Triple-recensie: Karin, Riejanne & Corina lazen: Zwarte golven – Eric Wewerinke ***

P0001

Met dank aan Uitgeverij Water voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Eric Wewerinke

Uitgever: Water

Aantal pagina’s: 220

Genre: Thriller/Waargebeurd

Verschijningsdatum: juni 2019

Over de auteur:

Zwarte golven is een thriller die je onder je huis gaat zitten. Een verhaal over vertrouwen in het goed, en over mensen die zich anders voordoen dan ze zijn. Eric Wewerinke (1973) is marketeer. Zijn debuut Zwarte golven is gebaseerd op zijn eigen ervaringen.

(Bron: http://www.uitgeverijwater.nl )

De achterflap:

Tot zijn grote geluk wordt Tim meegevraagd om een jacht naar Corfu over te zeilen. De schipper, miljonair Robert, vindt Tims gebrek aan zeilervaring geen enkel probleem. Eenmaal aan boord horen reisgenote Julia en Tim de meest fantastische verhalen van Robert. Maar gedurende de reis begint hij zich steeds merkwaardiger te gedragen.

Gaandeweg komt Tim erachter dat Robert niet de man is die hij leek. Gaat Tims fantasie met hem op de loop na weken op zee, of heeft hij hier te maken met een psychopaat?

Zwarte golven is een thriller die onder je huid gaat zitten. Een verhaal over vertrouwen in het goede, en over mensen die zich anders voordoen dan ze zijn.

Meningen:

Riejanne:

Tim en Julia hebben elkaar leren kennen tijdens een reis door India. Eenmaal weer in Nederland belt Tim Julia op en hoort dat ze meegaat om een jacht naar Corfu te zeilen. Het leven in Nederland valt Tim behoorlijk tegen, dus als hem gevraagd wordt om ook mee te gaan is de keuze snel gemaakt. Dat Tim geen enkele zeilervaring heeft is voor Robert (de schipper) geen enkel probleem. Hij zal Tim tijdens de reis alles bijbrengen wat nodig is. Gaandeweg blijkt het allemaal wat anders te gaan dan ze vooraf gedacht hebben.

Karin:

Op de voorkant prijkt “Een waargebeurde thriller”. Nu ben ik niet van waargebeurd en absoluut van de thriller dus dit maakt toch echt wel nieuwsgierig!

De proloog doet al weinig goeds beloven en Wewerinke neemt je vervolgens in een makkelijke en beeldende stijl mee op avontuur op zee en de halve wereld rond.

Het doet al vrij snel beklemmend aan. Tim en Julia gaan na een prima introductie met Robert mee en al snel heb je in de gaten dat dit wel eens een boottocht met rare kronkelingen kan gaan worden.

Corina:

Whoop, waargebeurd en een thriller kom maar op. Ow en ook nog een debuut ook. Het kan niet op. De achterflap belooft heel wat en ik ben benieuwd of dat waar gemaakt gaat worden.

Riejanne:

Het boek is makkelijk geschreven en leest daardoor als een trein. Robert roept bij mij vooral irritatie op door de manier waarop hij zichzelf profileert.  Het klinkt allemaal te mooi om waar te zijn. De manier waarop de drie met elkaar omgaan, waardoor er bijna geen ruimte is om iets voor zichzelf te gaan doen vliegt me zo nu en dan echt aan. Het komt op mij als te benauwend over.

Karin:

Het verhaal is onderhoudend, achtergronden van de personages worden duidelijk, echter mij niet altijd duidelijk genoeg. Graag had ik nog meer achter Robert vandaan zien komen en Julia blijft voor mij echt op afstand. Geen idee of ik haar bij de kop of de kont heb en de manier van reageren vind ik vaak meer irritant dan begrijpelijk, ik heb gedurende het hele verhaal bijzonder weinig gevoel bij haar. Dat dit verhaal om mee te maken een regelrechte thriller is, is me wel duidelijk. Ik had daarnaast graag als lezer zelf ook meer zaken als angst en spanning ondervonden, het verhaal loopt voort en dat thrillergevoel komt niet bij me binnen.

Corina:

Dit gebeurt deels. Doordat je weet dat het waargebeurd is geeft het je de kriebels, maar ondanks de vlotte en beeldende schrijfstijl komt het thrilleraspect niet echt binnen. Dat klinkt misschien wat gek, want ik geloof echt wel dat het een meer dan heftige ervaring is geweest. Maar doordat ze op de één of andere manier toch ook nog kunnen genieten van de dolfijnen, walvissen en dergelijke, komt het niet helemaal binnen.

Riejanne:

De manier waarop de weersomstandigheden en de waterdieren omschreven worden vind ik erg mooi en beeldend weergegeven. Hoewel het boek lekker leest, miste ik toch de spanning die kenmerkend is voor een thriller. Voor mijn gevoel kabbelde het verhaal een beetje door, maar ondanks dat toch met plezier gelezen.

Karin:

Wat wel binnenkomt is de beschrijving van de natuur, de beleving van de omgeving en dit stuk reisavontuur wordt prachtig neergezet. Al met al vond ik Zwarte golven een prima boek. Dat dit een onvergetelijke en bijzondere belevenis geweest moet zijn, staat als een huis boven water.

Corina:

Vooral de manier van reageren van Julia kan ik niet plaatsen, maar ja hoe zou ik gereageerd hebben met 21 jaar oud? Gelukkig zullen we dat nooit weten 🙂 Heb ik dan niet genoten van dit boek? Zeker wel, maar door de term thriller te gebruiken met waargebeurd word ik voor mijn gevoel een beetje op het verkeerde been gezet.

Conclusie:

Riejanne:

Schrijfstijl: 3.5

Spanning: 2

Originaliteit: 3

Leesplezier: 3.5

Psychologie: 2.5

Plot: 2.5

Eindconclusie 3 sterren.

Karin:

Schrijfstijl: 3

Spanning: 2

Leesplezier: 3.5

Originaliteit: 4

Plot: 3.5

Psychologie: 3

Maakt drie sterren.

Corina:

Schrijfstijl: 4

Originaliteit: 4

Spanning: 3

Plot: 3

Leesplezier: 4

Psychologie: 3

Maakt drie en halve sterren.

Komen we tot een gemiddelde van drie sterren voor Zwarte golven!

Karin Meinen, Riejanne Zwiers en Corina Nieuwenhuis.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker😀

Duorecensie Jac & Corina: Het mes – Jo Nesbø *****

Jo Nesbø, Het mes (01)-om@2.indd

Auteur: Jo Nesbø

Uitgever: Cargo

Serie: Harry Hole serie deel 12

Originele titel: Kniv

Vertaler: Annelies de Vroom

Aantal pagina’s: 528

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 12 juni 2019

Over de auteur:

Jo Nesbø (Oslo, 1960), is de succesvolste thrillerauteur van Noorwegen en won vele prijzen voor zijn boeken. Zijn werk wordt in meer dan vijftig landen uitgegeven. Wereldwijd verkocht hij meer dan 33 miljoen exemplaren.

(Bron: http://www.uitgeverijcargo.nl)

De achterflap:

Harry Hole is terug naar waar het ooit begon. Hij is weer aan de drank, Rakel heeft hem verlaten, voorgoed dit keer, en hij woont opnieuw op zijn oude adres aan de Sofia Gatan. De politie in Oslo biedt hem een baan aan, maar hij mag alleen nog cold cases onderzoeken. Als na meer dan tien jaar gevangenis Svein Finne, de serieverkrachter en -moordenaar, weer op vrije voeten komt, is Hole ervan overtuigd dat hij opnieuw zal toeslaan.

Het is slechts de opmaat van een veel grotere ramp. Want wanneer hij op een dag in zijn appartement ontwaakt na een nacht vol alcohol, ontdekt Harry dat hij besmeurd is met bloed. Het is het begin van een nachtmerrie die erger wordt dan hij ooit kon dromen. De briljante, onnavolgbare politieagent Harry Hole is terug en in de greep van de moordenaar die hem al zijn hele loopbaan achtervolgt.

Meningen:

Jac:

Het kan nooit kwaad, na het omslaan van de laatste bladzijde, de proloog of het eerste hoofdstuk nog eens na te lezen. Bijna altijd zit er een verwijzing in naar datgene wat komen gaat. Jo Nesbø heeft een bijzonder fraaie vorm gekozen om een sleutelscène hallucinerend te laten plaatsvinden. Het kwartje valt pas uren lezen later. Maar het wordt nog erger als in het tweede hoofdstuk Svein Finne gevolgd wordt in zijn pogingen om te zaaien. Het kippenvel staat op de armen. Finne is een verkrachter en moordenaar die pas is vrijgelaten.

Corina:

Wauw de proloog is echt fantastisch! Dit gaat een hoogstandje worden, je voelt het van af de eerste zin. Dit is een Nesbø van grote klasse. Harry die weer compleet terug bij af is. Drank, drank en nog meer drank en af en toe wat vrouwen. Compleet van de wereld en zo fout, maar toch hou ik van hem. Nesbø weet hem ondanks al zijn fouten en grillige karakter bij elk boek toch weer zo te beschrijven en uit te diepen dat ik het een soort van kan begrijpen. Eigenwijs tot op het bot, maar toch stiekem met een groot hart.

Jac:

En Harry Hole? Die  verkeert in een permanente staat van dronkenschap, van niet weten, van zich niets kunnen herinneren, van een brein dat één groot pijncentrum is. Het goudgele vocht heeft hem volledig in zijn greep nadat Rakel hem de deur heeft uitgezet. Maar het wordt nog erger. Zijn broek zit onder het bloed. Zijn handen. De nachtmerrie begint voor Harry, die zich bezig moet houden met cold cases. De rekening voor onstuimig gedrag.

Corina:

Als daar de eerste in mijn ogen heftige gebeurtenis plaats vindt kan ik alleen maar vloekend achter mijn boek zitten. Waarom, waarom? Nesbø wat doe je ons aan? En waarom zit Hole onder het bloed en is hij echt elk detail van zijn slamp partij vergeten? Wat is hier gebeurd? Harry mag alleen maar cold-cases doen, maar Harry zal Harry niet zijn als hij gewoon zijn eigen onderzoek start. Met hulp van vrienden en op de grens van alles waar de politie voor staat. En Nesbø zal Nesbø niet wezen als hij dat allemaal uitermate punctueel en gedetailleerd beschrijft.

Jac:

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: Jo Nesbø heeft een opvallend goede thriller geschreven. Dat komt niet alleen door het steengoede plot, maar toch meer en vooral door de vele zijlijntjes die ter sprake gebracht worden. Het is een feest voor de googelaars en muziekfanaten.  Van Vekstersang van Edward Grieg tot Peter Gabriel’s  Carpet Crawlers, en vele vele anderen. Wie daar niets mee doet, doet zichzelf tekort.
Maar ook talloze feitjes en weetjes die op zich niet wereldschokkend zijn, maar die het verhaal een zekere smeuïgheid geven en meerwaarde. Èn beschouwingen en meningen die uiteenlopen van de rechtsstaat en zijn beperkingen, tot hoever de morele grens kan worden opgerekt om iemand bij z’n kladden te pakken. En links en rechts worden wat schimpscheuten uitgedeeld over bepaalde maatschappelijke ontwikkelingen. Bijvoorbeeld over de vermeende superioriteit van de hipsters.

Corina:

Als het verhaal vordert en ook Svein Finne zich mengt in het verhaal, wordt er een rollercoaster van gebeurtenissen en van wtf momentjes in gang gezet. Je twijfelt aan alles en zelfs aan Harry. Is mijn favoriete alcoholist nu echt zo ver heen dat het echt niet meer goed kan komen? Nesbø weet je het hele boek met zowat ingehouden adem aan het boek gekluisterd te houden. Finne is een enge man die je de rillingen bezorgt. Bah bah wat een griezel. Harry zijn obsessie voor die man is zo begrijpelijk, maar is het in deze zaak helemaal 100% terecht?

Jac:

Maar laten we vooral niet vergeten dat Jo Nesbø eerst en vooral een voortreffelijk auteur is. Met treffende beeldspraak ( ruitenwissers, elke derde seconde een nieuwe start, de eeuwige vergeving van de zonden) en het vermogen om de lezer 528 bladzijden te kluisteren met een vlijmscherp verhaal, met goed uitgewerkte karakters en een intelligente uitwerking.

Het mes is bij tijd en wijle een erg donker boek. Harry Hole zet vraagtekens bij de zin van zijn bestaan, waarin angst, pijn en onzekerheden omhoog komen, even zwart als de ontwenningsverschijnselen na een nacht heftig doordrinken. Hij neemt duidelijk revanche op zijn versie van Macbeth. Een zeer goede Harry Hole, deze twaalfde uit de reeks. Samen met Politie een uitschieter in deze toch al kwalitatief hoogstaande serie.

Corina:

Het einde doet mij weer keihard vloeken, maar ook brengt het een glimlach en dan weer een harde vloek. Echt alles zit in de Harry Hole thriller en Nesbø laat je echt je hersens gebruiken. Kleine speldenprikjes die tegen het einde opeens helemaal op hun plek vallen. I love it.

Conclusie:

Unaniem vijf sterren.

Corina Nieuwenhuis & Jac Claasen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?
Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker😀

Duorecensie Sandra & Karin: Verlichting – Stephen King ****

VerlichtingStephenKing

Met dank aan Overamstel uitgevers / The House of Books voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Stephen King

Uitgever: The House of Books

Originele titel: Elevation

Vertaling: Nathaly Schrijnder

Aantal pagina’s: 128

Genre: Novelle, NUR 332

Verschijningsdatum: 12 maart 2019

Over de auteur:

Meesterverteller Stephen King heeft meer dan vijftig romans op zijn naam staan en tientallen korte verhalen. Hij schreef spanning, horror, fantasy, bovennatuurlijk, en in welk genre hij zich ook waagt, steeds weet hij wereldwijd miljoenen lezers aan zijn boeken gekluisterd te houden.

(Bron: www.overamsteluitgevers.nl)

Achterflap:

Scott Carey blijft gewicht verliezen zonder dat zijn uiterlijk verandert, en zo gebeuren er wel meer vreemde dingen. In het plaatsje Castle Rock belandt hij midden in een escalerende ruzie met zijn lesbische buren. Een van hen is vriendelijk, de andere cold as ice. De vrouwen willen een restaurant openen maar de inwoners willen niets weten van een lesbisch koppel. Als Scott inziet met wat voor vooroordelen zij, en hijzelf, te maken hebben, besluit hij te helpen. Onverwachte verbonden, de jaarlijkse hardloopwedstrijd en Scotts mysterieuze aandoening brengen het beste in mensen naar boven.

Mening:

Sandra:

Toen ik begon met lezen was er meteen weer dat gevoel dat ik eigenlijk altijd wel bij heb bij de verhalen van King: ik bevind mij op dat moment in dat andere universum: Het King universum. Het lijkt op onze ‘gewone’ wereld, maar het is er toch net even anders. Niet altijd eng of spannend, maar wel mysterieus.

Karin:

Ik ben een rasechte King fan en het aantal bladzijdes voelt als een teleurstelling. Ik hoopte zó op weer eens een dikke beukert, maar King weet in een beperkt aantal pagina’s weer een fantastisch en compleet verhaal neer te zetten. We maken van teleurstelling direct bere-enthousiast nu!

Sandra:

In Verlichting bevinden we ons in het stadje Castle Rock, waar meerdere verhalen van King zich afspelen. We maken kennis met Scott Carey, een veertiger met, hoe herkenbaar, overgewicht. De weegschaal vermijdt hij dan ook het liefst. Maar er is iets vreemds aan de hand. Scott verliest gewicht, elke dag en met kilo’s tegelijk. Zijn omvang blijft echter hetzelfde. Hij ziet eruit als iemand van rond de 110 kilo, maar weegt rond de 95 kilo en elke dag wordt dit minder. Ondertussen heeft hij niet zo’n geweldige relatie met zijn buurvrouwen. Een lesbisch stel, bovendien nog getrouwd ook, wordt door de bewoners niet bepaald met open armen ontvangen. Ze hebben een restaurant geopend, maar door de vooroordelen die in het stadje overheersen, loopt het er niet bepaald storm.

Karin:

Wat is het toch een leesfeest hoe dit verhaal weer verteld wordt. Het gegeven an sich is sowieso briljant. Hoe verzin je het en hoe gaat en kan dit aflopen? Dit is pakkend, beeldend. King neemt de tijd zonder dat het ook maar ergens saai wordt, geeft stukje bij beetje steeds meer info en het beperkte aantal personages wordt al snel heel eigen. Naast bizarre gebeurtenissen brengt dit verhaal een heerlijke tik humor, zijn de dialogen om te smullen, wordt drama in fantasy subliem omgezet naar een goed humeur en feelgood ten top. De vooroordelen, de relationele ontwikkelingen, oude en nieuwe vriendschappen; het wordt in korte tijd prachtig uitgediept.

Sandra:

Scott wil niets liever dan een goede relatie met zijn buren en bedenkt een plannetje om hen te helpen. Hij schrijft zich in voor de jaarlijkse hardloopwedstrijd, waar één van de buurvrouwen ook aan meedoet. Dit en zijn bijzondere aandoening zijn de ingrediënten voor een mysterieus, bijzonder verhaal met meerdere lagen. Een tik naar Trump (we weten inmiddels hoe anti-Trump Stephen King is), vooroordelen en onverwachte vriendschappen. Knap hoe King in zo weinig pagina’s een compleet en afgerond verhaal weet te vertellen.

Karin:

Het einde is prachtig, het ontroert ook. Je krijgt wat de achterflap belooft en nog zoveel meer. Ik heb echt zo genoten van deze parel en ga weer fris en fruitig verder met hopen op een volgend (heel dik) boek.

Conclusie:

Sandra:

Schrijfstijl: 4

Spanning: 3,5

Psychologie: 4

Leesplezier: 4

Plot: 4

Originaliteit: 4

Karin:

Kleinigheidje hou je toch: de NUR 332 oftewel thriller vind ik minder goed gekozen. Ik zie hier echt geen thriller in. Desalnietteplus, wat een prachtverhaal.

Schrijfstijl: 4.5

Spanning: 3

Psychologie: 4

Leesplezier: 5

Plot: 4.5

Originaliteit: 4.5

Maakt unaniem vier stralende sterren voor Verlichting.

Sandra Remmig & Karin Meinen.

Duorecensie Karin & Corina: Het meisje van toen – Edward Hendriks ***1/2

Winactie Het meisje van toen

Met dank aan Edward Hendriks voor het recensie-exemplaar

Auteur: Edward Hendriks

Uitgever: Eigen beheer

Aantal pagina’s: 125

Genre: Wraakthriller

Verschijningsdatum: 31 januari 2019

Over de auteur:

In het dagelijks leven ben ik copywriter van beroep. Eerst in dienst van verschillende reclamebureaus, sinds een jaar of acht als freelancer. Ik was dus altijd al veel met teksten en ideeën bezig. Toch bleef de gedachte aan een ‘echt boek’ maar lokken. Geen boek in opdracht, maar iets wat ik helemaal zelf zou kunnen verzinnen.

Toen ik in het voorjaar van 2009 een maand in Napels doorbracht om er de Italiaanse taal te leren, kwamen de ideeën voor een boek bovendrijven. Het zou nog tot juni 2012 duren voor deze op Napolitaanse leest geschoeide maffiathriller in de boekwinkels lag.

(Bron: http://www.edwardhendriks.nl)

Achterflap:

Het meisje van toen is een snoeiharde wraaknovelle van rond de 35.000 woorden, die (voorlopig) alleen als e-book verschijnt.

Twintig jaar geleden bedroog Paul Meertens de vrouw met wie hij pas getrouwd was. Nu, terwijl hij een goede baan bij een IT-bedrijf heeft, staat hij oog in oog met zijn onenightstand van toen, Lieve Breevoort. Ze solliciteert naar de functie van managementassistente. Paul is van slag, maar herpakt zich. Hij besluit een afwijzingsbrief te sturen en het hele voorval zo snel mogelijk te vergeten. Maar zo makkelijk laat Lieve zich deze keer echter niet aan de kant schuiven. Weldra ziet hij haar terug als danslerares van zijn jongste dochter, als de nieuwe squashpartner van zijn vrouw en als de invalster op school. Hij begint haar werkelijk overal te zien. Wordt hij gek? Nee, het is erger dan dat. Ze is uit op wraak en ze heeft verdomd lang de tijd gehad om die voor te bereiden…

Mening:

Karin:

Het meisje van toen is mijn kennismaking met Edward Hendriks. De proloog is alvast bijzonder pakkend. In de ik-vorm stap je de wereld van Paul binnen en het verhaalt terug naar de onenightstand van 20 jaar geleden. Een misstap die nog veel los zal gaan maken. De manier van vertellen, van schrijven, maakt per direct een hele goede indruk. Dit is tof woordgebruik, dit leest ontzettend fijn en dit geeft stof tot graag verder willen met het verhaal.

Corina:

De proloog begint gelijk vlot en pakkend. Als je dan in hoofdstuk één belandt trekt Edward gelijk door met de vlotte en beeldende manier van schrijven. Heerlijk makkelijk leesbaar en je vraagt je af waar gaat dit heen? Wat heeft die grote fout uit de proloog voor een gevolgen dan?

Karin:

De stop wordt uit de gootsteen getrokken en van dag tot dag zie je Paul al draaiend in een kolk van bizarre gebeurtenissen verder verdwijnen richting het putje.

De denk- en doewijze doet me een aantal keer flink twijfelen aan zijn verstand. Van ‘je trapt hier nu echt met open ogen in’, tot ‘ ja laat dat vooral achterwege, dat gaat de zaak ten goede komen.’ Onder andere de reactie van Brenda, maar ook bijvoorbeeld de wijze waarop een schorsing volgt doet me stevig achter de oren krabben, maar buiten dat is het intrigerend en is er continue spanning aanwezig. Stap voor stap gaat het richting steeds meer gruwel. Er zit een passage in dat je met opgetrokken wenkbrauwen en samengeknepen billen zit te lezen, dit is thriller! Het motief is wel duidelijk en toch komt er nog meer tevoorschijn en blijft het een leuk vraagteken hoe het nu allemaal werkelijk in elkaar steekt.

Corina:

De gebeurtenissen komen al vrij rap in een stroomversnelling en je vraagt je af: hoe kan dit? Wat gebeurt hier dan? Overduidelijk is Paul de enige echte hoofdpersoon in dit verhaal en mijn hemel wat een konijn zo bij tijd en wijle. Zijn manier van denken staat me vanaf de eerste ontmoeting met de roodharige dame niet aan. Hoezo denk je zo? En vooral, waarom reageer je zo? De roodharige dame blijft een tijd een mysterie, wie is zij nou precies en waarom doet ze wat ze doet?

Als de ontknoping daar is brengt Edward alles op een toffe manier bij elkaar en als ik een stukje voorlees aan mijn vriend trekt hij wit weg en belooft me echt nooit, nooit vreemd te gaan 🙂 De laatste twist vind ik echt geniaal gevonden en geeft dat extra aan het verhaal.

Karin:

Hendriks rondt het verhaal prima en met wat verrassende schijnbewegingen af. You win some, you lose some. En de winner is? Ge-wel-dig.

Corina:

Ondanks dat het af en toe een beetje op het randje van geloofwaardig c.q. logisch handelen is, weet Edward me zeker in te pakken met deze wraakthriller.

Conclusie:

Karin:

Schrijfstijl: 4

Originaliteit: 3.5

Leesplezier: 4

Psychologie: 2.5

Spanning: 3.5

Plot: 4

Corina:

Schrijfstijl: 4

Originaliteit: 3

Leesplezier: 4

Psychologie: 2

Spanning: 3.5

Plot: 4

Maakt unaniem een mooie drie en halve sterren voor Het meisje van toen.

Karin Meinen & Corina Nieuwenhuis.

Duorecensie Riejanne & Karin: De krokodilvogel – Katrine Engberg****

Krokodil

Dank aan A.W. Bruna Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Katrine Engberg

Serie: Jeppe Kørner & Anette Werner (1)

Originele titel: Krokodillevogteren

Vertaling: Corry van Bree

Uitgever: A.W. Bruna

Aantal pagina’s: 390

Genre: Literaire Thriller / NUR 305

Verschijningsdatum: 5 februari 2019

Over de auteur:

Katrine Engberg (1975) was in Denemarken reeds bekend als danser en choreograaf toen ze in 2006 haar schrijfdebuut maakte met een non-fictieboek. Ze werkt nog steeds als regisseur en choreograaf, voor theater en televisie. Inmiddels heeft ze ook groot succes met haar boeken. Haar thrillers over Jeppe Kørner en Anette Werner belanden steevast in de top 3 van de Deense bestsellerlijst, en ook is haar ster nu internationaal rijzende.

( www.awbruna.nl )

Achterflap:

Op een vroege ochtend in het centrum van Kopenhagen loopt de gepensioneerde Gregers Hermansen voorzichtig de trap van zijn appartement af om zijn vuilniszak buiten te zetten. Op de eerste verdieping ziet Gregers dat de deur van zijn onderburen openstaat. Hij probeert de deur te sluiten, maar verliest hierbij zijn evenwicht en valt voorover het appartement binnen. Als hij weer bijkomt, ontdekt hij dat hij boven op het bebloede lichaam van een jonge vrouw ligt.

Het is het begin van een nachtmerrie voor de bewoners van het appartementencomplex en eveneens voor rechercheurs Jeppe Kørner en Anette Werner. Vooral omdat er algauw wordt ontdekt dat een andere bewoner van het complex een thriller schrijft over de moord op een jonge vrouw in een appartementencomplex…

Mening:

Riejanne:

Toen ik begon met lezen vroeg ik me af of dit boek wel wat voor mij was, doordat ik erg aan de schrijfstijl moest wennen. Echter na een paar hoofdstukken had de schrijfstijl me te pakken en wilde ik graag verder lezen.

Het verhaal begint met Gregers die in zijn appartementencomplex struikelt over het dode lichaam van een medebewoner. Hierop worden rechercheurs Jeppe Kørner en Anette Werner op de zaak gezet. Al gauw ontdekken zij dat een bewoner van het appartementencomplex een thriller schrijft over een soortgelijke moord en kan het onderzoek beginnen.

Karin:

Om maar met de deur in huis te vallen; ik heb genoten van dit boek. Dit is een echte whodunit waar de nadruk ligt op onderzoek, aanwijzingen volgen en waar tot ver in het verhaal de vraag blijft wie nu de dader is.

De spanning is niet snijdend, maar het blijft een zeer onderhoudend en goed verhaal en dat komt door allereerst de toffe personages. Heerlijk ook hoe hier met name in het begin een flinke tik humor uitgedeeld wordt en de insteek dat Jeppe en Anette niet bij elkaar passen is verfrissend. De nadruk ligt in dit boek op Jeppe en ik vermoed dat in een volgend deel Anette wat meer aan de beurt zal komen. Daar hoop ik ook op, maar ik loop nu op de zaken vooruit.

Riejanne:

Het leven van Jeppe wordt behoorlijk uitgewerkt in tegenstelling tot Anette. Zij wordt wat vlakker beschreven. Het leuke aan dit duo is dat ze niet zo goed boteren, maar desondanks toch tot elkaar verdoemd zijn. Daarnaast bevat het boek veel humor en dat is iets wat ik heel erg kan waarderen.

Karin:

Engberg weet het met een prachtige stijl te brengen. Zo her en der had het wat minder uitgebreid gemogen maar dit deed geen moment af aan het leesplezier. De meerdere lagen en lijnen, de leuke kleine wendingen waarbij je weer op het verkeerde been wordt gezet en de thema’s die aangehaald worden; dit is wat je als lezer graag tegenkomt in dit genre. Abortus, pleegtehuizen, verliezen, ontwrichte gezinnen; het zit prachtig verweven in de lijnen die uiteindelijk op knappe wijze aan elkaar gebreid gaan worden.

Riejanne:

Tijdens het lezen gingen mijn gedachten alle kanten op en verdacht ik meerdere personen. Pas op het einde werd het duidelijk wie de dader was. Wat ik wel een beetje miste was de spanning, maar doordat het verhaal goed in elkaar zit, maakte dat dat ik er toch van genoten heb.  Wat mij betreft een prima debuut en het vervolg pak ik zeker op!

Karin:

En ja hoor, daar is dan de dader en waar ik meerdere mogelijkheden zag; hij of zij zat er niet bij en daar houden we van. Prima plot en wat ik al zei, een volgend deel zou ik erg graag oppakken want Anette moet gewoon ook nog meer aan de beurt komen. Ik wil het, ik wil het!

Conclusie:

Riejanne:

Schrijfstijl: 4

Spanning: 3.5

Psychologie: 3.5

Leesplezier: 4

Plot: 4

Originaliteit: 3.5

Karin:

Schrijfstijl: 4

Spanning: 3

Psychologie: 4

Leesplezier: 4

Plot: 4

Originaliteit: 4

Maakt unaniem vier sterren voor De krokodilvogel.

Riejanne Zwiers & Karin Meinen.

Duorecensie Karin & Corina: Weerzin-Bernard Minier****

weerzin

Met dank aan Xander Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Bernard Minier

Serie: Deel vijf Martin Servaz serie

Originele titel: Soeurs

Vertaler: Aniek Njiokiktjien & Félice Portier

Uitgever: Xander Uitgevers

Aantal pagina’s: 448

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 14 februari 2019

Over de auteur:

Bernard Minier (1960) groeide op in de Pyreneeën. Hij werkte als douanebeambte, maar droomde van een bestaan als schrijver. Zijn debuut Een kille rilling werd lovend ontvangen door de Franse pers en wereldwijd vertaald en verfilmd voor Netflix. Minier woont in Essonne, ten zuiden van Parijs.

( Bron: http://www.xanderuitgevers.nl )

Mening:

Karin:

Aha, het vijfde deel in de serie en goed op zichzelf staand te lezen. Dat is tof want dit wordt dan eindelijk mijn kennismaking met Minier. De kundige schrijfstijl weet je direct te pakken en we begeven ons in het verleden. Een mysterieuze en brute dubbele moord, de toon is alvast goed gezet.

Corina: 

Wauw wat een achterflap! Minier kwam al regelmatig voorbij in de groep, maar ik zag een beetje op tegen het beginnen aan een serie. Maar volgens het persbericht is het goed los te lezen en wat hebben ze daar gelijk in gehad. We beginnen in het verleden en hoe! Wat gaat dit Servaz brengen?

Karin:

Je raakt al snel bekend met Servaz en de overige personages en het is duidelijk dat er achter deze sympathieke rechercheur het nodige in het verleden ligt. Dat maakt alsnog weer nieuwsgierig naar de vorige delen maar dit even terzijde.

Na de overgang naar het heden verlies ik even die binding met de personages. Dit valt al snel weer op de plek en rode draad blijft Lang, een auteur van gruwelijke boeken met een best bijzondere schare aan fans. Wat is zijn rol?  Het is nogal eens wisselen van mening daarover tijdens het lezen en daar hou ik zo van. Na een sterk begin wordt het vervolgens een beetje hetzelfde van het gekonkel rondom dit gegeven. Het blijft echter onderhoudend, en van onderhoudend gaat het dan ook weer naar meeslepend, het is weer spannend!

Corina:

Minier heeft een fijne schrijfstijl, maar het is ook af en toe wat langdradig waardoor de aandacht weg valt. Na de zoveelste beschrijving van hoe het kronkelpaadje langs de bomen wegglijdt om aan te komen bij verlaten weides met aan het eind een berg weet ik het wel en wil ik gewoon een beetje actie. Maar voor echte actie hoef je niet bij Minier te zijn. Het is bij tijd en wijle echt wel spannend, maar meer onderhuids en je wil de draadjes aan elkaar knopen, maar het wil maar niet.

Karin:

Moord, ontvoering, actie, doorweven met de persoonlijke perikelen en de puzzeltocht van Servaz en zijn team laten je nagelbijtend lezen. Enn dan komt daar nog de plottwist! Dat zag ik niet aankomen, ge-wel-dig gedaan en ook richting einde zit de vaart er goed in. Is het allemaal even geloofwaardig? Nee, net niet maar dat hoeft ook niet. Prima afgerond, lekker dubbel gevoel en er ligt weer ruimte voor een deel zes. Count me in!

Corina:

Op het einde is daar dan toch even een klein wtf momentje, want wat een gave wending! Hoe dan? Over de top? Jazeker, maar het is wel echt gaaf gedaan en maakt het verhaal af! Servaz leer je goed kennen en met af en toe een kleine verwijzing naar de eerdere delen word je nieuwsgierigheid gewekt. Ook de randpersonages komen goed uit de verf, zowel in het verleden als in het heden. Maar het is vooral Servaz die het verhaal maakt.

Conclusie:

Karin:

Schrijfstijl: 4

Plot: 4.5

Originaliteit: 4

Spanning: 3.5

Leesplezier: 3.5

Psychologie: 4

Vier sterren voor Weerzin.

Corina:

Schrijfstijl: 3.5

Plot: 4

Originaliteit: 4

Spanning: 3.5

Leesplezier: 4

Psychologie: 4

Vier unanieme sterren voor Weerzin.

Karin Meinen & Corina Nieuwenhuis.

Duorecensie Sandra & Corina: Horen, zien, zwijgen-J.D. Barker*****

Horen zien zwijgen.jpg

Auteur: J.D. Barker

Uitgever: Boekerij

Originele titel: The Fourth Monkey

Vertaler: Jan Pott

Aantal pagina’s: 400

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 08 januari 2019

Over de auteur:

 J.D. Barker (1971) begon zijn carrière als journalist en ghostwriter. In 2014 verscheen zijn eerste roman, Forsaken , die een grote hit werd in de Verenigde Staten, Canada en Groot-Brittannië. Barker woont in de Verenigde Staten.

( http://www.boekerij.nl )

De achterflap:

Al ruim vijf jaar terroriseert een moordenaar de inwoners van Chicago. Zijn modus operandi is altijd dezelfde: hij straft zondaars door hun kinderen te ontvoeren. De volgende dag ontvangen de ouders een pakketje met daarin een oor. De dag daarna volgen de ogen. Ten slotte de tong.

Wanneer op het lichaam van een verkeersslachtoffer een pakketje met een afgesneden oor word gevonden, weet detective Sam Porter twee dingen: 1) Dit is de moordenaar die hij zoekt, 2) hij heeft 72 uur om het laatste slachtoffer te vinden, de vijftienjarige Emory, voor zij aan uitdroging overlijdt. Op het lichaam van de moordenaar wordt ook een dagboek aangetroffen dat Emorys locatie prijsgeeft. Maar iets blijft aan Porter knagen. Was de aanrijding wel een ongeluk? En is de overleden man inderdaad de seriemoordenaar, of loopt de echte killer nog vrij rond?

Mening:

Sandra:

Eén keer in de zoveel tijd lees je een boek waarvan je zo enorm van je sokken wordt geblazen en ik had dat met Horen, zien, zwijgen. Het boek begint meteen lekker gruwelijk en ik hou daar zo van.

Een verkeersongeluk wat op een zelfmoord lijkt, het slachtoffer was onderweg naar de brievenbus, met een pakketje waaruit blijkt dat dit de seriemoordenaar moet zijn waar detective Sam Porter en zijn collega’s Nash en Claire al 5 jaar naar op zoek zijn. Meteen werd ik in het verhaal gezogen, want wat er in het pakje zit is een oor. Het oor van Emory, ontvoerd door deze seriemoordenaar, maar waarschijnlijk nog wel in leven. Dus de tijd dringt om haar te vinden.

Corina:

De achterflap is voor mij genoeg om dit boek te “moeten” lezen! En vanaf het begin zit je pats boem in het verhaal. De schrijfstijl van Barker heeft me gelijk te pakken en Sam Porter vind ik direct een tof personage. De vragen vliegen vanaf het begin je hersens in en als daar de dagboek fragmenten bij komen is het puzzelwerk compleet. Is het allemaal zo eenvoudig? Is dit de moordenaar en wat is daar in hemelsnaam gebeurd allemaal in het verleden?

Sandra:

De hoofdstukken worden afgewisseld met dagboekfragmenten van de moordenaar. Sam heeft dit dagboek gevonden op zijn lichaam en als lezer krijg je elke keer een stukje van de merkwaardige, enigszins verknipte jeugd van deze man te lezen. Hierdoor begrijp je als lezer waarom hij deze manier van moorden heeft gekozen en ook waarom hij juist deze slachtoffers heeft gekozen. Ook zijn enkele hoofdstukken gewijd aan Emory. Is ze nu wel of niet zijn laatste slachtoffer, of speelt er toch nog iets anders? Als lezer probeer je mee te denken waar ze zit en voel je bijna haar angst en hoop je dat ze op tijd gevonden wordt.

Corina:

Barker laat ook het slachtoffer Emory af en toe aan het woord en je voelt haar angst. Ook zij heeft over de moordenaar gelezen en weet wat zijn modus operandi is. Die fragmenten geven je kippenvel. Sam Porter is als personage ook mooi uitgewerkt, zijn rugzak zit aardig vol, maar hij houdt zich ondanks alles sterk en bijt zich vast in het onderzoek. De sidekicks zijn precies goed en passen perfect in het verhaal. Dat geldt ook zeker voor de personages in de dagboek fragmenten. Wat een verknipte kolere zooi is dat. En wat is toch de link met het laatste slachtoffer?

Sandra:

De personages zijn in dit boek goed uitgediept. Sam Porter, de detective die uiteraard ook met persoonlijk leed kampt, maar dit komt niet overdreven tot uitvoering in het verhaal. Het verhaal vond ik origineel en goed uitgedacht. De schrijfstijl is vlot en de afwisselingen tussen de hoofdstukken en dagboekfragmenten vond ik fijn lezen. Sommige stukken zijn echt gruwelijk en beet ik mijn nagels bijna stuk. Tegen het einde zat ik echt op het puntje van mijn stoel. En dat einde vond ik verrassend, alle stukjes passen in elkaar en heden en verleden komen op sublieme wijze samen.

Ik heb begrepen dat het vervolg ook al geschreven is en ik hoop dat we niet al te lang op de Nederlandse vertaling hoeven te wachten.

Corina:

Een meer dan origineel verhaal en de titel kan niet passender. Barker heeft echt een dijk van een thriller debuut geschreven. Met de juiste dosis gruwel, emotie en intriges. Het plot en het einde geven je een tof wtf momentje en het is nu alleen maar uitkijken naar het volgende deel.

Conclusie:

Sandra:

Wat mij betreft 5 sterren.

Corina:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 5

Leesplezier: 4.5

Psychologie: 4.5

Plot: 5

Spanning: 4.5

Vier en halve sterren.

Sandra Remmig & Corina Nieuwenhuis.