Samen wachten op, om te recenseren….

collage jan 2019 deel weet ik

Hela hola daar zijn we weer! Drie prachtboeken op de mat of in de virtuele brievenbus ontvangen welke een recensie mogen gaan verwachten van Ka & Co….heerlijk weer zo met het koude weer.

** Op 4 januari dit jaar verscheen bij Xander Uitgevers Kind 39 van de Italiaanse auteur Ilaria TutiOnze Karin dacht gelijk bliksems die wil ik en mazzelaar als het is lag hij in de mail en is ze ondertussen al begonnen met haar mening te vormen. Dus stay tuned!

** Op 3 februari verschijnt bij Uitgeverij LetterRijn het debuut van Tamara Onos met de titel Onder Invloed. Jullie weten het hè? Wij houden van debuten en van auteurs van eigen bodem, dus helemaal happy dat deze in Aalsmeer gelezen mag gaan worden.

** Alweer bijna een jaar geleden, namelijk maart 2018 verscheen bij Futuro Uitgevers het niet in een hokje te stoppen boek De Stem van Suzanna EstherNa wat pb-tjes via Facebook mocht Crien het boek ontvangen en zal zij er binnenkort een oordeel over gaan vellen.

Over Kind 39:

Wie durft te kijken in de meest donkere ziel…

Teresa Battaglia is een gedreven commissaris met een enorm talent voor het profileren van daders. Maar haar sterkste wapen, haar brein, begint haar langzaam in de steek te laten. En dat terwijl ze voor een belangrijke zaak staat.

Samen met haar onervaren collega Massimo stort Teresa zich op de zaak van het lijk met de uitgestoken ogen. Ze voelt aan alles: er zullen meer doden volgen. Waarom verminkt iemand op zo’n gruwelijke wijze de lichamen van zijn slachtoffers? En welke andere geheimen verbergt het onheilspellende bergdorp in de Alpen?

Over Onder Invloed:

Wanneer een visser in het Gelderse natuurgebied de Havikerwaard verdrinkt, wijt de politie dit aan dronkenschap. Renske Nijland gelooft hier niets van. Als expert gevaarlijke stoffen is zij ervan overtuigd dat iets of iemand het slachtoffer heeft bedwelmd. Met de dood tot gevolg. Ze bijt zich vast in het mysterie, maar kan niet voorkomen dat ze haar kinderen daarbij ongewild in levensgevaar brengt.

Over De Stem:

Maarten Brugman is een wat sullige, ingedutte en gescheiden man die op een bepaald ogenblik een stem gaat horen die hem de weg wijst richting een minder saai bestaan. Hij wil in eerste instantie niets weten van De Stem, maar wanneer hij merkt dat De Stem hem adviezen geeft waar hij daadwerkelijk iets aan heeft, accepteert hij De Stem en geeft haar zelfs een naam: Amelie.

Amelie geeft hem op geestige wijze onder meer advies over hoe hij zijn aantrekkelijke leidinggevende Lisa mogelijk zou kunnen veroveren. Lisa krijgt van haar baas een voorstel voor een nieuw project; een project dat in de relationele sfeer grote veranderingen met zich meebrengt.

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Advertenties

De Top 12 van 2018 van: Corina

Top 12 2018 Corina

En daar zijn we weer met de lijstjes in december. Deden we vorig jaar nog een top vijf per zes maanden (oké met een beetje gesjoemel van mij en Jac), dit jaar doen we een Top12 aan het einde van het jaar. Twaalf maanden in een jaar dus een Top12. Goed idee leek het…. net als die Top5 van vorig jaar, tot je er voor gaat zitten. Man man man (of vrouw vrouw vrouw), wat een ellende toch weer elk jaar.

Mijn nummer één had ik eigenlijk gelijk wel in mijn hoofd, en als je naar de collage kijkt kan je het wel raden misschien ook. Maar oké mijn absolute nummer één van het jaar 2018 isssss

De laatste getuige van Frank Krake! 

Wat heeft dat boek een indruk op mij gemaakt en wat vind ik het nog steeds zonde dat ik meneer Aloserij niet heb kunnen ontmoeten bij een signeersessie. Wat een man en wat een verhaal! Echt met stip op één!!

Recensie gemist? Klik even hier:

Corina las: De laatste getuige-Frank Krake*****

Maar dit gezegd te hebben begint dus de thriller van het jaar in Aalsmeer, want nu moet ik nog elf plekken vergeven. Natuurlijk pak ik mijn recensies erbij, maar waarom ga ik de ene vijf sterren recensie op nummer twee zetten en de andere op bijvoorbeeld vier? Het is weer een duivels dilemma. Geloof me patat bakken is makkelijker. Maar oké here we go….

Op twee zet ik dan Het verdriet van Wilhelmina van onze meesterverteller van eigen bodem Tomas Ross. Faction ten top en gewoon kei goed!

Recensie gemist: Klik even hier:

Corina las: Het verdriet van Wilhelmina-Tomas Ross*****

Op nummertje drie komt dan de meer dan mooie roman Kinderen van de rivier van Lisa Wingate. Ik quote uit mijn recensie: “Een verhaal dat zeker verteld moest worden! Geromantiseerd? Ja natuurlijk, maar dat doet geen afbreuk aan de triestheid van het verleden en het mooie van wat sommige mensen voor elkaar over hebben. Toen en nu.” 

Recensie gemist: Klik even hier:

Corina las: Kinderen van de rivier-Lisa Wingate*****

Op vier komt dan weer een roman, namelijk De tatoeëerder van Auschwitz van Heather Morris. Dit soort verhalen blijven me raken, hoeveel ik er ook over lees. Altijd weer is er kippenvel en ongeloof, en ook bewondering voor de drang van overleven.

Recensie gemist: Klik even hier:

Corina las: De tatoeëerder van Auschwitz-Heather Morris*****

Op numero vijf komt dan echt de beste thriller van 2018. Want OMG wat was Oktober van Søren Sveistrup toch een keigoede thriller. Ongelooflijk goed in elkaar/ bij elkaar geschreven. Keihard en gruwelijk, maar alles met de juiste dosis.

Recensie gemist: Klik even hier:

Corina las: Oktober-Søren Sveistrup*****

Op nummer zes komt ook een thriller, en dit was ook een vijf sterren recensie. Hierna zijn de vijf sterren recensies op, wat natuurlijk niet wil zeggen dat er van de laatste zes niet genoten is (anders stonden ze natuurlijk ook niet in de Top12), maar oké nummertje zes dus….. Dat is het debuut Het meisje in het ijs van Robert Bryndza. Ik vond het echt een ijzersterk debuut!

Recensie gemist: Klik even hier:

Corina las: Het meisje in het ijs-Robert Bryndza*****

En dan hebben we nog te gaan de nummers zeven tot en met twaalf, ja het is allemaal wat hé! Het wordt er niet makkelijker op en jullie krijgen wel een hele lap tekst voor geschoteld. Excuses daarvoor :-p Maar we gaan dus nog even verder…

Op zeven komt, Persona van Soraya Vink, echt een prachtig debuut uit ons eigen koude kikkerlandje. “Joder” wat een knaller!

Op acht komt alweer een boek van eigen bodem, namelijk De man van Venus van Daniël Meyer. Een razendsnelle actiethriller met een originele invalshoek.

Vanuit ons buurland België verschijnt op nummer negen de bijzondere thriller De tragische eindes van Boris Bastarache van Koen Strobbe. Niet nagelbijtend spannend, maar toch bijzonder moeilijk weg te leggen.

En dan op tien komt Stalker in de nacht. Dit is het tweede deel in de Erika Foster serie, en al werd er van genoten hij haalde net niet hetzelfde hoge niveau als van deel één. 

Nummertje elf wordt dan Op het spel van Karen Rose. Wat heerlijk schrijven doet deze auteur. Spanning met de juiste dosis romantiek er door geweven, I love it!!

En dan last but not least nummer twaalf, en dat is Het donkerste water van Sharon Bolton. Het was mijn eerste kennismaking met deze serie, maar wat was het genieten! Ik kijk dan ook erg uit naar het vervolg!

2019 here we come, want ook dan is Samenlezenleuker!!

Corina Nieuwenhuis.

Karin las: Schaduwen-Yvonne Franssen****

Schaduwen

Met dank aan Futuro Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Yvonne Franssen

Uitgever: Futuro

Aantal pagina’s: 217

Genre: Literaire Thriller / NUR 305

Verschijningsdatum: augustus 2018

Over de auteur:

Yvonne Franssen heeft een grote liefde voor taal. Al sinds ze kan lezen, schrijft ze korte verhalen en versjes. Ze schreef jarenlang maandelijks een column voor een website en wist bij schrijfwedstrijden met haar verhalen diverse prijzen en publicaties in de wacht te slepen. In 2011 verscheen haar eerste thriller Talio, een jaar later gevolgd door De genius. In 2013 schreef ze ter gelegenheid van de Limburgse Avond van het Spannende Boek de minithriller Mysterie aan de Maas. In 2017 maakte Yvonne met de versjesbundel #omazegt een uitstapje buiten het thrillergenre, waarin ze nu terugkeert met haar vierde thriller Schaduwen.

( www.futurouitgevers.nl )

Achterflap:

Ellen Groenenboom wordt als veertienjarig meisje door een onbekende man verkracht. Als volwassen vrouw leidt ze samen met haar drie honden een teruggetrokken bestaan op een oude boerderij, weg van de bewoonde wereld. Als ze op een dag een anonieme dreigmail ontvangt, concludeert ze dat er sprake moet zijn van spam.

Maar dan volgen er meer dreigmailtjes, en wordt een van haar honden tijdens een boswandeling door een wildvreemde doodgeschoten. Als deze vreemdeling enkele dagen later zelf vermist blijkt te zijn, wordt Ellen bang. Bestaat er een samenhang tussen deze gebeurtenissen, en welke rol speelt Ellen zelf in het geheel?

In haar zoektocht naar de waarheid, stuit ze op geheimen uit haar eigen verleden, die haar leven veranderen in een ware hel. Wie kan ze nog vertrouwen, en wie is haar vijand? Zal ze een uitweg vinden uit deze nachtmerrie?

Mening:

Franssen trapt in de ik-vorm af met Norbert en dit voorstukje uit 1994 laat je direct de tenen al opkrullen, want één ding is zeker; Norbert is foute boel. Vervolgens ga je vanuit verschillende personages naar 2016 en 2017 en rol je een hele mysterieuze en eigen sfeer in. Het is beeldend, spannend en er is actie. Er valt (uiteraard) een dode en dan beginnen de intriges pas echt.

De ik-vorm is in deze geweldig gekozen en uitgevoerd. Het zorgt ervoor dat de personages steengoed worden neergezet en langzaam maar zeker haakt het ene in in het ander. Kom je steeds een stukje verder want er gebeuren hele rare dingen en hoe zit dit in elkaar en hoe is dit aan elkaar gelinkt? Naast deze hersenkraker is het doorspekt met relationele ontwikkelingen die het geheel leuker en zeker niet altijd duidelijker maken. Prachtig gedaan en ook op de zijlijn komen er steeds meer geheimen boven water. Geheimen die je niet aan zag komen en daar houden we van! Al vind ik het her en der wat vergezocht, vind ik de keuzes van de dader soms onlogisch, het drukt de pret niet. Alles wordt namelijk prima onderbouwd en het geheel is gewoon af waarbij alles klopt.

Wat een prima plot en wat een fantastisch eind. Het zál toch niet man! Wanneer je  nog even zo in spanning zit en vervolgens ook nog door de laatste zin in lachen uit kan barsten, ja dat is de bekende kers op de taart.

Conclusie:

Knappe, filmische thriller met een eigen, mooie mysterieuze sfeer en voorzien van personages die weten te intrigeren.

Schrijfstijl: 4

Spanning: 3.5

Originaliteit: 4

Psychologie: 4.5

Leesplezier: 4

Plot: 4

Vier sterren voor Schaduwen.

Karin Meinen.

Samen wachten op, om te recenseren…

collage nov 2018

November is nog niet zo lang van start, maar daar zijn we dan toch alweer, want we mogen toch weer mooie dingen van de stapel gaan pakken om daar een recensie over te tikken! Ze lijken ons weer prachtig, jullie niet dan?

**Dit jaar verscheen bij  Edge.Zero de derde editie van de beste Nederlandse genreverhalen uit 2017. Er werden door 150 auteurs meer dan 300 verhalen ingestuurd en na een selectie ronde zijn daar 15 verhalen uit geselecteerd. Onze Karin houdt zeer van verhalenbundels en van Fantasy, Horror en SF, dus dat gaat vast genieten worden!

**In augustus van dit jaar verscheen bij Futuro Uitgevers de alweer vierde thriller van Yvonne Franssen, namelijk Schaduwen. Op het Thrillerfestival werd ons gevraagd of wij deze wilden oppakken en natuurlijk willen wij dat meer dan graag, dus hup in de tas en mee naar Drenthe.

**Op 1 november verscheen bij Uitgeverij Cargo Geloof mij van J.P. Delaney (je weet wel, de auteur van het bijzondere boek Het vorige meisje) en hij ligt inmiddels in Noord-Holland op de stapel om gelezen te gaan worden…. daar worden we toch blij van?

Over EdgeZero:

De derde editie van EdgeZero geeft je de mooiste verhalen die in 2017 zijn gepubliceerd of hebben meegedaan aan fantastische verhalenwedstrijden. Een vakkundige jury van schrijvers, uitgevers, redacteurs en recensenten heeft zich voor deze editie over meer dan 150 verhalen gebogen en een top 15 geselecteerd van gerenommeerde auteurs en aanstormend talent.

Heidelberg, mon amour door: Jaap Boekestein & Tais Teng

De vrouw van een halve eeuw door: Anaïd Haen

De beste bedoelingen door: Wouter van Gorp

Fragmenten door: Sophia Drenth

Rassenhaat in vijf gangen door: Tijs de Jong

Iets over slapende draken wekken door: Sander de Leeuw

Onzekere Anna door: Joost Uitdehaag

Het Gelukkige Land door: Jack Schlimazlnik

Vaaltgieren door: Tom Thys

De Patch door: Frank Roger

Tegenpolen door: Debbie Willems

Kielzog door: Maarten Luikhoven

Vergeten getallen in een ver verleden door: Jorrit de Klerk

Lirander van Windmare, een Stervende Aarde verhaal door: Tais Teng

Fluxloos door: Mike Jansen

Met een voorwoord van Johan Klein Haneveld.

Over Schaduwen

Ellen Groenenboom wordt als veertienjarig meisje door een onbekende man verkracht. Als volwassen vrouw leidt ze samen met haar drie honden een teruggetrokken bestaan op een oude boerderij, weg van de bewoonde wereld. Als ze op een dag een anonieme dreigmail ontvangt, concludeert ze dat er sprake moet zijn van spam.

Maar dan volgen er meer dreigmailtjes, en wordt een van haar honden tijdens een boswandeling door een wildvreemde doodgeschoten. Als deze vreemdeling enkele dagen later zelf vermist blijkt te zijn, wordt Ellen bang. Bestaat er een samenhang tussen deze gebeurtenissen, en welke rol speelt Ellen zelf in het geheel?

In haar zoektocht naar de waarheid, stuit ze op geheimen uit haar eigen verleden, die haar leven veranderen in een ware hel. Wie kan ze nog vertrouwen, en wie is haar vijand? Zal ze een uitweg vinden uit deze nachtmerrie?

Over Geloof mij:

Claire Wright is een werkloze actrice in New York. Haar enige klus is de rol van lokaas spelen voor een advocatenkantoor gespecialiseerd in scheidingen. Claire moet getrouwde mannen verleiden, haar avances neemt ze op om later tegen hen te gebruiken. Er is maar één regel: zij mag verleiden, de mannen moeten de eerste stap zetten. De advocaten willen bewijs hebben voor overspelig gedrag, onschuldige mannen hebben niks te vrezen. Dan verandert het spel. Een van de mannen wordt door de politie verdacht van de moord op zijn vrouw. Ze vragen Claire om de man een bekentenis te ontlokken. Ze denkt dat ze het kan, al zal het de rol van haar leven worden. Maar al snel gaat Claire twijfelen. Want wie bespeelt wie?

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

*Geef je op inschrijving gesloten* Samenlezenisleuker-De leesclub: Samen lezen met Suzanna Esther – de Stem!!!

En dan is het zover! We hebben vijf vrouwelijke lezers gevonden die gezellig samen hun stem gaan uit brengen over de Stem. En dat zijn……

Saskia Boree

Lisanne Ortens

Yvonne Vogels

Hanneke Schoenmakers ennnnnn

Evelien de Zwart

Allemaal gefeliciteerd als jullie een mailtje sturen met jullie adresgegevens naar Samenlezenisleuker@gmail.com dan regelen wij de rest en komt dit mooie verhaal naar je toe. Auteur Suzanne Esther zal jullie toevoegen in de door haar aangemaakte groep om daar gezellig alle onderdelen van de leesclub met jullie te regelen!

Iedereen heel veel plezier!! En een dikke dank nogmaals aan Suzanna Esther en Futuro Uitgevers!

————————————————————————————————————————————-

Whooops daar zijn we weer eens met een super leuke leesclub! Wij werden benaderd door Suzanna Esther met de vraag of we zin hadden om voor haar VIJF vrouwelijke enthousiaste lezers te zoeken voor een leesclub met haar nieuwste boek de Stem. Deze roman verscheen afgelopen maart bij Futuro

Natuurlijk willen wij dat! Dus hieronder even de voorwaarden en als je daar aan wilt voldoen geef je dan op door een reactie onder deze post achter te laten in onze gezellige FacebookgroepSamenlezenisleuker

*Je bent bereid het boek na ontvangst binnen drie weken te lezen en een recensie te sturen naar: Samenlezenisleuker@gmail.com

*Je komt tijdens het lezen gezellig in een door de auteur aangemaakte Facebookgroep om zo met haar en de anderen over het boek te kunnen brainstormen en je doet actief mee aan de volgende onderdelen:

Deel 1 – Voor het lezen

Deel 2 – Tijdens het lezen

Deel 3 – Vragen aan de auteur

Deel 4 – Na het lezen

Deel 5 – Recensie/uitgebreide mening.

Is dit gaaf of is dit gaaf? Maandag 18 juni zullen wij de vijf vrouwelijke mazzelaars bekend maken en dan gaan jullie vanaf 22 juni samen lezen!!

Wij bedanken Suzanna Esther ( geef haar pagina vooral even een like 😀 ) en Futuro Uitgevers voor deze pracht van een leesclub-actie.

Over de Stem:

Maarten Brugman is een wat sullige, ingedutte en gescheiden man die op een bepaald ogenblik een stem gaat horen die hem de weg wijst richting een minder saai bestaan. Hij wil in eerste instantie niets weten van de Stem, maar wanneer hij merkt dat de Stem hem adviezen geeft waar hij daadwerkelijk iets aan heeft, accepteert hij de Stem en geeft haar zelfs een naam: Amélie.

Amélie geeft hem op geestige wijze onder meer advies over hoe hij zijn aantrekkelijke leidinggevende Lisa mogelijk zou kunnen veroveren. Lisa krijgt van haar baas een voorstel voor een nieuw project; een project dat in de relationele sfeer grote veranderingen met zich meebrengt.

De roman de Stem is een estafette van met elkaar verweven personages die het stokje van het verhaal vloeiend overnemen…

Samen praten met: Daniël Meyer!

img_2524

Lazen wij laatst de actie thrillers De man van Venus en Het masker van Venus van niemand minder dan Daniël Meyer  en hadden wij daar niet meer dan van genoten? Jup juist jawel dus! Gemist? Klik even deze twee linkjes en lees de recensies:

Corina las: De man van Venus-Daniel Meyer****1/2

Corina las: Het masker van Venus-Daniel Meyer***1/2

En nu hebben wij in samenwerking met Futuro Uitgevers een te leuk gesprek met deze sympathieke auteur!

Over de auteur:

Auteur Daniël Meyer heeft na zijn studie vliegtuigbouwkunde ook bedrijfskunde gestudeerd en daarna is het direct aan de slag gegaan als zelfstandig ondernemer. En heeft hij zich geen dag hoeven te vervelen. Mede door zijn grote passie voor vliegen, komt hij in aanraking met de meest kleurrijke personen. Door zijn oprechte interesse in mensen hoort hij vaak verhalen die voor anderen verborgen blijven. Soms zijn deze gesprekken zo fascinerend en boeiend dat ze uitmonden in een eigen verhaal, zoals Het masker van Venus en De man van Venus.

Het interview:

1: Kun je ons in vijf steekwoorden vertellen wie Daniël is?

Doorzettingsvermogen is wel een dingetje voor me. Als het op de ene manier niet lukt, dan ga ik terug naar de eettafel, smeer daar een boterham met pindakaas en probeer het vervolgens nog een keer, maar dan op een andere manier. Dat doe ik met de zakelijke activiteiten zo, maar ook met de creatieve dingen die ik leuk of interessant vind.

Discipline is nog zo’n mooi woord. Gewoon een plan trekken en dat plan volgen. En telkens wanneer je vastloopt even stilstaan en opnieuw nadenken. Maar niet verzaken. Als het om schrijven gaat, sta ik ’s ochtends om 06:00 uur op om meteen drie kwartier te schrijven. Ook wanneer de avond ervoor twee flessen wijn zijn leeg gegaan of een aankomst op Schiphol tot laat in de nacht was vertraagd. Gewoon doen wat je je hebt voorgenomen en een beetje genieten van het feit dat je die discipline hebt wanneer de wekker gaat en het toetsenbord je roept om weer zo’n 800 tot 1.000 woorden te schrijven.

Rustmomenten zoeken en luisteren naar je lichaam. Dat lijkt een beetje in tegenspraak met wat je hierboven leest, maar ik merk dat hoe goed ik mijn lichaam ook train, mijn mind absoluut rustmomenten nodig heeft. Dat zijn dan momenten waarop er even geen externe prikkels gewenst zijn en ik me terug moet trekken in dat kleine hoekje waar ik die rust dan ook vind. Dit luisteren naar je lichaam is voor mij extra belangrijk omdat Krav Maga (die gevechtstechniek van het Israëlisch leger, met haar oorsprong in de Joodse getto’s in WO2 in Oost-Europa) mijn hobby is en ik wekelijks deze zware, fysieke belasting doorsta. Mijn lichaam heeft na een trainingsavond zo’n dag of drie nodig om te herstellen. Ik kan je aanraden om aan Krav Maga te gaan doen wanneer je de veertig bent gepasseerd en je lichaam het langzaam van de zwaartekracht aan het verliezen is. Je partner (m/v/x) zal het waarderen dat je als ouwe vent toch probeert om weer als een jonge god op de stoep te staan.

Nieuwsgierig blijven en het kleine jongetje (in mijn situatie) of het kleine meisje (wellicht in jouw situatie) alle ruimte en vrijheid geven om de wereld te blijven ontdekken. Dus ook al heb je een overvolle agenda (je eigen schuld, moet je beter plannen en gewoon eens vaker ‘nee’ zeggen) toch nieuwe dingen ondernemen. Bijvoorbeeld zangles nemen van een musicalster als Michelle Splietelhof, drumlessen volgen tijdens de Drum-3-Daagse bij Cesar Zuiderwijk en 16 anderen topdrummers. Of je afvragen hoe het is om lid te zijn van een motorgang. Hoe je als crimineel zwart geld wit maakt en omgekeerd. Waar je in Europa de beste vervalste identiteitspapieren vandaan haalt (dus praten met een officier van justitie en een expert op het gebied van vervalsingen), en of het mogelijk is om hybride drugs te maken van cannabis en cocaïne (ja, dat is mogelijk, lees de Venus-boeken, het kost wat, maar dan heb je ook wat). Nieuwsgierig blijven en het kleine jongetje de ruimte geven, betekent voor mij ook gewoon vrienden in het buitenland appen dat je zin hebt om door de Pyreneeën te vliegen en of ze hun vliegtuig vast willen voltanken. Of tijd vrijmaken om te vliegen met kinderen met een beperking en aan het eind van zo’n dag dan ontzettend dankbaar zijn dat je gezond bent.

Contact maken met andere mensen. Maar dan bedoel ik ook echt contact. Niet omdat je ze iets wil verkopen of dat je op hun geld of bezittingen (of hun charmante dochter) aast. Maar gewoon omdat je ‘connect’ met iets wat zij zeggen of doen. En dat je dan de mooiste verhalen hoort die jij kunt aanvullen met de verhalen die je zelf hebt beleefd of graag zou willen beleven. En waardoor zo’n ontmoeting een pareltje is langs het pad dat je aflegt hier op aarde. Dat leren contact maken heeft bovendien het voordeel dat je – zeker op wat latere leeftijd – ook een beter beeld krijgt van de motieven van mensen die op jou komen afstappen. En dat je leert aanvoelen wanneer je beter afstand kunt houden en soms zelfs heel hard moet wegrennen.

2: Hoe ben je zo gepassioneerd geraakt voor het vliegen?

Als kind al haalde ik uit de dorpsbibliotheek alle boeken die met vliegen te maken hadden. Toen ik op de middelbare school zat en mijn dagelijkse 14 kilometer naar school en 14 kilometer naar huis fietste, hing er tijdens een stormachtige middag tussen twee regenbuien door een klein vliegtuig boven de weg. Dat vliegtuig vloog helemaal schuin tegen de wind in. Terwijl ik staand op de pedalen vooruit probeerde te komen en naar boven naar dat vliegtuigje bleef staren, besloot ik mijn brevet te gaan halen. Het zou nog wel tien jaar duren voordat het zover was en ik inderdaad mijn brevet op zak had, maar dat moment daar was bepalend en zal ik nooit vergeten. Fietsen en vliegen in storm en regen – hoe Nederlands wil je het hebben? Maar vliegen is mijn ding. Zodra het kon, heb ik al mijn zakenrelaties uitgenodigd om het plezier van vliegen met mij te delen. En sommige van die vluchten hebben tot vriendschappen voor het leven geleid. Mijn vrouw (SF-auteur Pepper Kay) was al jong in het bezit van een eigen vliegtuig en samen hebben we door heel Europa gezworven. Maar altijd lonkte het onbekende en de drang om je grenzen te verkennen en die grenzen vervolgens te verleggen. Meer dan 15 jaar heb ik aerobatics gevlogen en toen ik in 2015 mijn Pitts Special S1S (een dubbeldekker uit de VS die speciaal is ontworpen voor aerobatics competitie) had verkocht aan een gezagvoerder bij Czech Airlines in Praag, heb ik even een stapje terug gedaan om na te denken hoe het volgende vlieghoofdstuk eruit zal gaan zien. En dat hoofdstuk wordt nu gevuld met leuke vluchten met boeiende, lieve en soms ondeugende mensen (m/v) waar ik moeiteloos een paar uur naast kan zitten zonder me te vervelen.

3: De man van Venus en Het masker van Venus zijn je eerste thrillers, wanneer ontdekte je dat je kon schrijven?

Op de lagere school zat ik vanaf het vierde jaar (nu groep 6) in de redactie van de schoolkrant en schreef ik elke maand aan een vervolgverhaal over een goudschat in een boot die op de Noordzee was vergaan. Elke maand kreeg ik stencilformulieren mee naar huis, waar ik samen met mijn vader het verhaal op tikte met zo’n mechanische, nog echt hamerende schrijfmachine. Tussen de tekstblokken door lieten we ruimte open voor de illustraties die ik er daarna bij tekende. Die stencilformulieren gingen naar de hoofdredacteur en daarna maakten de stencilmoeders er pagina’s van voor in de schoolkrant. Ik was altijd apetrots wanneer ik een schoolkrant in mijn handen had waar mijn verhaal en tekeningen van de duikers en de goudschat in stonden.

Dat vervolgverhaal over die verborgen schat en de duikers die eropaf gingen, heeft ertoe geleid dat ik vele jaren later met een goede vriend mijn duikpapieren heb gehaald in de Rode Zee bij Eilat. En die trip daarnaartoe was voor mijn vriend reden om nu vijftien jaar geleden een exclusief duikresort op de Filipijnen te beginnen. Inmiddels hebben hij en zijn vrouw er een tweede 4-sterren duikresort geopend en soms – op lange, donkere winteravonden – maak ik mezelf wijs dat mijn eerste schrijfsels ertoe hebben bijgedragen dat daar op de Filipijnen nu zomaar twee mooie duikresorts zijn.

Mijn hele zakelijke leven ben ik al bezig met storytelling. En toen vrienden en kennissen van ons aan het begin van de economische crisis hun baan verloren, heb ik het boek Succesvol als zzp’er geschreven. Want ook toen al kon je het vergeten opnieuw een baan te vinden wanneer je tegen de veertig liep. Toen dat manuscript gereed was, kreeg het binnen twee dagen de belangstelling van vijf uitgevers.

Maar schrijven van non-fictie is niet boeiend. Wel leuk, maar niet boeiend. Toen ik de man ontmoette die Nederwiet-varianten veredelde, ontstond de verhaallijn voor de Venus-boeken. En de mensen die ik tijdens de research voor die boeken heb ontmoet, brachten me op het idee voor andere verhalen. Verhalen met een wat scherper, zwarter randje. Zeg maar wat meer richting die aspecten van onze samenleving waar de media liever geen aandacht aan schenken.

4: In je thrillers speelt het vliegen ook een grote rol, hoe kwam je aan de inspiratie om jouw passie te verwerken in je verhalen?

Je moet schrijven over wat je belangstelling heeft, over iets wat je mateloos interesseert en waar je zelf veel plezier aan beleeft. Dat merken je lezers en dat geeft je critici ook een mooie reden om iets over je boeken te schrijven. In de wereld van Venus draait het om haaien die worden gegeten door grotere haaien en om een milieu waaruit je niet kunt ontsnappen zodra je op de radar van zo’n haai bent verschenen. Het is de wereld van het grote en snelle geld. Vaak van contant geld en dat met containers tegelijk. De luchtvaart – en dat vooral de luchtvrachtsector – kan van alles vervoeren en wanneer je wikileaks-documenten leest over wapen- en geldtransporten, dan besef je op wat voor grote schaal alles plaatsvindt en wat een geld erin omgaat. Ter illustratie: er zijn wereldwijd 180 miljoen mensen verslaafd aan cannabis. Maar 2,1 miljard (dus 11 keer zoveel) mensen zouden enorme baat hebben bij medicinale cannabis. En daarmee zou medicinale cannabis een grote bedreiging van de farmaceutische wereld vormen. Dit laatste interesseert partijen als de Japanse yakuza niet en die zetten dan ook groots in op medicinale cannabis. Google er maar eens op en hou je vast aan je toetsenbord wanneer je de cijfers en omvang van het speelveld ziet. Het was voor mij dan ook niet moeilijk om vliegen te verwerken in de verhaallijn en daar waar het logisch was te gebruiken.

5: In De man van Venus en Het masker van Venus speelt het veredelen van nederwiet een grote rol. Hoe kom je aan deze inspiratie en aan al deze kennis?

Het idee voor De man van Venus ontstond toen ik in de hangaar bezig was met het poetsen van mijn vliegtuig. Een kwartier daarvoor stapte een ‘vage kennis’ naar binnen en hij vertelde me dat hij binnenkort zou stoppen met vliegen. Op mijn vraag waarom kwam het antwoord dat hij het te druk had met andere hobby’s. Na een korte aarzeling rolde er vervolgens uit dat hij – om zijn pensioen aan te vullen – in zijn woonboerderij nederwiet veredelde. En dat serieus commercieel: diverse varianten nederwiet kruiste hij terug om daar hele sterke soorten met hoge THC-waarden van te maken. En dat scheen goed te werken, de vraag was zo groot dat hij er bijna een dagtaak aan had. Met zijn pensioen zat het nu wel goed, er werd cash betaald, maar die wereld waar hij in was gerold, die was toch wel heel anders dan toen hij vroeger nog vertegenwoordiger was van industriële pompen. Daar maakte hij zich wel een beetje zorgen om. Hij keek nog een keer om zich heen, wilde iets zeggen, maar glimlachte toen: ‘niet verder vertellen hoor.’ Na een korte groet verliet hij de hangaar en pakte ik de spullen om het vliegtuig te gaan poetsen. Ik heb hem daarna nooit meer gezien …
Tijdens het poetsen borrelde het idee van Venus naar boven: wat zou er gebeuren wanneer je cannabis indica kruist met de zaden van de cocaïne-plant? Hoe zou de markt op zo’n hybride drug reageren. En toen was er het eerste idee voor een verhaallijn. Dat idee heb ik dezelfde avond uitgewerkt en de volgende ochtend – een zondagochtend – stonden de eerste vijftienhonderd woorden van De man van Venus op de harde schijf van mijn laptop.

Winactie Daniel 2

6: En waar komt de naam ‘Venus’ vandaan?

Dat waren de eerste vijf letters die ik intypte voor de naam van de map waarin ik het manuscript in de cloud zou gaan opslaan. Die vijf letters moeten al tijden in mijn onderbewustzijn hebben gewacht tot ze naar buiten mochten komen voor de mapnaam waar de Venus-verhalen worden bewaard.

7: Kunnen we uitkijken naar een vervolg? Zo ja, kun je voor ons al een tipje van de sluier oplichten? En wat zijn je verdere plannen?

Op dit moment werk ik aan het derde Venus-boek, De kus van Venus. Daarnaast schrijf ik een nieuw verhaal over hoe een rechercheur infiltreert in een van de grootste pedofielennetwerken in Europa. Die rechercheur is een personage dat ook in de Venus-boeken voorkomt. Ik werd een paar maanden geleden midden in de nacht wakker en schreef toen de horror op die deze rechercheur als undercover meemaakt. Het is boeiend om aan twee geheel verschillende verhalen te werken – zodra het ene verhaal iets stokt, ga je verder met het andere.

Oh ja, en als ik soms even klaar ben met het Nederlands en nog wat tijd en energie over heb, dan schrijf ik weer een paar pagina’s aan het Engelstalige manuscript Aviator by Heart (ja, inderdaad, weer over vliegen). Dat verhaal gaat over een jonge Amerikaan die in 1939 net op tijd kan ontsnappen uit het Duitsland van Adolf Hitler. Hij besluit om in London te blijven en vrijwillig in dienst te gaan bij de RAF. Zijn vliegtalent en talenkennis zijn echter zo groot, dat de Engelse geheime dienst hem al snel inzet voor acties in bezet Zuid- en Oost-Europa.

Ook schrijf ik sinds een paar weken samen met collega-auteur en muzikant Koen Romeijn een kindermusical voor groep 8: Bever Bart en de Blauwe rivier. In die kindermusical vertellen we het verhaal van Bever Bart, hoe een dappere bever ontdekt dat de wereld veel groter is dan hij ooit had gedacht. Heel veel groter! Dit is een leuk project omdat tekst en muziek bij elkaar komen en het resultaat meer emoties oproept en losmaakt dan alleen tekst in gedrukte vorm of op een e-reader of tablet.


Dat is iets waar ik steeds meer op let nu visuele beelden vaker de plaats van tekst innemen. Het lijkt soms wel of we weer teruggaan naar de tijd voordat de boekdrukkunst werd uitgevonden. Het vertellen van verhalen gebeurde toen op markten en in herbergen door verhalenvertellers en toneelspelers. Dat tekst wordt vervangen – of verdrongen – door beeld is echt wel een dingetje … toen ik laatst in Lounge 8 van easyJet zat te wachten op mijn vlucht, keek ik om me heen en zag zo’n vijfhonderd mensen zitten. Van die vijfhonderd keken er twee op een e-reader en zaten er twee met een chagrijnig gezicht in hun koffie te staren. De overige mensen keken op het scherm van hun smartphone of tablet naar filmpjes op YouTube of Facebook …

Mmm, wellicht dat ik van de Venus-boeken maar filmscripts moet maken en die eens naar Netflix ga mailen. Misschien een mooie uitdaging voor volgend jaar, wanneer De kus van Venus is verschenen.

Wij vonden het super dat wij met dank aan Futuro Uitgevers wat meer over deze auteur te weten zijn gekomen en we kijken zeker uit naar het volgende boek!!

 

Corina las: Het masker van Venus-Daniel Meyer***1/2

MaskervanVenus

Met dank aan Daniel Meyer voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Daniel Meyer

Uitgever: Futuro Uitgevers

Aantal pagina’s: 274

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: december 2016

Over de auteur:

Daniel Meyer (pseudoniem van Wouter ter Reehorst), is auteur van de spannende thrillers De man van Venus en Het masker van Venus.

Daniel heeft na zijn studie vliegtuigbouwkunde ook bedrijfskunde gestudeerd, en ontwikkelde zich tot entrepreneur pur sang. Zijn ideeën hebben inmiddels geresulteerd in een aantal succesvolle projecten. Mede door zijn grote passie voor vliegen, komt hij in aanraking met de meest kleurrijke personen. Door zijn oprechte interesse in mensen, hoort hij vaak verhalen die voor anderen verborgen blijven. En soms zijn deze gesprekken zo fascinerend en boeiend dat ze uitmonden in een eigen verhaal, zoals De man van Venus en Het masker van Venus. Onder zijn eigen naam schreef hij Succesvol als zzp’er en Film van jouw leven. Tevens blogt hij voor ikwordzzper.nl en op andere sites die zich richten op nieuwe vormen van ondernemerschap.

( Bron: http://www.futurouitgevers.nl )

De cover:

Een beetje saai, een donkere snelweg…. wat zal dit van doen hebben met de achterflap??

De achterflap:

Er verschijnt een nieuw scherm dat de plattegrond van een grote stad toont. De man buigt naar voren om een straatnaam te lezen. ‘Daar zit je nu dus,’ lacht hij. ‘Je bent een eind van huis, Daan.’

Samen met zijn vriendin Sofie is Daan Meyer naar het zuiden van Japan vertrokken. En hoewel Daan niets met de nieuwe cannabisvariant Venus van zijn vermoorde vriend Leo te maken wilde hebben, beheert hij nu de fabriek die Leo aan hem heeft nagelaten. De koivoerfabriek is de perfecte dekmantel om ongestoord nieuwe Venus-varianten te kunnen ontwikkelen. Het geld stroomt binnen.

De onbekende drone die over de plantage van Daans fabriek vliegt, lijkt onschuldig. Tot de volgende avond het hoofd beveiliging half dood wordt aangetroffen op het strand. Tijdens het onderzoek naar de moordaanslag, plaatst de politie steeds meer vraagtekens bij de activiteiten van de fabriek. De protectie die Daan en Sofie krijgen van de yakuza uit Tokio, vertoont hiaten. Een gruwelijke tragedie trekt Daan vervolgens in een stroomversnelling omlaag en toont hem zijn duistere kant …

De inbeslagname van 720 kilo cocaïne in de havens van Antwerpen en Rotterdam lijkt een onbelangrijk detail, maar Daan en zijn fabriek zijn pionnen in een krachtenspel dat hem via een oud militair vliegveld in Tsjechië terugbrengt naar Nederland. Een onverwachte ontmoeting in Amsterdam luidt de eindfase in. Daan realiseert zich dat er geen spelregels zijn, en dat hij nog maar één kans heeft om het initiatief naar zich toe te trekken en te overleven.

Mening:

In korte snelle hoofdstukken zit je er gelijk weer in. Daniel hanteert net als in deel één een vlotte beeldende schrijfstijl, en ook als je deel één De man van Venus niet las, kan je dit verhaal prima lezen. Daniel neemt je net vaak genoeg mee terug in het verhaal om het snappend te maken, zonder dat het vervelend leest.

Het is weer een echte actiethriller, al worden de terugkerende personages wel iets meer uitgewerkt weer. En daar verliest Meyer me dan ook een beetje. Wat is er met die Daan gebeurd? Van kluizenaar na de dood van zijn vrouw naar….. ja naar wat…. de relaties volgen zich in rap tempo op….. net als de meest gekke twist. Waar ik in deel één nog blij verrast werd door een bepaalde twist, heb ik nu het gevoel dat Meyer het kunstje nog een keer wilde overdoen, maar daar de originaliteit een beetje kwijt raakt.

Toch blijf je wel door lezen, want je wil weten waar dat allemaal naar toe gaat leiden, en ondanks dat ik misschien de spontane originaliteit van deel één mis, met de schrijfstijl is niks mis. En dan is daar het einde en denk ik WTF… Hoe dan? En waarom???? Ik weet dat er geschreven wordt aan deel drie, dus die ga ik zeker wel lezen…….. man man daar maak je een hoop goed meneer Meyer.

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Plot: 3.5

Leesplezier: 3.5

Originaliteit: 2.5

Spanning: 3

Psychologie: 3.5

 Drie en halve sterren voor Het masker van venus.

Corina Nieuwenhuis.