Eva vraagt door: Mariska Overman van de nieuwe Het geheim van Grace!

27336678_1622004831212759_89646119615511391_n.jpg


Mariska Overman is bekend van haar beklemmende thrillers met Isabel Dieudonné in de hoofdrol. In 2017 debuteerde zij met Hoofdzaak, gevolgd door Voltooid (2018) en Verdoemd (2019). In deze reeks is de dood een terugkerend thema. Onder andere postmortale zorg, zelfmoord en euthanasie spelen een grote rol. Dat is niet verwonderlijk, Mariska is eigenaar van het bureau MORBidee dat de dood bespreekbaar maakt. Ook schrijft zij columns over dit onderwerp.

Sinds kort heeft Mariska echter een heel ander boek op de markt gebracht, namelijk Het geheim van Grace. Een verhaal dat meteen pakt, maar vooral een feelgoodmysterie is. Wat het extra bijzonder maakt, is dat het verhaal als Kobo Original op de markt is verschenen. Ze neemt de lezer mee naar het prachtige Ierland, de ideale setting om de lezer op het puntje van de stoel te brengen. Vol ongeduld stond ik dan ook te trappelen om Mariska enkele vragen te stellen over het hoe en waarom.

Gefeliciteerd met je Kobo Original! Om meteen met de deur in huis te vallen: hoe is het zo gekomen dat jij Het geheim van Grace in deze vorm uit mocht geven?

Vorig jaar heb ik een kort verhaal geschreven voor tijdschrift Flair. Dat verhaal ging over Maud in Ierland en het witte huis dat ze van haar tante erfde. Mijn uitgever, Ilse, vond het verhaal zo leuk dat ze vroeg of ik er niet een heel boek over kon schrijven. En ze dacht dat het een mooi idee was om te kijken of we het als Kobo Original in de markt konden zetten (en later alsnog als paperback). Dat leek mij super, omdat ik op die manier hopelijk ook weer nieuw publiek bereik. Gelukkig was Kobo ook enthousiast. En zo ontstond Het geheim van Grace… 🙂

Het verhaal is heel anders dan de thrillers die je geschreven hebt. Folklore, mythen en feelgood zijn enkele aspecten van Het geheim van Grace. Wat heeft je doen besluiten om deze weg in te slaan?

Na Verdoemd, waar zelfdoding het thema is, had ik behoefte aan een ‘luchtiger’ verhaal. Ik had al langer de wens om iets te schrijven dat meer richting feelgood gaat, maar wel met wat mysterie, en geschiedenis. Toen ik een kort verhaal voor de Flair mocht schrijven leek me dat een mooi moment om een verhaal als dit te schrijven. En dat beviel zo goed, zowel voor mezelf als voor de uitgever, dat het dus een heel boek is geworden. Met het boek dat ik nu schrijf zet ik de combinatie mysterie, tikkeltje feelgood, en geschiedenis, verder.

Je bent zelf ook naar Ierland afgereisd. Heb jij dat nodig om je verhaal te schrijven?

Ik denk dat als je het echt goed wilt doen, dat de locaties waarover je schrijft bezoeken, nodig is. Helaas is dat niet altijd mogelijk, maar ik probeer het zoveel mogelijk te doen. Via boeken en internet is gelukkig veel informatie te vinden, maar daarmee mis je altijd de beleving. Je mist de mensen, de geuren, de kleuren, details op straat of in woningen. En ter plekke ontstaan altijd weer ideeën die het boek beter maken.

In Het geheim van Grace komt ook het nodige bijgeloof van de bewoners van Ierland naar voren. Heb jij, toen je daar was, daar ook over gesproken met de mensen die daar wonen?

Ik heb vooral veel gelezen daarover. Ierland heeft een rijke historie aan spookverhalen, waar ik me in verdiept heb. En als je er zelf loopt, over de kliffen terwijl het mistig is, dan is het niet moeilijk om het ook te geloven…

Het geheim van Grace

Heb je zelf ook iets meegemaakt op dat gebied?

In Ierland niet, maar ik heb meerdere malen in mijn leven dingen meegemaakt die niet verklaarbaar waren. Dat betekent niet dat er niet toch een logische verklaring voor is, maar het zijn soms ook prettige voorvallen die ik graag aanneem voor waar. Sommige hebben te maken met mijn overleden broertje, en de gedachte dat iets een teken van hem was, is prettiger dan het afdoen als verbeelding of iets dergelijks. Niet alles valt te begrijpen, en dat is prima volgens mij.

In je boeken komt het thema overlijden vaak aan bod. Naast schrijven ben je een groot onderdeel van MORBidee, een bureau dat de dood bespreekbaar maakt. Hoe zijn jij en je partner Rob Bruntink op dit idee gekomen?

Ik werkte als projectleider opleidingen bij een uitvaartonderneming, en Rob als journalist gespecialiseerd in palliatieve zorg. Vanuit dat werk (en persoonlijke ervaringen) merkten we beiden hoe lastig het onderwerp dood is. Samen kwamen we op het idee om op creatieve manieren te proberen het praten over de dood voor mensen eenvoudiger te maken. In ons werk konden we dat niet kwijt, dus zo ontstond Bureau MORBidee (MO zijn mijn initialen, RB zijn Robs initialen, plus de toevoeging ‘idee’…. Met een knipoog naar het woord morbide… 😉 ).

Op welke manier merk jij dat er behoefte is om de dood voor mensen eenvoudiger te maken?

In de zorg ligt de focus op genezing en behandeling. Terwijl er elk jaar ongeveer 80.000 mensen doodgaan aan o.a. kanker en orgaanfalen. In zorgopleidingen is niet of nauwelijks ruimte voor praten over het levenseinde, waardoor die 80.000 mensen niet altijd de goede zorg krijgen die bij doodgaan hoort, en niet een afscheid waar naasten mee verder kunnen. In ons werk en in contacten met zorgpersoneel merken we dat iedere keer opnieuw. En in het dagelijks leven eveneens. Als het woord dood valt wuiven mensen het veelal weg: dat is een naar onderwerp, daar kun je het beter niet over hebben. Terwijl wel met elkaar praten mensen verbindt, en zorgt voor een beter afscheid van elkaar als de tijd gekomen is.

Je schrijft nu, qua boeken, fictie. Ben je van plan om ooit een non-fictie over dit onderwerp te schrijven?

We hebben vorig jaar een boekje (56 pagina’s) uitgebracht voor professionals: Levenseindegesprekken. Met daarin allerlei praktische tips om de dood in het werk bespreekbaar te maken. En er zijn plannen voor een soortgelijk boek, maar dan voor het grote publiek, niet de professional.

Ik kom even terug op het boek dat je nu aan het schrijven bent. Het bevat, zei je, de combinatie mysterie, tikkeltje feelgood, en geschiedenis. Kan je hier meer over vertellen?

Uiteraard! Het is een historisch mysterie, dat gaat over de raadselachtige verdwijning van de schedel van de Duitse dichter/filosoof Friedrich Schiller (gestorven 1805). Het is gebaseerd op historische feiten: in 2008 wees DNA-onderzoek uit dat de schedel van Schiller die in de sarcofaag in Weimar ligt (naast Goethe), niet van hem is. Waar de echte schedel is, weet niemand. Ik heb het boek opgedeeld in twee tijdlijnen: 2008 en 1805 (met terugblikken naar 1788 en 1789). In de lijn van 2008 gaat hoofdpersoon Johnny, journaliste, op zoek naar de schedel van Schiller. Dit doet ze samen met een jonge Duitse journalist, Noud. In de lijn rond 1805 gaat het over de driehoeksverhouding tussen Schiller en twee zussen, Charlotte en Caroline, waarvan er een zijn vrouw wordt. Het is een combinatie van een mysterie en een historische roman, waarbij beide tijdlijnen uiteraard met elkaar te maken hebben. En het is bovenal een verhaal over liefde. Ik werk er nu twee jaar aan, en heb ontzettend veel research gedaan, zowel in literatuur als ter plekke (Weimar en Rudolstadt in Duitsland). Inmiddels denk ik dat ik een expert ben als het over het leven van Schiller gaat… ;-).

Wat interessant! Wat trekt jou zo aan als het gaat om mysteries uit het verleden?

Ik ben gek op geschiedenis, vroeger wilde ik een tijdje lerares geschiedenis worden. En als kind las ik veel sagen en legenden, heerlijk vond ik dat. Over weerwolven, zeemeerminnen, witte wieven, spoken en andere spannende mythes. In het verleden barst het van de mysteries, en daar met een hedendaagse bril naar kijken levert mooie verhalen op. Juist het mysterie geeft ruimte om als schrijver een verhaal om heen te bouwen. Want tenslotte weet niemand hoe het écht zit. De zelfbedachte theorie die achter het verdwijnen van de schedel van Schiller zit, zoals ik die in mijn Schillerboek beschrijf, zou dus zomaar echt gebeurd kunnen zijn…

Ik krijg nu al zin om het te lezen! Over weerwolven, zeemeerminnen en andere mythische wezens gesproken: denk je dat je daar ooit nog een boek over gaat schrijven?

Dat lijkt me wel erg leuk! Wat weerwolven betreft, heb ik wel een ideetje… Maar wanneer ik daar tijd voor heb? In ieder geval komt er in de winterbundel die in november uitkomt van de Crime Compagnie een kortverhaal van mij met iets over Witte Wieven…

Laatste vraag: wie bewonder jij op schrijfgebied?

Wie bewonder ik… Ik heb de hele negentiende eeuwse Russische bibliotheek gelezen, ik bewonder bijna alle auteurs van die tijd, met name Dostojewski. Maar ik bewonder ook iemand als Liane Moriarty, die naar mijn mening erg ingenieuze boeken kan schrijven. En David Mitchell, misschien bewonder ik hem wel het meest, wat een schrijver! Niet alleen qua plot, maar ook stilistisch.

 

*** Interview by Eva Krap.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Mariska Overman zelf volgen? Duhhh en dat kan hierrrrr 😀

Auteurspagina Mariska Overman

* Blogtour* Karin las: KING lll – Achter gesloten deuren van Olivia Lewis ****1/2

Achtergeslotendeuren

Dank aan Uitgeverij Ellessy voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Olivia Lewis

Serie: King deel 3

Aantal pagina’s: 325

Genre: Erotische Roman

Verschijningsdatum: oktober 2019

Over de auteur:

Olivia Lewis is het pseudoniem van een Nederlandse schrijfster. Zij schreef deze erotische roman tijdens haar verblijf in het buitenland. Het boek is niet autobiografisch, maar Olivia Lewis baseerde haar kennis van luxueuze hotels wel op eigen ervaringen. Zij werkte zelf in één van Nederlands meest dure hotels aan de kust. King lll – Achter gesloten deuren is het derde deel van een vierdelige serie. In 2017 verscheen King l – Spelen met vuur en in 2018 verscheen King ll – Affaire.

( http://www.ellessy.nl )

Achterflap:

Benjamin en Luci halen Josh op uit Frankrijk en hoe gelukkig Luci ook is dat Josh zijn thuis heeft gevonden bij hen, het idee dat hij zomaar kan weglopen staat haar niet aan. Sinterklaasavond volgt snel, een plotselinge aanslag laat het gezin hevig schrikken. Wie zit hier achter en waarom? Dan breekt het nieuwe jaar aan, dat chaotisch begint. De geheimen van de familie King worden ontrafeld, stukje bij beetje komt er naar boven dat er jarenlang een schijnvertoning is opgevoerd. De jeugd van zowel Josh als Benjamin is niet best geweest, Eveline King komt met verbazingwekkende onthullingen over haar gezin en haar huwelijk. Niet veel later komt Luci achter Benjamins leugen, haar wereld stort in. Met behulp van Josh weet ze er weer bovenop te komen. Samen staan ze voor nieuwe uitdagingen, haar plannen voor een eigen hotel lijken werkelijkheid te worden en de relatie met Benjamin komt in rustiger vaarwater. Ondanks de tegenslagen lacht het leven Luci en Josh toe. Of niet?

Mening:

Olivia Lewis. Wat doe je ons weer aan met dit geweldige derde deel in deze King-serie en dan zelf in de rol van Queen of the cliffhanger!

Het start met een terugblik, even een opfrisser en je pakt het verhaal dan ook meteen weer op, echt fijn is dat. Met elk boek word ik meer fan van deze serie want het is snel, het is sexy en er gebeurt gewoon zo lekker veel. Er prijkt niet voor niets erotische roman op de cover en natuurlijk bevat dit verhaal dan ook weer pikante scènes tussen Josh en Luci. Wel, met pikant bedoel ik ook pikant maar het mooie is dat er zeker ook flink op het gevoel gespeeld wordt en daar hou ik van.

Waar ik ook van hou is dat er echt steeds weer ontwikkeling in de personages zit. Vanaf boek één zie je ze veranderen, zie je ze groeien en wat ze meemaken ook zeg. Het gaat allemaal ver maar dat maakt het lezen ook zo heerlijk. Niet nadenken en meegenomen worden in een avontuur waar Goede Tijden, slechte tijden niks bij is. In de eigen no nonsens / recht voor de raap stijl worden grenzen op allerlei fronten veelvuldig over gegaan.

De acties, het taalgebruik, het is af en toe echt ook om te gieren. Om vervolgens hardop lachend toch weer serieuze zaken ingetrokken te worden en de geheimen die dan boven water komen brengen nogal wat gevolgen en plotwendingen met zich mee. Hier land je dus ook in een bed van liefde voor elkaar, in er staan voor elkaar, en deze gelaagdheid maakt dit tot die ware pageturner.

En nu? Nu gaan we weer aftellen want je verlangen naar het slotstuk evenaart het verlangen in deze goddelijke King serie. Want ja, het eind is eigenlijk gewoon een hele grote rotstreek. Dat rotstreken op deze manier zo welkom kunnen zijn dan hè?

Conclusie:

Geheimen, bedrog. Seks, liefde, vertrouwen. Chantage, gevechten, wraak, familie, gezin. King lll has it all!

Wat weer een leesgenot. 9/10 oftewel vier en halve sterren voor Achter gesloten deuren.

Karin Meinen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Corina las: Vortex – Yrsa Sigurdardóttir *****

collage Vortex winactie

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Yrsa Sigurdardóttir

Serie: Huldar & Freyja deel twee

Uitgever: Cargo 

Originele titel: Sogio

Vertaler: Katleen Abbeel (ism Kim Middel, via SVIN)

Aantal pagina’s: 445

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: mei 2019

Over de auteur:

Yrsa Sigurdardóttir (1963), is een veelvoudig bekroonde IJslandse bestsellerauteur. Sinds haar debuut in 2005 schreef ze meer dan tien thrillers, die in ruim dertig landen in vertaling zijn verschenen. Yrsa woont met haar man en twee kinderen in Reykjavik. In mei verscheen Vortex, het tweede deel van deze thrillerreeks van Yrsa Sigurdardóttir.

( Bron: www.uitgeverijcargo.nl )

De achterflap:

In Reykjavik wordt een tijdcapsule gevonden met daarin brieven van dertienjarige schoolkinderen die voorspellen hoe hun leven er in 2016 uit zal zien. Tussen de brieven bevindt zich ook een lijst met initialen van mensen die vermoord zullen worden. Hoewel de brief niet serieus wordt genomen, roept politieman Huldar de hulp in van kinderpsychologe Freyja bij de ondervraging van het kind dat deze boodschap schreef.

De gevonden brief wordt echter urgent wanneer verschillende lichaamsdelen opduiken in de stad, gevolgd door de moord op een man wiens initialen op de lijst voorkomen. Huldar en Freyja zullen de schrijver en de moordenaar moeten vinden, voordat die alle slachtoffers op de lijst heeft vermoord.

Mening:

Het verhaal begint in 2004 en je zit gelijk in het verhaal. Wat gaat dit met de toekomst te maken hebben?

Huldar is weer net als in DNA zijn onbegrijpelijke zelf. Hij lijkt onverschillig, maar ondertussen. Hij heeft helemaal geen zin in het onderzoek waar hij op wordt gezet, maar bijt zich er toch in vast al was het alleen maar om zo weer in contact te kunnen komen met Freyja. We leren hem in dit verhaal niet echt beter kennen, hij blijft hetzelfde als in DNA. Freyja evolueert daar in tegen wel wat meer, al blijft ze de fascinatie houden voor die foute man. Maar is hij echt zo fout? Doordat Huldar verder niet echt wordt uitgewerkt, kan ik niet zeggen of hij echt zo “slecht” is of dat het een reden heeft. Maar buiten dat, het zou een man kunnen zijn waar ik zelf op zou vallen.

Het verhaal loopt vlot. Yrsa valt niet te vaak in herhaling en ze spint het web van de gebeurtenissen als een hele intelligente spin in elkaar. Er komen langzaam personages te voorschijn waarvan je denkt: hè ….. zou het?? Want jij of jij doet wel gekke dingen en je reageert zo en zo. Maar dan komt het verhaal in een kleine stroomversnelling en komen kleine deeltjes van het web bij elkaar en denk je “ooooow p**p ik zat me toch fout! Maar hoe zit het dan? En dan is daar de ontknoping en ben je verrast. Okeeeee, deze zag ik niet aankomen, maar past wel bij het hele verhaal en is gewoon top bedacht!

Echt wat een toffe twist en gaaf plot, maar ik ben ZO nog niet klaar met Huldar en Freyja, dus kom maar op met deel drie!!!

Overall vijf sterren voor Vortex, want dit is een boek!!!

Corina Nieuwenhuis.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker😀

*Blogtour* Karin las: KING ll Affaire – Olivia Lewis****

AffaireKing2

Dank aan Uitgeverij Ellessy voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Olivia Lewis

Serie: KING deel 2

Uitgever: Ellessy

Aantal pagina’s: 340

Genre: Erotische Roman

Verschijningsdatum: april 2019

Over de auteur:

Olivia Lewis is het pseudoniem van een Nederlandse schrijfster. Zij schreef deze erotische roman tijdens haar verblijf in het buitenland. Het boek is niet autobiografisch, maar Olivia Lewis baseerde haar kennis van luxueuze hotels wel op eigen ervaringen. Zij werkte zelf in één van Nederlands meest dure hotels aan de kust. King ll – Affaire is het tweede deel van een vierdelige serie. In 2017 verscheen King l – Spelen met vuur.

( www.ellessy.nl )

Achterflap:

Luci en Josh kunnen elkaar niet met rust laten, ze gaan door met hun affaire en nemen steeds meer risico’s. Josh ontdekt dat Benjamin een behoorlijk geheim met zich meedraagt en besluit dit tegen hem te gebruiken. Langzaam maar zeker beginnen de verhoudingen te veranderen. Benjamin doet een boekje open over Luci en lijkt steeds verder bij haar weg te drijven, ze hebben allebei geen vat meer op hun huwelijk en de sfeer tussen hen is ver beneden nul. De relatie tussen Luci en Josh wordt ondertussen steeds serieuzer, waar Josh veel moeite mee heeft. Zijn enorme onzekerheid staat hem in de weg en hij twijfelt aan alles. Wanneer Benjamin toegeeft flink in de problemen te zitten, beseft Josh dat hun levens behoorlijk zullen gaan veranderen. Luci verklaart hem haar liefde, maar kan hij dit accepteren?

De bom barst uiteindelijk na een feestje bij de familie King thuis, er komt een schokkende waarheid boven tafel. Josh neemt hierna een wel heel rigoureuze beslissing.

Mening:

Het eerste deel Spelen met vuur vond ik echt een zalig boek en hoe prettig is het wanneer dit tweede deel begint met een geheugensteuntje. Perfect!

Je zit er als lezer direct weer helemaal in en ook met Affaire weet Lewis me weer van begin tot eind geboeid te houden met dit best wel onstuimige gebeuren. Natuurlijk verwacht je erotiek, dat is het genre. Kom ik weer op onstuimig. Josh en Luci gaan er vol in en af en toe denk je: doe toch eens rustig. Dat lukt ze zo af en toe ook zowaar en dan zie je tussen de bedrijven door dat het zich langzaam maar zeker een andere kant op gaat ontwikkelen.

Rooie oortjes zijn leuk, maar ik zie dan wel graag echt een verhaal rondom seksuele perikelen en dat weet Lewis ook nu weer meer dan waar te maken. Met een fijne en eigen recht voor de raap stijl, gaat het qua gebeurtenissen regelmatig lekker over de top. In gedrag, in beslissingen nemen, en ook de titel wordt je aan alle kanten duidelijk. Nu vind ik over de top in dit geval echt een pluspunt want het past zó goed bij deze personages die vaak gewoon te ver gaan. Wat dan het sterke is, is hoe dit te verklaren valt. De achtergronden van Lucy en vooral Josh deze keer, worden zo prachtig op gevoel gebracht, dat het me op een bepaald punt gewoon echt weet te ontroeren en je de hoofdveroorzaker van dit alles op zijn minst wil kielhalen.

Helemaal richting einde razen de gevoelens alle kanten op. Onzekerheid, verdriet, onmacht. Kan de liefde zo’n storm doen luwen? Het einde zelf doet hopen van wel en doet smachten naar deel drie. Sjemig wat staan ze op een ander punt nu en ik ben zooo benieuwd waar het dan straks weer naar toegaat!

Conclusie:

Lewis weet ook in dit tweede deel erotiek te verweven met aansprekende, extravagante personages in een verhaal dat je weet te raken. Love it.

Vier stralende sterren voor Affaire.

Karin Meinen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Jac las: Het oordeel – Hjorth Rosenfeldt ****

HetOordeel

Over het boek:

Klara Wahlgren weet ternauwernood een verkrachter van zich af te slaan. Door heel lang en hard te gillen gaat hij er vandoor. Een verkrachter met een spuit in zijn hand.

Er volgen meerdere verkrachtingen, een moord en een zelfmoord. Anne-Lie Ulander, commissaris van de politie in Uppsala, waar Vanja inmiddels werkt, besluit om de Nationale Recherche er bij te halen. En Sebastian Bergman. Bergman besluit het aanbod van Anne-Lie aan te nemen om mee te werken een aanrander te pakken te krijgen, als hij hoort dat Vanja Lithner daar werkt. Hij wil dolgraag dicht bij Vanja zijn. Maar Vanja niet bij hem.

Conclusie:

Het oordeel is het zesde deel uit de Bergmankronieken, een serie thrillers rond Sebastian Bergman, een sexverslaafde psychiater en volgens Vanja ‘ arrogant, egoïstisch, schaamteloos, seksistisch, een wandelend risico voor de werksfeer’

De constante factor in de reeks van zes thrillers tot nu toe is de verweving van de gebeurtenissen op het relationele vlak van alle leden van het onderzoeksteam met het onderzoek en de opsporing van de dader van  criminele activiteiten. Met name Sebastian Bergman kan er wat van. Zijn pogingen om zijn leven te verbeteren en niet elke ontmoeting met een vrouw te zien als een mogelijkheid om haar in bed te krijgen vallen hem zwaar. En voorwaar, hij verricht zelfs een onbaatzuchtige daad. In zijn ogen dan.

Wat toch keer op keer opvalt is de krachtige en kernachtige, perfect neergeschreven formulering van gedachten, gevoelens, mislukkingen, in feite het gevoelsleven van de hoofdpersonen. Of het nu Sebastian is, of Billy, Ursula, Torkel, Vanja, het maakt niet uit. Kraakhelder worden ze neergezet met al hun twijfels en onzekerheden in doodnormale maar ook vileine dialogen en beschrijvingen. Veelal boeiend, maar het gekeuvel over van alles en nog wat duurt hier en daar te lang. Ik heb de indruk dat de vertaalster Geri de Boer haar vak goed verstaat.

Het oordeel  is niet het beste deel uit de serie. De thriller op zich is er een van dertien in een dozijn en niets bijzonders. De uitvoering van de wraak lijkt vergezocht maar niets is uit te sluiten. Er lopen een hoop gestoorden rond met vreemde ideeën in hun hoofd. Sebastian Bergman draagt het boek. Hij gaat als een ongeleid projectiel tekeer en zijn persoonlijkheid is niet bepaald een bindende factor. De draai aan het einde van het verhaal is fenomenaal en  direct een van de twee cliffhangers.

Want er is er nog een …

Vier sterren.

Jac Claasen.

Wat lezen wij nu?

Corina leest:

Dank aan ISJB Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

FrauAngela

Over Frau Angela:

Kort na het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog sluit de jonge Vlaamse zakenvrouw Angélique (Angèle) Dams een riskante transactie. Ze wordt verraden en belandt uiteindelijk in een gevangenis te Keulen. Tijdens een zwaar bombardement loopt Angèle een ernstige verwonding op, waarna ze toestemming krijgt om in België te herstellen. Daar pakt ze haar oude leven op, maar dan nadert het moment dat ze moet terugkeren naar Duitsland en vliegt de angst haar naar de keel. Hierdoor neemt ze een beslissing die dramatische gevolgen zal hebben voor het verdere verloop van haar leven.

Op latere leeftijd sprak Angèle Dams talloze uren met Ed Bruyninckx, die haar levensverhaal optekende. Frau Angela is een open, eerlijk en verbijsterend boek over oorlog, gevangenschap, verraad en onrecht.

Jac leest:

Vervloekt

Over Vervloekt (Jean-Baptiste Adamsberg deel 8) :

Het begint allemaal in de Londense mist bij de ingang van een kerkhof met de ontdekking van zeventien afgesneden voeten in oude schoenen. Enkele dagen later krijgt Adamsberg in Garches, vlak bij Parijs, te maken met een in stukken gezaagd lijk. Om deze twee op het eerste gezicht totaal verschillende zaken op te lossen duikt de commissaris in het verleden van een familie: in hun geschiedenis, omzwervingen en legendes.

Karin leest:

Dank aan Uitgeverij LetterRijn voor het recensie-exemplaar.

DeSaraceenseSamenzwering

Over De Saraceense Samenzwering:

Uit de kerncentrales van Iran zijn splijtstofstaven ontvreemd. Israël en de Verenigde Staten voelen zich hierdoor ernstig bedreigd. Zozeer zelfs dat de Israëlische regering overweegt de Iraanse kerncentrales te bombarderen. Geheim agent Jim Matteos wordt belast met het onderzoek naar de verdwenen splijtstofstaven. In Iran ontmoet hij Soraya, een vrouw die beweert over belangrijke informatie te beschikken. De splijtstofstaven zouden in het bezit zijn van een onbekende groepering. Op het moment dat ze overeenstemming bereiken over de voorwaarden waaronder Soraya haar informatie prijsgeeft, vindt er een verschrikkelijke aanslag plaats. Meerdere aanslagen volgen. Niemand eist de verantwoordelijkheid voor de terreurdaden op en vreemd genoeg zijn bij geen van de aanslagen splijtstofstaven ingezet. Het enige aanknopingspunt voor de CIA zijn de mysterieuze codes die steeds door de daders op de plaats van de aanslagen worden achtergelaten. De boodschappers van het kwaad werken toe naar een laatste, ultieme aanslag waarbij de splijtstofstaven wel worden ingezet.

Era Richmen is het pseudoniem van het schrijversduo Herman Zandstra en Eric Bakker.

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Duorecensie Riejanne & Karin: De krokodilvogel – Katrine Engberg****

Krokodil

Dank aan A.W. Bruna Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Katrine Engberg

Serie: Jeppe Kørner & Anette Werner (1)

Originele titel: Krokodillevogteren

Vertaling: Corry van Bree

Uitgever: A.W. Bruna

Aantal pagina’s: 390

Genre: Literaire Thriller / NUR 305

Verschijningsdatum: 5 februari 2019

Over de auteur:

Katrine Engberg (1975) was in Denemarken reeds bekend als danser en choreograaf toen ze in 2006 haar schrijfdebuut maakte met een non-fictieboek. Ze werkt nog steeds als regisseur en choreograaf, voor theater en televisie. Inmiddels heeft ze ook groot succes met haar boeken. Haar thrillers over Jeppe Kørner en Anette Werner belanden steevast in de top 3 van de Deense bestsellerlijst, en ook is haar ster nu internationaal rijzende.

( www.awbruna.nl )

Achterflap:

Op een vroege ochtend in het centrum van Kopenhagen loopt de gepensioneerde Gregers Hermansen voorzichtig de trap van zijn appartement af om zijn vuilniszak buiten te zetten. Op de eerste verdieping ziet Gregers dat de deur van zijn onderburen openstaat. Hij probeert de deur te sluiten, maar verliest hierbij zijn evenwicht en valt voorover het appartement binnen. Als hij weer bijkomt, ontdekt hij dat hij boven op het bebloede lichaam van een jonge vrouw ligt.

Het is het begin van een nachtmerrie voor de bewoners van het appartementencomplex en eveneens voor rechercheurs Jeppe Kørner en Anette Werner. Vooral omdat er algauw wordt ontdekt dat een andere bewoner van het complex een thriller schrijft over de moord op een jonge vrouw in een appartementencomplex…

Mening:

Riejanne:

Toen ik begon met lezen vroeg ik me af of dit boek wel wat voor mij was, doordat ik erg aan de schrijfstijl moest wennen. Echter na een paar hoofdstukken had de schrijfstijl me te pakken en wilde ik graag verder lezen.

Het verhaal begint met Gregers die in zijn appartementencomplex struikelt over het dode lichaam van een medebewoner. Hierop worden rechercheurs Jeppe Kørner en Anette Werner op de zaak gezet. Al gauw ontdekken zij dat een bewoner van het appartementencomplex een thriller schrijft over een soortgelijke moord en kan het onderzoek beginnen.

Karin:

Om maar met de deur in huis te vallen; ik heb genoten van dit boek. Dit is een echte whodunit waar de nadruk ligt op onderzoek, aanwijzingen volgen en waar tot ver in het verhaal de vraag blijft wie nu de dader is.

De spanning is niet snijdend, maar het blijft een zeer onderhoudend en goed verhaal en dat komt door allereerst de toffe personages. Heerlijk ook hoe hier met name in het begin een flinke tik humor uitgedeeld wordt en de insteek dat Jeppe en Anette niet bij elkaar passen is verfrissend. De nadruk ligt in dit boek op Jeppe en ik vermoed dat in een volgend deel Anette wat meer aan de beurt zal komen. Daar hoop ik ook op, maar ik loop nu op de zaken vooruit.

Riejanne:

Het leven van Jeppe wordt behoorlijk uitgewerkt in tegenstelling tot Anette. Zij wordt wat vlakker beschreven. Het leuke aan dit duo is dat ze niet zo goed boteren, maar desondanks toch tot elkaar verdoemd zijn. Daarnaast bevat het boek veel humor en dat is iets wat ik heel erg kan waarderen.

Karin:

Engberg weet het met een prachtige stijl te brengen. Zo her en der had het wat minder uitgebreid gemogen maar dit deed geen moment af aan het leesplezier. De meerdere lagen en lijnen, de leuke kleine wendingen waarbij je weer op het verkeerde been wordt gezet en de thema’s die aangehaald worden; dit is wat je als lezer graag tegenkomt in dit genre. Abortus, pleegtehuizen, verliezen, ontwrichte gezinnen; het zit prachtig verweven in de lijnen die uiteindelijk op knappe wijze aan elkaar gebreid gaan worden.

Riejanne:

Tijdens het lezen gingen mijn gedachten alle kanten op en verdacht ik meerdere personen. Pas op het einde werd het duidelijk wie de dader was. Wat ik wel een beetje miste was de spanning, maar doordat het verhaal goed in elkaar zit, maakte dat dat ik er toch van genoten heb.  Wat mij betreft een prima debuut en het vervolg pak ik zeker op!

Karin:

En ja hoor, daar is dan de dader en waar ik meerdere mogelijkheden zag; hij of zij zat er niet bij en daar houden we van. Prima plot en wat ik al zei, een volgend deel zou ik erg graag oppakken want Anette moet gewoon ook nog meer aan de beurt komen. Ik wil het, ik wil het!

Conclusie:

Riejanne:

Schrijfstijl: 4

Spanning: 3.5

Psychologie: 3.5

Leesplezier: 4

Plot: 4

Originaliteit: 3.5

Karin:

Schrijfstijl: 4

Spanning: 3

Psychologie: 4

Leesplezier: 4

Plot: 4

Originaliteit: 4

Maakt unaniem vier sterren voor De krokodilvogel.

Riejanne Zwiers & Karin Meinen.

Duorecensie Karin & Corina: Weerzin-Bernard Minier****

weerzin

Met dank aan Xander Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Bernard Minier

Serie: Deel vijf Martin Servaz serie

Originele titel: Soeurs

Vertaler: Aniek Njiokiktjien & Félice Portier

Uitgever: Xander Uitgevers

Aantal pagina’s: 448

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 14 februari 2019

Over de auteur:

Bernard Minier (1960) groeide op in de Pyreneeën. Hij werkte als douanebeambte, maar droomde van een bestaan als schrijver. Zijn debuut Een kille rilling werd lovend ontvangen door de Franse pers en wereldwijd vertaald en verfilmd voor Netflix. Minier woont in Essonne, ten zuiden van Parijs.

( Bron: http://www.xanderuitgevers.nl )

Mening:

Karin:

Aha, het vijfde deel in de serie en goed op zichzelf staand te lezen. Dat is tof want dit wordt dan eindelijk mijn kennismaking met Minier. De kundige schrijfstijl weet je direct te pakken en we begeven ons in het verleden. Een mysterieuze en brute dubbele moord, de toon is alvast goed gezet.

Corina: 

Wauw wat een achterflap! Minier kwam al regelmatig voorbij in de groep, maar ik zag een beetje op tegen het beginnen aan een serie. Maar volgens het persbericht is het goed los te lezen en wat hebben ze daar gelijk in gehad. We beginnen in het verleden en hoe! Wat gaat dit Servaz brengen?

Karin:

Je raakt al snel bekend met Servaz en de overige personages en het is duidelijk dat er achter deze sympathieke rechercheur het nodige in het verleden ligt. Dat maakt alsnog weer nieuwsgierig naar de vorige delen maar dit even terzijde.

Na de overgang naar het heden verlies ik even die binding met de personages. Dit valt al snel weer op de plek en rode draad blijft Lang, een auteur van gruwelijke boeken met een best bijzondere schare aan fans. Wat is zijn rol?  Het is nogal eens wisselen van mening daarover tijdens het lezen en daar hou ik zo van. Na een sterk begin wordt het vervolgens een beetje hetzelfde van het gekonkel rondom dit gegeven. Het blijft echter onderhoudend, en van onderhoudend gaat het dan ook weer naar meeslepend, het is weer spannend!

Corina:

Minier heeft een fijne schrijfstijl, maar het is ook af en toe wat langdradig waardoor de aandacht weg valt. Na de zoveelste beschrijving van hoe het kronkelpaadje langs de bomen wegglijdt om aan te komen bij verlaten weides met aan het eind een berg weet ik het wel en wil ik gewoon een beetje actie. Maar voor echte actie hoef je niet bij Minier te zijn. Het is bij tijd en wijle echt wel spannend, maar meer onderhuids en je wil de draadjes aan elkaar knopen, maar het wil maar niet.

Karin:

Moord, ontvoering, actie, doorweven met de persoonlijke perikelen en de puzzeltocht van Servaz en zijn team laten je nagelbijtend lezen. Enn dan komt daar nog de plottwist! Dat zag ik niet aankomen, ge-wel-dig gedaan en ook richting einde zit de vaart er goed in. Is het allemaal even geloofwaardig? Nee, net niet maar dat hoeft ook niet. Prima afgerond, lekker dubbel gevoel en er ligt weer ruimte voor een deel zes. Count me in!

Corina:

Op het einde is daar dan toch even een klein wtf momentje, want wat een gave wending! Hoe dan? Over de top? Jazeker, maar het is wel echt gaaf gedaan en maakt het verhaal af! Servaz leer je goed kennen en met af en toe een kleine verwijzing naar de eerdere delen word je nieuwsgierigheid gewekt. Ook de randpersonages komen goed uit de verf, zowel in het verleden als in het heden. Maar het is vooral Servaz die het verhaal maakt.

Conclusie:

Karin:

Schrijfstijl: 4

Plot: 4.5

Originaliteit: 4

Spanning: 3.5

Leesplezier: 3.5

Psychologie: 4

Vier sterren voor Weerzin.

Corina:

Schrijfstijl: 3.5

Plot: 4

Originaliteit: 4

Spanning: 3.5

Leesplezier: 4

Psychologie: 4

Vier unanieme sterren voor Weerzin.

Karin Meinen & Corina Nieuwenhuis.

Karin las: Een Koninklijk Verraad-Sebastiaan Koen****

EenKoninklijkVerraad

Met dank aan Sebastiaan Koen voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Sebastiaan Koen

Serie: De verhalen van Auruco, deel 2

Uitgever: Zilverbron

Aantal pagina’s: 300

Genre: Fantasy / NUR 334

Verschijningsdatum: december 2018

Over de auteur:

Sebastiaan Koen heeft van jongs af aan een talenknobbel gehad en las graag allerlei boeken. Gruwelijke en fantasierijke verhalen hebben hem altijd al geboeid. Dat weerspiegelt hij in zijn eigen verhaal. Ieder personage heeft te lijden.

Achterflap:

Er zijn geen veilige oorden in deze oorlog.

Na de vlucht uit Rodean en na Sedrans dood, is er weinig tijd om te rusten voor de gebroeders Staalhart en hun vrienden. Hun volgende doel is om de koning af te zetten en dat moet zo snel mogelijk gebeuren.

Terwijl Skjald en Elisia daar de eerste stappen voor ondernemen, reizen Edilion en Dorvin naar Vatthar af om meer over hun ouders te weten te komen. Daarbij krijgen ze meer informatie over de veroverde stad Istongyr. Buiten dat komt de gruwelijke achtergrond van Thorgdar boven tafel.

De tovenaar Felkon heeft de jacht op de broers en hun vrienden geopend.

Mening:

Ik was fan van deel één Een rijk in verval en ik blijf na dit deel ook absoluut fan van De verhalen van Auruco. Sebastiaan is een kei in het opbouwen van een avontuurlijk verhaal. Het is steeds meer in het verhaal groeien, met regelmatig owja-momenten en de personages worden langzaam maar zeker weer eigen. Er wordt subtiel teruggegrepen en af en toe denk ik hoe zat het ook al weer, help me even. Dit slaat gedurende het verder lezen om in duidelijkheid en hoe de ene na de andere opdracht uitgevoerd dient te worden door dit geweldige reisgezelschap om de kwaadaardige Felkon en consorten te kunnen stoppen.

Koen hanteert een kundige en beeldende pen en het leest allemaal makkelijk en fijn weg. Dit boek is wat mij betreft dan ook niet alleen bijzonder geschikt voor volwassenen, maar is ook zéker weggelegd voor de wat oudere jeugd.

Het loeispannende en ook afschuwelijke begin loopt over in een gevarieerd avontuur doorspekt met de elementen die je verwacht en dan ook graag ziet in Fantasy. Het gaat van onderhoudend naar letters vreten en je wordt meegenomen op deze queeste door fantastische omgevingen, gevuld met fantastische wezens. Je gevoel met de personages groeit met de minuut en de gebeurtenissen laten je zo af en toe op het bekende puntje van de stoel zitten. Gevechten, oorlog, plannen smeden, actie en jonges de magie.

Wat prachtig neergezet en wat brengt het ook de nodige verrassingen. Daar waar tovenarij meehelpt, daar waar hoop groeit, weet Sebastiaan je ondertussen om de oren te slaan met verliezen waar je even goed van moet slikken. Niks is dus zeker, personages staan dan minder vast dan je zou denken en dat maakt het extra eng. Want waar je de ene onder de mat wenst, wil je de ander gewoon niet kwijt.

Wanneer de spanning weer op grote hoogte piekt is gloeiende gloeiende het einde daar. Mooi kloten maar vooral helemaal mooi super dat we ons weer kunnen gaan verheugen op deel 3! Ik geniet nog even van de toffe landkaart voorin het boek, hier hou ik zó van en ik neem daarna het stukje Woordenboek Oude Taal achterin nog even door. Love it.

Sluit ik af met: graag een beetje doorschrijven heer Koen, we willen doorrrr.

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Spanning: 3.5

Psychologie: 4

Leesplezier: 4

Plot: 4

Originaliteit: 4

Maakt vier sterren voor Een Koninklijk Verraad.

Karin Meinen.

Duorecensie Jac & Karin: De opvolger-Fiona Cummins*****

DeOpvolger

Auteur: Fiona Cummins

Oorspronkelijke titel: The collector

Serie: De Bottenverzamelaar deel 2.

Vertaling: Saskia Peterzon-Kotte

Uitgever: Ambo|Anthos

Genre: Literaire Thriller

Verschijningsdatum: september 2018

Over de auteur:

Fiona Cummins was journalist voor de Daily Mirror en volgde de schrijversopleiding aan de Faber Academy. Ze debuteerde in 2017 met de enthousiast onthaalde thriller De verzamelaarDe opvolger is haar tweede thriller.

( Bron: http://www.amboanthos.nl )

Achterflap:

In de thriller De opvolger van Fiona Cummins woont de negenjarige Jakey Frith met zijn ouders aan de Engelse zuidkust. Hij is ternauwernood ontsnapt uit de klauwen van een macabere seriemoordenaar. Maar de Bottenverzamelaar loopt nog altijd vrij rond en wacht het moment af om alsnog toe te slaan. Clara, het meisje dat nog door hem wordt vastgehouden, klampt zich vast aan de gedachte dat ze ooit gered zal worden.

De Bottenverzamelaar heeft ondertussen een leerling gevonden, die hij klaarstoomt om zijn bottenmuseum over te nemen. Maar hij kan Jakey en de detective die zijn dromen doorkruiste niet uit zijn hoofd zetten en zint op de ultieme wraak.

Mening:

Karin:

Wat kun je je toch verheugen op bepaalde boeken. Oi oi oi en dan is De opvolger ook nog minstens zo sterk als De verzamelaar! Het is direct thuiskomen, de personages staan me nog helder voor de geest en het is letters vreten vanaf de eerste bladzijde.

Wat een fantastische schrijfstijl is dit toch en wat wordt er weer een fantastisch verhaal neergezet. De verschillende lijnen moeten weer samen zien te komen en de wijze waarop dit dan ook allemaal weer gebeurt is briljant. Dit is opbouwen, uitdiepen, gruwelen, hopen en gewoon thriller ten top.

Jac:

Brian Howley noemt zich voortaan meneer Silver. Deze meneer Silver is vastbesloten om zijn verloren gegane bottenverzameling nieuw leven in te blazen, en ter wille van de continuïteit op zoek te gaan naar een opvolger. Saul is een getraumatiseerde, hyperintelligente jongen en  beschadigde tiener van 16 jaar die in deze fase van zijn leven regelmatig geneigd is om tegendraads te acteren. Daar zijn redenen toe. Niet in het minst door het Geheim dat hij deelt met zijn moeder, het drankorgel Gloria Anguish, waar hij tot overmaat van ramp nog voor moet zorgen ook. De andere hoofdpersonen kennen we: Jakey Frith en Clara Fowley. Zij komen in groot gevaar als meneer Silver in actie komt. En natuurlijk Etta Fitzroy, die haar eigen demonen bij zich draagt.

Karin:

De opvolger is los te lezen maar het zou werkelijk zonde zijn als je De verzamelaar niet eerst zou lezen. Cummins pakt zeker even terug met een korte uitleg maar neem nou bijvoorbeeld kleine Jakey, of de sympathieke stoere Etta Fitzroy die maar één hoofddoel heeft, en dat is deze seriemoordenaar pakken. Neem de kleine Clara, nog steeds vermist en hoe dan? Ik bedoel maar, de achtergronden moet je eigenlijk niet willen missen want dit is voor nu een tweeluik waar je U tegen zegt.  Ook Silver/De Nachtman himself komt uiteraard weer uitgebreid aan bod en de titel wordt je al vrij snel zeer duidelijk door middel van Saul, de antiheld?

Jac:

Cummins heeft een opmerkelijke schrijfstijl. Zij schrijft bijna literair over geuren, kleuren, emoties en natuursensaties. Woordgebruik en zinsconstructie leiden veelvuldig tot fraaie metaforen en mooi taalgebruik. Het verhaal is erg beeldend geschreven, en situaties en dialogen zijn van hoog niveau en dringen zich snel de geest van de lezer binnen. Een compliment voor de vertaalster Saskia (‘ Kanjer’) Peterzon-Kotte. Opmerkelijk is ook dat de gebeurtenissen niet of nauwelijks plaatsvinden op een politiebureau, een mortuarium of gevangenis. Geen beschrijvingen van lijkschouwingen, geen CSI-achtige hi- tech analyses. Zelfs de persoon van Etta Fitzroy heeft een minder belangrijke rol in het geheel.

Karin:

Richting einde wordt de spanningsboog nog even flink aangetrokken en zit je op het puntje van je stoel. Om vervolgens na het epiloog het boek met een dikke zucht dicht te klappen. Het verleden, het nu….ai lof Etta en dit suddert nog wel even na!

‘Ting!’

Jac:

Het is niet persé de spanning die Fiona Cummins zo’n prettig leesbare auteur maken. Het zijn de excentrieke figuren, de fraaie karaktertekeningen,de zielige, bijzonder gevormde slachtoffertjes, de mesjogge dader, de donkere setting van het verhaal, maar vooral de intelligente schrijfstijl, die ver en ver uitstijgt boven hetgeen  we gebruikelijk zijn te lezen in de thrillerwereld. De plot steekt ijzersterk in elkaar, en vooral het laatste kwart van het boek kan niet neergelegd worden. Fiona Cummins heeft haar eerste boek duidelijk overtroffen.

Tip: Het verdient aanbeveling eerst De verzamelaar te lezen.

Conclusie:

Unaniem vijf sterren voor De opvolger.

Jac Claasen & Karin Meinen.