Samen wachten op, om te recenseren….

Pomtiedommmmm en ja hoorrrr het is weer zo ver, we krijgen alweer nieuwe boeken op de recensiestapel en oi oi oi wat een mooierds! Dus lees met ons mee en wie weet groeit jouw lijstje ook weer een heel klein beetje……

**Op 16 oktober verscheen de vijfentwintigste (ja je leest het goed) van Loes den Hollander namelijk Toen ik dood was bij De Crime Compagnie En nu is onze Karin echt wel een heul grrot fan van deze auteur dus hoe gaaf dat deze bij haar op de stapel terecht kwam? (Geloof ons, heel gaaf!)

**28 oktober verscheen bij Loft Books de thriller Bezeten van Sander Blom. Onze Sandra leek het wel wat dus hij staat nu bij haar op de ereader en de recensie zal dus spoedig volgen whoopwhoop.

**Op 16 november was de presentatie van de verhalenbundel Zoeter dan Wraak. Uitgegeven door Godijn Publishing en wat wil nu het geval we loveee verhalenbundels dus wat heerlijk dit. Ennnnn Ka & Co gingen ook nog even samen uit om de presentatie bij te wonen, later meer hierover. Yeehaaaa stay tuned!

Over Toen ik dood was:

Maryan Brandhorst is verbijsterd als haar man Floris na tien jaar huwelijk wil scheiden. ‘Liefde komt, liefde gaat. That’s life,’ is zijn simpele verklaring. Maar algauw komt Maryan erachter dat hij haar verlaten heeft voor een andere vrouw. Ook Thaïs Brederode ontdekt dat zij bedrogen is. Als beide mannen spoorloos verdwijnen wordt pas duidelijk dat zij een compleet dubbelleven hebben geleid.

Over Bezeten:

Op een verlaten akker in Groningen wordt het lichaam van een veertienjarig meisje aangetroffen. Ze is vermoord. Rechercheur Daniël Huizinga hoopt dat hij de leiding over de zaak krijgt, maar de chef besluit anders. Irene wordt speciaal vanuit Rotterdam hiervoor aangetrokken, en Daniël moet tandenknarsend toekijken terwijl zij de nieuwe teamleider wordt. Wanneer er opnieuw een slachtoffer valt besluit Daniel op eigen houtje onderzoek te gaan doen, want de raadselachtige aanwijzingen die op de lichamen zijn aangebracht brengen het onderzoeksteam nauwelijks verder. In zijn zoektocht naar de waarheid brengt Daniël zichzelf steeds meer in gevaar…

Over Zoeter dan wraak:

Een lijk in een moeras, een onverwacht overlijden in een chique villa, onverklaarbare doden. Ongelukkige omstandigheden of kwade opzet? Hoe sluw moet je zijn? Vergelding, liefde en moord spelen de hoofdrol in tien zinderende verhalen. 

Motief voor deze bloedstollende bundel: het goede doel. De opbrengst van de bundel Zoeter dan wraak is bestemd voor Diabetesvereniging Nederland DVN. Diabetes wordt ook wel suikerziekte genoemd en is een chronische stofwisselingsziekte waarbij er te veel suiker in het bloed zit. Iedereen kan diabetes krijgen met lichamelijke complicaties tot gevolg. Op dit moment hebben ruim een miljoen Nederlanders diabetes; daar komen wekelijks ongeveer twaalfhonderd mensen bij. Voorlichting en ondersteuning zijn daarom van het grootste belang.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Samenlezenisleuker Leesclub: Kamer 305 van Yvonne Franssen – Duorecensie Anja en Marije!

leesclub Kamer 305

Met dank aan Futuro Uitgevers voor de recensie-exemplaren.

Auteur: Yvonne Franssen

Uitgever: Futuro Uitgevers

Aantal pagina’s: 222

Genre: Literaire Thriller

Verschijningsdatum: september 2019

Over de auteur:

Yvonne Franssen heeft een grote liefde voor taal. Al sinds ze kan lezen, schrijft ze korte verhalen en versjes. Ze schreef jarenlang maandelijks een column voor een website en wist bij schrijfwedstrijden met haar verhalen diverse prijzen en publicaties in de wacht te slepen.

In 2011 verscheen haar eerste thriller Talio, een jaar later gevolgd door De genius. In 2013 schreef ze ter gelegenheid van de Limburgse Avond van het Spannende Boek de minithriller Mysterie aan de Maas. In 2017 maakte Yvonne met de versjesbundel #omazegt een uitstapje buiten het thrillergenre, waarin ze in 2018 terugkeerde met haar vierde thriller Schaduwen. Hiermee stond ze langdurig in de top-100 met ‘populairste auteurs’ bij Hebban (zelfs twee dagen op nummer 1). In de literaire thriller Kamer 305 raken de levens van Kim en Eva met elkaar verstrengeld tijdens hun huiveringwekkende zoektocht naar het motief achter enkele mysterieuze moorden.

(Bron: www.futurouitgevers.nl)

Achterflap:

Kim is ongelukkig getrouwd met Simon en heeft al ruim een jaar een buitenechtelijke relatie met Martijn. Eva werkt als verpleegkundige in een ziekenhuis. Ze wordt regelmatig geplaagd door traumatische herinneringen uit haar jeugd.
Kim en Eva kennen elkaar niet, maar als Kim op een dag een dode vrouw aantreft in de hotelkamer waar ze met haar minnaar heeft afgesproken, raken hun levens ongewild met elkaar verstrengeld.

Wie is de dode vrouw in de hotelkamer? Waarom is ze vermoord? Welke rol speelt Kims minnaar in het verhaal en op welke manier is hij met Eva verbonden? Los van elkaar proberen Eva en Kim de waarheid te achterhalen en dat heeft voor beiden verstrekkende gevolgen.

Meningen:

Anja:

Deze thriller is één van de beste thrillers die ik in 2019 gelezen heb. Het verhaal zit fantastisch goed in elkaar.

Marije:

Het idee voor de cover had de schrijfster in haar hoofd. Senti Media heeft het uiteindelijk ontworpen. We zien een verlaten parkeerplaats. Verlichting van een aantal straatlantaarns. In de achtergrond het silhouette van een hotel. Zou daar Kamer 305 zijn?

Anja:

Yvonne Franssen heeft een hele goede stijl die ik wel kan waarderen. Daarnaast is het plot van Kamer 305, voor mij althans, onvoorspelbaar. Je hebt geen idee hoe het zit maar je wordt vanaf het begin op het verkeerde been gezet. Je staat er versteld van hoe alles plotseling duidelijk wordt en het einde is gewoonweg geniaal.

Marije:

Kamer 305 gaat over Kim, Martijn, Eva, hun familie, vrienden en collega’s. Wanneer Kim de hotelkamer binnenstapt waar ze met haar minnaar Martijn heeft afgesproken, ligt er een dode vrouw op het bed. Wie is zij? Waarom is zij in ‘hun’ kamer? En wat nu? Eva worstelt nog altijd met haar verleden en dan wordt haar vader vermoord in Singapore. Martijn is al een tijd ongelukkig in zijn huwelijk met Judith. Dan verdwijnt zij plotseling. Dit is het begin van een reeks dramatische gebeurtenissen die de levens van alle hoofdpersonen in een stroomversnelling brengt. Hoe past iedereen in het verhaal?

Anja:

Het was in het begin wel wennen aan de verschillende personen en hoe deze ten opzichte van elkaar stonden. Maar eens je het door hebt dan vlieg je door het boek. De korte hoofdstukken zijn geschreven vanuit verschillende personen waardoor ik het wel gemakkelijk vond om in het verhaal te blijven .

Marije:

Meer en meer kruimeltjes worden ons toegeworpen via de hoofdstukken die door Kim, Martijn, Eva én de dader verteld worden. De lezer moet goed opletten welke datum en naam boven het hoofdstuk staan vanwege de tijdsprongen en perspectiefwisselingen. Het is heel mooi om te lezen hoe mensen dingen die gebeuren vanuit hun eigen referentiekader beleven. Iets wat de één doet of zegt, kan door een ander geheel anders opgevat worden en (onnodige) acties uitlokken.

Conclusie:

Anja:

Er zit een spanning in het verhaal die ik niet zo goed kan beschrijven. De personages zijn stuk voor stuk interessant op hun manier. Hou je van thrillers dan is dit boek wel iets voor u.

Vijf sterren.

Marije:

De schrijfster weet precies hoe ze de lezer moet boeien. Mensen met hun goede en slechte eigenschappen, onzekerheden en twijfels, vreugde, verdriet en boosheid. Ze legt haar vinger precies op de zere plek. Af en toe komen er prachtige zinnen voorbij: “Want is het wel de affaire die niet in mijn leven past? Of is het mijn huwelijk?” en “Mijn wereld bestaat alleen nog maar uit mijn eigen gedachten. Daarbuiten besta ik niet.” Vanaf de eerste pagina word je meegezogen in het verhaal en wil je nog maar één ding: verder lezen. Misschien denk je te weten hoe het zit, maar aan het eind gooit Yvonne nog even haar laatste troefkaart op tafel. Deze laatste twist laat alle radertjes in elkaar grijpen en zorgt dat de cirkel rond is. Dit zal de lezer achterlaten met een verbijsterd, maar zeker ook met een voldaan gevoel.

Vijf sterren.

Maakt een fantastische en unanieme vijf sterren voor Kamer 305!

Anja de Vis en Marije Ronteltap.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

*SuperSerieWinactie* Win Bloedband en Het 5de Zegel!

Whooooop en daar zijn we dan weer……….. want met dank aan  De Crime Compagnie en Kok Boekencentrum mogen wij twee heerlijke boeken gaan verloten. Nou daar worden we toch weer helemaal happy van met zijn allen?

Dus wil jij het derde en laatste deel in de serie Cirkel van het kwaad – Bloedband van Linda Jansma winnen en dan ook nog eens in combinatie met Het 5e zegel van Ted Dekker,het spannende vervolg op Nummer 49? Natuurlijk wil je dat 😋 Dus  doe even die wel beroemde *oplet-modus* aan en wie weet heb jij mazzel! 📚🍾🍾📚

1: Wees of word lid van onze gezellige Facebookgroep via dit linkje:

Samenlezenisleuker De Groep

2: Laat een (lollig) berichtje achter onder dit bericht in onze groep of op de openbare pagina zodat we weten dat je meedoet. Onze pagina gemist? Like en volg ons dan even via dit linkje.

3: Deel dit bericht openbaar via de openbare pagina op je eigen tijdlijn. Geen moetje maar als je ons daarbij tagt vinden we dat erg leuk…

Nou dat was het alweerr….. Op maandag 25 november zullen wij de gelukkige winnaar bekend maken, dus hou ons in de gaten! 🎉🎉🎉

Over Bloedband:

KOMT JULES ER EINDELIJK ACHTER WAT ER MET HAAR FAMILIE IS GEBEURD?

Officier van justitie Jules Declerck krijgt op haar werk te maken met de dood van de vijftienjarige Amber, die ogenschijnlijk het slachtoffer werd van grooming. Jules heeft al snel het vermoeden dat er iets heel anders speelt. Als haar ex – misdaadjournalist Harry Simones – anonieme tips over de zaak ontvangt, raken ze beiden verstrikt in de duistere plannen van Elijah Schillinger. Wat weet de charismatische sekteleider eigenlijk over Jules’ verleden? En wat weet hij over de verdwijning van Jules’ moeder?

Over Het 5e zegel:

Het vijfde zegel van Ted Dekker is het afsluitende deel in het tweeluik ‘Zegels van waarheid’, en is minstens zo spannend als het eerste deel Nummer 49. Fans van Dekkers eerdere serie ‘De cirkel’ kun hun hart ophalen.

In Nummer 49 heeft Rachelle drie van de vijf Zegels van Waarheid gevonden en haar woonplaats Eden bevrijd. Nu is het de beurt aan de rest van de wereld. Ze gaat op zoek naar het Vierde en Vijfde Zegel voordat het rijk van de Mystici wordt vernietigd. De Mystici zeggen dat er geen verdediging mogelijk is tegen het Vijfde Zegel, maar Rachelles zoektocht om de mensheid te redden gaat voor. De klok tikt; het einde nadert.

Samen praten met: Antoinette Kalkman!

72405577_3039403656086377_8900410819980820480_n

Alweer even geleden lazen wij voor een triple-recensie het meer dan mooie Bonuszoon van Antoinette Kalkman.En echt we hebben er zo van genoten met zijn drieën. Recensie gemist? Klik dan even het linkje en lees alsnog met ons mee:

Triple-recensie: Karin, Corina & Riejanne: Bonuszoon – Antoinette Kalkman ****

En je snapt het al dan willen we natuurlijk graag meer weten over de auteur en over allemaal andere dingen😁  Dus lees gezellig met ons mee!

Het interview:

1: Bonuszoon is je debuut thriller, ondanks dat je al heel lang schrijft. Wat gaf de doorslag om Bonuszoon te schrijven?

Het verhaal Bonuszoon is ontstaan zo’n zes/zeven jaar geleden toen Marten en ik ons huidige huis kochten. Marten is inmiddels mijn man, maar kende ik destijds pas vier maanden. We liepen in het natuurgebied Plantage Willem III en zagen ineens dit huis. Het lag schitterend maar er was heel veel aan mis. Eigenlijk was het een verwaarloosde bouwval. Al schurend, schilderend en klussend is toen het verhaal in me op gekomen. Zeker toen ik hoorde dat de vorige bewoners naast ons huis een grafkelder hebben gehad en we de eerste jaren elke nacht tussen 04.00 en 05.00 uur vreemde geluiden hoorden op zolder. We weten nog steeds niet waar die geluiden vandaan komen, maar we zeggen tegenwoordig dat dit van ons huisspook komt. We noemen haar Johanna. Overigens komen de grafkelder en Johanna niet meer voor in Bonuszoon, maar ze hebben wel als inspiratie gediend voor de eerste versie van het verhaal.

2: Je vertelt het verhaal vanuit twee personages en twee tijden, was dit een vooraf bedacht plan of kwam dit al schrijvend?

Die opzet is vrij snel ontstaan. Ik heb eerst nog gedacht om een derde stem te laten horen, maar daar heb ik uiteindelijk toch niet voor gekozen omdat ik vond dat dit het krachtenspel tussen de hoofdpersonen Lauren en Ellen zou vertroebelen. Ik heb bewust gekozen voor een personage vertellend vanuit de Ik-persoon en een personage vanuit de derde persoon. Het personage van waaruit ik het verhaal vertel vanuit de derde persoon is een wat afstandelijker type. Ik vond de derde persoon-verteltrant daarbij goed werken.

3: In hoeverre identificeer jij je met je personages uit het boek?

Gelukkig is het geen autobiografisch boek, want het zal je maar gebeuren. Ik zou niet in de schoenen willen staan van Lauren, maar ook niet in die van Ellen. Ondanks dat het geen autobiografie is, heb ik wel elementen vanuit mijn leven in het boek verwerkt. Het levensmotto van hoofdpersoon Lauren is mijn levensmotto. Ik heb dat gesymboliseerd met een zin in het boek: ‘Zelfs het diepste zwart gaat glanzen als je het oppoetst.’ Ik geloof dat hoe erg de situatie ook is, er altijd ergens nog iets positiefs te vinden is. Ik ben geïnteresseerd in de beweegredenen van mensen. Waarom doet iemand zoals hij/zij doet? Hoe komt het dat de één zijn neus stoot, misschien zelfs struikelt, maar toch altijd weer opstaat en doorgaat terwijl de ander verbitterd raakt. Dat intrigeert me. De verschillende levensopvattingen van mensen zullen altijd wel een zekere rol spelen in mijn verhalen.

4: Wat kunnen we in je eigen boekenkast vinden?

Haha, heb je even? Ik lees alles wat los en vast zit. In mijn boekenkast staan nog tientallen ongelezen boeken en ik kan niet wachten totdat ik ze kan lezen. Van autobiografie tot historisch boek, van roman, kort verhaal tot thriller. Binnen- en buitenlandse schrijvers. Ik lees graag recensies en laat me daardoor vaak inspireren. Voor je het weet sta ik dan weer in een boekhandel om het boek aan te schaffen en meestal blijft het er niet bij eentje.

69809401_2418775488241378_7257483304096497664_o

5: Heb je een speciale schrijfplek en schrijf je dan in complete stilte of juist heerlijk met een muziekje?

Ik heb de luxe dat ik een enorm handige man heb die speciaal voor mij een schrijfhuis heeft gebouwd in de tuin. Ik kijk uit op de Plantage Willem III (waar Bonuszoon zich afspeelt) en zie dagelijks de natuur veranderen en de wilde dieren ronddartelen vlak voor mijn neus. Deze zomer was er zelfs een vossennest op 50 meter afstand van mijn schrijfhuis. Je begrijpt dat er dan van schrijven ineens niet zo veel komt.

6: Ben je al bezig met een volgend boek? Zo ja kan je ons daar al iets over verklappen?

Ik ben inderdaad zeer recent met een nieuw verhaal begonnen. Het plot heb ik uitgeschreven en ik ben nu bezig met karakterbeschrijvingen van de personages. Dat doe ik eerst voordat ik echt aan het verhaal begin. Ik wil eerst de personages echt voor me zien, eigenlijk één met hen worden zodat ik echt kan voelen hoe zij denken en inspringen op situaties. De werktitel is PUUR UIT LIEFDE. Ondanks dat de titel misschien iets anders suggereert, wordt het opnieuw een psychologische thriller. En waar het over gaat….? Dat verklap ik nog niet. Maar het brengt me wel op een idee: Misschien kunnen de lezers van Samenlezenisleuker alvast speculeren over het verhaal. Waar denken ze dat het over gaat? Degene die er het dichtst bij zit, krijgt het eerste exemplaar uitgereikt. Hoe vinden jullie dat?

(Hoe wij dat vinden? Whoooooo ontzettend gaaf! Ontzettend bedankt en hiermee komen we met een specifiek item later heel graag terug! 📚🥂🥂📚)

7: De recensies voor Bonuszoon zijn overwegend positief. Hoe spannend waren de eerste recensies? Of blijft het bij elke recensie billen knijpen?

Spannend? Spannend? Het was doodeng! Ik had heus positieve reacties van de Schrijfjuffers gekregen en ook de redacteur en mijn uitgever waren enthousiast, maar ja….wat zou het lezerspubliek ervan vinden. De recensenten, de bloggers. Brrrr, Bonuszoon kreeg gelijk een blogtour en de nacht voordat de eerste recensie zou komen heb ik nauwelijks geslapen. Eigenlijk die hele blogtour niet. Ik heb meerdere dansjes gedaan toen de recensies elkaar opvolgden. En nog. Ik vind het heel bijzonder dat de boekbloggers en recensenten zo veel aandacht besteden aan een recensie. Ik vind het knap dat iedere recensent steeds weer iets anders van het boek in de spotlights zet. De bewoordingen en het oordeel is ook altijd goed onderbouwd. Dat vind ik knap en daar heb ik respect voor. Eigenlijk heb ik geen negatieve recensie gehad. Dat had ik in mijn stoutste dromen niet durven dromen. Ik ben er enorm blij en heel erg dankbaar voor.

8: We proosten graag met je op het succes van Bonuszoon. Met welk drankje gaan we dit doen?

Wat lief! Proosten is fijn. Dat hoort helemaal bij mijn levensinstelling dat je het leven moet vieren. Ik drink liters Earl Grey thee per dag, maar proosten op het succes van Bonuszoon vind ik zo bijzonder, dat doe ik dan toch het liefst met een Mojito. En zeker in zulk leuk gezelschap als met de leading ladies van Samenlezenisleuker. Ik zeg: Proost! Vier het leven!

Wij bedanken Antoinette voor haar tijd en antwoorden enn Cheers!! 🥂

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Antoinette volgen? En dat kan hierrrr:

Facebookpagina Antoinette schrijft

Samenlezenisleuker Leesclub: Kamer 305 van Yvonne Franssen – Duorecensie Anita en Carin!

leesclub Kamer 305

Met dank aan Futuro Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Yvonne Franssen

Uitgever: Futuro Uitgevers

Aantal pagina’s: 222

Genre: Literaire Thriller

Verschijningsdatum: september 2019

Over de auteur:

Yvonne Franssen heeft een grote liefde voor taal. Al sinds ze kan lezen, schrijft ze korte verhalen en versjes. Ze schreef jarenlang maandelijks een column voor een website en wist bij schrijfwedstrijden met haar verhalen diverse prijzen en publicaties in de wacht te slepen.

In 2011 verscheen haar eerste thriller Talio, een jaar later gevolgd door De genius. In 2013 schreef ze ter gelegenheid van de Limburgse Avond van het Spannende Boek de minithriller Mysterie aan de Maas. In 2017 maakte Yvonne met de versjesbundel #omazegt een uitstapje buiten het thrillergenre, waarin ze in 2018 terugkeerde met haar vierde thriller Schaduwen. Hiermee stond ze langdurig in de top-100 met ‘populairste auteurs’ bij Hebban (zelfs twee dagen op nummer 1). In de literaire thriller Kamer 305 raken de levens van Kim en Eva met elkaar verstrengeld tijdens hun huiveringwekkende zoektocht naar het motief achter enkele mysterieuze moorden.

(Bron: www.futurouitgevers.nl)

Achterflap:
Kim is ongelukkig getrouwd met Simon en heeft al ruim een jaar een buitenechtelijke relatie met Martijn. Eva werkt als verpleegkundige in een ziekenhuis. Ze wordt regelmatig geplaagd door traumatische herinneringen uit haar jeugd.

Kim en Eva kennen elkaar niet, maar als Kim op een dag een dode vrouw aantreft in de hotelkamer waar ze met haar minnaar heeft afgesproken, raken hun levens ongewild met elkaar verstrengeld.

Wie is de dode vrouw in de hotelkamer? Waarom is ze vermoord? Welke rol speelt Kims minnaar in het verhaal en op welke manier is hij met Eva verbonden? Los van elkaar proberen Eva en Kim de waarheid te achterhalen en dat heeft voor beiden verstrekkende gevolgen.

Meningen:

Anita:

Kamer 305 begint idyllisch: een zomerdag, Eva leest een spannend boek. De voorbode van wat komen gaat?De schrijfster laat er geen gras over groeien: vrijwel onmiddellijk gaat de sfeer van een ontspannend vakantiegevoel over in een sfeer van terreur, haat en geheimzinnigheid.  En dan zit je gevangen in een spannende pageturner. Het verhaal bouwt chronologisch op en bestaat uit 12 tijdsblokken. De schrijfstijl van Yvonne is heel vlot en heel beeldend, alsof het haar geen enkele moeite heeft gekost om dit boek te schrijven. Een belangrijke rol hierin is weggelegd voor de perspectiefwissels.

Carin:

De hoofdpersonen van dit boek zijn Kim, Eva en Martijn. Je wordt het verhaal als het ware ingezogen via korte hoofdstukken vanuit de zienswijze en beleving van de hoofdpersonen zelf en een vierde persoon, de moordena(a)r(es) van de vrouw van Martijn, Judith.

Anita:

In korte stukjes (soms nog geen halve pagina lang), voorafgegaan door een naam, vertellen Eva, Kim en Martijn de gebeurtenissen vanuit hun standpunt. Dat er snel en vlot van perspectief wordt gewisseld, maakt dat je als lezer op elk moment goed op de hoogte blijft van ieders gedachten en positie in het verloop van het verhaal, dat zich voor het overgrote deel afspeelt in het heden.De personages zijn levensecht, zonder franjes, met hun angsten en onzekerheden, in hun eenzaamheid en vertwijfeling, en zijn psychologisch goed uitgewerkt. Hun persoonlijkheid ontvouwt zich geleidelijk aan en groeit mee met de verhaallijn.

Carin:

Doordat de schrijfster prettig en duidelijk schrijft, ontstaat er geen verwarring over alle personen die meedoen in het verhaal. De spanning wordt ook goed opgebouwd naarmate het verhaal vordert. Ik kon het boek niet wegleggen, heb het echt in één adem uitgelezen. Het was ook zo dat ik al vrij snel in de gaten had wie er de dader zou kunnen zijn. Of toch niet?!

Anita:

De plot wordt goed onderbouwd en zit ingenieus in elkaar. Yvonne Franssen weet hoe ze een lezersbrein moet meevoeren en aan het werk zetten. Mondjesmaat geeft ze puzzelstukje na puzzelstukje plus de kans en de tijd om zelf uiteindelijk de puzzel te leggen. Zij houdt echter de regie, zorgt dat alle neuzen in dezelfde richting wijzen en kluistert de lezer tot op het einde aan het boek. Geen ontsnappen mogelijk, pagina na pagina, steeds vlugger sla je de bladzijden om. Het boek is gewoon verslavend. En als je dan meent alles te weten… dan ontploft er nog een bom.

Carin:

Aan het eind van het boek is er nog een verrassende cliffhanger die bij mij het ‘what the f….´effect had.Kortom: Echt een hele goede thriller van eigen bodem.

Conclusies:

Anita:

Kamer 305 is een thriller zoals een echte goede thriller hoort te zijn!

Yvonne Franssen, blijf alsjeblieft meer van dit moois schrijven.  Ik hou alvast een plank in mijn boekenkast vrij voor jouw volgende boeken!

4,5 sterren!!

Carin:

Prachtige cover, heb echt genoten van dit boek. 4,5 sterren.

Anita Schroeyers en Carin de Wit.

*** Dit maakt tezamen een prachtige unanieme vier en halve sterren voor Kamer 305.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier:Samenlezenisleuker📚🥂

Samen uit – Fotoverslag Thrillerfestival Zoetermeer 2019!

Eindelijk was het dan zo ver: na een uurtje langer slapen vertrokken mijn dochter Mara en ik zondag 27 oktober naar Zoetermeer voor het jaarlijkse Boekenfestival. We waren er even na 12.00 uur en nadat we onze jassen hadden afgegeven bij de garderobe gingen we als eerste op zoek naar Hilda Spruit. Zij had daar een mooie tafel met de boekjes van Borre en natuurlijk haar prachtige boek Geestverwanten.Je kon meteen inschrijven voor Geestverwanten 2. Natuurlijk Mara en Hilda nog even samen op de foto. Sinds Hilda een paar geleden bij Mara in de klas is geweest terwijl Mara een boekbespreking deed over Geestverwanten, heeft Hilda een speciaal plekje bij ons.  Naast Hilda stond H.M. Bootsman. Ik was niet bekend met haar boeken, kende haar wel van naam. Ze maakt ook prachtige illustraties, ook voor haar eigen boeken. Mara is ook erg creatief en ze zijn elkaar ook meteen gaan volgen op Instagram.

Ook Joris van Leeuwen, beter bekend als J. Sharp, was wederom aanwezig. Tot mijn grote schaamte moet ik bekennen dat ik nog nooit wat van hem gelezen heb terwijl zijn boeken mij wel heel erg aanspreken. En wie kwamen we tegen bij Joris? Onze Marije Ronteltap. Zij heeft meteen wat boeken aangeschaft bij Joris.

Ikzelf ben groot fan van Jeroen Windmeijer. Jullie snappen dus wel dat ik erg verheugd was toen ik hoorde dat hij aanwezig zou zijn tijdens het Thrillerfestival. En ja hoor, daar zat hij! Leuk gesprek met hem gehad, natuurlijk over zijn boeken, maar ook over Samenlezenisleuker. Ik heb zijn nieuwste boek De offers gekocht en Jeroen heeft deze voor mij gesigneerd. Die krijgt een speciaal plekje in mijn kast. We gaan hem ook samen lezen en een duo recensie volgt!

Karin Hazendonk presenteerde haar nieuwste boek Ongenadig en er was een leuk interview waarbij Karin en Hilda vragen stelden aan elkaar. Marelle Boersma mocht het eerste exemplaar in ontvangst nemen.

Ieder jaar is er ook de uitreiking van de Gouden Vleermuis. Dit jaar waren de genomineerden: Simone van der Vlugt, Hilde Vandermeeren, Jacob Vis, Corine Hartman,  Esther Verhoef en Deon Meyer. Deon Meyer kon niet bij de uitreiking aanwezig zijn. De andere genomineerden wel. Voorafgaand aan de bekendmaking en de prijsuitreiking ging Laurens de Groot in gesprek met de auteurs. Ze vertelden over hun schrijfrituelen (als ze die hadden) of ze het makkelijk of moeilijk vonden om personages te laten sterven en of mensen om hen heen het merken als ze in een moeilijke fase zitten. Ook vertelde Esther Verhoef dat er in februari een bundel van haar uitkomt met 13 verhalen, getiteld Labyrinth. Esther Verhoef won de Gouden Vleermuis en kreeg deze uitgereikt door Jan Slagter, de baas van Omroep Max. 

Na de uitreiking maar eens op zoek naar Jacco van den Boogaart van ISJB uitgevers. Maar we hoorden van Johnny Bollé, die er ook was met zijn boek Bloedmaan, dat hij nog niet gearriveerd was (en uiteindelijk helemaal niet zou komen), dus we gingen nog maar een rondje lopen en toen zag ik in mijn ooghoek Simone van der Vlugt staan. Meteen maar op haar afgestapt voor een praatje, verteld over de groep en ze stelde zelf voor om op de foto te gaan. Dat lieten we ons natuurlijk geen 2 keer zeggen! Ze vertelde dat er volgend jaar weer een thriller van haar hand op de planning staat. Bovendien zit ze volgend jaar 25 jaar in het vak en ter gelegenheid daar van worden al haar jeugdboeken opnieuw uitgegeven.

Natuurlijk mocht een foto en handtekening van Esther Verhoef niet ontbreken dus zo gezegd, zo gedaan. Ze haalde een ansichtkaart uit haar tas die ze voor me gesigneerd heeft, en Mara, die nergens naar toe gaat zonder haar schetsboek, vroeg Esther of ze haar schetsboek wilde signeren. Esther deed dat met alle plezier. Nog even gezellig staan kletsen en toen weer verder langs al die mooie boeken en leuke auteurs. Kijk daar staat Yvonne Franssen met haar boek Kamer 305. In onze groep is op dat moment de leesclub volop bezig. Ik doe daar niet aan mee, maar ben wel erg nieuwsgierig naar haar boek. Natuurlijk gingen we ook met haar op de foto. 

Mara had haar oog laten vallen op enkele boeken van Mark van Dijk. Ze was al een keer bij hem gaan kijken, maar twijfelde over welk boek ze wilde kopen. Opeens wist ze het zeker en dus, hup, terug naar Mark en ze kocht het boek Bloeddorst van hem. Die ik natuurlijk ook wil lezen. Mark heeft natuurlijk haar boek gesigneerd en blij gingen we weer verder. 

Inmiddels was het wel zo’n beetje duidelijk dat Jacco niet meer zou komen, maar wie zagen we daar ineens lopen? Kim Bonefaas! Hoe leuk is dat! Mara en ik hadden haar al een keer ontmoet en waren blij om haar weer te zien. Valentijnsdag komt haar nieuwe boek uit. Nog even op de foto met Kim en Johnny en toen moest Kim er alweer vandoor.

Op naar de stand van Letterrijn, waar Mara nog een aantal boeken heeft gescoord. Meedogenloos van Sharpe & Skaye en Beschadigd van Ika Gerritsen. Nog een praatje gemaakt met de ene helft van Era Richman, Eric Bakker, de auteurs van De Saraceense Samenzwering. En natuurlijk nog een praatje met Theo van Rijn, die opmerkte dat behalve samenlezen, samenreizenookleukeris. Ik kon hem daar alleen maar gelijk in geven, dus volgend jaar moeten Karin, Corina en Riejanne gewoon weer mee.

Natuurlijk waren onze eigen Dini en Hannie ook weer van de partij. Ik moet altijd zo vreselijk om hen lachen. Ik vroeg nog of ze ook in te huren zijn voor feesten en partijen. Ze zijn net Snip en Snap van vroeger. Heerlijk gewoon. Nog even met hen op de foto samen met Marelle Boersma. Marelle zag Mara met al die boeken die ze had aangeschaft en gaf haar spontaan een leuke tas. Superlief!!!

En toen was de dag alweer voorbij. Vol leuke herinneringen en een tas vol boeken gingen Mara en ik weer op huis aan. We kijken alweer uit naar volgend jaar.

Groetjes van Sandra en Mara.

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Eva vraagt door: Nina Verheij van de thriller Fatale keuzes!

standaard-boekhandel-leuven-

Nina Verheij debuteerde dit najaar met Fatale keuzes. Dat was op zichzelf absoluut geen fatale keuze, want de lovende kritieken druppelen binnen. Zo houdt zij lezers uit hun slaap, verslinden ze haar boek en ze willen meer, veel meer.  Gelukkig is Nina een schrijver in hart en nieren. Haar liefde voor het geschreven woord is ongekend en ontstond al op vroege leeftijd. Wist je bijvoorbeeld dat haar eerste verhaal, dat zij schreef als kind, ging over katjes die uit een cake geboren werden?Het verhaal lag uiteindelijk in de bibliotheek van haar basisschool. Naast schrijven is Nina de trotse eigenaar van BackWords, een platform waar zij online schrijfcursussen aanbiedt.  Kortom, Nina is een bijzondere vrouw met een enorme passie voor verhalen en daarom besloot ik om een aantal vragen op haar af te vuren.

hoofdagent-paul-auteur-nina-verheij-2

In Fatale keuzes gaat Emily, als student criminologie, stage lopen bij de politie. Wat fascineert jou zo aan het politie/recherchewerk?

Wat een leuke eerste vraag waar ik meteen even goed over na moet denken. Ik denk dat recherchewerk mij vooral fascineert omdat deze mensen grotendeels blanco aankomen bij zo’n plaats delict. Met de aanwijzingen die ze vinden, de getuigenverklaringen die ze krijgen, de camerabeelden die er wellicht van de omgeving zijn, moeten ze aan de slag om de waarheid te achterhalen. Ze gaan aan de slag om een puzzel op te lossen waarvan ze misschien nog geen idee hebben hoe hij eruit zal gaan zien. Ze moeten oppassen dat ze zich niet laten leiden door vooroordelen, dat ze mogelijkheden niet te vroeg uitsluiten. Het is zulk verantwoordelijk werk. En bij een moord zoals in mijn boek zal er waarschijnlijk een enorme druk op hen liggen om zo snel mogelijk de dader te vinden. Ik heb daar wel respect voor dat ze die taak op zich durven te nemen.

Als schrijver neem jij die taak als het ware (fictief) ook op je. Was het moeilijk om alle puzzelstukjes kloppend te krijgen of had je van tevoren al bedacht hoe het zou moeten lopen?

In eerste instantie had ik helemaal geen thriller voor ogen. Ik zette gewoon wat scènes op papier omdat ik het leuk vond om te schrijven. En als een soort uitlaatklep. Pas toen ik had bedacht dat er een dode zou vallen, ben ik echt bewust gaan nadenken over het verloop van de verschillende verhaallijnen. Dat was het moment dat ik meters begon te maken met schrijven. De eerste vraag was natuurlijk: wie gaat er dood? En daarna: wie heeft het gedaan en waarom?

Helaas ben ik veel te braaf en was ik nog nooit op een politiebureau geweest. Daardoor had ik in eerste instantie wat dingen bedacht die in het echt helemaal niet zo werken. Gelukkig kwam ik in contact met Hoofdagent Paul, waardoor ik onder andere ontdekte dat de politiedossiers in Leiden na een paar jaar naar een andere locatie worden overgebracht. Vanwege die informatie heb ik nog snel een nieuw personage verzonnen dat al wat ouder was en daardoor afwist van een zaak waarvan het dossier allang was verhuisd.

Inmiddels vind ik het plotten van mijn verhalen trouwens het leukste onderdeel van het schrijfproces. Verhaallijnen uitwerken, plottwisten bedenken, plotholes opvullen – allemaal fantastisch!

Je zegt dat je helaas te braaf bent. Dan moet schrijven toch heerlijk zijn! Hoe voelt het om je zo uit te leven?

Zeker! Heerlijk is inderdaad het perfecte woord. Ik vind het superleuk om hele levens te verzinnen voor mensen die helemaal niet bestaan. Het liefst natuurlijk wel op zo’n manier dat de personages menselijk en geloofwaardig overkomen.

Met Fatale keuzes is dat heel goed gelukt! De personages voelen levensecht aan. Voelden ze voor jou tijdens het schrijven ook echt aan?

Dank je wel voor het compliment! Dat is echt fijn om te horen. Ik hou ervan om ook foto’s bij mijn personages te zoeken om hen nog beter voor me te zien. Dat helpt voor mij echt. En ik werk hun hele karakter uit met sterke en zwakke punten, verlangens, hobby’s e.d., dus wat dat betreft voelden ze wel bijna levensecht aan, ja.

Ik wil mijn personages nu ook nog niet loslaten, omdat ik weet dat ik hen weer geloofwaardig op papier moet kunnen zetten tijdens het schrijven van deel 2 en 3. (Als alles goed gaat. ;)). Maar dat vind ik helemaal niet erg, ik ben gelukkig van ze gaan houden.

Dat was inderdaad een vraag die ik nog had willen stellen: of je verder zou gaan. Daar maak je mij, en ongetwijfeld een heleboel andere lezers, heel blij mee! Maar even terug naar je debuut: hoe was het om hem eindelijk in handen te hebben?

Heel onwerkelijk! Zelfs als die paperback naast me op de bank ligt en ik zie mijn naam op de voorkant staan, geloof ik het nog bijna niet. Een jaar geleden had ik echt niet kunnen voorspellen dat ik hem nu in mijn handen zou kunnen houden. Maar het is een prachtige rollercoaster om mee te mogen maken.

Je houdt ook een foto-actie. Kan je daar meer over vertellen?

Begin dit jaar ben ik voor mezelf begonnen, wat voor mij als introvert al net zo’n spannende reis is als het uitbrengen van een boek. Omdat ik dankbaar ben dat zoveel mensen zowel Fatale keuzes als mijn community BackWords omarmen terwijl ze mij helemaal niet kennen, vind ik het leuk om af en toe iets terug te doen. Daarom kunnen schrijfliefhebbers nu mijn online schrijfcursus winnen door een originele foto van Fatale keuzes te delen. Het geeft echt voldoening om te zien dat cursisten weer helemaal geïnspireerd aan de slag gaan met hun verhalen.

 

72554476_2582504625140546_2829036378816249856_o.jpg

Waar komt jouw enorme liefde voor taal vandaan?

Weet je dat ik het heel lastig vind om daar antwoord op te geven. Het is voor mij zo vanzelfsprekend dat ik zolang als ik me kan herinneren van mooie zinnen, songteksten en spreuken houd dat ik niet eens zou weten waar het vandaan komt. Misschien is het zo natuurlijk ontstaan omdat mijn moeder voor haar pensioen in de bibliotheek werkte en we dus altijd stapels boeken in huis hadden. Hoewel ik vergeleken met mijn moeder en zus altijd erg weinig las. Maar ik denk dat het van kleins af aan voorgelezen worden zeker heeft geholpen.

Wat was als kind jouw favoriete boek?

Ik heb het idee dat boeken die ik als kind las of voorgelezen kreeg veel meer indruk op me maakten en veel beter zijn blijven hangen dan boeken die ik als volwassene lees. Misschien omdat je als kind boeken vaker herleest. Ronja de Roversdochter van Astrid Lindgren, en Minoes en Otje van Annie M.G. Schmidt behoorden toch wel tot mijn absolute favorieten.

Dat denk ik persoonlijk ook. Heb jij de ambitie om ooit in een ander genre te schrijven? Bijvoorbeeld kinderboeken?

Als lezer vind ik echt allerlei genres interessant, dus ik sluit niet uit dat ik als auteur ook ooit iets anders zal willen proberen. Op de middelbare school schreef ik bijvoorbeeld samen met een vriendin een verhaal over twee tweelingzussen die in de Middeleeuwen uit een weeshuis ontsnappen. De tijd dat ridders en Robin Hood-figuren met zwaarden liepen te zwaaien, fascineert me wel, net als mythologie en fantasy. Ik keek vroeger graag naar Xena: Warrior Princess, ha ha. Buffy the Vampire Slayer is overigens nog steeds een van mijn favoriete tv-series aller tijden vanwege de geweldige dialogen en de romantische drama’s.

Romantische drama’s liggen je duidelijk ;-). Ook in Fatale keuzes speelt dit gegeven een grote rol. Ben jij zo romantisch aangelegd?

Ha ha, volgens mij valt dat best wel tegen, maar dat zou je mijn ex-vriend moeten vragen. 😉 Ik ben er in ieder geval wel gevoelig voor. Romantische komedies, Grey’s Anatomy, laat allemaal maar komen.

Wat vond jij het leukste om op te schrijven bij Fatale keuzes?

Hmm, lastige vraag. Ik vond de wat luchtigere scènes wel leuk om te doen, omdat ik ze makkelijker vond om te schrijven. Bijvoorbeeld de scène waarin Emily en Lucas elkaar voor het eerst ontmoeten of wanneer ze samen Breaking Bad kijken. Bij actiescènes of scènes waarin ik belangrijke informatie wil verwerken, moest ik altijd langer nadenken over de juiste formuleringen. Hier nog een beetje schaven, daar nog een beetje schaven. Dan wordt het allemaal wat technischer of zo.

Veel auteurs vinden het proces van schaven en schrappen het minst leuke aan schrijven. Had jij daar ook moeite mee?

Schrappen vind ik soms wel lastig, ja. Ik was een beetje bang dat Sandra (de uitgever) zou zeggen: leuk, maar er moeten eerst nog 30.000 woorden weg. Dat was gelukkig niet zo, ha ha. Maar eigenlijk had ik ook wel erg veel zin in het herschrijven, omdat ik tijdens de eerste versie alweer allerlei dingen had bedacht die ik wilde aanpassen of toevoegen. En het is gewoon heel fijn dat de basis dan al staat, dus je kunt veel meer naar de details gaan kijken. Zeker omdat ik mijn personages gedurende het schrijven van de eerste versie natuurlijk steeds beter leerde kennen. Daardoor kon ik tijdens het herschrijven hun gevoelens en emoties veel meer gaan uitdiepen.

En nu ga je verder met één van hen. Tot nu toe ontvang je lovende kritieken, zelfs lezers waarvan je de nachtrust ontneemt. Legt dat een druk op je tijdens het schrijven? Dat je dat wil evenaren?

Ik denk dat de druk op een tweede boek inderdaad wel groter zal zijn. Misschien ook door mijn eigen onzekerheid. Dat ik denk dat mensen nu nog zeggen “voor een debuut is het een leuk boek”, maar dat aan zo’n tweede deel dus hogere eisen zullen worden gesteld. Aan de andere kant wil ik gewoon graag verder gaan met het vertellen van Emily’s verhaal.  Is het nog te vroeg om spoilers te geven over deel 2? 😉 Zo ja, dan mag je het ook weglaten, ha ha. Deel 2 zal gaan over Emily’s vader, die rechercheur was. Meer specifiek: over de zaak waar hij en zijn partner Paul aan werkten toen hij overleed. Wie zat daar achter en waarom moest hij dood? Dat zijn vragen die aan Emily knagen.

Klinkt spannend! Ik ben heel benieuwd! En dan komen we bij de laatste vraag: is er een auteur die jij bewondert en waar je een voorbeeld aan neemt?

Ik ben bang dat mijn grote idool totaal niet origineel is: Robert Galbraith aka J.K. Rowling. Ik ben enorm fan van haar Cormoran Strike-serie. Harry Potter herlees ik nog steeds met veel plezier en ook bij deze Strike-boeken is 1x lezen voor mij niet genoeg. Wat ik zo bewonder, zijn haar geloofwaardige personages. Ze zijn zo levensecht dat ik zou willen dat ik ze kende. Ook de manier waarop ze aanwijzingen in haar boeken verwerkt, vind ik heerlijk. Dat je tijdens het herlezen opeens ziet dat ze stiekem al ergens een hint had gegeven. Of details uit het ene boek die dan in een later boek een rol gaan spelen. Echt een meesterplotter vind ik haar.

 

*** Interview by Eva Krap.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Nina Verheij herself volgen? Dat kan hierrrrr:

Nina Verheij – Backwords