Karin las: De Zonde-Ilyo Hansen***

DeZondeIlyoHansen

Met dank aan Ilyo Hansen voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Ilyo Hansen

Uitgever: Maalstroom

Aantal pagina’s: 284

Genre: Spannende boeken algemeen / NUR 330

Verschijningsdatum: oktober 2018

Over de auteur:

Ilyo Hansen (1966) studeerde af aan de kunstacademie en werkt al vijfentwintig jaar als filiaalmanager bij Choice, een juwelenzaak in Sint-Niklaas. In haar verhalen vertelt ze vaak hoe een ogenschijnlijk eenvoudige ergernis of gebeurtenis kan leiden tot fatalistische handelingen met catastrofale afloop. Ze schreef eerder Het Project en De Verlossing.

Achterflap:

De ouders van Tom Van Bellingen waren hippies en van het principe dat een kind geen sturing nodig heeft en volledig zijn eigen weg moet volgen.  Daardoor weet Tom, als hij de volwassen leeftijd heeft bereikt, nog steeds niet wat hij met zijn leven moet aanvangen. Tot hij Lena leert kennen. Haar verhalen over haar schizofrene moeder inspireren hem om een jeugdboek te schrijven. Daarna gaat het Tom voor de wind en gooit hij bepaalde normen en waarden overboord. Hij maakt fouten die hij al eerder maakte en is zich amper bewust van de schade die hij aanricht. Lena verdwijnt van de ene dag op de andere en Tom gaat wanhopig naar haar op zoek. Zes jaar later zoekt hij nog steeds. Zijn leven is doordrongen van spijt. Een gevoel dat zijn doen en laten zal bepalen als plots een onbekende jongeman hem, compleet uit het niets, komt beschuldigen van de moord op zijn moeder.

Mening:

Moedigt vergeving de zonde aan… Een begin wat direct te denken zet, wat een prachtzin ook!

Tom is aanwezig op de jaarlijkse barbecue van het maandblad Hamer. Mede hoofdpersonages met als voorbeeld collega journalist Clara doen hun intrede en de ditjes en datjes zijn onderhoudend tot daar de onverwachte aanval van de rossige jongen dan komt. Het lijkt allemaal zeer spannend te gaan worden wanneer een gewelddadige inval volgt en je je afvraagt waarom gebeurt dit? Hoe zit het met de verdwenen Lena en de vermoordde Sonja? Ik moet eerlijk bekennen dat de werkelijke clou uiteindelijk toch grotendeels aan me voorbij is gegaan.

Ik raak niet helemaal goed in dit verhaal. Waar ik het ene moment compleet meegesleept word in prachtige flashbacks en je als lezer achtergronden duidelijk worden, ben ik het volgende moment het spoor weer een beetje bijster. De (spirituele) termen, lezen voor mij niet gemakkelijk weg en dat geldt ook voor de connecties met het boek van Tom. Ik blader even terug naar het begin: De macht van de Bakroe en dan valt het kwartje wel weer. Met de personages zelf krijg ik weinig feeling en denk ik soms wie was jij ook alweer, maar er gebeuren tussendoor weer een aantal spannende dingen die de aandacht dan weer weten te grijpen.

Ilyo hanteert een kundige en beeldende pen en het Vlaams zet me tot extra goed lezen. De Zonde is zeker een bijzonder boek te noemen, met een tof en bijzonder einde. Het gaf mij vanwege bovengenoemde zaken alleen dan niet het leesplezier dat ik bij het voorgaande boek wel had.

Conclusie:

Schrijfstijl: 3.5

Originaliteit: 4

Plot: 3

Psychologie: 3

Leesplezier: 3

Spanning: 2.5

Drie sterren voor De Zonde.

Karin Meinen.

Advertenties

Corina las: Alya’s keuze-Hay van den Munckhof****

alyas keuze

Met dank aan Hay van den Munckhof voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Hay van den Munckhof

Serie: Deel twee van tweeluik Alya

Uitgever: Mozaïek

Aantal pagina’s: 240

Genre: Roman

Verschijningsdatum: 26 september 2018

Over de auteur:

Aan pseudoniemen doe ik niet. Hay van den Munckhof is dus gewoon mijn echte naam en ook mijn schrijversnaam. In 1949 werd ik als tweede in een gezin van zeven kinderen geboren in Koningslust, een dorpje in Noord-Limburg met zo’n duizend inwoners. Sinds 1973 woon ik met mijn vrouw en twee zoons (intussen allebei uitgevlogen) in het naburige Panningen, dat je een groot dorp, maar met enig recht ook wel een kleine stad zou kunnen noemen. Van 1969 tot 2011 werkte ik als onderwijzer, meestal in de leeftijdsgroep van tien tot twaalf jaar, groep 7 en/of 8 dus.

( Bron: www.hayvandenmunckhof.nl )

De achterflap:

Alya’s keuze van Hay van den Munckhof is een historische roman over het jonge meisje Alya. Deel I van dit tweeluik, Alya, vertelt dat ze als tolk naar het christelijke Navarra werd gestuurd door de emir. Alya belandde als slavin in het land van de Franken. Na een barre tocht door Europa kocht een Friese veehouder haar voor zijn jonge vrouw Alfgarde. Bij haar vond Alya eindelijk wat rust.

In deel 2, Alya’s keuze, zet een drakenschip Alya’s leven opnieuw op de kop. Ze redt het leven van een jonge Viking en wordt meegevoerd naar zijn land, maar deze keer niet als slavin. Zou Alya nieuwe hoop vinden en een kans om haar vader en haar geboortestad Cordoba ooit nog terug te zien?

Mening:

Ook in deel twee neemt Hay je met zijn frisse, beeldende schrijfstijl mee door het onrustige leven van Alya. Je wordt meegenomen over woeste zeeën met stoere Vikingen die toch niet allemaal zo stoer zijn. Je leest over ongewone liefdes, eergevoel, machtsstrijd en vriendschap.

Waar Alya in deel één vanaf bijna het begin veel moest doorstaan, heeft ze in dit tweede deel het in eerste instantie wat makkelijker na het redden van de jonge Viking. Al voel je haar heimwee naar haar eigen land en haar worsteling met haar geloof door de pagina’s heen. Hay weet dat meer dan mooi te beschrijven, en ook in dit deel heb je het gevoel dat je er bij bent in dat verre Scandinavische land van duizend jaar geleden.

Als er dan toch weer gereisd moet worden, zit je toch met een bang voorgevoel verder te lezen. Wat krijgt Alya nu weer voor de kiezen met de brute aanvoerder van de Vikingen? Je voelt haar tweestrijd, maar ook die van de jonge geredde Viking, die haar wil beschermen, maar ook een sterk eergevoel heeft en niet in ongenade wil vallen bij zijn koning. Ook de andere belangrijke sidekicks worden mooi neergezet, met hun angsten en hun dromen.

Het einde is aan de ene kant heel mooi en tekenend voor die tijd, maar ook een beeje verdrietig….

Al met al wel een prachtige afsluiter van dit tweeluik, en ik geef dan ook weer vier stralende sterren.

Corina Nieuwenhuis.

Jac las: Oktober-Søren Sveistrup****1/2

Oktober 3

Over het boek:

Het extreem gewelddadige intro, spelend in 1989, op 31 oktober om precies te zijn, verhaalt van een aantal bloedige moorden. Het is een bloedbad, een welhaast horrorachtig scenario met twee overlevenden, een jongen en een meisje.

De auteur springt naar maandag 5 oktober nu. Laura Kjer wordt op een beestachtige manier afgemaakt. Een van haar handen is afgehakt. Er volgen nog twee wrede moorden, op vrouwen, waarbij opnieuw sprake is van afgezaagde ledematen.

Nieuwe scène. Naia Thulin en Mark Hess worden op de zaak gezet, als onderdeel van een heel team van de afdeling Moordzaken met aan het hoofd de streber Nylander. Thulin en Hess zijn interessante figuren. Hess is om disciplinaire redenen vanuit het hoofdkantoor van Europol in Den Haag zolang teruggeplaatst naar Kopenhagen, en Thulin wil weg naar NC3, de cybercriminaliteit. Het vlot niet tussen die twee.

Snelle scènewisseling. Naar de opening van het parlementaire jaar in Denemarken. Rosa Hartung, minister van sociale zaken, wiens 12 jarige dochter vorig jaar spoorloos verdwenen is, keert terug in de politieke arena na een lang  ziekteverlof, en trekt, niet onverwacht, alle aandacht naar zich toe. Bijzonderheid: iemand heeft de moord op haar dochter bekend, echter het stoffelijk overschot is nooit gevonden.

De lezer is al aan het gissen.

Wie is de dader van de moorden in oktober nu en is er een verband met de  ontvoering c.q. moord op Kristine Hartung? En hoe moeten we de slachtpartij op 31 oktober 1989 plaatsen?

Conclusie:

Oktober is een vrij spectaculaire thriller, waarin de auteur in staat is gebleken  het hele boek de spanning er in te houden. En dat is een hele prestatie, want het boek telt 542 bladzijden.

Voor een groot deel is dit gelukt door de vele scènewisselingen en bijbehorende cliffhangers aan het einde van de hoofdstukjes, 130 in getal, cliffhangers die stuk voor stuk de illusie geven van geweldige ontwikkelingen, maar dat lang niet altijd zijn. Søren Sveistrup is een uiterst geroutineerde, functionele schrijver.

Personen, omstandigheden, achtergronden en de geschiedenis van hoofdpersonen, worden zorgvuldig en boeiend uit de doeken gedaan. Daar blijft het bij. Geen zijlijntjes of interessante toelichting op onderwerpen die het boek net wat extra’s kunnen geven. De auteur beschrijft een eenduidige verhaallijn, die hier en daar rammelt. Maar een kniesoor die daar op let. Verrassend genoeg ontbreekt het aan psychologische diepgang bij veel hoofdrolspelers , Naia Thulin en Mark Hess zijn overigens wel behoorlijk uitgewerkt.

De enorme spanning is het gehele boek door aanwezig, dankzij een werkelijk ingenieus plot, en dat vergoedt veel, heel veel. Maar niet alles. De kale schrijfstijl gooit toch wat roet in het eten.

4,5 sterren.

Jac Claasen.

NB: Het is onbegrijpelijk dat de uitgever de oorspronkelijke titel Kastanjemanden (Kastanjemannetje) niet heeft gehandhaafd. En ook die gotspe ‘literaire thriller’ staat weer prominent op het voorblad. Ik kan u verzekeren, er is niets literairs te vinden in dit boek. Het is een uiterst leesbare wegleesthriller van grote klasse. Niet meer en niet minder.

Karin las: November Road-Lou Berney****

NovemberRoad

Dank aan Uitgeverij HarperColllins Holland voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Lou Berney

Oorspronkelijke titel: November Road

Vertaling: Jasper Mutsaers

Uitgever: HarperCollins Holland

Aantal pagina’s: 318

Genre: Roman, Misdaad / NUR 305

Verschijningsdatum: oktober 2018

Over de auteur:

Lou Berney heeft vier romans op zijn naam staan, die bekroond zijn met verschillende prijzen. Zijn korte verhalen verschenen in The New Yorker. Hij geeft daarnaast les aan de universiteit van Oklahoma, waar hij ook woont.

( www.harpercollins.nl )

Achterflap:

Franks geluk is op. Als trouwe boef onder maffiabaas Marcello leerde hij dat iedereen vervangbaar is. Nu is hij aan de beurt: hij weet iets over de moord op J.F. Kennedy en Marcello ziet hem liever dood dan levend. Het is dus tijd om te vluchten.

Charlotte is achtentwintig en moeder van twee dochtertjes. Haar man is een goedzak, maar ook een hopeloze zuipschuit en hun leven samen zit op een dood spoor. Ze wil ervandoor.

Zo ontmoeten twee vreemden elkaar onderweg. Voor Frank is Charlotte de perfecte dekmantel. Voor Charlotte is Frank haar ticket naar een nieuw leven. Charlotte ziet dat hij sterk en lief is. Frank ontdekt dat zij slim en grappig is. Ze vinden elkaar en voor het eerst wil Frank meer dan alleen overleven. Hij wil leven. Iedereen is vervangbaar behalve de vrouw van wie hij houdt. En dat kan hun beiden het leven kosten…

Mening:

1963. Men neme om mee te beginnen een prachtige, filmische, eigen schrijfstijl en voor je het weet zit je volledig het verhaal ingezogen. De manier waarop Frank Guidry, Barone en een Seraphine neergezet worden is meer dan intrigerend. Keiharde maffiapraktijken, het afslachten zonder blikken of blozen, en vooral het spel van kat en muis, waarbij de vooruitziende blik levens kan redden. Menn dit is gaaf zeg. Voeg aan dit brute criminele gebeuren lekkere directe humor met spitsvondige dialogen toe en voilà, dan heb je me!

De grote tegenhanger is Charlotte met haar dochters. Daar komt het goede om de hoek kijken en wat gaat er gebeuren wanneer deze paden elkaar kruisen? Welke invloed gaan ze op elkaar hebben en kan dit goed aflopen? Het blijft een spannende hamvraag en waar zaken eerst niet helemaal duidelijk lijken, blijkt het een poosje later zo klaar als een klontje. Hoewel de personages staan als een huis, gaat Berney qua achtergronden weinig de diepte in. Aan de ene kant niet nodig, het verhaal an sich is absoluut origineel en goed genoeg. Aan de andere kant had hier nog net een stukje extra moois kunnen liggen. Qua ontwikkeling valt er werkelijk niks te klagen, zowel Charlotte als Frank komen op een totaal nieuw punt te staan en de weg daarnaartoe is gewoon prachtig uitgevoerd.

2003. De epiloog. En zo wordt een indrukwekkend misdaadverhaal prachtig afgerond. Het is de wijze waarop Berney dit verhaal vertelt, opbouwt en afrondt wat echt indruk maakt. Charlotte en Frank staan voor eeuwig in je geheugen gebeiteld!

Conclusie:

Snoeihard, spitsvondig, origineel en hartverwarmend.

Vier stralende sterren voor November Road.

Karin Meinen.

Karin las: Uitgeschakeld-Angelique Haak****

Uitgeschakeld

Met dank aan Uitgeverij De Crime Compagnie voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Angelique Haak

Serie: Jennifer Brugman deel 2

Uitgever: De Crime Compagnie

Aantal pagina’s: 296

Genre: Thriller/NUR 332

Verschijningsdatum: oktober 2018

Over de auteur:

Angelique Haak (Rotterdam, 1978) heeft al sinds haar jeugd een passie voor lezen en schrijven. Na het winnen van een schrijfwedstrijd begon het te kriebelen en besloot ze een thriller te schrijven. Haar debuut Een nieuw begin werd genomineerd voor de Schaduwprijs 2018.

( www.crimecompagnie.nl )

Achterflap:

MET JULLIE DOCHTER IS HET BEGONNEN, MAAR MET HAAR ZAL HET NIET EINDIGEN…

Deze tekst ziet Dorine van Sevère, als ze nietsvermoedend haar post opent. Haar dochter Jorinde pleegde 2 maanden eerder zelfmoord. Rechercheur Jennifer Brugman en haar partner Ricardo de Graaf, raken verstrikt in een bizar onderzoek en komen er al snel achter dat iemand bezig is een groep jonge vrouwen uit te roeien.

Mening:

Na een dijk van een intro, dat prachtig en geladen geschreven is, neemt Angelique Haak uitgebreid de tijd om allereerst de personages neer te zetten en uit te diepen.

Marc en Dorine van Sevère zijn zeer verschillend van aard en delen samen het verdriet van de zelfmoord van dochter Jorinde. De manier waarop ze haar vinden gaat je door merg en been en het aspect zelfmoord zal nog in meerdere draadjes een grote rol gaan spelen. Daarnaast wordt het team geïntroduceerd en het is een leesfeest om inzicht te krijgen in de achtergronden van uiteraard Jennifer, Ricardo en bijvoorbeeld Jochem. Op het moment dat je denkt, ik vind dit super maar kom maar op met de thrillerelementen, is daar dan het moment dat Jennifer met haar team echt op onderzoek uitgaat. Yes!

Zelfmoord, misbruik, chantage en manipulatie, het blijft raden naar de dader en hoe de waarheid werkelijk in elkaar steekt en wanneer je denkt het te weten volgt daar weer een wending die je breed laat grijnzen. In dit alles worden er tikjes liefdesperikelen uitgedeeld en ik ben daar op deze wijze echt fan van. Het geeft een heerlijke extra schwung aan de personages en hun privéleven. Het lijkt heel even richting rommelig te gaan wanneer alle draadjes aan elkaar geknoopt worden maar het is klip en klaar. Angelique Haak rondt hier een gevarieerd en gaaf verhaal af met een einde dat ervoor zorgt dat je haren te berge rijzen. Omg, ik wist het en wat een fantastische ‘rotstreek’!

Conclusie:

Uitgeschakeld gaat van tof, naar beterrr, naar wat is dit gaaf!

Schrijfstijl: 4

Plot: 3.5

Originaliteit: 4

Leesplezier: 4

Spanning: 3.5

Psychologie: 4.5

Vier sterren voor Uitgeschakeld.

Karin Meinen.

Karin las: Verminkte toekomst-Melissa Skaye****1/2

VerminkteToekomst

Dank aan Uitgeverij LetterRijn.

Auteur: Melissa Skaye

Serie: VT-serie deel 4

Uitgever: LetterRijn

Aantal pagina’s: 313

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 2 november 2017

 Over de auteur:

Melissa Skaye (1972) is auteur van de VT-thrillerreeks: Virtuele tango, Verboden tranen, Verleden tijd en Verminkte toekomst. Verknipte tegenstander is het vijfde deel met rechercheurs Sanne Philips en Luca Borra in de hoofdrol.

Ook is zij auteur van de thriller In onschuld en van de fantasyreeks Jeremy Jago.  Samen met J. Sharpe schreef zij de thriller Meedogenloos. Ze heeft in diverse bundels korte thrillerverhalen gepubliceerd. Melissa woont samen met haar man en twee kinderen in Hoorn.

( Bron: www.melissaskaye.nl  www.letterrijn.nl )

Achterflap:

De moeder van Sanne Philips verdwijnt spoorloos als haar dochtertje nog maar tien jaar oud is. Sanne groeit op bij haar grootouders en kiest later voor het beroep van rechercheur, mede ingegeven door die eerdere verdwijning.

Vierentwintig jaar later ontvangt Sanne een envelop met daarin de ketting die ze haar moeder kort voor de verdwijning gaf. Op advies van paragnost Will de Jager duikt ze in het verleden en daarbij stuit ze op een hele reeks verdwenen jonge vrouwen. Het onderzoek dat volgt, levert in eerste instantie meer vragen dan antwoorden. Leeft Sannes moeder nog? Waar is ze dan al die jaren geweest? Wie heeft de ketting verstuurd?

Een melding over mogelijke kindermishandeling en een nieuwe vermissing van een vrouw, slokt bijna alle tijd van de rechercheur op. Sanne zet haar zoektocht door en wordt daarbij geholpen door haar collega Luca Borra en paragnost Will.

Mening:

Het is altijd leuker en beter een serie vanaf het eerste deel op te pakken, maar aangezien het advies luidde dat je om in te stappen hoe dan ook VT 4 gelezen moet hebben, is dat wat ik deed. Wel, trek je veiligheidsbeugel maar zo vast mogelijk aan want deze achtbaan heeft loopings waar je brullend doorheen gaat.

Het heden en het verleden worden subliem richting elkaar gebracht. De verschillende verhaallijnen met bijbehorende personages pakken je allemaal. Het maakt niet uit wanneer je switcht, je wil met elke lijn dat stuk verder komen!

Skaye zoekt in dit geheel subliem de grenzen op. Hoeveel kan iemand meemaken? Blijkbaar heel veel maar de balans in dit alles is precies goed, tot het naadje, en zo ook met de gruwel. Dit gaat tot de max, ik denk dat na het lezen van dit boek we het allemaal direct weten als we zeggen: DIE scène. Het is gore en goor en de kunst is dan om een klein onderdeel indrukwekkend te laten zijn in het grotere geheel.

Want een groot geheel is het! Het onderzoek van Sanne, Luca en op de zijlijn Will brengt zoveel met zich mee, zowel op relationeel als zakelijk vlak. Wie voelt wat voor wie, hoe zit het met de ketting, de verdwenen vrouwen, en hoe zit het met de jongen Klaver en zijn moeder? Zit hier psychisch echt iets niet goed of wat? Hoe gaat dit passen in het verhaal van Emma? Ow mien God Emma. Soms zou je bijna willen dat het minder beeldend was, minder heftig. Bijna hè, want dit is juist waarom ik graag ook thrillers lees. Emma, Fien, Klaver. Het zijn zij die in dit verhaal een onvergetelijke indruk achter laten.

Hoe het allemaal gaat passen gaat in ieder geval nog gepaard met een ge-wel-dige openbaring. Dit zag ik zó niet aankomen, wat fantastisch bedacht. De afronding is niet anders, prachtig gedaan, en nu? Nu als de donder VT 5 op de te lezen stapel, ik kan niet wachten!

Conclusie:

 Schrijfstijl: 4

Spanning: 4

Leesplezier: 4.5

Plot: 4.5

Psychologie: 4.5

Originaliteit: 4

Ik rond naar boven af. Vier en halve sterren voor Verminkte toekomst.

Karin Meinen.

Jac las: Een dodelijk venijn-Fred Vargas****

Eendodelijkvenijn

Fred Vargas – Een dodelijk venijn

 Over het boek

De hele club, het hele team is nog aanwezig na zijn uitstapje naar IJsland. Spoedig zit commissaris Jean-Baptiste Adamsberg weer in zijn dagelijks ritme. Zijn oplossingspercentage neemt alsmaar toe.

Maar dan, twee doden door het gif van een kluizenaarsspin en dan nog een derde. Bij Jean-Baptiste vormen de gedachten zich al voordat hij heeft nagedacht. De bubbels, de belletjes in de bloedbaan doen zich gelden. Hij weet dat er iets aan de hand is, terwijl er in het geheel nog geen zaak is. Hij dramt door maar de zaak loopt telkens dood in een of andere baai of ander water. De uitdrukking ‘ We naderen de 52ste breedtegraad’ krijgt een andere betekenis. De doorbraak. Die komt maar niet.

Rebellie dreigt binnen het team. Voor de tweede keer binnen een jaar. Wat is er met Adamsberg aan de hand? Waar is zijn verbeeldingskracht en zijn verdraagzaamheid? En Danglard, zijn oudste vriend, doet hij een gooi naar het leiderschap? Volgt een confrontatie? En dat allemaal over het gedoe met de kluizenaarsspin.

Conclusie

De Loxosceles rufescens = de kluizenaarsspin

Dit kleine spinnetje en dan met name het miniscule beetje gif dat het beestje kan produceren speelt  bijna de hoofdrol in deze 392 tellende literaire thriller annex vertelling. Een van de weinige keren dat deze betiteling ook feitelijk correct is.

#MeToo heeft zijn sporen nagelaten en komt duidelijk naar voren in dit boek. Sterker nog , de thematiek van de seksuele intimidatie, aanranding, misbruik en prostitutie  speelt een hoofdrol in dit boek. In twee verhaallijnen nog wel. De gevolgen zijn schrijnend en grotesk en worden door Vargas uitvergroot neergezet. Een mooi stuk historie maar ook de psychologie van het groepsgedrag en het verband tussen gif en impotentie zijn mooie zijlijntjes.

Fred Vargas heeft weer een geweldig boek gepubliceerd.  Een boeiend verhaal waarin de verschillende leden van het team, die allemaal wel een rare tik hebben, hun rol spelen. De plot zit goed en lekker ingewikkeld in elkaar.  De Monty Python achtige humor wordt weer rijkelijk uitgestrooid over de lezer.

‘You love it of you hate it’ zoals men in goed Nederlands zegt.

Maar dat geldt eigenlijk voor de gehele reeks rond Adamsberg. Wie eenmaal gegrepen is door de bijzondere schrijfstijl waarin de couleur locale, de historie en psychologie maar ook de eigenaardige humor en de tegendraadse manier van oplossen van Jean-Bapiste elk hun eigen plaats hebben, zal dit boek in een mum van tijd uitgelezen hebben.

Vier sterren.

Jac Claasen.