Riejanne las: Alles is nu – Amy Giles ****

Allesisnu

Met dank aan Uitgeverij Zomer en Keuning voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Amy Giles

Uitgever: Uitgeverij Zomer & Keuning

Aantal bladzijde’s: 288 pagina’s

Genre: Young Adult

Verschijningsdatum: 5 november 2019

Over de auteur:

Amy Giles is een copywriter die de meest uiteenlopende opdrachten heeft gehad. Van reclames voor ontbijtgranen tot geanimeerde websites, en van printadvertenties tot catalogi voor vissers. Ze studeerde Engelse literatuur en werkte onder andere voor verschillende uitgeverijen. Al dat schrijven maakte dat ze zich in haar vrije tijd ging focussen op hetgeen ze het liefst schrijft; voor en over jongeren. Alles is nu is haar eerste boek, dat na drie jaar eindelijk voor ons wordt vertaald. Ook haar tweede boek, That Night, zal binnenkort in Nederland verschijnen.

Achterflap:

Van buitenaf lijken de McCauleys het perfecte gezin. Rijke ouders, twee mooie dochters, het gaat ze voor de wind. Maar wat er zich binnenshuis afspeelt, maakt oudste dochter Hadley langzaam kapot: ze wordt mishandeld door haar vader. Hadley doet er alles aan om haar zusje Lila ditzelfde lot te besparen. Maar als Hadleys verboden relatie aan het licht komt, wordt het huiselijk geweld nog erger. Totdat er een ongeval gebeurt waardoor alles verandert. En na die dag praat Hadley niet meer over wat is geweest. Het kost haar al genoeg moeite om vrede te krijgen met het nu.

Mijn mening:

Alles is nu is een vlot geschreven young adult die me vanaf de eerste bladzijde in de greep heeft. Het boek schakelt voortdurend heen en weer tussen toen en nu, wat maakt dat je wilt blijven lezen. 

De 17-jarige Hadley woont samen met haar ouders en zusje Lila in New York. Haar vader is een dominante man waar vooral Hadley erg onder te lijden heeft. Haar zusje betekent veel voor haar en ze doet dan ook alles om haar tegen haar vader te beschermen. In ‘toen’ zien we vooral een Hadley die keer op keer laat zien hoe veerkrachtig ze is, maar tegelijkertijd heel eenzaam, omdat ze datgene wat haar het hardste plaagt met niemand kan delen. Er zijn een paar mensen in haar leven die wel vermoedens hebben en haar de hand reiken, maar Hadley volhardt in wat ze van haar vader heeft geleerd: “Wat in het gezin gebeurt, blijft in het gezin.”

In het ‘nu’ volgen we Hadley nadat er een ongeval heeft plaatsgevonden, maar wat er precies is gebeurd blijft tot ver in het boek gissen. Hadley is in het nu nog maar een schim van de veerkrachtige persoon die ze was. Blijft ze dit of weet ze het tij weer te keren? Als ze Charlie ontmoet, maakt mijn hart een sprongetje. Gewoon omdat ik Hadley haar geluk zo gun, met alles wat ze te verduren heeft (gehad).  Hun ontmoetingen vinden in het geheim plaats en als dat ontdekt wordt volgt er een enorme uitbarsting. Het besef dat Hadley dan heeft snijdt me dwars door mijn ziel: “Het gaat nooit om de pijn. Pijn vergeet je snel. Het is het geweld dat ik me altijd kan herinneren. De razernij. De haat.”

De 10-jarige Lila is nog onbevangen en niet zo ‘gevormd’ als haar grote zus Hadley. Hadley doet er alles aan om haar te beschermen, maar hoe bescherm je iemand die niet het besef heeft waar haar vader echt toe in staat is? Als Lila tegen haar vader in gaat dringt het pijnlijke besef door tot Hadley: “Ik kan haar niet redden als ze niet bereid is om te proberen zichzelf te redden.”  Deze zin raakt me enorm, omdat het ons laat zien hoe graag ze haar zusje wil beschermen, maar tegelijkertijd voelbaar maakt hoe machteloos ze is. 

Wat mij betreft is Alles is nu een boek dat iedereen zou moeten lezen, omdat het een duidelijk beeld geeft hoe iemand verscheurd wordt tussen twee werelden, maar nergens echt zichzelf kan zijn. Het laat zien wat het met iemand doet die volledig op zichzelf aangewezen is en zich tegelijkertijd verantwoordelijk voelt voor het welzijn van haar zusje.

Vier stralende sterren.

Riejanne Zwiers.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: Dochters van de samba – Frances de Pontes Peebles ****1/2

Dochtersvandesamba

Dank aan Uitgeverij De Fontein voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Frances de Pontes Peebles

Oorspronkelijke titel: The Air You Breathe

Vertaling: Monique de Vré

Aantal pagina’s: 480

Genre: Literaire Roman / NUR 302

Verschijningsdatum: oktober 2019 

Over de auteur:

Frances de Pontes Peebles is geboren in Brazilië, groeide op in Miami en woont nu in Chicago. Ze heeft met haar romans en korte verhalen al verschillende prijzen gewonnen.

( www.uitgeverijdefontein.nl )

Achterflap:

Brazilië, 1930. De 9-jarige Dores werkt op een suikerplantage; de even oude Graça is de verwende dochter van de eigenaar. De meisjes vinden elkaar in hun passie voor muziek. De een zingt als een engel, de ander schrijft onvergetelijke muziek. De muziek brengt hen samen, drijft hen uit elkaar, voert hen van Brazilië naar Amerika en lokt hen weer naar huis. Ze zijn elkaars beste vriendinnen en grootste vijanden, elkaars geliefden en rivalen. Dit is een grootse en meeslepende roman over vriendschap, ambitie, roem en de prijs die je daarvoor betaalt…

Mening:

BOEM. Vanaf de eerste letter pakt dit me he-le-maal in. Een terugblik van een oude vrouw op haar leven waarbij de meer dan mooie, ‘zwaardere’ schrijfstijl per direct grote indruk op me maakt. Dit is beeldend, dit is zó puur neergezet en dit zorgt dat je secuur gaat lezen om het het allemaal goed in je op te nemen. Plus daar een schitterend metafoorgebruik bij op en dan is daar gelijk het besef dat je iets bijzonders op schoot hebt liggen.

Dores en Graça, wat zijn ze verschillend en wat zijn ze een eenheid ook. Dit verhaal, deze reis wordt werkelijk prachtig uitgebreid neergezet. Deze traagheid remt je nergens en de compleetheid maakt het lezen tot een groots genieten. Van geboren worden naar opgroeien tussen de suikerrietvelden. Van muziek ontdekken naar muziek willen maken en succes willen hebben. Van de suikerrietvelden naar Lapa Rio de Janeiro, naar Hollywood. Hoe gaan ze zich ontwikkelen en hoe gaan ze zich redden?

Het is een episch avontuur en de lijnen en lagen zijn subliem uitgewerkt. De personages worden fantastisch neergezet en ook de onderlinge (complexe) verstandhoudingen gaan van spannend naar zwaarmoedig. Van euforisch naar echte liefde of vriendschap, naar verraad en verlies. De muziek, de samba, de songteksten: het blijft als een rode draad uniek mooi verweven in dit grootste gebeuren en het leeft dan ook echt. Deze tijdsperiodes gevuld met historische hoogte – en dieptepunten tillen dit unieke verhaal tot extra hoogtes. Van de komst van de radio tot de positie van de vrouw. Het zijn kleine voorbeelden hoe geschiedenis bizar goed door levensgeschiedenis met een eigen zienswijze heen spoelt.

Je weet wel ongeveer hoe dit gaat aflopen allemaal maar de weg ernaartoe is een reis met de grote R die zeker ook voor vele verrassingen zorgt. Door deze machtige wijze van brengen zit je er ook echt middenin en elke emotie, elke gebeurtenis of actie die nodig wordt geacht om succes te behalen beleef je mee. Melancholie voert dan ook zeker een hoofdtoon en als dan het einde daar is, toch nog ergens vlugger dan gedacht, dan is het achterblijven met gemengde gevoelens. Feelgood, want dit is  gewoon zo origineel en bijzonder. Depri, want dit is prachtig maar de gunfactor lag op vele vlakken toch ook zo anders.

Conclusie:

Hou je van Isabel Allende, Elizabeth Gilbert of bijvoorbeeld Donna Tartt? Voeg dan Frances de Pontes Peebles toe want dit boek is werkelijk grote klasse.

Schrijfstijl: 5

Psychologie: 5

Spanning: 4

Originaliteit: 4.5

Leesplezier: 5

Plot: 4.5

9/10 oftewel vier en halve sterren voor Dochters van de samba.

Karin Meinen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: De Skinner Methode – Bronja Hoffschlag *****

71536842_2468010276651232_6298272418041430016_o

Met dank aan Agemo Uitgeverij voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Bronja Hoffschlag

Uitgever: Agemo

Serie: Project X Trilogie Deel 2

Aantal pagina’s: 582

Genre: Psychologische Thriller / NUR 305

Verschijningsdatum: augustus 2015

Over de auteur:

In november 2013 verscheen de psychologische thriller De Dode Kamer, het eerste deel in de Project X Trilogie, dat lovende recensies kreeg en in 2014 de Hebban Debuutprijs won. In juni 2014 verscheen de thrillernovelle Snuff, een stand-alone. In augustus 2015 zag De Skinner Methode, het tweede deel in de Project X trilogie, het levenslicht. Later dat jaar bereikte ‘DSM’ de eerste plaats in de Hebban Leesclub Hall of Fame met een score van 9,7. In 2017 verscheen de eerste roman, P.I.D., gebaseerd op waargebeurde feiten. Het laatste deel van de Project X Trilogie zal eind 2019 verschijnen.

( Bron: http://www.bronjahoffschlag.nl )

Achterflap:

“Je hebt ze over me horen praten. De anderen. Je hebt de verhalen gehoord en geloof me, ze zijn allemaal waar. Allemaal. Ik ben de jager… Het monster… Slechts menselijk, totdat het beest loskomt uit zijn ketens en de duisternis hem tot zich neemt. Welnu, het beest is los en hij komt voor je…”

De Nederlandse architect Misha Larsen zit sinds zijn veroordeling wegens doodslag in een Amerikaanse staatsgevangenis. Slechts een handvol mensen weet dat hij in werkelijkheid op een wraakmissie is en een dodenlijst afwerkt. Door onvoorziene omstandigheden ziet Misha zich gedwongen om een pact te sluiten met seriemoordenaar Donald Skinner om ook de volgende naam van zijn lijstje te kunnen schrappen, maar lang niet iedereen is gecharmeerd van zijn nieuwe bondgenoot en Misha is niet de enige met een ‘Plan B’.

Ondertussen verdiept zijn broer Lennart zich op Misha’s verzoek in het verleden van Skinner en stuit daarbij op schokkende gebeurtenissen, waarbij feit en fictie naadloos in elkaar overlopen. Vastbesloten gaat Lennart op zoek naar de waarheid achter de legende. Hij komt erachter dat sommige dingen beter begraven hadden kunnen blijven, wanneer zijn research hem steeds terugleidt naar de man met wie het ooit allemaal begon: sekteleider Macchias Dawson, die zelfs vanuit het graf aan de touwtjes lijkt te trekken.

Mening:

Ik blijf me verbazen over deze serie en verbazing dekt tegelijkertijd de lading ook weer helemaal niet want je ervaart zó veel meer dan dat. Wat is dit toch een onvoorstelbaar goed geschreven en neergezet complex verhaal gevuld met personages die je alle kanten op weten te slingeren.

Ik kan allereerst niet wachten om verder te gaan met Misha, Lennart en Skinner want dat is wat je wil na De Dode Kamer, dóór. En natuurlijk wordt dit loeihete draadje weer opgepakt, maar het gebeurt vooral ook weer op zo’n andere wijze dan ik gedacht had!

Het verleden komt uit verschillende lijnen aan bod, komt naar boven of wordt bovengehaald, en hoe. Het spitwerk van onmisbare side-kicks geeft je een heel beeldend terugkijkluik op gebeurtenissen die verder gaan dan een sekte. Eng en zorgelijk met een grote Z, dat is het. Wat ook eng is? Skinner als kind. Hoe is het mogelijk een personage zo onmundig goed uit te diepen ook; kom ik toch nog weer even op dat stukje verbazing.

Komt het gevangenisgebeuren dan niet meer aan bod? Zeker wel, en gelukkig ook want dit blijft toch ook echt een favoriet onderdeel van het geheel. Die wereld en de invulling van die wereld ook. De steengoede dialogen, de kat- en muis spelen, want spelletjes zijn dit niet meer: het is letters vreten.

En dan…hebben we daar de ik-persoon waar ik zo niks mee heb eigenlijk maar die me tegelijkertijd óók weer weet te boeien. Oeh, dit is schakelen en het is dubbel. Je wéét gewoon dat dit stuk ellende, dat dit stuk diepe grauwigheid met wat roze randjes niet voor niks gebracht wordt en eigenlijk wil ik er niet in mee. Dat verandert al snel naar: oké de rest is even achtergrond maar ik zit er weer middenin.

En net wanneer ik denk: er mag nu wel weer wat richting de andere personages gebeuren, komt daar dan DIE plotwending. Ik geloof mijn ogen niet, lees opnieuw, NEE dit kan niet, lees opnieuw en verwens mijn wens ‘er mag wel wat anders gebeuren’.  Je mag niet vloeken maar ik doe het stiekem wel. Het is een beetje verdoofd doorlezen, ondergaan wat dit met het verhaal en de andere personages gaat doen en als je dan denkt dat je het gehad hebt? Welnee! Wat een eind en ik ben zooooo blij dat ik niet zo lang hoef te wachten op het laatste deel. Manman wat een belevenis is dit!

Conclusie:

Wederom de volle bak in deze serie. Vijf sterren voor De Skinner Methode.

Karin Meinen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

*Blogtour* Karin las: Dissociatie – De Orde van de Poortwachters – Oli Veyn ****1/2

img_3803

Met dank aan Godijn Publishing voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Oli Veyn

Serie: De Orde van de Poortwachters Deel ll

Uitgever: Godijn Publishing

Aantal pagina’s: 386

Genre: Fictie 15+ / NUR 285

Verschijningsdatum: oktober 2019

Over de auteur:

Het eerste deel van De Orde van de Poortwachters Initiatie, is uitgegeven door Godijn Publishing.  Daarnaast heeft ze een bijdrage geleverd aan de verhalenbundels Brave New Love en Aangenaam en heeft ze een uitstapje gemaakt naar feelgood met de novella Wederzijds verlangen die ook bij Godijn Publishing en Storytel is uitgekomen. Dissociatie is deel 2 in de serie van De Orde van de Poortwachters.

( Bron: https://oliveyn.nl/ )

Achterflap:

Dissociatie is het tweede deel in de serie De Orde van de Poortwachters en het spannende, romantische vervolg op Initiatie. In dit tweede deel raakt Nido nog dieper verstrikt in een web van macht, liefde en vriendschap.

Nido komt steeds meer te weten over de wrede wereld van de Orde en de verschillende dimensies als ze terugkeert naar Stonehenge. De gevaren en de problemen zijn alleen maar groter geworden en ze moet iets ondernemen om haar lot te veranderen. Terwijl Nido zich probeert staande te houden in een doolhof van politiek, religie en macht, komt alles wat ze lief heeft in gevaar. Ze moet keuzes maken om haar vrienden te beschermen, maar ze betaalt daarvoor een hoge prijs.

Mening:

En dan is het alweer twee jaar geleden dat ik het eerste deel las! Niet erg, er wordt gekozen voor een intro als opfrisser en ik weet gelijk weer waar Nido en consorten verder gaan met hun avonturen.

De oude bekenden voelen direct weer vertrouwd en nieuwe karakters weten eveneens indruk te maken. Het is echt fantastisch hoe Oli in deze onwerkelijke wereld met bijpassende gebeurtenissen ontzettend veel realiteit ook weet te brengen. Dat zit hem dan vooral in de onderlinge relaties en de gevoelens die opgewekt worden. Denk niet dat dit alleen maar mooie gevoelens gaan worden, maak wat dat betreft je borst maar nat.

Naast actie, gekonkel van meerderen waar je haren van overeind gaan staan ook, ligt in dit machtige verhaal zeker ook de nadruk op vriendschap en liefde. Komen we op Nido & Berger. Deze twee geven in dit grootse verhaal je aan de ene kant dat gevoel van feelgood waar je als lezer af en toe écht naar snakt. Maar dan die andere kant hè… Het kan niet altijd tegenzitten is een motto dat Oli echt tot op de spits weet te drijven. Dit is frustrerend en dit is eveneens ook echt ge-wel-dig.

Qua gemengde gevoelens verwerken zit je dus op de eerste rij en ook qua beeldend schrijven word je echt verwend. Mooie details van omgeving, van kleding, van uiterlijkheden. Het past prima in een avontuurlijk verhaal doorspekt met die (kloterige) toffe romantiek waar ik gewoon voor val als een blok. Plus daar een heul gaaf stukje techniek en krachtmetingen (letterlijk en figuurlijk) bij op want richting einde gaat het echt, maar dan ook echt los. OMG de gevechten en alles wat er op het spel staat; dit is bloedspannend!

Als dan het doek valt baal ik als een stekker. Je wil niet uit dit geweldige verhaal gerukt worden maar het is niet anders en je moet. We gaan met smart wachten op deel drie!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Plot: 4

Leesplezier: 5

Spanning: 4

Originaliteit: 4

Psychologie: 4.5

Maakt afgerond een 9/10 oftewel vier en halve sterren voor Dissociatie.

Karin Meinen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

*Blogtour* Corina las: Verloren vrouw – Charles den Tex ****1/2

Met dank aan HarperCollins Holland voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Charles den Tex

Uitgever: HarperCollins Holland

Aantal pagina’s: 384

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 8 oktober 2019

Over de auteur:

Charles den Tex is een van de succesvolste thrillerauteurs van Nederland. Bijna al zijn boeken werden genomineerd voor de Gouden Strop en drie keer won hij die prijs: voor Schijn van kans, De macht van meneer Miller en CEL. Met De vriend won hij de Crimezone Thriller Award. Verloren vrouw is zijn eerste nieuwe thriller sinds het verschijnen van Bot in 2016.

( https://www.harpercollins.nl )

De achterflap:

De jonge Djenna wordt in het holst van de nacht gewond op straat aangetroffen door oplichter Luc. Ze lijdt aan geheugenverlies en aanknopingspunten om haar verleden te achterhalen lijken er niet te zijn. Als ze zelf op zoek gaat, blijkt dat ze wordt gezocht. Wie is ze? Is ze iemand die ze liever niet wil zijn?

Van willoze prooi verandert Djenna in een meedogenloze jager, bijgestaan door Luc. Zij weet niet wie ze is, hij moet zijn ware identiteit geheimhouden. Zij is hypermodern, hij is ouderwets. Zij is onderdeel van een geavanceerd systeem, hij houdt zichzelf volledig offline. Samen moeten ze haar opdrachtgever vinden en verslaan zodat zij weer zichzelf kan worden. Steeds weer blijkt: er zijn geen good guys meer, alleen nog maar bad guys. En Djenna…

Mening:

Dit was mijn eerste kennismaking met deze auteur en wat voor één. Wat een vlotte, beeldende en snelle schrijfstijl. Het is wel wennen aan de straattaal die Sem en Rafik gebruiken. Net als de wisseling in de tijd en het vertelperspectief. Toch raak ik nergens de draad kwijt, nou ja ik moest even heel hard denken toen ik las dat er een “Pokkie” gestolen was.

Er zit meer dan genoeg snelheid in het verhaal en de voornaamste personages waaronder Djenna, Luc, Sem, Rafik en Meneer Bilderman, komen uitstekend uit de spreekwoordelijke verf. En dan vooral de eerste drie. Maar ook de “rand” personages zoals Eddy, Deef en Ruud dragen hun steentje meer dan bij aan het verhaal al duurt het even voor je alle draadjes met elkaar verbonden hebt.

Het verhaal rond Djenna lijkt af en toe Science Fiction, maar het komt allemaal meer dan geloofwaardig over en het is een gek idee dat ze dit misschien ooit echt zouden kunnen. Let’s hope not.

De verschillende twisten en de snelheid van het verhaal houden je aan het boek gekluisterd en je wil alleen maar weten, komt Djenna achter de waarheid en wat doet dat met de overige personages? En dan is daar het plot! BAM, goedemiddag lezers dat is echt zo cool!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Leesplezier: 5

Originaliteit: 4

Plot: 5

Spanning: 4.5

Psychologie: 3.5

Vier en halve sterren voor Verloren vrouw.

Corina Nieuwenhuis.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Sandra las: Louise van Anne-Laure Van Neer *****

Louise

Met dank aan Uitgeverij Vrijdag voor het recensie-exemplaar

Auteur: Anne Laure Van Neer

Uitgever: Vrijdag

Aantal pagina’s: 272

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: september 2019  

Over de auteur:

Anne-Laure Van Neer (Antwerpen, 1975) debuteerde in 2015 met Justine en in 2017 verscheen Maurice. Beide boeken werden genomineerd voor de Hercule Poirotprijs.

( Bron: http://www.uitgeverijvrijdag.be )

Achterflap:

“Huurster gevraagd voor goedkoop appartement, in ruil voor hulp in huis.”
De advertentie leek zo perfect. Anne-Laure is hoogzwanger, hormonaal labiel en heeft net ontdekt dat haar vriend de term monogamie nog al ruim interpreteert. Alles wat ze wil is een veilig nest voor haar baby, dus trekt ze in bij Louise en haar dementerende man Roger. Net wanneer ze haar leven weer in de hand heeft vindt ze in een lade een verborgen manuscript. Het schetst een misdaadverhaal met in de hoofdrol Roger, Louise en een lijk dat maar niet wil verdwijnen. Is dit huis wel veilig?

Mening: 

Toen ik het boek ontving zat er een klein glazen potje bij, met daarin een pil. Ik vroeg me natuurlijk af wat daar de betekenis van was en daar kwam ik tijdens het lezen van het boek achter. Leuk gedaan en het geeft zo’n boek weer net even iets extra’s.

Mijn eerste kennismaking met Anne-Laure Van Neer en wat voor één. Een humoristische misdaadroman las ik ergens. Nou hou ik van misdaad en van humor, maar ik vroeg me af of die twee wel te combineren zijn zonder dat het smakeloos wordt. Van Neer is hier op alle fronten in geslaagd. Ze heeft een fijne, vlotte schrijfstijl waardoor je aandacht geen moment verslapt. Het verhaal wordt vanuit twee kanten vertelt: vanuit Anne-Laure en vanuit het manuscript van Louise. Er worden twee verschillende lettertypes gebruikt, waardoor meteen duidelijk is vanuit wie het verhaal wordt verteld. Ik moest er in het begin heel even inkomen, maar algauw komt het verhaal lekker op gang en werd ik meegezogen in de perikelen rondom de hoofdpersonen. Ik moest lachen om de acties van Anne-Laure en ook zeker om die van Louise, die ik een erg inventieve vrouw vond. Ik kijk inmiddels met hele andere ogen naar een programma als Tell Sell….daar kun je best dingen aanschaffen die van een enorm nut kunnen zijn.

De personages zijn goed neergezet, en mijn gevoelens jegens Louise en Anne-Laure veranderden naarmate het boek vorderde. Maar ook van Roger, Victor (ook hij speelt een belangrijke rol) en opdringerige buurvrouw Mariette wordt een goed beeld neergezet. Waardoor het een mooi, afgerond verhaal wordt. Met een verrassend plot, want die zag ik niet aankomen.

Conclusie:

Van Neer bewijst dat thriller en humor absoluut samengaan, mits je het op de juiste manier doseert.

Vijf sterren voor Louise.

Sandra Remmig.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Duo-recensie Karin & Sandra: Zwarte ziel – Angelique Haak ****1/2

unnamed

Dank aan Uitgeverij De Crime Compagnie voor de recensie-exemplaren.

Auteur: Angelique Haak

Serie: Jennifer Brugman deel drie

Uitgever: De Crime Compagnie

Aantal pagina’s: 400

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: september 2019  

Over de auteur:

Angelique Haak (Rotterdam, 1978) heeft al sinds haar jeugd een passie voor lezen en schrijven. In 2013 won zij een regionale schrijfwedstrijd ter gelegenheid van de week van het spannende boek. Daarna begon het te kriebelen en besloot ze om een eigen thriller te schrijven. Een nieuw begin is haar thrillerdebuut en werd genomineerd voor de Schaduwprijs 2018. Uitgeschakeld is boek nummer twee en ook in dit boek speelt rechercheur Jennifer Brugman een hoofdrol. Met haar man en kinderen woont Angelique in Spijkenisse.

( Bron: http://crimecompagnie.nl/nieuw/ )

Achterflap

Een doodgewone zaterdag. Tot twee tieners een gruwelijke vondst in de Maas doen… Het team van rechercheur Jennifer Brugman wordt geconfronteerd met een lugubere moord en de vermissing van een kind. Ze zetten alles op alles om snel het vermiste kind terug te vinden en schakelen de hulp in van paragnoste Evie Smit. Vanaf de eerste ontmoeting is Jennifer geïntrigeerd door de roodharige paragnoste met haar ijsblauwe ogen, maar ze is ook sceptisch. Kan Evie waarmaken wat zij belooft of loopt zij hen alleen maar voor de voeten?

Meningen:

Sandra:

Het derde deel met rechercheur Jennifer Brugman en ik ben fan. Vond ik Een nieuw begin al goed, Uitgeschakeld vond ik nog beter en ik begon dan ook met hoge verwachting aan Zwarte Ziel.

Karin:

In deze serie miste ik Een nieuw begin,  stroomde ik moeiteloos in bij Uitgeschakeld en nu na Zwarte Ziel is het toch echt wel dik bevestigd: ik ben groot fan!

Sandra:

Angelique heeft een heerlijk vlotte schrijfstijl en vanaf de allereerste bladzijden word ik meegezogen in het verhaal. Twee tieners doen een lugubere vondst in de Maas. Een koffer met daarin een hoofd. Aan Jennifer en haar team de taak het lijk te identificeren. Al gauw blijkt dat er nog een kind vermist wordt. Het team wil er alles aan doen om deze zaken op te lossen en er wordt door teamchef Martin een paragnoste, Evie, bij gehaald. Die wordt vooral door Ricardo, Jennifers partner met enige scepsis ontvangen.

Karin:

Wat een zalige schrijfstijl is dit toch ook zeg. Heel filmisch en het loopt en leest gewoon allemaal heul lekker. Naja lekker….

De spanning en de verschrikkingen zitten er direct al in! Er wordt een afschuwelijke en brute vondst gedaan en vanaf nu is het thuiskomen wat betreft personages als Jennifer en meegesleurd worden wat betreft het onderzoek en de privé perikelen die op de zijlijn een grote rol spelen.

Sandra:

De zaak zit muurvast. De ouders werken niet mee. Vooral moeder houdt haar lippen stijf op elkaar. Ik kon dat mens wel door elkaar rammelen! Je vraagt je als lezer af wat zij verzwijgt en waarom. Wat is de rol van Gregory, haar vriend? En wat heeft de speeltuin, waar Evie steeds op uitkomt er mee te maken? Gedurende het verhaal had ik steeds een ander op het oog die het gedaan zou kunnen hebben, naar het einde toe vond ik het uiteindelijk geen verrassing, maar dat was geen teleurstelling, want het plot vind ik echt geweldig in elkaar gezet. Wat betreft het verhaal rond het privéleven van Jennifer, dat had voor mij wat meer uitgediept mogen worden. Vooral de verhaallijn rond Patricia vond ik ineens heel snel gaan. En ik vond Ricardo een beetje te veel aan de oppervlakte blijven.

Karin:

Over personages gesproken: die worden fantastisch neergezet. Het voelt allemaal echt en je vormt bij een ieder een verschillende mening, ik hou daar zo van. Mooie is ook dat je naast de dingen die je al weet, je daartegenover op een ander vlak weer flink op het verkeerde been gezet wordt. Om vervolgens qua verdenkingen in de moordzaak dan weer wel helemaal goed te zitten. Ook wel eens lekker en dat doet ondertussen niks af aan je leesplezier want je blijft continue geboeid.

Sandra:

Al met al vond ik het een geweldig boek. Ik ken veel van de straatnamen die in het boek voorkomen en dat geeft het verhaal net iets extra’s. Ik kwam als kind vaak bij een tante van mijn moeder die in de buurt van de Hoflaan woonde en mijn broer en ik speelden daar dan buiten. Vandaar dat ik de Lambertuskerk ook ken en die zo voor me zie.

Karin: 

Plus daar bij op dat het dan toch nog weer meer lagen had dan je zelf bedacht had, briljant, en met het einde weet Angelique Haak me echt volledig te verrassen. OMG Jennifer!!

Kippenvel, ogen als schotels en het giert je gewoon door je gemoed allemaal. Allemachtig, wat geweldig en wat gaat dit doen? Afronding acceptabel? Dat is een ja. Afronding wenselijk? Och jongus dat is een vette nee. Ik wil echt, echt héél graag nog een volgend deel!

Conclusie:

Sandra:

Schrijfstijl: 4

Spanning: 3

Psychologie: 4

Leesplezier: 5

Plot: 4

Originaliteit: 4

Vier sterren voor Zwarte ziel.

Karin:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 4

Spanning: 4

Leesplezier: 5

Psychologie: 4.5

Plot: 5

Een 9/10 oftewel vier en halve sterren voor Zwarte ziel.

Karin Meinen & Sandra Remmig.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂