Samen wachten op, om te recenseren

collage mei 2019 deel drie

In Drenthe en Noord-Holland groeit de stapel nog te lezen boeken nog steeds, want er mogen weer twee pracht van een titels worden toegevoegd. Echt, wij voelen ons elke keer zulke mazzelkonten hè! Lezen jullie mee, wie weet doen jullie nog ideeën op.

**Op 15 mei verscheen bij Uitgeverij Boekerij de historische roman Eline van Michelle Visser.Het verhaal speelt zich af in het begin van de 19e eeuw en klinkt als een heerlijk verhaal. We mogen na het lezen nog meer leuke dingen gaan doen so stay tuned…

**Op 23 mei verschijnt bij HarperCollins Holland Dodenstoel van Johan Andersen. Dit is de eerste thriller van deze auteur en omg die achterflap! Dit gaat wat beloven, dat kan niet anders! En dan speelt het zich ook nog eens af in Amsterdam, whooooo.

Over Eline:

De welgestelde Eline heeft ondanks de Eerste Wereldoorlog die woedt in Europa, een goed leven in universiteitsstad Leiden. Tot haar echtgenoot Wieger voor langere tijd archeologisch onderzoek gaat doen op het Drentse platteland en Eline hem besluit te volgen met hun twee kinderen.

Eline valt op als een exotische vogel in het streng gereformeerde Drentse gehucht, waar het stadse gezin niet door iedereen met open armen wordt ontvangen. Als de Spaanse griep toeslaat ondersteunt Eline de plaatselijke arts waar ze kan, maar de ondervoede bevolking heeft zwaar te lijden en Eline en haar naasten worden zelf ook ziek. Ondertussen komt het niet-aflatende bloedige nieuws over de Grote Oorlog ineens veel dichterbij wanneer Duitse familieleden van Wieger niet teruggekeerd blijken te zijn van het slagveld.

Als het gezin na de oorlog terugkeert naar Leiden, zijn niet alleen zij veranderd door hun ervaringen. Vrouwen strijden voor kiesrecht, arbeiders komen in opstand, grootmachten wankelen. Kan Eline weer haar bevoorrechte leven oppakken, of grijpt ze de uitdagingen van haar tijd aan om boven zichzelf uit te stijgen?

Over Dodenstoel:

Hij speelt een dodelijk spel, en geeft niet op…

Ex-commando en veiligheidsadviseur Eugène Hamer treft op de Amsterdamse Apollolaan een gruwelijk tafereel aan. Een man hangt aan een touw in de woonkamer, zijn keel doorgesneden. Zijn vrouw ligt dood op bed en in een kledingkast schuilt een jongen die getuige is geweest van deze slachting.

De moordenaar daagt de politie in een brief uit hem op te sporen. Hij verwijst naar een website waarop een elektrische stoel te zien is met daaronder de boodschap: Pas als mijn wraak compleet is, stop ik met moorden…

Samen met Neli Panka, inspecteur bij de afdeling Zware Criminaliteit en gespecialiseerd in de psychologie van seriemoordenaars, opent Hamer de jacht. Het brengt ze op het spoor van een omvangrijk netwerk van drugssmokkel en mensenhandel, die zijn oorsprong blijkt te vinden in voormalig Joegoslavië en de val van Srebrenica…

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Corina las: Wolfsangel – Aslak Nore ****1/2

Wolfsangel

Met dank aan Uitgeverij HarperCollins Holland voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Aslak Nore

Uitgever: HarperCollins Holland

Originele titel: Ulvefellen

Vertaler: K. Snoeijing

Aantal pagina’s: 320

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 9 april 2019

Over de auteur:

Aslak Nore grew up in Oslo, the son of writer Kjartan Fløgstad and chief physician Anne Kathrine Nore. He made the conscription Of the Telemark Battalion and has served in The NATOForce in Bosnia as a rifle man. He has been a journalist in the Norwegian force in Afghanistan and US Forces in Iraq. Nore graduated from the University of Oslo and has Had a Fulbright Scholarship at new School for Social Research in new York. He has also lived and worked in Guatemala.

Nore has worked as a journalist in the class struggle and has been Associated with contemporary, prose, Elle, Ny time, VG and Aftenposten as a freelance writer. Nore is also a documentary editor in Gyldendal.

( Bron: Wikipedia )

De achterflap:

Gedesillusioneerd keert soldaat Henry Storm terug van het Oostfront waar hij voor de nazi’s heeft gevochten. Hij probeert zich aan te sluiten bij het verzet, maar wordt daar met argwaan ontvangen. Daarom gaat hij als spion voor de geallieerden terug naar Duitsland om te achterhalen of een geheime raketbasis waarover hij geruchten heeft opgevangen, echt bestaat. Daar zou zich een superwapen bevinden waarmee de nazi’s het tij hopen te keren…

Storms grote rivaal Werner Sorge, hoofd van het Sonderkommando Wolfsangel van de SS, jaagt op MI6-spion ‘De Griffioen’ en diens infiltranten in het Duitse wapenprogramma. Daarbij zet hij zijn eigen geheime wapen in: een beeldschone Poolse die gerekruteerd is als Duitse agent.

Lukt het Storm zijn buitgemaakte kennis het Derde Rijk uit te smokkelen, of slaagt Sorge erin hem te vangen?

Mening:

Wauw, wat een intelligent geschreven thriller, die zich in de Tweede Wereldoorlog afspeelt. Nore heeft een ietwat trage, maar mooi gedetailleerde schrijfstijl die vol zit met informatie over hoe bepaalde organisaties werkten in die tijd. Er zitten vele historische feiten in het verhaal, en dat geeft het verhaal aan de ene kant dat extra laagje, maar haalt ook op bepaalde momenten de vaart die al niet zo hoog ligt, uit het verhaal.

Storm en Sorge zijn fantastische personages, maar ook de beeldschone Poolse staat als een huis. Haar beweegredenen zijn zo invoelbaar, en je wilt tegen haar schreeuwen: doe niet!! En aan de andere kant wil je haar knuffelen en zeggen: het komt wel goed.

Storm is een moeilijk personage, en ook zijn beweegredenen zijn zo goed te begrijpen, maar zijn gedachtegang is soms wel chaotisch. Toch steelt hij mijn hart, ondanks dat hij eerst aan de verkeerde kant stond. Want ook de reden dat hij dat deed is begrijpelijk gemaakt, de reden dat hij omdraait is nog mooier beschreven, inclusief de gruwelijke details. Sorge is een echte aanhanger van het nationaal socialisme, maar hoe langer de oorlog duurt hoe meer ook hij twijfels krijgt, mooi beschreven en het maakt hem net even minder slecht in mijn ogen.

De verschuivingen in tijd zijn door duidelijke aanduidingen goed te volgen, en als het plot daar is en alle touwtjes aan elkaar geknoopt zijn zit je echt even te denken: Dit had gewoon allemaal echt gebeurd kunnen zijn. Briljant gedaan.

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Spanning: 4

Originaliteit: 5

Plot: 5

Leesplezier: 4.5

Psychologie: 4.5

Vier en halve sterren voor Wolfsangel.

Corina Nieuwenhuis.

Samen wachten op, om te recenseren…

Hopsa, en alweer een  tweetal prachtboeken op de stapel bij Ka & Co. Het feest wat samenlezen heet houdt maar niet op. Lees met ons mee en wie weet zet jij ze ook op je ieniemienie verlanglijstje…. :-p

**Wij kregen een mail van een Franse auteur (jaja we zijn internationaal bekend) met de vraag of wij haar naar het Nederlands vertaalde thriller zouden willen lezen. Whoejaaaa hoe gaaf? In Frankrijk krijgt Karine Vivier voor haar Als menselijkheid mist positieve reviews van bloggers (althans dat zegt de mail), dus wij zijn benieuwd. De achterflap sprak in ieder geval aan…. Stay tuned!

**Op 9 april verscheen bij HarperCollins Holland Wolfsangel van Aslak Nore. Deze thriller speelt in de Tweede Wereldoorlog en dat past natuurlijk perfect in ons straatje. Neem daarbij dat het Scandinavisch is en wij zijn blij. Hij vloog al onze mailbox binnen, en ondertussen is Corina al begonnen, dus hou ons in de gaten!

Over Als menselijkheid mist:

Wat zouden een meisje, een ex-gedetineerde en een moeder gemeenschappelijk kunnen hebben? In Als menselijkheid mist hebben drie personages op hetzelfde moment in hun leven in de ogen van de maatschappij hun menselijkheid verloren. Drie personages, drie parallelle verhalen, één verhaal

Over Wolfsangel:

Gedesillusioneerd keert de Noorse soldaat Henry Storm terug van het Oostfront waar hij vocht aan de zijde van de Duitsers. Hij wil aan zijn omgeving laten zien dat hij het nationaal-socialisme achter zich heeft gelaten, en heeft zijn zinnen gezet op wraak nemen op de nazi’s. Daarom gaat hij als spion voor de geallieerden terug naar Duitsland, en probeert te achterhalen of de geheime raketbasis in Peenemünde die een superwapen moet huisvesten, echt bestaat.

Werner Sorge is officier voor de Duitse geheime dienst, en heeft als opdracht Storm uit te schakelen. Daarbij zet Sorge zijn eigen geheime wapen in: een beeldschone Poolse die gerekruteerd is als Duitse agent. Lukt het Storm zijn buitgemaakte kennis het Derde Rijk uit te smokkelen, of slaagt Sorge erin hem in de Wolfsangel te vangen?

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker

 

 

 

Corina las: Schaduwman-Phoebe Locke*****

schaduwman 2

Met dank aan HarperCollins Holland voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Phoebe Locke

Uitgever: HarperCollins Holland

Originele titel: The Tall Man

Vertaler: Manon Berlang

Aantal pagina’s: 318

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 15 januari 2019

Over de auteur:

Phoebe Locke is het pseudoniem van een bekende Britse schrijver.

( Bron: www.harpercollins.nl )

De achterflap:

Dertig jaar geleden trokken vier meisjes een donker bos in, op zoek naar de schaduw die ze “de lange man” noemden. Tien jaar later verdween een moeder, haar man en pasgeboren dochter achterlatend. Nu wordt diezelfde dochter verdacht van moord.

De huiveringwekkende geheimen die deze drie gebeurtenissen met elkaar verbinden zullen eindelijk aan het licht komen..

Mening:

In drie verschillende verhaallijnen, welke ook in verschillende periodes spelen, neemt Phoebe je mee door een bijzonder verhaal. Het is vooral in het begin even goed opletten in welke periode je zit, ondanks dat het erbij staat. Het gaat snel en ik heb het eerste kwart een beetje moeite om het te volgen. Maar als je er dan eenmaal inzit, dan zit je er ook goed in.

Psychologisch zit dit verhaal wonderbaarlijk goed in elkaar. De schuingedrukte hoofdstukken met de meiden van een jaar of twaalf doen je hersens kraken. Wat is daar in het verleden gebeurd? En hoe kan het dat Sadie daar in het heden nog zoveel last van heeft? En hoe staat dat dan weer in verband met de gebeurtenissen rondom haar dochter?

In 2018 volgen we Amber die meewerkt aan een documentaire nadat zij verdacht werd van moord. Tussendoor blikken we terug naar 2016, waar Sadie, Miles en Amber proberen opnieuw een gezin te vormen. Miles de goedzak, die geen vragen stelt en alles positief probeert te benaderen, Sadie die bang is en blijft, en niet goed weet hoe ze zich moet gedragen in het gezin, en dan Amber, een puber die slim is (heel slim) en tegendraads is, liegt, manipuleert en toch alles probeert te doen om haar vader gelukkig te maken.

Deze combinatie is briljant, net als de combinatie van Sadie en de schuingedrukte fragmenten. Je bedenkt van alles, maar je krijgt geen antwoorden, het psychologische spel wordt door Phoebe hoog gespeeld en ik smul ervan. Als ze dan ook nog eens dagboekfragmenten toevoegt van een in mijn ogen onbelangrijk personage, zit ik op het puntje van mijn stoel. Wat is dit dan?

Als de documentaire op het eind komt (en trouwens wat een feeks die documentairemaakster), is daar ook de climax van het verhaal. Alles valt opeens prachtig in elkaar en je blijft een beetje flabbergasted achter. WTF!

Conclusie:

In één woord BRILJANT.

Schrijfstijl: 4.5

Spanning: 5

Plot: 5

Psychologie: 5

Originaliteit: 5

Leesplezier: 5

Vijf sterren it is.

Corina Nieuwenhuis.

De Top 12 van 2018 van: Corina

Top 12 2018 Corina

En daar zijn we weer met de lijstjes in december. Deden we vorig jaar nog een top vijf per zes maanden (oké met een beetje gesjoemel van mij en Jac), dit jaar doen we een Top12 aan het einde van het jaar. Twaalf maanden in een jaar dus een Top12. Goed idee leek het…. net als die Top5 van vorig jaar, tot je er voor gaat zitten. Man man man (of vrouw vrouw vrouw), wat een ellende toch weer elk jaar.

Mijn nummer één had ik eigenlijk gelijk wel in mijn hoofd, en als je naar de collage kijkt kan je het wel raden misschien ook. Maar oké mijn absolute nummer één van het jaar 2018 isssss

De laatste getuige van Frank Krake! 

Wat heeft dat boek een indruk op mij gemaakt en wat vind ik het nog steeds zonde dat ik meneer Aloserij niet heb kunnen ontmoeten bij een signeersessie. Wat een man en wat een verhaal! Echt met stip op één!!

Recensie gemist? Klik even hier:

Corina las: De laatste getuige-Frank Krake*****

Maar dit gezegd te hebben begint dus de thriller van het jaar in Aalsmeer, want nu moet ik nog elf plekken vergeven. Natuurlijk pak ik mijn recensies erbij, maar waarom ga ik de ene vijf sterren recensie op nummer twee zetten en de andere op bijvoorbeeld vier? Het is weer een duivels dilemma. Geloof me patat bakken is makkelijker. Maar oké here we go….

Op twee zet ik dan Het verdriet van Wilhelmina van onze meesterverteller van eigen bodem Tomas Ross. Faction ten top en gewoon kei goed!

Recensie gemist: Klik even hier:

Corina las: Het verdriet van Wilhelmina-Tomas Ross*****

Op nummertje drie komt dan de meer dan mooie roman Kinderen van de rivier van Lisa Wingate. Ik quote uit mijn recensie: “Een verhaal dat zeker verteld moest worden! Geromantiseerd? Ja natuurlijk, maar dat doet geen afbreuk aan de triestheid van het verleden en het mooie van wat sommige mensen voor elkaar over hebben. Toen en nu.” 

Recensie gemist: Klik even hier:

Corina las: Kinderen van de rivier-Lisa Wingate*****

Op vier komt dan weer een roman, namelijk De tatoeëerder van Auschwitz van Heather Morris. Dit soort verhalen blijven me raken, hoeveel ik er ook over lees. Altijd weer is er kippenvel en ongeloof, en ook bewondering voor de drang van overleven.

Recensie gemist: Klik even hier:

Corina las: De tatoeëerder van Auschwitz-Heather Morris*****

Op numero vijf komt dan echt de beste thriller van 2018. Want OMG wat was Oktober van Søren Sveistrup toch een keigoede thriller. Ongelooflijk goed in elkaar/ bij elkaar geschreven. Keihard en gruwelijk, maar alles met de juiste dosis.

Recensie gemist: Klik even hier:

Corina las: Oktober-Søren Sveistrup*****

Op nummer zes komt ook een thriller, en dit was ook een vijf sterren recensie. Hierna zijn de vijf sterren recensies op, wat natuurlijk niet wil zeggen dat er van de laatste zes niet genoten is (anders stonden ze natuurlijk ook niet in de Top12), maar oké nummertje zes dus….. Dat is het debuut Het meisje in het ijs van Robert Bryndza. Ik vond het echt een ijzersterk debuut!

Recensie gemist: Klik even hier:

Corina las: Het meisje in het ijs-Robert Bryndza*****

En dan hebben we nog te gaan de nummers zeven tot en met twaalf, ja het is allemaal wat hé! Het wordt er niet makkelijker op en jullie krijgen wel een hele lap tekst voor geschoteld. Excuses daarvoor :-p Maar we gaan dus nog even verder…

Op zeven komt, Persona van Soraya Vink, echt een prachtig debuut uit ons eigen koude kikkerlandje. “Joder” wat een knaller!

Op acht komt alweer een boek van eigen bodem, namelijk De man van Venus van Daniël Meyer. Een razendsnelle actiethriller met een originele invalshoek.

Vanuit ons buurland België verschijnt op nummer negen de bijzondere thriller De tragische eindes van Boris Bastarache van Koen Strobbe. Niet nagelbijtend spannend, maar toch bijzonder moeilijk weg te leggen.

En dan op tien komt Stalker in de nacht. Dit is het tweede deel in de Erika Foster serie, en al werd er van genoten hij haalde net niet hetzelfde hoge niveau als van deel één. 

Nummertje elf wordt dan Op het spel van Karen Rose. Wat heerlijk schrijven doet deze auteur. Spanning met de juiste dosis romantiek er door geweven, I love it!!

En dan last but not least nummer twaalf, en dat is Het donkerste water van Sharon Bolton. Het was mijn eerste kennismaking met deze serie, maar wat was het genieten! Ik kijk dan ook erg uit naar het vervolg!

2019 here we come, want ook dan is Samenlezenleuker!!

Corina Nieuwenhuis.

Jac las: Wie zint op wraak-Bo Svernström****1/2

wie zint op wraak

Over het boek:

Marco Holst is een oude bekende van de politie, met een lang strafblad. Hij wordt gekruisigd gevonden met z’n rug tegen de muur in een landbouwschuur in de buurt van Stockholm. Een team o.l.v. inspecteur Carl Edström, met de agenten in burger Jodie Söderberg en Simon Jern wordt op de zaak gezet. Wat in eerste instantie een extravagante moord lijkt, ontaardt meer en meer in een bloedige reeks afrekeningen of terechtstellingen, lijkt het wel.

Carl Edström is een wat oudere bedaagde inspecteur. Hij deed me een beetje denken aan Martin Beck, de flegmatieke anti-held van het Zweedse schrijvers echtpaar Maj Sjöwall en Per Wahlöö. Edström is gescheiden en heeft een vriendin. De relatie stelt niet veel voor. Zijn puberdochter Linda doet ook moeilijk.

De tweede hoofdpersoon is Alexandra Bengtsson, verslaggever bij Aftonbladet als nieuwsreporter, al dertien jaar lang. Haar carrière biedt geen perspectief meer. Zij is moe. Het aanhoudende aantal moorden, waar geen enkel verband in zit, lijkt voor Alexandra de mogelijkheid om wat hogerop te komen. Zij grijpt de kans en gaat achter de brute en gewelddadige moorden aan, die door Svernström expliciet en zonder enige terughoudendheid beschreven worden.

Het boek bestaat uit drie delen. In het eerste deel staan de moorden en de opsporing centraal. Deel twee opent met een sensationele openingszin. Alles lijkt op z’n plaats te vallen. Maar is dat wel zo? In een klap verschuift het perspectief grotendeels naar de moordenaar. Diepgaand gaat de auteur in op jeugd, opvoeding, de verknipte relationele verhoudingen binnen een gezin èn de beslissende gebeurtenis met de verregaande gevolgen. De psyche van de dader derhalve. De lezer gaat zich identificeren met de moordenaar en hoopt maar een ding: dat de dader zijn taak moge afmaken en uit handen kan blijven van Carl Edström c.s. Het draait alleen nog maar om de vraag : hoe redt de moordenaar zich hieruit?

Conclusie:

Het centrale thema is wraak. Dit thema is uitbundig uitgewerkt. In het tweede deel wordt de psychologische achtergrond van de crimineel uitvoerig uit de doeken gedaan. Met vele flashbacks. Dat had wel wat minder gekund, met als gevolg een kleine dip in de voortgang van het verhaal.

Het boek kent weinig beschrijvende teksten en bestaat grotendeels uit realistische en dikwijls hele pittige dialogen. Svernström hanteert een aangename, rustige schrijfstijl. Morbide beschrijvingen van de misdaden worden weliswaar uitgebreid beschreven, maar aan de andere kant toch ook wel weer koel en zakelijk weergegeven.

Het boek mist de typische kenmerkende beschrijvingen van donkere landschappen en weersomstandigheden, en kan daardoor moeilijk als ‘Nordic noir’ worden gekwalificeerd. Het verhaal is veelal spannend met goed uitgewerkte plotwendingen. Een wrede thriller, waarbij het duidelijk wordt dat er een groot verschil is tussen emotioneel en efficiënt geweld. Al met al een meer dan uitstekend debuut met een aangename lengte van 477 bladzijden ontspanning.

4,5 sterren.

Jac Claasen.

Corina las: Persona-Soraya Vink****1/2

Persona Aalsmeer

Met dank aan HarperCollins Holland voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Soraya Vink

Uitgever: HarperCollins Holland

Aantal pagina’s: 384

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 23 oktober 2018

Over de auteur:

Soraya Vink (1992), studeerde Spaanse taal en cultuur aan de Universiteit Utrecht, en sloot Spanje vanaf dat moment in haar hart. Tegenwoordig werkt ze als thrillerredacteur en recensent bij boekenwebsite Hebban.nl. Eerder maakte ze deel uit van de jury van de Gouden Strop. Persona is haar bloedstollende debuut, gebaseerd op de strijd in de onderwereld en een zwarte bladzijde uit de Spaanse geschiedenis.

( Bron: http://www.hebban.nl )

De achterflap:

Na een mislukte actie is rechercheur Elvira Selas gedwongen haar carrière als undercoveragente te beëindigen. Na een jaar van de radar in de Spaanse zon keert ze terug naar de Nederlandse politie, waar ze als laatste kans aan de slag kan op de afdeling Zware Criminaliteit.

Haar eerste zaak is een raadselachtige dubbelmoord. Het eerste slachtoffer wordt aangetroffen zonder tong, het tweede mist een pink. Op beide plaatsen delict wordt een rouwkaart met een Latijnse tekst gevonden. Is Nederland in de greep van een seriemoordenaar? Wat het politiekorps niet weet, is dat Elvira’s undercovertijd bij een berucht drugskartel nog niet voorbij is. Ze vermoedt namelijk dat haar verdwenen broer nog steeds banden met deze bende onderhoudt, en is vastberaden hem te vinden. Daarom moet ze terug. Terug naar een verleden waar ze het liefst ver vandaan was gebleven.

Waar ligt haar loyaliteit? Bij haar familie of bij de wet? En in hoeverre kan je de wet naar je eigen hand zetten?

Mening:

Ik lees de proloog en denk alleen maar wauw! Als dit de proloog van je debuut is, dan kijk ik reikhalzend uit naar de volgende 380 pagina’s.

En dat was niet voor niks. Wat een keigaaf debuut! Elvira is een geweldig sterk personage, die worstelt met het verleden, familie en zichzelf. Vink schrijft vlot, beeldend en met verstand van zaken. De Spaanse elementen, vooral het vloeken van Elvira zijn een gave toevoeging en ik betrapte me er op dat ik op het werk ook “Joder” riep als er wat fout ging.

De moorden, haar terugkeer naar het criminele circuit en de uiteindelijke ontknoping zijn geweldig bedacht, en alles klopt en past bij Elvira. En die toffe twist had ik zeker niet aan zien komen!

Bloedstollend spannend is het misschien niet direct het hele boek door, maar je voelt het wel onder je huid en dat houdt me aan het boek gekluisterd.

Conclusie:

Een debuut met pit en een keigoed einde!

Schrijfstijl: 5

Leesplezier: 4

Originaliteit: 4,5

Spanning: 4

Plot: 5

Psychologie: 4

Vier en halve sterren voor Persona.

Corina Nieuwenhuis.