Marie las: Het Donkere Visioen-Marjo de Vroed*****

Dank aan Uitgeverij Hamley Books voor het recensie-exemplaar

Auteur: Marjo de Vroed

Aantal pagina’s: 158

Genre: Fictie 15+ / Nur 285

Verschijningsdatum: augustus 2022

Over de auteur:

Marjo de Vroed denkt en droomt in verhalen. Ze heeft als leerkracht altijd met veel plezier voor de klas gestaan, maar sinds 2019 heeft ze zich volledig toegelegd op het schrijven van boeken en verhalen. Met Het Donkere Visioen maakt ze haar debuut als kinderboekenschrijfster.

http://www.hamleybooks.be

Achterflap:

Rowin Kelsie lijkt een heel gewoon twaalfjarig meisje, maar dat is ze niet. Ze woont in een groot huis met een privékerkhof in de tuin, en haar enige vrienden zijn de geesten die daar wonen.

Als op haar dertiende verjaardag een mysterieuze graaf in een mistwolk verschijnt, krijgt Rowin een visioen over monsterlijke wolven die haar kerkhof vernielen. Ze weet zeker dat het visioen en de graaf iets met elkaar te maken hebben. De grote vraag is alleen: wat?

Om haar kerkhof te redden, zit er voor Rowin niets anders op dan haar veilige omgeving te verlaten en samen met haar geesthondje Zombie op zoek te gaan naar het geheim van de graaf. En dat brengt haar op duistere plekken…

Mening:

Een spannende hardcover loert naar me, met een oud maar statig huis en een groot ijzeren hek die de tuin van de buitenwereld afsluit. Niet zomaar een tuin, nee nee, dat zie je meteen. Allemaal oude grafzerken laten zien dat het hier gaat om een begraafplaats. Stel je voor, een begraafplaats in je tuin?! Dat belooft heel wat spannends!

Wanneer je even snel in het boek gluurt zie je dat elk hoofdstuk is versierd met een spannende afbeelding en er is gekozen voor een fijn formaat lettertype. De hoofdpersonage Rowin is een heel bijzonder meisje met hele bijzondere vrienden. Ze is niet zo zelfverzekerd en veel kinderen uit haar omgeving vinden haar maar raar. Net als haar moeder en oma, heeft ze een speciale gave, echter is zij de enige van hun die geesten kan zien én met ze kan praten.

Op de begraafplaats bij hun huis wonen vele geesten. Zo woont daar ook een hele goede geestenvriendin van Rowin, spreekt ze de geest van haar lieve oma dagelijks en is ze toch een klein beetje bang voor de geest van haar tante Aintín. Waar andere zoals jij en ik misschien bang zijn voor geesten en ons zouden verstoppen, is het zien van geesten voor Rowin helemaal niets bijzonders. Familieleden die op de begraafplaats bij hun huis zijn begraven, ziet en spreekt zij dagelijks. Hun verschijning is voor haar juist helemaal niet eng en iedereen daar is gek op Rowin.

De onverwachte komst van een spookachtige graaf bij hun begraafplaats lijkt alles te gaan veranderen. Wat wil hij…? Daar waar haar gave soms een zegen is, kan ze hem nu wel vervloeken wanneer zij door deze gave de aangewezen persoon lijkt om erachter te komen wat de verschijning van deze graaf betekend.

Samen met haar geliefde geesthondje Zombie komt de niet zo zelfverzekerde Rowin voor een moeilijke keuze te staan. Wil ze dit allemaal wel, durft ze het eigenlijk wel, of heeft ze eigenlijk geen keuze? Wat ze wel weet is dat de familie geesten op het kerkhof doodsbang zijn en niet alleen hun kerkhof, maar heel de wereld staat iets vreselijks te wachten! Iemand moet iets doen! Zal Rowin zich in haar bed verstoppen en doen alsof er niets aan de hand is? Of gaat juffrouw schijtebroek met haar trouwe zombie-hond op pad om de wereld te redden?

Conclusie:

In één ruk uitgelezen! Een hele fijne schrijfstijl die rustig wordt opgebouwd en goed te volgen is. De hoofdstukken zijn in behapbare stukken opgedeeld en mooi geïllustreerd. Er zijn niet te veel personages gebruikt en ieder heeft zijn rol, waardoor het niet verwarrend wordt en een juiste combinatie van spanning, humor en vriendschap vormt een mooie balans.

Zeker niet voor wie heel bang is voor geesten en spoken, een lampje aan bij het lezen is een aanrader, maar het boek is ook weer niet te eng hoor.

Erg leuk om te lezen, juist in deze oktobermaand richting Halloween, maar griezelen kan natuurlijk het hele jaar door, dus ook buiten Halloween om is dit boek een grote aanrader voor wie wel van een beetje griezelen houdt.

Vijf Griezelige en spookachtige sterren voor Het Donkere Visioen!

Marie Quickboots.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: Jager in de nacht-Chris Carter*****

Met dank aan HarperCollins Holland voor het recensie exemplaar.

Auteur: Chris Carter

Oorspronkelijke titel: The Night Stalker

Vertaling: Henske Marsman

Serie: Robert Hunter deel 3

Genre: Thriller / NUR 305

Aantal pagina’s: 381

Verschijningsdatum: augustus 2022

Over de auteur:

Chris Carter werd geboren in Brazilië en groeide op in de Verenigde Staten. Hij studeerde psychologie en bestudeerde in zijn baan als forensisch psycholoog het gedrag van criminelen. Tegenwoordig is hij fulltimeschrijver. Zijn reeks rondom profiler Robert Hunter wordt in meer dan twintig landen uitgegeven.

http://www.harpercollins.nl

Achterflap:

Een onbekende vrouw wordt dood aangetroffen in een verlaten slagerij. Haar lichaam heeft geen verwondingen, maar haar lippen zijn zorgvuldig dichtgenaaid. Pas tijdens de autopsie ontdekt de patholoog hoe gruwelijk de daad werkelijk is…

Profiler Robert Hunter en zijn partner Carlos Garcia worden op de zaak gezet om te achterhalen wat er precies gebeurd is. Maar wanneer hun onderzoek botst met een vermissingszaak die door een privédetective wordt onderzocht, rijst bij Hunter het vermoeden dat de dader het op meerdere vrouwen gemunt heeft. De jacht op deze obsessieve moordenaar, een stalker voor wie liefde grenst aan pure haat, is nu pas echt geopend.

Mening:

De eerste twee delen waren bizar gruwelijk goed. En jaaa hoor, Jager in de nacht doet daar niks voor onder!

Carter weet vanaf het begin weer spanning en dat unheimische gevoel te brengen en hoe het is mogelijk dat je (weer) zulke moorden weet te bedenken. Het is allemaal niet alleen eng en gruwelijk, het wordt nog onderbouwd ook.

Het verleden van de dader wordt beetje voor beetje duidelijk en is het antwoord op de vraag hoe hij tot zulk wanstaltig gedrag komt. Ja, wanstaltig is een understatement. Erg naar allemaal maar wat fantastisch neergezet. De haren rijzen niet te berge, je hele lichaam gaat gewoon mee, my God. Deze wijze en methodes…hoe pak je zo’n iemand? Aan Hunter & Garcia de taak.

Hunter en Garcia hebben de handen dus weer vol aan deze stalker en dan komt Whitney Myers het verhaal als privédetective binnen waaien. Wàt een personage en wat een sterke zijlijn zeg. Deze combinatie van onderzoek en achtergronden à la de Meester van de Afschuw maakt dit boek weer tot die buitengewone thriller. De stijl is filmisch, de karakters staan als een huis en het gehele plot klinkt als een klok want jonges wat zit het goed in elkaar.

Nog verrassingen voor de lezer? Hou maar op. Richting einde, wanneer je nagels bijna op zijn,  komt daar een moment dat inslaat als een bom. Waaarommm Carter, waarom? Ik haat het en ik hou er zo van. Wanneer niets zeker is, allekeizers wat een einde en je na de laatste bladzijde maar één ding wil.

Het volgende deel in deze thrillerserie!

 Conclusie:

De volle bak. Vijf sterren voor Jager in de nacht.

Karin Meinen.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Corina las: Waterkoud-A.M. Ollikainen ****1/2

Met dank aan HarperCollins Holland voor het recensie exemplaar.

Auteur: A.M. Ollikainen

Oorspronkelijke titel: Kontti

Vertaling: Annemarie Raas

Serie: Paula Pihlaja deel 1

Genre: Thriller / NUR 332

Aantal pagina’s: 320

Verschijningsdatum: 9 september 2022

Over de auteur:

A.M. Ollikainen is het pseudoniem van het echtpaar Aki en Milla Ollikainen. Aki publiceerde drie romans, won verschillende literatuurprijzen en stond op de longlist van de Man Booker Prize. Milla publiceerde drie thrillers en won de verhalenwedstrijd van de Finnish Detective Society. Ze wonen samen met hun twee kinderen in het zuiden van Finland.

http://www.harpercollins.nl

De achterflap:

Op de ochtend van midzomerdag worden inspecteur Paula Pihlaja en haar team na een gruwelijke vondst opgeroepen. Voor het landgoed van een ondernemersfamilie ten westen van Helsinki staat een vrachtcontainer met daarin het lijk van een zwarte vrouw. Ze moet een afschuwelijke dood zijn gestorven, want de container is tot de nok gevuld met zeewater.

De vrouw heeft geen papieren bij zich en niemand lijkt te weten wie ze is. Paula wantrouwt de verklaringen van de familie echter en zet alles op alles om de waarheid boven water te krijgen. Als de identiteit van de vermoorde vrouw eindelijk wordt achterhaald, start Paula met de reconstructie van haar laatste uren. Waarom was universitair docente Rauha Kalando een paar uur voor haar dood overgevlogen uit Namibië? En welke rol speelt het document dat in haar hotelkamer wordt gevonden – ondertekend door niemand minder dan de voormalige directeur van het bedrijf?

Waterkoud is het overtuigende eerste deel in een nieuwe crimeserie met de innemende Paula Pihlaja in de hoofdrol.

Mening:

Ik hou hier zo van hè. Scandinavische thrillers en dan ook nog eens een eerste deel. Whooop Crien is al bij voorbaat een blij ei. En dat blije gevoel hou ik in eerste instantie zeker vast. De schrijfstijl is heerlijk en je leeft helemaal mee. De angst, de afschuw het is allemaal heel erg goed beschreven.

Paula is een gaaf en intrigerend personage en wordt wonderbaarlijk goed neergezet vanaf de eerste kennismaking. ook side-kicks Renko, Hartikainen en De Beer worden goed neergezet.

Helaas, halverwege het verhaal zakt mijn blije gevoel een beetje. Het lijkt na de gruwelijke moord een beetje een dertien in een dozijn verhaal te worden. De terugblikken van de onbekende vrouw in het verleden zijn tof beschreven, maar voelen ook een beetje alsof ik dat in andere verhalen ook las. Tikje teleurgesteld, maar natuurlijk lezen we verder, want je wil toch wel weten hoe het dan toch nou precies zit en je hoopt natuurlijk dat je ongelijk hebt.

En OMG wat zat ik er naast! Het laatste gedeelte blies me dan ook echt compleet omver. Wat een plot twist. Een hele dikke dank aan dit schrijversduo, want deze zag ik echt niet aan komen zelfs niet een heel klein beetje.

Het einde smaakt ook echt naar meer, want dat kan wel eens een heel interessant verhaal rond Paula gaan worden. Dus ik zeg kom maar op met het volgende deel.

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Spanning: 4

Leesplezier: 4.5

Originaliteit: 4

Plot: 5

Psychologie: 4

In totaal een mooie vier en halve sterren.

Corina Nieuwenhuis.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Marie las: Wintereiland-Katrine Engberg***1/2

Met dank aan A.W. Bruna Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Katrine Engberg

Oorspronkelijke titel: Isola

Vertaling: Corry van Bree

Serie: Bureau Kopenhagen deel 4

Genre: Literaire Thriller / NUR 305

Aantal pagina’s: 350

Verschijningsdatum: augustus 2022

Over de auteur:

Katrine Engberg (1975) was in Denemarken reeds bekend als danser en choreograaf toen ze in 2006 haar schrijfdebuut maakte met een non-fictieboek.  Sinds 2017 schrijft ze fulltime. Haar thrillers over Jeppe Kørner en Anette Werner belanden steevast in de top 3 van de Deense bestsellerlijst, en ook is har ster nu internationaal rijzende.

http://www.awbruna.nl

Achterflap:

Een man wordt wakker van het weerzinwekkende geluid van een kettingzaag. Hij is vastgebonden, kan zich niet bewegen en hij kan niets anders dan toezien hoe het blad dichterbij komt.

Jeppe Kørner is met verlof van de politie en houdt zich tijdens de winter schuil op het eiland Bornholm. Wanneer hij een helpende hand biedt bij de zagerij op het eiland, belandt hij onbedoeld midden in een sinister mysterie.

Hij zal opnieuw met Anette Werner en Esther de Laurenti moeten samenwerken als ze de geheimen van het eiland willen onthullen en de moordenaar willen stoppen voor hij opnieuw toeslaat.

Mening:

Wintereiland is het vierde vertaalde boek wat ik lees van Katrine Engberg. Hiervoor heb ik de andere delen gelezen van deze Bureau Kopenhagen serie. Voor Wintereiland zijn verschenen: De krokodilvogel, Glazen vleugels en Dodenmasker

Het vierde deel begint ontzettend sterk. Zowel op de achterflap als waar het boek mee begint, is de moord bijna te gruwelijk om je voor te stellen en lijkt heel wat te beloven. Je leest het boek vanuit Jeppe, Esther en Anette, waarbij tussendoor brieven worden beschreven die Esther te lezen krijgt. De brieven geven me eerst een vraagteken met wat ze toevoegen aan het verhaal, maar uiteindelijk geven ze de lezer achtergrondinformatie die ervoor zorgt dat je verderop in het boek verbindingen gaat leggen en connecties gaat zien.

Algauw mis ik de fijne en humorvolle samenwerking tussen Anette en Jeppe, dit doordat Jeppe met verlof is van de politie om gebeurtenissen uit het verleden te verwerken. Terwijl hij in de bossen van Bornholm bomen zaagt voor de lokale houtzagerij, komt de verantwoordelijkheid van het onderzoek op Anette haar schouders terecht. Door het lot blijkt Jeppe toch niet zo alleen te zijn op het vreemde eiland als hij had verwacht en kruizen zijn paden onverwacht die van Esther de Laurenti en die van Anette. Ze zeggen wel eens bloed kruipt waar het niet gaan kan, voor Jeppe in dit geval letterlijk en algauw wordt hij ongewild betrokken bij het moordonderzoek.

Daar waar het boek erg sterk, spannend en bijna gruwelijk begint, zakt het naar mijn gevoel al vrij snel daarna in. De goed uitgewerkte personages maken echter een hoop goed waardoor het lezen zeker niet gaat vervelen en algauw is de oude buurman van Jeppe, genaamd Orla, mijn nieuwe favoriete personage. De beschrijvingen van de omgevingen en natuur geven je het gevoel of je er zelf bij bent, wat dat betreft echt een Scandinavische thriller. Toch blijft het gebrek aan spanning gedurende het verhaal aan me knagen en kabbelt het boek verder als een beekje door het bos van Bornholm. Het einde echter is net als een winterstorm, het blaast je omver en het kabbelende beekje is veranderd in een kolkende rivier waarin je wordt meegesleurd….

Conclusie:

Jeppe en Anette zijn denk ik wel één van mijn favoriete duo’s in de Scandinavische thrillers.

Het was dan ook even wennen om het verhaal te lezen terwijl eigenlijk ieder zijn en haar eigen weg ging. Gelukkig is Katrine Engberg de lezer goed gezind en heeft ze het lot laten bepalen dat hun wegen elkaar toch zullen kruizen gedurende het verhaal. Bureau Kopenhagen is een geweldige serie, waarbij ik kan aanraden om de vertaalde delen op volgorde te lezen.

Wintereiland zit zeker goed in elkaar, de verhalen vanuit de diverse personages zijn mooi met elkaar verweven en werken goed naar het einde toe en zoals ik van deze auteur gewend ben is ook dit deel weer zeer beeldend beschreven.

Het blijven kabbelen gedurende het verhaal was voor mij toch wel een groot minpunt, de spanningsboog kan natuurlijk niet altijd gespannen zijn, maar het bevindt zich voor mij vooral aan het begin en het einde van het boek. Tussendoor moest ik me er soms echt even toe zetten om het boek door te lezen, wat op het einde zeker de moeite waard bleek. Daar waar ik de overige delen vier sterren heb gegeven, haalt dit deel dat voor mij niet. Maar als je me vraagt: zou je het volgende deel ook willen lezen, zal ik volmondig JA roepen!

Jeppe en Anette zijn gewoon een top duo en het gedeeltelijk verbreken van dit duo heeft voor mij niet zo goed uitgepakt. Ik hoop zeker op nog een deel waarbij hun samenwerking weer in nauw verband zal staan.  In dit duo zit nog veel meer en aangezien ik in Anette een lotgenoot heb gevonden betreft de liefde voor Chocolademelk, heeft zij bij mij al een streepje voor op alle andere vrouwelijke rechercheurs in andere thrillers. Ook hoop ik stiekem dat er in het volgende deel nog een plekje zal zijn voor de oude Orla, want die man heeft toch wel een plekje in mijn lezershart veroverd hoor!

Alles meegenomen en afgewogen geef ik dit deel toch een ruime voldoende met drie en halve sterren voor Wintereiland en kijk ik zeker uit naar het vervolg.

Marie Quickboots.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Corina las: Zeventien-John Brownlow ****

Met dank aan The House of Books voor het recensie exemplaar.

Auteur: John Brownlow

Oorspronkelijke titel: Seventeen, Last man standing

Vertaling: Jan Pot

Genre: Thriller / NUR 332

Aantal pagina’s: 448

Verschijningsdatum: 17 augustus 2022

Over de auteur:

John Brownlow is scenarist en auteur. Hij woont twee uur ten noorden van Toronto en schreef o.a. het scenario voor de film Sylvia, de tv-serie Fleming en de serie The Miniaturist, naar de bestseller Het huis aan de Gouden Bocht van Jessie Burton. Zeventien is zijn eerste thriller.

Bron: http://www.thehouseofbooks.com

Achterflap:

Zeventien is uitverkoren om de meest gevreesde huurmoordenaar ter wereld te worden. Zestien andere huurmoordenaars gingen hem de afgelopen decennia voor. Maar omdat er maar één de beste kan zijn, moet Zeventien zijn concurrentie uitschakelen. Zijn doelwit is zijn voorganger, nummer Zestien. Net als hij ooit ook het doelwit van Achttien zal zijn.

Maar de moord op Zestien verloopt niet volgens plan en er ontspint zich een spectaculair duel tussen twee moordenaars, beiden zijn op de top van hun kunnen. Wanneer het gevecht een status quo bereikt, wordt duidelijk wat het echte doelwit is. De twee moeten de handen ineenslaan om de echte vijand te verslaan en een veel ingrijpendere ramp te voorkomen.

Mening:

Het verhaal wordt verteld vanuit de hoofdpersoon Zeventien of ook wel “Jones”. Zijn echte naam? Die weet alleen de auteur. De schrijfstijl is snel, vlot, pakkend en zuigt me in het verhaal.

Er gebeurt vanaf het begin af aan veel en het gebeurt snel. Toch is het in dit verhaal totaal niet storend. Dit komt voor mijn gevoel doordat John je af en toe een inkijkje laat nemen in het verleden van Zeventien en het daardoor ontstaan van zijn heden. En ja het is een huurmoordenaar, maar ik krijg een soort van sympathie voor deze man. (ik weet niet wat dit over mij persoonlijk zegt, maar oké)

Zowel Zeventien al Zestien en de twee andere belangrijke side kicks worden goed genoeg uitgewerkt voor een regelrechte actie thriller. En er zitten een paar hele toffe wendingen in. De allergrootste twist is op zo een driekwart van het boek en och mensen wat hou ik hier toch van! Je zit al een paar uur op het puntje van je stoel, want je weet gewoon dat er iets gaat gebeuren en dan… plop zit je bijna naast je stoel.

Is alles even geloofwaardig? Nee misschien niet, maar wil ik ook geloven dat er zulke slechte dingen (kunnen) gebeuren? Nou nee, dus het stoort me niet en ik ga gewoon helemaal mee in de strijd van Zeventien en Zestien. Het einde is verrassend en ook al is het verhaal af, er is ook nog wel een beetje ruimte voor een vervolg, so who knows.

Conclusie:

Schrijfstijl: 5

Spanning: 4

Psychologie: 3

Leesplezier: 4

Originaliteit: 3,5

Plot: 4

Afgerond maakt dit vier sterren voor Zeventien.

Corina Nieuwenhuis.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Marie las: De verloren ring-Kirsty Manning***1/2

Met dank aan Uitgeverij De Fontein voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Kirsty Manning

Oorspronkelijke titel: The Lost Jewels

Vertaling: Fanneke Cnossen

Genre: Vertaalde literaire roman, novelle / NUR 302

Aantal pagina’s: 302

Verschijningsdatum: juli 2022

Over de auteur:

Kirsty Manning woont en werkt in Australië. Ze werkte bij een uitgeverij als redacteur en marketeer voor ze samen met haar man een wijnbar begon. De verborgen ring is haar tweede roman die hier verschijnt.

Bron: http://www.uitgeverijdefontein.nl

Achterflap:

De Amerikaanse historica Kate Kirby wordt gevraagd om een artikel te schrijven over de Cheapside-juwelen, een in 1912 in Londen opgegraven verzameling sieraden van onschatbare waarde. Als ze in Londen aankomt om de sieraden in het echt te bekijken, kan ze niet vermoeden dat dat het begin is van een zoektocht naar het verleden van haar eigen familie. Want in 1912 was haar overgrootmoeder Essie Murphy, een arme arbeidersdochter van Ierse immigranten, erbij toen deze sieraden gevonden werden. Deze vondst zou haar leven en dat van haar latere familie bepalen…

Mening:

Het boek is werkelijk gebaseerd op de Cheapside Hoard schat die is gevonden in een kelder in Cheapside in 1912. Aangevuld met de fantasie van de auteur is het boek De verloren ring tot stand gekomen. Een leuk weetje is dat een deel van deze collectie waar het boek over gaat, vandaag de dag te bewonderen is in het Museum of London, het Britisch Museum en het Victoria & Albert Museum. De verschillende verhaallijnen spelen zich af in London, Boston en India en gaan over Kate en haar grootmoeder Essie.

Als lezer beleef je het verhaal vanuit Kate en vanuit haar grootmoeder Essie. Waar het verhaal van Kate zich in de huidige en moderne tijd afspeelt, speelt het verhaal van Essie zich grotendeels af in het verleden, het boek begint zelfs helemaal in 1666 en je word even met je neus op de feiten gedrukt dat de rechten voor de vrouw zoals wij die hier nu kennen, toen der tijd helemaal niet zo vanzelfsprekend waren. Geen stemrecht hebben omdat je vrouw bent of het niet mogen volgen van een opleiding kan ik me amper voorstellen maar was toen de dagelijkse realiteit van vele vrouwen.

Het levenspad van de grootmoeder van Kate blijkt niet te gaan over rozengeur en maneschijn. Het is hard werken, het onrecht naar vrouwen toe, een dronken moeder, de pest en de dood..het is een zware periode waarin Essie is opgegroeid en zich niet enkel staande moest houden voor zichzelf, maar ook voor haar broer en zusjes. De sterke Essie ziet echter een andere toekomst voor zich en durft te dromen. Als het geluk dan eindelijk daar is, mag je daar dan ook gebruik van maken? Als lezer krijg je de sfeer van toen goed mee, hier is veel aandacht aan besteed en dit is dan ook goed uitgewerkt.

Na het overlijden van haar grootmoeder duikt Kate als historica voor haar werk in de geschiedenis van de Cheapside juwelen. Wie vergeet nou vijfhonderd verstopte edelstenen en juwelen? Het is aan Kate om te ontdekken welk verhaal daarachter zal zitten. Wat was hun oorsprong en wat was hun reis? Tijdens dit onderzoek krijgt Kate hulp van de fotograaf Marcus. Onverwacht ontstaat voor Kate de vraag wat de Cheapside juwelen te maken hebben met haar familie en vooral wat hebben ze te maken met haar grootmoeder? En is er in deze ontdekkingsreis misschien opnieuw ruimte voor de liefde?

Beetje bij beetje komt er steeds meer naar boven over de verborgen schat en wordt het geheim van deze schat en ook die van Essie ontrafelt, zowel voor Kate als voor de lezer.

Conclusie:

Je merkt duidelijk dat de auteur zich goed verdiept heeft in de geschiedenis van de Cheapside Hoard schat en daarnaast ook kennis heeft van sieraden en juwelen.

Tegelijkertijd zie ik dit pluspunt ook als een minpunt, want op sommige momenten gaat het naar mijn idee daar iets te diep op in en geraak ik uit het verhaal. Gezien de diversiteit van de schat welke bestaat uit edelstenen en juwelen, vind ik persoonlijk de Engelse titel wat mooier dan de Nederlandse titel. Echter is de gekozen Nederlandse titel wel passend met het verhaal, dus het is niet storend.

Mijn favoriete personage Essie maakt veel goed en haar verhaallijn is dan ook echt mijn favoriet. Wanneer ik stopte met lezen voelde ik daarna een klein draadje trekken om het boek toch weer op te pakken. De sfeer in het oude London is erg goed beschreven waardoor het weinig moeite kost om je voor te stellen hoe het daar moet zijn geweest en ondanks de verschillende verhaallijnen is het boek goed te volgen. Het einde is passend en klopt gewoon, ik vond het een fijne roman!

Alles afgewogen en bij elkaar opgeteld geef ik drie en halve sterren aan De verloren ring!

Marie Quickboots.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Sandra las: Het zwarte boek van de uren-Eva García Sáenz de Urturi***

Met dank aan   A.W. Bruna Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Eva Garcia Sáenz de Urturi

Serie: Unai López de Ayala deel vier

Originele titel: El libro negro de las horas

Vertaling: Pieter Lamberts

Genre: Literaire thriller

Aantal pagina’s: 304

Verschijningsdatum: 19 juli 2022

Over de auteur:

Eva Garcia Sáenz de Urturi (1972) werd geboren in Vitoria en woont sinds haar vijftiende in Alicante, waar ze aan de universiteit werkt. Haar eerste boek heeft ze in eigen beheer uitgegeven en het werd online een grote bestseller. De serie van De witte stad verschijnt in het Spaans bij Planeta en deze boeken zijn inmiddels in alle vormen en via alle platforms een fenomenale bestseller geworden.

Achterflap:

Vitoria, 2022. Voormalig inspecteur Unai López de Ayala – alias Kraken – krijgt een anoniem telefoontje dat alles wat hij weet over zijn familie zal veranderen. Hij heeft een week de tijd om het legendarische Zwarte Getijdenboek te vinden, een exclusief bibliografisch juweel, en dan zal zijn moeder niet sterven. Zijn moeder, die al tientallen jaren op het kerkhof rust. Hoe is dit mogelijk? Er volgt een race tegen de klok tussen Vitoria en Madrid om het belangrijkste criminele profiel van zijn leven op te stellen, een profiel dat het verleden voor altijd kan veranderen.

Mening:

Ik ben groot fan van De witte stad serie en stond te juichen toen ik hoorde dat ik dit vierde deel mocht gaan recenseren. De eerste drie boeken heb ik werkelijk verslonden. Ik keek ernaar uit om weer mee te gaan door Vitoria, samen met Kraken (al wordt hij liever niet zo genoemd), Estibaliz (Esti) en natuurlijk grootvader, die al stokoud is, maar het eeuwige leven lijkt te hebben. En natuurlijk maken ook in dit boek weer heel veel personages hun opwachting en is het zaak je aandacht erbij te houden, zodat je goed weet wie nou precies wie is.

Het verhaal gaat heen en weer tussen heden en verleden. We volgen Unai in het heden en in de jaren zeventig volgen we Ítaca Expósito. Unai werkt niet meer als profiler, maar hij krijgt een telefoontje dat alles zo enorm op zijn kop zet dat hij toch van de anonieme beller, die zich Caliban noemt, een profiel moet gaan opstellen. Wie is deze Caliban? Klopt het dat zijn moeder, die al decennia geleden begraven is, toch nog in leven is? Maar wie is zij dan? En wie ligt er dan in dat graf? Al meteen heel veel vragen meteen aan het begin van het boek. Prima, dat houdt de vaart erin en ik hou ervan. Natuurlijk worden er ook hier weer moorden gepleegd die met elkaar verband lijken te houden. De auteur neemt ons mee in de wereld van de bibliografie. Er wordt enorm veel verteld over verzamelingen, verzamelaars, getijdenboeken en facsimiles. Wat mij betreft niet allemaal relevant voor het boek en het haalde her en der ook de vaart uit het verhaal. Het was voor mij meer pagina opvulling dan dat het daadwerkelijk iets toevoegde.

In het verleden, de jaren zeventig, volgen we het weesmeisje, Ítaca Expósito. Groeit onder een zwaar regime op bij de nonnen en wordt al als heel jong meisje aan het werk gezet als vervalser. Ze is zo goed dat ze zelfs een meestervervalser is. Maar wie is deze Ítaca werkelijk en wat heeft zij met het Zwarte Getijdenboek van Constanza de Navarra te maken? En waarom wil Caliban dat boek nou juist zo graag hebben?

Het verhaal van Unai vond ik langdradig, teveel zaken eromheen en Unai vond ik niet meer de Unai uit de eerdere boeken. Er was wel wat onderhuidse spanning op sommige punten, maar het thrillergehalte bleef wat achterwege. Bovendien kwamen er passages in voor die ik ronduit ongeloofwaardig vond. Jammer, want ik had erg hoge verwachtingen van dit boek.

Het verhaal van Ítaca vond ik beter geschreven. Je voelde de druk waar zij onder moest presteren, het liefdeloze leven dat ze leidde, het punt waarop je dacht nu komt het goed en dan toch zit het leven haar weer tegen. Maar ook hier waren sommige passages weer afgeraffeld. Ipv van de vele passages over getijdenboeken, vervalsingen en verzamelaars, had ik graag meer te weten gekomen over de Egeria’s. Daar wordt wel iets over verteld, maar echt heel weinig en had naar mijn mening meer in het verhaal naar voren mogen komen.

Uiteindelijk komen heden en verleden wel weer op een knappe manier bij elkaar. De ontknoping van de moorden, de oplossing van Unai’s moeder, de vele personages die allemaal hun plekje op het spelbord hebben, uiteindelijk klopt het allemaal en heb ik echt wel fijne leesuurtjes beleefd aan dit boek, maar wat mij betreft had het bij een trilogie mogen blijven.

Drie sterren.

Sandra Remmig.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: Ondergedoken-Jara Lee***1/2

Dank aan Uitgeverij Elikser en Jara Lee voor het recensie-exemplaar.

Genre: Roman

Aantal pagina’s: 406

Verschijningsdatum: juni 2022

Over de auteur:

Met hun misdaadromans hebben de schrijvers die publiceren onder de naam Jara Lee inmiddels hun schrijftalent bewezen. Ze schrijven toegankelijke en vlot geschreven boeken met spanning en een vleugje romantiek. De lezer wordt meegetrokken in het verhaal en de personages komen echt tot leven.

http://www.elikser.nl

Achterflap:

Op het moment dat Bart van Schie zijn jeugdvriend Roy tegenkomt in de dierentuin worstelt hij met zijn privéleven. Zijn vriendin heeft hem de bons gegeven en tot overmaat van ramp verloor hij niet lang daarna zijn baan.

In hun jeugd zijn Bart en Roy bijna slachtoffer geworden van de verdrinkingsdood, waarbij degene die hun gered heeft zelf om het leven is gekomen. Al enige tijd loopt Bart met het idee rond om de nabestaanden van zijn redder te bedanken voor het feit dat hij nog leeft. Voor Roy hoeft dit allemaal niet zo. Hij is het trauma nooit helemaal te boven gekomen.

Als Bart uiteindelijk het adres van die familie weet te achterhalen is hij vastbesloten zijn plan door te zetten. Roy, die als vrachtwagenchauffeur werkzaam is, besluit om Bart mee te nemen naar Zuid-Frankrijk, waar die familie nu lijkt te wonen. Uiteindelijk blijken de zaken heel anders te liggen dan aanvankelijk gedacht.

Mening:

Jara Lee schrijft met Ondergedoken hun tiende boek op naam. Inderdaad hoog tijd dat ik eens kennis ga maken met dit auteurs duo.

De proloog blikt terug naar de jongens die toentertijd bijna verdronken. Roy en Bart komen elkaar als volwassen mannen weer tegen. Deze lijn geeft vervolgens inzicht in de onderlinge relaties en het leest makkelijk en zeer prettig weg.

Komen we bij de familie Pinot in Frankrijk en hier raken mijn wenkbrauwen af en toe het plafond. Wat een rare situaties en wat een rare gedragingen. Waar de één onzeker is, is de ander een naar schreeuwwijf en nu is dat op zich prima leesstof, echter het voelt me te onnatuurlijk en af en toe zwaar ongemakkelijk aan. Het stukje herhaling, bijvoorbeeld hoe Louis Kim ziet, doet het leesplezier ook niet ten goede. Niet omdat ik die emoties niet wil voelen tijdens het lezen, het is er niet in mee kunnen gaan als lezer. Ik wil geloven wat ik lees.

Maar dannn. Ik had het niet meer verwacht maar daar komt dan waar dit duo bekend om staat. De schrijfstijl is eenvoudig doch van kwaliteit en filmisch. De personages gaan leven, er komt echte spanning bij kijken en het is of ik ineens in mijn favoriete soap ben beland!

Het is zo her en der echt niet te geloven maar het is ook ontzettend pakkend. Het rare gevoel verdwijnt en ik geniet van deze verdere ontwikkelingen. Mooi ook hoe Kim gedurende het verhaal level na level up gaat. Dit zijn goede en zeer leuke stukken en achtergronden, doorspekt met spanning en feelgood.

Ben je toe aan een makkelijk leesbaar boek dat goed in elkaar zit, dat romantiek, thrillerelementen, drama en zowel toffe als extreme personages bevat? Dan is dit je boek.

Jammer van het voor mij stroeve begin, daarna wist het me te overtuigen.

Een 7/10 oftewel drie en halve sterren voor Ondergedoken.

Karin Meinen.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: Die lange, lange dagen-Inga Vesper****

Dank aan Uitgeverij De Fontein voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Inga Vesper

Oorspronkelijke titel: The Long, Long Afternoon

Vertaling: Jan Smit

Genre: Literaire Thriller / NUR 305

Aantal pagina’s: 276

Verschijningsdatum: juli 2022

Over de auteur:

Inga Vesper is journalist en redacteur. Voor haar werk woonde ze in Duitsland, Tanzania en Syrië. Tegenwoordig woont en werkt ze in Londen.

Bron: http://www.uitgeverijdefontein.nl

Achterflap:

Tijdens een zinderende zomerdag in Californië, 1959, verdwijnt Joyce Haney uit haar huis, met achterlating van twee doodsbange kinderen en een bloedvlek op de keukenvloer. Terwijl de buren een zoekactie op touw zetten, is het Ruby Wright, de zwarte ‘hulp’ van de familie die wellicht de sleutel tot dit mysterie heeft. Ruby weet immers meer dan wie ook wat zich achter de gesteven gordijnen van deze keurige suburb afspeelt. Leugens, wantrouwen en vooroordelen vieren hoogtij en er is maar één vonk nodig om deze hele ‘perfecte’ wereld in brand te steken. . .

Mening:

Vesper trapt in de ik-vorm vanuit Joyce af en dit maakt  indruk. Geweldige openingszinnen en het doet bijzonder en wat wollig aan. Mijn nieuwsgierigheid is direct gewekt. Die tijd, die setting; een zwarte hulp en ook de vrouw lijkt ondergeschikt.

Joyce lijkt een aardige en sympathieke vrouw. Ruby is voorzien van veel karakter met lekkere scherpe randjes. Een echtgenoot die niet weet te scoren, een haarneus van een buurvrouw en dan komt Mike.

De verdwijning van Joyce laat haar kinderen achter en een plas bloed. Mike, een blanke rechercheur, wordt op de zaak gezet en hier is werkelijk niks wolligs meer bij. Dit is pakkend, sarcastische humor komt om de hoek kijken en zo rol je letters vretend deze historische crime fiction in!

Het mooie is dat er niet zo heel veel personages zijn maar dat deze juist wel een pakket aan verhaallijnen en verstrengelingen met zich meebrengen. De dialogen geven op beeldende wijze de tijdsgeest weer, briljant.

Via flashbacks van Joyce, duidelijk te herkennen door weer die ik-vorm, ontrafelt dit mysterie zich stukje bij beetje en allemachtig wat zit daar een verhaal achter. Vermeng dit met het onderzoek en laagje voor laagje kom je uiteindelijk tot de kern.

Dat de dader niet echt een verrassing is, maakt in dit geheel niet zoveel uit. Ja, het is ook wat overtrokken, maar het klopt allemaal en het leest gewoonweg geweldig fijn weg.

Deze sfeer, personages en omgeving zijn origineel. Vesper pakt maatschappelijke thema’s van toen, die ook nu zeker nog gelden, zonder het zwaar te maken. Sterker nog, een tikje feelgood zit er ook in verwerkt, prachtig gedaan.

Dat alles tezamen maakt dit een hele eigen en toffe thriller. Knap debuut!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Spanning: 3.5

Psychologie: 4

Leesplezier: 4

Originaliteit: 4.5

Plot: 4

Maakt vier stralende sterren voor Die lange, lange dagen.

Karin Meinen.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Corina las: Serpent-Silje Ulstein****

Dank aan A.W. Bruna Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Silje Ulstein

Oorspronkelijke titel: Krypdyrmemoarer

Vertaling: Lammie Posr-Oostenbrink

Genre: Literaire thriller / NUR 305

Aantal pagina’s: 428

Verschijningsdatum: 8 juni 2022

Over de auteur:

Silje Ulstein (1985) haalde een Master in Literatuur aan de Universiteit van Oslo en studeerde creatief schrijven aan de Skrivekunstakademi in Bergen. Haar debuut Serpent was een grote bestseller in Noorwegen en de vertaalrechten werden aan dertien landen verkocht.

https://www.awbruna.nl/

Achterflap:

Liv woont in een dorpje aan een fjord in het westen van Noorwegen. Ze deelt een appartement met twee vrienden en op een dag koopt ze een babytijgerpython. Livs band met het dier is intens en in haar ontwaakt een beschermend gevoel. Ze is overweldigd door haar emoties. Eindelijk voelt ze zich veilig. Eindelijk voelt ze zich thuis.

Dertien jaar later, in het nabijgelegen Kristiansund, gaat Mariam Lind winkelen met haar elfjarige dochter Iben. Na een ruzie stormt Mariam de winkel uit en laat Iben er achter. Ze denkt dat het meisje zelf wel naar huis gaat en besluit een stuk te gaan rijden om af te koelen. Maar als ze ’s avonds thuiskomt ontdekt ze dat Iben nooit thuis is aangekomen.
De zestigjarige rechercheur Roe Olsvik wordt op de vermissing gezet. Als hij Mariam ondervraagt vindt hij haar verdacht, maar hij voelt aan dat er meer achter de verdwijning van het kind zit.

Mening:

Een debuut en een Scandinavische thriller. Joehoe hoe maak je Corina blij?

Nou zo dus. We beginnen in het verleden met Liv en haar babypython en via korte hoofdstukken komen we in het heden. Daar ontmoeten we onder andere Miriam, Rondja en Roe. De schrijfstijl is heel fijn, niet te moeilijk ook niet te makkelijk. Je leest gewoon lekker door. Al moet je wel je oplet-modus aan houden, want er wordt veel in de tijd gesprongen en ook veel van personages gewisseld. En dat geldt vooral voor deel één.

Vanaf deel twee beginnen langzaam de spreekwoordelijke puzzelstukjes in elkaar te vallen, al is het allemaal wel wat veel en op bepaalde momenten een soort van rommelig. Ik denk te weten hoe het zit, maar dan toch weer niet. Of misschien toch wel? Er zitten hoofdstukken in vanuit een bepaald personage waar ik moeite mee heb en wat het verhaal een rare draai geeft. Toch valt ook dat uiteindelijk op zijn plek.

Het plot is origineel, maar niet per definitie knijter spannend, zoals eigenlijk het hele boek niet knijter spannend is maar je wel bezig houdt met de vraag hoe al die verhaallijnen nu in elkaar zitten en waar ze nu dan in elkaar gaan vallen. De personages hebben helaas niet veel diepgang, maar ik heb me door de originaliteit van hen en het verhaal me daar dan niet al teveel aan gestoord. Met andere woorden een zeer origineel en bijzonder debuut, maar er is zeker qua spanning nog iets te leren.

Conclusie:

Spanning: 3

Originaliteit: 5

Leesplezier: 4

Plot: 3.5

Schrijfstijl: 4.5

Een totaal van vier sterren.

Corina Nieuwenhuis.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂