een verschrikkelijk verhaal. Beetje bij beetje worden de geschiedenislessen in het verhaal getrokken. En gaan deel uitmaken van een gecompliceerd verhaal over de relaties tussen de Baltische volkeren, Zweden en Rusland. Maar het zijn niet de geopolitieke verhoudingen uit het verleden en heden die domineren, het gaat gelukkig om mensen van vlees en bloed, met hun misstappen, relaties en problemen. Goed uitgebouwde karakters van een aantal hoofdrolspelers. Hoofdrolspeler Max Anger, is duidelijk niet gepositioneerd als een macho Harry Hole, en daar heeft de auteur goed aan gedaan.

Martin Österdahl met studies over de Russische taal, economie en  Oost-Europese culturen in z’n rugzak, maakt ruimschoots gebruik van de opgedane kennis. Dat biedt boeiende uitstapjes over bijv. symbolen in verschillende culturen. Het boek, net als het debuut Vraag niet om genade, is buitengewoon intelligent geschreven, vol barokke details, die later op hun plaats vallen, vol ook met fraaie, hier en daar welhaast literaire zinnen met bittere humor. Veel personen en situaties, tijdslijnen in 2000, 1996, 1943 en 1945, het is een complex verhaal: neonazi’s, Russische agenten, koude oorlog dreigementen, complottheorieën, maar ook de blootlegging van een stukje Zweeds, duister verleden. Het is een boek,  512 blz. lang,  zoals ik graag geschreven zie worden.

Martin Österdahl heeft nu twee werkelijk uitstekende thrillers afgeleverd, en is daarmee een van de betere recente auteurs uit het Hoge Noorden, en zeker de moeite waard om gevolgd te worden.

Vijf sterren.

Jac Claasen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Corina las: Babygehalte – Kobe Lecompte

Babygehalte.jpg

Met dank aan Kobe Lecompte voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Kobe Lecompte

Uitgever: Partizaan

Aantal pagina’s: 202

Genre: Roman

Verschijningsdatum: 6 februari 2019

Over de auteur:

Kobe Lecompte (1979), geboren te Brussel, heeft vijftien jaar de prachtigste modeboetieks van de wereld afgeschuimd om er Belgische modecollecties te verkopen. Nadien vond hij het welletjes, deed de boeken toe en vervoegde het Belgisch leger als soldaat. Hij wilde zijn land dienen, hunkerde naar kameraadschap, maar wilde vooral gewoon doen en zijn.

In psychiatrische instellingen deed Kobe vijf jaar onderzoek naar verschillende ziektebeelden om op die manier de puzzel van de menselijke psychologie proberen op te lossen.

Van kinds af aan schreef Kobe vaak stiekem. Het boek Babygehalte kende nét twintig jaar geleden zijn eerste zinnen. Het boek heeft een intens rijpingsproces gekend, en Kobe heeft het boek ook vaak en ver opgeborgen in de diepvries. Zoveel jaar later, na lessen in de nuchterheid, heeft Kobe het boek afgewerkt.

( http://www.kobelecompte.be )

Achterflap:

Mijn ervaringen en levensovertuiging hebben dit boek tot een soort ‘levensgids’ gemaakt in de vorm van een verhaal vol waanzinnige momenten.

Dit verhaal gaat over een engel die op aarde komt om mensen die het leven als een groot ongeluk beschouwen, gelukkig te maken. Het boek is een zoektocht vol oplossingen naar geluk, met regelmatig pauzes in de vorm van losse teksten als mijmermoment voor de lezer.

Wie ben ik om jullie het geluk te wijzen? Ik kan enkel opdienen wat ik leerde.

Mening:

Tja,en wat moet ik nu zeggen over deze roman? Ik denk dat er zeker mensen zijn die zullen genieten van dit verhaal. Voor mij echter klopt het niet,  ik voel me zelfs een beetje dom, want ik snap het verhaal niet. 

De schuingedrukte stukken zijn mooie poëtische stukken, en al snap ik niet wat ze met het verhaal te maken hebben, ze zijn wel echt mooi. Daar geniet ik van, maar maakt het leesplezier niet goed. Want het verhaal zelf is mij gewoon niet duidelijk. Ik snap niet wat ik lees en wat het met me zou moeten doen. 

Natuurlijk is de opdracht van Winter mij wel duidelijk, dat gedeelte snap ik, maar de manier van vertellen en alle omstandigheden rondom die opdracht worden me te veel. Ik raak de draad steeds weer kwijt, en herlees passages om ook daarna vertwijfeld naar mijn ereader te kijken. Misschien ligt het aan mij? Misschien ligt het aan de schrijfstijl? Ik weet het niet. Ik kan me echt voorstellen dat mensen meer houden van het literaire en poëtische schrijven, maar het was helaas niet aan mij besteed. 

Ik vind het om deze reden ook niet eerlijk om sterren toe te kennen aan dit verhaal. Want hoe beoordeel je een boek wat je maar gedeeltelijk snapt? Houd je van poëtisch en literair, dan is dit wellicht wel iets voor jou. Want er zitten echt wel mooie stukjes in de schuingedrukte gedeeltes, maar voor mij was dit het net niet. 

Corina Nieuwenhuis.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Leesclub Samenlezenisleuker: De Deelnemers! 1000 nachten van Sophia Drenth

1000nachtenLeesclub

Het was weer een mooie en schone taak om te mogen selecteren en aan een ieder een hele dikke bedankt voor het inschrijven.

Maar hier zijn ze, de deelnemers van weer een supermooie Leesclub bij Samenlezenisleuker, met uiteraard een hele dikke dank aan Sophia Drenth!

Daar gaan we dan yeeehaaaa:

  • Saskia Jacobs-Labree
  • Cynthia ten Bras
  • Soraya Latten
  • Liesbeth Jochemsen
  • Nicole Vrielink
  • Eva Krap
  • Marije Ronteltap (eigen exemplaar)
  • En last but not least onze eigen Karin Meinen

Jullie zullen het boek via de post ontvangen, dus ga maar vast lekker onder de brievenbus liggen 🤪

Donderdag 2 mei gaan we samen beginnen in 1000 nachten en zullen we de daarvoor aangemaakte Facebookgroep in werking brengen, zodat we daar samen kunnen praten over wat we lezen 😀

Whoop, gefeliciteerd allemaal en we hebben er zin in!!

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Samen wachten op, om te recenseren…

Hopsa, en alweer een  tweetal prachtboeken op de stapel bij Ka & Co. Het feest wat samenlezen heet houdt maar niet op. Lees met ons mee en wie weet zet jij ze ook op je ieniemienie verlanglijstje…. :-p

**Wij kregen een mail van een Franse auteur (jaja we zijn internationaal bekend) met de vraag of wij haar naar het Nederlands vertaalde thriller zouden willen lezen. Whoejaaaa hoe gaaf? In Frankrijk krijgt Karine Vivier voor haar Als menselijkheid mist positieve reviews van bloggers (althans dat zegt de mail), dus wij zijn benieuwd. De achterflap sprak in ieder geval aan…. Stay tuned!

**Op 9 april verscheen bij HarperCollins Holland Wolfsangel van Aslak Nore. Deze thriller speelt in de Tweede Wereldoorlog en dat past natuurlijk perfect in ons straatje. Neem daarbij dat het Scandinavisch is en wij zijn blij. Hij vloog al onze mailbox binnen, en ondertussen is Corina al begonnen, dus hou ons in de gaten!

Over Als menselijkheid mist:

Wat zouden een meisje, een ex-gedetineerde en een moeder gemeenschappelijk kunnen hebben? In Als menselijkheid mist hebben drie personages op hetzelfde moment in hun leven in de ogen van de maatschappij hun menselijkheid verloren. Drie personages, drie parallelle verhalen, één verhaal

Over Wolfsangel:

Gedesillusioneerd keert de Noorse soldaat Henry Storm terug van het Oostfront waar hij vocht aan de zijde van de Duitsers. Hij wil aan zijn omgeving laten zien dat hij het nationaal-socialisme achter zich heeft gelaten, en heeft zijn zinnen gezet op wraak nemen op de nazi’s. Daarom gaat hij als spion voor de geallieerden terug naar Duitsland, en probeert te achterhalen of de geheime raketbasis in Peenemünde die een superwapen moet huisvesten, echt bestaat.

Werner Sorge is officier voor de Duitse geheime dienst, en heeft als opdracht Storm uit te schakelen. Daarbij zet Sorge zijn eigen geheime wapen in: een beeldschone Poolse die gerekruteerd is als Duitse agent. Lukt het Storm zijn buitgemaakte kennis het Derde Rijk uit te smokkelen, of slaagt Sorge erin hem in de Wolfsangel te vangen?

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker

 

 

 

Karin las: 1000 nachten – Sophia Drenth ****1/2

1000nachten

Met dank aan Sophia Drenth voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Sophia Drenth

Uitgever: Staaldruk

Aantal pagina’s: 268

Genre: Fantasy / NUR 334

Verschijningsdatum: 23 april 2019

Over de auteur:

Het eerste boek van Sophia Drenths Bloedwetten, Bloedwetten: Vonnis, werd genomineerd voor de Hebban Award 2015 en won de Bastaard Fantasy Award. Het vervolg Verlossing verscheen in april 2017. Ook dit deel won de Bastaard Fantasy Award en sleepte The Indie Award voor beste boek in de wacht. Luitingh-Sijthoff publiceerde haar verhaal Gedichten van licht en schaduw in de bundel Halloween Horror Verhalen en bij Quasis Uitgevers verscheen Zwart hart, een afzonderlijk leesbare Bloedwetten-bronvertelling. Na Kleine moordenaar volgt nu de derde bronvertelling: 1000 nachten.

( www.bloedwetten.com )

 Achterflap:

De mooiste vrouw van het noordelijk halfrond is onderweg naar een nieuw leven. Op een continent waar de gebruiken haar vreemd zijn, zal zij in het huwelijk treden met een man die ze nog nooit heeft ontmoet.

Wanneer haar karavaan wordt overvallen, valt zij in handen van een geheimzinnige bloedcultus. Vanaf dat moment zwaait een zwarte koningin de scepter over haar leven. Deze meedogenloze heerseres geeft haar de keus om na duizend nachten dienen te sterven of het eeuwige leven te omarmen.

Zij legt zich niet bij haar noodlot neer en smeedt een plan om te ontsnappen. Tot haar verbazing lijkt dat te werken, maar ze verliest twee natuurkrachten uit het oog: de dood en de liefde.

1000 nachten vertelt hoe Katine LaSoeur, de femme fatale onder de Ath’vacii, in naam van de liefde haar menselijkheid opoffert.

Mening:

En ja hoor, Sophia Drenth doet het weer. Met een onvoorstelbaar goed verhaal weet ze me weer onvoorstelbaar compleet in te pakken met 1000 nachten.

Dit is Fantasy op zijn best. Een bekend fenomeen; bloedlust, is je ineens onbekend in deze wereld die Drenth creëert. De schrijfstijl is fantastisch; kundig, zwaar soms bijna, en toch luchtig genoeg. Dit is origineel zijn ten top en als lezer groei je elke bladzijde mee het verhaal in. Hoe is deze wereld, met wie heb je te maken, hoe werkt dit en hoe zal dit gaan? Stukje bij beetje bewandel je de weg naar duidelijkheid over dit alles, ontvouwt zich de film in je hoofd hoe dit bizarre plaatje eruit ziet. Het zuigt je al denkend totaal dit vreemde gebeuren in dat je al groeiend nog eigen wordt ook, hoe knap gebracht wil je het hebben?

Katine, Madame, Ka’ahtin, wat ben je groots en uniek. De situaties waar ze in belandt (en denk dan ook echt aan de meest vreselijke) laten je gruwelen en hopen. Totale opoffering, ontberingen die je laten sidderen en die je verstand voorbij weten te gaan. En dan de liefde. Nog nooit las ik een verhaal gevuld met een liefde als dit. Het is verschrikkelijk en prachtig tegelijk. Wat betreft genade leer je als lezer vormen kennen waarvan je het bestaan niet wist, en ook richting jezelf is Sophia knap genadeloos. Genadeloos in de zin dat het zo onvoorspelbaar is ook, want niks is zeker. Het einde zelf is verrassend en magnifiek. Ik las nu twee van de drie bronvertellingen en het moge duidelijk zijn dat het lezen van Bloedwetten nu torenhoge prioriteit geniet!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 5

Leesplezier: 5

Psychologie: 4.5

Plot: 4.5

Spanning: 4.5

9/10 oftewel vier en halve sterren voor 1000 nachten.

Karin Meinen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker

Fotoverslag boekpresentatie Zondebok van Jacobine van den Hoek!

 

Op 11 april was het zover de boekpresentatie van Zondebok van Jacobine van den Hoek! In de prachtige boekhandel Scheltema te Amsterdam.

IMG_1283 (1)

Als ik om iets voor half 6 binnenkom is het nog rustig, maar dat zal niet lang duren. Ik wordt verwelkomd door een dame in klederdracht (?) met een crostini met kaas en een heerlijk glaasje wijn. Want echt wat een mooie en goed verzorgde boekpresentatie was dit. Ik kwam nog even aan de klets met auteur Femke Roobol. Waailap als ik ben vraag ik “Wat schrijf jij?” “Historische romans, ik ben nu met boek zeven bezig!” Okeeee Crien ga even op opletten of zo… even opgezocht natuurlijk en ja die komt op de ntl.

Als alle stoelen bezet zijn en de rest er achter staat aan de statafels begint het. De uitgever doet een inleidend praatje en daarna doet hij een klein interview met Jacobine.

Daarna komt Simone van der Vlugt het toneel op, want daar begon het allemaal drie en half jaar geleden op schrijfcursus. Na de cursus en dergelijke bleven zij contact houden en ook al kreeg Jacobine met het verstrijken van de tijd steeds meer het idee van “dit gaat nooit lukken” had Simone juist het idee “dit gaat jou lukken.” Ennnn ze kreeg gelijk!

Na het gesprek van Jacobine en Simone kwamen de bedankjes en dat waren er nogal wat. Helaas was niet iedereen die bedankt moest worden erbij, maar toch mooi gedaan. Ook kwam de man van Jacobine nog even op het podium om te vertellen hoe trots hij was op haar. Super leuk. Daarna was het tijd voor een praatje en nog een drankje en natuurlijk het signeren. Dat leverde een mooi plaatje op want waar er een supergrote stapel lag toen ik binnenkwam, lag er nog maar een klein stapeltje toen ik aan de kassa kwam.

 

Echt wat een mooie presentatie. Ik ga op tijd weg want moet nog met de bus en wilde niet te laat thuis zijn. Dat is gedeeltelijk gelukt, want ook al heb ik er gewoond en kom ik er zeer regelmatig, ik verdwaalde een soort van in eigen stad….. oeps. Maar dat mocht het nagenieten niet in de weg zitten.

Dank aan Uitgeverij Mozaïek  voor deze mooie avond en Jacobine bedankt voor dit mooie verhaal. Mijn recensie gemist? Klik dan even deze link:

Corina las: Zondebok – Jacobine van den Hoek ****1/2

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Karin las: Doodzonde – Tieme Woldman ****

Doodzonde drenthe

Met dank aan Uitgeverij Koninklijke Van Gorcum voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Tieme Woldman

Serie: Tom Wessels Detective deel 1

Uitgever: Koninklijke Van Gorcum

Aantal pagina’s: 192

Genre: Detective / NUR 331

Verschijningsdatum: april 2019

Over de auteur:

Tieme Woldman (1965) is thrillerschrijver, geboren in Assen en opgegroeid in Wijster. Hij is oud-winnaar van de Andries Greiner-prijs en debuteerde in 2013 met Moord in het Mantingerveld.

( www.vangorcum.nl )

Achterflap:

Johan Ruisbeek, deelnemer aan een bijzonder sportevenement in Drenthe, wordt op de top van de VAM-berg in Wijster met een even bijzonder wapen vermoord. Rechercheur Tom Wessels van het Team Zware Misdaden ontdekt dat het slachtoffer door een oude zakenpartner met de dood is bedreigd en trekt alles uit de kast om de verdachte tot een bekentenis te dwingen. Maar dan blijkt dat het slachtoffer een ‘zondig’ dubbelleven leidde en stuit Wessels op twee verdachten die hem wel heel erg na staan. Toch zet Wessels door waarbij hij zijn beste vriend Andries Geesink naar de rand van de afgrond drijft. En terwijl Andries voor zijn leven vecht, jaagt Wessels op de moordenaar die nog niet klaar is…

Doodzonde is het eerste deel in de reeks over rechercheur Tom Wessels. Tieme Woldman schreef eerder Moord in het Mantingerveld en weet op boeiende wijze de lezer tot op het laatst in spanning te houden.

Mening:

Het maakt voor de mening niets uit, maar het is voor mij als Drent een cadeau dat deze moordpuzzel zich afspeelt in de eigen omgeving. Woldman trapt af met een moord en het verhaal pakt dan ook direct. De schrijfstijl is beeldend, er wordt nergens moeilijk gedaan en ook de korte hoofdstukken dragen er aan bij dat het allemaal bijzonder prettig wegleest.

Het doet allemaal heel natuurlijk aan;  de dialogen zijn zo smeuïg als boter en de gevarieerde personages worden prachtig en uniek neergezet. Het is een leesfeest hoe Woldman de privélevens verweeft in een verhaal waar de nadruk ligt op onderzoek. Dit gebeuren wordt helemaal mooi in balans aangetikt, humor vindt hierbij ook zijn weg, en waar geen details nodig zijn worden ze compleet naar mijn smaak achterwege gelaten. Zwaardere thema’s worden niet uit de weg gegaan en toch voelt het niet zwaar. Liefde, vriendschap, bedrog, toffe collega’s, het is de prima basis want de hamvraag is uiteraard: wie is de dader en waarom?

Tot ver in het verhaal heb ik gewoon echt geen idee welke kant ik op moet denken. Wanneer er duidelijkheid lijkt te komen proef je als lezer al wel, dit is te makkelijk en te snel. Aanwijzing na aanwijzing volgt, en stukje bij beetje rolt het plot als een tapijt zich uit tot alles mooi vlak is. Van het begin tot het eind blijf je geboeid en wanneer het dan eindelijk duidelijk is hoe dit in elkaar steekt, dan denk je alleen nog maar: dit is gaaf, dit zie je niet aankomen en dit is gewoon goed in elkaar gezet.

Al is alles afgerond, ik kan me nu al verheugen op een deel 2 met Wessels, patholoog Lansberg, collega Saskia en uiteraard Sandy, want jonges ze zijn gewoon echt tof.

Conclusie:

Op alle fronten vier sterren voor Doodzonde.

Karin Meinen.