Eva vraagt door: Tiny Fisscher van Romeo en Julia!

auteursfoto kleur 1

Toen ik Romeo en Julia, hertaald en geschreven door Tiny Fisscher ontdekte, ging mijn hart acuut sneller kloppen. Deze eeuwenoude en beroemde klassieker, uitgegeven in een prachtig jasje én verwoord in begrijpelijke taal, voelde alsof ik een lang verborgen schat ter hand mocht nemen. Tiny bezit namelijk het grote talent om oude klassiekers nieuw leven in te blazen zonder ook maar één moment de essentie van het oorspronkelijke verhaal uit het oog te verliezen. Op deze manier gaan deze oude verhalen nooit verloren en kunnen lezers zich ook in de huidige tijd verliezen in deze prachtige vertellingen. 

Meteen nadat ik Romeo en Julia had gelezen, verdiepte ik mij meer in de schrijfster ervan, en het bleek dat deze klassieker niet de enige is die zij op haar naam heeft staan. 

Hoe bijzonder dat zij deze gave bezit, dat zij dit werk met zoveel passie doet. Ik kon dan ook niet anders dan haar uitnodigen voor een vraaggesprek.

Hoe was het om in de wereld van Shakespeare te duiken?

Dat gebeurde in eerste instantie heel intuïtief. Ik had al een paar klassiekers hertaald en toen klopten Romeo en Julia op mijn schouder met de vraag om weer door nieuwe generaties gelezen te mogen worden. Want iedereen heeft weleens van Romeo en Julia gehoord, en iedereen weet dat het om een verboden liefde gaat met een fatale afloop, maar wie leest het originele toneelstuk nog, en wie kent het feitelijke verhaal nou écht? Ikzelf alleen via de film van Baz Luhrman, met Leonardo di Caprio in de hoofdrol, maar die film maakt wel nog gebruik van Shakespeares originele verzen. Toen het idee om er een roman van te maken eenmaal postvatte en ik me erin begon te verdiepen, ging er een wereld voor me open. Maar het was pas nadat Myrthe Spiteri, van Blossom Books, me met dit project binnenhaalde, dat de werkelijke impact van het toneelstuk tot me doordrong en ik me realiseerde wat een klus het zou worden. Want ik wilde het stuk dan wel in romanvorm gieten, maar gaandeweg kwam ik er pas achter hoeveel symboliek en verborgen betekenissen Shakespeare in dit stuk heeft gestopt, en hoeveel humor. Voor veel van de grappen en knipogen moest ik eigen varianten verzinnen, want letterlijk vertalen is niet mogelijk; niet alleen taal verandert, maar humor ook. Daarbij moest ik Engels idioom sowieso in goed Nederlands idioom zien om te zetten.

Kortom, het was geen eenvoudige klus, maar wel een bijzonder interessante. Ik had gelukkig veel steun aan een aantal heel goede websites waarin de stukken van Shakespeare ontleed worden, en waar ik de nodige achtergrondinformatie en uitleg vond. Toen ik het manuscript af had, heb ik het laten lezen door een paar Shakespearekenners, om te checken of ik alles wel goed had begrepen. Dat dit boek er is gekomen is trouwens best grappig, want ik heb een ontzettende hekel aan de ‘thou’s’ en de ‘thee’s, en de ‘hathest’ in die Middeleeuwse stukken. Dat ik er toch met enorm veel plezier aan heb gewerkt, komt omdat ik het tegelijkertijd een geweldige uitdaging vond om dan júíst van het verhaal en alle symboliek erin te gaan houden. Dat is meer dan gelukt.

Je bent heel dicht bij de essentie van het oorspronkelijke toneelstuk gebleven en helaas is het nog steeds griezelig actueel. Wat raakte jou het meest aan dit verhaal?

In eerste instantie de trieste uitzichtloosheid van deze schijnbaar onmogelijke liefde, maar toen ik er eenmaal dieper in dook, ook de kracht van Julia; dat ze weet wat ze wil en dat ze weigert zich te laten uithuwelijken. Van de kracht van twee jonge mensen die zich niet in een hoek laten drijven en die koppig hun eigen pad volgen, ook al moeten ze het met de dood bekopen. Dat het nog steeds griezelig actueel is, vind ik schrijnend. Daarom draag ik het boek ook op aan alle jonge mensen over de hele wereld die te maken hebben met ‘verboden’ liefde, in wat voor vorm dan ook.

Was je niet bang dat Shakespearekenners kritiek zouden uiten?

Uiteraard. Ik had met mijn andere hertalingen al gemerkt dat je als schrijver met de nek aangekeken of zelfs beschimpt kunt worden omdat je aan ‘hun’ auteur of lievelingsboek durft te komen. Ik heb dus ook Romeo & Julia bijna op de vierkante millimeter uitgespit en het lijkt me sterk als Shakespearekenners nog iets te piepen kunnen hebben. Althans, niet met betrekking tot de inhoud van het verhaal. Alles wat Shakespeare in het stuk heeft gestopt, zit ook in mijn boek. Of ze de stijl van mijn roman weten te waarderen, is natuurlijk een kwestie van smaak. Maar het mooie van mijn boek is wel dat je geen Shakespearekenner hoeft te zijn om ervan te kunnen genieten.

Je hebt al meer klassiekers vertaald. Welke vond je tot nu toe het mooiste om te doen?

Oei, dat is een vraag waar nauwelijks antwoord op te geven valt. Kees de jongen was de eerste klassieker waar ik me aan waagde omdat ik zo enorm veel van Kees houd, maar het boek niet veel meer gelezen wordt. Dat vond ik zo zonde en ik wilde Kees heel graag met nieuwe generaties delen. Daarna wandelde Rémi mijn hoofd binnen, de hoofdpersoon van Alleen op de wereld, mijn lievelingsboek toen ik een jaar of elf was. Wat een feest en een eer dat ik op zes hertaalde hoofdstukken met open armen bij Gottmer werd binnengehaald! Ik ben zo ongelofelijk trots op dat boek. Maar ik ben niet minder trots op Romeo & Julia, De kleine prins of Oliver Twist (uitgave medio 2020), die elk op hun eigen manier heel bijzonder voor me zijn. Welk boek ik dus het mooist vond om te doen: allemaal, en elk daarvan om een eigen, specifieke reden en om hun eigen, specifieke gevoelswaarde.

73201887_2610285909029084_6436753184550551552_o

Ik vind het echt heel mooi dat je dat doet. Oude schatten hertalen zodat ze niet verloren gaan. Hoe is jouw liefde voor het geschreven woord ontstaan?

Geen flauw idee, haha. Je hoort schrijvers soms zeggen dat ze levendige herinneringen hebben aan de magie van leren schrijven en lezen, maar die herinneringen heb ik niet. Ik heb als kind wel altijd heel graag gelezen én geschreven. Ik las alles wat los en vast zat, en schreef zelf ook schriften vol. Maar ik debuteerde pas op mijn veertigste. Ik heb wel altijd een grote liefde gehad voor taal in het algemeen. Als ik op de middelbare school een woord opzocht in het Engels, was ik ook meteen nieuwsgierig hoe je dat in het Duits of het Frans zei. Voor ik het wist was ik dan allemaal woorden aan het opzoeken en vergat dan welk huiswerk ik ook alweer aan het maken was. Ik heb ook een poosje Frans gestudeerd, maar op alle grammatica die daarbij kwam kijken, ben ik afgehaakt. Voor mij is het daarom wel extra bijzonder dat ik ook boeken uit het Frans heb hertaald. Het bloed kruipt kennelijk toch waar het niet gaan kan. 

Wellicht dat je daarom ook met zoveel passie dit werk doet. Nu zijn er bepaalde auteurs, bijvoorbeeld Tolkien, die een geheel eigen taal verzinnen. Deed jij dat ook? Of zijn het echt de bestaande talen waar je hart sneller van gaat kloppen?

Nee, ik heb nooit een eigen taal verzonnen. Ik ben ook geen liefhebber van fantasy. Hoewel ik In de ban van de ring wel ademloos heb gelezen, maar pas nadat ik de eerste film ervan zag.

Welk verhaal staat nog hoog op je verlanglijstje om te hertalen?

Hoog is een groot woord, want de boeken die ik heel graag wilde hervertellen, heb ik intussen kunnen afvinken, of zijn onlangs al door anderen gedaan en kan ik niet meer doen. Maar het was pas nadat ik Romeo & Julia had afgerond dat Oliver Twist in me opkwam, en nog voordat dat boek uit is, ben ik daar al zo ongelofelijk blij mee en trots op! Ik ben er dus van overtuigd dat er nog verhalen langs zullen komen waar ik in eerste instantie niet aan dacht. Ik heb trouwens wel al een paar titels in mijn hoofd hoor, maar die houd ik nog even onder de pet.

Het boekenpanel van DWDD verkoos Alleen op de wereld als een van hun vier favoriete boeken van die maand. Hoe voelde die erkenning voor jou?

Het voelde eerder als een triomf. Dat had mede te maken met een ervaring die ik een jaar eerder had met mijn hertaling van Kees de jongen, die door een columnist van dat programma werd afgeserveerd terwijl het overduidelijk was dat hij het niet had gelezen. Kennelijk was hij al op voorhand faliekant tegen een dergelijke hertaling. Dat een jaar later in datzelfde programma Alleen op de wereld omhoog werd gehouden, gaf me daardoor een extra kick. Ik vond het echt meesterlijk. Het heeft me ook qua verkoop geen windeieren gelegd; de tweede, derde en vierde druk konden achter elkaar in gang worden gezet. Het kleine kind in mij riep heel hard: ‘Lekker puh!’

Over reacties gesproken: wat is het mooiste compliment dat je tot nu toe hebt gekregen? 

Het mooiste compliment, goeie vraag. Naast de negatieve kritiek die je als schrijver voor je kiezen kunt krijgen, heb ik ook genoeg complimenten gehad; van kinderen, ouders, leerkrachten, recensenten, collega-schrijvers, noem maar op. Maar het indrukwekkendste compliment kwam denk ik toch van prof. dr. Ton Hoenselaars, Shakespearedeskundige en hoogleraar Engelse taal- en letterkunde aan de universiteit van Utrecht. Hij schreef me: “De sappige taal van Romeo & Julia vertalen – ook naar een ander idioom – is verschrikkelijk moeilijk. Maar daar ben je heel goed in geslaagd.” Dat compliment kon ik in mijn spreekwoordelijke zak steken, en dat laat ik daar lekker zitten.

Wat hoop jij in de toekomst nog te bereiken?

Een villa met zwembad. Nee, hoor, grapje.

Als antwoord op deze vraag geef ik eerst een citaat uit Winnie de Poeh, van A. A. Milne:

‘Wat doe jij het allerliefst op de hele wereld, Poeh?’ ‘Het allerliefste,’ zei Poeh en toen moest hij eerst eens even nadenken. Want al was Honing Eten iets vreselijks prettigs, er was toch één ogenblikje, vlak voor je begon, dat nog veel prettiger was, maar hij wist niet hoe dat heette.

Wat zoveel betekent als: heb je je doel eenmaal bereikt, dan blijkt vaak dat de weg ernaartoe, of het verheugen erop, in wezen nog fijner was. Want als je een doel bereikt hebt of als een verlangen is vervuld, ontstaat meestal al vrij snel een nieuw verlangen, en opnieuw, en opnieuw. Verlangens zijn onze motor, zonder verlangens zouden we op onze krent blijven zitten en niets willen of doen.

Zo verheug ik me altijd ongelofelijk op een nieuw boek, maar als ik het dan uiteindelijk in mijn handen heb, hoe blij en trots ik ook ben, voel ik toch dat het verheugen misschien nóg fijner was, en verlang ik alweer naar het volgende boek. Maar eerlijk is eerlijk, ik kijk wel uit naar financiële onafhankelijkheid, dus dat ik naast schrijven en de betaalde werkzaamheden die daaruit voortvloeien, geen andere banen meer hoef te doen. Meer betaalde school- en bibliotheekbezoeken zijn dus zeer welkom, en tegen nationale of internationale bestsellers zeg ik ook geen nee. Een flinke prijs in bijvoorbeeld de Staatsloterij mag ook. Dus kom maar op met die munten, eh, biljetten. Het liefst niet in de verre toekomst, maar in de nabije.

*** Interview by Eva Krap.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Tiny herself volgen? Te leuk! Dat kan HIER

Riejanne las: Drie jaar cel en tbs – Marcella Kleine & Jorge Chito ****1/2

70189660_2480738708683586_2979690572995887104_o

Met dank aan Marcella Kleine voor het recensie-exemplaar.

Auteurs: Jorge Chito & Marcella Kleine

Uitgever: Uitgeverij RS

Aantal pagina’s: 184

Genre: Waargebeurd

Verschijningsdatum: 28 november 2019

Over de auteurs:

Jorge Chito werd geboren in de sloppenwijk in Colombia, waar een politieagent hem moederziel alleen aantrof. Op bijna driejarige leeftijd werd Jorge geadopteerd door een Nederlands gezin. Ondanks al hun liefde kon de adoptiefamilie de leegte in zijn gekwetste kinderziel niet vullen. Zelf kon Jorge de pijn alleen maar bestrijden met een intense boosheid op de wereld en met thrillseeking, waarbij hij niet op het rechte pad bleef. Maar de leegte verdween niet. Pas toen Jorge vanwege een ernstig delict veroordeeld werd tot drie jaar cel en tbs, keerde zijn leven dankzij de behandeling ten goede. Tegenwoordig is Jorge hbo-geschoold en werkzaam als ervaringsdeskundige hulpverlener in de Forensische Psychiatrische Kliniek, waar hij zelf behandeld werd.

Marcella Kleine-de Peuter werkt als cliëntvertrouwenspersoon voor mensen die met een tbs- of andere maatregel ter behandeling zijn opgenomen. Daarnaast schreef ze zelf een aantal levensverhalen, psychologische thrillers en spannende romans, waaronder In het verborgene, Binnenwereld, Vilein, Souvenir, Schemergebied, Schijnvertoning en De voltooiing

( http://www.marcellakleine.nl )

Achterflap:

Als de dertienjarige Jorge na een schooldag liftend naar huis gaat en bij een onbekende man in de auto stapt, kan hij niet vermoeden dat die gebeurtenis het verdere verloop van zijn leven zal bepalen. Zijn onhandelbare gedrag wordt van kwaad tot erger en hij belandt in de jeugdopvang en in gesloten internaten. Zodra Jorge de leeftijd van achttien bereikt, neemt hij zijn intrek in een daklozenpension in Rotterdam en begint een nieuw avontuur vol seks, drank en drugs. Als een stapavond met vrienden een dramatische afloop heeft, bereikt zijn leven een zwaar dieptepunt.

Mijn mening:

Soms pak je een boek op waarvan je al heel snel weet dat je dit boek nooit meer zult vergeten. Drie jaar cel en tbs is zo’n boek. Het boek begint met de omstandigheden waarin de kleine Jorge gevonden wordt en dat is gelijk het moment waarop ik Jorge in mijn hart sloot. Op driejarige leeftijd werd hij geadopteerd, maar wat een schade had hij toen al opgelopen. Het verhaal geeft duidelijk weer wat het met je doet als je achtergelaten wordt door de persoon die je het meest zou moeten vertrouwen. 

Wat me enorm raakt is hoe eenzaam Jorge is doordat hij niet kan delen wat er in hem omgaat. De overlevingsmechanismen die hij daardoor ontwikkelt zijn zo volstrekt logisch, maar maken ook dat hij steeds meer van zichzelf vervreemd. Hoe eenzaam is eenzaam als je nergens echt jezelf kunt zijn? Ondanks dat het verhaal me te pakken heeft vind ik dat er vooral in het begin veel herhaald wordt. Dat haalde voor mij even de vaart uit het boek, maar hield me absoluut niet tegen om verder te willen lezen. 

We volgen Jorge tijdens zijn puberteit en als jong adolescent en er zijn echt momenten waarop ik mezelf betrap dat ik zijn ogen wil openen, hem duidelijk wil maken dat hij eerlijk mag zijn. Er is zelfs een moment waarop ik breeduit zit te lachen om een kwajongensstreek die hij op school uithaalt. Niet gepast, maar zo mijn humor! En dan maakt mijn hart een sprongetje omdat hij een aantal vrienden ontmoet die -wat later blijkt- vrienden voor het leven zijn. Vrienden die zich niet af laten schrikken door zijn houding, maar bereid zijn om daar doorheen te kijken. 

Jorge gaat van huis naar huis, maar is nergens echt thuis. Dan is daar dat fatale moment. Het delict wat zijn leven op alle fronten verandert. Een delict waar jij en ik bijna dagelijks in de krant over lezen en dan zo ons oordeel klaar hebben. Nu beleven we het via de andere kant, namelijk met achtergrondinformatie van de dader en dat maakt dat je er genuanceerder naar kijkt, dingen snapt. Wat niet betekent dat ik het goedkeur, maar het begrip is er zeker. Er was een voorval tijdens het verhoor waarin ik kippenvel had en echt met Jorge te doen had. 

Een lange tijd in detentie begint. Een tijd waarin hij volkomen op zichzelf is aangewezen, niet beseffend dat hij zelf een groot aandeel in het herstel heeft. Mooi hoe Jorge ons meeneemt in het dagelijkse leven van de Forensische Psychiatrische Kliniek en ons deelgenoot maakt van de therapieën die hij ondergaat. Dit schetst een heel reëel beeld. Het is zo ontzettend mooi om te lezen hoe Jorge zichzelf langzaam blootgeeft en tot zelfreflectie komt. Wat een persoonlijke groei maakt hij door en ik kan dan ook niets anders dan een diepe buiging voor hem maken. 

Dan komt het moment dat hij de kliniek mag verlaten en alles in me schreeuwt dat ik hoop dat hij het gaat redden. De overgang van jaren ‘veilig binnen’ zitten naar een leven ‘buiten’ is enorm. Alles is veranderd, maar Jorge is ook veranderd. Hij knokt en knokt en wat ben ik trots op de manier waarop hij het aanpakt. Op het moment dat ik lees dat hij zijn hbo-diploma haalt stromen de tranen me over de wangen, gewoon omdat ik het hem zo gun.

Dank je wel Jorge voor een inkijkje in jouw leven, dat we getuige mogen zijn van jouw persoonlijke groei, waarin je jezelf absoluut niet spaart. Je bent -mede door jouw eigen verhaal- een enorme aanwinst voor de hulpverlening. Ik wens je alle goeds!

Dank je wel Marcella voor een boek dat nodig is. De verhalen waarin een tbs-er recidiveert horen we vaak en die blijven hangen. De succesverhalen blijven voor het grote publiek verborgen en daar heb jij nu verandering in gebracht. Wat mij betreft is dit een boek wat iedereen moet lezen, omdat het ogen opent, en ons leert dat er veel meer schuilgaat achter een simpele berichtgeving in de krant. 

4.5 stralende sterren.

Riejanne Zwiers.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Duorecensie Karin & Corina: Nachtschaduw – Wendy Walker ****

Nachtschaduw

Met dank aan Uitgeverij De Fontein voor de recensie-exemplaren.

Auteur: Wendy Walker

Oorspronkelijke titel: The Night Before

Vertaling: Anna Livestro

Aantal pagina’s: 320

Genre: Literaire Thriller / NUR 305

Verschijningsdatum: 5 november 2019

Over de auteur:

Wendy Walker is familierechtadvocaat. Haar werk wordt inmiddels in vele landen vertaald en krijgt lovende kritieken van pers, publiek en collega-auteurs.

( www.uitgeverijdefontein.nl )

Achterflap:

Rosie en Laura, twee zussen die van elkaar verschillen als dag en nacht. De een heeft het perfecte gezinsleven, de ander probeert uit alle macht los te komen van een getroebleerd verleden en bezoekt regelmatig haar psychiater.

Wanneer Laura niet terugkeert van een blind date, is Rosie gealarmeerd. Wanneer zij op zoek gaat naar haar zus, stuit zij op een reeks geheimen uit Laura’s verleden die nu aan de oppervlakte komen en die het ergste doen vrezen.

Meningen:

Karin:

Ben je toe aan een sterke thriller zonder echte gruwel maar met ij-zer-sterke personages en een uitstekend plot? Pak dan Nachtschaduw op want dan wordt deze wens helemaal vervuld.

Corina:

Wauw wat een mooie psychologische thriller. Wat een onder de huid kruip verhaal is dit. Je wordt het verhaal ingezogen door Rosie en Laura en nergens stoort de wisseling van personage. En die terugblikken….. heerlijk. Want wat heeft het allemaal met elkaar te maken? Wat is er gebeurd in het verleden? En wat heeft dat te maken met de gebeurtenissen in het heden? Wat is er gebeurd met Laura?

Karin:

Vanuit Rosie en Laura wordt het verhaal via heden en verleden neergezet en ow ow ow, de opbouw van spanning wordt subliem uitgevoerd. Naast een fantastisch uitdiepen en neerzetten van de karakters is op de zijlijn het draadje ‘sessies van Laura bij de psych’ ontzettend aandachtpakkend en nieuwsgierig makend. Prachtige insteek en ondertussen komen de tijdlijnen van Rosie en Laura steeds dichter bij elkaar. Laura weet me flink bezig te houden. Haar verdwijning, haar jeugd en haar zoektocht naar zichzelf en dan  die innerlijke dialogen ook! Ze zet me zó aan het twijfelen steeds wie ze echt is, en man wat hou ik daar van. Doet niks af aan de overige personages als Rosie, Gabe en een Joe. Ieder zijn rol en het is een leesfeest hoe het in elkaar vloeit, past, en overloopt.
De schrijfstijl is hierbij beeldend, kundig en maakt het lezen extra gaaf.

Corina:

Je leert Laura, maar Rosie ook zeker goed kennen en je voelt met ze mee in al hun struggles, maar toch vraag je je af… zitten jullie echt zo in elkaar? Joe en Gabe zijn ook mooie personages en stoppen vele vragen in je hoofd die heel langzaam beantwoord worden en alles op het juiste moment.

Karin:

De grote hamvraag blijft hoe het werkelijk in elkaar steekt en hoe de personages werkelijk in elkaar steken. De weg richting de antwoorden had van mij zo over de helft van het verhaal iets korter gemogen, maar de plottwists maken dan vervolgens weer een boel goed. Echt lekker dat je compleet verkeerd zit en dat het geheel gewoon kloppend en knap afgerond wordt. Wat een zalige psychologische thriller en ik ben nu echt wel gretig om meer werk van Walker op te pakken!

Corina:

Als het plot daar is en alle vragen beantwoord worden denk je alleen maar: ooooooooow dus dat zit zo en hoezo zag ik dat niet? Echt een super intelligente twist en echt één van de gaafste psychologische thrillers van afgelopen maanden.

Conclusies:

Karin:

Op alle fronten vier stralende sterren voor Nachtschaduw.

Corina:

Overall vier sterren.

Karin Meinen & Corina Nieuwenhuis.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Column Marieke Simons – Aangespoelde verhalen

Onder de vuurtoren - Marrieke Simons

Onder de vuurtoren – Marieke Simons

Goede voorbereiding is het halve werk. Dus nog voordat ik op de boot naar Ameland zat, was ik al bezig met mijn eerste zin en wie mijn hoofdpersoon zou worden. Wat werd het thema, maar vooral hoe ging ik dat vormgeven in een kort verhaal? Want tot het moment dat ik aankwam in de haven van Nes, bestonden mijn verhalen uit ruim twintig keer het aantal woorden dat ik ging schrijven voor het verhaal in deze bundel. Reden voor paniek.

Gelukkig was daar Marelle met duidelijke workshops over het schrijven van een kort verhaal en 14 andere schrijvers waarmee ik kon sparren; 14 vreemden die door 1 gezamenlijke passie, namelijk die van het schrijven, een grote familie werden. Ik vulde mijn hoofd met de benodigde informatie uit de workshops, fietste het hele eiland over en klom de vuurtoren in voor de benodigde research. Maar om Ameland over te fietsen moet je een aardig lange adem hebben. Gelukkig had ik een fietsbuddy mee, die het net als ik toch best ver fietsen vond. Uiteraard heen en terug tegen de wind in. Maar wat een rust vind je onderweg op het eiland en wat hadden we een geluk met het weer. We hoefden alleen naar de vuurtoren te fietsen, die we uiteindelijk een half uur lang bekeken hebben voordat deze ook echt dichterbij kwam. Ik had het allemaal voor ogen: een hoofdpersoon, een geschikte locatie en een geweldig verhaal. Bergen met informatie die geduldig aan het wachten waren op het moment waarop alles één werd in een kort verhaal. Dat moment was terug in het gezamenlijke huisje in Buren waar ik achter mijn laptop kon kruipen en ging schrijven. Toch? Niet dus.

Mijn pagina bleef heel lang wit. Die eerste stap, die eerste zin wilde niet komen. Sterker nog: mijn hoofdpersoon weigerde uit haar schaduw te stappen en zich voorstellen. De hele week bleef ze voor mij het naamloze meisje waar met geen mogelijkheid een dekseltje op wilde passen. De schitterende omgeving, de tocht omhoog langs de trappen van de vuurtoren, het deinen van de wind, mijn gesloten ogen; dit alles was onderdeel van een verhaal dat sneuvelde nog voordat het begonnen was. Los duinzand in mijn eigen handen, omdat ik de controle niet los kon laten. Ik probeerde het niet, zette geen eerste stap en werd belemmerd door het onaangekondigde onderwerp van mijn eigen verhaal. En daar wilde ik gebruik van maken. In mijn hoofd werd het namelijk geen volmaakt geheel. Ik ging volledig voorbij aan mijn eerste versie. Terwijl schrijven schrappen is, maar ook herschrijven, het opnieuw proberen en er soms maar gewoon voor gaan. Zonder eerste woord geen zin en geen verhaal. Zonder een eerste noot geen melodie en geen lied.

Net als Laurie, de hoofdpersoon in mijn korte verhaal, kan ik mijzelf ook enorm in de weg staan. Soms verlang ik naar die spreekwoordelijk schop onder mijn reet. Stoppen met denken, starten met doen. Het zinnetje dat ik regelmatig naar de hoofden van mijn kinderen slinger, zorgde ineens voor de inspiratie die ik nodig had. Van proberen ga je leren. Want als je niets probeert te vermenigvuldigen blijft het niets. Dus langzaamaan kwamen de woorden op papier, de weg onbekend, de twist nog niet aanwezig. Een leerproces dat ik samen met mijn hoofdpersonage mocht doormaken, resulteerde in het korte verhaal: onder de vuurtoren. Laurie en ik leerden tegelijkertijd dat het niet perfect hoeft te zijn om prachtig te zijn. En dat is gebeurd. Samen met 14 andere schrijvers hebben wij met onze passie iets prachtigs geleverd, dichter bij perfectie kunnen we niet komen.

*** Meer info over Marieke en deze heule toffe bundel? Klik dan even HIER

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Aangespoelde verhalen volgen? Doen, echt zo gaaf! En dat kan HIER

Samen wachten op, om te recenseren…

Ooooow mensen wat een pareltjes liggen er weer op de stapel van teampie Samenlezenisleuker. Daar word je toch helemaal blij van? Dus lees met ons mee en wie weet kan jij ook je stapel weer aanvullen (nadat je naar de boekwinkel bent gerend).

**Op 12 november verscheen bij HarperCollins Holland de nieuwste van Daniel Silva in de Gabriel Allon – serie namelijk Het nieuwe meisje. De achterflap trok aan dus hij is onderweg naar onze Sandra die al onder de brievenbus kampeert.

**Op 14 november verscheen bij Loft Books het ebook Hotel van sneeuw van Noortje Brink. Voor de liefhebbers van Vermeer en van Rijn stond er in de mail dus we zijn benieuwd. Hij is de mailbox al in gevlogen dus stay tuned!

**Op 28 november verschijnt bij Uitgeverij RS het nieuwste boek van Marcella Kleine. Ze schreef samen met Jorge Chito het waargebeurde Drie jaar cel en tbs. Onze Riejanne sprak dit meteen aan en is al begonnen met lezen whoop.

Over Het nieuwe meisje:

Niemand weet wie ze is: het mooie meisje dat elke dag op een exclusieve privéschool in Zwitserland wordt afgezet door een zwaarbeveiligde autocolonne, alsof ze een staatshoofd is. Ze zou de dochter zijn van een rijke internationale businessman. Maar dat is ze niet, haar vader is de verafschuwde kroonprins van Saoedi-Arabië. Hij staat onder vuur voor zijn rol in de moord op een dissidente journalist. Als zijn dochter gewelddadig wordt ontvoerd, gaat hij naar de enige man die hij vertrouwt.

Gabriel Allon, de legendarische meesterspion, bijt zich vast in de zaak en komt terecht in een dodelijke en geheime oorlog met een oude vijand die de toekomst zal bepalen van het Midden-Oosten – en misschien wel de hele wereld…

Over Hotel van sneeuw:

Stella en Joost hebben een moeilijk jaar achter de rug. De verbouwing van hun woning sleept zich maar voort, waardoor ze nu tussen het puin moeten wonen, en Stella heeft een miskraam gehad. Heel pijnlijk, want de babykamer was al ingericht.
Tot overmaat van ramp vermoedt Stella dat Joost vreemdgaat. Na een vreselijke kerst dreigt het ook een afschuwelijke jaarwisseling te worden. Een paar nachtjes weg in Drenthe moet hen nader tot elkaar brengen. Maar wanneer Stella en Joost bij het hotel aankomen, blijkt dat er iets vreemds aan de hand is…

Over Drie jaar cel en tbs:

Als de dertienjarige Jorge na een schooldag liftend naar huis gaat en bij een onbekende man in de auto stapt, kan hij niet vermoeden dat die gebeurtenis het verdere verloop van zijn leven zal bepalen. Zijn onhandelbare gedrag wordt van kwaad tot erger en hij belandt in de jeugdopvang en in gesloten internaten. Zodra Jorge de leeftijd van achttien bereikt, neemt hij zijn intrek in een daklozenpension in Rotterdam en begint een nieuw avontuur vol seks, drank en drugs. Als een stapavond met vrienden een dramatische afloop heeft, bereikt zijn leven een zwaar dieptepunt.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Corina las: Onderweg naar jou – Elizabeth van Driel ****

Met dank aan Elizabeth van Driel voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Elizabeth van Driel

Uitgeverij: Bintang Publishers

Aantal pagina’s: 179

Genre: Roman / NUR 300

Verschijningsdatum: juli 2019

Over de auteur:

Elizabeth is moeder van twee prachtige kinderen. Naast opvoeden en werken ruimte en rust vinden voor het schrijven van een boek kostte jaren. ‘In de loop van de tijd kreeg het verhaal steeds meer vorm,’ stelt Van Driel, die vele reizen naar het paradijselijke Bali maakte.

(Bron: www.sterrenkijker.eu )

De achterflap:

Onderweg naar jou geschreven door Elizabeth van Driel (Brielle 1963), is het verhaal over het leven van Kim die opgroeit in een doorsnee gezin in het achterland van Rotterdam.Voor Kim staat vast: zij zal ooit moeder worden. Maar hoe moet het verder als je maar niet de man van je dromen tegen het lijf loopt, die de vader van je kinderen zou kunnen worden, maar in een verre van alledaagse relatie belandt…? Is dat voor Kim reden het najagen van haar diepste verlangen op te geven?

Door de ogen van Kim zien we hoe de familieleden omgaan met de eigenzinnige keuzes die zij maakt. Onverwachte ontmoetingen en verrassende wendingen bepalen haar bestaan. Kim wordt gedreven door een nieuwsgierigheid die haar van buitenstaander tot betrokkene maakt. Al zijn de gevolgen ervan ongewis, kleur bekennen blijkt onvermijdelijk.

Onderweg naar jou vertelt over een door liefde voor het leven gedreven zoektocht die leidt van de Zuid-Hollandse eilanden, langs Rotterdam naar Bali. Het is een pleidooi om met open vizier in de wereld te staan. Lees hoe het pad van Kim ontstond door erop te lopen.

Mening:

Wat een heerlijk verhaal! Je waant je terug in de jaren ’80 of ’90, daar kom ik niet helemaal uit, maar het voelt vertrouwd. De schrijfstijl is ongecompliceerd, maar niet te makkelijk. Het begin is even wennen qua tijdspanne, want je gaat van de ene tijd, naar het verleden en dan nog weer verder terug in het verleden en daar blijf je dan ook. Het past wel heel mooi bij het verhaal uiteindelijk.

Je voelt het hele verhaal door mee met Kim en haar zoektocht om haar grootste wens in vervulling te laten gaan, terwijl ze ook graag iedereen tevreden wil houden en “normaal” wil zijn, maar ja, wat is normaal?

Celine blijft na een duidelijke introductie een beetje op de achtergrond en dat is aan de ene kant jammer, maar aan de andere kant, dit is het verhaal van Kim en dat is echt heel mooi. Toch voel je ook wel met haar mee, zij heeft beslissingen genomen in een tijd waar dat allemaal niet zo normaal was en de gevolgen daarvan (ook voor Kim) zijn duidelijk en mooi beschreven.

Het belangrijkste uit het hele verhaal is uiteindelijk de liefde die je voelt door alle hoofdstukken heen. Echt prachtig.

Overall vier sterren.

Corina Nieuwenhuis.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Samenlezenisleuker Leesclub: Kamer 305 van Yvonne Franssen – Duorecensie Margareth en Sissy!

leesclub Kamer 305

Met dank aan Futuro Uitgevers voor de recensie-exemplaren.

Auteur: Yvonne Franssen

Uitgever: Futuro Uitgevers

Aantal pagina’s: 222

Genre: Literaire Thriller

Verschijningsdatum: september 2019

Over de auteur:

Yvonne Franssen heeft een grote liefde voor taal. Al sinds ze kan lezen, schrijft ze korte verhalen en versjes. Ze schreef jarenlang maandelijks een column voor een website en wist bij schrijfwedstrijden met haar verhalen diverse prijzen en publicaties in de wacht te slepen.

In 2011 verscheen haar eerste thriller Talio, een jaar later gevolgd door De genius. In 2013 schreef ze ter gelegenheid van de Limburgse Avond van het Spannende Boek de minithriller Mysterie aan de Maas. In 2017 maakte Yvonne met de versjesbundel #omazegt een uitstapje buiten het thrillergenre, waarin ze in 2018 terugkeerde met haar vierde thriller Schaduwen. Hiermee stond ze langdurig in de top-100 met ‘populairste auteurs’ bij Hebban (zelfs twee dagen op nummer 1). In de literaire thriller Kamer 305 raken de levens van Kim en Eva met elkaar verstrengeld tijdens hun huiveringwekkende zoektocht naar het motief achter enkele mysterieuze moorden.

(Bron: www.futurouitgevers.nl)

Achterflap:

Kim is ongelukkig getrouwd met Simon en heeft al ruim een jaar een buitenechtelijke relatie met Martijn. Eva werkt als verpleegkundige in een ziekenhuis. Ze wordt regelmatig geplaagd door traumatische herinneringen uit haar jeugd.
Kim en Eva kennen elkaar niet, maar als Kim op een dag een dode vrouw aantreft in de hotelkamer waar ze met haar minnaar heeft afgesproken, raken hun levens ongewild met elkaar verstrengeld.

Wie is de dode vrouw in de hotelkamer? Waarom is ze vermoord? Welke rol speelt Kims minnaar in het verhaal en op welke manier is hij met Eva verbonden? Los van elkaar proberen Eva en Kim de waarheid te achterhalen en dat heeft voor beiden verstrekkende gevolgen.

Meningen:

Margareth:

Kamer 305, in eerste instantie neem je aan dat alles zich misschien in kamer 305 zal afspelen, maar dit is niet zo, net als gaandeweg het boek, je een aantal keer denkt te weten hoe het zal gaan of zal gaan aflopen.

Sissy:

Ik moest er eerst even inkomen omdat er verschillende personages waren, maar wat een prachtig en spannend verhaal is het.

Margareth:

Kortom een spannend boek,  met verschillende verhaallijnen,  die op een mooie en onverwachte manier samenkomen.

Sissy:

Ik vind het een echte pageturner en nadat ik eenmaal in het verhaal zat bleef het boek echt in mijn hoofd hangen waardoor je echt wel verder moet lezen.

Margareth:

Heerlijk boek die spannend blijft tot het laatst aan toe.
Verder leest het boek lekker makkelijk en snel weg, korte hoofdstukken vanuit verschillende personen geschreven.

Sissy:

Na het uitlezen hoopte ik dat er nog een vervolg zou komen. Helaas begreep ik van Yvonne Franssen dat dit niet in de planning zit, maar stiekem blijf ik het wel hopen.

Margareth:

Een aanrader dus 😊👍📚
Vier sterren.

Sissy:

Dit was mijn eerste boek van deze schrijfster, maar ga zeker meer van haar lezen.!
Vier sterren.

*** Maakt unaniem vier stralende sterren voor Kamer 305.

Margareth Bregman en Sissy Hilferink.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂