Karin las: De tattooverzamelaar-Alison Belsham****1/2

De tattooverzamelaar

Met dank aan Overamstel uitgevers / The House of Books voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Alison Belsham

Uitgever: The House of Books

Oorspronkelijke titel: The Tattoo Thief

Vertaling: Yvonne de Swart, Betty Klaasse

Aantal pagina’s: 336

Genre: Thriller / NUR 332

Verschijningsdatum: september 2018

Over de auteur:

Alison Belsham presenteerde in 2016 op het Pitch Perfect-evenement van het Bloody Scotland Crime Writing Festival haar eerste misdaadboek, De tattooverzamelaar, en werd uitgeroepen tot winnaar. Dat niet alleen, uitgevers stonden in de rij om haar een boekencontract aan te bieden. Ze koos uiteindelijk voor Orion en de uitgever van Ragdoll, waar het ook in september als speerpunttitel zal verschijnen.

( Bron: www.thehouseofbooks.com )

Achterflap:

Wanneer Marni Mullins, een tatoeëerder uit Brighton, een gevild lichaam ontdekt, heeft de onlangs gepromoveerde inspecteur Francis Sullivan haar hulp nodig.

Er loopt een seriemoordenaar rond die de tatoeages van de lichamen van zijn slachtoffers afsnijdt terwijl zij nog leven. Marni kent de tattoowereld als geen ander, maar heeft zo haar eigen redenen om de politie te wantrouwen. Ze achterhaalt de identiteit van het volgende slachtoffer, maar zal ze het aan Sullivan vertellen of gaat zij zelf achter de tattooverzamelaar aan?

Mening:

Soms denk je bij voorbaat, dit is echt een thriller voor mij. De cover, de achterflap: dat je denkt ‘ik wil het ik wil het’ en wat dat betreft zat mijn gevoel zó helemaal juist. Vanuit verschillende perspectieven zet Belsham hier een geweldig spannend, gruwelijk en prima uitgewerkt verhaal neer. En dit is een debuut? Petje af!

De gelovige Francis is gewoon fantastisch. Waar hij het ene moment gewoon schattig is, staat hij het volgende moment meer dan zijn mannetje. Tel daar de goed uitgewerkte overige personages, inclusief de seriemoordenaar bij op en voilà. Alle ingrediënten om te kunnen smullen zijn bij elkaar gebracht! Moord, onderzoek, moed en angst, doorspekt met eigen gedachtegangen, werk- en privéperikelen. Ik hou hier zo van.

Belsham hanteert een kundige en beeldende pen en draagt zorg voor een prima opbouw van dit geheel. Waar de gebeurtenissen en ontwikkelingen echt ‘thriller-eigen’ zijn, is de gehele ‘Tattoo-setting’ dit niet. Het geeft die extra schwung en originaliteit aan dit leesfeest.

Resumé: De tattooverzamelaar brengt eigenlijk gewoon alles wat ik graag in een thriller zie. Nu heb ik begrepen dat dit een trilogie gaat worden. Mie so heppie en ik verheug me nu al op de volgende!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Originaliteit: 4

Leesplezier: 5

Psychologie: 4.5

Spanning: 4.5

Plot: 4

Vier en halve sterren voor De tattooverzamelaar.

Karin Meinen.

Advertenties

Blogtour-Karin las: Reflectie-J. Sharpe****

Reflectie

Met dank aan J. Sharpe voor het recensie-exemplaar.

Auteur: J. Sharpe

Uitgever: Zilverspoor

Aantal pagina’s: 327

Genre: Suspense / NUR 330

Verschijningsdatum: augustus 2018

Over de auteur:

De mysterieuze thrillers van J. Sharpe ademen de sfeer en suspense uit van de boeken van Stephen King en Peter Straub. Zijn werk wordt vertaald naar het Engels, Spaans, Portugees, Italiaans en Duits en is meerdere keren genomineerd voor verschillende prijzen.

( https://jsharpebooks.com/ )

Achterflap:

Het idee was simpel: we zouden een filmpje maken voor ons YouTube-kanaal. Ik zou levend begraven worden. We zouden alles filmen en zo spectaculaire content maken voor onze kijkers.

 Jezus, het is allemaal zo misgegaan. Nu zitten we vast. Om onverklaarbare redenen is de zeespiegel met bijna zeventienhonderd meter gestegen. Op vier andere bergtoppen na, staat verdomme heel het eiland – misschien zelfs wel de rest van de wereld – onder water!

We hebben hier vrijwel niets. Er is geen eten, drinken of stroom en we kunnen geen contact maken met de buitenwereld. 

Er gebeuren hier afgrijselijke dingen, met name in het hotel. En ik heb het gevoel dat het niet zal stoppen voordat we allemaal de waarheid onder ogen hebben gezien. Iets speelt met ons en zorgt ervoor dat we langzaam gek worden. We worden in de gaten gehouden, ik weet het zeker.

 Mening:

Sjongejonge wat een aftrap! Sharpe begint met het levend begraven worden van Tiago door zijn vrienden en mien god dit is eng en spannend. Zoals de achterflap al vermeld gaat er vervolgens veel bijzonder en gruwelijk mis.

De ene na de andere personage doet zijn intrede en langzaam maar zeker rol je een totaal bizar geheel in. Het zet je keihard aan het denken hoe het onverklaarbare te verklaren en dat is ook weer zo mooi aan dit verhaal. Het kan niet maar het gebeurt, je verzint mee hoe dit dan kan en waar je de ene keer binnen de bochten overeind blijft, ga je bij de volgende afslag flink onderuit. Ge-wel-dig.

Sharpe hanteert weer een zeer prettig te lezen stijl en er wordt in die zin ook nergens moeilijk gedaan. Het leest makkelijk weg, het is soms ietwat traag, maar zowel de ontwikkelingen van de personages als de gebeurtenissen an sich blijven je als lezer nieuwsgierig houden. De personages worden dan ook prima uitgediept en een enkeling verandert mij net even te abrupt in gedrag. Dat is heel even schakelen en vervolgens is een Jenny dan ook ‘gewoon’ weer Jenny.

Al met al wil je de hele tijd maar één ding en dat is zeker weten hoe dit toch zit. Die antwoorden volgen gelukkig en deze opbouw met afronding wordt zo fantastisch neergezet, wat een geniaal plot! Ik ben uiteraard op mijn hoede wanneer het einde daar is en er een meer dan gaaf nawoord volgt. Godsamme jaaaa hoor, daar is de epiloog. Neeeeeeee hè!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Originaliteit: 4.5

Plot: 4.5

Spanning: 3.5

Psychologie: 3.5

Leesplezier: 4

Vier stralende sterren voor Reflectie.

Karin Meinen.

Corina las: Kinderen van de rivier-Lisa Wingate*****

Kinderen van de Rivier.jpg

Auteur: Lisa Wingate

Oorspronkelijke titel: Before We Were Yours

Vertaling: Ambo|Anthos, Corien Metaal

Uitgever: Ambo|Anthos

Aantal pagina’s: 415

Genre: Roman

Verschijningsdatum: januari 2018

Over de auteur:

Lisa Wingate is journalist en auteur. Ze schreef meerdere romans en werd genomineerd voor diverse prijzen. Kinderen van de rivier werd in 2017 bekroond met de Goodreads Choice Award voor beste historische fictie.

( www.amboanthos.nl )

Achterflap:

Memphis 1939. De twaalfjarige Rill Foss leidt met haar broertje en zusjes een zorgeloos leven in een woonark op de Mississippi. Maar wanneer Rill door omstandigheden de verantwoordelijkheid over het gezin krijgt, slaat het noodlot toe. De kinderen worden uit huis weggehaald en meegenomen naar een weeshuis. Daar zijn ze overgeleverd aan een wrede directrice en dreigt Rill haar broer en zussen kwijt te raken. Ze moet alles op alles zetten om dit te voorkomen.

South Carolina, heden. De rijke Avery Stafford leidt een bevoorrecht leven, maar een toevallige ontmoeting dwingt haar haar familiegeschiedenis onder de loep te nemen; er blijkt meer verzwegen te zijn dan ze ooit had kunnen vermoeden.

Kinderen van de rivier gaat over familiebanden en de verregaande gevolgen van geheimen. Deze aangrijpende roman is gebaseerd op het waargebeurde verhaal van weeshuisdirecteur Georgia Tann, die kinderen uit arme gezinnen ontvoerde en verkocht aan rijke families.

Mening:

De achterflap belooft het al, kippenvel. En vanaf de proloog is dat een feit! Auw die komt wel binnen. Lisa heeft me gelijk te pakken, en de emoties die ik voel vanaf de proloog blijven het hele boek door bij me, weliswaar alleen in het verhaal wat speelt in 1939. De verhaallijn in het heden is zeker mooi en je wilt weten hoe dat verweven gaat worden met het verleden, maar het roept niet dezelfde emotie op bij mij. Avery wekt zelfs in het begin een soort van irritatie op. Dit verandert gaandeweg haar verhaal wel, en komt er toch sympathie voor in de plaats.

De schrijfstijl is wonderschoon en beeldend, en de gebeurtenissen van Rill en haar familie laten je hart inkrimpen. Wat een verschrikking. Wat een onmenselijke mensen die deze praktijken uitvoerden en/of lieten gebeuren. Het egoïsme, het goed praten van, het omvangrijke van deze kinderhandel, ik zit met verbazing en een bonzend hart van boosheid te lezen. Als ik over mijn eerste antipathie voor Avery heen ben en haar beter en beter leer kennen, wil ik haar alleen nog maar helpen met haar zoektocht. Haar verlangen om de puzzelstukjes die ze mondjesmaat aangereikt krijgt bij elkaar te laten passen maken het verhaal tot een feestje om te lezen.

Als langzaam het verband zichtbaar wordt van wat het verleden met het heden van doen heeft en andersom, geeft Lisa je de bevestiging die je het hele boek door al voelde, wat een enerzijds verschrikkelijk en anderzijds prachtig verhaal. Een verhaal dat zeker verteld moest worden! Geromantiseerd? Ja natuurlijk, maar dat doet geen afbreuk aan de triestheid van het verleden en het mooie van wat sommige mensen voor elkaar over hebben. Toen en nu.

Vijf stralende sterren.

Corina Nieuwenhuis.

Corina las: De stalker in de nacht-Robert Bryndza****1/2

De stalker in de nacht

Met dank aan Uitgeverij Boekerij voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Robert Bryndza

Serie: Erika Foster deel twee

Uitgever: Meulenhoff Boekerij

Oorspronkelijke titel: The night stalker

Vertaler: Willeke Lempens

Aantal pagina’s: 384

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 12 juni 2018

Over de auteur: 

Robert Bryndza werd in Groot-Brittannië geboren, en woont tegenwoordig in Slowakije. Hij is acteur en schrijver.

( Bron: www.boekerij.nl )

De achterflap:

Als de moordenaar je in het vizier heeft ben je al zo goed als dood

Het zijn stuk voor stuk alleenstaande mannen. Allemaal met een teruggetrokken en een weinig opmerkelijk leven. Ze zijn ook allemaal dood.

Midden in een broeierig hete zomernacht wordt inspecteur Erika Foster opgeroepen. Een dokter is thuis in zijn bed -gevonden, gestikt. Zijn polsen zijn vastgemaakt en zijn ogen puilen uit door de doorschijnende plastic zak die strak om zijn hoofd is gebonden. Een paar dagen later wordt een tweede slachtoffer gevonden, in exact dezelfde omstandigheden. Wat linkt de slachtoffers aan elkaar en aan hun moordenaar? Waarom is er zo weinig bekend over hun verleden? Als Erika en haar team de zaak onderzoeken, stuiten ze op een zeer -berekenende dader, die zijn prooi al lang van tevoren stalkt – en dan op het juiste moment toeslaat.

Mening:

Erika Foster is terug en hoe! Vanaf de eerste regel is het thuiskomen met deze eigenzinnige rechercheur. Bryndza hanteert net als in Het meisje in het ijs  een vlotte pen en door middel van korte hoofdstukken ga je als en trein door het verhaal.

Origineel vond ik de chat berichten tussendoor die je hersens aan het werk zetten. Van de ene persoon weet je wie het is, maar toch ook weer niet en de gesprekken zijn bijzonder confronterend. En wat heeft die andere persoon er allemaal mee te maken?

De slachtoffers lijken random gekozen, je blijft redelijk lang in vertwijfeling en als daar dan het antwoord komt vind ik dat echt mooi gedaan. Bryndza weet je te overrompelen met een kleine twist hier en een andere twist daar. Hij laat je Erika en de side-kicks weer wat beter kennen en je sluit ze nog wat meer in je hart.

De uiteindelijke dader wordt al redelijk ver voor het einde duidelijk voor mij als lezer, maar de zoektocht van Erika en haar team en de iets wat voorspelbare machtsstrijd tussen haar en haar baas en andere rechercheurs laten je je toch afvragen hoe Bryndza dat geloofwaardig aan elkaar gaat breien. Maar geloof me dat is meer dan prima gelukt.

Conclusie:

Een ijzersterk tweede deel met Erika Foster in de hoofdrol. Vlot, meeslepend en met de nodige wtf-momentjes op het juiste moment. Robert Bryndza weet mij als lezer weer te verrassen. Minpuntje? Waar ik in deel één omver werd geblazen door het spectaculaire einde was dit deze keer iets minder. Maar uit kijken naar de volgende doe ik voor 100%

Schrijfstijl: 5

Leesplezier: 4.5

Plot: 4.5

Spanning: 4.5

Originaliteit: 5

Psychologie: 4.5

Vier en halve sterren voor De stalker in de nacht.

Corina Nieuwenhuis.

Karin las: Mij zie je niet-Loes den Hollander****

Mijziejeniet

Met dank aan De Crime Compagnie voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Loes den Hollander

Uitgever: De Crime Compagnie

Aantal pagina’s: 265

Genre: Psychologische Thriller / NUR 305

Verschijningsdatum: juli 2018

Over de auteur:

Loes den Hollander is een echte thrillerkoningin. Ze schreef meer dan twintig thrillers en is al tien jaar een bestsellerauteur. Van haar boeken zijn meer dan 1 miljoen exemplaren verkocht.

( http://www.crimecompagnie.nl )

Achterflap:

Ik weet hoe de hel eruitziet

Ik ben de moeder van een kind dat werd dood gepest.

Ik weet sinds die dag hoe de hel eruitziet en ik heb besloten om een paar mensen dezelfde ervaring te gunnen.

Mening:

Op de cover staat Psychologische thriller en daar is dan ook geen woord aan gelogen. Mij zie je niet blinkt uit in het neerzetten van de personages en het karakter ‘Ik’ laat me vanaf de eerste letter niet meer los. Wat een geweldig en beladen intro en naast de vraag wie ze is word je heen en weer geslingerd in wat ze met je weet te doen. Zó bedorven en toch ook sympathie op te weten wekken. Ze intrigeert tot en met, spreekt je af en toe letterlijk toe waardoor ze me ook op de lachspieren weet te werken. Al met al is het één van de leukste engerds die ik onlangs in een boek tegenkwam. Want eng, dat is ze.

Jeantine staat ook als een huis en als personage heb ik daar dan juist weer minder gevoel bij. Ik heb begrip maar denk tevens, daar mankeert ook zeker wel wat aan. De ‘normaalste’ weet eigenlijk het minst indruk te maken. Zo bizar en juist ook tof wanneer een boek dat met je doet. Het is bijzonder hoe het thema moederschap van totaal verschillende kanten belicht wordt. Met als overeenkomst dat ellende en verdriet bij dit gegeven op heel verschillende wijze de boventoon voeren. Het is maar net wat je er mee doet en geloof me, er wordt me een partij veel mee gedaan en dan uiteraard op zo’n wijze die je de tenen regelmatig laat opkrullen.

Mij zie je niet staat in die zin dan ook niet strak van directe spanning, dit zit door middel van zware onderwerpen en gevoelens onderhuids ingevreten. Wanneer dan het doek valt, volgt daar ook het gruwelijke einde. Dat je vervolgens met gruwelijk dan helemaal vrede hebt, hoe gaaf is dat dan weer?

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Spanning: 3

Psychologie: 4.5

Leesplezier: 4

Plot: 4

Originaliteit: 4

Vier sterren voor Mij zie je niet.

Karin Meinen.

Karin las: Het nadeel van eerlijkheid-Marco Termes****

Hetnadeelvaneerlijkheid

Met dank aan Klapwijk & Keijsers Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Marco Termes

Uitgever: Klapwijk & Keijsers

Aantal pagina’s: 255

Genre: Roman

Verschijningsdatum: juni 2018

 

Over de auteur:

Marco Termes (1957) is schrijver, dichter en kunstenaar. Zijn werk is vaak maatschappij-kritisch en kent altijd een diepe persoonlijke onderlaag. Hij publiceerde meerdere romans en dichtbundels.

( www.klapwijkenkeijsers.nl )

Achterflap:

​Tijdens een geheime Interpol-operatie verdwijnt Bruno Richard Donner achter Turkse tralies. Niemand die hem zoekt. Een aardbeving geeft hem zijn vrijheid terug. Hij gaat naar Parijs, op zoek naar de waarheid achter zijn verdwijning. Het onderzoek is de meest ingrijpende zaak ooit voor de inspecteur. De waarheid is bitter als gal als blijkt dat zijn familie een duistere rol speelt.

Mening:

Het nadeel van eerlijkheid gaat spectaculair van start. Termes weet me ook met zijn schrijfstijl meteen in te pakken. Dit is tot the point, hard, en ik zit er direct in. Prachtig geformuleerde zinnen, prima dialogen en een verhaal an sich dat intrigeert en spannend is. Ik lees en lees en denk alleen maar wow dit is gaaf zeg.

Verschillende lagen en lijnen zorgen ervoor dat je je kop erbij houdt en de personages worden fantastisch neergezet. Bruno, wat een originele wereldkerel met al zijn gebreken, die ik dan eigenlijk niet als gebreken zie. Het middenstuk is onderhoudend en Termes neemt op fijne wijze de tijd dit gevarieerde geheel uit te lijnen en op te bouwen. Dit gaat gepaard met een hele aparte en pakkende sfeer en het maakt je als lezer steeds nieuwsgierig waar dit naar toe zal gaan, je komt steeds dat  stukje verder. Tot dan uiteindelijk in een vlammend einde alles duidelijk wordt.

Wat een geweldig plot en wat een goed boek!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 4

Leesplezier: 4.5

Spanning: 3.5

Psychologie: 4

Plot: 4.5

Vier stralende sterren voor Het nadeel van eerlijkheid.

Karin Meinen.

Myrtle (16) las: Voorlopers 2-De kracht van velen-Mirjam Hildebrand****

VoorlopersDekrachtvanvelen

Met dank aan Uitgeverij Kluitman voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Mirjam Hildebrand

Serie: Deel 2 Voorlopers

Uitgever: Kluitman

Aantal pagina’s: 240

Genre: Young Adult / NUR 284

Verschijningsdatum: mei 2018

Over de auteur:

Mirjam Hildebrand studeerde psychologie aan de Universiteit Leiden en heeft haar eigen psychologiepraktijk in Haarlem. Daarnaast is zij schrijfster en vaste columnist voor haarlem.nieuws.nl. Ze werkte mee aan diverse verhalenbundels. Eerder verschenen haar succesvolle prentenboeken Opsekopse wereld en Rumme Rups. Voorlopers was haar jeugdboekendebuut.

( Bron: www.kluitman.nl www.mirjamhildebrand.nl )

Cover:

Ik vind de cover erg mooi, het past erg goed bij een YA boek. Het Voorlopers 2 in het wit boven de gele titel vind ik ook goed bij elkaar staan.

De achterflap:

Om het nieuwe schooljaar op Precursor te starten, moet Emma deelnemen aan de Cirkelceremonie. Die verloopt echter anders dan verwacht. Drie bewoners vallen bewusteloos neer en als ze weer bijkomen zijn ze hun Voorlopers-vaardigheden kwijt. Waar worden de verschijnselen – die zich razendsnel onder de bewoners verspreiden – door veroorzaakt? Emma kan met haar Signum mensen helpen en de ziekte terugdringen, maar dit vraagt veel van haar krachten. De jongeren moeten een manier vinden om de Voorlopers te laten voortbestaan en dat leidt tot verdeeldheid. Ondertussen neemt het aantal slachtoffers alleen maar toe. En dan wordt ook Emma’s vader getroffen…

Mijn mening:

Ik heb Voorlopers deel 1 ook gelezen, en dat boek las erg fijn weg en eindigde met een cliffhanger. Ik was dus ook heel erg benieuwd naar deel 2, zou het aan het eerste deel kunnen tippen? Nou dat is zeker een ja, ook Voorlopers 2 had ik binnen no time uit.

Het was een heel ander soort verhaal, maar toch ook met veel gelijkenissen. Bepaalde gebeurtenissen uit deel 1 kwamen weer terug in deel 2, maar er kwamen ook veel nieuwe dingen in voor, Emma leert bijvoorbeeld zichzelf en Precursor beter kennen, en ontdekt zo erg veel. Het boek was op momenten erg spannend, hoeveel doden gaan er nog vallen? Het kan toch niet zo zijn dat de voorlopers uitsterven? Je weet het niet. En wanneer er een moeder sterft, krijg ik toch wel tranen in mijn ogen, dit kan de schrijfster toch niet maken? Eerst eindigt deel 1 met een cliffhanger, en nu gaat iedereen dood? Ik hoop zó van niet, dan was ik wel Game of Thrones gaan kijken😉.

Het was dan wel weer erg mooi om te lezen hoe iedereen aan het einde alles op alles zette om met z’n allen Precursor te redden.

Conclusie:

4 sterren voor Voorlopers 2 – De kracht van velen!

Myrtle Meinen.