Riejanne schrijft: Ode aan de vriendschap

Soms leer je iemand kennen waarvan je geen idee hebt dat er een mooie vriendschap uit voort kan vloeien. Ik heb zo’n vriendin. We leerden elkaar kennen door onze gezamenlijke liefde voor boeken en hadden beiden geen idee dat er veel meer in zat. Af en toe ging er een pb over en weer, maar langzamerhand groeide dat uit tot een gesprek in de app. Eerst nog alleen over boeken, maar dat groeide mondjesmaat uit naar privé. We konden uren appen zonder dat we elkaar ooit in het echt gehoord of gezien hadden. Het was goed zo!

Beiden hadden we de nodige levenservaring, maar ook onze muurtjes, die heel langzaam afbrokkelden ten opzichte van elkaar. Tot dat moment dat we elkaar voor het eerst spraken via de telefoon. Een bijzonder gesprek dat ik nooit meer vergeet. Bij het opnemen beiden de slappe lach. Waren het de zenuwen? Vervolgens een gesprek van ruim drie uur, waarbij we van serieus naar lachen, naar tranen gingen, om vervolgens lachend weer af te sluiten.

De volgende dag zinderde het nog na in mijn hoofd. Dit was heel bijzonder wat er tijdens ons gesprek gebeurde en uit het appje dat daarop volgde bleek dat het aan de andere kant net zo ervaren werd.

Toch duurde het in totaal een jaar of twee voor we elkaar in real life zagen. Beiden voorzichtig om mensen echt toe te laten was daar dan toch het moment. Het voelde goed van beide kanten, dus onze afspraak stond. Ik was in de buurt voor familiebezoek en aansluitend zouden we elkaar ontmoeten om samen wat te gaan drinken in de stad.

Dit klinkt geweldig natuurlijk maar de werkelijkheid was dat ik op een ongepast tijdstip in haar woonplaats aankwam, namelijk half zes. Een tijdstip waarop half Nederland doorgaans aan tafel zit. Een simpel telefoontje loste dit op. “Riejan, als jij het aandurft dompel ik je onder in mijn gezin en eet je met ons mee.” Bikkel als ik was zei ik heel stoer: ” Natuurlijk, dat gaan we doen. “

Daar zat ik ineens aan tafel met haar hele gezin en wat voelde ik me gelijk welkom. Het logische vervolg was om naar de tuin te verkassen waar we onder het genot van een roseetje aan het kletsen waren, nog steeds onwerkelijk dat we elkaar nu voor het eerst zagen. Later op de avond zou ik met de trein naar huis gaan tot ik een telefoontje kreeg. “Riejan, weet je wel dat er storing is met de treinen i.v.m. de hitte?” Nou weten de mensen die mij kennen echt wel dat de NS en ik geen vrienden zijn, maar dat zou me nu toch niet gebeuren? Ja hoor. Alle treinen lagen eruit en er was geen zicht op verbetering. Onze eerste ontmoeting en nu moest ze ook nog ruim een uur rijden om mij thuis te brengen. Als dat geen beproeving was 😉

Nu zijn we alweer ruim drie jaar verder. Drie jaar waarin we beiden het nodige voor de kiezen hebben gehad, drie jaar waarin we veel gedeeld hebben, maar ook drie jaar waarin we soms wat strubbelingen hadden. Strubbelingen omdat we ieder vanuit ons eigen referentiekader reageerden en soms oude muurtjes optrokken waardoor we elkaar niet konden bereiken, maar ondanks die muurtjes en geen echt contact bleven we elkaar opzoeken, zoekend naar een ingang die de boel weer kon doorbreken. Hoe mooi is dan dat we achteraf zeggen dat we ons beiden zo k*t voelden, omdat we elkaar even niet begrepen. Ook dat deelden we samen en spraken uit dat we dit dus ook kunnen. Zo hoort vriendschap te zijn. Puur en vol vertrouwen dat het altijd weer goed komt en we elkaar links- of rechtsom altijd weer weten te vinden. Op naar nog vele mooie jaren waarin we van elkaar kunnen leren, voor, achter en naast elkaar staan, maar vooral heel veel kunnen lachen om en met elkaar. Lof ya! 💜

Riejanne Zwiers.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Riejanne las: Zeemist-Marcella Kleine*****

Met dank aan Marcella Kleine voor het recensie-exemplaar.

Uitgever: Uitgeverij RS

Genre: Young Adult / NUR 766

Aantal pagina’s : 148

Verschijningsdatum: september 2021

Over de auteur:

Als schrijfster van fictie laat ik de personages in mijn boeken balanceren op de dunne scheidslijn tussen goed en kwaad.

Schrijven is iets wonderlijks: telkens weer ervaar ik dat de personages het verhaal van mij overnemen en dat ik het slechts mag uittypen.

Mijn passie ligt bij het schrijven van psychologische thrillers. Een uitstapje naar een ander genre schuw ik echter niet: waargebeurde verhalen, romans op basis van ware gebeurtenissen en zelfs kleuterverhaaltjes.

http://www.marcellakleine.nl )

Achterflap:

Marit vindt zichzelf een gewone dertienjarige met lang bruin haar. Voor één ding is ze bang: de dood. Ze checkt elke nacht of iedereen nog leeft.

Haar rituelen moeten de dood buiten de deur houden: kleurpotloden mogen niet op elkaar liggen en haar voeten mogen niet op twee stoeptegels tegelijk staan. Toch gebeurt het ondenkbare: haar vader overlijdt plotseling. Marit vlucht in ontkenning en is tegelijkertijd intens verdrietig.

Ze probeert haar gevoelens verborgen te houden om haar moeder niet te belasten. Ook op school laat ze niets merken. Ze vertrouwt haar gevoelens alleen aan haar dagboek toe. Naarmate haar vader langer weg is, wordt het gemis van haar vader steeds groter. Zal Marit ooit over haar verdriet heen komen?

Zeemist is ook het verhaal van een gezin in rouw. Het verhaal is gebaseerd op waargebeurde dagboekfragmenten van een rouwende tiener en is geschreven voor lezers van 12 t/m 15 jaar, die ook iemand moeten missen.

Mening:

Wat een supergoed boek heeft Kleine hier op de kaart gezet. Een boek over een gezin in rouw, maar dan vooral de rouw in de belevingswereld van een dertienjarig meisje. Het taalgebruik is toegankelijk, vlot en makkelijk.

Marit is altijd al bang geweest voor de dood en die angst zat heel diep met als gevolg dat ze elke nacht checkt of haar ouders, broers en zus nog wel leven. Daarnaast heeft ze vaste rituelen waar ze zich aan moet houden, om te voorkomen dat er iemand dood zal gaan. Wat een onrust om zo te moeten leven, om het gevoel nodig te hebben dat je controle hebt, over iets dat zoveel groter is dan jezelf. Helaas behoeden al die rituelen haar niet, want het ergste wat Marit kan overkomen gebeurt. Ze verliest haar vader van het een op andere moment.

De manier waarop Kleine het verlies beschrijft is echt spot on! Het ongeloof, maar ook de ontkenning, omdat het verlies te groot is om te beseffen, weet Kleine haarfijn te beschrijven en zal voor velen ook heel herkenbaar zijn.

“Papa, je bent niet dood. Doe je ogen open.”, snijdt me dwars door mijn ziel heen en maakt dat de tranen me over de wangen stromen. Dertien jaar en dan zo’n verlies moeten dragen is zo oneerlijk! En ondanks dat is het toch geen zwaar boek. Er zijn zelfs een aantal stukjes waar ik met een big smile aan het lezen ben, omdat ik de humor zo kan waarderen en ik me voor kan stellen dat ik zoiets zelf ook zou kunnen doen.

Wat ik heel sterk vind in het verhaal is het gevoel van eenzaamheid die iemand in rouw kan ervaren, zowel binnen het gezin als tussen vriendinnen. Het masker dat iemand opzet om voor de buitenwereld vooral niet te laten merken dat ze zich leeg en intens verdrietig voelt. Het gevoel dat de hele wereld doorgaat, terwijl jouw wereld stil staat. Dat komt ook in het boek duidelijk naar voren op het moment dat een van de beste vriendinnen van Marit haar letterlijk vraagt: “Waar zit je altijd met je hoofd?”

Daarnaast de angst van Marit om haar moeder niet te vertellen over haar verdriet, omdat ze haar moeder wil beschermen. Niet beseffend dat het verdriet er toch wel is, ook als je er niet over praat. Als dan eindelijk het moment komt waarop Marit breekt en haar moeder vertelt hoe haar leven er nu uitziet maakt mijn hart een sprongetje. Juist in zo’n moeilijke tijd gun ik haar meer dan ooit dat ze dit samen kunnen delen.

Kleine heeft met Zeemist een boek geschreven voor Young Adults, maar dit boek verdient een veel groter publiek. Ik ben van mening dat het geschikt is voor jong en oud en dat een ieder die met verlies te maken heeft gehad hier heel veel in zal herkennen. Kortom een boek dat echt nodig is.

Vijf stralende sterren voor Zeemist.

Riejanne Zwiers.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Marie las: De jacht op het medaillon-Bart Vanhee***1/2

Met dank aan  Godijn Publishing voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Bart Vanhee

Illustraties: Hannelore Dalle

Serie: De Herschreven Wereld deel één.

Genre: Fantasy / NUR 334

Aantal pagina’s: 284

Verschijningsdatum: december 2021

Over de auteur:

Bart Vanhee is een jonge auteur die zijn eigen​pad bewandelt. Nog voor hij goed en wel kon lezen, was Bart al bezig met het verzinnen van verhalen. Zijn rijke fantasie, gecombineerd met een passie voor lezen, zorgt ervoor dat hij als 14-jarige al een boek in eigen beheer uitgeeft. Na die publicatie gaat het alleen maar harder. Bart begint taal- en letterkunde: Nederlands – Latijn te studeren aan de UGent en schudt tijdens zijn studies nog vier andere boeken uit zijn mouw. Eén van die boeken weet zelfs de Boekgoud-prijs binnen te halen. Hoewel Bart schrijft in verschillende genres, heeft hij een duidelijke voorliefde voor fantasy. Wanneer Godijn met Boek 10 naar Vlaanderen komt, is Bart er dan ook als de kippen bij om zijn verhaal De Herschreven Wereld: De jacht op het medaillon in te sturen.

Bron: http://www.godijnpublishing.nl

Achterflap:

Vier jaar geleden kreeg Jake Firefield een magisch medaillon in handen waardoor hij ongewild het doelwit werd van een magiër. Na een lange strijd wist Jake de tovenaar te verslaan, maar hij draagt nog steeds de littekens. Met vallen en opstaan probeert Jake het verleden achter zich te laten. Hij wordt daarin bijgestaan door zijn vrienden Robin, Colly en Elvira. Jakes rustige leven wordt echter overhoop gehaald wanneer zijn vader plots wordt gedood door een huurmoordenaar. Jake vreest dat het medaillon hier iets mee te maken heeft en gaat op onderzoek uit. Al snel blijkt dat niet alleen het medaillon, maar ook Jakes vrienden geheimen met zich meedragen. Wie kan Jake nog vertrouwen? Wie heeft de huurmoordenaar gestuurd? En is Jake de enige die gevaar loopt?

Mening:

Dit boek is voor mij een eerste kennismaking met de auteur Bart Vanhee. De achterflap is raadselachtig en klinkt avontuurlijk, hierdoor was al snel mijn aandacht getrokken om het boek op te pakken.

De cover van het boek sluit mooi aan bij de titel en het verhaal en geeft de lezer een beeld van het medaillon waar het eigenlijk allemaal om draait.

Binnenin het boek, maar positief verassend genoeg ook los toegevoegd, vind je een landkaart. Deze kaart heb ik tijdens het lezen de hele tijd erbij gehouden en geeft de reis die je door het boek maakt een extra belevenis. Op deze manier krijg je buiten je eigen fantasie om, ook een duidelijk beeld van de wereld waarin het zich afspeelt. Doordat de landkaart ook los is bijgevoegd hoef je niet steeds terug naar voren te bladeren om deze te bekijken en heb je meteen een mooie boekenlegger bij de hand.

Bart Vanhee heeft een prettige afwisseling weten te creëren tussen actie en rust met kort maar krachtige actiescènes welke o.a. bestaan uit gevechten met de juiste hoeveelheid geweld, zonder te grof te worden. De reizen die te paard worden gemaakt door de bossen, door de steden en over de velden zorgen voor een wat rustiger vaarwater. Dit juist zonder te saai te worden en geeft een mooie balans en sfeer. De diverse rijken en steden zijn zeer beeldend beschreven en aangevuld met meerdere illustraties door het boek heen.

Als lezer beleef je alles samen met de personages Jake, Robin, Colly en Elvira. Een vriendengroep die door dik en dun gaat, waar loyaliteit aan elkaar voorop staat en een vriendengroep die een verleden deelt. Een verleden waarin het medaillon een grote rol speelt en die hun nu wellicht allemaal in gevaar brengt.

Dit verleden rondom deze vriendengroep en het medaillon bleef voor mijn gevoel nog een tijdje onduidelijk, waarbij ik vooral in de eerste helft van het boek het gevoel had dat ik in een deel twee van een serie ben gestapt en het eerste deel niet heb gelezen.

Door het ontbreken van wat eerdere achtergrondinformatie bleven sommige connecties en relaties voor mij wat onduidelijk. Hierdoor miste ik feeling met de personages en het verhaal. Echter kan ik je geruststellen dat dit gaandeweg het boek meer en meer duidelijk wordt, wellicht dus ook een bewuste keuze van de auteur. Vooral in de tweede helft van het boek wanneer het allemaal meer op zijn plek valt, merkte ik ook dat ik vlotter ging lezen, een gevoel bij de personages kreeg en ik zag hoe het verleden en het heden allemaal mooi in elkaar past.

Conclusie:

Door bovengenoemde reden was het voor mij soms even doorzetten, maar ik kan je eerlijk zeggen dat ik het boek erna in een sneltreinvaart heb uitgelezen. De mooi beschreven landschappen, de vriendschappen, de actie en het mysterie rondom het medaillon zijn een mooie combinatie voor dit Fantasy boek. Het verhaal is origineel en vol avontuur.

Ik ben dan ook zeker benieuwd naar het vervolg op dit boek en wil deze ook zeker lezen wanneer deze uitkomt.

Een leuke eerste kennismaking, De Herschreven Wereld – De jacht op het medaillon geef ik 3.5 sterren.

Marie Quickboots.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: Volhouden, alles komt goed-Bart de Wolf*****

Met dank aan de auteur en Uitgeverij Books & Butterflies voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Bart de Wolf

Genre: Novelle, Sciencefiction, Fantasy / NUR 333

Aantal pagina’s: 24

Verschijningsdatum: oktober 2021

Over de auteur:

Bart de Wolf (Antwerpen, 1977) schrijft sinds 2015 verhalen over monsters en andere griezelfiguren. Zijn eerste korte verhaal De Bra-Ba-Bla behaalde een vijfde plek in de Fantastels Verhalenwedstrijd. In 2018 won hij de Harland Awards Debuutprijs met Een nieuwe route wordt berekend. Hij schrijft ook graag horrorgedichten en daar maakt zijn vader dan tekeningen bij. Zijn verhalen en gedichten werden al talrijk gepubliceerd in genre-bundels en tijdschriften als Ganymedes, SF-Terra, Fantastische Vertellingen, EdgeZero en Vonk Magazine. Tegenwoordig woont Bart met zijn gezin net over de grens in Nederland. Naast griezelschrijver is Bart ook dierenarts met een eigen praktijk in het polderdorpje Lepelstraat.

Bron: http://www.hamleybooks.be

Achterflap:

Een ruimtemissie op zoek naar een leefbare planeet lijkt te mislukken na een desastreuze noodlanding. Al snel ontdekt Elo dat de plek waar hij terecht gekomen is niet veilig is. Maar hoe geraak je weg als je capsule herleid is tot schroot en je radio het niet meer doet? En wat is dat vreemde geluid dat steeds luider klinkt? De tijd dringt…

Mening:

Hoe krijg je me nieuwsgierig? Nou, zo. Een SF verhaal waarbij de e-reader maar 24 bladzijdes aangeeft en plus daar een voor mij nog onbekende auteur bij op. Kijk daar word ik leesgretig van.

Een boek schrijven is een ding, maar een kort verhaal of een novelle is op zeker óók geen makkie. Zie maar eens heel beperkt iets compleets neer te zetten. Het is een kunst op zich en Bart de Wolf laat met dit verhaal zien dat hij deze kunst tot in de puntjes beheerst.

Allekeizers, wat een fantastisch verhaal. Vanaf de eerste letter heeft dit me stevig te pakken. Het is vanaf de start spannend, avontuurlijk, en het roept direct allerlei vragen op. De aantrekkelijke stijl is helemaal mijn ding. Het is beeldend, no nonsens en je waant je in een film met  natuurlijk aanvoelende beelden die me eigenlijk vreemd zouden moeten zijn. Het is luchtig, grappig soms en toch ook bloedserieus. Love it.

Elo…gosman wat krijgt hij het voor de kneiter en petje af hoe emoties rauw en puur je gemoed in geslingerd worden. Onze held blijkt echter een groot karakter te bezitten en je leeft helemaal mee met zijn survival. Waarom, hoe en waar wordt daarnaast werkelijk prachtig uitgewerkt. Ook het denkwerk van Elo zelf en de impact van dit alles geven een extra dimensie en inzicht.

Het lijkt een heel reëel gebeuren in een surrealistische setting. De missie wordt duidelijk, de situatie wordt duidelijk en je volgt de acties en besluiten van Elo alsof je er naast staat. Menn dit wordt zó goed en tof gebracht. De Wolf komt tussendoor heel even met een mij net te bizarre omslag. Deze input blijkt gelukkig voor mij verder vrij onbeduidend al snap ik de intrede wel. Blij mee want het vervolgt zich vervolgens tot die uiteindelijke weergaloze afronding. Su-per origineel en de hel zeg hoe gaaf is dit, wat een eind!

Conclusie:

“Voor handhaving volk en vooruitgang…” Ow…My….God.

De volle bak! Vijf sterren voor Volhouden, alles komt goed.

Karin Meinen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Riejanne las: Vlucht!-Marcella Kleine*****

Met dank aan Marcella Kleine voor het recensie-exemplaar.

Genre: Roman, waargebeurde verhalen / NUR 402

Aantal pagina’s : 289

Verschijningsdatum: november 2021

Over de auteur:

Als schrijfster van fictie laat ik de personages in mijn boeken balanceren op de dunne scheidslijn tussen goed en kwaad.

Schrijven is iets wonderlijks: telkens weer ervaar ik dat de personages het verhaal van mij overnemen en dat ik het slechts mag uittypen.

Mijn passie ligt bij het schrijven van psychologische thrillers. Een uitstapje naar een ander genre schuw ik echter niet: waargebeurde verhalen, romans op basis van ware gebeurtenissen en zelfs kleuterverhaaltjes.

http://www.marcellakleine.nl )

Achterflap:

Over onderdrukking, prostitutie en het verlangen naar geluk. Gebaseerd op ware gebeurtenissen

Na een moeilijke jeugd valt Esther als een blok voor de drugsverslaafde Melvin op wie zij in de jeugdinstelling al heimelijk verliefd was. Als Melvin verder afglijdt, voelt zij zich gedwongen een keuze te maken: samen de afgrond in of alleen verdergaan.

Haar verlangen naar een stabiel gezinsleven doet haar uiteindelijk in de prostitutie belanden. Pas wanneer Esther in haar wanhoop tot gebed komt, durft zij in opstand te komen tegen de dagelijkse vernederingen. Maar ook dan blijkt ze niet veilig te zijn voor haar gewelddadige echtgenoot en moet zij met hun kinderen vluchten.

Staat Esther ooit een beter leven te wachten?

Mening:

Vlucht! begint met een proloog die me recht in het hart raakt. In dit korte stukje wordt pijnlijk duidelijk hoe machteloos Esther is en ik wil gelijk verder lezen. Kleine heeft een fijne schrijfstijl, waardoor je gelijk het verhaal ingezogen wordt.

Het heden wordt afgewisseld met korte stukjes uit het verleden die me treffen als een mokerslag. We leren Esther kennen als klein meisje en dan vooral alle ontberingen die ze heeft moeten doorstaan. Bij een aantal stukjes kromp ik gewoon in elkaar. Ze draagt de zorg voor haar zusje en probeert haar voortdurend uit de luwte te halen, met alle gevolgen van dien.

Op haar werk ontmoet ze Melvin, haar vroegere liefde, en op slag is ze weer verliefd. Ze krijgen een relatie, maar al snel wordt duidelijk dat Melvin zijn drugsverslaving niet op wil/kan geven voor Esther. Wat vind ik haar dapper als ze -ondanks haar gevoelens voor hem- een punt achter de relatie zet, omdat ze iets van haar leven wil maken.

Ze ontmoet haar man en vanaf dat moment wordt het steeds duidelijker hoe ze de gevolgen, al dan niet bewust, van haar verleden met zich meedraagt. Esther maakt keuzes die niet altijd goed voor haar zijn, die velen misschien niet begrijpen, maar gezien haar verleden snap ik die keuzes wel. Toch gun ik haar zoveel beter en het raakt me om te lezen hoe makkelijk ze eigenlijk in hetzelfde patroon als haar jeugd terecht komt met als groot dieptepunt de prostitutie.

Het moment dat ze de eerste keer met een klant meegaat vliegt me echt naar de keel. Kleine weet dat heel beklemmend en voelbaar te beschrijven. Het is hartverscheurend hoe ze dit alles ondergaat en vooral ook hoelang die periode duurt. De vernederingen die ze dagelijks over zich heen krijgt zijn weerzinwekkend en ik kreeg steeds sterker het gevoel dat ik haar heel graag uit dat leven weg wilde halen.

Als Esther de kracht heeft om haar man te verlaten maakt mijn hart een sprongetje en hoop ik alleen maar dat ze nu echt voor zichzelf durft te kiezen. Wat een moedig besluit!

Ik heb bewondering voor de manier waarop Esther haar kinderen zoveel mogelijk probeerde te beschermen en hen het leven wilde geven dat ze zelf nooit gehad heeft. Hoe ze patronen doorbrak, puur op wilskracht, en haar kinderen gaf wat ze zelf altijd gemist heeft, namelijk een stabiel en veilig leven.

Wat het schrijven van Kleine betreft zag ik ook een mooie groei. Daar waar ze in een vorig boek nog de neiging had om veel herhalend te schrijven, was daar in dit boek totaal geen sprake van, level up!

Vijf stralende sterren voor Vlucht!

Riejanne Zwiers.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: Kiezels-Conny Hoogendoorn*****

Met dank aan Uitgeverij aquaZZ voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Conny Hoogendoorn

Genre: Verhalenbundels / NUR 303

Aantal pagina’s: 275

Verschijningsdatum: september 2021

Achterflap:

KIEZELS bevat 30 knarsende verhalen die ogenschijnlijk weinig met elkaar te maken lijken te hebben. Maar samen vormen ze een bundel waarin gevoelens centraal staan. ‘Wrijving geeft glans’ zou een passende ondertitel zijn, want Hoogendoorns KIEZELS blijken zorgvuldig gepolijste edelstenen.

Van Conny Hoogendoorn verschenen tientallen verhalenbundels met daarin een bijdrage van haar hand, wat haar de eretitel ‘Koningin van het korte verhaal’ opleverde. Net als haar debuut TEGENWICHT bevat KIEZELS een selectie van haar favorieten.

Het vlijmscherpe ALLES VOOR DE KIJKCIJFERS behaalde de top 10 van de prestigieuze ZILVEREN STROP. De professionele jury schreef: “Zo goed dat het lijkt of het door een gevestigde schrijver geschreven is. Dit is echt van een ander niveau.”

Mening:

Na de bundel Tegenwicht was Conny Hoogendoorn wat mij betreft niet de Koningin maar de Keizerin van het korte verhaal. De lat der verwachting lag dus gewoon zeer, maar dan ook zeer hoog. En terecht, zo zou blijken.

Ongelooflijk hoe hier in korte vertelsels volledige verhalen neergezet worden. De één wat langer of juist korter dan de ander en het aanbod van maatschappelijke thema’s is groot. Vanuit verschillende perspectieven word je als lezer dan ook steeds weer een andere leesbeleving in gegooid en wordt er gejongleerd met (je) emoties.

Hoogendoorn is een kunstenaar met de pen. Dit is een bedrevenheid en bekwaamheid die naast humor en luchtigheid, ook een zeer diepe indruk achter weet te laten. Niet elk verhaal blaast me omver. In de roos schoot even volledig langs me heen, maar dat mag geen naam hebben, het merendeel is Bullseye.

De aftrap met Plaats rust! is er eentje van heftige aard en brengt een coulance met zich mee die ontroert. Wauw, de toon is gezet. Via vreemdgaande moeders, maar óók warme familie – en ouderliefde rol je zo door naar secreten die in alle rust begraven worden. Je achterlatend met het gevoel: WAT een verhaaaal!

Wisselend van de derde persoon naar de ik-vorm, het verloopt allemaal naadloos, alsof het niets is en dit is genieten. Waar een vrouw wordt bestierd, geleefd en besluit het anders te gaan doen (yesssss), komt er daarna bijvoorbeeld iemand uit de kast.

Met alle respect moet ook even apart genoemd worden. Oi oi oi wat formuleren en alleen al door dit taalgebruik staat hier een ge-wel-dig personage. Wat een leesplezier geeft dit en ik zoek zowaar een woordje op. Gos wat hou ik hiervan, want het blijft te allen tijde soepel lezen. Hoe intrigerend en wat een prachtig relaas!

De titels op zich zijn ook echt stuk voor stuk ontzettend uitnodigend en prikkelend van aard. Elke titel maakt direct totale nieuwsgierigheid los en het is geweldig om je op voorhand al weer te bedenken: wat gaat DIT dan weer brengen?

Dat DIT is elke-keer-weer anders en ze hebben allemaal één ding gemeen, het is steengoed. Neem Bijtanken, ik schiet gewoon weer in de lach nu. Echt maar anderhalve bladzijde maar zó geweldig en briljant. Als thrillergek word ik uiteraard blij van In het kruis getast maar qua verrassingselement is daar dan Praatjes voor de vaak; wow daar werd ik even subliem op het verkeerde been gezet zeg. Heb ik dan geen enkele kritische noot? Wel, eerlijk is eerlijk, redactioneel gezien zou er her en der nog wat winst te behalen zijn. De cover, opmaak en uitvoering zijn echter echt ronduit fijn en prachtig.

Deze hele bundel is gewoon ronduit fijn en prachtig. Conny blijft voor mij de Kampioensgordel dragen en heeft me met deze knarsende verhalen weer alle hoeken van de ring laten zien. Chapeau!

Conclusie:

Vijf stralende sterren voor Kiezels – knarsende verhalen.

Karin Meinen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Over De perfecte moord (Emmy Dockery deel twee) :

Elke perfecte moord lijkt op een ongeluk, of is elk ongeluk een perfecte moord?

FBI-agent Emmy Dockery is niet te stoppen. Ze is jong en ambitieus en haar talent om verbanden te zien die voor anderen verborgen blijven, heeft haar een indrukwekkende staat van dienst opgeleverd.

Wanneer echter door het hele land verschillende moorden worden gepleegd, staat ze machteloos. De slachtoffers lijken allemaal te zijn verongelukt, en hebben niets met elkaar gemeen. Maar zo veel ongelukken tegelijkertijd, dat kan geen toeval zijn.

Ondertussen houdt iemand Dockery in de gaten. Observerend, bestuderend, wachtend – tot het de juiste tijd is om toe te slaan.

Riejanne leest:

Met dank aan Marcella Kleine voor het recensie-exemplaar.

Over Zeemist :

Marit vindt zichzelf een gewone dertienjarige met lang bruin haar. Voor één ding is ze bang: de dood. Ze checkt elke nacht of iedereen nog leeft.

Haar rituelen moeten de dood buiten de deur houden: kleurpotloden mogen niet op elkaar liggen en haar voeten mogen niet op twee stoeptegels tegelijk staan. Toch gebeurt het ondenkbare: haar vader overlijdt plotseling. Marit vlucht in ontkenning en is tegelijkertijd intens verdrietig.

Ze probeert haar gevoelens verborgen te houden om haar moeder niet te belasten. Ook op school laat ze niets merken. Ze vertrouwt haar gevoelens alleen aan haar dagboek toe. Naarmate haar vader langer weg is, wordt het gemis van haar vader steeds groter. Zal Marit ooit over haar verdriet heen komen?

Zeemist is ook het verhaal van een gezin in rouw. Het verhaal is gebaseerd op waargebeurde dagboekfragmenten van een rouwende tiener en is geschreven voor lezers van 12 t/m 15 jaar, die ook iemand moeten missen.

Marie leest:

Over Amalia :

Ons eerste echte gesprek voeren we in de werkkamer van haar moeder. Zij op de donkerblauwe bank, ik in een dito fauteuil, onhandig krabbelend in het opschrijfboekje op mijn schoot. Het is een nieuwe Leuchtturm, zo’n chique met lijntjes en paginanummering, door deze schrijfwarenfetisjist speciaal voor dit doel aangeschaft. De bladzijden leeg, het omslag geel. ‘Waarom niet oranje?’ vraagt Amalia. Pas als ik haar aankijk, zie ik haar spottende blik.

Met Amalia zet Claudia de Breij de traditie voort die begon met Hella Haasse die een portret van Beatrix schreef (1955) en Renate Rubinstein die Willem-Alexander portretteerde in 1985 ter gelegenheid van hun achttiende verjaardag. De prinses heeft Claudia de Breij meegenomen naar plekken die voor haar belangrijk zijn, waaronder de Koninklijke Stallen, het strand en haar school.

Ze hebben gesprekken gevoerd over haar motivatie om af te zien van haar toelage, over zingen voor jezelf, cocktails maken, over hoe paardrijden helpt je hoofd leeg te maken en over de voor- en nadelen van sociale media. Ook kwam aan de orde wat het koningschap en haar toekomstige rol momenteel voor haar betekenen. Het boek laat zien wie Amalia nu is door de ogen van Claudia de Breij. Het boek bevat foto’s uit het privéarchief van de prinses.

Sandra leest:

Over IJs :

Sarah heeft het niet makkelijk om Mats te volgen naar de berghut op de flank van de Dent Blanche. Hij kijkt niet naar haar om en houdt een stevig tempo aan. Maar ze houdt vol. Boven wachten een schitterende zonsondergang en een romantische nacht in een verlaten berghut. Tot ze de deur van de zeshoekige hut openen.

Die zomer wordt het leven van twee dolverliefde mensen helemaal overhoopgegooid. Achttien jaar later worden ze opnieuw geconfronteerd met wat er toen gebeurde. Ze moeten terug naar de Dent Blanche.

Hij is niets veranderd. Alleen draagt hij nu een bril. En is hij vijftien jaar ouder geworden. ‘Hallo,’ zegt hij. ‘Je herkent me toch, hè.’ Ik zeg niets. Ik deins achteruit, voel mijn hart tekeergaan. Ik kan niets zeggen nu. Voor de tweede keer vandaag sta ik met mijn mond vol tanden. Maar dit is anders. Ik vind geen woorden. Ik open de deur, laat hem binnenkomen en ga hem zwijgend voor tot in de keuken.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Corina las: Alex B.-Arjan Alberts*****

Auteur: Arjan Alberts

Uitgever: Xander Uitgevers

Serie: Deel twee, opvolger Natan Z.

Aantal pagina’s: 319

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: september 2020

Over de auteur:

Arjan Alberts (1975) is schrijver en gevangenisdirecteur. Hij werkt sinds 2000 voor het ministerie van Justitie en Veiligheid en schrijft zijn romans op persoonlijke titel. Met zijn debuut Natan Z. won Alberts de ThrillZone Juryprijs voor beste Nederlandstalige thriller.

Bron: www.xanderuitgevers.nl

Achterflap:

Een hyperintelligente psychopaat jaagt op zijn slachtoffers en lokt ze in de val…

De jonge, veelbelovende advocaat Jurre van Loon krijgt de kans van zijn leven als hij wordt gevraagd om de beruchte seriemoordenaar Natan Z. te verdedigen. Tegelijkertijd wordt het OM opgeschrikt door de lugubere vondst van het verminkte lichaam van de minister van Justitie. Suus de Bruyn, ooit slachtoffer van Natan Z., werkt nu op de zwaarst beveiligde TBS-afdeling van Nederland. Ze is een ervaren therapeute, maar heeft ook een heel andere reden om dicht in de buurt van de levensgevaarlijke TBS’ers te zijn: wraak.

Arjan Alberts neemt de lezer mee in een bloedstollende achtbaan waarin een aantal ernstige misstanden op het ministerie van Justitie aan het licht komen, met de onherstelbaar beschadigde TBS’er Alex B. als onverwachte spil…

Mening:

Wauw wat een onwijs goed vervolg op Natan Z.

Vanaf het begin zat ik weer helemaal in het verhaal, want wat een heerlijke schrijfstijl. Niet te moeilijk, niet te simpel. De juiste dosis details zowel in het uitwerken van de personages als in de beschrijvingen van de (gruwelijke) moorden.

Jurre als nieuw naïef gedeeltelijke hoofdpersoon kan je soms wel door elkaar schudden voor zijn “dommigheid” en toch begrijp je hem ook wel weer. Dit gevoel heb ik bij Suus ook veelvuldig. Zo vaak met mijn hoofd zitten schudden van och och meisje toch…

Je leert Natan ook weer steeds beter kennen en als een echte narcist weet ie je als lezer gewoon half te overtuigen van zijn standpunt. Alex B. is als personage een beetje ondergesneeuwd voor mijn gevoel al is zijn verhaal wel heel belangrijk voor de loop van alles en echt heel goed in het verhaal verweven.

De intriges, de geheimen en de redenen voor al deze dingen zit ingenieus in elkaar. Ik heb geen één keer het idee gehad dat het too much was of ongeloofwaardig. Best eng eigenlijk…. Je moet er toch niet aan denken dat bepaalde dingen echt zo zouden kunnen gaan. Maar Arjan beschrijft alles zo dat je dat wel gaat denken. Ik zeg briljant. En dat einde…. Oi oi oi ik kijk met smart uit naar het volgende boek van de auteur.

Op alle fronten vijf sterren.

Corina Nieuwenhuis.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Marie las: Een kleine kerstboom met een grote droom-Kim van der Veen*****

Met dank aan Uitgeverij Palmslag voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Kim van der Veen

Illustraties: Kim van der Veen

Aantal pagina’s: 24

Genre: Sinterklaas- en Kerstboeken < 12 jaar / NUR 227

Verschijningsdatum: december 2021

Over de auteur:

Kim van der Veen (1997) is opgegroeid in Leeuwarden en studeert aan de Academie voor Popcultuur. Al van jongs af aan wilde ze altijd nieuwe creatieve dingen uitproberen. Tekst, Illustratie, schilderen, muziek, bloemsierkunst, de lijst is eindeloos. Hobby’s werden passies en met die passie heeft ze zich nu gestort op het schrijven en illustreren van kinderboeken. De kleine kerstboom is haar debuut.

http://www.palmslag.nl

Achterflap:

Aan de rand van een klein, gezellig dorpje, groeien ieder jaar prachtige dennenbomen. In de weken voor kerst is de verkoop van de bomen in volle gang. En iedereen wil natuurlijk de mooiste, grootste en meest groene boom.

Maar tussen al die bomen valt er één boompje wat weg.

Hij staat er al jaren maar blijft klein van stuk en de meeste kopers zien hem niet eens staan. Toch gaat hij hoopvol het feestseizoen in. Zal hij weer achterblijven? Of zal hij dit jaar eindelijk een echte kerstboom worden?

Mening:

Een vrolijke, gezellige Kerst cover straalt je tegemoet zodra je dit boekje oppakt. Het is een fijn formaat om vast te houden en met een stevige cover en dikkere bladzijden kan het ook nog tegen een stootje.

Binnenin vind je prachtige en rijkgekleurde illustraties welke de gehele bladzijden vullen. Kleurig, vrolijk, winters en vooral heel heel erg Kerstig!

Een fijn lettertype en korte zinnen maakt het goed te volgen voor kinderen en is prettig bij het voorlezen. Voor de beginnende lezer zal dit een groot plezier geven bij het zelf lezen van dit boekje. De zinnen die rijmen geven het verhaal een leuke en speelse manier van lezen.

Een mooi cadeau voor onder de kerstboom, maar ook een boekje waar veel plezier aan beleefd zal worden in de klas op school, zowel aan het verhaal als aan de rijkelijke illustraties.

Hiermee kom je helemaal in de kerststemming!

Ik geef vijf sterren aan Een kleine kerstboom met een grote droom!

Marie Quickboots.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

*Blogtour* Karin las: De Wadden in vogelvlucht – 13 schrijvers 13 eilandverhalen****

Met dank aan Droomvallei Uitgeverij voor het recensie-exemplaar.

Auteurs: Jolanda Gierkink, Esther van der Ham, Jacqueline van Meerten, Ramon van Huffelen, Lonneke Kossen- Groot, Anita Kroef, Nelleke Langendoen, Bertina Mulder, Marja van Osch, Annemarie Snels, Saskia Somers, Inge Spaan en Anke Verbraak.

Genre: Verhalenbundels, Korte verhalen

Aantal pagina’s: 173

Verschijningsdatum: november 2021

Achterflap:

EILANDVERHALEN 3

initiatief van Marelle Boersma

De Wadden in vogelvlucht

Tijdens een verblijf op Texel schreven dertien auteurs elk een kort verhaal dat zich afspeelt op een van de Waddeneilanden. Het levert een bundel verhalen op vol spanning, ontroering en romantiek.

Van elk verkocht exemplaar doneren de auteurs één euro aan stichting Texel Vogeleiland.

Mening:

Wat een heerlijke en gevarieerde verhalenbundel is dit zeg! Ook de omgeving, ons eiland Texel, wordt prachtig geshowd. Voor mij een extra cadeautje daar ik er pas nog geweest ben.

De bundel is verdeeld in vier seizoenen en dit maakt het extra fijn en overzichtelijk. De eerste verhalen zijn pakkend en veelal beschrijvend, soms een tikkie te. De ene stijl wat meer geoefend, de ander wat meer richting gekunsteld met een lik drama en weer een ander met wél een luchtige wijze. Heerlijk. Een ieder voorzien van thema’s die het dan net de nodige tik diepgang weten te geven. Waar het ene verhaal me niet direct raakt, weet een ander wel een snaar te raken.

Gedurende de bundel worden de verhalen sterker en voller. Ik word nu zo her en der verrast door een tof plot. Ook inhoudelijk weten een aantal indruk te maken en dit is dan wat het korte verhaal zo aantrekkelijk maakt. Binnen dat beperkte aantal bladzijdes weten de auteurs een volledig aanvoelend verhaal neer te zetten en dat is wat we graag willen natuurlijk. Pappadag sprong er qua spanning en gevoel van dikke onheil uit. De slapende stenen deed dat voor mij op het gebied van feelgood. Een gevoel van opluchting en blijheid overspoelde me met dit einde. En dan Rinus en Alex. Die sfeer en deze afloop….dat is even 100 kilo extra in je bagage.

Kom ik bij mijn favoriet: Naar de overkant. Dit verhaal van Anita Kroef staat bol van emotie. Van familiegeschiedenis. Van loslaten en van grenzeloze liefde. Wat een parel en wat ontzettend goed geschreven en neergezet. Recht mijn hart binnen!

En dan koers je zomaar alweer richting einde langs woorden als ‘gleuvenstopper’, langs WOll en ook dit verhaal weet ontzag in te boezemen. Bertina Mulder is de hekkensluiter met Muibui. Ennn de prijs van originaliteit kan wat mij betreft haar kant op. Deze insteek is fantastisch en hier spat de kunde en ervaring je tegemoet.

Wat een geweldige afsluiting van een hele mooie en goede verhalenbundel.

Conclusie:

Overall vier stralende sterren oftewel een 8/10 voor De Wadden in vogelvlucht.

Karin Meinen.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂