Myrtle (14) las: Laat me met rust-Maaike Möllmann****

Maaike

Met dank aan Maaike Möllmann voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Maaike Möllmann

Uitgever: Taalkwestie

Aantal pagina’s: 175

Genre: Young Adult / NUR 284

Verschijningsjaar:  2017

 

Over de auteur:

Maaike Möllmann (1972) woont en werkt in Eindhoven. Ze schrijft er en maakt fictie van wat ze om zich heen ziet en hoort.

Laat me met rust is haar debuut.

( https://maaikemollmann.com )

Cover:

Ik vind het een mooie cover, vooral omdat het roze wat uit de mobiel komt doorloopt op de achterflap. Ook vind ik de cover goed bij het boek passen en omdat het ook wel opvallend is, zou ik het zeker oppakken.

Achterflap:

Het brommende geluid van de scooter achtervolgt haar nog altijd in haar slaap. Soms, heel soms, denkt ze terug aan hoe bijzonder ze zich voelde. Het gelukkigste meisje van de stad. Ze denkt aan de momenten dat hij haar terugbracht naar haar eenzame fiets op school. En dat ze eigenlijk geen afscheid wilde nemen… Een vuil, doordacht plan was het.

Hoe heeft ze zich zo kunnen vergissen?

Als Tess uiteindelijk breekt en haar beste vriendin Lize alles vertelt, komt hun vriendengroep in actie.

Mijn mening:

Het gaat over een meisje Tessa, het begint in de tegenwoordige tijd, en je hebt door dat het niet goed gaat met haar. Dan ga je steeds terug in de tijd, tot je weet waarom ze zich zo voelt. Wanneer je dat weet, blijft het verhaal in de tegenwoordige tijd.

Dat vond ik erg leuk gedaan, en daardoor bleef het spannend. Steeds weer was ik nieuwsgierig naar wat komen ging, ik heb het boek dan ook in één ruk uitgelezen. Ik vond het ook mooi om te lezen hoe haar vrienden haar hielpen, ze steunden haar en oordeelden niet.

Door de manier waarop het is geschreven, leek het allemaal heel echt. Ik kreeg het gevoel dat dit ook zomaar mij kon overkomen, het leek zo makkelijk te gaan. Het enige wat ik niet echt leuk vind is het einde, het verhaal is wel afgesloten, maar het laat je toch met vragen achter.

Verder vond ik het echt een leuk boek en denk ik dat het erg leuk is voor kinderen van mijn leeftijd!

Conclusie:

Vier sterren voor Laat me met rust.

Myrtle Meinen.

Leesclub Slapen doen we morgen weer: Duorecensie Karin & Corina***1/2

Leesclub Alice Bakker

Met dank aan Godijn Publishing en Nienke Pool voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Alice Bakker

Uitgever: Godijn Publishing

Aantal pagina’s: 187

Genre: Young Adult, NUR 285/ Fictie 15+

Verschijningsdatum: 6 mei 2017

 

Over de auteur:

Alice Bakker (1970) is freelance schrijver en heeft haar eigen tekstbureau “in Woordenland”. Eerder publiceerde zij diverse verhalen in verhalenbundels en heeft ze mooie schrijfprojecten op haar naam staan. Slapen doen we morgen weer is haar debuut.

( Bron: http://www.godijnpublishing.nl )

Cover:

Corina:

Hij is me wat te donker, maar ik vind de kleurstelling wel mooi. Tikje mysterieus, i like it!!

Karin:

Party Machen! De cover in combinatie met de titel maakt vrolijk. Dit in tegenstelling tot het kleurgebruik wat dan juist weer donker oogt. Het is duidelijk dat het om een Young Adult gaat, tof gedaan. Het maakt nieuwsgierig naar de achterflap.

Achterflap:

De vijftienjarige Merel gaat met haar vrienden naar het Koningsnachtconcert in het Klaverpark. Daar treedt de band Twils op, waar Merel en haar vriendin Sarah groot fan van zijn. Als er een aanslag gepleegd wordt tijdens het concert verandert alles. Al snel blijkt dat het niets met terrorisme te maken heeft, iemand heeft het op Twils gemunt. Waarom? En wat heeft Merel met de dader?

Slapen doen we morgen weer is een Young Adult over vriendschap, dood en je minder voelen dan een ander.

Mening:

Corina:

Een actueel onderwerp, wat na het dichtslaan nog actueler werd. Korte hoofdstukken met grote letters maken dat je door het boek heen vliegt. Maar niet alleen daardoor. Alice heeft een vlotte schrijfstijl, al is hij mij wat te makkelijk soms. Dit kan door het YA genre komen, maar ik denk dat mijn nichtje van 17 het met mij eens gaat zijn en hem door zou schuiven naar haar broertje van 13.

Karin:

Slapen doen we morgen weer start met een spannende proloog. De ouders van Merel komen er via de tv achter hoe een aanslag een direct einde brengt aan het concert van Twils. Een concert waar dochter Merel aanwezig is….

Vervolgens gaat het even een stapje terug en maak je als lezer kennis met Merel, een puber die prima voorzien is van het ‘puberbrein.’ Impulsief en het in eerste instantie allemaal zelf wel denken te weten. Heerlijk. Bijna chronologisch vervolgt het verhaal zich en het leest allemaal bijzonder vlot weg. Groot lettertype, makkelijke schrijfstijl, korte hoofdstukken, je vliegt door de bladzijden en door het gehele boek heen.

Corina:

Merel is een echte puber en dat wordt mooi beschreven. Haar relatie met haar ouders is ook zoals je dat vaak ziet met pubers. Toch heb ik puntjes van twijfel en komt niet alles geloofwaardig over. Zoals bijvoorbeeld hoe de vader reageert vlak na de aanslag. Maar ook met betrekking tot het politie onderzoek en de ontwikkelingen met de dader en dergelijke, slaan mijn twijfels nog meer toe.

Karin:

Andere personages doen hun intrede, vrienden, familie, en ook de dader komt uiteraard aan bod. Het is actueel, bizar actueel zo bleek in Manchester, en een goed verhaal wat mijn aandacht vast wist te houden. Toch wist het me her en der niet geheel te overtuigen. Met name de manier van reageren van de vader en zeker ook de leraren zorgden ervoor dat ik het verhaal dan even niet kon geloven. De hulp die wordt geboden aan het politieteam is in mijn ogen een beetje ongeloofwaardig, maar het gaf weer wel een lekkere schwung aan het verhaal.

Neemt ook niet weg dat het een kunst is hoe in deze Young Adult zware onderwerpen als een aanslag en het verlies van mensen op gedoseerde wijze gebracht worden. Die passages zijn indrukwekkend maar blijven ondertussen geschikt voor de jeugdige lezers. Ook de jonge personages die vrij aan de oppervlakte blijven, en hun belevenissen, zal de jeugd in mijn ogen aanspreken. Voeg daar spanning en prachtige songteksten aan toe, en voilà!

Corina:

Toch is het een fijn boek om te lezen en weet Alice de spanningsboog redelijk strak te houden. Al met al een leuk boek voor twaalf- tot zestienjarigen denk ik.

Karin:

Al met al wordt hier een heftig gebeuren op een hele toffe manier neergezet en zo ik het inschat zou dit prima gelezen kunnen worden vanaf een jaar of 13 tot een jaar of 16.

Conclusie:

Corina:

Schrijfstijl: 3

Leesplezier: 3

Plot: 3.5

Spanning: 2.5

Originaliteit: 3

Psychologie: 2.5

Drie sterren voor Slapen doen we morgen weer.

Karin:

Schrijfstijl: 3.5

Plot: 3.5

Originaliteit: 4

Psychologie: 2.5

Leesplezier: 3.5

Spanning: 3

Drie en halve sterren voor Slapen doen we morgen weer.

Karin Meinen & Corina Nieuwenhuis.

Karin las: Erindi-Dries Dereymaeker****

Erindi

Met dank aan Dries Dereymaeker voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Dries Dereymaeker

Uitgever: Boekscout

Aantal pagina’s: 185

Genre: Jeugdboek, Fantasy/Spanning

Verschijningsdatum:  oktober 2016

Over de auteur:

De achttienjarige Dries Dereymaeker komt uit Erpe-Mere. Naast zijn passie voor voetbal houdt hij ook van schrijven. Hij vindt het fantastisch om af en toe te kunnen wegdromen in de wereld van een goed boek of een goede film. Dat heeft ook de aanzet gegeven tot zijn eerste eigen werk. Hij hoopt hiermee een verhaal te creëren waar zijn lezers in kunnen wegvluchten als daar even nood toe is.

Cover:

Wat een prachtcover! Schitterend plaatje en het maakt nieuwsgierig. Wie is dit??

Achterflap:

Op een dag wordt het koninkrijk Estordia aangevallen door een oude vijand genaamd Egmond. Hij heeft jaren gezocht naar een manier om Estordia te overwinnen en nu heeft hij die eindelijk gevonden! Milan, Emma en Arthur, drie doodgewone kinderen, worden door het lot uitgekozen om Egmond te stoppen. Gelukkig staan de drie vrienden niet alleen voor deze loodzware opdracht.

Tijdens dit spannende avontuur krijgen ze de hulp van een aantal mysterieuze wezens en een vleugje magie …

Voor lezers vanaf tien jaar die dol zijn op spanning en avontuur.

Mening:

Ik val direct maar met de deur in huis. Wat een ontzettend tof boek is dit! Absoluut uiterst geschikt voor de jeugd vanaf tien jaar maar ook ik, als volwassene, heb er echt heerlijke leesuren aan beleefd.

Erindi start met een spannende en pakkende proloog. Vervolgens duik je een bijna sprookjesachtige wereld in, gevuld met prachtpersonages. Met in de hoofdrollen natuurlijk Emma, Arthur en Milan. Regelmatig heb ik werkelijk hardop gelachen, om de pittige Emma die me direct in wist te pakken, en hoe Dries het allemaal weet uit te drukken.

De opbouw van het verhaal is fantastisch en het is spannend, vol actie, zo mooi beeldend beschreven en de magie zit er op prachtige wijze in verweven. Er is voldoende uitdieping en ook emoties als angst, verdriet weet deze auteur prima op de kaart te zetten. Knap werk. De schrijfstijl is bijzonder vlot, beeldend, begrijpbaar en ‘lekker even lomp’ waar het kan, doorspekt met geweldige humor. Het tikje Vlaams leest ook voor de Nederlander heerlijk weg.

Af en toe maakt Dries naar mijn smaak wat te veel gebruik van uitroeptekens of een kleine herhaling van woorden om het gebeuren extra te benadrukken, wat in mijn ogen eigenlijk compleet onnodig is, want dit is avontuur ten top. Op redactioneel vlak net niet helemaal perfect, maar het mag eigenlijk geen naam hebben.

Daartegenover worden de kleine details die er juist toe doen, op een later moment subliem teruggehaald. De epiloog rondt uiteindelijk dit toffe verhaal mooi en compleet af. Hoe mooi en belangrijk is het toch dat er zulke leuke jeugdboeken geschreven worden!

Conclusie:

Erindi  biedt zo veel wat zó leuk is om te lezen: goed en kwaad oftewel de boeven versus de helden. Vriendschap, moed en jezelf overwinnen. Actie, gevechten, magische gebeurtenissen, en dit alles zo fijn gedoseerd.

Vier dikke sterren.

Karin Meinen.

Myrtle (14) las: Doodverklaard-Inge Verbruggen***

doodverklaard

Met dank aan Inge Verbruggen voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Inge Verbruggen

Uitgever: Kramat

Aantal pagina’s: 286

Genre: Jeugdthriller, NUR 284/Fictie 13-15 jaar

Verschijningsdatum: april 2017

Over de auteur:

Inge Verbruggen is boekenverslaafd. Ze leest alle genres maar Young Adult nog het meest. In 2011 kwam haar Vlaamse filmpje Alexander uit en in 2013 verkoos de kinderjury van diezelfde John Flanderswedstrijd haar verhaal De smartphone unaniem als winnaar. Met Doodverklaard schreef ze haar eerste realistische jeugdthriller, over als je je eigen leven niet meer in eigen handen hebt.

Cover:

Je ziet op de achtergrond de vriendengroep uit het boek vrolijk op een bank zitten. Op de voorgrond zit een meisje alleen. Ik vind de cover wel goed bij het boek passen, maar ik zou zelf een wat spannendere cover kiezen.

Achterflap:

Heb jij jezelf al eens gegoogled?

Isa Mendonck is gelukkig met haar leven. Ze doet het goed op school, heeft een hechte vriendengroep en op een feestje leert ze de knappe Siebe kennen. De ochtend erna googlet ze zichzelf uit verveling en vindt bij de vijfde hit een doodskaartje… van zichzelf!

Totaal overstuur roept ze de hulp van haar vrienden in. Wie wil haar dood en kan zo’n gedetailleerd overlijdensbericht opstellen? En waarom? Ze heeft nog nooit iemand kwaad gedaan! De stappen die de dader neemt, worden drastischer en levensgevaarlijk.

Mijn mening:

Toen ik de achterflap las leek mij dit een erg leuk boek, alleen na de eerste bladzijde had ik al door dat dit niet helemaal mijn schrijfstijl is. Als ik een boek lees, is dat alsof ik een film kijk. Toen ik dit boek las leek het alsof ik een film keek met niet zulke goede acteurs.

Dat was vooral zo in het begin, want later vond ik het wel een stuk leuker. Ik vond het verhaal zelf goed bedacht en ook origineel. Wat ik wel gek vind is dat de vriendinnen van Isa haar vrij snel lieten vallen, en niet in het echt de confrontatie aangingen. Ik zou zelf in het echt nog even vragen van: Wat is dit? Zo ken ik je niet?

Er zaten vrij gruwelijke onderwerpen in het boek, maar omdat het niet gedetailleerd beschreven wordt, denk ik dat ook mijn jongere nichtje van twaalf dit een erg leuk boek zal vinden. Ondanks dat het boek erg spannende stukken had en het goed bedacht is, kon het mij net niet pakken. Vooral denk ik, omdat mijn vrienden en ik zich heel anders zouden gedragen en ik sommige acties niet goed kon begrijpen.

Al met al heb ik het boek wel met plezier gelezen en denk ik dat het ook een heel leuk boek is voor jongens en meiden iets jonger dan ik.

Conclusie:

Drie sterren voor Doodverklaard.

Myrtle Meinen.

Myrtle (14) las: Meedogenloos-Scott Bergstrom*****

meedogenloos

Met dank aan Uitgeverij De Fontein voor het recensie-exemplaar.

Serie The Cruelty – 1

Auteur: Scott Bergstrom

Vertaling: Sandra van de Ven

Uitgever: De Fontein

Aantal pagina’s: 448

Genre: Young Adult, Fictie 15+

Verschijningsdatum: 18 april 2017

Over de auteur:

Scott Bergstrom woont in Denver (Amerika) met zijn vrouw en dochters. Voordat hij boeken schreef, maakte hij reclame voor van alles: van pizza’s tot politieke partijen. Hij wilde iets heel anders doen en stortte zich op het schrijven van boeken. Inmiddels is hij wereldberoemd met zijn spannende YoungAdultserie The Cruelty. Naast schrijven is Scott dol op reizen, fotograferen en het kijken van kattenvideo’s.

( Bron: http://www.uitgeverijdefontein.nl )

Cover:

Ik vind het een super mooie cover, die door de blauwe kleuren met rode titel erg veel aandacht trekt, en waar ik niet zomaar aan voorbij zou lopen zonder het even op te pakken.

Achterflap:

Actiethriller Meedogenloos is het eerste deel in de YoungAdultserie The Cruelty van Scott Bergstrom.

Gwendolyn Bloom is 17, eigenzinnig en slim. Wanneer haar vader spoorloos verdwijnt in Parijs, hoort ze van de CIA dat hij al jaren als spion voor hen werkt. De CIA weigert haar vader echter te helpen. Gwen vertrouwt hen niet, zeker niet wanneer ze een gecodeerd bericht van haar vader vindt. Ze móét hem redden, koste wat kost.
Haar zoektocht brengt haar naar de onderwereld van Parijs, Berlijn en Praag. In deze keiharde wereld ontdekt Gwen dat zij net zo meedogenloos moet zijn als de mannen die op haar jagen.

Mijn mening:

Het verhaal gaat over Gwendolyn, ze woont alleen met haar vader, en is erg slim. Ze ziet kleine, maar hele belangrijke details, die veel mensen niet zouden opmerken. Ook is Gwen erg dapper en absoluut geen opgever (dat is ook wat ik zo leuk aan haar vind, het zit vaak tegen, maar opgeven komt in haar woordenboek niet voor). Als ze op een dag te horen krijgt dat haar vader is ontvoerd, gaat ze in haar eentje de zoektocht aan om haar vader terug te vinden.

Wat vond ik dit een leuk boek! Het was van begin tot eind erg spannend, alles werd precies goed genoeg beschreven, en daardoor kon ik alles heel helder voor me zien waardoor ik soms niet meer doorhad dat ik aan het lezen was en dacht dat ik een film aan het kijken was. Het werd ook op zo’n manier verteld dat ik het gevoel had dat ík Gwen was en alles aan het doen was. Op spannende momenten voelde ik mijn hart in m’n keel kloppen, en dan werd ik elke keer weer verrast over hoe slim ze is. Bij mij viel het kwartje vaak iets later. 😉

Meedogenloos  is echt een heel leuk boek voor jong én oud, en ik raad je sterk aan om het te lezen! Ik kan niet wachten tot ik het volgende deel ga lezen!

Conclusie:

Vijf sterren voor Meedogenloos.

Myrtle Meinen.

 

Karin las: Yin en Yang-Nienke Pool en Ingrid van der Knaap***1/2

YinenYang

Met dank aan Nienke Pool voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Nienke Pool

Illustraties: Ingrid van der Knaap

Uitgever: Droomvallei

Aantal pagina’s: 55

Genre: Kinderboek

Verschijningsdatum:  maart 2017

Over de auteur:

Nienke Pool is een geboren Drentse en voltooide in Nijmegen tot tweemaal toe een studie geschiedenis hetgeen in haar verhalen door spiegelt. Met haar kinderverhaal En met de regen kwam de wind, over het Oude Egypte sleepte zij een Vlaams Filmpje in de wacht en is daarmee op alle basisscholen in België te lezen. Haar verhaal Johannes 14:6  is de in fictie omgezette vorm van haar eindscriptie Martelaressen in de vroegchristelijke kerk. Momenteel werkt zij aan een spannend YA boek genaamd Vasco en het geheim van de Rozenkruisers over de spannende tijd van de Renaissance, waarvan de voltooiingsdatum nog geheel onzeker is.

( Bron: www.droomvalleiuitgeverij.nl ) 

Cover:

Geweldige en in het oog springende cover vind ik dit! Mooi ook in hardcover uitgevoerd. Het heeft de uitstraling van een sprookjesachtig kinderboek.

Achterflap:

Ga mee op reis naar het oude China!

‘Komt de hele wereld uit een ei?’ vroeg ik ongelovig.

Mijn moeder lachte terwijl ze gouden linten in mijn lange, zwarte haren vlocht. ‘Ja lieverd, Yin en Yang kwamen ooit uit een reusachtig ei. Alles zat vroeger doorelkaar, de wereld bestond nog helemaal niet en er waren zelfs geen mensen.’

Ik wist dat het mooiste stukje van het verhaal nog moest komen. ‘Bestond China niet en was de Goddelijke keizer er zelfs nog niet? Zaten we echt met z’n allen in een ei?’ Ik trok vol gespeelde verbazing mijn smalle wenkbrauwen op.

‘Dat was dan behoorlijk dringen geblazen.’

Een prachtig boek voor kinderen die meer willen weten over de oude culturen en de geschiedenis.

Mening:

Wat een prachtige en sprookjesachtige uitstraling heeft dit boekje! Laat je echter niet helemaal op het verkeerde been zetten, want naast dat dit verhaal inderdaad ook sprookjesachtig is, is het doorspekt met volwassen, historische en educatieve onderwerpen.

In de ik -vorm vertelt Mayka-Ling haar verhaal van hoe haar leven beter en gelukkig werd. Het ademt en het ‘is’ het oude China en Pool schrijft toegankelijk, beeldend, direct en weet fictie en feiten op een vloeiende en knappe wijze te mixen. Het is makkelijk genoeg weg te lezen, en naast gelukkig ook de liefde en vriendschap gaat Pool onderwerpen als bijvoorbeeld de ondergeschikte positie van de vrouw, geweld en bedrog niet uit de weg.

Zo op het oog oogt het als een kinderboekje,  maar inhoudelijk is dit vooral geschikt voor kinderen vanaf een jaar of 11-12. Dat geschiedenis en cultuur hard kunnen zijn is een feit. Dat kinderen echt wel wat kunnen hebben ook, maar toch heb ik mijn twijfels bij het verwoorden van een aantal situaties. De beschrijving van de castratie is duidelijk en kan wat mij betreft ook wel, de wensen van vader voor de nacht heb ik echter wat vraagtekens bij. Het bloed langs de benen vanonder het jurkje ( dat ik tijdens het lezen dacht: lees ik dit nu goed? ) tezamen met de beschrijving van het mooi en klein maken van de voetjes gaat mij de grens dan toch over. Wanneer moeder met een hamer de wreven van de voetjes kapot slaat, er bovenop gaat staan om het af te maken zodat het bot over elkaar heen kan schuiven, ja daar ben je me qua wijze van verwoorden en beschrijven dan even kwijt voor wat betreft de doelgroep.

Dit zijn dan momenten want verder is dit een magisch verhaal met mooie en ondersteunende illustraties die perfect passen in dit indrukwekkende gebeuren en waarbij ook je eigen fantasie en inbeelding intact blijven. Mijn favorieten zijn met stip de nakomelingen van de Ba Xian.

“De aanwezigheid van zo’n klein, statig mannetje met zijn lange, dunne grijze baard en zijn gouden lange jas, garandeerde een lang en gelukkig leven. Je kunt een Ba Xian niet kopen of uitnodigen; ze dwalen rond tot ze een geschikt mensenkind vinden. Ze kunnen zich alleen hechten aan iemand met een gouden hart.”

Het ‘Er was eens’ eindigt met een heerlijke en humorvolle knipoog naar het ‘Op ieder potje past een deksel’ en toch ook nog de zaligheid van het ‘Ze leefden nog lang en gelukkig.’ Misschien niet geschikt voor de kleintjes maar zeker een origineel en meer dan onderhoudend boekje voor de bovenbouw!

Drie en halve sterren voor Yin en Yang.

Karin Meinen.

Corina las: Projekt 1065-Alan Gratz****

projekt 1065

Met dank aan Uitgeverij Kluitman voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Alan Gratz

Uitgever: Kluitman

Aantal pagina’s: 240

Genre: Young Adult, Oorlogsroman

Verschijningsdatum: februari 2017

Over de auteur:

Alan Gratz is geboren op 27 januari 1972 in Knoxville, Tennessee. Hij studeerde aan de Universiteit van Tennessee, waar hij eerst zijn bachelor in creatief schrijven heeft gehaald en daarna zijn master in Engelse educatie. Tegenwoordig is hij auteur van verschillende bekende Young Adult boeken, waaronder Projekt 1065. Naast het schrijven van boeken heeft hij ook een aantal toneelstukken geschreven. Tegenwoordig woont hij met zijn vrouw en dochter in North Carolina, waar hij graag spelletjes speelt, pizza eet en boeken leest.

Alan heeft ook zijn eigen website: www.alangratz.com/

( Bron: http://www.kluitman.nl )

De Cover:

Op de achtergrond soldaten en op de voorgrond een jongen die wegrent? Past bij het genre en vooral de tekst “Hij sloot zich aan bij de Hitlerjugend. Als spion….” triggert gelijk. Dus op naar de achterflap.

De Achterflap:

Alan Gratz is terug met een nieuw indrukwekkend boek over de Tweede Wereldoorlog. Projekt 1065 gaat over de 13-jarige Michael O’Shaunessy. Hij is Iers maar woont met zijn ouders in Berlijn. Net als de rest van zijn klas is Michael lid van de Hitlerjugend. Maar niemand weet dat hij en zijn ouders in werkelijkheid spionnen zijn. Met zijn fotografische geheugen is Michael een belangrijk onderdeel van de Ierse missie. Ook al is Michael tegen alles waar de Nazi’s voor staan, toch doet hij mee met de activiteiten van de Hitlerjugend. Hij moet mengen met zijn groepsgenoten en zijn identiteit koste wat kost geheimhouden. Als een van de jongens uit zijn groep hem in vertrouwen neemt over Projekt 1065, een belangrijke geheime missie die de hele loop van de oorlog kan beïnvloeden, doet hij er alles aan om nog dieper tot de Hitlerjugend door te dringen. Michael moet grote risico’s nemen, ook als het ten koste kan gaan van alles – en iedereen – waarvan hij houdt…

Mening:

Alan neemt je in korte duidelijke hoofdstukken mee door het leven van Michael. Makkelijk maar snel geschreven en vooral, het spreekt tot de verbeelding. Als volwassene weet je zo ongeveer wat er gebeurde in nazi Duitsland. Als jongere vanaf 12 jaar krijg je door dit verhaal een goede inkijk in hoe het toen kon gaan. Mooi gedaan!

Alan beschrijft de personages beeldend en geloofwaardig, het is een jeugdroman maar ik geniet met mijn 40 jaar van de schrijfstijl en de mooi opgebouwde spanning van het verhaal. En zoals vaker als ik boeken lees over WOll, ben ik blij dat ik niet in die tijd heb hoeven leven en al helemaal niet in Duitsland zelf, brrrrrr.

Feiten en fictie lopen mooi in elkaar over en je krijgt medelijden met Michael maar ook met jongens zoals Fritz, die gewoon niet beter weten dan dat Hitler DE man is. Beangstigend dat kinderen zo gehersenspoeld kunnen worden en Alan beschrijft dat erg goed!

Het plot is misschien wat over de top, maar stoort toch ook weer niet en zeker voor de jeugd, je wil toch dat er een held opstaat aan het eind van het verhaal? Echt goed gedaan en wie weet had het zomaar echt zo geweest kunnen zijn? In die tijd gebeurden er meer dingen die we nu nog steeds niet kunnen bevatten.

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Leesplezier: 4

Plot: 4

Originaliteit: 3.5

Spanning: 4

Psychologie: 4

Vier sterren voor Projekt 1065.

Corina Nieuwenhuis.