Corina las: De verdwenen dochter-Sara Lövestam***1/2

 

de verdwenen dochter 2

Met dank aan Uitgeverij Stortebeeker voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Sara Lövestam

Uitgever: Stortebeeker

Oorspronkelijke titel: Sanning met modifikation

Vertaler: Edith Sybesma

Aantal pagina’s: 265

Genre: Misdaadroman

Verschijningsdatum: oktober 2017

Over de auteur:

De Zweedse Sara Lövestam (geb.1980), schrijft met veel inlevingsvermogen en humor over mensen uit alle hoeken van de samenleving. In De verdwenen dochter, Lövestams eerste misdaadroman, voert ze Kouplan ten tonele, een illegale immigrant die zijn best doet als privédetective het hoofd boven water te houden. Het boek werd door de Zweedse Academie van Misdaadschrijvers tot het beste thrillerdebuut van 2015 uitgeroepen. In Frankrijk werd het bekroond met de grand prix de litérature policière 2017.

( Bron: www.stortebeeker.nl )

Cover:

Simpel, maar wel mooi. Leuk de laarsjes in de cirkel…

Achterflap:

Kouplan is vanuit Iran naar Zweden gevlucht, hij heeft geen papieren en zit zonder geld. Wanneer hij zich op internet als privédetective aanbiedt, roept Pernilla zijn hulp in bij het zoeken naar haar zesjarige dochtertje Julia. Wanneer Kouplan zich in de zaak verdiept, loopt hij tegen steeds meer onduidelijkheden aan, en hij vraagt zich af wat Pernilla voor hem verzwijgt.

Mening:

Het begin is sterk, en je denkt “shit wat erg, hoe gaat dit verder?” En je wilt verder lezen, maar dat wordt je moeilijk gemaakt door een rommelig verhaal, welke van de ene personage naar de andere huppelt zonder dat dit duidelijk aangegeven wordt en zonder enige logica. Het kan natuurlijk zijn dat dit door de vertaling komt, maar het leest niet lekker en ik moet regelmatig terug lezen om te begrijpen waar ik zit in het verhaal en wie het vertelt.

Pernilla wordt ansich wel goed neer gezet, maar haar keuzes zijn vreemd en ik kan niet met haar meevoelen. Kouplan heeft dat aspect wat meer, al komt hij op andere vlakken weer ongeloofwaardig over. Zijn situatie is wel actueel, maar de stappen die hij neemt volgens het verhaal, werpen vraagtekens op. Als ik op de helft ben, ben ik dan ook geneigd het boek maar aan de kant te leggen….

Thank god dat ik dat niet gedaan heb, want uiteindelijk komt Lövestam met een kei toffe twist en denk je “ow?” Het maakt niet alles goed, want de schrijfstijl blijft een beetje rommelig, maar deze twist maakt wel duidelijk dat ze het schrijven wel in zich heeft. Eigenlijk hoop ik gewoon dat die rommelige schrijfstijl echt door het vertalen komt, dus voor wie hem in de originele taal las…. Let me know.

Conclusie:

Schrijfstijl: 3

Originaliteit: 4

Leesplezier: 2.5

Psychologie:

Spanning: 3

Plot: 4

Totaal Drie en halve sterren voor De verdwenen dochter.

Corina Nieuwenhuis.

Advertenties

Samenlezenisleuker-De leesclub: Een gouden gezin-Jolanda Zuydgeest recensie Corina****

leesclub stap1 Zuydgeest Gouden Gezin copy

Met dank aan Godijn Publishing voor de recensie-exemplaren.

Auteur: Jolanda Zuydgeest

Uitgever: Godijn Publishing

Aantal pagina’s: 232

Genre: Roman

Verschijningsdatum: 9 december 2017

Over de auteur:

Jolanda Zuydgeest-Prina (1962), groeit op in een gezin met negen kinderen. Als kind is ze al druk , veel lezen, lekker schrijven en creatief bezig zijn. Na een onbezorgde jeugd trouwt ze met Alex, en samen krijgen ze drie fijne dochters.

(Bron: www.godijnpublishing.nl.)

De cover:

Ouderwets…… heerlijk gewoon, dat nodigt uit.

De achterflap:

‘Ik heb een gouden gezin.’ Het zijn de laatste woorden van mijn vader voor hij overlijdt. Met hulp van haar negen kinderen lukt het mijn moeder om verder te gaan met haar leven. Tot er opnieuw tegenslag is. Ze wordt depressief en probeert zichzelf van het leven te beroven. De zorg voor haar neemt toe, waardoor ook de spanning tussen de kinderen oploopt. Externe hulp komt moeizaam op gang.

De laatste twee jaar van mijn moeders leven zijn zwaar. De druk van de mantelzorg veroorzaakt een breuk in het gezin. Mijn moeder voelt zich tot last.

‘We hadden haar graag nog gelukkig gezien.’

Judith

Mening:

Jolanda zet met dit boek een indringend, pijnlijk en toch ook mooi verhaal neer. Door de pakkende schrijfstijl wil je het niet weg leggen, ondanks dat je soms bijna met tranen in de ogen zit en op andere momenten van verontwaardiging het boek wil dichtklappen.

In drie delen beschrijft ze het leven van Nelis en Renate en de kinderen, en hoe en waar het uiteindelijk zo fout ging dat het gouden gezin niet meer bestaat. Gevoelens van alle personages worden zo beschreven dat je met een ieder meeleeft en je op elk personage wel een kritiekpuntje kan hebben, maar toch ook op andere vlakken sympathie kan voelen.

Door persoonlijke gebeurtenissen raakte dit verhaal mij op meerdere vlakken, maar waar ik daar normaal wel eens moeite mee heb, wilde ik nu alleen maar doorlezen omdat ik eindelijk het gevoel heb “I am not alone, dit gebeurt ook bij andere gezinnen.”

Conclusie:

Een mooi aangrijpend verhaal. Krachtig en toch gevoelig geschreven. In dit genre een meer dan verdiende vier sterren.

Corina Nieuwenhuis.

Karin las: Een rijk in verval-Sebastiaan Koen****

Rijk

Met dank aan Sebastiaan Koen voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Sebastiaan Koen

Serie: De verhalen van Auruco – Deel 1

Uitgever: Zilverbron

Aantal pagina’s: 327

Genre: Fantasy, NUR 334

Verschijningsdatum: november 2017

Over de auteur:

Sebastiaan Koen heeft van jongs af aan een talenknobbel gehad en las graag allerlei boeken. Gruwelijke en fantasierijke verhalen hebben hem altijd al geboeid. Dat weerspiegelt hij in zijn eigen verhaal. Ieder personage heeft te lijden.

( www.artbooksshop.com )

Cover:

Ja, hier hou ik van! Eenvoudig, maar doeltreffend. De silhouetten voor de vuurzee, de kleuren, het lettertype: gewoon mooi en het maakt me direct nieuwsgierig naar de flaptekst.

Achterflap:

De jonge broers Dorvin en Edilion worden door een aanval van afschuwelijke wezens, gedwongen hun geboortedorp te ontvluchten. Wraakgevoelens jegens de tovenaar Felkon Demonos die de wezens heeft geschapen, dringen zich aan hen op. In een zoektocht naar antwoorden op hun vragen, komen ze achter een geheim dat hun familie met zich meedraagt.

De gebroeders Staalhart vechten voor hun levens. In opdracht van de koning moeten ze deelnemen aan een bloeddorstig spel. Ternauwernood weten ze te overleven, waarna hun echte avontuur begint. Met nieuwe vrienden gaan ze de strijd met de tovenaar aan. Maar niet zonder gevolgen.

De vijand is overal.

Mening:

Voor in het boek is een landkaart en een uitleg van het Maandenstelsel te vinden. Achter in het boek vind je een uitklapbaar gedeelte van het Woordenboek van de Oude Taal. Noodzakelijk tijdens het lezen? Nee, maar zo prachtig bedacht en een meer dan mooie aanvulling. De landkaart is te wazig afgedrukt en dat is wel jammer.

Dit is nou zo’n verhaal waar je vanaf de eerste letter al geboeid bent, waar het van onderhoudend naar verslavend gaat, en waar je steeds meer en meer betrokken raakt ook met de personages. Hoe verder je komt, hoe dierbaarder ze je worden! Deze opbouw is fantastisch, het is makkelijk en prettig lezen en de schrijfstijl is filmisch.

Koen zet allereerst een uitgebreide (voor)geschiedenis neer, om vervolgens een sprongetje te maken naar 4 jaar later en dan gaat het avontuur dan ook echt beginnen. Oorlog breekt uit en de wijze waarop de chaos, het verdriet, maar ook de actie beschreven wordt, werkt echt wel op je in. Op een zijlijn doen andere prachtpersonages hun intrede en het kan toch niet anders of dit gaat samenkomen?

Dat doet het, en hoe.

Hoe mooi hoe elk personage prachtig uit zijn eigen verf komt. Waar de één uitblinkt in moed en vechtkunst, blinkt de ander uit in magie en hoe die kennis vervolgens ook doorgegeven wordt is zo mooi geschreven ook. Hoe een bondgenootschap ontstaat in het gevecht tegen Felkon en zijn Borreks met als klap op de vuurpijl Murok. Mien god, dat wil je niet tegenover je hebben staan en Koen gaat in dit alles een stukje gruwel ook zeker niet uit de weg. De humor, liefde, vriendschap en de saamhorigheid geven de prima tegenhanger en het schept hoop.

De spanningsboog wordt richting het einde nog even goed aangetrokken en wow wat een einde! Hier leren we Felkon nog wat beter kennen, en de taken liggen klaar. Van Goed tegen Kwaad. Jongusjongus wat een knap debuut en ik wil gewoon nú verder maar het wachten is op Deel 2. Goede nieuws is dat deze dit najaar volgt!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Originaliteit: 3.5

Leesplezier: 4.5

Plot: 4

Psychologie: 4.5

Vier dikke sterren voor Een rijk in verval.

Karin Meinen.

Corina las: Zondebok-Martine Kamphuis***1/2

zondebok.png

Met dank aan Uitgeverij De Crime Compagnie voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Martine Kamphuis

Uitgever: De Crime Compagnie

Aantal pagina’s: 300

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: oktober 2017

Over de auteur:

Martine Kamphuis (1963) werkt als psychiater en heeft zich gespecialiseerd in de behandeling van mensen met gedragsstoornissen. Martine publiceerde eerder vier thrillers voor volwassenen, Vrij, Ex, Kift en Ziek. Nadat in oktober 2014 de thriller Alibi uitkwam bij De Crime Compagnie, verscheen in 2016 haar zesde thriller: Spiegelbeeld.

Daarnaast schrijft Martine spannende verhalen voor de jeugd, waaronder Zwemmen en Mist. Met twee van haar jeugdboeken Roken is dodelijk en Niet geschoten is altijd mis won Martine in 2007 en 2009 de John Flandersprijs.

( Bron: www.crimecompagnie.nl )

De cover:

Misschien wat simpel, maar toch ook wel mysterieus. De rode stip met WP Thriller  vind ik echter echt lelijk zo midden op de kaft. 

De achterflap:

Als psychologe Wyona Post gevraagd wordt een forensisch psychologisch onderzoek te doen, pakt ze de kans met beide handen aan. Vreemd genoeg wil Anja Nooitgedacht, de verdachte in kwestie, niet meewerken, terwijl ze eerder een volledige bekentenis aflegde. Wyona vertrouwt het niet. Ze gaat zelf op onderzoek uit en zet daarmee haar eigen leven op het spel…

Mening:

In een vlotte, gemakkelijke schrijfstijl neemt Kamphuis je mee door het verhaal van WP. Een weerzinwekkend misdrijf beschrijft ze op een subtiele manier, waardoor je niet gelijk het boek dicht slaat, omdat het gewoon iets is waar je normaliter niet over wilt lezen.

WP als personage, staat als het spreekwoordelijke huis, al merk ik wel dat ik de eerste twee delen met haar in de hoofdrol gemist heb. Ook Hans is meer dan goed uitgewerkt, maar daar hetzelfde euvel. Beetje jammer, maar geen groot drama.

Het verhaal ansich is, als je de reden van haar forensisch psychologische onderzoek niet meetelt, vooral redelijk voorspelbaar en WP doet dingen in en rond haar onderzoek alleen en in samenwerking met Hans, die me de wenkbrauwen deden fronsen. Net niet geloofwaardig voor mij.

Toch weet Kamphuis me op het eind enigszins te verrassen, en heb ik een paar fijne uurtjes doorgebracht, maar voor de meer “geoefende” lezer is het hier en daar net te voorspelbaar en te voor de hand liggend.

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Leesplezier: 3.5

Spanning: 3

Plot: 3

Psychologie: 3.5

Originaliteit: 3.5

Overall dus drie en halve sterren voor Zondebok.

Corina Nieuwenhuis.

Karin las: Binnenwereld-Marcella Kleine***1/2

Binnenwereld

Met dank aan Marcella Kleine voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Marcella Kleine

Uitgever: Romadevi Stories

Aantal pagina’s: 277

Genre: Roman / NUR 301

Verschijningsdatum: november 2017

Over de auteur:

Marcella Kleine-de Peuter werkt met mensen die door psychische problemen zijn vastgelopen en delicten hebben gepleegd. Daarnaast schreef ze een aantal psychologische thrillers en spannende romans: Vilein, Souvenir, Schemergebied, Schijnvertoning en De Voltooiing. Samen met auteur Marjolein van der Gaag schreef ze de bundel Eindbestemming met acht zomerthrillers. Ook schreven zij samen de zinderende zomerthriller HELS.

( www.marcellakleine.nl )

Cover:

De cover straalt door de man en de vrouw een beladen sfeer uit en je gaat steeds beter naar de foto kijken. Mooi gedaan. De titel in het rood trekt de aandacht, de zin onderaan maakt me nieuwsgierig naar de achterflap.

Achterflap:

Zes jaar na het verongelukken van haar man geeft de jonge weduwe Lynnette zich over aan een nieuwe liefde, al blijft het onverwachtse verlies van haar echtgenoot een gapende wond waarover zij moeilijk kan praten.

De ernstig gedragsgestoorde Jordy is veroordeeld tot jeugd-tbs en wordt behandeld in een gesloten kliniek. Wanneer zijn moeder overlijdt, leest hij in haar dagboek wat zij al die jaren voor hem verborgen heeft gehouden. Ondanks zijn verdriet brengt het hem ook iets goeds.

Als de wegen van Lynnette en Jordy elkaar kruisen, wordt zij met een pijnlijke waarheid geconfronteerd die haar in staat stelt kritisch naar zichzelf te kijken.

Mening:

Wauw, wat een proloog. Het maakt indruk, het is in en in droevig en het schept tevens ook hoop.

Deze gevoelens blijven ook tekenend voor de rest van het verhaal wat vooral vanuit Lynn en daarnaast Jordy verteld wordt. De afwisseling van de ik-vorm naar de derde persoon leest prettig en schept direct duidelijkheid. De personages worden meer dan goed neergezet en het leest, ondanks de ellende waar men doorheen gaat, allemaal makkelijk en heerlijk weg.

Marcella trakteert je als lezer op een aantal spannende wendingen in het verhaal. Dit voelde ook als nodig daar ik met name de gevoelens van Lynnette als een teveel aan herhaling ervaarde. Als persoon zelf wist ze me ook gewoon te irriteren met haar denkwijze en doen en laten, naast het begrip dat je uiteraard kunt opbrengen. Lynn maakt echt een proces door, wat dan uiteindelijk prachtig afgerond wordt. En daar zit dan ook juist weer de kracht.

Zo ook het plot; de verhaallijnen en achtergronden weten op intelligente wijze bij elkaar te komen en dan is het complete plaatje uiteindelijk helemaal af. Mis ik daar niets? Misschien toch het lijntje m.b.t. zoontje Nicky. Ik vraag me af wat het echt met hem gedaan heeft, al kan ik het tussen de regels door wel enigszins proeven.

Resumé: Binnenwereld biedt je een pakkend verhaal gevuld met verlies, vriendschap, ouderschap, ontsporen, relationele groei en het knokken naar de weg van geluk. De herhaling komt het verhaal in mijn ogen dan wel niet altijd ten goede, maar al met al maken de personages en de bijbehorende gebeurtenissen dat zeker wel goed!

Conclusie:

Schrijfstijl: 3.5

Originaliteit: 3.5

Plot: 3.5

Leesplezier: 3

Psychologie: 4

Drie en halve sterren voor Binnenwereld.

Karin Meinen.

Jac las: Dit alles zal ik je geven-Dolores Redondo****1/2

dit alles zal ik je geven

Over de schrijver:

Dolores Redondo (1969, San Sebastián) , heeft rechten gestudeerd aan de Universiteit van Deusto. Zij heeft de studie niet afgemaakt. Vervolgens heeft zij de hotelschool gedaan in San Sebastián en in verschillende restaurants gewerkt voordat ze haar tijd aan het schrijven besteedde. Zij begon met het schrijven van korte verhalen en kinderboeken.

In 2009 verscheen haar eerste boek Los privilegios del ángel.

In 2013 volgde El guardián invisible ( Beschermengel), het eerste deel van de Baztán-trilogie.

Zij woont sinds 2006 in Cintruénigo, Spanje

( Bron: https://en.wikipedia.org/wiki/Dolores_Redondo)

 Over het boek:

Manuel Ortigosa Martín is schrijver. Hij is getrouwd met Álvaro Muñíz de Dávila.

Álvaro heeft een ernstig verkeersongeluk gehad. Hij is overleden. Maar niet in Barcelona, waar Álvaro een afspraak had, maar 500 km verderop, in Monforte in de provincie Lugo in Gallicië. Verdoofd rijdt Manuel naar de plaats waar Adolfo Griñan, de notaris en zaakbehartiger van Álvaro, hem opwacht.

Hij openbaart dat Álvaro markies van Santo Tomé was, een edelman met grond en landhuizen. Het landgoed van het markiezaat bevindt zich op luttele kilometers van de plaats van het ongeluk. De naïeve Manuel is stomverbaasd. Dat  Álvaro dit voor hem verborgen had gehouden. Hoe kon hij? Het testament van Álvaro is van een verbijsterende eenvoud, met grote gevolgen voor het eeuwenoude geslacht èn voor Manuel. Muanuel, Lucas, priester en vriend  van Álvaro en Noguiera, politie inspecteur, die vanaf het begin getwijfeld heeft aan de feitelijke juistheid van een ongeluk, komen onafwendbaar terecht in een meer van leugens, verdraaiingen en de ultieme uiting van gedenereerd en schofterig gedrag: moord.

De waarheid lijkt het slachtoffer te worden.

Waarom is dit een goed boek?
Redondo is er in 600 bladzijden in geslaagd een goede symbiose te realiseren tussen thriller en roman. Het plot is kundig verweven in en met vele poëtisch vormgegeven beschouwingen en beschrijvingen.

Stylistisch gezien hanteert Redondo een klassieke, gedragen, bedachtzame schrijfstijl met lange zinnen. Zij sluit hier bij aan bij grote Spaanstalige auteurs als Isabel Allende, Gabriel Márquez en  Carlos Ruiz Zafón. Dit zijn wij als thrillerlezers niet gewend. Al vanaf bladzijde een is duidelijk dat het boek door de schrijfstijl wat meer inspanning kost van de lezer. Verwacht derhalve niet de genadeloze schrijfstijl van Jo Nesbo, Jens Lapidus, R.J. Ellory of James Ellroy.

Uw inspanning wordt rijkelijk terugbetaald.

Zoals in de beschrijving van Nogueira, die rookt, zuipt, hoert en snoert ( maar wel eerst zijn trouwring afdoet alvorens hij het bordeel betreedt ). En vele andere types en situaties. Overigens, het hoe en waarom van Nogueira’s gedrag wordt fraai uit de doeken gedaan. Een van de vele mooie details is dat Manuel in het boek verslag doet van zijn wederwaardigheden en deze te boek stelt.

Dit boek heeft alles in zich om een klassieker te worden. Familiegeheimen en – banden , haat, liefde, klassentegenstellingen, het homosexuele karakter van beide echtgenoten, feodale verhoudingen, rouwverwerking, de verderfelijke rol van de katholieke kerk, maar eerst en vooral de verwerking van traumatische  gebeurtenissen uit het verleden. Het geheel van thema’s is groot, en wordt als terloops door de schrijfster, veelal braaf en timide, maar ook overrompelend en rauw  geïntegreerd in het verhaal.

Maar het boek is ook een ode aan Gallicië, het bijzondere landschap, de arme ploeteraars op de steile hellingen en de mooie wijnen . De titel Dit alles zal ik je geven heeft een dubbele laag en heeft niet alleen betrekking op geld, goederen en macht

Is het boek ook geslaagd als thriller?

Het plot zit zodanig goed in elkaar, dat pas in de laatste bladzijden de lezer door krijgt wie welke rol speelt in deze whodunnit. Het duurt lang voor de spanningsboog geconstrueerd wordt. Zeker in het eerste deel van het boek is slechts in geringe mate sprake van enige vorm van spanning. Het boek heeft de potentie om een veel groter publiek te bereiken dan de in thrillers geïnteresseerde lezer.

4,5 sterren.

Jac Claasen.

Corina las: In de vuurlinie-Andy McNab***1/2

In de vuurlinie

Met dank aan A.W. Bruna Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Andy McNab

Uitgever: A.W. Bruna

Oorspronkelijke titel: Line of fire

Vertaler: Fanneke Cnossen

Aantal pagina’s: 311

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: november 2017

Over de auteur:

Vanaf de dag waarop hij in een boodschappentasje op de trap van het Guy’s Hospital in Londen werd gevonden, heeft Andy McNab een uitzonderlijk leven geleid. Tijdens de Golfoorlog leidde hij Bravo Two Zero, een eenheid die volgens zijn bevelvoerend officier ‘voor altijd deel zal uitmaken van de geschiedenis van het regiment’. Tijdens zijn militaire carrière werd hem zowel de Distinguished Conduct Medal (DCM) als de Military Medal (MM) toegekend, wat hem toen hij de SAS uiteindelijk verliet, de hoogst onderscheiden soldaat van het Britse leger maakte.

Dankzij deze kennis en ervaring werd Andy McNab daarna een van de best verkochte thrillerauteurs ter wereld.

( Bron: http://www.awbruna.nl )

De cover:

Een beetje somber, maar past bij de covers van de overige boeken in de reeks, en je weet gelijk dit wordt Actie met een hoofdletter A.

De achterflap:

Nick Stone zit zonder geld. Wanneer het hoofd van de geheime eenheid binnen de CIA hem een klus aanbiedt die hem in één klap van zijn financiële zorgen zal verlossen, hapt hij dan ook meteen toe. Samen met drie oud kameraden reist hij af naar Estland voor een simpele missie, het ontvoeren van een jonge hacker. Maar heel snel lopen de zaken volledig uit de hand, en Stone beseft dat het team midden in een complot is terechtgekomen om de NAVO te destabiliseren. Een complot dat duizenden onschuldige levens zal kosten.

Mening:

Whoop, vanaf regel één zit je er in. McNab schrijft gedetailleerd en filmisch. Heerlijk, en je kan aan alles merken dat deze meneer verstand van zaken heeft. Voor zeer goed uitgewerkte personages moet je echter niet bij McNab zijn, maar wat een heerlijke actiethriller is dit weer.

Het verhaal gaat in een sneltreinvaart, en de actie vliegt je om de oren zonder dat het als too much aandoet.

De intriges zijn mooi beschreven en je zit aan je boek gekluisterd alsof je in een film bent beland. Af en toe mis ik wel wat achtergrondinformatie van de personages en heb ik het idee dat ik wat mis. Maar het mag het leesplezier niet drukken. Zeker de moeite waard als je van actie en intriges houdt! En dat einde…… top gewoon!!!

Overall drie en halve ster voor In de vuurlinie.

Corina Nieuwenhuis.