Duorecensie Karin & Corina: Meedogenloos-Sharpe & Skaye****1/2

Meedogenloos

Met dank aan Uitgeverij LetterRijn voor het recensie-exemplaar

Auteur: J.Sharpe & Melissa Skaye

Uitgever: LetterRijn

Aantal pagina’s: 270

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 22 februari 2018

Over de auteurs:

Melissa Skaye (1972) is auteur van de VT-thrillerreeks: Virtuele tango, Verboden tranen en Verleden tijd. Verminkte toekomst is het vierde deel van de reeks met rechercheurs Sanne Philips en Luca Borra in de hoofdrol. Ook is zij auteur van de thriller In onschuld en van de fantasyreeks Jeremy Jago. Ze heeft in diverse bundels korte thrillerverhalen gepubliceerd. Melissa woont samen met haar man en twee kinderen in Hoorn.

( http://www.melissaskaye.nl )

J. Sharpe – pseudoniem van Joris van Leeuwen (1986) – heeft verschillende mysterieuze thrillers en fantasyboeken geschreven, alsmede meerdere korte spannende verhalen. Zijn werk wordt regelmatig vergeleken met de werken van auteurs zoals o.a. Stephen King, Peter Straub en Dean Koontz. Hij begon met schrijven toen hij acht jaar was. Hij woonde twee jaar op het Portugese eiland Madeira en was een fanatieke lezer. Al snel was hij echter door zijn Nederlandse leesvoer heen en besloot hij zelf te gaan schrijven.

( http://www.jsharpebooks.com )

De cover:

Karin:

Duister, onheilspellend. Hoe staat dit in verhouding met de titel? Nieuwsgierig makend en ik vind het gaaf!

Corina:

Een verlaten huis in een bos, donkere kleuren, ja dat triggert…. wat is daar gebeurd?? Love it.

De achterflap:

Nadat hun ouders zijn vermoord, slaan de zusjes Mandy en Lisa Peeters op de vlucht. Het belastende bewijsmateriaal dat ze bij zich dragen, maakt dat ook zij moeten vrezen voor hun leven.

Vier jaar eerder verdween de toen dertienjarige Californische India Johnston spoorloos. Ze duikt buiten het zicht van haar familie op in de gedwongen prostitutie in België. Dan is er een klant die zich haar lot aantrekt.

Tim Bosman en Suzanne Meyer hebben elkaar na het verbreken van hun relatie al ruim zeven jaar niet meer gezien. Tim heeft in de journalistiek te maken met uiteenlopende zaken, waarbij hij niet altijd vrienden maakt. Als de omstandigheden Tim en Suzanne weer bij elkaar brengen, staat hun leven op het punt voorgoed te veranderen.

Op het eerste gezicht lijken dit drie op zichzelf staande gebeurtenissen. Schijn bedriegt …

Meningen:

Corina: 

Ik lees de proloog en weet gelijk OMG dit gaat wat worden! En ja hoor vanaf het eerste hoofdstuk hebben Sharpe & Skaye me te pakken. What’s going on??

Karin:

Sharpe & Skaye. Het bekt direct al zo lekker hè en gloeiende gloeiende wat een verhaal zet deze combinatie hier neer zeg!

Corina:

Vanuit verschillende personages word je mee genomen door het verhaal en al snel lopen de rillingen over mijn rug. De lijntjes aan elkaar knopen lijkt me een onmogelijke taak, maar ik zit als een gek te schelden onder het lezen en alle personages kruipen onder mijn huid. Applaus heer en dame goed gedaan.

Karin:

Dit is snoei- en snoeihard, de spanning is regelmatig om te snijden en in dit verschrikkelijke gebeuren, gevuld met actie, met uiteraard ook moord, staan de personages als een huis. Wat zeg ik? Als een compleet flatgebouw.

Het verhaal wordt vanuit verschillende perspectieven verteld en een ieder speelt zijn eigen unieke rol. Men neme een journalist, een privé-detective. Men neme ontvoerde meisjes of meisjes van wie de ouders bruut zijn vermoord. Men neme een prostituee ganger. Volg je me nog? Wel, in het boek wil-je-gewoon-niet-anders dan dit volgen, wil je weten hoe dit bij elkaar gaat komen met een grote ‘Hoe dannn’ in je achterhoofd. En dan de emoties die dit bij me teweeg wist te brengen zeg. Och och de ellende en dan het afschuwelijke besef: dit bestaat…

Corina:

Dit is niet voor tere zieltjes want OMG wat een gruwel en dan niet persé in moord en doodslag of uitgerukte ingewanden, maar de WTF momentjes zijn in Aalsmeer niet van de lucht. De wetenschap dat dit echt gebeurt maakt je misselijk en toch wil je doorlezen, want wat schrijven Sharpe en Skaye heerlijk samen…. Alles klopt gewoon, toch?

Karin:

De schrijfstijl in deze is puur, direct, beeldend en het superknappe is dat verschrikkelijke gebeurtenissen op uiterst precieze wijze neergezet worden. Deze gebeurtenissen komen ontzettend binnen en dit duo weet het qua details perfect binnen de perken te houden. Dat zie ik echt als een gave.

Corina:

Langzaam ga je verbanden zien, maar die daadwerkelijke punt op de i kan je nog niet zetten. Er komt nog wat aan, maar wat? En dan doen ze iets…. het is een beetje op het randje en toch houd ik ervan, want hé, dat is toch een mooie twist! Maar hoe nu verder? Kan het wel tot een goed einde komen zo?

Karin:

Resumé: we hebben spanning, geweldige personages, maag omkerende situaties actie en moord. Doe je gordel maar om want het geheel is dan ook nog eens compleet onvoorspelbaar. Het neemt wendingen die je zó niet ziet aankomen! Niks maar dan ook niks is zeker. Eén wending wordt teruggedraaid en ondanks de hoop die dit geeft vond ik dit ergens jammer. Kort door de bocht: een twist is een twist. Deze terugkomst wordt echter uiteindelijk weer monsterlijk ‘rechtgezet’.

Corina:

Ola ola ola en dan is daar DE ontknoping en zit ik met mijn hand voor mijn mond en denk alleen maar, neeeeeee dit kan niet? Maar ja het kan en het klopt. Het daadwerkelijke einde van het boek maakte me gewoon een beetje boos, want het is niet allemaal eind goed, al goed en ik heb gewoon medelijden met het personage…. Ik zit echt met kloppend hart en tienduizend vragen. 😦

Karin:

Wanneer uiteindelijk dan alle lijntjes samenkomen, wanneer alles duidelijk is en op de plaats is gevallen volgt daar het epiloog. Prachtig afgewerkt, het laat je als lezer compleet beduusd achter en dit moet echt, echt even bezinken.

Conclusie:

Karin:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 4.5

Leesplezier: 5

Spanning: 5

Psychologie: 4.5

Plot: 5

Corina:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 5

Leesplezier: 5

Spanning: 5

Plot: 5

Psychologie: 4

Een unanieme vier en halve ster voor Meedogenloos.

Karin Meinen en Corina Nieuwenhuis.

Advertenties

Duorecensie Karin & Corina: De vrouw in het raam-A.J. Finn****

img_1333-2

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Auteur: A.J. Finn

Uitgever: Cargo

Oorspronkelijke titel: The Woman in the Window

Vertaler: Hien Montijn

Aantal pagina’s: 411

Genre: Thriller / NUR 305

Verschijningsdatum:  8 februari 2018

 

Over de auteur:

A.J. Finn is het pseudoniem van een uitgever in New York. Na zijn studie was Finn recensent van thrillers en redacteur bij een grote uitgeverij in Londen. Hij heeft gewerkt met auteurs als Karin Slaughter, J.K. Rowling, Robert Galbraith, Nicci French en Patricia Cornwell.

( www.uitgeverijcargo.nl )

Cover:

Karin:

Wat de cover zo gaaf maakt? De glimmende “gluurstroken” met het “kijkgat”. Heel tof gedaan, dit staat alvast weer mooi in de kast!

Corina:

De kleuren en de lamellen(?) welke structuur hebben op de omslag, oooow zo mooi gedaan en de titel die triggert de verbeelding. Het is een beauty.

Achterflap:

Anna Fox woont alleen, verlaat haar huis in New York bijna nooit en werkt als online psycholoog. Ze drinkt de hele dag door, ze kijkt oude films en bespioneert haar nieuwe buren. Op een nacht denkt Anna te zien hoe de buurvrouw wordt vermoord. Ze belt de politie, maar die vinden geen enkel bewijs. De twijfel slaat meteen toe: heeft ze het wel goed gezien? Wat is waar? Wat is verzonnen? Dreigt er gevaar?

Niets is wat het lijkt in deze verslavende en volkomen onvoorspelbare psychologische thriller die doet denken aan het beste van Alfred Hitchcock.

Mening:

Karin:

Dit aparte, bijzondere en uiteindelijk spannende verhaal wordt vanuit Anna Fox in de ik-vorm verteld.

Finn neemt op eigen en originele wijze uitgebreid de tijd om de verschillende personages en de bijbehorende achtergronden neer te zetten. Anna heeft straatvrees, is online-psycholoog, stevig aan de drank en Anna is een gluurder eersteklas. Anna heeft maar met enkele personages in de buitenwereld echt contact en ondanks dat in dit gedeelte de spanning ontbreekt en er eigenlijk ook maar weinig echt gebeurt nog, is het intrigerend en onderhoudend.

Corina:

Finn vertelt het verhaal vanuit Anna en dus vanuit de ik-vorm. Het is inkomen door de ik-vorm maar ook doordat ik vooral het eerste kwart steeds woorden moet Googelen… Anna heeft pleinvrees maar daar kom ik pas laat achter omdat ik woorden moet Googelen en dat irriteert. Ik kom niet in de leesflow en irriteer me aan die wijnslurpende slons achter haar computer die iedereen in de gaten houdt. De gesprekken die ze voert slaan mijns insziens nergens op en ik zucht en zwoeg door.

Karin:

Waarom is Anna zo vreselijk afgegleden? D.m.v. flashbacks naar het verleden krijg je steeds meer grip op en begrip voor Anna. Tijdens het lezen bekruipt me de vraag of ik niet meer een hele goede roman zit te lezen nu, maar later zal blijken hoe belangrijk dit stuk ook gaat zijn. Wanneer je het niet verwacht komt daar dan de bak ijskoud water over je heen en volgt de wending die me echt beroerd wist te maken. Het eerst OMG-moment is een feit!

Corina:

Ik lees dit boek samen met Kaat en zij is veel verder en zegt: “Crien het komt goed.” Ik geloof er niets van, maar dan is daar opeens de eerste subtiele twist en heeft Finn me te pakken, wat gaat dit brengen? Het verhaal heeft het eerste deel zeker nodig om alles duidelijk te maken en de lijntjes bij elkaar te brengen en vanaf de tweede twist zit ik op het puntje van mijn stoel en kan ik niet anders dan doorlezen. En dan is daar het allerlaatste WTF moment en denk ik alleen maar hoe twisted kan het zijn?

Karin:

Deze lijn wordt voortgezet en op een enkel personage na vertrouw ik er niet één meer. Je voelt op de klompen aan dat hier hele verkeerde dingen aan het gebeuren zijn en stapje voor stapje wordt er steeds meer duidelijk. De spanning loopt op en in de laatste fase gaat het dan ook richting compleet nagels bijten. Niet geheel verrassend, maar het wordt wel heel gaaf afgerond. In exact honderd hoofdstukken wordt van dag tot dag, in een tijdsbestek van nog geen maand, een gelaagd verhaal neergezet waar je achteraf toch echt wel U tegen zegt. Met heftige onderwerpen als agorafobie, verslaving, verlies en verwerking is dit een origineel boek wat je denk ik, met name in de beginfase, wel moet liggen. En mij ligt het, ik heb genoten!

Corina:

Finn heeft een prachtig slot stuk geschreven dat me de kriebels gaf, maar als het geen recensieboek was geweest had ik het boek na 100 blz. aan de kant gelegd…. Thank God i didn’t, maar ik kan het me voorstellen dat anderen zich niet door dat eerste deel heen “worstelen”.

Conclusie:

Karin:

Schrijfstijl: 4

Originaliteit: 4

Leesplezier: 4

Psychologie: 5

Spanning: 3

Plot: 4

Corina:

Schrijfstijl: 4

Leesplezier: 3

Originaliteit: 4

Spanning: 3

Plot: 5

Psychologie: 4

Maakt unaniem Vier sterren voor De vrouw in het raam.

Karin Meinen & Corina Nieuwenhuis.

Duorecensie Karin & Corina: Dwaalspoor-Pjotr Vreeswijk****

Dwaalspoor

Met dank aan Uitgeverij LetterRijn voor het recensie-exemplaar

Auteur: Pjotr Vreeswijk

Uitgever: LetterRijn

Aantal pagina’s: 264

Genre: Actiethriller

Verschijningsdatum: 21 oktober 2017

Over de auteur:

Pjotr Vreeswijk is politieman binnen de eenheid Den Haag en tot op de dag van vandaag nog steeds op straat te vinden. Zijn jarenlange ervaring als agent  in verschillende Haagse wijken is merkbaar in de razendsnelle actiescènes van Dwaalspoor.

Dwaalspoor is de tweede actiethriller van Pjotr Vreeswijk met Alex De Klerck in de hoofdrol. Voor zijn debuut, Masterplan, ontving hij de ThrillZone debuutprijs.

( Bron: http://www.letterrijn.nl )

De cover:

Corina: 

Een treinspoor in de sneeuw met een verlaten brug…. waar leidt dit spoor heen? De kleuren zijn wat flets maar al met al maakt het nieuwsgierig.

Karin: 

Je wordt verblind door de tegemoetkomende trein. Heel gaaf gedaan. Ik vind het een spannende cover met sfeer. De kleuren/ titel zijn aardig pastel, dat mag van mij wel eens knallen. Kleinigheidje hou je toch, over smaak valt niet te twisten.

De achterflap:

Als Alex De Klerck, een ex-agent van de geheime Europese antiterreureenheid OPERATIONS, een onheilspellend en mysterieus bericht ontvangt, reist hij in allerijl naar Brussel.

Op hetzelfde moment komt er dertienduizend kilometer verderop een roestige oude dieseltrein in beweging, waarvan zowel de lading als de bestemming onbekend zijn. Eenmaal in de Europese hoofdstad gearriveerd, lijkt voor Alex alles veranderd. Zijn oude werkgever keert zich tegen hem en als hij daarna ook wordt geconfronteerd met een brand met dodelijke afloop, neemt de voormalig geheimagent noodgedwongen contact op met zijn enige en laatste bondgenoot: computerexpert en oude vriendin Suzanne Boyle.

In een ultieme poging het bericht te ontcijferen, vraagt hij haar alle geschreven en ongeschreven regels te overtreden. Wat hij niet weet, is dat daarmee de poort naar Europa wagenwijd wordt opengezet.

Een monsterlijk kwaad stroomt het continent binnen.

Onze mening:

Corina:

Ow wat hou ik van prologen en helemaal van zulke als Vreeswijk weer gebruikt. Ik zit er gelijk helemaal in en wil weten wat er gaat gebeuren!

Karin:

Met Masterplan wist Vreeswijk een dijk van een actiethriller neer te zetten. Met Dwaalspoor flikt hij dit weer. Ga stevig op je stoel zitten want in dit boek vliegt de actie je om de oren.

Corina:

Vreeswijk neemt je in een hoge snelheid mee door verschillende verhaallijnen, welke bij elkaar zouden moeten komen, maar ik heb geen flauw idee hoe. We zien Alex al snel terug in het verhaal en ook Suzanne is al gauw weer van de partij. Met pijn in mijn hart lees ik ook waarom Alex terug is en potver Vreeswijk moest dat nou echt?

Karin: 

De schrijfstijl is vlot, direct en Vreeswijk maakt gebruik van stoere termen die ook voor de leek te begrijpen zijn. Heerlijk. Dwaalspoor is veel van alles. Veel lijnen, personages, veel locaties en veel spektakel.

De spanning begeeft zich in een strakke lijn van het begin tot het einde. Er zijn wat dat betreft weinig pieken en dalen. Dit is helemaal mijn genre, dus ik hou daar van, maar het maakt ook dat ik tijdens het lezen wat immuun raak wat betreft de spanning en de actie en dat is een tikje jammer.

Corina:

Vreeswijk houdt van details en ik ook, dus het is genieten hoe hij de gebeurtenissen beschrijft. En al is het af en toe een beetje too much van alles, toch komen langzaam de verhalen samen en ga je een beetje begrijpen wat Lynn in dit dwaalspoor van kogelregens, treinwagons en achtervolgingen doet. I love actie, maar vooral halverwege dacht ik even “Oké Vreeswijk, even een rustpuntje was fijn geweest.” Was ik tot de helft nog een beetje verliefd op Alex, dat bekoelde daarna doordat ook in dit boek de personages niet (verder)  werden uitgediept. In een eerste deel geen probleem, maar nu vond ik dat toch wat jammer.

Karin:

De personages worden weinig uitgediept. In een stormachtig verhaal als dit ligt daar bij mij ook niet direct de prioriteit, ware het niet dat ik met name van Alex en Suzanne nu echt wel meer had willen weten en zien. Meerdere side-kicks hebben ( uiteindelijk) een duidelijke rol, en het zijn de gebeurtenissen die me in de ban weten te houden, het is ‘koppie erbij’.

Corina:

Na de ontknoping en de fabuleuze twist, welke bol staan van actie, reactie en alles wat een echte actiethriller hoort te hebben, ben ik toch een heel gelukkige lezer.

Karin:

Het plot in zijn geheel zit fantastisch in elkaar. Het is een traktatie op moord, spionage, missies, terrorisme, intriges en wanneer de titel me dan compleet duidelijk wordt kan ik alleen maar denken; hoe briljant! Dwaalspoor gaat zo her en der richting ‘overkill’, maar mensen, wat een sensatie is het ook weer.

Conclusie:

Corina:

Leesplezier: 4

Schrijfstijl: 4

Originaliteit: 4

Psychologie: 2.5

Spanning: 4

Plot: 4

Karin:

Schrijfstijl: 4

Plot: 4

Originaliteit: 4

Psychologie: 2.5

Spanning: 4

Leesplezier: 4

Allebei naar boven afgerond maakt dit unaniem vier sterren voor Dwaalspoor!

Corina Nieuwenhuis & Karin Meinen.

Leesclub Kai- Duorecensie Karin & Corina

Leesclub KAI namen

Met dank aan Nienke Pool / Miranda Hillers voor het mogelijk maken van deze Leesclub.

Auteur: Miranda Hillers

Uitgever: MH Books

Aantal pagina’s: 307

Genre: New Adult / NUR 343

Verschijningsdatum: april 2017

Over de auteur:

Met veel passie en liefde schrijft Miranda Hillers romantische verhalen met een twist. Ze draaien om de liefde gecombineerd met drama. Op jonge leeftijd verslond Miranda bijna alles wat er te lezen viel. Later hield ze dagboeken bij en schreef ze over de belevenissen van het stappen met haar vriendinnen inclusief de nodige liefdesperikelen. Met name die periode heeft haar een paar jaar geleden gedreven tot het schrijven van de Blingg en WWW-serie.

Al haar boeken en ebooks zijn bestsellers in het New Adult genre en in het najaar van 2017 verschijnt DEX in een Engelse versie.

( Bron: www.mirandahillers.nl )

 

Cover:

Karin:

Zwoele cover, passend bij het genre. De tekst maakt me nieuwsgierig.

Corina:

Hmmm knappe jongeman. Past bij ’t genre denk ik. Nice.

Achterflap:

Het is toch een cliché dat de lijn tussen liefde en haat dun is? Of is het dat de liefde alleen maar van één kant komt?

KAI
We lagen samen in de box.
We speelden samen in de zandbak.
We liepen hand in hand naar school.
We ervaarden de eerste kus met elkaar.
We deden het voor de eerste keer met elkaar.
Nu haat ze mij.

STELLA
Je kent het vast wel.
Iemand die veel voor je betekent. Een belangrijk persoon van wie je weet dat die ook om jou geeft en die je nooit meer kwijt wilt. Maar opeens daalt dat gevoel door allerlei redenen in rap tempo naar beneden.
Boeien, zou je denken. De oplossing is toch makkelijk? Je besteedt er gewoon geen aandacht aan. Maar in mijn geval is het niet zo simpel om hem te vermijden.
Hij is namelijk mijn buurjongen.

**WWW is een vierdelige serie over Dex, Kai, Liam en Collin. De mannen zijn allen vrouwengek, flirten graag en nemen het ervan. Je leeft tenslotte maar één keer.
Wanneer ze de ware tegenkomen, denken ze de buit al gauw binnen te hebben. Of dat zo heel makkelijk gaat is nog maar de vraag.

Mening:

Karin:

Het is al een tijdje geleden dat ik het genre Romantiek las en het is in ieder geval het eerste boek voor mij dat onder New Adult valt. In de ik-vorm switch je van Kai naar Stella, en van het verleden naar vooral ook het heden. Welkom in de wereld van de pubers en de jong volwassenen!

Kai is het tweede deel in de WWW-serie en is prima op zichzelf te lezen, het maakt echter wel nieuwsgierig wat er vooraf dan precies met Dex gebeurd is. De relationele ontwikkelingen tussen Kai en Stella maken duidelijk een groei, gelukkig wel want vooral Kaaiman heeft wel wat goed te maken ook zeg maar. Het geheel leest makkelijk weg, te makkelijk af en toe naar mijn smaak, het had qua brengen meer volwassen gemogen, maar het verhaal pakt en de personages met hun belevenissen weten me gretig genoeg te houden.

Corina:

Vlot en simpel, dat is vanaf het begin duidelijk. Miranda hanteert die twee dingen uitstekend en voor wie er van houdt is het geheid helemaal prima. Het past 100% bij het genre net als de uitwerking van de personages. Niet te veel diepgang, maar ook niet te oppervlakkig. Er zit een mooie balans in dat alles.

Karin:

De twintigers die zich zo ongeveer gedragen als zestienjarigen weten toch ook naar een punt te komen waar de volwassenheid zijn intrede doet. Mooi gedaan want dat voelt goed en is welkom op dat moment. Verliefdheid, onzekerheid, haantjesgedrag en de invloeden van galbakken en groeperingen van buitenaf spelen allemaal een rol, waarbij de echte vriendschap mooi uit de verf komt.

Voeg daar een dot seks, voetbal, spanning, gevaar, een geheim en actie aan toe, en je zit in een heerlijke go with te flow leesmodus. Het is ontspannend lezen; niet moeilijk en doorspekt met fruitige en verdorven personages.

Corina:

De afwisseling van tijd en perspectief is mooi gedaan en zorgt op geen moment voor lastige leesmomenten. De gehele verhaallijn an sich is op de seksscènes na wat kinderlijk en daar moet je van houden.

Persoonlijk hou ik van wat meer nadenken tijdens het lezen, van onverwachte dingen en dit is toch wel een klassiek gevalletje van “kat en muis”. Lees: Jongen wil meisje en krijgt haar maar hoe en wanneer?

Karin:

Men belandt in de meest wisselende, onwerkelijke situaties ook, waar je gewoon lekker onnadenkend heerlijk in meegaat.

En daar ligt voor mij de kracht van Kai. Het niet na hoeven denken, maar gewoon genietend lezen en lekker verzinken in een verhaal waarin absoluut van alles gebeurt. Kai geeft wat ik van dit genre verwacht en ik heb er fijne uurtjes leesplezier aan beleefd.

Corina:

Met op het einde toch nog even een spannende twist is dit zeker in zijn genre een goed en lekker weg te lezen boek, maar voor mij had alles even wat meer uitgediept mogen worden. Toch heb ik wel lekker gelezen en ben ik benieuwd wat de andere jongens te vertellen hebben.

Conclusie:

Karin:

Ik rond af naar boven, vier sterren voor Kai.

Corina:

Drie sterren voor Kai.

Dit geeft een mooie gemiddelde score van drie en halve sterren voor Kai.

Karin Meinen & Corina Nieuwenhuis.

 

Leesclub Slapen doen we morgen weer: Duorecensie Karin & Corina***1/2

Leesclub Alice Bakker

Met dank aan Godijn Publishing en Nienke Pool voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Alice Bakker

Uitgever: Godijn Publishing

Aantal pagina’s: 187

Genre: Young Adult, NUR 285/ Fictie 15+

Verschijningsdatum: 6 mei 2017

 

Over de auteur:

Alice Bakker (1970) is freelance schrijver en heeft haar eigen tekstbureau “in Woordenland”. Eerder publiceerde zij diverse verhalen in verhalenbundels en heeft ze mooie schrijfprojecten op haar naam staan. Slapen doen we morgen weer is haar debuut.

( Bron: http://www.godijnpublishing.nl )

Cover:

Corina:

Hij is me wat te donker, maar ik vind de kleurstelling wel mooi. Tikje mysterieus, i like it!!

Karin:

Party Machen! De cover in combinatie met de titel maakt vrolijk. Dit in tegenstelling tot het kleurgebruik wat dan juist weer donker oogt. Het is duidelijk dat het om een Young Adult gaat, tof gedaan. Het maakt nieuwsgierig naar de achterflap.

Achterflap:

De vijftienjarige Merel gaat met haar vrienden naar het Koningsnachtconcert in het Klaverpark. Daar treedt de band Twils op, waar Merel en haar vriendin Sarah groot fan van zijn. Als er een aanslag gepleegd wordt tijdens het concert verandert alles. Al snel blijkt dat het niets met terrorisme te maken heeft, iemand heeft het op Twils gemunt. Waarom? En wat heeft Merel met de dader?

Slapen doen we morgen weer is een Young Adult over vriendschap, dood en je minder voelen dan een ander.

Mening:

Corina:

Een actueel onderwerp, wat na het dichtslaan nog actueler werd. Korte hoofdstukken met grote letters maken dat je door het boek heen vliegt. Maar niet alleen daardoor. Alice heeft een vlotte schrijfstijl, al is hij mij wat te makkelijk soms. Dit kan door het YA genre komen, maar ik denk dat mijn nichtje van 17 het met mij eens gaat zijn en hem door zou schuiven naar haar broertje van 13.

Karin:

Slapen doen we morgen weer start met een spannende proloog. De ouders van Merel komen er via de tv achter hoe een aanslag een direct einde brengt aan het concert van Twils. Een concert waar dochter Merel aanwezig is….

Vervolgens gaat het even een stapje terug en maak je als lezer kennis met Merel, een puber die prima voorzien is van het ‘puberbrein.’ Impulsief en het in eerste instantie allemaal zelf wel denken te weten. Heerlijk. Bijna chronologisch vervolgt het verhaal zich en het leest allemaal bijzonder vlot weg. Groot lettertype, makkelijke schrijfstijl, korte hoofdstukken, je vliegt door de bladzijden en door het gehele boek heen.

Corina:

Merel is een echte puber en dat wordt mooi beschreven. Haar relatie met haar ouders is ook zoals je dat vaak ziet met pubers. Toch heb ik puntjes van twijfel en komt niet alles geloofwaardig over. Zoals bijvoorbeeld hoe de vader reageert vlak na de aanslag. Maar ook met betrekking tot het politie onderzoek en de ontwikkelingen met de dader en dergelijke, slaan mijn twijfels nog meer toe.

Karin:

Andere personages doen hun intrede, vrienden, familie, en ook de dader komt uiteraard aan bod. Het is actueel, bizar actueel zo bleek in Manchester, en een goed verhaal wat mijn aandacht vast wist te houden. Toch wist het me her en der niet geheel te overtuigen. Met name de manier van reageren van de vader en zeker ook de leraren zorgden ervoor dat ik het verhaal dan even niet kon geloven. De hulp die wordt geboden aan het politieteam is in mijn ogen een beetje ongeloofwaardig, maar het gaf weer wel een lekkere schwung aan het verhaal.

Neemt ook niet weg dat het een kunst is hoe in deze Young Adult zware onderwerpen als een aanslag en het verlies van mensen op gedoseerde wijze gebracht worden. Die passages zijn indrukwekkend maar blijven ondertussen geschikt voor de jeugdige lezers. Ook de jonge personages die vrij aan de oppervlakte blijven, en hun belevenissen, zal de jeugd in mijn ogen aanspreken. Voeg daar spanning en prachtige songteksten aan toe, en voilà!

Corina:

Toch is het een fijn boek om te lezen en weet Alice de spanningsboog redelijk strak te houden. Al met al een leuk boek voor twaalf- tot zestienjarigen denk ik.

Karin:

Al met al wordt hier een heftig gebeuren op een hele toffe manier neergezet en zo ik het inschat zou dit prima gelezen kunnen worden vanaf een jaar of 13 tot een jaar of 16.

Conclusie:

Corina:

Schrijfstijl: 3

Leesplezier: 3

Plot: 3.5

Spanning: 2.5

Originaliteit: 3

Psychologie: 2.5

Drie sterren voor Slapen doen we morgen weer.

Karin:

Schrijfstijl: 3.5

Plot: 3.5

Originaliteit: 4

Psychologie: 2.5

Leesplezier: 3.5

Spanning: 3

Drie en halve sterren voor Slapen doen we morgen weer.

Karin Meinen & Corina Nieuwenhuis.

Leesclub Circus Cesaria: Duo-recensie Karin en Corina***1/2

Leesclub4 copy

Met dank aan Sanne Hillemans voor de recensie-exemplaren.

Auteur: Sanne Hillemans

Uitgever: Sunny Hill Books

Aantal pagina’s: 210

Genre: Roman

Verschijningsdatum: mei 2017

 

Over de auteur:

Sanne Hillemans (25) is auteur van New Adult boeken. Ze heeft Bedrijfskunde (MER) en Psychologie gestudeerd in Groningen, woont regelmatig over de grens (Frankrijk, Indonesië) en is in haar vrije tijd het liefst aan het schrijven. Ze is in 2017 begonnen met het uitgeven van haar werk in eigen beheer, omdat ze een control freak is die alle touwtjes zelf in handen wil houden.

( Bron: http://www.sannehillemans.com )

De cover:

Karin:

Wat een prachtcover. De kleurstelling, de sfeer. Op uiterlijk zou ik dit boek direct oppakken en de achterflap willen lezen!

Corina:

Rustig, mysterieus, intrigerend. Drie woorden om te omschrijven dat ik hem prachtig vind.

De achterflap:

Een tragisch verlies heeft ervoor gezorgd dat Noah zijn verdriet al wekenlang in alcohol verdrinkt. Als hij een baan aangeboden krijgt bij een reizend circus, ziet hij geen reden om niet te gaan. Deze drastische verandering kan precies zijn wat hij nodig heeft.

Er lopen veel interessante mensen rond op het circusterrein, maar degene die eruit springt, is een meisje van zijn leeftijd dat voor iedereen een glimlach klaar heeft. Terwijl haar aanwezigheid hem uit een donkere put trekt, lijkt zijn nabijheid het tegenovergestelde effect op haar te hebben.

 

Meningen:

Karin:

Wat vond ik dit een heerlijk wegleesboek! In een originele setting, met pakkende personages neemt Sanne je mee het circusleven in.

Na het tragische verlies van Sara gaat het niet lekker met Noah. Drank en wiet lijken een uitvlucht maar is het dat ook wel? Noah wordt na een bezoek aan het optreden wakker in het circus, oorzaak drank, en Noah blijft en reist vervolgens mee op verzoek van de circusdirecteur Cesar. Cesar, mijn held in dit verhaal. Hij is mysterieus maar vooral ook de goedheid zelve.

Corina:

Sanne neemt je in een fijne, vlotte schrijfstijl mee door het leven van vooral Noah en Emily. Noah heeft het zwaar na een verlies en leeft er maar een beetje op los. Begrijpelijk verwoord en geloofwaardig beschreven. Na een avondje compleet dronken worden belandt hij bij Cesar in de circustent en sluit zich uiteindelijk aan in deze wonderlijke wereld.

Karin:

Meerdere personages doen hun intrede en via switchen van het heden naar het verleden leer je met name Noah en Emily steeds beter kennen. Circus Cesaria biedt een nieuwe familie, een nieuwe wereld en ik geniet. Waarom en hoe zijn ze bij het circus beland? Daar blijkt bij een ieder een heel verhaal en verleden achter te zitten.

Liefde, verlies, eenzaamheid en vertrouwen, het zijn thema’s die er in dit verhaal toe doen maar vooral ook hoe ga je daar dan mee om? Het lezen over het circusleven met al zijn ‘bewoners’ vind ik heerlijk, en langzaam lijkt het allemaal naar elkaar toe te groeien.

Corina:

Langzaam leer je alle personen beter kennen en met terugblikken naar het verleden worden de problemen van de hoofdpersonen langzaam duidelijk. Met hier en daar ook nog een onverwachtse twist.

Alle aspecten die in een leven belangrijk zijn worden besproken, al vind ik bij tijd en wijle Noah echt een watje en Emily soms iets te naïef. Het is wel hoe de wereld soms in elkaar steekt en Sanne verwoordt alles heel mooi.

Karin:

De schrijfstijl is mooi en eenvoudig van aard en het leest als een speer. Sanne doet nergens moeilijk en gedurende het verhaal werd ik verrast met een toffe plottwist. Dat zag ik niet aankomen!

Het verleden wordt goed uitgediept en ook de bijkomende gevoelens neem je met gemak over vanaf het papier. Richting einde wist Emily me zelfs een beetje te irriteren, dat je denkt: Nu weet ik het wel.

Corina:

Op het einde gebeuren een paar dingen die ik niet zag aankomen, maar die mijn nekharen wel overeind deden schieten. Knap gedaan en dan wil je echt wel heel graag weten hoe dat zich verder ontwikkelt. Maar dan is daar opeens klap boem het einde. En blijkt het een vervolg te krijgen. P**p dat wist ik niet en had ik niet zien aankomen. 😦

Karin:

Het einde zelf blijkt open te zijn. Mijn eerste reactie, al knipperend met de ogen: Neeeeeee, is dit een eerste deel?? Om vervolgens te denken: het tweede en laatste deel, Ave Cesaria pak ik zeker op, want ik wil toch echt weten hoe dit afloopt.

Nog even geduld hebben tot eind 2017 dus!

Conclusie:

Karin:

Schrijfstijl: 3.5

Leesplezier: 3.5

Plot: 3.5

Originaliteit: 3.5

Psychologie: 4

Drie en halve sterren voor Circus Cesaria.

Corina:

Schrijfstijl: 3.5

Leesplezier: 3.5

Plot: 3

Originaliteit: 3

Psychologie: 3.5

Drie en halve sterren voor Circus Cesaria.

 

 

Leesclub Over het spoor: Duo-recensie Karin en Corina ***1/2

Met dank aan Uitgeverij Prometheus voor de recensie-exemplaren.

Auteur: Eva Keuris

Uitgever: Prometheus

Aantal pagina’s: 272

Genre: Literaire Thriller

Verschijningsdatum: 21 maart 2017

Over de auteur:

Eva Keuris (1978) studeerde in 2005 af aan de opleiding Writing for Performance van de HKU. Tijdens haar studie werkte ze ruim vier jaar als dialoogschrijver en eindredacteur voor de soap Onderweg naar Morgen. Ze schrijft verschillende televisieseries en toneel. Met haar toneelstuk Addergebroed won ze in 2005 de Hollandse Nieuwe Toneelschrijfprijs. Op dit moment is zij eindredacteur bij SpangaS, geeft zij les aan de Schrijversacademie en werkt zij mee aan verschillende speelfilms. Over het spoor is haar debuut.

( Bron: http://www.uitgeverijprometheus.nl )

Cover:

Karin: 

Zo op het eerste gezicht denk ik met een YA te maken te hebben. Ik hou ook van YA en wanneer ik verder kijk is de aangename verrassing daar. Een thriller! Het blauw gecombineerd met de gele letters vind ik gaaf. Eva Keuris is me nog onbekend en het ‘over de auteur’ maakt indruk. Ik ben bloednieuwsgierig nu.

Corina: 

Een close-up met een half weggevaagd jongensgezicht. Mysterieus maar niet perse mooi.

Achterflap:

Op donderdag 21 augustus om 20.30 uur verschijnt de naam van Jordi de Wit op de politietelex. Het tienjarige jongetje is door zijn moeder als vermist opgegeven. Om 23.34 uur ziet agente Wilma de Rijk iets drijven in het riet van een vijver in het natuurgebied tussen Hilversum en Bussum, ongeveer anderhalve kilometer van de speelplaats waar Jordi voor het laatst werd gezien. De staat waarin het lichaam wordt aangetroffen maakt al snel duidelijk dat het jongetje niet uit zichzelf in het water beland is. Jordi de Wit wordt op 30 augustus begraven. Zijn hele school is aanwezig, hij is nog nooit zo populair geweest.

Kort na de moord worden drie puberjongens opgepakt. Wanneer zij na hun gevangenisstraf vrijkomen, besluit ghostwriter Stella uit fascinatie voor de zaak en de dubieuze schuldtoekenning een boek te schrijven over de meest charismatische, hoogopgeleide van het stel, de enige van ‘de goede kant van het spoor’ in Hilversum: Ingmar. Voor hem en zijn reputatiegerichte familie is het de kans om zijn onschuld te bewijzen en zijn imago te verbeteren, zodat zijn toekomst er zonniger uit komt te zien. Echter, naarmate Stella en Ingmar dichter bij elkaar komen, lijkt de waarheid steeds verder weg te raken. Maar íemand moet toch weten wat daar gebeurd is, die avond?

Over het spoor is een geniale psychologische thriller. Eva Keuris zet de lezer met volle overtuiging voortdurend op een ander spoor, zij verwart en vervult tot aan de laatste pagina.

Meningen:

Karin:

Wat een fantastische introductie! Verteller is Stella Lammers, in de ik-vorm. Wat een indrukwekkende manier van kennismaken en Keuris weet me direct omver te blazen met een zeer eigen en meer dan kundige schrijfstijl. Dit is helemaal mijn ding!

Corina:

Eva pakt je de eerste paar hoofdstukken in met een meer dan fijne en beeldende schrijfstijl. De personages worden vanaf regel één goed neergezet en prima uitgediept. De wil van Julian om zijn verhaal te vertellen, de tegenstand van zijn ouders, worden mooi neergezet. Toch wordt het in mijn ogen al snel een beetje langdradig, en hoop je op een mooie twist en extra spanning. Helaas komt dat niet echt uit de verf, terwijl het onderwerp zich daar wel voor zou lenen.

Karin:

Daarna neemt ze je terug naar de dag van de moord. Het is een opsomming van gebeurtenissen en toch zit het ook vol gevoel. De basis voor het verhaal is gelegd, Stella gaat 7 jaar later in opdracht van Ingmar zijn kant van het verhaal vertellen en vanaf nu duik je de diepte in. Een diepte aan personages waarbij een ieder stuk voor stuk aan bod komt, niet heel spannend maar wel zeer onderhoudend en op originele wijze gebracht.

Corina:

Bepaalde ontwikkelingen zie je van mijlenver aankomen, en zijn dan ook niet verrassend en soms zelfs te voorspelbaar voor mij. Toch blijf je lezen door de fijne personages en de schrijfstijl. Misschien waren mijn verwachtingen te hoog, doordat er op de achterflap stond “een geniale psychologische thriller”. Het psychologische aspect maakt Eva meer dan waar, maar het thriller-element heb ik niet terug kunnen vinden in het verhaal.

Karin:

Een ieder blijkt zijn eigen verhaal te hebben, zijn eigen rugzak ook en tijdens het lezen krijg ik een vaag vermoeden welke richting dit uitgaat. Helemaal zeker van mijn zaak ben ik niet en de vraag is of de twijfel of de eerste ingeving klopt. Het laatste blijkt het geval. Wat betreft het literaire- en psychologische aspect scoort Over het spoor bij mij hoog.

Corina:

Desondanks is Eva een auteur om in de gaten te houden, want het uitdiepen van karakters en het maken van mooie verhaallijnen kan ze zeker, nu nog de onverwachtse twist en de echte spanning.

Karin:

Wat betreft de spanning schiet het in deze voor mij voor een thriller tekort. Het einde laat me nadenken wat ik daar nu eigenlijk van vind. Daar hou ik van en één ding is zeker, ik heb hier uren leesplezier aan beleefd en een volgend boek van Eva Keuris pak ik op zeker op!

Conclusies:

Karin:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 4

Psychologie: 4.5

Spanning: 2

Leesplezier: 4

Plot: 3

Drie en halve sterren voor Over het spoor.

Corina:

Schrijfstijl: 4

Leesplezier: 4

Spanning: 2

Plot: 2

Psychologie: 4

Originaliteit: 3

Drie en halve sterren voor Over het spoor.

Karin Meinen & Corina Nieuwenhuis.