De Top 12 van 2018 van: Corina

Top 12 2018 Corina

En daar zijn we weer met de lijstjes in december. Deden we vorig jaar nog een top vijf per zes maanden (oké met een beetje gesjoemel van mij en Jac), dit jaar doen we een Top12 aan het einde van het jaar. Twaalf maanden in een jaar dus een Top12. Goed idee leek het…. net als die Top5 van vorig jaar, tot je er voor gaat zitten. Man man man (of vrouw vrouw vrouw), wat een ellende toch weer elk jaar.

Mijn nummer één had ik eigenlijk gelijk wel in mijn hoofd, en als je naar de collage kijkt kan je het wel raden misschien ook. Maar oké mijn absolute nummer één van het jaar 2018 isssss

De laatste getuige van Frank Krake! 

Wat heeft dat boek een indruk op mij gemaakt en wat vind ik het nog steeds zonde dat ik meneer Aloserij niet heb kunnen ontmoeten bij een signeersessie. Wat een man en wat een verhaal! Echt met stip op één!!

Recensie gemist? Klik even hier:

Corina las: De laatste getuige-Frank Krake*****

Maar dit gezegd te hebben begint dus de thriller van het jaar in Aalsmeer, want nu moet ik nog elf plekken vergeven. Natuurlijk pak ik mijn recensies erbij, maar waarom ga ik de ene vijf sterren recensie op nummer twee zetten en de andere op bijvoorbeeld vier? Het is weer een duivels dilemma. Geloof me patat bakken is makkelijker. Maar oké here we go….

Op twee zet ik dan Het verdriet van Wilhelmina van onze meesterverteller van eigen bodem Tomas Ross. Faction ten top en gewoon kei goed!

Recensie gemist: Klik even hier:

Corina las: Het verdriet van Wilhelmina-Tomas Ross*****

Op nummertje drie komt dan de meer dan mooie roman Kinderen van de rivier van Lisa Wingate. Ik quote uit mijn recensie: “Een verhaal dat zeker verteld moest worden! Geromantiseerd? Ja natuurlijk, maar dat doet geen afbreuk aan de triestheid van het verleden en het mooie van wat sommige mensen voor elkaar over hebben. Toen en nu.” 

Recensie gemist: Klik even hier:

Corina las: Kinderen van de rivier-Lisa Wingate*****

Op vier komt dan weer een roman, namelijk De tatoeëerder van Auschwitz van Heather Morris. Dit soort verhalen blijven me raken, hoeveel ik er ook over lees. Altijd weer is er kippenvel en ongeloof, en ook bewondering voor de drang van overleven.

Recensie gemist: Klik even hier:

Corina las: De tatoeëerder van Auschwitz-Heather Morris*****

Op numero vijf komt dan echt de beste thriller van 2018. Want OMG wat was Oktober van Søren Sveistrup toch een keigoede thriller. Ongelooflijk goed in elkaar/ bij elkaar geschreven. Keihard en gruwelijk, maar alles met de juiste dosis.

Recensie gemist: Klik even hier:

Corina las: Oktober-Søren Sveistrup*****

Op nummer zes komt ook een thriller, en dit was ook een vijf sterren recensie. Hierna zijn de vijf sterren recensies op, wat natuurlijk niet wil zeggen dat er van de laatste zes niet genoten is (anders stonden ze natuurlijk ook niet in de Top12), maar oké nummertje zes dus….. Dat is het debuut Het meisje in het ijs van Robert Bryndza. Ik vond het echt een ijzersterk debuut!

Recensie gemist: Klik even hier:

Corina las: Het meisje in het ijs-Robert Bryndza*****

En dan hebben we nog te gaan de nummers zeven tot en met twaalf, ja het is allemaal wat hé! Het wordt er niet makkelijker op en jullie krijgen wel een hele lap tekst voor geschoteld. Excuses daarvoor :-p Maar we gaan dus nog even verder…

Op zeven komt, Persona van Soraya Vink, echt een prachtig debuut uit ons eigen koude kikkerlandje. “Joder” wat een knaller!

Op acht komt alweer een boek van eigen bodem, namelijk De man van Venus van Daniël Meyer. Een razendsnelle actiethriller met een originele invalshoek.

Vanuit ons buurland België verschijnt op nummer negen de bijzondere thriller De tragische eindes van Boris Bastarache van Koen Strobbe. Niet nagelbijtend spannend, maar toch bijzonder moeilijk weg te leggen.

En dan op tien komt Stalker in de nacht. Dit is het tweede deel in de Erika Foster serie, en al werd er van genoten hij haalde net niet hetzelfde hoge niveau als van deel één. 

Nummertje elf wordt dan Op het spel van Karen Rose. Wat heerlijk schrijven doet deze auteur. Spanning met de juiste dosis romantiek er door geweven, I love it!!

En dan last but not least nummer twaalf, en dat is Het donkerste water van Sharon Bolton. Het was mijn eerste kennismaking met deze serie, maar wat was het genieten! Ik kijk dan ook erg uit naar het vervolg!

2019 here we come, want ook dan is Samenlezenleuker!!

Corina Nieuwenhuis.

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Met dank aan Ambo|Anthos uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Herberekening

Over Herberekening :

‘Het schrijfblok ligt voor me, met de pen er weer naast. En ik weet: als ik straks een lijstje heb en ik al die punten aan elkaar kan knopen en alles duidelijk vertel dan laten ze me weer gaan. Dat weet ik zeker, als ik maar rustig kan blijven. Als de beelden van afgelopen dagen me niet de baas worden en ik niet weer ga gillen en schreeuwen, als ze van mijn hoofd via mijn arm op dat papier kunnen komen. Schrijf het eerste wat in je opkomt, zei die man. Dan volgt de rest vanzelf. Even luister ik naar dat zoemen in deze kamer, en dan schuif ik het schrijfblok naar me toe, sla het voorblad van stevig karton om en pak de koude pen in mijn hand en mijn hoofd lijkt rustig, en helemaal bovenaan schrijf ik met trillende hand … Herberekening.’

Myrtle (15) leest:

62c9b895-0197-4f11-b3da-344da1d99153

Over Divergent 2 – Opstand :

Na de gruwelijke gebeurtenissen tijdens haar Inwijdingsdag vlucht Tris weg uit Onverschrokkenheid. Gevoelens van rouw en schuld over de dood van Will en haar ouders achtervolgen haar. Ondertussen woedt er een oorlog tussen de facties. Binnen het hoofdkwartier van Eruditie vinden gevaarlijke ontwikkelingen plaats. In de andere facties heerst verdeeldheid tussen zij die willen vechten en zij die de vrede willen bewaren. Terwijl ze strijdt tegen Eruditie, neemt Tris grote risico’s om haar dierbaren te redden. Met de keuzes die ze maakt, zet ze haar relatie met Tobias en haar eigen leven op het spel. Door ingrijpende ontdekkingen moet Tris volledig accepteren dat ze afwijkend is, zelfs als ze niet weet wat ze daardoor zal verliezen…

Jac leest:

Nachtmerries.jpg

Over Nachtmerries :

Wat als je ergste nachtmerrie werkelijkheid wordt?

De universiteit van Cambridge wordt geteisterd door verontrustend groeiend aantal zelfmoorden van studenten. Rechercheur Mark Joesbury leidt het onderzoek en moet meer slachtoffers te voorkomen. Daarvoor zet hij de jonge en gedreven politieagente Lacey Flint in, die undercover als onzekere studente in het campusleven duikt…

Alleen psychiater Evi Oliver weet wie Lacey echt is, omdat zij ook onderdeel uitmaakt van het onderzoek. Langzaam ontdekken ze een verschrikkelijke trend en als Lacey dezelfde afschuwelijke nachtmerries krijgt als die waarvan de zelfmoordslachtoffers voor hun dood last van hadden, wordt duidelijk dat zij de volgende is.

Corina leest:

Met dank aan Natascha van Limpt voor het recensie-exemplaar.

Luotisade

Over Luotisade 1 – Schaduwen der verdoemenis :

Aan het sterfbed van haar moeder krijgt Eleanor te horen dat ze nog een broer heeft. Tijd om vragen te stellen is er niet: het dorp wordt aangevallen door trollen en met de grond gelijk gemaakt. De jonge vrouw vlucht weg en bijt zich vast in de zoektocht naar haar broer.Kilometers bij haar vandaan ontdekt de piraat Brian dat hij een mysterieus medaillon bezit, waarover hij van zijn kapitein niet mag spreken. Toch kan hij het geheim maar moeilijk naast zich neerleggen. Wanneer hij aan land gaat om Luotisade te verkennen, gebeuren er dingen die hij niet had voorzien. Zijn leven verandert voorgoed.Eleanor en Brian worden beiden gedwongen de gevreesde Verdoemenis in te trekken, een vergeten streek waar afschuwelijke wezens wonen en de dood constant op de loer ligt. Met gevaar voor eigen leven proberen ze de geheimen te ontrafelen en het verleden en de toekomst aan elkaar te knopen.

Jac en Tal lazen: Zielsgeheim-Sharon Bolton*****

img_1341

Duorecensie Sharon Bolton – Zielsgeheim*****

Over de schrijver:

Sharon werd geboren in 1961 en groeide op in Lancashire. Ze was een dromerig meisje wat graag en veel las. Als kind wilde ze actrice worden. Ze zat op ballet en tapdansen. Later ging ze drama studeren aan de universiteit. Ze heeft zelfs enkele kleine rolletjes in toneelstukken gespeeld, maar uiteindelijk kon ze geen werk meer vinden en solliciteerde ze op alles wat op haar weg kwam. Ze kreeg zij een baan als junior marketingassistente.

Sharon Bolton heeft later een MBA-opleiding gevolgd en had een carrière in de marketing en communicatie. Ze werkte in Londen stad in de public relations. Ze was in de dertig toen ze een journalist sprak die 15.000 pond verdiend had met een boek. Dit zette haar aan het denken. Met 15.000 pond kon ze de lening die ze had afgesloten om haar studie te betalen aflossen. Toen ze die avond thuiskwam had ze al een verhaal in haar hoofd. Ze liep direct naar haar laptop en begon met schrijven. Ze kon er niet meer mee stoppen en schreef de hele nacht door. Haar eerste boek, de psychologische thriller Offerande werd geboren. Sharon ging op zoek naar een uitgever. De J. in haar naam staat nergens voor. Haar uitgeverij vond het een goed idee wanneer ze haar boeken uitgaf met initialen. Twee vond ze beter staan dan één. Sharon heeft maar één voornaam dus de J. werd verzonnen om aan de S. toe te voegen.

Sharon werd altijd al gefascineerd door griezelige verhalen en horror, dus haar keuze voor thrillers was niet toevallig. Haar ervaring met toneel en drama is waarschijnlijk verantwoordelijk voor haar duidelijke visuele verteltrant. Sharon is getrouwd met Andrew, die ze leerde kennen tijdens haar MBA-studie en samen hebben ze een zoon en een hond.

( Bron: https://kunst-en-cultuur.infonu.nl/mensen/102242-sharon-bolton-thrillerschrijfster.html )

Over het boek:

Ons beider eerste kennismaking met een thriller van Sharon Bolton, tevens ook het eerste deel rond rechercheur Lacey Flint.

Wie is Lacey Flint?

Lacey Flint is 29 jaar, ongehuwd en rechercheur bij bureau Southwark. Ze heeft een rot jeugd achter de rug, is verslaafd geweest en heeft acht maanden op straat geleefd. Wat haar liefdesleven betreft, gaat ze op zoek naar mannenvlees, als de hulpmiddelen niet meer toereikend zijn. Zij is bepaald niet op haar mondje gevallen. Zij is werkzaam bij de Metropolitan Police en houdt zich vooral bezig met seksuele delicten, m.n. groepsverkrachtingen. Zij heeft een grote fascinatie: seriemoordenaars, met name sadistische psychopaten. Jack de Ripper is haar favoriet.

Vrijdag 31 augustus

Een dode vrouw leunde tegen mijn auto.

Dit zijn de eerste woorden uit het boek. 31 augustus, de avond dat Geraldine Jones was vermoord, was de dag van de eerste onweerlegbare Rippermoord 120 jaar geleden. Emma Boston, een alternatieve journaliste, ontvangt een brief. Zodra de woorden Saucy Jack vallen, weet Lacey dat er iets meer aan de hand is. Een copycat?

Zij wordt toegevoegd aan Tullochs onderzoeksteam dat de moord op Geraldine Jones onderzoekt. Met haar collega, hoofdrechercheur Mark Joesbury, revaliderend en werkzaam bij Schotland Yard, bij S010, Special Operations oftewel Geheime Operaties, onderhoudt ze een moeizame relatie. Dat is wederzijds. Zij vindt hem een klootzak. Er is min of meer sprake van een haat-liefde relatie tussen de twee. Dat geeft het verhaal een extra dimensie. Er volgen meer daden en feiten die wijzen op een navolger van Jack the Ripper. De kennis van Lacey komt van pas. De jacht op de moordenaar begint.

Conclusie:

Sharon Bolton heeft een bijzonder goed gestructureerde thriller neergezet. Bij het voor een tweede keer doorbladeren van het boek blijkt pas goed hoe intelligent het plot in elkaar zit.

Het is een thriller, pageturner zoals we die graag zien: angstaanjagend spannend, met gruwelijke moorden en een groot aantal verrassingen. Er zit, midden in het boek, een zekere oase van rust. Daarna pakt Bolton de draad weer op en dendert de moordtrein door. Tijdens het lezen, zit je regelmatig op het puntje van je stoel en wil je niet meer stoppen met lezen.

De scherpe kantjes van het verhaal worden regelmatig gerelativeerd door de vileine dialogen tussen Flint en Joesbury. Karakterologisch worden beiden behoorlijk uitgediept evenals Hoofd rechercheur Diana Tulloch, dit zorgt er alleen al voor dat je ook de volgende delen van Flint persé wil lezen. Al met al redenen genoeg om Lacey Flint toe te voegen aan het standaardrepertoire.

Waarderingen:

Tal Plantaz: 5 sterren

Jac Claasen: 4,5 sterren.

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Met dank aan Uitgeverij Cargo/De Bezige Bij voor het recensie-exemplaar.

Over De vrouw in het raam:

Anna Fox woont alleen, ze verlaat haar huis in New York bijna nooit. Ze drinkt de hele dag door, kijkt oude films en bespioneert haar buren. In het huis tegenover Anna woont sinds kort een gezin: vader, moeder en tienerzoon. Alles lijkt bij hen perfect, maar op een nacht ziet Anna uit haar raam iets wat ze beter niet had kunnen zien. De twijfel slaat meteen toe: heeft ze het wel goed gezien? Wat is waarheid? Wat is verzonnen? Dreigt er gevaar? Niets is wat het lijkt in deze verslavende en volkomen onvoorspelbare psychologische thriller die doet denken aan het beste van Alfred Hitchcock.

De vrouw in het raam verschijnt op 8 februari.

Myrtle ( 15 ) leest:

Proeflezen

Myrtle is op dit moment voor het eerst een manuscript in de categorie Young Adult aan het proeflezen!

Jac leest:

Over Zielsgeheim, Lacey Flint deel 1 :

Zeer beklemmende, originele thriller waarin de fascinatie van een jonge politieagente voor Jack the Ripper haar duur komt te staan…

Ondanks haar fascinatie voor de negentiende-eeuwse seriemoordenaar Jack the Ripper heeft de jonge Londense politieagente Lacey Flint nog nooit aan een moordonderzoek gewerkt. Totdat er op een avond een vrouw hevig bloedend door messteken over Laceys auto leunt, in haar armen valt en sterft. Als getuige moet Lacey een gepaste afstand tot de moordzaak houden, maar wanneer ze via een journaliste een brief ontvangt waarin een verwijzing naar Jack the Ripper en naar Lacey staat, blijkt dat onmogelijk. Is er een copycat killer aan het werk? Lacey weet als geen ander dat er volgens het patroon van de negentiende-eeuwse moorden nog meer slachtoffers gaan vallen. En zij kan weleens de volgende zijn…

Corina leest:

Met dank aan Uitgeverij Cargo/De Bezige Bij voor het recensie-exemplaar.

verdriet 2.png

Over Het verdriet van Wilhelmina:

Eind november 1941. Na de Duitse opmars in Europa is de angst groot dat Nederlands-Indië zal worden aangevallen door Japan. In Engeland krijgt koningin Wilhelmina op haar landgoed Stubbings House bezoek van de Britse premier Winston Churchill. Hij stelt haar voor een onverwacht en verschrikkelijk dilemma. Tot haar wanhoop zal Wilhelmina moeten instemmen met zijn geheime verzoek, waardoor de oorlog een totaal andere wending zal krijgen.

Acht jaar later: Nederland vecht een eigen oorlog in Nederlands-Indië, waar de nationalisten van Soekarno de onafhankelijke Republik Indonesia hebben uitgeroepen. Voormalig inlichtingenofficier Arnie Springer hoort dat zijn oude liefde op Java is verdwenen nadat ze samen werd gezien met de beruchte Nederlandse deserteur Poncke Princen. Hoewel Arnie na de gruwelen van de jappenkampen gezworen heeft nooit terug te gaan, vliegt hij in april 1948 naar Batavia. In de tropische hitte onderneemt hij een levensgevaarlijke zoektocht, en belandt in een mijnenveld van intriges waarin alles verband lijkt te houden met het pact van Wilhelmina en Churchill in Stubbings House.

Corina las: Het donkerste water-Sharon Bolton ****1/2

water

Met dank aan Uitgeverij A.W. Bruna voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Sharon Bolton

Uitgever: A.W. Bruna

Oorspronkelijke titel: A dark and twisted tide

Vertaler: AndaWitsenburg

Aantal pagina’s: 432

Genre: Literaire thriller

Verschijningsdatum: 9 januari 2017

Over de auteur:

Sharon Bolton (1960) woont in Londen, waar haar Lacey Flint-thrillers zicht grotendeels afspelen. Ze is winnaar van de Mary Higgins Clark Award en genomineerd voor de ITW Thriller Award, de CWA Gold Dagger en de Barry Award. Kleine zwarte leugens was een standalone thriller, Het donkerste water is een los te lezen thriller met Lacey Flint in de hoofdrol.

De cover:

Donker en herkenbaar voor als je daar geweest bent. I like

De achterflap:

Lacey Flint heeft een woonboot op de Theems betrokken, en begint deel uit te maken van de kleurrijke gemeenschap die in Londen op de rivier woont. Elke dag zwemt ze ook in de Theems. Op een vroege zomerochtend vindt ze tijdens het zwemmen een in doeken gewikkeld lichaam van een jonge vrouw.

Het lijkt toeval , Lacey werkt sinds kort bij de rivierpolitie en weet hoeveel lichamen er elk jaar uit de Theems gevist worden. Maar onderzoek lijkt aan te tonen dat dit lichaam bedoeld was voor haar om te vinden. Ook al is ze geen inspecteur meer, ze kan niet anders dan zich met deze zaak bemoeien…

(www.awbruna.nl)

Mening:

Dit is mijn eerste Lacey Flint thriller van Bolton, en als ik de proloog gelezen heb en de laatste zin tot me door laat dringen, denk ik….YES dit gaat leuk worden!

Vanuit verschillende personages word je meegenomen door het verhaal, en er wordt af en toe geswitched van periode, maar door de meer dan fijne schrijfstijl en een goede aanduiding van wie en wanneer is alles prima te volgen.

Lacey is een rechercheur die een stapje terug heeft gedaan en nu bij de rivierpolitie werkt, maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan en als er een lijk gevonden wordt en er daarna nog meer bizarre dingen gebeuren dan komt toch haar echte aard weer boven?

Lacey en de side kicks worden allemaal meer dan goed neergezet. De gevoelens, de angsten, de vastberadenheid alles voelt echt aan. En maakt je nieuwsgierig van hier tot gunter… want wat en wie heeft waar mee te maken en hoe zit dat met Lacey? Wat is haar geheim? Ow ik hou hier zo van en Bolton verweeft alles soepel maar daadkrachtig aan elkaar.

Door het inzetten van actuele problematiek zoals illegale immigratie en ongewone dagelijkse gedragingen van oa Lacey, zorgt Bolton ervoor dat je het verhaal niet uit je hoofd kan zetten. Je gaat van elk personage houden en dat doet pijn als je dan DE ontknoping leest. Potver, word ik daar even om de tuin geleid. Medelijden slaat om in boosheid en boosheid slaat om in medelijden, en dat in één hoofdstuk. Bijzonder gedaan….

Zoals een serie betaamt is de verhaallijn van Lacey open gebleven aan het eind ,dus daar zit je dan….. honderdduizend vragen en nog geen vervolg… erg? Nee. Iets om reikhalzend naar uit te kijken? JA!!

Conclusie:

Schrijfstijl: 5

Leesplezier: 5

Originaliteit: 4.5

Spanning: 4.5

Psychologie: 5

Plot: 5

Vier en halve sterren voor Het donkerste water

Corina Nieuwenhuis

 

 

Samen wachten op, om te recenseren….

** Op 9 januari kwam bij Uitgeverij Meulenhoff Boekerij de thriller Het meisje in het ijs uit, en ooooow lucky bastards als we zijn mochten wij hem gewoon lezen!! In Noord-Holland is hij al uit en kan de recensie getikt worden. Is dit boek de hype waardig? Heus wellll. Stay tuned…..

** 9 januari blijkt een puike datum want op deze dag verscheen ook de nieuwste thriller van Sharon Bolton bij A.W. Bruna Uitgevers met de titel Het donkerste water. Corina is groot fan en al aan het lezen geslagen. Genieten it is!

** Het meesterwerk van Geir Tangen komt op 1 februari uit bij Uitgeverij The House of Books / Overamstel  en deze parel wordt op dit moment gelezen te Drenthe. We lazen de achterflap en bij de zin “ Een ode aan de Scandinavische thriller” en het woord “Debuut” hadden ze ons te pakken…..Tipje van de sluier? Het laatste stukje moet wel heel raar gaan wil Karin geen bak sterren uit gaan delen. Hou het blog in de gaten!

Over Het meisje in het ijs:

Haar ogen zijn wijd open. Haar lippen iets uiteen, alsof ze nog iets wil zeggen. Haar lichaam bevroren in het ijs. En ze is niet de enige…

Als het lichaam van een jonge vrouw wordt gevonden in een park in Zuid-Londen, wordt inspecteur Erika Foster ingeschakeld om het moordonderzoek te leiden. Het slachtoffer, de mooie, jonge en rijke Andrea Douglas-Brown, leek het perfecte leven te leiden. Haar vader is een belangrijk en invloedrijk man, haar verloofde een gerespecteerd zakenman. Toch lijken er duistere geheimen te zijn. Werden die het meisje fataal?

Als Erika dichter bij de waarheid komt, verschuift de aandacht van de moordenaar naar Erika zelf, wier laatste zaak verkeerd afliep. Zo verkeerd zelfs dat haar eigen man om het leven kwam. Terwijl haar politiecarrière aan een zijden draadje hangt, moet Erika haar eigen angsten overwinnen om een wrede moordenaar te slim af te zijn – voordat het te laat is.

Over Het donkerste water:

Lacey Flint heeft een woonboot op de Theems betrokken, en begint deel uit te maken van de kleurrijke gemeenschap die in Londen op de rivier woont. Elke dag zwemt ze ook in de Theems. Op een vroege zomerochtend vindt ze tijdens het zwemmen een in doeken gewikkeld lichaam van een jonge vrouw. Het lijkt toeval – Lacey werkt sinds kort bij de rivierpolitie en weet hoeveel lichamen er elk jaar uit de Theems gevist worden. Maar onderzoek lijkt aan te tonen dat dit lichaam bedoeld was voor haar om te vinden. Ook al is ze geen inspecteur meer, ze kan niet anders dan zich met deze zaak bemoeien…

Over Het meesterwerk:

Journalist Viljar Ravn Gudmundsson ontvangt een mail van iemand die aankondigt als scherprechter het leven van een vrouw op te eisen. Als de vrouw de volgende dag vermoord wordt aangetroffen, realiseert Viljar zich dat het bloedserieus was. Zeker als hij na door de politie ondervraagd te zijn, weer een aankondiging ontvangt. Inspecteur Lotte Skeisvoll moet op jacht naar een achteloze seriemoordenaar die eropuit lijkt de politie te willen tergen. Maar is hij wel zo achteloos?

Samen lezen, de Top Vijf van het eerste half jaar door: Corina

Top 5 Corina

Ja dan heb je als Waailappen-Brigade het geweldige idee om met het teampie een top vijf van de mooiste boeken te maken van het eerste half jaar van 2017. Dat is natuurlijk leuk, maar dan moet je zelf natuurlijk ook aan de bak. Hoe kies je in hemelsnaam? Ik heb lekker makkelijk gewoon al mijn recensies bekeken en “alle” vijf sterren recensies moesten er sowieso in en toen was daar nog plaats 5 te vergeven aiiiiiiii dat was hard en lang denken.  Maar het is gelukt hoor, nummer 1 tot en met 4 zijn in willekeurige volgorde by the way.

  • De Dorst-Jo Nesbø
  • Het Dossier-Anya Niewierra
  • Kleine zwarte leugens-Sharon Bolton
  • De Nergensman-Gregg Hurwitz
  • De onderkoning van Indië-Tomas Ross

Over nummer één tot en met vier hoef ik denk ik geen uitleg te geven, deze vier kregen allemaal vijf stralende sterren, want wat waren ze GOED!

Als Nesbø fan en dan vooral Harry Hole fan was ik zo gelukkig met De Dorst en echt in mijn  bescheiden optiek de beste van Nesbø tot nu toe. Want ja dit, Nesbø is een meesterverteller en weet je vanaf regel één af te laten vragen, waar gaat dit heen? zegt toch eigenlijk al genoeg?

En las ik vorig jaar mijn eerste Hurwitz ever (ik had eerlijk gezegd nooit eerder van deze goede man gehoord)  ik was gelijk fan en De Nergensman was nóg beter dan OrphanX.  Want als je me zover krijgt dat ik een James Bond film aan het kijken ben in mijn hoofd tijdens het lezen dan doe je iets echt heel goed!!

En wat moet ik zeggen over Kleine zwarte leugens? Laat ik het houden bij mijn conclusie uit mijn recensie:

Sharon Bolton heeft met dit verhaal een sublieme, huiveringwekkende stand alone geschreven, die je bij elke wending kippenvel over je rug bezorgt. Met een geweldig inlevingsvermogen beschrijft ze de grootste angst en het grootste verdriet van een moeder.

En daar is ook de vijf sterren waardige Het Dossier van Anya Niewierra, in de recensie zei ik:

Anya heeft een ijzersterke thriller neergezet, gebaseerd op de (voor ons westerlingen) bizarre leefomstandigheden in het voormalig DDR. En ja dat is nog steeds mijn mening, want oi oi oi..

Maar toen moest ik een nummer vijf en jeetje…… na wikken en wegen en hoofdpijn van ons eigen bedachte plan kon ik toch niet anders dan kiezen voor onze eigen Tomas Ross met De onderkoning van Indië.

Een Ross zoals een Ross moet zijn, met oog voor detail, hoe klein dan ook. Heerlijk hoe je sommige feiten kan “controleren” en toch genoeg aan het denken wordt gezet of het nu feit of fictie is.

Nou dat was het dan en nu op naar de volgende 6 maanden van 2017 met hopelijk net zulke parels!!