Duo-recensie Karin & Sandra: Zwarte ziel – Angelique Haak ****1/2

unnamed

Dank aan Uitgeverij De Crime Compagnie voor de recensie-exemplaren.

Auteur: Angelique Haak

Serie: Jennifer Brugman deel drie

Uitgever: De Crime Compagnie

Aantal pagina’s: 400

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: september 2019  

Over de auteur:

Angelique Haak (Rotterdam, 1978) heeft al sinds haar jeugd een passie voor lezen en schrijven. In 2013 won zij een regionale schrijfwedstrijd ter gelegenheid van de week van het spannende boek. Daarna begon het te kriebelen en besloot ze om een eigen thriller te schrijven. Een nieuw begin is haar thrillerdebuut en werd genomineerd voor de Schaduwprijs 2018. Uitgeschakeld is boek nummer twee en ook in dit boek speelt rechercheur Jennifer Brugman een hoofdrol. Met haar man en kinderen woont Angelique in Spijkenisse.

( Bron: http://crimecompagnie.nl/nieuw/ )

Achterflap

Een doodgewone zaterdag. Tot twee tieners een gruwelijke vondst in de Maas doen… Het team van rechercheur Jennifer Brugman wordt geconfronteerd met een lugubere moord en de vermissing van een kind. Ze zetten alles op alles om snel het vermiste kind terug te vinden en schakelen de hulp in van paragnoste Evie Smit. Vanaf de eerste ontmoeting is Jennifer geïntrigeerd door de roodharige paragnoste met haar ijsblauwe ogen, maar ze is ook sceptisch. Kan Evie waarmaken wat zij belooft of loopt zij hen alleen maar voor de voeten?

Meningen:

Sandra:

Het derde deel met rechercheur Jennifer Brugman en ik ben fan. Vond ik Een nieuw begin al goed, Uitgeschakeld vond ik nog beter en ik begon dan ook met hoge verwachting aan Zwarte Ziel.

Karin:

In deze serie miste ik Een nieuw begin,  stroomde ik moeiteloos in bij Uitgeschakeld en nu na Zwarte Ziel is het toch echt wel dik bevestigd: ik ben groot fan!

Sandra:

Angelique heeft een heerlijk vlotte schrijfstijl en vanaf de allereerste bladzijden word ik meegezogen in het verhaal. Twee tieners doen een lugubere vondst in de Maas. Een koffer met daarin een hoofd. Aan Jennifer en haar team de taak het lijk te identificeren. Al gauw blijkt dat er nog een kind vermist wordt. Het team wil er alles aan doen om deze zaken op te lossen en er wordt door teamchef Martin een paragnoste, Evie, bij gehaald. Die wordt vooral door Ricardo, Jennifers partner met enige scepsis ontvangen.

Karin:

Wat een zalige schrijfstijl is dit toch ook zeg. Heel filmisch en het loopt en leest gewoon allemaal heul lekker. Naja lekker….

De spanning en de verschrikkingen zitten er direct al in! Er wordt een afschuwelijke en brute vondst gedaan en vanaf nu is het thuiskomen wat betreft personages als Jennifer en meegesleurd worden wat betreft het onderzoek en de privé perikelen die op de zijlijn een grote rol spelen.

Sandra:

De zaak zit muurvast. De ouders werken niet mee. Vooral moeder houdt haar lippen stijf op elkaar. Ik kon dat mens wel door elkaar rammelen! Je vraagt je als lezer af wat zij verzwijgt en waarom. Wat is de rol van Gregory, haar vriend? En wat heeft de speeltuin, waar Evie steeds op uitkomt er mee te maken? Gedurende het verhaal had ik steeds een ander op het oog die het gedaan zou kunnen hebben, naar het einde toe vond ik het uiteindelijk geen verrassing, maar dat was geen teleurstelling, want het plot vind ik echt geweldig in elkaar gezet. Wat betreft het verhaal rond het privéleven van Jennifer, dat had voor mij wat meer uitgediept mogen worden. Vooral de verhaallijn rond Patricia vond ik ineens heel snel gaan. En ik vond Ricardo een beetje te veel aan de oppervlakte blijven.

Karin:

Over personages gesproken: die worden fantastisch neergezet. Het voelt allemaal echt en je vormt bij een ieder een verschillende mening, ik hou daar zo van. Mooie is ook dat je naast de dingen die je al weet, je daartegenover op een ander vlak weer flink op het verkeerde been gezet wordt. Om vervolgens qua verdenkingen in de moordzaak dan weer wel helemaal goed te zitten. Ook wel eens lekker en dat doet ondertussen niks af aan je leesplezier want je blijft continue geboeid.

Sandra:

Al met al vond ik het een geweldig boek. Ik ken veel van de straatnamen die in het boek voorkomen en dat geeft het verhaal net iets extra’s. Ik kwam als kind vaak bij een tante van mijn moeder die in de buurt van de Hoflaan woonde en mijn broer en ik speelden daar dan buiten. Vandaar dat ik de Lambertuskerk ook ken en die zo voor me zie.

Karin: 

Plus daar bij op dat het dan toch nog weer meer lagen had dan je zelf bedacht had, briljant, en met het einde weet Angelique Haak me echt volledig te verrassen. OMG Jennifer!!

Kippenvel, ogen als schotels en het giert je gewoon door je gemoed allemaal. Allemachtig, wat geweldig en wat gaat dit doen? Afronding acceptabel? Dat is een ja. Afronding wenselijk? Och jongus dat is een vette nee. Ik wil echt, echt héél graag nog een volgend deel!

Conclusie:

Sandra:

Schrijfstijl: 4

Spanning: 3

Psychologie: 4

Leesplezier: 5

Plot: 4

Originaliteit: 4

Vier sterren voor Zwarte ziel.

Karin:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 4

Spanning: 4

Leesplezier: 5

Psychologie: 4.5

Plot: 5

Een 9/10 oftewel vier en halve sterren voor Zwarte ziel.

Karin Meinen & Sandra Remmig.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Triple-recensie: Karin, Corina & Riejanne: Bonuszoon – Antoinette Kalkman ****

69809401_2418775488241378_7257483304096497664_o

Met dank aan Antoinette Kalkman voor de recensie-exemplaren.

Auteur: Antoinette Kalkman

Uitgever: Godijn Publishing

Aantal pagina’s: 319

Genre: Psychologie Thriller

Verschijningsdatum: mei 2019

Over de auteur:

Antoinette Kalkman (1964) is moeder, ondernemer, marketeer en schrijver, in willekeurige volgorde. Ze is mede-oprichter van de ThrillerAcademie. Bonuszoon is haar debuutthriller.

(Bron: https://www.antoinetteschrijft.nl )

De achterflap:

Lauren wordt verdacht van de moord op haar buurjongen. Haar gevoel zegt dat ze niet tot zoiets gruwelijks in staat is, maar ze heeft alle schijn tegen. In haar pogingen om de ware toedracht te achterhalen, dreigt ze de grip op haar leven te verliezen. Ze raakt verwijderd van haar geliefde en hun gezin en belandt in een levensbedreigende situatie. Wordt het geloof in haar eigen intuïtie haar uiteindelijk fataal?

Meningen:

Riejanne:

Bonuszoon vertelt het verhaal van Lauren en Ellen. Stukje bij beetje kom je meer te weten over het verleden van beide vrouwen. Daar waar Ellen zich in haar lot lijkt te schikken, komt Lauren meer als vechter naar boven. Kalkman weet je met dit boek vanaf de eerste regels te pakken en de onderhuidse spanning goed op te bouwen. Ik wilde heel graag weten hoe het verder ging.

Corina:

De proloog zet je gelijk aan het denken, wat is daar gaande? Wie ligt daar op sterven na dood?

Karin:

Een debuutthriller, ik hou er zo van. De proloog brengt alvast de nodige chaos en ellende en het maakt dat je direct door wil lezen.

Riejanne:

Lauren wordt verdacht van de moord op haar buurjongen, en de verslagenheid die haar daardoor treft is voelbaar. Het ongeloof, maar ook het effect op haar gezin wordt duidelijk weergegeven. De vragen die het oproept, maar ook het besef om dit gegeven tot je door te laten dringen. Hoe doe je dat als je jezelf  niet voor kan stellen dat je iemand vermoord hebt? “Ik besef hoe fijn het is om vrienden te hebben waarbij je niets hoeft uit te leggen en desondanks van elkaar weet hoe je je voelt.”

Corina:

Als het verhaal begint word je via Lauren en Ellen meegenomen door het verhaal. Duidelijk wordt aangegeven in welke periode je zit, waardoor alles makkelijk weg leest.

Karin:

Dit laatste gegeven blijft zo. Vanuit meer dan prima uitgewerkte karakters wordt dit waar aanvoelende gebeuren zó neergezet dat je het boek maar slecht weg kan leggen.

Men neme Lauren. Jonges wat een akelig gebeuren om in te geraken (is het geraken?) en de inkijk in het gezin slingert je ook alle kanten op. Het gevoel spatert eraf en de gedragingen tegen beter weten in zijn echt en herkenbaar. Gelukkig tot een bepaald punt want al is de rest van deze thriller dan niet herkenbaar, het is net zo meeslepend want wat is deze sfeer beklemmend ook zeg. Antoinette trakteert je hierbij op een kundige schrijfstijl doorspekt met prachtige zinnen. Dat prachtige wordt dan weer briljant ‘gecompenseerd’ met gruwelijkheden die je maag doen laten samentrekken. Wat doe je elkaar aan en wat moet een mens toch meemaken door toedoen zichzelf of van anderen.

Riejanne:

Op het moment dat Lauren de grip op haar leven bijna verliest, krijgen we steeds meer inzicht in haar verleden. Mondjesmaat lezen we stukjes over haar jeugd die maken dat haar karakter goed uitgediept is. Voor mijn gevoel vallen de puzzelstukjes daardoor op z’n plek.

Het leven van Ellen vond ik heel beklemmend. De manier waarop ze zich in haar lot schikte, maar is dat wel zo? Ellen lijkt vast te zitten in allerlei patronen die ze in haar leven ontwikkeld heeft. Haar dagen lopen volgens een vast stramien en daar voelt ze zich goed bij. Naarmate het verhaal vordert leren we Ellen steeds beter kennen en snappen we waarom ze doet zoals ze doet.

Ik vond het een schrijnend verhaal. De wanhoop, onmacht en het verdriet waren voelbaar, en ik vroeg mezelf meerdere keren af hoe ik zelf in zo’n situatie zou reageren. Wat ik wel  jammer vond was dat ik al vrij snel door had hoe het verhaal in elkaar zat. Dat had wat mij betreft wel later in het verhaal duidelijk mogen worden. Maar ondanks dat, bleef het verhaal me toch boeien en heb ik het met veel plezier gelezen. Een verhaal dat ons duidelijk maakt hoe bepalend het verleden kan zijn voor de rest van je toekomst. De keuzes die je maakt vanuit dat  verleden. Een mooi verhaal wat aan het denken zet en bovendien alleen maar verliezers kent.

Corina:

De gevoelens van verwarring en ongeloof van Lauren zijn mooi en invoelbaar beschreven. Je leeft met haar mee en vraagt je af wat is er gebeurd? Ze dreigt de grip te verliezen, en door kijkjes in haar verleden ga je begrijpen waarom ze reageert zoals ze reageert. En wat heerlijk om te lezen hoe ze uiteindelijk haar vechtlust terug krijgt en probeert alles duidelijk te krijgen.

Ellen leeft in haar eigen wereld, samen met haar zoons. Ook daar kom je door kijkjes in haar verleden er achter waarom ze is zoals ze is, maar toch kan je tot ver in het verhaal ook weer niet helemaal je vinger er op leggen. Als dan het puzzelstukje op zijn plek valt dan denk je: aaaaaaaah vandaar, maarrrrr.

Het plot is tof, maar ook een beetje verwarrend. Er is één gebeurtenis die ik niet begrijp en waar ik nu nog steeds mijn hoofd over breek. Ik kan de logica van de ontwikkeling niet ontdekken. Het echte einde is wel heel erg cool en zet het hele boek en je vragen tijdens het lezen op zijn plek.

Karin:

Over gruwelijkheden gesproken, daar is dan ook zeker een bruggetje te maken naar Ellen. Ondanks haar stukje zelfbesef rijzen de haren je te berge. Wat doet verleden en wat doet verlies?

Er blijken aan alle kanten zoveel meer lagen dan verwacht en in deze psychologische thriller wordt er ook psychisch goed naar de kloten gegaan. Tot zelfs een stukje waar ik denk: je gaat me hier geloof ik een beetje kwijtraken, maar dat is van korte duur.

Wanneer het doek van dit goed uitgedachte plot valt ben ik qua whodunnit niet heel verrast, maar zeker ook niet minder onder de indruk. Wauw wat een verhaal en wauw wat goed neergezet!

Conclusie:

Riejanne:

Schrijfstijl: 5

Leesplezier: 4

Originaliteit: 4

Plot: 3.5

Spanning: 3.5

Psychologie: 4

Vier sterren voor Bonuszoon.

Corina:

Al met al een goed en doordacht debuut.

Schrijfstijl: 5

Originaliteit: 4

Spanning: 3.5

Plot: 3.5

Psychologie: 4

Leesplezier: 4

Vier sterren voor Bonuszoon.

Karin:

Schrijfstijl: 4.5

Spanning: 4

Psychologie: 4.5

Leesplezier: 4

Plot: 4

Originaliteit: 4

Vier stralende sterren voor Bonuszoon.

Riejanne Zwiers, Corina Nieuwenhuis & Karin Meinen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

 

Duorecensie Karin & Corina: De stilte van de witte stad – Eva García Sáenz de Urturi *****

IMG_3241

Met dank aan A.W. Bruna Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Eva Gracía Sáenz de Urturi

Uitgever: A.W. Bruna

Originele titel: El silenco de la ciudad blanca

Vertaling: Elvira Veenings

Aantal pagina’s: 491

Genre: Literaire Thriller / NUR 305

Verschijningsdatum: juli 2019

Over de auteur:

Eva García Sáenz de Urturi (1972) werd geboren in Vitoria en woont in Alicante, waar ze aan de universiteit werkt. Haar eerste boek heeft ze in eigen beheer uitgegeven en werd online een grote bestseller. De drie boeken in de trilogie van De witte stad verschenen bij een grote Spaanse uitgeverij en zijn fenomenale bestsellers.

(www.awbruna.nl)

Achterflap:

Tasio Ortiz de Zárate is een briljante archeoloog die twintig jaar geleden werd veroordeeld voor een reeks bizarre moorden in het rustige stadje Vitoria. Hij staat op het punt de gevangenis te verlaten, als de misdaden weer beginnen: in de kathedraal van Vitoria wordt een jong stelletje gevonden, naakt en om het leven gekomen door bijensteken in hun keel. Niet veel later wordt in het Casa del Cordón, een bekend middeleeuws gebouw in de stad, een ander koppel vermoord.

De jonge inspecteur en profiler Unai López de Ayala  wil niets liever dan meer moorden voorkomen, maar een recente tragedie in zijn eigen leven maakt het hem moeilijk om deze zaak te behandelen als alle andere. Zijn onorthodoxe werkmethode wekt bovendien ergernis bij zijn baas. De tijd begint te dringen en de dreiging wordt alsmaar sterker: wie volgt?

Meningen:

Karin:

Vanuit Unai ( oftewel Kraken) begint dit verhaal direct al pakkend. Neergeschoten, een seriemoordenaar met een hoog IQ. Dat belooft wat!

Die belofte wordt volledig ingelost want wat is dit een spannend, breed en onmundig goed in elkaar gezet verhaal zeg. Een whodunnit waar je U tegen zegt. De Spaanse termen en beschrijvingen zijn een (historisch) leesfeest.

Ik hoef nergens te wennen, dit is vanaf de eerste letter genieten en het is een meer dan knap staaltje werk hoe door middel van schakelen van het heden naar het verleden, door de wijze van de onderzoeken van  Unai en Esti, je als lezer steeds dat stukje dichterbij de dader lijkt te komen. Wat een groots gebeuren, wat een uitwerking van personages, hoofd -en zijlijnen en de schrijfstijl an sich is gewoon ook fantastisch. Kundig, beeldend, doorspekt met een prachtkennis van dit gebied en de geschiedenis daar van.

Corina:

De achterflap belooft veel goeds en die proloog!! Ge-wel-dig! Vanaf de eerste zinnen waan ik mij in Spanje. Wat een heerlijke beeldende schrijfstijl. Het is even opletten met alle Spaanse namen, maar dat maakt aan de andere kant ook dat je je helemaal daar waant. Je ziet de straten, gebouwen en muurschildringen voor je. En ooooooow wat gebeurt er veel. Je hersens maken overuren, vooral als daar de verhaallijn van 1970 bijgevoegd wordt. Wat heeft dat met het heden te maken en wat is er 20 jaar geleden nou precies gebeurd, waardoor ook nu weer allerlei moorden gepleegd worden? Wie zit hier achter? En vooral waarom?

Karin:

De link met het verleden leg je wel, maar je piekert je suf bij wie die link dan ligt. Het toffe gevoel dat je krijgt wanneer je denkt: dáár gaat het zitten, ja dat is wat ik zo graag  wil ervaren bij een thriller als dit. Het maakt dan eigenlijk niet uit of je (net niet) goed zit of totaal op een verkeerd been wordt gezet. Want de opbouw is zo, dat je steeds bijstelt, bijschaaft. Je wordt continue bezig gehouden en stukje voor stukje wordt er steeds wat meer informatie vrijgegeven en dit gebeurt op een hele originele wijze.

We hebben het dan over een hoofdvraag: wie zit achter deze bizarre moorden? Wie bedenkt zo’n bizarre modus operandi en waarom? Maar naast dit gegeven houden de personages zelf ook op alle fronten je aandacht vast. Privé, zakelijk, verleden wat het heden gaat aantikken, je wordt compleet meegesleurd want met deze karakters gebeurt op veel fronten héél veel. En ze raken je. Je lijdt mee, je gruwt mee, of je geniet mee van onderlinge banden, waarvan enkele sterker lijken dan staal.

Corina:

Unai is een heerlijk personage en samen met zijn collega Estíbaliz vormt hij een pracht duo. Perfect uitgewerkt en het worden gaandeweg een beetje je vrienden. En waar je bij Tasio denkt “och jij arme man” heb je bij zijn tweeling broer Ignacio een beetje het gevoel van “hmmmm gluiperd wat houd jij achter?” Ik verdenk alles en iedereen en  mijn hersens kraken van jewelste.

Karin:

En dan het einde, waar ook zó goed over nagedacht is. Alles klopt, geen complete verrassing maar wel een complete hunkering naar meer en compleet overdonderend. Ik kan niet wachten tot november, want dan verschijnt deel 2!

Corina:

Als er langzaam een beetje duidelijkheid komt in het hoe en wat met het heden en verleden denk ik te weten wat er gebeurd is, maar dan komt er een twist en zit ik met open mond naar mijn boek te staren. Hoe dan? Waar gaat het nu dan weer heen? Eva weet je als lezer aan het boek gekluisterd te houden door op de juiste momenten een twist te plaatsen of de vaart iets op te voeren. Alles klopt en elk detail is nodig. Heerlijk! En dat einde…. wat geweldig bedacht en wat origineel! Ik kijk echt reikhalzend uit naar het vervolg.

Conclusie:

Karin: 

Voor mij is De stilte van de witte stad een hoogvlieger van de bovenste plank.

Makkie, vijf stralende sterren.

Corina:

Een schitterend eerste deel van een trilogie met alles precies juist gedoseerd.

Op alle fronten vijf sterren.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Duorecensie Karin & Corina: Dood de Koning – Sandrone Dazieri ****1/2

DooddeKoningSandroneDazieri

Met dank aan Xander Uitgevers voor de recensie-exemplaren.

Auteur: Sandrone Dazieri

Uitgever: Xander Uitgevers

Originele titel: Il re di denari

Vertaler: Irene Goes

Aantal pagina’s: 576

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 27 juni 2019

Over de auteur:

Sandrone Dazieri (1964) is geboren in Cremona, Italië. Dazieri liet zijn carrière als kok achter zich om zich volledig op het schrijven te richten. Voordat hij doorbrak als thrillerschrijver werkte hij als journalist, redacteur en scenarioschrijver. Zijn thrillers Dood de Vader en Dood de Engel zijn een internationaal succes en de filmrechten werden verkocht. Dood de Koning is het nieuwste boek in de reeks.

( Bron: http://www.xanderuitgevers.nl )

De achterflap:

Politieagente Colomba Caselli leidt tegenwoordig een teruggetrokken bestaan. Gekweld door nachtmerries probeert ze te herstellen van haar bijna-doodervaring bij een bomaanslag, die plaatsvond op de dag dat Dante Torre, haar enige echte vriend, werd ontvoerd. Haar geïsoleerde leven wordt echter ruw verstoord als ze na een verschrikkelijke sneeuwstorm een onderkoelde jongen in haar tuin vindt. Hij kan niet praten en is besmeurd met bloed.

Colomba ontfermt zich over de jongen, die de enige overlevende blijkt te zijn van een brute familiemoord. Ze is vastbesloten om de moordenaar van Tommy’s ouders te vinden. Als ze door begint te krijgen waar deze zaak naar verwijst, weet ze dat alleen zij en Dante de waarheid boven tafel kunnen krijgen. Maar dan moet ze haar vriend wel zien te vinden…

Meningen:

Karin:

Wat kun je met smart zitten wachten op een derde deel van een trilogie en het was het wachten weer meer dan waard!

Dazieri is zo aardig om kort nog even terug te grijpen naar voorgaande gebeurtenissen, dus je zit er al gauw weer helemaal in. Colomba, wat ben je toch één van de tofste hoofdpersonen ever. Eigenzinnig, stoer en stiekem ook zo sociaal en gevoelig. Dante niet anders, er is maar één Dante en zijn intrede is weer op de Dante-manier natuurlijk, mien hemel! Maar ik loop wat op de zaken vooruit nu.

Corina:

Yes, eindelijk het derde en laatste deel in deze trilogie. Vanaf de eerste regel is het weer genieten van c.q. in het mooie Italië. Colomba is gelijk weer helemaal vertrouwd met al haar eigenschappen, waar je als lezer alleen maar van kan houden. Door kleine terugblikken is het niet erg dat deel twee alweer een jaar geleden was en heb je alle lijntjes zo weer in je hoofd.

Karin:

Er gebeurt vanaf het begin veel en het blijft heel veel, het gaat maar door! Veel personages, veel gebeurtenissen, afdelingen en functionarissen en Dazieri gaat gruwel ook deze keer weer niet uit de weg. Genieten? Jazeker, maar je kunt beter hele stukken gaan lezen want als je af en toe het boek weer binnenvalt dan is het soms best lastig inkomen weer. Dazieri vertelt dit complexe verhaal op beeldende en prachtige wijze. Maakt af en toe gebruik ook van lange zinnen en de Italiaanse begrippen zijn in de context makkelijk te begrijpen en geven die extra schwung. De spanning is volop en vaak aanwezig en je vraagt je eigenlijk niet zo heel veel af want je wordt gewoon meegesleurd. Het is een *go with the flow achtbaan met loopings leesmodus* en dan komt daar het eind en hoe! Allemachtig wat een fantastische twist en wat een fantastische afronding van deze briljante trilogie.

Corina:

Het verhaal vaart en er gebeuren zoveel dingen dat je echt op opletten moet zitten om alles te volgen, maar wat hou ik er van. Alle rangen, standen, namen zijn soms wat veel en maken dat ik soms even uit het verhaal raak. Toch hoort het zo bij Dazieri zijn schrijven en wil je het ook niet missen. Als het einde daar is en het plot komt zit je op het puntje van je stoel, want wat onwijs goed is dat! Dat zag ik zo niet aankomen en whoejaaa het is misschien gewoon jammer dat dit het einde is van Colomba en Dante. Want wat heb ik genoten van die twee.

Conclusie:

Karin:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 4.5

Spanning: 4

Leesplezier: 4.5

Psychologie: 4.5

Plot: 4.5

Corina:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 5

Spanning: 4.5

Leesplezier: 5

Psychologie: 4.5

Plot: 5

Unaniem een meer dan verdiende vier en halve sterren voor Dood de Koning.

Karin Meinen & Corina Nieuwenhuis.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker😀

Triple-recensie: Karin, Riejanne & Corina lazen: Zwarte golven – Eric Wewerinke ***

P0001

Met dank aan Uitgeverij Water voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Eric Wewerinke

Uitgever: Water

Aantal pagina’s: 220

Genre: Thriller/Waargebeurd

Verschijningsdatum: juni 2019

Over de auteur:

Zwarte golven is een thriller die je onder je huis gaat zitten. Een verhaal over vertrouwen in het goed, en over mensen die zich anders voordoen dan ze zijn. Eric Wewerinke (1973) is marketeer. Zijn debuut Zwarte golven is gebaseerd op zijn eigen ervaringen.

(Bron: http://www.uitgeverijwater.nl )

De achterflap:

Tot zijn grote geluk wordt Tim meegevraagd om een jacht naar Corfu over te zeilen. De schipper, miljonair Robert, vindt Tims gebrek aan zeilervaring geen enkel probleem. Eenmaal aan boord horen reisgenote Julia en Tim de meest fantastische verhalen van Robert. Maar gedurende de reis begint hij zich steeds merkwaardiger te gedragen.

Gaandeweg komt Tim erachter dat Robert niet de man is die hij leek. Gaat Tims fantasie met hem op de loop na weken op zee, of heeft hij hier te maken met een psychopaat?

Zwarte golven is een thriller die onder je huid gaat zitten. Een verhaal over vertrouwen in het goede, en over mensen die zich anders voordoen dan ze zijn.

Meningen:

Riejanne:

Tim en Julia hebben elkaar leren kennen tijdens een reis door India. Eenmaal weer in Nederland belt Tim Julia op en hoort dat ze meegaat om een jacht naar Corfu te zeilen. Het leven in Nederland valt Tim behoorlijk tegen, dus als hem gevraagd wordt om ook mee te gaan is de keuze snel gemaakt. Dat Tim geen enkele zeilervaring heeft is voor Robert (de schipper) geen enkel probleem. Hij zal Tim tijdens de reis alles bijbrengen wat nodig is. Gaandeweg blijkt het allemaal wat anders te gaan dan ze vooraf gedacht hebben.

Karin:

Op de voorkant prijkt “Een waargebeurde thriller”. Nu ben ik niet van waargebeurd en absoluut van de thriller dus dit maakt toch echt wel nieuwsgierig!

De proloog doet al weinig goeds beloven en Wewerinke neemt je vervolgens in een makkelijke en beeldende stijl mee op avontuur op zee en de halve wereld rond.

Het doet al vrij snel beklemmend aan. Tim en Julia gaan na een prima introductie met Robert mee en al snel heb je in de gaten dat dit wel eens een boottocht met rare kronkelingen kan gaan worden.

Corina:

Whoop, waargebeurd en een thriller kom maar op. Ow en ook nog een debuut ook. Het kan niet op. De achterflap belooft heel wat en ik ben benieuwd of dat waar gemaakt gaat worden.

Riejanne:

Het boek is makkelijk geschreven en leest daardoor als een trein. Robert roept bij mij vooral irritatie op door de manier waarop hij zichzelf profileert.  Het klinkt allemaal te mooi om waar te zijn. De manier waarop de drie met elkaar omgaan, waardoor er bijna geen ruimte is om iets voor zichzelf te gaan doen vliegt me zo nu en dan echt aan. Het komt op mij als te benauwend over.

Karin:

Het verhaal is onderhoudend, achtergronden van de personages worden duidelijk, echter mij niet altijd duidelijk genoeg. Graag had ik nog meer achter Robert vandaan zien komen en Julia blijft voor mij echt op afstand. Geen idee of ik haar bij de kop of de kont heb en de manier van reageren vind ik vaak meer irritant dan begrijpelijk, ik heb gedurende het hele verhaal bijzonder weinig gevoel bij haar. Dat dit verhaal om mee te maken een regelrechte thriller is, is me wel duidelijk. Ik had daarnaast graag als lezer zelf ook meer zaken als angst en spanning ondervonden, het verhaal loopt voort en dat thrillergevoel komt niet bij me binnen.

Corina:

Dit gebeurt deels. Doordat je weet dat het waargebeurd is geeft het je de kriebels, maar ondanks de vlotte en beeldende schrijfstijl komt het thrilleraspect niet echt binnen. Dat klinkt misschien wat gek, want ik geloof echt wel dat het een meer dan heftige ervaring is geweest. Maar doordat ze op de één of andere manier toch ook nog kunnen genieten van de dolfijnen, walvissen en dergelijke, komt het niet helemaal binnen.

Riejanne:

De manier waarop de weersomstandigheden en de waterdieren omschreven worden vind ik erg mooi en beeldend weergegeven. Hoewel het boek lekker leest, miste ik toch de spanning die kenmerkend is voor een thriller. Voor mijn gevoel kabbelde het verhaal een beetje door, maar ondanks dat toch met plezier gelezen.

Karin:

Wat wel binnenkomt is de beschrijving van de natuur, de beleving van de omgeving en dit stuk reisavontuur wordt prachtig neergezet. Al met al vond ik Zwarte golven een prima boek. Dat dit een onvergetelijke en bijzondere belevenis geweest moet zijn, staat als een huis boven water.

Corina:

Vooral de manier van reageren van Julia kan ik niet plaatsen, maar ja hoe zou ik gereageerd hebben met 21 jaar oud? Gelukkig zullen we dat nooit weten 🙂 Heb ik dan niet genoten van dit boek? Zeker wel, maar door de term thriller te gebruiken met waargebeurd word ik voor mijn gevoel een beetje op het verkeerde been gezet.

Conclusie:

Riejanne:

Schrijfstijl: 3.5

Spanning: 2

Originaliteit: 3

Leesplezier: 3.5

Psychologie: 2.5

Plot: 2.5

Eindconclusie 3 sterren.

Karin:

Schrijfstijl: 3

Spanning: 2

Leesplezier: 3.5

Originaliteit: 4

Plot: 3.5

Psychologie: 3

Maakt drie sterren.

Corina:

Schrijfstijl: 4

Originaliteit: 4

Spanning: 3

Plot: 3

Leesplezier: 4

Psychologie: 3

Maakt drie en halve sterren.

Komen we tot een gemiddelde van drie sterren voor Zwarte golven!

Karin Meinen, Riejanne Zwiers en Corina Nieuwenhuis.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker😀

Duorecensie Jac & Corina: Het mes – Jo Nesbø *****

Jo Nesbø, Het mes (01)-om@2.indd

Auteur: Jo Nesbø

Uitgever: Cargo

Serie: Harry Hole serie deel 12

Originele titel: Kniv

Vertaler: Annelies de Vroom

Aantal pagina’s: 528

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 12 juni 2019

Over de auteur:

Jo Nesbø (Oslo, 1960), is de succesvolste thrillerauteur van Noorwegen en won vele prijzen voor zijn boeken. Zijn werk wordt in meer dan vijftig landen uitgegeven. Wereldwijd verkocht hij meer dan 33 miljoen exemplaren.

(Bron: http://www.uitgeverijcargo.nl)

De achterflap:

Harry Hole is terug naar waar het ooit begon. Hij is weer aan de drank, Rakel heeft hem verlaten, voorgoed dit keer, en hij woont opnieuw op zijn oude adres aan de Sofia Gatan. De politie in Oslo biedt hem een baan aan, maar hij mag alleen nog cold cases onderzoeken. Als na meer dan tien jaar gevangenis Svein Finne, de serieverkrachter en -moordenaar, weer op vrije voeten komt, is Hole ervan overtuigd dat hij opnieuw zal toeslaan.

Het is slechts de opmaat van een veel grotere ramp. Want wanneer hij op een dag in zijn appartement ontwaakt na een nacht vol alcohol, ontdekt Harry dat hij besmeurd is met bloed. Het is het begin van een nachtmerrie die erger wordt dan hij ooit kon dromen. De briljante, onnavolgbare politieagent Harry Hole is terug en in de greep van de moordenaar die hem al zijn hele loopbaan achtervolgt.

Meningen:

Jac:

Het kan nooit kwaad, na het omslaan van de laatste bladzijde, de proloog of het eerste hoofdstuk nog eens na te lezen. Bijna altijd zit er een verwijzing in naar datgene wat komen gaat. Jo Nesbø heeft een bijzonder fraaie vorm gekozen om een sleutelscène hallucinerend te laten plaatsvinden. Het kwartje valt pas uren lezen later. Maar het wordt nog erger als in het tweede hoofdstuk Svein Finne gevolgd wordt in zijn pogingen om te zaaien. Het kippenvel staat op de armen. Finne is een verkrachter en moordenaar die pas is vrijgelaten.

Corina:

Wauw de proloog is echt fantastisch! Dit gaat een hoogstandje worden, je voelt het van af de eerste zin. Dit is een Nesbø van grote klasse. Harry die weer compleet terug bij af is. Drank, drank en nog meer drank en af en toe wat vrouwen. Compleet van de wereld en zo fout, maar toch hou ik van hem. Nesbø weet hem ondanks al zijn fouten en grillige karakter bij elk boek toch weer zo te beschrijven en uit te diepen dat ik het een soort van kan begrijpen. Eigenwijs tot op het bot, maar toch stiekem met een groot hart.

Jac:

En Harry Hole? Die  verkeert in een permanente staat van dronkenschap, van niet weten, van zich niets kunnen herinneren, van een brein dat één groot pijncentrum is. Het goudgele vocht heeft hem volledig in zijn greep nadat Rakel hem de deur heeft uitgezet. Maar het wordt nog erger. Zijn broek zit onder het bloed. Zijn handen. De nachtmerrie begint voor Harry, die zich bezig moet houden met cold cases. De rekening voor onstuimig gedrag.

Corina:

Als daar de eerste in mijn ogen heftige gebeurtenis plaats vindt kan ik alleen maar vloekend achter mijn boek zitten. Waarom, waarom? Nesbø wat doe je ons aan? En waarom zit Hole onder het bloed en is hij echt elk detail van zijn slamp partij vergeten? Wat is hier gebeurd? Harry mag alleen maar cold-cases doen, maar Harry zal Harry niet zijn als hij gewoon zijn eigen onderzoek start. Met hulp van vrienden en op de grens van alles waar de politie voor staat. En Nesbø zal Nesbø niet wezen als hij dat allemaal uitermate punctueel en gedetailleerd beschrijft.

Jac:

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: Jo Nesbø heeft een opvallend goede thriller geschreven. Dat komt niet alleen door het steengoede plot, maar toch meer en vooral door de vele zijlijntjes die ter sprake gebracht worden. Het is een feest voor de googelaars en muziekfanaten.  Van Vekstersang van Edward Grieg tot Peter Gabriel’s  Carpet Crawlers, en vele vele anderen. Wie daar niets mee doet, doet zichzelf tekort.
Maar ook talloze feitjes en weetjes die op zich niet wereldschokkend zijn, maar die het verhaal een zekere smeuïgheid geven en meerwaarde. Èn beschouwingen en meningen die uiteenlopen van de rechtsstaat en zijn beperkingen, tot hoever de morele grens kan worden opgerekt om iemand bij z’n kladden te pakken. En links en rechts worden wat schimpscheuten uitgedeeld over bepaalde maatschappelijke ontwikkelingen. Bijvoorbeeld over de vermeende superioriteit van de hipsters.

Corina:

Als het verhaal vordert en ook Svein Finne zich mengt in het verhaal, wordt er een rollercoaster van gebeurtenissen en van wtf momentjes in gang gezet. Je twijfelt aan alles en zelfs aan Harry. Is mijn favoriete alcoholist nu echt zo ver heen dat het echt niet meer goed kan komen? Nesbø weet je het hele boek met zowat ingehouden adem aan het boek gekluisterd te houden. Finne is een enge man die je de rillingen bezorgt. Bah bah wat een griezel. Harry zijn obsessie voor die man is zo begrijpelijk, maar is het in deze zaak helemaal 100% terecht?

Jac:

Maar laten we vooral niet vergeten dat Jo Nesbø eerst en vooral een voortreffelijk auteur is. Met treffende beeldspraak ( ruitenwissers, elke derde seconde een nieuwe start, de eeuwige vergeving van de zonden) en het vermogen om de lezer 528 bladzijden te kluisteren met een vlijmscherp verhaal, met goed uitgewerkte karakters en een intelligente uitwerking.

Het mes is bij tijd en wijle een erg donker boek. Harry Hole zet vraagtekens bij de zin van zijn bestaan, waarin angst, pijn en onzekerheden omhoog komen, even zwart als de ontwenningsverschijnselen na een nacht heftig doordrinken. Hij neemt duidelijk revanche op zijn versie van Macbeth. Een zeer goede Harry Hole, deze twaalfde uit de reeks. Samen met Politie een uitschieter in deze toch al kwalitatief hoogstaande serie.

Corina:

Het einde doet mij weer keihard vloeken, maar ook brengt het een glimlach en dan weer een harde vloek. Echt alles zit in de Harry Hole thriller en Nesbø laat je echt je hersens gebruiken. Kleine speldenprikjes die tegen het einde opeens helemaal op hun plek vallen. I love it.

Conclusie:

Unaniem vijf sterren.

Corina Nieuwenhuis & Jac Claasen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?
Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker😀

Duorecensie Sandra & Karin: Verlichting – Stephen King ****

VerlichtingStephenKing

Met dank aan Overamstel uitgevers / The House of Books voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Stephen King

Uitgever: The House of Books

Originele titel: Elevation

Vertaling: Nathaly Schrijnder

Aantal pagina’s: 128

Genre: Novelle, NUR 332

Verschijningsdatum: 12 maart 2019

Over de auteur:

Meesterverteller Stephen King heeft meer dan vijftig romans op zijn naam staan en tientallen korte verhalen. Hij schreef spanning, horror, fantasy, bovennatuurlijk, en in welk genre hij zich ook waagt, steeds weet hij wereldwijd miljoenen lezers aan zijn boeken gekluisterd te houden.

(Bron: www.overamsteluitgevers.nl)

Achterflap:

Scott Carey blijft gewicht verliezen zonder dat zijn uiterlijk verandert, en zo gebeuren er wel meer vreemde dingen. In het plaatsje Castle Rock belandt hij midden in een escalerende ruzie met zijn lesbische buren. Een van hen is vriendelijk, de andere cold as ice. De vrouwen willen een restaurant openen maar de inwoners willen niets weten van een lesbisch koppel. Als Scott inziet met wat voor vooroordelen zij, en hijzelf, te maken hebben, besluit hij te helpen. Onverwachte verbonden, de jaarlijkse hardloopwedstrijd en Scotts mysterieuze aandoening brengen het beste in mensen naar boven.

Mening:

Sandra:

Toen ik begon met lezen was er meteen weer dat gevoel dat ik eigenlijk altijd wel bij heb bij de verhalen van King: ik bevind mij op dat moment in dat andere universum: Het King universum. Het lijkt op onze ‘gewone’ wereld, maar het is er toch net even anders. Niet altijd eng of spannend, maar wel mysterieus.

Karin:

Ik ben een rasechte King fan en het aantal bladzijdes voelt als een teleurstelling. Ik hoopte zó op weer eens een dikke beukert, maar King weet in een beperkt aantal pagina’s weer een fantastisch en compleet verhaal neer te zetten. We maken van teleurstelling direct bere-enthousiast nu!

Sandra:

In Verlichting bevinden we ons in het stadje Castle Rock, waar meerdere verhalen van King zich afspelen. We maken kennis met Scott Carey, een veertiger met, hoe herkenbaar, overgewicht. De weegschaal vermijdt hij dan ook het liefst. Maar er is iets vreemds aan de hand. Scott verliest gewicht, elke dag en met kilo’s tegelijk. Zijn omvang blijft echter hetzelfde. Hij ziet eruit als iemand van rond de 110 kilo, maar weegt rond de 95 kilo en elke dag wordt dit minder. Ondertussen heeft hij niet zo’n geweldige relatie met zijn buurvrouwen. Een lesbisch stel, bovendien nog getrouwd ook, wordt door de bewoners niet bepaald met open armen ontvangen. Ze hebben een restaurant geopend, maar door de vooroordelen die in het stadje overheersen, loopt het er niet bepaald storm.

Karin:

Wat is het toch een leesfeest hoe dit verhaal weer verteld wordt. Het gegeven an sich is sowieso briljant. Hoe verzin je het en hoe gaat en kan dit aflopen? Dit is pakkend, beeldend. King neemt de tijd zonder dat het ook maar ergens saai wordt, geeft stukje bij beetje steeds meer info en het beperkte aantal personages wordt al snel heel eigen. Naast bizarre gebeurtenissen brengt dit verhaal een heerlijke tik humor, zijn de dialogen om te smullen, wordt drama in fantasy subliem omgezet naar een goed humeur en feelgood ten top. De vooroordelen, de relationele ontwikkelingen, oude en nieuwe vriendschappen; het wordt in korte tijd prachtig uitgediept.

Sandra:

Scott wil niets liever dan een goede relatie met zijn buren en bedenkt een plannetje om hen te helpen. Hij schrijft zich in voor de jaarlijkse hardloopwedstrijd, waar één van de buurvrouwen ook aan meedoet. Dit en zijn bijzondere aandoening zijn de ingrediënten voor een mysterieus, bijzonder verhaal met meerdere lagen. Een tik naar Trump (we weten inmiddels hoe anti-Trump Stephen King is), vooroordelen en onverwachte vriendschappen. Knap hoe King in zo weinig pagina’s een compleet en afgerond verhaal weet te vertellen.

Karin:

Het einde is prachtig, het ontroert ook. Je krijgt wat de achterflap belooft en nog zoveel meer. Ik heb echt zo genoten van deze parel en ga weer fris en fruitig verder met hopen op een volgend (heel dik) boek.

Conclusie:

Sandra:

Schrijfstijl: 4

Spanning: 3,5

Psychologie: 4

Leesplezier: 4

Plot: 4

Originaliteit: 4

Karin:

Kleinigheidje hou je toch: de NUR 332 oftewel thriller vind ik minder goed gekozen. Ik zie hier echt geen thriller in. Desalnietteplus, wat een prachtverhaal.

Schrijfstijl: 4.5

Spanning: 3

Psychologie: 4

Leesplezier: 5

Plot: 4.5

Originaliteit: 4.5

Maakt unaniem vier stralende sterren voor Verlichting.

Sandra Remmig & Karin Meinen.