*Blogtour* Karin las: Dissociatie – De Orde van de Poortwachters – Oli Veyn ****1/2

img_3803

Met dank aan Godijn Publishing voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Oli Veyn

Serie: De Orde van de Poortwachters Deel ll

Uitgever: Godijn Publishing

Aantal pagina’s: 386

Genre: Fictie 15+ / NUR 285

Verschijningsdatum: oktober 2019

Over de auteur:

Het eerste deel van De Orde van de Poortwachters Initiatie, is uitgegeven door Godijn Publishing.  Daarnaast heeft ze een bijdrage geleverd aan de verhalenbundels Brave New Love en Aangenaam en heeft ze een uitstapje gemaakt naar feelgood met de novella Wederzijds verlangen die ook bij Godijn Publishing en Storytel is uitgekomen. Dissociatie is deel 2 in de serie van De Orde van de Poortwachters.

( Bron: https://oliveyn.nl/ )

Achterflap:

Dissociatie is het tweede deel in de serie De Orde van de Poortwachters en het spannende, romantische vervolg op Initiatie. In dit tweede deel raakt Nido nog dieper verstrikt in een web van macht, liefde en vriendschap.

Nido komt steeds meer te weten over de wrede wereld van de Orde en de verschillende dimensies als ze terugkeert naar Stonehenge. De gevaren en de problemen zijn alleen maar groter geworden en ze moet iets ondernemen om haar lot te veranderen. Terwijl Nido zich probeert staande te houden in een doolhof van politiek, religie en macht, komt alles wat ze lief heeft in gevaar. Ze moet keuzes maken om haar vrienden te beschermen, maar ze betaalt daarvoor een hoge prijs.

Mening:

En dan is het alweer twee jaar geleden dat ik het eerste deel las! Niet erg, er wordt gekozen voor een intro als opfrisser en ik weet gelijk weer waar Nido en consorten verder gaan met hun avonturen.

De oude bekenden voelen direct weer vertrouwd en nieuwe karakters weten eveneens indruk te maken. Het is echt fantastisch hoe Oli in deze onwerkelijke wereld met bijpassende gebeurtenissen ontzettend veel realiteit ook weet te brengen. Dat zit hem dan vooral in de onderlinge relaties en de gevoelens die opgewekt worden. Denk niet dat dit alleen maar mooie gevoelens gaan worden, maak wat dat betreft je borst maar nat.

Naast actie, gekonkel van meerderen waar je haren van overeind gaan staan ook, ligt in dit machtige verhaal zeker ook de nadruk op vriendschap en liefde. Komen we op Nido & Berger. Deze twee geven in dit grootse verhaal je aan de ene kant dat gevoel van feelgood waar je als lezer af en toe écht naar snakt. Maar dan die andere kant hè… Het kan niet altijd tegenzitten is een motto dat Oli echt tot op de spits weet te drijven. Dit is frustrerend en dit is eveneens ook echt ge-wel-dig.

Qua gemengde gevoelens verwerken zit je dus op de eerste rij en ook qua beeldend schrijven word je echt verwend. Mooie details van omgeving, van kleding, van uiterlijkheden. Het past prima in een avontuurlijk verhaal doorspekt met die (kloterige) toffe romantiek waar ik gewoon voor val als een blok. Plus daar een heul gaaf stukje techniek en krachtmetingen (letterlijk en figuurlijk) bij op want richting einde gaat het echt, maar dan ook echt los. OMG de gevechten en alles wat er op het spel staat; dit is bloedspannend!

Als dan het doek valt baal ik als een stekker. Je wil niet uit dit geweldige verhaal gerukt worden maar het is niet anders en je moet. We gaan met smart wachten op deel drie!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Plot: 4

Leesplezier: 5

Spanning: 4

Originaliteit: 4

Psychologie: 4.5

Maakt afgerond een 9/10 oftewel vier en halve sterren voor Dissociatie.

Karin Meinen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

*Blogtour* Karin las: Schemerzone-J. Sharpe & Cocky van Dijk ****1/2

Schemerzone

Met dank aan Uitgeverij Zilverspoor voor het recensie-exemplaar.

Auteurs: J. Sharpe, Cocky van Dijk

Uitgever: Zilverspoor

Aantal pagina’s: 280

Genre: Fictie 15+ / NUR 285

Verschijningsdatum: augustus 2019

Over de auteurs:

Cocky van Dijk zit al heel haar leven met haar neus in de boeken. Dit leidde ertoe dat ze beheerder werd van MagicTales.nl, ze de manuscriptenwedstrijd met Luitingh Fantasy mede organiseerde en jureerde, bij Fantastels heeft gejureerd en zelf is gaan schrijven. Diverse toneelwerken zijn bij toneeluitgeverij Vink uitgegeven en worden door heel het land opgevoerd.

J. Sharpe – pseudoniem van Joris van Leeuwen(1986) – heeft verschillende mysterieuze thrillers, fantasy boeken en korte spannende (horror, fantasy en magisch realistische) verhalen geschreven. Zijn werk wordt regelmatig vergeleken met de werken van auteurs zoals o.a Stephen King, Dean Koontz en Peter Straub.

( Bron: http://wp.zilverspoor.com/ )

Achterflap:

Zoë leeft voorbij de schemerzone, op het gedeelte van de wereld waar de orizon al in geen eeuwen meer heeft geschenen. Ze is een Afvallige, omdat ze het lichtgen mist.

Op haar zestiende verjaardag wordt ze uit het weeshuis gezet en moet ze voor zichzelf zorgen. Met gevaar voor eigen leven besluit ze naar de schemerzone te gaan om te jutten, zodat ze wat spulletjes heeft om te verkopen.

Als ze tijdens het jutten op een lijk stuit en een chip vindt, wordt haar wereld op zijn kop gezet. Op de chip staan filmpjes die de vrede tussen de donkere en de lichte kant van de planeet aan het wankelen brengt. Zoë wordt door de regering gedwongen om onderzoek te doen.

Doordat ze Christiaan ontmoet, een jongen van de lichte kant van de planeet, komt ze meer en meer in de problemen. Ze heeft geen idee hoe ze hier ongeschonden uit moet komen. Het leven van haar vrienden hangt als een molensteen om haar nek, net als het voortbestaan van haar land.

Mening:

Mensen mensen wat hebben Cocky & Sharpe hier een spannend en geweldig avontuur neergezet!

Dit is beeldend, dit is pakkend en dit zijn personages die vanuit die fictieve wereld rasecht voor je worden. Wat is goed en wat is slecht? Tot hoe ver mag technologie gaan en in hoeverre is invloed van bovenaf nog acceptabel?

Zo gaaf hoe vragen als deze bij je boven komen tijdens dit grootse leesavontuur. Het is fantastisch hoe deze ver van mijn bed wereld neergezet wordt. De tweedeling, het hoe en waarom en het is elke keer weer spannend hoe Zoë een nieuwe situatie in moet rollen. Moet zien te overleven ook.

Daarbij worden vrienden en vijanden gemaakt en je leeft continue mee zonder ook maar een seconde iets te willen missen. Het brengt actie, vreugde, gezamenlijk optimisme en vechtlust. Daartegenover komen er in dit verhaal ook walgelijke praktijken boven water en worden er verliezen geleden. Goden, dat doet zeer…Maar wat een prachtige balans en het is hopen, hópen dat het toch naar die mogelijke feelgood door gaat slaan.

Met deze meer dan fijne snelheid blijft dit geheel zorgvuldig uitgewerkt en weeft dit duo een plot waar je U tegen zegt. Want ook het einde is gewoon prachtig gedaan en suddert nog even na.

Conclusie:

Wat een machtig avontuur met prachtpersonages. Ben je fan van The Hunger Games, Divergent of iets in die richting? Pak dan absoluut Schemerzone op, dikke aanrader!

Schrijfstijl: 4.5

Spanning: 4.5

Leesplezier: 5

Psychologie: 4.5

Originaliteit: 4

Plot: 4.5

9/10 oftewel vier en halve sterren.

Karin Meinen.

 

Help, I’m steppin’ into the twilight zone

Place is a madhouse, feels like being cold

My beacon’s been moved under moon and star

Where am I to go now that I’ve gone too far?

( Twilight Zone, Golden Earring )

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker

*Blogtour* Corina las: Donkere Herinneringen – J.Sharpe ****

DonkereHerinneringen

Met dank aan J.Sharpe voor het recensie-exemplaar.

Auteur: J. Sharpe

Uitgever: Zilverspoor

Aantal pagina’s: 306

Genre: Verhalenbundel

Verschijningsdatum: augustus 2019

Over de auteur:

Sharpe (1986) is een Nederlands auteur van thriller-, horror- en fantasyboeken. Hij staat bekend om het feit dat hij verschillende genres met elkaar verweeft (hij beschrijft zijn genre altijd als “suspense”) en zijn werk wordt door recensenten steevast vergeleken met die van Stephen King, Dean Koontz en Peter Straub. Sommige noemen Sharpe de Meester van de Mindfucks. Zijn werk is meerdere keren genomineerd voor verschillende prijzen en wordt inmiddels vertaald naar o.a. het Engels, Spaans, Portugees en Italiaans. Via Dedicon zijn er ook luister- en brailleversies van een aantal van zijn boeken verkrijgbaar.

(Bron: http://www.jsharpebooks.com)

De achterflap:

Als Daniëlle wakker wordt, ligt er een onbekende man naast haar in bed. Hij feliciteert haar met hun vijfjarig huwelijk. Dan loopt haar overleden dochtertje de kamer binnen…

Op zijn achtste verjaardag geeft Jerry zichzelf een denkbeeldig vriendje cadeau…

Ella woont op een plek in Antarctica waar alles en iedereen uit ijs bestaat. Omdat haar lichaam spontaan in vlammen kan uitbarsten, wordt ze verbannen. Als ze in haar isolement Schots ontmoet, een uit ijs bestaande jongen die het altijd koud heeft, besluit ze samen met hem weg te lopen, met alle gevolgen van dien.

Op een vlucht van Amsterdam naar Madrid stort een vliegtuig tijdens de landing neer op het wolkendek. Gevangen op kilometers hoogte gebeuren de meest afgrijselijke dingen. Dan verdwijnt meer dan de helft van de passagiers…

Evert is vandaag zestig jaar geworden, maar niemand is langs geweest. Dat is meer dan prima. Hij heeft een hekel aan drukte. Hij is dan ook niet blij als er ‘s avonds opeens een onbekend meisje voor zijn deur staat. Ze vertelt hem dat ze hier voor het “feest” is en heeft wel een heel bijzonder presentje bij zich…

***In deze verhalenbundel lees je 18 ijzingwekkende spannende, emotionele, fantasierijke en magisch realistische verhalen van de auteur van o.a. Eden, Gebroken geheugen, Syndroom en Reflectie.

Mening:

Ik wil als allereerst gezegd hebben: wat een toffe bundel! Best wel een beetje buiten de comfortzone, maar wat genieten! Echt de schrijfstijl van Sharpe maakt gewoon dat je vergeet dat je dingen leest die “niet kunnen”. Je gelooft alles, van de eerste letter tot de laatste. 18 verhalen en alle 18 bijzonder, wat het nog even net iets bijzonderder maakte zijn de “voorafjes”. Te leuk om te lezen hoe of waarom een kort verhaal is ontstaan. En wat het betekent voor de auteur zelf.

Met het eerste verhaal Wisseling zet Sharpe gelijk de juiste toon, wat een pracht verhaal, zo herkenbaar op sommige vlakken. Ik was er een beetje bang voor, omdat ik mijn dochter ook verloor, maar het was nergens voor nodig. Ik denk dat dit mijn favoriete verhaal uit de bundel is.

De andere 17 verhalen hebben allemaal diezelfde top schrijfstijl die Sharpe kenmerkt, maar vooral Jouw leven is van mij en Perspectief verdienen in mijn ogen een beetje extra aandacht. Jouw leven is van mij is kort en bondig maar zo geniaal bedacht. Perspectief is natuurlijk anders, maar terwijl ik normaal denk “dat kan helemaal niet” lag ik nu in bed en dacht oeps wat als dat nou kan? Dat zou toch bizar zijn?

Als laatste verhaal komt Donkere Herinneringen en door het voorafje ben je helemaal kei nieuwsgierig waar dat heen gaat. Sharpe herleest dit verhaal zelf niet graag terug schrijft hij. Wat een prachtverhaal.

In alle verhalen zit genoeg van alles qua uitwerking, spanning en originaliteit. Vond ik alles my cup of coffee, nee niet per se, maar het was geen straf om te lezen zeker door de manier van schrijven en het overbrengen van de emoties.

Conclusie:

Wat een heerlijke verhalenbundel, misschien moet ik langzaam toch maar toe gaan geven dat ook dit genre mij heel goed kan bevallen. Zeker als het van de hand van Sharpe is.

Overall vier sterren.

Corina Nieuwenhuis.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Karin las: 1000 nachten – Sophia Drenth ****1/2

1000nachten

Met dank aan Sophia Drenth voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Sophia Drenth

Uitgever: Staaldruk

Aantal pagina’s: 268

Genre: Fantasy / NUR 334

Verschijningsdatum: 23 april 2019

Over de auteur:

Het eerste boek van Sophia Drenths Bloedwetten, Bloedwetten: Vonnis, werd genomineerd voor de Hebban Award 2015 en won de Bastaard Fantasy Award. Het vervolg Verlossing verscheen in april 2017. Ook dit deel won de Bastaard Fantasy Award en sleepte The Indie Award voor beste boek in de wacht. Luitingh-Sijthoff publiceerde haar verhaal Gedichten van licht en schaduw in de bundel Halloween Horror Verhalen en bij Quasis Uitgevers verscheen Zwart hart, een afzonderlijk leesbare Bloedwetten-bronvertelling. Na Kleine moordenaar volgt nu de derde bronvertelling: 1000 nachten.

( www.bloedwetten.com )

 Achterflap:

De mooiste vrouw van het noordelijk halfrond is onderweg naar een nieuw leven. Op een continent waar de gebruiken haar vreemd zijn, zal zij in het huwelijk treden met een man die ze nog nooit heeft ontmoet.

Wanneer haar karavaan wordt overvallen, valt zij in handen van een geheimzinnige bloedcultus. Vanaf dat moment zwaait een zwarte koningin de scepter over haar leven. Deze meedogenloze heerseres geeft haar de keus om na duizend nachten dienen te sterven of het eeuwige leven te omarmen.

Zij legt zich niet bij haar noodlot neer en smeedt een plan om te ontsnappen. Tot haar verbazing lijkt dat te werken, maar ze verliest twee natuurkrachten uit het oog: de dood en de liefde.

1000 nachten vertelt hoe Katine LaSoeur, de femme fatale onder de Ath’vacii, in naam van de liefde haar menselijkheid opoffert.

Mening:

En ja hoor, Sophia Drenth doet het weer. Met een onvoorstelbaar goed verhaal weet ze me weer onvoorstelbaar compleet in te pakken met 1000 nachten.

Dit is Fantasy op zijn best. Een bekend fenomeen; bloedlust, is je ineens onbekend in deze wereld die Drenth creëert. De schrijfstijl is fantastisch; kundig, zwaar soms bijna, en toch luchtig genoeg. Dit is origineel zijn ten top en als lezer groei je elke bladzijde mee het verhaal in. Hoe is deze wereld, met wie heb je te maken, hoe werkt dit en hoe zal dit gaan? Stukje bij beetje bewandel je de weg naar duidelijkheid over dit alles, ontvouwt zich de film in je hoofd hoe dit bizarre plaatje eruit ziet. Het zuigt je al denkend totaal dit vreemde gebeuren in dat je al groeiend nog eigen wordt ook, hoe knap gebracht wil je het hebben?

Katine, Madame, Ka’ahtin, wat ben je groots en uniek. De situaties waar ze in belandt (en denk dan ook echt aan de meest vreselijke) laten je gruwelen en hopen. Totale opoffering, ontberingen die je laten sidderen en die je verstand voorbij weten te gaan. En dan de liefde. Nog nooit las ik een verhaal gevuld met een liefde als dit. Het is verschrikkelijk en prachtig tegelijk. Wat betreft genade leer je als lezer vormen kennen waarvan je het bestaan niet wist, en ook richting jezelf is Sophia knap genadeloos. Genadeloos in de zin dat het zo onvoorspelbaar is ook, want niks is zeker. Het einde zelf is verrassend en magnifiek. Ik las nu twee van de drie bronvertellingen en het moge duidelijk zijn dat het lezen van Bloedwetten nu torenhoge prioriteit geniet!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 5

Leesplezier: 5

Psychologie: 4.5

Plot: 4.5

Spanning: 4.5

9/10 oftewel vier en halve sterren voor 1000 nachten.

Karin Meinen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker

Duorecensie Sandra & Karin: Verlichting – Stephen King ****

VerlichtingStephenKing

Met dank aan Overamstel uitgevers / The House of Books voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Stephen King

Uitgever: The House of Books

Originele titel: Elevation

Vertaling: Nathaly Schrijnder

Aantal pagina’s: 128

Genre: Novelle, NUR 332

Verschijningsdatum: 12 maart 2019

Over de auteur:

Meesterverteller Stephen King heeft meer dan vijftig romans op zijn naam staan en tientallen korte verhalen. Hij schreef spanning, horror, fantasy, bovennatuurlijk, en in welk genre hij zich ook waagt, steeds weet hij wereldwijd miljoenen lezers aan zijn boeken gekluisterd te houden.

(Bron: www.overamsteluitgevers.nl)

Achterflap:

Scott Carey blijft gewicht verliezen zonder dat zijn uiterlijk verandert, en zo gebeuren er wel meer vreemde dingen. In het plaatsje Castle Rock belandt hij midden in een escalerende ruzie met zijn lesbische buren. Een van hen is vriendelijk, de andere cold as ice. De vrouwen willen een restaurant openen maar de inwoners willen niets weten van een lesbisch koppel. Als Scott inziet met wat voor vooroordelen zij, en hijzelf, te maken hebben, besluit hij te helpen. Onverwachte verbonden, de jaarlijkse hardloopwedstrijd en Scotts mysterieuze aandoening brengen het beste in mensen naar boven.

Mening:

Sandra:

Toen ik begon met lezen was er meteen weer dat gevoel dat ik eigenlijk altijd wel bij heb bij de verhalen van King: ik bevind mij op dat moment in dat andere universum: Het King universum. Het lijkt op onze ‘gewone’ wereld, maar het is er toch net even anders. Niet altijd eng of spannend, maar wel mysterieus.

Karin:

Ik ben een rasechte King fan en het aantal bladzijdes voelt als een teleurstelling. Ik hoopte zó op weer eens een dikke beukert, maar King weet in een beperkt aantal pagina’s weer een fantastisch en compleet verhaal neer te zetten. We maken van teleurstelling direct bere-enthousiast nu!

Sandra:

In Verlichting bevinden we ons in het stadje Castle Rock, waar meerdere verhalen van King zich afspelen. We maken kennis met Scott Carey, een veertiger met, hoe herkenbaar, overgewicht. De weegschaal vermijdt hij dan ook het liefst. Maar er is iets vreemds aan de hand. Scott verliest gewicht, elke dag en met kilo’s tegelijk. Zijn omvang blijft echter hetzelfde. Hij ziet eruit als iemand van rond de 110 kilo, maar weegt rond de 95 kilo en elke dag wordt dit minder. Ondertussen heeft hij niet zo’n geweldige relatie met zijn buurvrouwen. Een lesbisch stel, bovendien nog getrouwd ook, wordt door de bewoners niet bepaald met open armen ontvangen. Ze hebben een restaurant geopend, maar door de vooroordelen die in het stadje overheersen, loopt het er niet bepaald storm.

Karin:

Wat is het toch een leesfeest hoe dit verhaal weer verteld wordt. Het gegeven an sich is sowieso briljant. Hoe verzin je het en hoe gaat en kan dit aflopen? Dit is pakkend, beeldend. King neemt de tijd zonder dat het ook maar ergens saai wordt, geeft stukje bij beetje steeds meer info en het beperkte aantal personages wordt al snel heel eigen. Naast bizarre gebeurtenissen brengt dit verhaal een heerlijke tik humor, zijn de dialogen om te smullen, wordt drama in fantasy subliem omgezet naar een goed humeur en feelgood ten top. De vooroordelen, de relationele ontwikkelingen, oude en nieuwe vriendschappen; het wordt in korte tijd prachtig uitgediept.

Sandra:

Scott wil niets liever dan een goede relatie met zijn buren en bedenkt een plannetje om hen te helpen. Hij schrijft zich in voor de jaarlijkse hardloopwedstrijd, waar één van de buurvrouwen ook aan meedoet. Dit en zijn bijzondere aandoening zijn de ingrediënten voor een mysterieus, bijzonder verhaal met meerdere lagen. Een tik naar Trump (we weten inmiddels hoe anti-Trump Stephen King is), vooroordelen en onverwachte vriendschappen. Knap hoe King in zo weinig pagina’s een compleet en afgerond verhaal weet te vertellen.

Karin:

Het einde is prachtig, het ontroert ook. Je krijgt wat de achterflap belooft en nog zoveel meer. Ik heb echt zo genoten van deze parel en ga weer fris en fruitig verder met hopen op een volgend (heel dik) boek.

Conclusie:

Sandra:

Schrijfstijl: 4

Spanning: 3,5

Psychologie: 4

Leesplezier: 4

Plot: 4

Originaliteit: 4

Karin:

Kleinigheidje hou je toch: de NUR 332 oftewel thriller vind ik minder goed gekozen. Ik zie hier echt geen thriller in. Desalnietteplus, wat een prachtverhaal.

Schrijfstijl: 4.5

Spanning: 3

Psychologie: 4

Leesplezier: 5

Plot: 4.5

Originaliteit: 4.5

Maakt unaniem vier stralende sterren voor Verlichting.

Sandra Remmig & Karin Meinen.

Karin las: De Centurion #1 – Owan Drake *1/2

DeCenturion

Met dank aan Owan Drake voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Owan Drake

Serie: De Centurion #1 – Bruwick Anvilgard

Uitgever: Brave New Books

Aantal pagina’s: 37, ebook

Genre: Fantasy

Verschijningsdatum:  november 2018

Over de auteur:

Owan Drake is het schrijvend alter ego van iemand die je misschien kent, maar misschien ook niet. Om persoonlijke redenen heeft hij er voor gekozen om zijn identiteit niet prijs te geven totdat hij zal sterven. Zijn debuutroman is de Zaden der Hoop Boek I – De Val van Hymír, gepubliceerd op 22-03-2017.

( Bron: www.hebban.nl )

Achterflap:

Ter nagedachtenis aan een van Owan Drake’s vrienden, die zichzelf van het leven beroofd heeft, komt hij met een bloedstollend verhaal waarin hij zijn emoties verwerkt!

In het universum van De Zaden der Hoop is er een onderdeel van de Koninklijke Garde, genaamd de Centurion; zij zijn gespecialiseerd in het doden van Nachtzaden. De Centurion bestaat uit drie hoofdleden. Het zijn zeer bekwame en kundige magiërs. In dit eerste deel van de trilogie volgen we Bruwick Anvilgard, die in een wel heel benarde positie komt te zitten. Weet hij zich hieruit te redden of sleurt hij de hele Centurion mee de afgrond in?

Mening:

Korte verhalen / Fantasy; dit is helemaal mijn ding, toch had ik altijd het idee dat het werk van Owan mijn ding niet zou zijn. Dan is een kort verhaal een fijne manier om daar achter te komen en mijn gevoel zat juist.

De Centurion wist me op geen enkel vlak te raken, wist me nergens te pakken en ik vraag me na het lezen af wat ik nu eigenlijk precies gelezen heb. In mijn ogen is het een kunst op zich om in een kort verhaal een volledig verhaal met krachtige karakters neer te zetten. En dat gegeven mis ik compleet in De Centurion. Het verhaal an sich gaat van de hak op de tak en ook de rode draad blijft een vraagteken. De schrijfstijl weet me niet te bekoren; regelmatig vind ik de zinnen onhandig of onsamenhangend geformuleerd, met zo her en der op een toon waarbij je je als lezer onderschat voelt. Het is me te eenvoudig en redactioneel gezien verdient dit verhaal ook extra aandacht.

Het gedrag van de personages is me een raadsel. De personages zelf komen ook niet binnen, ze zijn er maar ik ben ze ook zo weer vergeten. Owan staat aardig bekend om het gebruik van grofheid. Nu is het mij maar zelden te grof of te lomp, maar ik heb hier ondanks zo af en toe een grinnik, het gevoel dat het grof is om het grof zijn, dat het schelden is om het schelden. Ik zie de meerwaarde of het nut niet en dan ben je me kwijt. Dit is te kinderlijk voor de volwassene maar daartegenover schotel je dit je kind ook niet voor.

De Dankbetuiging na het Voorwoord is leuk gedaan en ook de toon is leuk en vol humor. Inhoudelijk kom ik echter tot de conclusie dat ik nergens onder de indruk ben. Jammer, het blijft persoonlijk en dan is het zoals het is.

Conclusie:

Anderhalve ster voor De Centurion.

Karin Meinen. 

Myrtle (16) las: De Staf van Apophis-Mathijs Hulster***1/2

Portaal

Met dank aan Mathijs Hulster voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Mathijs Hulster

Serie: Portaal-serie boek 2

Uitgever: Zilverbron

Aantal pagina’s: 331

Genre: YA / Fantasy

Verschijningsdatum: 27 november 2018

Over de auteur:

Mathijs Hulster begon in zijn tienertijd met het schrijven van fantasy- en sciencefictionverhalen en artikelen voor levensbeschouwelijke tijdschriften. In 2008 startte hij naast zijn werk als fysiotherapeut met De Vrije Wereld. Fans kenmerken zijn zijn werk als origineel en diepgaand. De Staf van Apophis is het tweede boek van de Portaal-serie en het vervolg op De Vrije Wereld.

( http://www.mathijshulster.nl )

Cover:

De cover heeft een zelfde soort opbouw als het eerste deel, bovenaan zie je de titel en onderaan de naam van de schrijver, de twee covers passen mooi bij elkaar.  Je ziet een man met een staf staan, De Staf van Apophis. De cover past goed bij het verhaal, maar ik vind het niet een hele mooie cover. Het gezicht van de man ziet er een beetje gek uit.

Achterflap:

Het Egypte van het dodenrijk bereidt zich voor op oorlog.

Farao Ramses is rusteloos nadat er in de kerkers onder zijn stad een raadselachtig magiespoor wordt ontdekt. In Perzië vinden zijn spionnen een omvangrijke legermacht die onderweg is naar Egypte. Ondertussen onthuld Meester Lhanima in de donkere wouden van Bharat een kracht die er al een eeuw lang ongestoord woekert.

Thyranoens meesterplan ontwikkelt zich snel dankzij een machtig nieuw wapen. Maar door het te hanteren, stelt hij zichzelf bloot aan een groot gevaar.

Voor Jessy lijkt er een bijzondere taak weggelegd. Kan de Meester haar leren de kracht van het masker te gebruiken? Zal ze eindelijk de oorsprong van haar gave ontdekken?

Mijn mening:

Ik heb het eerste deel van deze serie ook gelezen, ik was toen nog een stukje jonger en het was mijn eerste fantasy boek. Ik merkte tijdens het lezen van dit boek dat ik het nog best wel lastig vond om alles te begrijpen aangezien het al een tijdje geleden was dat ik het eerste deel had gelezen. Het eerste deel vond ik erg leuk en daarom had ik veel zin om in het tweede deel te beginnen.

Ik moest echt even inkomen, het waren nieuwe en oude verhaallijnen, en soms wist ik even niet meer goed wie wie was, omdat er ook wel lastige namen worden gebruikt, daardoor kon ik soms niet goed verder lezen. Hoe verder ik in het boek kwam hoe leuker ik het vond worden, in het begin zijn er veel verhaallijnen die ik niet goed begreep, maar later werden dit er minder en las het al veel makkelijker. Er gebeurt erg veel en je moet je hoofd er echt bijhouden, soms werden dingen voor mijn gevoel iets te uitgebreid omschreven of ging een gesprek langer door dan nodig was, en verloor ik mijn interesse. Andere stukken werden juist weer erg mooi omschreven, waardoor ik alles erg goed voor mij zag. Aangezien het soms ook ging over dingen die niet echt bestaan, is het knap om het zo te schrijven dat het echt lijkt.

Hoe dichter ik bij het einde kwam hoe sneller ik door het boek heen ging, het werd erg spannend en ik werd echt meegesleurd met het verhaal. Het boek eindigt niet met een echte afsluiter, dus nu maar wachten op het derde deel!

Drie en halve sterren voor De Staf van Apophis.

Myrtle Meinen.