*Blogtour* Corina las: Donkere Herinneringen – J.Sharpe ****

DonkereHerinneringen

Met dank aan J.Sharpe voor het recensie-exemplaar.

Auteur: J. Sharpe

Uitgever: Zilverspoor

Aantal pagina’s: 306

Genre: Verhalenbundel

Verschijningsdatum: augustus 2019

Over de auteur:

Sharpe (1986) is een Nederlands auteur van thriller-, horror- en fantasyboeken. Hij staat bekend om het feit dat hij verschillende genres met elkaar verweeft (hij beschrijft zijn genre altijd als “suspense”) en zijn werk wordt door recensenten steevast vergeleken met die van Stephen King, Dean Koontz en Peter Straub. Sommige noemen Sharpe de Meester van de Mindfucks. Zijn werk is meerdere keren genomineerd voor verschillende prijzen en wordt inmiddels vertaald naar o.a. het Engels, Spaans, Portugees en Italiaans. Via Dedicon zijn er ook luister- en brailleversies van een aantal van zijn boeken verkrijgbaar.

(Bron: http://www.jsharpebooks.com)

De achterflap:

Als Daniëlle wakker wordt, ligt er een onbekende man naast haar in bed. Hij feliciteert haar met hun vijfjarig huwelijk. Dan loopt haar overleden dochtertje de kamer binnen…

Op zijn achtste verjaardag geeft Jerry zichzelf een denkbeeldig vriendje cadeau…

Ella woont op een plek in Antarctica waar alles en iedereen uit ijs bestaat. Omdat haar lichaam spontaan in vlammen kan uitbarsten, wordt ze verbannen. Als ze in haar isolement Schots ontmoet, een uit ijs bestaande jongen die het altijd koud heeft, besluit ze samen met hem weg te lopen, met alle gevolgen van dien.

Op een vlucht van Amsterdam naar Madrid stort een vliegtuig tijdens de landing neer op het wolkendek. Gevangen op kilometers hoogte gebeuren de meest afgrijselijke dingen. Dan verdwijnt meer dan de helft van de passagiers…

Evert is vandaag zestig jaar geworden, maar niemand is langs geweest. Dat is meer dan prima. Hij heeft een hekel aan drukte. Hij is dan ook niet blij als er ‘s avonds opeens een onbekend meisje voor zijn deur staat. Ze vertelt hem dat ze hier voor het “feest” is en heeft wel een heel bijzonder presentje bij zich…

***In deze verhalenbundel lees je 18 ijzingwekkende spannende, emotionele, fantasierijke en magisch realistische verhalen van de auteur van o.a. Eden, Gebroken geheugen, Syndroom en Reflectie.

Mening:

Ik wil als allereerst gezegd hebben: wat een toffe bundel! Best wel een beetje buiten de comfortzone, maar wat genieten! Echt de schrijfstijl van Sharpe maakt gewoon dat je vergeet dat je dingen leest die “niet kunnen”. Je gelooft alles, van de eerste letter tot de laatste. 18 verhalen en alle 18 bijzonder, wat het nog even net iets bijzonderder maakte zijn de “voorafjes”. Te leuk om te lezen hoe of waarom een kort verhaal is ontstaan. En wat het betekent voor de auteur zelf.

Met het eerste verhaal Wisseling zet Sharpe gelijk de juiste toon, wat een pracht verhaal, zo herkenbaar op sommige vlakken. Ik was er een beetje bang voor, omdat ik mijn dochter ook verloor, maar het was nergens voor nodig. Ik denk dat dit mijn favoriete verhaal uit de bundel is.

De andere 17 verhalen hebben allemaal diezelfde top schrijfstijl die Sharpe kenmerkt, maar vooral Jouw leven is van mij en Perspectief verdienen in mijn ogen een beetje extra aandacht. Jouw leven is van mij is kort en bondig maar zo geniaal bedacht. Perspectief is natuurlijk anders, maar terwijl ik normaal denk “dat kan helemaal niet” lag ik nu in bed en dacht oeps wat als dat nou kan? Dat zou toch bizar zijn?

Als laatste verhaal komt Donkere Herinneringen en door het voorafje ben je helemaal kei nieuwsgierig waar dat heen gaat. Sharpe herleest dit verhaal zelf niet graag terug schrijft hij. Wat een prachtverhaal.

In alle verhalen zit genoeg van alles qua uitwerking, spanning en originaliteit. Vond ik alles my cup of coffee, nee niet per se, maar het was geen straf om te lezen zeker door de manier van schrijven en het overbrengen van de emoties.

Conclusie:

Wat een heerlijke verhalenbundel, misschien moet ik langzaam toch maar toe gaan geven dat ook dit genre mij heel goed kan bevallen. Zeker als het van de hand van Sharpe is.

Overall vier sterren.

Corina Nieuwenhuis.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Karin las: 1000 nachten – Sophia Drenth ****1/2

1000nachten

Met dank aan Sophia Drenth voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Sophia Drenth

Uitgever: Staaldruk

Aantal pagina’s: 268

Genre: Fantasy / NUR 334

Verschijningsdatum: 23 april 2019

Over de auteur:

Het eerste boek van Sophia Drenths Bloedwetten, Bloedwetten: Vonnis, werd genomineerd voor de Hebban Award 2015 en won de Bastaard Fantasy Award. Het vervolg Verlossing verscheen in april 2017. Ook dit deel won de Bastaard Fantasy Award en sleepte The Indie Award voor beste boek in de wacht. Luitingh-Sijthoff publiceerde haar verhaal Gedichten van licht en schaduw in de bundel Halloween Horror Verhalen en bij Quasis Uitgevers verscheen Zwart hart, een afzonderlijk leesbare Bloedwetten-bronvertelling. Na Kleine moordenaar volgt nu de derde bronvertelling: 1000 nachten.

( www.bloedwetten.com )

 Achterflap:

De mooiste vrouw van het noordelijk halfrond is onderweg naar een nieuw leven. Op een continent waar de gebruiken haar vreemd zijn, zal zij in het huwelijk treden met een man die ze nog nooit heeft ontmoet.

Wanneer haar karavaan wordt overvallen, valt zij in handen van een geheimzinnige bloedcultus. Vanaf dat moment zwaait een zwarte koningin de scepter over haar leven. Deze meedogenloze heerseres geeft haar de keus om na duizend nachten dienen te sterven of het eeuwige leven te omarmen.

Zij legt zich niet bij haar noodlot neer en smeedt een plan om te ontsnappen. Tot haar verbazing lijkt dat te werken, maar ze verliest twee natuurkrachten uit het oog: de dood en de liefde.

1000 nachten vertelt hoe Katine LaSoeur, de femme fatale onder de Ath’vacii, in naam van de liefde haar menselijkheid opoffert.

Mening:

En ja hoor, Sophia Drenth doet het weer. Met een onvoorstelbaar goed verhaal weet ze me weer onvoorstelbaar compleet in te pakken met 1000 nachten.

Dit is Fantasy op zijn best. Een bekend fenomeen; bloedlust, is je ineens onbekend in deze wereld die Drenth creëert. De schrijfstijl is fantastisch; kundig, zwaar soms bijna, en toch luchtig genoeg. Dit is origineel zijn ten top en als lezer groei je elke bladzijde mee het verhaal in. Hoe is deze wereld, met wie heb je te maken, hoe werkt dit en hoe zal dit gaan? Stukje bij beetje bewandel je de weg naar duidelijkheid over dit alles, ontvouwt zich de film in je hoofd hoe dit bizarre plaatje eruit ziet. Het zuigt je al denkend totaal dit vreemde gebeuren in dat je al groeiend nog eigen wordt ook, hoe knap gebracht wil je het hebben?

Katine, Madame, Ka’ahtin, wat ben je groots en uniek. De situaties waar ze in belandt (en denk dan ook echt aan de meest vreselijke) laten je gruwelen en hopen. Totale opoffering, ontberingen die je laten sidderen en die je verstand voorbij weten te gaan. En dan de liefde. Nog nooit las ik een verhaal gevuld met een liefde als dit. Het is verschrikkelijk en prachtig tegelijk. Wat betreft genade leer je als lezer vormen kennen waarvan je het bestaan niet wist, en ook richting jezelf is Sophia knap genadeloos. Genadeloos in de zin dat het zo onvoorspelbaar is ook, want niks is zeker. Het einde zelf is verrassend en magnifiek. Ik las nu twee van de drie bronvertellingen en het moge duidelijk zijn dat het lezen van Bloedwetten nu torenhoge prioriteit geniet!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 5

Leesplezier: 5

Psychologie: 4.5

Plot: 4.5

Spanning: 4.5

9/10 oftewel vier en halve sterren voor 1000 nachten.

Karin Meinen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker

Duorecensie Sandra & Karin: Verlichting – Stephen King ****

VerlichtingStephenKing

Met dank aan Overamstel uitgevers / The House of Books voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Stephen King

Uitgever: The House of Books

Originele titel: Elevation

Vertaling: Nathaly Schrijnder

Aantal pagina’s: 128

Genre: Novelle, NUR 332

Verschijningsdatum: 12 maart 2019

Over de auteur:

Meesterverteller Stephen King heeft meer dan vijftig romans op zijn naam staan en tientallen korte verhalen. Hij schreef spanning, horror, fantasy, bovennatuurlijk, en in welk genre hij zich ook waagt, steeds weet hij wereldwijd miljoenen lezers aan zijn boeken gekluisterd te houden.

(Bron: www.overamsteluitgevers.nl)

Achterflap:

Scott Carey blijft gewicht verliezen zonder dat zijn uiterlijk verandert, en zo gebeuren er wel meer vreemde dingen. In het plaatsje Castle Rock belandt hij midden in een escalerende ruzie met zijn lesbische buren. Een van hen is vriendelijk, de andere cold as ice. De vrouwen willen een restaurant openen maar de inwoners willen niets weten van een lesbisch koppel. Als Scott inziet met wat voor vooroordelen zij, en hijzelf, te maken hebben, besluit hij te helpen. Onverwachte verbonden, de jaarlijkse hardloopwedstrijd en Scotts mysterieuze aandoening brengen het beste in mensen naar boven.

Mening:

Sandra:

Toen ik begon met lezen was er meteen weer dat gevoel dat ik eigenlijk altijd wel bij heb bij de verhalen van King: ik bevind mij op dat moment in dat andere universum: Het King universum. Het lijkt op onze ‘gewone’ wereld, maar het is er toch net even anders. Niet altijd eng of spannend, maar wel mysterieus.

Karin:

Ik ben een rasechte King fan en het aantal bladzijdes voelt als een teleurstelling. Ik hoopte zó op weer eens een dikke beukert, maar King weet in een beperkt aantal pagina’s weer een fantastisch en compleet verhaal neer te zetten. We maken van teleurstelling direct bere-enthousiast nu!

Sandra:

In Verlichting bevinden we ons in het stadje Castle Rock, waar meerdere verhalen van King zich afspelen. We maken kennis met Scott Carey, een veertiger met, hoe herkenbaar, overgewicht. De weegschaal vermijdt hij dan ook het liefst. Maar er is iets vreemds aan de hand. Scott verliest gewicht, elke dag en met kilo’s tegelijk. Zijn omvang blijft echter hetzelfde. Hij ziet eruit als iemand van rond de 110 kilo, maar weegt rond de 95 kilo en elke dag wordt dit minder. Ondertussen heeft hij niet zo’n geweldige relatie met zijn buurvrouwen. Een lesbisch stel, bovendien nog getrouwd ook, wordt door de bewoners niet bepaald met open armen ontvangen. Ze hebben een restaurant geopend, maar door de vooroordelen die in het stadje overheersen, loopt het er niet bepaald storm.

Karin:

Wat is het toch een leesfeest hoe dit verhaal weer verteld wordt. Het gegeven an sich is sowieso briljant. Hoe verzin je het en hoe gaat en kan dit aflopen? Dit is pakkend, beeldend. King neemt de tijd zonder dat het ook maar ergens saai wordt, geeft stukje bij beetje steeds meer info en het beperkte aantal personages wordt al snel heel eigen. Naast bizarre gebeurtenissen brengt dit verhaal een heerlijke tik humor, zijn de dialogen om te smullen, wordt drama in fantasy subliem omgezet naar een goed humeur en feelgood ten top. De vooroordelen, de relationele ontwikkelingen, oude en nieuwe vriendschappen; het wordt in korte tijd prachtig uitgediept.

Sandra:

Scott wil niets liever dan een goede relatie met zijn buren en bedenkt een plannetje om hen te helpen. Hij schrijft zich in voor de jaarlijkse hardloopwedstrijd, waar één van de buurvrouwen ook aan meedoet. Dit en zijn bijzondere aandoening zijn de ingrediënten voor een mysterieus, bijzonder verhaal met meerdere lagen. Een tik naar Trump (we weten inmiddels hoe anti-Trump Stephen King is), vooroordelen en onverwachte vriendschappen. Knap hoe King in zo weinig pagina’s een compleet en afgerond verhaal weet te vertellen.

Karin:

Het einde is prachtig, het ontroert ook. Je krijgt wat de achterflap belooft en nog zoveel meer. Ik heb echt zo genoten van deze parel en ga weer fris en fruitig verder met hopen op een volgend (heel dik) boek.

Conclusie:

Sandra:

Schrijfstijl: 4

Spanning: 3,5

Psychologie: 4

Leesplezier: 4

Plot: 4

Originaliteit: 4

Karin:

Kleinigheidje hou je toch: de NUR 332 oftewel thriller vind ik minder goed gekozen. Ik zie hier echt geen thriller in. Desalnietteplus, wat een prachtverhaal.

Schrijfstijl: 4.5

Spanning: 3

Psychologie: 4

Leesplezier: 5

Plot: 4.5

Originaliteit: 4.5

Maakt unaniem vier stralende sterren voor Verlichting.

Sandra Remmig & Karin Meinen.

Karin las: De Centurion #1 – Owan Drake *1/2

DeCenturion

Met dank aan Owan Drake voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Owan Drake

Serie: De Centurion #1 – Bruwick Anvilgard

Uitgever: Brave New Books

Aantal pagina’s: 37, ebook

Genre: Fantasy

Verschijningsdatum:  november 2018

Over de auteur:

Owan Drake is het schrijvend alter ego van iemand die je misschien kent, maar misschien ook niet. Om persoonlijke redenen heeft hij er voor gekozen om zijn identiteit niet prijs te geven totdat hij zal sterven. Zijn debuutroman is de Zaden der Hoop Boek I – De Val van Hymír, gepubliceerd op 22-03-2017.

( Bron: www.hebban.nl )

Achterflap:

Ter nagedachtenis aan een van Owan Drake’s vrienden, die zichzelf van het leven beroofd heeft, komt hij met een bloedstollend verhaal waarin hij zijn emoties verwerkt!

In het universum van De Zaden der Hoop is er een onderdeel van de Koninklijke Garde, genaamd de Centurion; zij zijn gespecialiseerd in het doden van Nachtzaden. De Centurion bestaat uit drie hoofdleden. Het zijn zeer bekwame en kundige magiërs. In dit eerste deel van de trilogie volgen we Bruwick Anvilgard, die in een wel heel benarde positie komt te zitten. Weet hij zich hieruit te redden of sleurt hij de hele Centurion mee de afgrond in?

Mening:

Korte verhalen / Fantasy; dit is helemaal mijn ding, toch had ik altijd het idee dat het werk van Owan mijn ding niet zou zijn. Dan is een kort verhaal een fijne manier om daar achter te komen en mijn gevoel zat juist.

De Centurion wist me op geen enkel vlak te raken, wist me nergens te pakken en ik vraag me na het lezen af wat ik nu eigenlijk precies gelezen heb. In mijn ogen is het een kunst op zich om in een kort verhaal een volledig verhaal met krachtige karakters neer te zetten. En dat gegeven mis ik compleet in De Centurion. Het verhaal an sich gaat van de hak op de tak en ook de rode draad blijft een vraagteken. De schrijfstijl weet me niet te bekoren; regelmatig vind ik de zinnen onhandig of onsamenhangend geformuleerd, met zo her en der op een toon waarbij je je als lezer onderschat voelt. Het is me te eenvoudig en redactioneel gezien verdient dit verhaal ook extra aandacht.

Het gedrag van de personages is me een raadsel. De personages zelf komen ook niet binnen, ze zijn er maar ik ben ze ook zo weer vergeten. Owan staat aardig bekend om het gebruik van grofheid. Nu is het mij maar zelden te grof of te lomp, maar ik heb hier ondanks zo af en toe een grinnik, het gevoel dat het grof is om het grof zijn, dat het schelden is om het schelden. Ik zie de meerwaarde of het nut niet en dan ben je me kwijt. Dit is te kinderlijk voor de volwassene maar daartegenover schotel je dit je kind ook niet voor.

De Dankbetuiging na het Voorwoord is leuk gedaan en ook de toon is leuk en vol humor. Inhoudelijk kom ik echter tot de conclusie dat ik nergens onder de indruk ben. Jammer, het blijft persoonlijk en dan is het zoals het is.

Conclusie:

Anderhalve ster voor De Centurion.

Karin Meinen. 

Myrtle (16) las: De Staf van Apophis-Mathijs Hulster***1/2

Portaal

Met dank aan Mathijs Hulster voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Mathijs Hulster

Serie: Portaal-serie boek 2

Uitgever: Zilverbron

Aantal pagina’s: 331

Genre: YA / Fantasy

Verschijningsdatum: 27 november 2018

Over de auteur:

Mathijs Hulster begon in zijn tienertijd met het schrijven van fantasy- en sciencefictionverhalen en artikelen voor levensbeschouwelijke tijdschriften. In 2008 startte hij naast zijn werk als fysiotherapeut met De Vrije Wereld. Fans kenmerken zijn zijn werk als origineel en diepgaand. De Staf van Apophis is het tweede boek van de Portaal-serie en het vervolg op De Vrije Wereld.

( http://www.mathijshulster.nl )

Cover:

De cover heeft een zelfde soort opbouw als het eerste deel, bovenaan zie je de titel en onderaan de naam van de schrijver, de twee covers passen mooi bij elkaar.  Je ziet een man met een staf staan, De Staf van Apophis. De cover past goed bij het verhaal, maar ik vind het niet een hele mooie cover. Het gezicht van de man ziet er een beetje gek uit.

Achterflap:

Het Egypte van het dodenrijk bereidt zich voor op oorlog.

Farao Ramses is rusteloos nadat er in de kerkers onder zijn stad een raadselachtig magiespoor wordt ontdekt. In Perzië vinden zijn spionnen een omvangrijke legermacht die onderweg is naar Egypte. Ondertussen onthuld Meester Lhanima in de donkere wouden van Bharat een kracht die er al een eeuw lang ongestoord woekert.

Thyranoens meesterplan ontwikkelt zich snel dankzij een machtig nieuw wapen. Maar door het te hanteren, stelt hij zichzelf bloot aan een groot gevaar.

Voor Jessy lijkt er een bijzondere taak weggelegd. Kan de Meester haar leren de kracht van het masker te gebruiken? Zal ze eindelijk de oorsprong van haar gave ontdekken?

Mijn mening:

Ik heb het eerste deel van deze serie ook gelezen, ik was toen nog een stukje jonger en het was mijn eerste fantasy boek. Ik merkte tijdens het lezen van dit boek dat ik het nog best wel lastig vond om alles te begrijpen aangezien het al een tijdje geleden was dat ik het eerste deel had gelezen. Het eerste deel vond ik erg leuk en daarom had ik veel zin om in het tweede deel te beginnen.

Ik moest echt even inkomen, het waren nieuwe en oude verhaallijnen, en soms wist ik even niet meer goed wie wie was, omdat er ook wel lastige namen worden gebruikt, daardoor kon ik soms niet goed verder lezen. Hoe verder ik in het boek kwam hoe leuker ik het vond worden, in het begin zijn er veel verhaallijnen die ik niet goed begreep, maar later werden dit er minder en las het al veel makkelijker. Er gebeurt erg veel en je moet je hoofd er echt bijhouden, soms werden dingen voor mijn gevoel iets te uitgebreid omschreven of ging een gesprek langer door dan nodig was, en verloor ik mijn interesse. Andere stukken werden juist weer erg mooi omschreven, waardoor ik alles erg goed voor mij zag. Aangezien het soms ook ging over dingen die niet echt bestaan, is het knap om het zo te schrijven dat het echt lijkt.

Hoe dichter ik bij het einde kwam hoe sneller ik door het boek heen ging, het werd erg spannend en ik werd echt meegesleurd met het verhaal. Het boek eindigt niet met een echte afsluiter, dus nu maar wachten op het derde deel!

Drie en halve sterren voor De Staf van Apophis.

Myrtle Meinen.

Karin las: Gwendys Knoppenkist-Stephen King & Richard Chizmar****

gwendysknoppenkist

Met dank aan Overamstel uitgevers / The House of Books voor het recensie-exemplaar.

Auteurs: Stephen King & Richard Chizmar

Uitgever: The House of Books

Originele titel: Gwendy’s Button Box

Vertaler: Nathaly Schrijnder

Aantal pagina’s: 168

Genre: Thriller / NUR 332

Verschijningsdatum:  november 2018

Over de auteurs:

Stephen King heeft meer dan vijftig romans op zijn naam staan en tientallen korte verhalen. Hij schreef spanning, horror, fantasy, bovennatuurlijk, en in welk genre hij zich ook waagt, steeds weet hij wereldwijd miljoenen lezers aan zijn boeken gekluisterd te houden.

Richard Chizmar’s werk heeft in tientallen publicaties gestaan en hij heeft er meerdere prijzen mee gewonnen, waaronder twee World Fantasy Awards en vier International Horror Guild Awards. Hij heeft meerdere verhalenbundels gepubliceerd.

Achterflap:

Een duister verhaal uit het hart van Stephen Kings wereld, Castle Rock.

Er zijn drie manieren om bij het uitzichtpunt in het plaatsje Castle Rock te komen: Route 117, Pleasant Road en de zogenaamde Suicide Stairs.

In de zomer van 1974 neemt de 12-jarige Gwendy Peterson elke dag de trap, die stevig verankerd zit met bouten in de bergwand. Als Gwendy op een dag boven aan de trap op adem staat te komen, wordt ze aangesproken door een vreemdeling. Op een bankje in de schaduw zit een man met een zwarte broek aan, een zwarte overjas en een wit overhemd. Op zijn hoofd heeft hij een zwart hoedje. Er zullen dagen komen dat Gwendy nachtmerries heeft over dat hoedje.

Mening:

Gwendys Knoppenkist telt 168 bladzijden en het had niet korter of langer moeten zijn. Wat een pracht van een verhaal, compleet, voorzien van mooie illustraties en wat is dit boek(je) ontzettend mooi uitgevoerd. Dit wil je in je kast!

Je waant je vanaf de eerste zinnen in een modern sprookje. De stijl is eenvoudig, maar mooi eenvoudig en het maakt indruk. Het begin in ’74, hoe Gwendy Farris ontmoet, en wat dit allemaal teweeg gaat brengen is een lust om in te verdwijnen. De rode draad is natuurlijk de Knoppenkist. Oeh, dat lijkt een geweldig kistje om te hebben maar je voelt  op je klompen wel aan hoeveel poep zoiets ook kan geven. King & Chizmar weven met dit gegeven zoveel fantastische draadjes en zijlijnen. Wat gaat Gwendy doen, beleven en beslissen gedurende de jaren? Het is gewoon niet in te schatten en het aangename is dan ook dat het een heel ander verloop heeft dan je zou denken.

Macht, verleiding. Liefde en verlies. Moord, klootzakken en helden. Dit alles gebracht in een prachtige setting, fantasy gecombineerd met realiteit, en het houdt je aan de bladzijden gekluisterd. Dit juweeltje wordt vervolgens met een meer dan mooi einde afgerond. Vind ik dan hè. Ik was al een groot King fan maar dat ik nu ook boeken van Chizmar op ga snorren is een feit!

Conclusie:

Op alle fronten vier stralende sterren voor Gwendys Knoppenkist.

Karin Meinen.

Karin las: Een Koninklijk Verraad-Sebastiaan Koen****

EenKoninklijkVerraad

Met dank aan Sebastiaan Koen voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Sebastiaan Koen

Serie: De verhalen van Auruco, deel 2

Uitgever: Zilverbron

Aantal pagina’s: 300

Genre: Fantasy / NUR 334

Verschijningsdatum: december 2018

Over de auteur:

Sebastiaan Koen heeft van jongs af aan een talenknobbel gehad en las graag allerlei boeken. Gruwelijke en fantasierijke verhalen hebben hem altijd al geboeid. Dat weerspiegelt hij in zijn eigen verhaal. Ieder personage heeft te lijden.

Achterflap:

Er zijn geen veilige oorden in deze oorlog.

Na de vlucht uit Rodean en na Sedrans dood, is er weinig tijd om te rusten voor de gebroeders Staalhart en hun vrienden. Hun volgende doel is om de koning af te zetten en dat moet zo snel mogelijk gebeuren.

Terwijl Skjald en Elisia daar de eerste stappen voor ondernemen, reizen Edilion en Dorvin naar Vatthar af om meer over hun ouders te weten te komen. Daarbij krijgen ze meer informatie over de veroverde stad Istongyr. Buiten dat komt de gruwelijke achtergrond van Thorgdar boven tafel.

De tovenaar Felkon heeft de jacht op de broers en hun vrienden geopend.

Mening:

Ik was fan van deel één Een rijk in verval en ik blijf na dit deel ook absoluut fan van De verhalen van Auruco. Sebastiaan is een kei in het opbouwen van een avontuurlijk verhaal. Het is steeds meer in het verhaal groeien, met regelmatig owja-momenten en de personages worden langzaam maar zeker weer eigen. Er wordt subtiel teruggegrepen en af en toe denk ik hoe zat het ook al weer, help me even. Dit slaat gedurende het verder lezen om in duidelijkheid en hoe de ene na de andere opdracht uitgevoerd dient te worden door dit geweldige reisgezelschap om de kwaadaardige Felkon en consorten te kunnen stoppen.

Koen hanteert een kundige en beeldende pen en het leest allemaal makkelijk en fijn weg. Dit boek is wat mij betreft dan ook niet alleen bijzonder geschikt voor volwassenen, maar is ook zéker weggelegd voor de wat oudere jeugd.

Het loeispannende en ook afschuwelijke begin loopt over in een gevarieerd avontuur doorspekt met de elementen die je verwacht en dan ook graag ziet in Fantasy. Het gaat van onderhoudend naar letters vreten en je wordt meegenomen op deze queeste door fantastische omgevingen, gevuld met fantastische wezens. Je gevoel met de personages groeit met de minuut en de gebeurtenissen laten je zo af en toe op het bekende puntje van de stoel zitten. Gevechten, oorlog, plannen smeden, actie en jonges de magie.

Wat prachtig neergezet en wat brengt het ook de nodige verrassingen. Daar waar tovenarij meehelpt, daar waar hoop groeit, weet Sebastiaan je ondertussen om de oren te slaan met verliezen waar je even goed van moet slikken. Niks is dus zeker, personages staan dan minder vast dan je zou denken en dat maakt het extra eng. Want waar je de ene onder de mat wenst, wil je de ander gewoon niet kwijt.

Wanneer de spanning weer op grote hoogte piekt is gloeiende gloeiende het einde daar. Mooi kloten maar vooral helemaal mooi super dat we ons weer kunnen gaan verheugen op deel 3! Ik geniet nog even van de toffe landkaart voorin het boek, hier hou ik zó van en ik neem daarna het stukje Woordenboek Oude Taal achterin nog even door. Love it.

Sluit ik af met: graag een beetje doorschrijven heer Koen, we willen doorrrr.

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Spanning: 3.5

Psychologie: 4

Leesplezier: 4

Plot: 4

Originaliteit: 4

Maakt vier sterren voor Een Koninklijk Verraad.

Karin Meinen.