Karin las: Een ijzeren Vuist – Sebastiaan Koen ****

EenIJzerenVuist

Met dank aan Sebastiaan Koen voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Sebastiaan Koen

Serie: De verhalen van Auruco, deel 3

Uitgever: Zilverbron

Aantal pagina’s: 312

Genre: Fantasy / NUR 334

Verschijningsdatum: november 2019

Over de auteur:

Sebastiaan Koen heeft van jongs af aan een talenknobbel gehad en las graag allerlei boeken. Gruwelijke en fantasierijke verhalen hebben hem altijd al geboeid. Dat weerspiegelt hij in zijn eigen verhaal. Ieder personage heeft te lijden.

Achterflap:

De koning is dood.

Edilion en Dorvin weten na het afzetten van de koning kort rust te vinden in de hoofdstad. Skjald is ontvoerd en er wacht de gebroeders Staalhart een nieuwe taak. Terwijl Elisia met Wargans kinderen achter Skjald aangaat, wordt de rest van het gezelschap naar de IJzeren Stad gestuurd. Daar is de familie IJzervuist in het nauw gedreven door Felkons handlanger. Ze krijgen meerdere aanvallen te verduren. Styrr stelt de inwoners een ultimatum.

Om de ondergang van de IJzeren Stad te voorkomen, verzamelen de gebroeders Staalhart een handjevol bondgenoten en zetten ze de tegenaanval in. Samen maken zij een vuist tegen Styrr. Ze belegeren de stad Istongyr en staan oog in oog met de Ziellozen. Ondertussen ontrafelen Elisia en Skjald in het noorden nieuwe geheimen en raken ze bij een andere strijd betrokken.

De oorlog woedt hevig in Auruco en neemt levens waar hij blieft.

Mening:

De eerste twee delen van deze serie vond ik erg goed en ik val lekker met de deur in huis: dit derde deel maakt me ook weer een gelukkig lezer. Op de vraag moet ik de eerste delen eerst lezen is het antwoord een dikke ja. Koen maakt weinig tot geen woorden vuil aan terugblikken. Dikke prima, want ik weet het zelf grotendeels met gemak terug te halen. De rode draad wordt zeker wel even teruggehaald. Denk dan bijvoorbeeld aan wat voorgeschiedenis en de te verzamelen voorwerpen die zo belangrijk zijn in deze oorlog tegen het kwaad: Felkon.

En och wat een sterk begin. Een stuk voorgeschiedenis wordt spannend en avontuurlijk neergezet en het geeft een extra dimensie aan de oom en vader van Edilion en Dorvin. Prachtig.

Er wordt secuur doorgeborduurd op voorgaande missies en waar de gevechten ronduit hard en bruut kunnen zijn, weet Koen in elementen als gevolgen van, en personages heel veel gevoel ook te leggen. Het trainen met magie en de avontuurlijke wijze waarop strijd beschreven wordt blijven favoriete onderdelen. Zo ook vijanden als de Borreks, om even wat te noemen want ze zijn afzichtelijk en je kan ze bijna ruiken ook. Het wordt qua lezen nergens moeilijk en de stijl is wederom zoals we van Koen gewend zijn. Beeldend, kundig, prettig lezend en herkenbaar. En wat we ondertussen ook gewend zijn en elke keer vrezen: gaat iedereen het redden? Het antwoord is nee, ja het is gloeiende gloeiende écht een nee en shocking is een understatement!

Dit deel weet zich verder zeker te onderscheiden van de voorgaande delen. Het tweede gedeelte is wat trager en er wordt duidelijk ergens naar toe gewerkt. Soms is het even peinzen met betrekking tot de namen om het geheel ook te kunnen blijven overzien, maar het blijft op zeker de aandacht pakken. Het genootschap splitst zich en elke lijn speelt zijn rol om het samen te kunnen winnen. Het mag van mij straks in elkaar geweven echt gaan knallen en ik ben benieuwd of dit in het volgende deel gaat gebeuren. Want het einde…..alle Keizers wat doe je ons aan!

Conclusie:

Vergeet de landkaart voorin het boek en het Woordenboek Oude Taal achterin het boek niet. Is echt tof.

Schrijfstijl: 4

Originaliteit: 3.5

Leesplezier: 4

Spanning: 3.5

Plot: 4

Psychologie: 4

Maakt afgerond vier sterren voor Een ijzeren Vuist.

Karin Meinen.

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: De denkbeeldige vriend – Stephen Chbosky ***

Dedenkbeeldigevriend

Dank aan A.W. Bruna Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Stephen Chbosky

Oorspronkelijke titel: Imaginary Frend

Vertaling: Saskia Peterzon-Kotte

Aantal pagina’s: 779

Genre: Literaire Thriller / NUR 305

Verschijningsdatum: oktober 2019

Over de auteur:

Stephen Chbosky is een succesvol filmregisseur en de auteur van de internationale bestseller van De belevenissen van een muurbloem (The Perks of Being a Wallflower), waarvan wereldwijd miljoenen exemplaren over de toonbank gingen. In 2017 kwam hij weer in de belangstelling met zijn regie van de film Wonder, met in de hoofdrollen onder meer Julia Roberts en Owen Wilson.

( Bron: www.awbruna.nl )

Achterflap:

Christopher is zeven.

Christopher is de nieuweling.

Christopher heeft een denkbeeldige vriend.

Alleenstaande moeder Kate Reese is op de vlucht. Vastbesloten om het leven voor haar en haar zoon te verbeteren, ontsnapt ze midden in de nacht samen met Christopher aan een gewelddadige relatie. Samen belanden ze in de hechte gemeenschap van Mill Grove, Pennsylvania, ver van de bewoonde wereld. Slechts één snelweg leidt erheen en één snelweg eruit. Eerst lijkt het de ideale plek om eindelijk tot rust te komen. Maar dan verdwijnt Christopher. Zes afschuwelijke dagen lang kan niemand hem vinden. Totdat Christopher tevoorschijn komt uit het bos aan de rand van het dorp, ongedeerd maar niet onveranderd. Hij keert terug met een stem in zijn hoofd die alleen hij kan horen, met een missie die alleen hij kan volbrengen: hij moet voor kerst een boomhut in het bos bouwen, anders zullen zijn moeder en alle anderen in het dorp nooit meer hetzelfde zijn. Algauw raken Kate en Christopher verzeild in het gevecht van hun leven — een strijd tussen goed en kwaad, met hun dorp als het strijdtoneel.

Mening:

Op de kaft prijkt Thriller maar wie dit verwacht komt van een koude kermis thuis. Ja, dit heeft thrillerelementen. Nee, dit is toch echt geen thriller. Het is sprookjesachtig en vooral fantasy,  waar zo her en der tikken horror uitgedeeld worden. Wat het in ieder geval ook is: hartstikke origineel en weird. Weird maar goed!

Het begint allemaal geweldig. Christopher is samen met zijn moeder weer verhuisd en zowel de achtergronden als de komst op de nieuwe school worden mooi neergezet. Nieuwe vrienden en vijanden worden gemaakt, dyslectisch zijn krijgt op fantastische wijze een nieuwe dimensie. Op zijlijnen doen volwassen personages als Mary Katherine hun intrede en al is dit soms warrig, later zal dit allemaal stuk voor stuk compleet op de plek vallen. De stijl is makkelijk van aard en af en toe behoorlijk staccato. Waar staccato extra kracht toe kan voegen, haalt het hier de flow er wat mij betreft steeds uit tot zelfs het punt dat dit gaat irriteren. Verder is het wel heel beeldend en leest het gewoon fijn weg allemaal.

Maar dan. Waar Chbosky me allereerst volledig in weet te pakken met werkelijk prachtige personages als een Ambrosis, en met een spannend en werelds verhaal, verliest hij me gedurende deze 779 bladzijden steeds meer. Waar ik de onwerkelijke figuren, de onwerkelijke wereld met de meest onwerkelijke gebeurtenissen eerst volledig geloof, wordt dit alles me te langdradig en te warrig. Oei dit is traag, wat wordt dit gerekt zeg. De zin om het op de voet te blijven volgen ontgaat me daar en naar mijn mening had dit allemaal véél effectiever gekund. Goed versus kwaad is een mooi gegeven en er zitten zeker leuke verrassingen in maar DE plottwist is geen verrassing. Zo ook het einde zelf. Verrassend? Niet echt, maar gelukkig wel helemaal ‘tof’ en prima zo.

Conclusie:

Waar De denkbeeldige vriend voor mij als vijf sterren begon, eindigt deze uiteindelijk nog net als voldoende.

Drie sterren.

Karin Meinen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Jac las: Ik dood – Giorgio Faletti ***1/2

77078577_549546712547225_7732205051480899584_n (1)

Giorgio Faletti – Ik dood

Het boek.

Jochen Welder, de beroemde F1 coureur en zijn vriendin, de schaakkampioene Arijane Parker worden vermoord aangetroffen op hun jacht in de haven van Monaco Commissaris Nicolas Hulot van de Sûreté Publique van het vorstendom Monaco wordt belast met de opdracht de moordenaar naar boven te brengen. Dat valt niet mee want de dader gaat buitengewoon gewelddadig en geraffineerd te werk. Hij laat bepaalde verminkingen achter op het slachtoffer en schrijft zijn handtekening op een willekeurig voorwerp: ‘Ik dood’. Bovendien stopt hij niet. Het aantal slachtoffers en daarmee de onrust onder de bevolking neemt toe. Frank Ottobre, special agent van de FBI, verblijft in Monaco. Hulot schakelt Ottobre in, die zijn trieste verleden nog nauwelijks verwerkt heeft. De jacht op de moordenaar duurt honderden bladzijden lang.

Conclusie.

Het boek is te lang. De 540 bladzijden tekst kunnen de lezer maar tot een bepaalde hoogte boeien. Het begin is goed en de laatste 150 pagina’s zijn grotendeels boeiend. Dat is het grote manke aan deze thriller: Faletti kan echt wel schrijven – er zitten een beperkt aantal verdomd goeie scènes in deze thriller die je ademloos verorbert – maar voor de rest is het saaiheid troef. Het verhaal wordt uitgesponnen over maar liefst 540 bladzijden en dat zijn er 250 te veel. Daar komt bij dat Faletti een ouderwetse, oubollige schrijfstijl hanteert. Met veel omhaal van woorden worden situaties of personen uitgebreid uit de doeken gedaan. Te lang, te veel, te uitgesponnen.

Maar nog erger is het hier en daar ronduit zwakke scenario. Omwille van de lezers die het boek nog gaan lezen, past een absolute radiostilte. Maar laat ik er dit van zeggen: die slimme lui van de Monegaskische politie laten gaten zo groot als vulkaankraters liggen. Waar onze slimme FBI agent wel weer induikt. En met succes natuurlijk. Opmerkelijk, heel opmerkelijk is de oppervlakkige beschrijving van een incestueuze relatie in een thriller waar verder geen onvertogen woord valt, uiteraard op wat nette vloeken en uitroepen na. Ik kon het gebeuren niet plaatsen.

Het boek van Italiaanse origine, een dijk van een succes daar aan het begin van deze eeuw, levert hier en daar boeiende stukjes vakwerk op, zeker de laatste 150 bladzijden zijn merendeels boeiend, maar de rest van het boek kan niet imponeren. Het leest wel prettig weg wie geen bezwaar heeft tegen overdadig woordgebruik.

3,5 sterren.

Jac Claasen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: De verleiding – Liselotte Stavorinus ****

DeVerleiding

Met dank aan Uitgeverij De Crime Compagnie voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Liselotte Stavorinus

Aantal pagina’s: 220

Genre: Thriller / NUR 332

Verschijningsdatum: september 2019

Over de auteur:

Liselotte Stavorinus (1967) komt uit ’t Gooi en schreef haar debuut Het Reservaat in 2013. Een aantal maanden na het verschijnen van het boek spande Saskia Noort een rechtszaak aan omdat Het Reservaat dezelfde kenmerken zou vertonen als De Eetclub. De rechtbank wees echter alle vorderingen af en Stavorinus won de rechtszaak.

( www.crimecompagnie.nl )

Achterflap:

Edward van Vrijberghe de Koning is fotograaf. Zijn familie is rijk en succesvol en woont in ’t Gooi. Edward is altijd het zwarte schaap geweest, maar daar lijkt verandering in te komen als hij wordt genomineerd voor de World-Press-Photo. Zakenman en advocaat Robert Ambrosius is onder de indruk van Edwards foto’s en heeft een bijzondere opdracht voor hem. Is dit puur vanwege de kwaliteit van zijn werk, of spelen er andere belangen? En wat heeft de bloedmooie echtgenote van Ambrosius hiermee te maken?

Mening:

Op de kaft prijkt de term Gooische Thriller en dat is prachtig gekozen. Waar een Scandinavische thriller een eigen sfeer heeft, heeft De verleiding dit ook op zeker. Het ademt Nederland en ik vind deze sfeer en setting echt heel tof.

Stavorinus zet dit verhaal in een makkelijke maar goede, en erg fijn te lezen stijl neer. Het is aandachtpakkend, voorzien van vaart en het blijft tot het eind toe onderhoudend. Waar de meeste personages an sich aan de oppervlakte blijven, doch qua type heel duidelijk zijn, zorgt de inbreng van gebeurtenissen in het verleden en (criminele) acties op zijlijnen voor een extra stukje diepgang.

Hoe belangrijk is erkenning en hoe ver ga je om dat te behalen? Hoe ver ga je om het recht te ontlopen? Wie is je vriend en wie zijn de rotzakken? Als je dan echt te grazen wordt genomen, wat is dan de weg?  Het zijn de vragen rondom moord, relaties aangaan, complotvoering en een scala aan criminele activiteiten. Weet het einde me te verrassen? Nee, maar ik het ook niet anders gewild. Wat een prachtige afsluiter van een heerlijk weg te lezen thriller.

Conclusie:

Schrijfstijl: 3.5

Leesplezier: 4

Spanning: 3.5

Psychologie: 3.5

Originaliteit: 4

Plot: 4

Maakt afgerond vier sterren voor De verleiding.

Karin Meinen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Corina las: Ongenadig – Karin Hazendonk ***1/2

73390861_10157694241182118_5468247864712888320_n.jpg

Met dank aan Uitgeverij LetterRijn voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Karin Hazendonk

Uitgever: LetterRijn

Aantal pagina’s: 320

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 24 oktober 2019

Over de auteur:

Karin Hazendonk (Utrecht 1961) raakte al op jonge leeftijd gefascineerd door boeken en het was haar dan ook al snel duidelijk dat ze ooit zelf zou gaan schrijven. In het dagelijks leven is ze bij een klein bedrijf werkzaam als boekhouder. De avonden en de weekenden zijn gereserveerd voor haar gezin, twee herdershonden en haar grootste liefhebberijen: lezen en schrijven.

(Bron: http://www.letterrijn.nl )

De achterflap:

Anouk raakt tijdens een personeelsfeest aan de praat met Sven. Ze is gecharmeerd van hem en de aantrekkingskracht blijkt wederzijds. Sven leest iedere wens uit haar ogen en Anouk is ervan overtuigd dat hij de ideale man is. Als Sven na een paar maanden vraagt met hem te gaan samenwonen, zet de onzekere Anouk, aangemoedigd door haar tweelingzus Miranda, haar twijfels aan de kant en trekt bij hem in. Al snel ontstaat er een scheurtje in de perfecte relatie. Sven heeft zijn eigenaardigheden en een bizarre hobby. Anouk probeert uit alle macht daarmee om te gaan. Na een ongelukje lijkt Sven twee gezichten te hebben. Zijn onverschillige kant laat Anouk aan haar lot over, terwijl zijn zorgzame kant haar het volgende moment liefdevol verzorgt. Zo ook die ene avond. Anouk slikt de medicijnen die Sven haar heeft gebracht en ze valt in slaap. Ze wordt echter niet wakker in de slaapkamer en lijkt overgeleverd aan de morbide plannen van Sven.

Mening:

Zo! Wat een heerlijke thriller van eigen bodem. Het begint heel rustig en kalm en tot zeker over een kwart denk je… wordt het nog echt spannend? Als je de achterflap moet geloven wel dus we lezen door en dan opeens is het daar. Pats boem! Wat gebeurt hier? Wat gaat er mis in het brein van Sven? En ow ow Anouk ….. waarom luister je niet naar je onderbuikgevoelens?

Als personages zijn zowel Sven als Anouk redelijk goed uitgediept. Ik had wel iets meer willen zien maar het kan zo wel. Als de spanning en het drama zich uiteindelijk voltrekt in het verhaal gaat het allemaal wel erg snel en is het af en toe op het randje, maar Hazendonk balanceert er mooi op en valt er net niet af.

Het plot is  onverwachts en toch wel heel gaaf ook. Origineel en passend bij alles wat er gebeurt is. Top!!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Leesplezier: 4

Spanning: 3,5

Plot: 3,5

Originaliteit: 4

Psychologie: 3

Een mooie drie en halve sterren voor Ongenadig.

Corina Nieuwenhuis.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Duorecensie Karin & Corina: De riten van het water – Eva García Sáenz de Urturi *****

Deritenvanhetwater

Met dank aan A.W. Bruna Uitgevers voor de recensie-exemplaren.

Auteur: Eva Gracía Sáenz de Urturi

Serie: Unai López de Ayala (2)

Originele titel: Los ritos del aqua

Vertaling: Elvira Veenings

Aantal pagina’s: 512

Genre: Literaire Thriller / NUR 305

Verschijningsdatum: 12 november 2019

Over de auteur:

Eva García Sáenz de Urturi (1972) werd geboren in Vitoria en woont in Alicante, waar ze aan de universiteit werkt. Haar eerste boek heeft ze in eigen beheer uitgegeven en werd online een grote bestseller. De drie boeken in de trilogie van De witte stad verschenen bij een grote Spaanse uitgeverij en zijn fenomenale bestsellers.

( www.awbruna.nl )

Achterflap:

Inspecteur en profiler Unai López de Ayala – beter bekend als Kraken – krijgt het vreselijke nieuws dat zijn ex-vriendin, Ana Belén Liaño, vermoord is aangetroffen. Ze was zwanger en is op een 2600 jaar oude, rituele manier gedood. Unai moet tegelijkertijd een moordenaar zien te stoppen die de riten van het water imiteert op historische plekken in Baskenland en Cantabrië – en wiens slachtoffers allen zwanger bleken te zijn. Commissaris Alba Díaz de Salvatierra is zwanger, maar haar stilzwijgen brengt haar in gevaar. Als Unai de vader is, zoals wel wordt beweerd, zal ook Alba zich binnenkort bevinden op de lijst van vrouwen die bedreigd worden door de riten van het water…

Meningen:

Karin:

Allereerst, heb je deel één De stilte van de witte stad nog niet gelezen, ga dat dan echt eerst doen. Heb je die gelezen en was je net als ik overdonderd hoe goed dit was? Ga dan nu beginnen in De riten van het water want jonges jonges het bestaat. Een volgend deel dat gewoon net zo goed is!

Corina:

Wat had ik genoten van het eerste deel en wat was het gelijk thuis komen in deel twee. Ik was vanaf regel één weer in Victoria, naar Unai (Kraken), Estíbaliz (Esti) en Alba. Ik weet gewoon gelijk dit gaat een leesfeest worden.

Karin:

Waar dit inhoudelijk heel anders is, zijn de overeenkomsten ook direct heel duidelijk. Het is wederom doorspekt met een bijzonder stuk historie in de prachtig beschreven omgeving en dat daar de nodige research aan vooraf gegaan is, dat kan een blinde nog zien. Prachtig hoe met een filmische en meer dan kundige pen dit alles weer verweven wordt in een spannend verhaal met zóveel inhoud ook weer!

De ontwikkeling van de personages is prachtig en verrassend ook. Waar de één weet te ontroeren, kun je de ander wel uitspuwen. Unai steelt wederom mijn hart om wie hij is en wat hij doet en Esti… Och die wist me ook te raken met hoe de zaken er nu voorstaan en hoe ze er zelf in is gaan staan.  De relatie Alba / Unai maakt sprongen en de wijze waarop is mooi en zorgelijk. Om je nagels bij af te bijten.

Zware onderwerpen worden niet geschuwd, de bijbehorende openbaringen zijn niet van de lucht en doen je zo her en der snakken naar wat feelgood. Door middel van terugblikken naar het verleden wordt langzaam maar zeker duidelijk waarom er ritueel gemoord wordt. Zoveel lagen, zoveel vragen en het is werkelijk ge-wel-dig hoe dit uitgewerkt is en hoe dit samen gebracht wordt. Als lezer heb je uiteraard je verdenkingen en je stelt steeds weer bij. Zou het dan toch? Of toch die?

Corina:

Het verhaal wordt weer zo prachtig gedetailleerd neergezet en de personages leer je weer beter kennen. En je voelt elke emotie met ze mee. En de terugblikken naar het verleden, wat een heerlijkheid, maar wat gaat dit met het verhaal in het heden doen? Ik verdenk iedereen en alles en ik heb het elke keer fout. Waanzinnig goed gedaan hoe je blijft puzzelen en je elke keer toch op het verkeerde pad zit.

Karin:

Nee hoor, het zit anders dan ik dacht en oww wat is het toch gaaf als je verkeerd zit. Dit is groots, intelligent, uiterst knap uitgewerkt en zó goed geschreven. Richting einde wordt de spanningsboog weer flink aangetrokken, dit is vaart en dit is echt spannend. Daar komt ook een lelijk staartje in zicht waar je eigenlijk vanuit de voorgeschiedenis geen rekening mee gehouden had. Maar het is er en allemachtig. Hoe gaat dit dan in het afsluitende deel verwerkt worden? Op naar 2020, ik kan niet wachten!

Corina:

Als het einde nadert zit je in een hoge snelheidstrein en kan je het boek niet weg leggen, want omg wat een gave twist en zo onverwachts. Geniaal gedaan en ik moet het nog een keer lezen, want wat gaat dit doen?  Wat gaat er in deel drie nog allemaal gebeuren?

Conclusies:

Karin:

Authentiek ten top en van hoogstaande kwaliteit.

Vijf sterren voor De riten van het water.

Corina:

Een meer dan beeldend en prachtige thriller met alles, maar dan ook echt alles tot in de puntjes uitgewerkt.

Vijf sterren voor De riten van het water.

Karin Meinen & Corina Nieuwenhuis.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Sandra las: Hotel van sneeuw – Noortje Brink ***1/2

unnamed (4)

Met dank aan Loft Books voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Noortje Brink

Aantal pagina’s: 100

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 14 november 2019

Over de auteur:

Noortje Brink (1978) werd geboren in Nijmegen, waar ze nog altijd woont met haar man en twee kinderen. Ze houdt van wandelen en afspreken met haar vriendinnen en leest het liefst thrillers en spannende verhalen.

Achterflap:

Stella en Joost hebben een moeilijk jaar achter de rug. De verbouwing van hun woning sleept zich maar voort, waardoor ze nu tussen het puin moeten wonen en Stella heeft een miskraam gehad. Heel pijnlijk, want de babykamer was al ingericht.

Tot overmaat van ramp vermoedt Stella dat Joost vreemdgaat. Het dreigt een afschuwelijke jaarwisseling te worden, na een vreselijke kerst. Een paar nachtjes weg in Drenthe moet hen nader tot elkaar brengen. Maar wanneer Stella en Joost bij het hotel aankomen, blijkt dat er iets vreemds met het hotel aan de hand is… ‘Hotel van sneeuw’ is beklemmend, vol spanning en is voor de fans van Suzanne Vermeer en Linda van Rijn.

Mening:

Het verhaal begint meteen met allerlei emoties. Stella die enorm veel verdriet heeft door het verlies van haar ongeboren kindje en je voelt ook dat ze heel boos op is. Op zichzelf, want ze is niet eens in staat zwanger te blijven en boos op Joost. Hij doet stiekem, loopt weg als hij gebeld wordt, dus het kan niet anders dan dat hij vreemd gaat. Ook is ze boos op Anouk, haar beste vriendin, die het voor Joost opneemt en zegt dat hij het alleen maar goed bedoelt. Je voelt de onmacht van Stella.

Ze hebben door alle nare gebeurtenissen, Stella’s miskraam en de verbouwing van hun appartement die maar niet opschiet en steeds duurder uitvalt, een vreselijke kerst achter de rug. Daarom gaan ze met de jaarwisseling een paar nachtjes weg. Naar kasteelhotel Karsberg in Drenthe. Een romantisch hotel waar ze samen oud en nieuw gaan vieren. Het is echter verre van romantisch als blijkt dat het hele hotel geboekt is door een privégezelschap en er geen kamer meer is voor Joost en Stella. Joost, die in het dagelijks leven strafrechtadvocaat is, laat het er echter niet zomaar bij zitten en na wat heen en weer gesteggel, blijkt er nog één kamer vrij. Een mooie kamer, maar hij ligt wel wat achteraf. Daar gaan Joost en Stella mee akkoord. Het is het begin van een spannende oudejaarsavond. Het blijkt dat het privégezelschap nou niet bepaald mensen zijn waar je je vrijwillig mee zou willen inlaten. Helaas voor Joost wordt hij herkend en als Stella Joost gaat zoeken in het hotel wordt ook zij betrokken in een duister plan. Komen Stella en Joost ooit nog levend uit dit hotel?

Conclusie:

Een makkelijke schrijfstijl. Sommige gebeurtenissen vond ik erg toevallig. Daarentegen zijn de personages sterk neergezet en leef je mee met hun emoties. Ook de sfeer werd goed weergegeven in het boek. Ik zag het kasteel in de sneeuw helemaal voor me en voelde de verlatenheid van de omgeving. De spanning naar het einde was goed opgebouwd, maar op sommige puntjes was het verhaal enigszins ongeloofwaardig. Dit boek is zeker een aanrader als je van Suzanne Vermeer en Linda van Rijn houdt.

3,5 sterren voor Hotel van sneeuw.

Sandra Remmig.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Riejanne las: Drie jaar cel en tbs – Marcella Kleine & Jorge Chito ****1/2

70189660_2480738708683586_2979690572995887104_o

Met dank aan Marcella Kleine voor het recensie-exemplaar.

Auteurs: Jorge Chito & Marcella Kleine

Uitgever: Uitgeverij RS

Aantal pagina’s: 184

Genre: Waargebeurd

Verschijningsdatum: 28 november 2019

Over de auteurs:

Jorge Chito werd geboren in de sloppenwijk in Colombia, waar een politieagent hem moederziel alleen aantrof. Op bijna driejarige leeftijd werd Jorge geadopteerd door een Nederlands gezin. Ondanks al hun liefde kon de adoptiefamilie de leegte in zijn gekwetste kinderziel niet vullen. Zelf kon Jorge de pijn alleen maar bestrijden met een intense boosheid op de wereld en met thrillseeking, waarbij hij niet op het rechte pad bleef. Maar de leegte verdween niet. Pas toen Jorge vanwege een ernstig delict veroordeeld werd tot drie jaar cel en tbs, keerde zijn leven dankzij de behandeling ten goede. Tegenwoordig is Jorge hbo-geschoold en werkzaam als ervaringsdeskundige hulpverlener in de Forensische Psychiatrische Kliniek, waar hij zelf behandeld werd.

Marcella Kleine-de Peuter werkt als cliëntvertrouwenspersoon voor mensen die met een tbs- of andere maatregel ter behandeling zijn opgenomen. Daarnaast schreef ze zelf een aantal levensverhalen, psychologische thrillers en spannende romans, waaronder In het verborgene, Binnenwereld, Vilein, Souvenir, Schemergebied, Schijnvertoning en De voltooiing

( http://www.marcellakleine.nl )

Achterflap:

Als de dertienjarige Jorge na een schooldag liftend naar huis gaat en bij een onbekende man in de auto stapt, kan hij niet vermoeden dat die gebeurtenis het verdere verloop van zijn leven zal bepalen. Zijn onhandelbare gedrag wordt van kwaad tot erger en hij belandt in de jeugdopvang en in gesloten internaten. Zodra Jorge de leeftijd van achttien bereikt, neemt hij zijn intrek in een daklozenpension in Rotterdam en begint een nieuw avontuur vol seks, drank en drugs. Als een stapavond met vrienden een dramatische afloop heeft, bereikt zijn leven een zwaar dieptepunt.

Mijn mening:

Soms pak je een boek op waarvan je al heel snel weet dat je dit boek nooit meer zult vergeten. Drie jaar cel en tbs is zo’n boek. Het boek begint met de omstandigheden waarin de kleine Jorge gevonden wordt en dat is gelijk het moment waarop ik Jorge in mijn hart sloot. Op driejarige leeftijd werd hij geadopteerd, maar wat een schade had hij toen al opgelopen. Het verhaal geeft duidelijk weer wat het met je doet als je achtergelaten wordt door de persoon die je het meest zou moeten vertrouwen. 

Wat me enorm raakt is hoe eenzaam Jorge is doordat hij niet kan delen wat er in hem omgaat. De overlevingsmechanismen die hij daardoor ontwikkelt zijn zo volstrekt logisch, maar maken ook dat hij steeds meer van zichzelf vervreemd. Hoe eenzaam is eenzaam als je nergens echt jezelf kunt zijn? Ondanks dat het verhaal me te pakken heeft vind ik dat er vooral in het begin veel herhaald wordt. Dat haalde voor mij even de vaart uit het boek, maar hield me absoluut niet tegen om verder te willen lezen. 

We volgen Jorge tijdens zijn puberteit en als jong adolescent en er zijn echt momenten waarop ik mezelf betrap dat ik zijn ogen wil openen, hem duidelijk wil maken dat hij eerlijk mag zijn. Er is zelfs een moment waarop ik breeduit zit te lachen om een kwajongensstreek die hij op school uithaalt. Niet gepast, maar zo mijn humor! En dan maakt mijn hart een sprongetje omdat hij een aantal vrienden ontmoet die -wat later blijkt- vrienden voor het leven zijn. Vrienden die zich niet af laten schrikken door zijn houding, maar bereid zijn om daar doorheen te kijken. 

Jorge gaat van huis naar huis, maar is nergens echt thuis. Dan is daar dat fatale moment. Het delict wat zijn leven op alle fronten verandert. Een delict waar jij en ik bijna dagelijks in de krant over lezen en dan zo ons oordeel klaar hebben. Nu beleven we het via de andere kant, namelijk met achtergrondinformatie van de dader en dat maakt dat je er genuanceerder naar kijkt, dingen snapt. Wat niet betekent dat ik het goedkeur, maar het begrip is er zeker. Er was een voorval tijdens het verhoor waarin ik kippenvel had en echt met Jorge te doen had. 

Een lange tijd in detentie begint. Een tijd waarin hij volkomen op zichzelf is aangewezen, niet beseffend dat hij zelf een groot aandeel in het herstel heeft. Mooi hoe Jorge ons meeneemt in het dagelijkse leven van de Forensische Psychiatrische Kliniek en ons deelgenoot maakt van de therapieën die hij ondergaat. Dit schetst een heel reëel beeld. Het is zo ontzettend mooi om te lezen hoe Jorge zichzelf langzaam blootgeeft en tot zelfreflectie komt. Wat een persoonlijke groei maakt hij door en ik kan dan ook niets anders dan een diepe buiging voor hem maken. 

Dan komt het moment dat hij de kliniek mag verlaten en alles in me schreeuwt dat ik hoop dat hij het gaat redden. De overgang van jaren ‘veilig binnen’ zitten naar een leven ‘buiten’ is enorm. Alles is veranderd, maar Jorge is ook veranderd. Hij knokt en knokt en wat ben ik trots op de manier waarop hij het aanpakt. Op het moment dat ik lees dat hij zijn hbo-diploma haalt stromen de tranen me over de wangen, gewoon omdat ik het hem zo gun.

Dank je wel Jorge voor een inkijkje in jouw leven, dat we getuige mogen zijn van jouw persoonlijke groei, waarin je jezelf absoluut niet spaart. Je bent -mede door jouw eigen verhaal- een enorme aanwinst voor de hulpverlening. Ik wens je alle goeds!

Dank je wel Marcella voor een boek dat nodig is. De verhalen waarin een tbs-er recidiveert horen we vaak en die blijven hangen. De succesverhalen blijven voor het grote publiek verborgen en daar heb jij nu verandering in gebracht. Wat mij betreft is dit een boek wat iedereen moet lezen, omdat het ogen opent, en ons leert dat er veel meer schuilgaat achter een simpele berichtgeving in de krant. 

4.5 stralende sterren.

Riejanne Zwiers.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Duorecensie Karin & Corina: Nachtschaduw – Wendy Walker ****

Nachtschaduw

Met dank aan Uitgeverij De Fontein voor de recensie-exemplaren.

Auteur: Wendy Walker

Oorspronkelijke titel: The Night Before

Vertaling: Anna Livestro

Aantal pagina’s: 320

Genre: Literaire Thriller / NUR 305

Verschijningsdatum: 5 november 2019

Over de auteur:

Wendy Walker is familierechtadvocaat. Haar werk wordt inmiddels in vele landen vertaald en krijgt lovende kritieken van pers, publiek en collega-auteurs.

( www.uitgeverijdefontein.nl )

Achterflap:

Rosie en Laura, twee zussen die van elkaar verschillen als dag en nacht. De een heeft het perfecte gezinsleven, de ander probeert uit alle macht los te komen van een getroebleerd verleden en bezoekt regelmatig haar psychiater.

Wanneer Laura niet terugkeert van een blind date, is Rosie gealarmeerd. Wanneer zij op zoek gaat naar haar zus, stuit zij op een reeks geheimen uit Laura’s verleden die nu aan de oppervlakte komen en die het ergste doen vrezen.

Meningen:

Karin:

Ben je toe aan een sterke thriller zonder echte gruwel maar met ij-zer-sterke personages en een uitstekend plot? Pak dan Nachtschaduw op want dan wordt deze wens helemaal vervuld.

Corina:

Wauw wat een mooie psychologische thriller. Wat een onder de huid kruip verhaal is dit. Je wordt het verhaal ingezogen door Rosie en Laura en nergens stoort de wisseling van personage. En die terugblikken….. heerlijk. Want wat heeft het allemaal met elkaar te maken? Wat is er gebeurd in het verleden? En wat heeft dat te maken met de gebeurtenissen in het heden? Wat is er gebeurd met Laura?

Karin:

Vanuit Rosie en Laura wordt het verhaal via heden en verleden neergezet en ow ow ow, de opbouw van spanning wordt subliem uitgevoerd. Naast een fantastisch uitdiepen en neerzetten van de karakters is op de zijlijn het draadje ‘sessies van Laura bij de psych’ ontzettend aandachtpakkend en nieuwsgierig makend. Prachtige insteek en ondertussen komen de tijdlijnen van Rosie en Laura steeds dichter bij elkaar. Laura weet me flink bezig te houden. Haar verdwijning, haar jeugd en haar zoektocht naar zichzelf en dan  die innerlijke dialogen ook! Ze zet me zó aan het twijfelen steeds wie ze echt is, en man wat hou ik daar van. Doet niks af aan de overige personages als Rosie, Gabe en een Joe. Ieder zijn rol en het is een leesfeest hoe het in elkaar vloeit, past, en overloopt.
De schrijfstijl is hierbij beeldend, kundig en maakt het lezen extra gaaf.

Corina:

Je leert Laura, maar Rosie ook zeker goed kennen en je voelt met ze mee in al hun struggles, maar toch vraag je je af… zitten jullie echt zo in elkaar? Joe en Gabe zijn ook mooie personages en stoppen vele vragen in je hoofd die heel langzaam beantwoord worden en alles op het juiste moment.

Karin:

De grote hamvraag blijft hoe het werkelijk in elkaar steekt en hoe de personages werkelijk in elkaar steken. De weg richting de antwoorden had van mij zo over de helft van het verhaal iets korter gemogen, maar de plottwists maken dan vervolgens weer een boel goed. Echt lekker dat je compleet verkeerd zit en dat het geheel gewoon kloppend en knap afgerond wordt. Wat een zalige psychologische thriller en ik ben nu echt wel gretig om meer werk van Walker op te pakken!

Corina:

Als het plot daar is en alle vragen beantwoord worden denk je alleen maar: ooooooooow dus dat zit zo en hoezo zag ik dat niet? Echt een super intelligente twist en echt één van de gaafste psychologische thrillers van afgelopen maanden.

Conclusies:

Karin:

Op alle fronten vier stralende sterren voor Nachtschaduw.

Corina:

Overall vier sterren.

Karin Meinen & Corina Nieuwenhuis.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Corina las: Onderweg naar jou – Elizabeth van Driel ****

Met dank aan Elizabeth van Driel voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Elizabeth van Driel

Uitgeverij: Bintang Publishers

Aantal pagina’s: 179

Genre: Roman / NUR 300

Verschijningsdatum: juli 2019

Over de auteur:

Elizabeth is moeder van twee prachtige kinderen. Naast opvoeden en werken ruimte en rust vinden voor het schrijven van een boek kostte jaren. ‘In de loop van de tijd kreeg het verhaal steeds meer vorm,’ stelt Van Driel, die vele reizen naar het paradijselijke Bali maakte.

(Bron: www.sterrenkijker.eu )

De achterflap:

Onderweg naar jou geschreven door Elizabeth van Driel (Brielle 1963), is het verhaal over het leven van Kim die opgroeit in een doorsnee gezin in het achterland van Rotterdam.Voor Kim staat vast: zij zal ooit moeder worden. Maar hoe moet het verder als je maar niet de man van je dromen tegen het lijf loopt, die de vader van je kinderen zou kunnen worden, maar in een verre van alledaagse relatie belandt…? Is dat voor Kim reden het najagen van haar diepste verlangen op te geven?

Door de ogen van Kim zien we hoe de familieleden omgaan met de eigenzinnige keuzes die zij maakt. Onverwachte ontmoetingen en verrassende wendingen bepalen haar bestaan. Kim wordt gedreven door een nieuwsgierigheid die haar van buitenstaander tot betrokkene maakt. Al zijn de gevolgen ervan ongewis, kleur bekennen blijkt onvermijdelijk.

Onderweg naar jou vertelt over een door liefde voor het leven gedreven zoektocht die leidt van de Zuid-Hollandse eilanden, langs Rotterdam naar Bali. Het is een pleidooi om met open vizier in de wereld te staan. Lees hoe het pad van Kim ontstond door erop te lopen.

Mening:

Wat een heerlijk verhaal! Je waant je terug in de jaren ’80 of ’90, daar kom ik niet helemaal uit, maar het voelt vertrouwd. De schrijfstijl is ongecompliceerd, maar niet te makkelijk. Het begin is even wennen qua tijdspanne, want je gaat van de ene tijd, naar het verleden en dan nog weer verder terug in het verleden en daar blijf je dan ook. Het past wel heel mooi bij het verhaal uiteindelijk.

Je voelt het hele verhaal door mee met Kim en haar zoektocht om haar grootste wens in vervulling te laten gaan, terwijl ze ook graag iedereen tevreden wil houden en “normaal” wil zijn, maar ja, wat is normaal?

Celine blijft na een duidelijke introductie een beetje op de achtergrond en dat is aan de ene kant jammer, maar aan de andere kant, dit is het verhaal van Kim en dat is echt heel mooi. Toch voel je ook wel met haar mee, zij heeft beslissingen genomen in een tijd waar dat allemaal niet zo normaal was en de gevolgen daarvan (ook voor Kim) zijn duidelijk en mooi beschreven.

Het belangrijkste uit het hele verhaal is uiteindelijk de liefde die je voelt door alle hoofdstukken heen. Echt prachtig.

Overall vier sterren.

Corina Nieuwenhuis.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂