Marie las: Wendigo-Mark Groenen*****

Met dank aan Uitgeverij Godijn Publishing voor het recensie-exemplaar

Auteur: Mark Groenen

Genre: Thriller, Fantasy / NUR 332

Aantal pagina’s: 150

Verschijningsdatum: 24 april 2021

Over de auteur:

Mark Groenen (1989) woont in Veldhoven en werkt als docent geschiedenis in het middelbaar onderwijs. Wanneer hij niet aan het lesgeven, lezen of schrijven is, is hij waarschijnlijk op reis.

http://www.godijnpublishing.nl

Achterflap

Eindhoven is gehuld in een winters wit tapijt na de hevigste sneeuwval sinds jaren. De treinen rijden niet, de wegen zijn onbegaanbaar en alle colleges zijn geschrapt. Het weerhoudt de studenten Boris en Pjotr er niet van om het weer te trotseren en de warme kroegen van het Stratumseind te bezoeken.

Die avond eindigt Boris in een plas bloed, dat uit zijn steekwonden gutst en de sneeuw rood kleurt. De daders laten hem voor dood achter. Hulp komt uit onverwachte hoek, in het duister van de nacht verschijnt de Wendigo aan Boris. Hij krijgt de kans om zich te wreken, maar niet voor niets. Boris krijgt zijn wraak. Is de prijs die hij betaalt het waard?

Mening

Wendigo is een Godijntje, mini-roman, in het handige zakformaat: 11.7 x 16.8 en mijn eerste kennismaking met de auteur Mark Groenen.

De cover past heel goed bij het verhaal, deze is mysterieus en zelfs een beetje griezelig. Het formaat boek is even wennen voor mij, maar ook zeer handig voor onderweg.

Waar ik meestal meerdere hoofdstukken nodig heb om lekker in een boek te komen, pakt dit boek mij direct. De korte hoofdstukken, geen overdaad aan personages en spanning maken dat je snel in het verhaal komt. Boris en Pjotr zijn goed uitgewerkte personages. Studies, vriendschap, bijbaantjes en de gevaren rondom drugsgebruik in het uitgaansleven, geven het gevoel alsof dit boek zich zo voor je neus afspeelt. Het vleugje Fantasy wat erdoorheen loopt zorgt voor een mysterieus en duister sfeertje. Werkelijkheid en een legende zijn goed verweven en vormen samen een perfecte combinatie.

Het verhaal zelf vind ik erg origineel. Hoe spannend is het als een oude legende van een mythisch wezen tot leven blijkt te komen in onze moderne wereld…

Conclusie

Met opgetrokken knieën heb ik dit boek in één ruk uitgelezen, onmogelijk gewoon om weg te leggen. De spanning blijft in het gehele verhaal voelbaar en kruipt onder je huid, het leest soepel en vlot en klopt gewoon helemaal!

Ik kan dan ook niet anders dan een dikke vijf sterren geven voor Wendigo! Dit smaakt naar meer!

Marie Quickboots.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Jac las: Hitlers vrede-Philip Kerr*****

Philip Kerr – Hitlers vrede

‘Professor Mayer, ik geloof niet dat ome Jozef je erg graag mag.’

Third boxcar, midnight train
Destination: Bangor, Maine

Waarom kom ik die stad toch regelmatig tegen in de boeken die ik lees. Nu ook weer. Overigens niet zo verwonderlijk want Kerr zet een groot offensief in om de lezer te verblijden met namen. Van mensen, schepen, geografische aanduidingen, karakters en gebeurtenissen, noem maar op. Het past wel perfect in deze grandioze thriller, waarin de auteur etaleert waarom het verschrikkelijk jammer is dat hij te vroeg is heengegaan.

Laten we meteen maar met de conclusie beginnen. Dit boek bevestigt wat de regelmatige lezer al lang weet: Kerr behoort tot het selecte groepje topauteurs die werkelijk een verhaal kunnen vertellen, een thriller kunnen schrijven waarin feiten en fictie op een onnavolgbare manier met elkaar verstrengeld worden.

Professor Mayer, 35, met Duitse roots en hoofddocent in Princeton heeft filosofie gestudeerd, dit tot grote teleurstelling van zijn vader, die geneigd is te denken ‘dat alle filosofen krankzinnige Duitse syfilislijders zijn die denken dat God dood is.’

Willard Mayer wordt door president Roosevelt ontboden en gevraagd een onderzoek te doen naar de massamoord bij Karyn in Oost Polen. Vier- tot vijfduizend Poolse officieren zijn daar vermoord in de periode april – mei 1940, in opdracht van Jozef Stalin. Alleen wisten de Amerikanen dat toen nog niet. De Duitsers waren daar al wel van op de hoogte. Mayer werkt voor het Central Office of Information in Washington als analist Duitse Inlichtingen vanwege zijn grondige kennis van de Duitse taal.

Dat is ook de reden dat hij door FDR wordt gevraagd om later in het jaar als vertaler te fungeren bij de besprekingen in Teheran. De conferentie van Teheran was een bijeenkomst tussen Jozef Stalin, Franklin Roosevelt en Winston Churchill die werd gehouden in de Sovjetambassade in Teheran, de hoofdstad van Iran, van 28 november tot 1 december 1943. Het was de eerste oorlogsconferentie waarbij Stalin aanwezig was. Belangrijkste punt van bespreking was de noodzaak een tweede front te openen in West-Europa. Kerr laat zijn hoofdrolspelers echter hun rol spelen in een groots drama, waarin feiten, Wahrheit und Dichtung, op een formidabele manier door elkander gehusseld worden. Vermengd met de bittere, cynische humor die je bij Kerr om de oren vliegt: Hitler werd een Tweede Klasse IJzeren Kruis opgespeld; “de meeste eersteklas medailles werden toegekend aan mannen op begraafplaatsen.” De buikdanseres Taheya Carioca is zelfs nog zingend op YouTube te bewonderen, weliswaar niet erg stemvast, maar ik heb begrepen dat dit in dit vak geen minpunten oplevert.

Kerr heeft zich uitmuntend gedocumenteerd. Vele feiten, weetjes en beweringen zijn waar mogelijk nagetrokken. Het barst van de details en ook, niet zo verrassend, van bepaalde filosofische getinte stukjes tekst. Achterin in het boek geeft de auteur in een appendix nog wat passages weer van Willard Mayer en tevens wat obscure gebeurtenissen uit het boek die werkelijk gebeurd zijn. Toch ben ik er niet achter gekomen of Hitler op zondagen onder het diner zijn tafelgasten vermoeide met ellenlange redeneringen, dat is best mogelijk, immers de soep werd regelmatig koud, maar of hij toen de stelling poneerde “dat een vrede nooit langer dan vijfentwintig jaren mag duren – volkeren hebben bij tijd en wijle een aderlating nodig om te regenereren – “ is mij onbekend.

Is dit werk het magnum opus van Philip Kerr? Zeker, het werk van Kerr, de veertien thrillers met Bernie Gunther, behoren tot de top van het genre, trillers die zich afspelen voor, tijdens en na W.O. II. Sinds eind jaren tachtig verschijnen er met zekere onregelmatige regelmaat de thrillers met in de hoofdrol Bernie Gunther. Maar deze stand alone uit 2005 springt eruit. Het is zeker smullen voor lezers met wat meer achtergrondkennis over WO II, want Kerr (1956-2018) heeft een fantastisch soort geschiedvervalsing gefabriceerd.

De vertaling van Jan Pott is uitstekend te noemen.

Vijf sterren.

Jac Claasen.

Voor de echte fans verwijs ik naar de volgende site.https://berniegunther.com/

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Riejanne las: Meisje 4.1.8 – Annette van Gelder / Eric Bankras

Met dank aan Uitgeverij Palmslag voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Annette van Gelder, Eric Bankras

Uitgever: Palmslag

Genre: Waargebeurde verhalen / NUR 402

Aantal pagina’s: 119

Verschijningsdatum: 19 april 2021

Over de auteur:

Eric Bankras vindt zijn rust en inspiratie op het platteland, maar werkt nog steeds graag in de grote steden. Zijn brede interesse in de mensheid en de wereld om hem heen prikkelen zijn enthousiasme voor veel verschillende onderwerpen. Hij heeft echter een passie voor het verhaal waarin gerechtigheid en het niet ontlopen van verantwoordelijkheden centraal staan. Hier schrijft hij over zonder terughoudendheid en hij schuwt noch de waarheid, noch scherp sociaal commentaar. Met zijn beeldende schrijfstijl schetst hij de harde en soms pijnlijke wereld, waarheen hij de lezer aan de hand meeneemt.

http://www.palmslag.nl

Achterflap:

Het verhaal van Annette begint bij haar jeugd. Ze komt uit een liefdeloos gezin en raakt in de ban van Pipa als een kennis haar introduceert. Al snel komt ze terecht in een hel van geweld, misbruik en een moordpoging. Wat is er nou echt gebeurd en wat heeft het voor impact op haar? Lees hoe Annette in deze situatie belandt, hoe ze thuis een masker draagt en hoe ze uiteindelijk weet te ontkomen.

Meisje 4.1.8 is het debuut van Eric Bankras en in het boek vertelt Annette het waargebeurde verhaal van hoe zij als tiener slachtoffer werd van een loverboy.

In 2008 is de dader, een jongen met de bijnaam Pipa, veroordeeld tot vier jaar cel en TBS. Annettes verhaal is rauw, hard en grimmig, maar een verhaal dat verteld moet worden.

Mening:

Meisje 4.1.8 begint met een proloog waarin een heldere uitleg staat over de waarheid van het verhaal. Mooi om te lezen hoe ze vertelt dat het haar waarheid en beleving is. Daarnaast geeft ze duidelijk aan dat er ook delen zijn met aannames gebaseerd op haar eigen waarneming en de verklaring van anderen. Dit triggert me gelijk, omdat het getuigt van inzicht en me gelijk het gevoel geeft dat het er in dit boek niet omgaat om een ‘mooi’ verhaal te vertellen, maar gewoon een reëel beeld te schetsen.

Het verhaal is opgedeeld in verschillende leeftijdscategorieën. De hoofdstukjes zijn niet al te lang en lezen vlot weg. Vanaf het begin is het gelijk duidelijk hoeveel Annette thuis tekort komt, wat ook maakt dat je snapt dat ze in deze wereld terecht is gekomen.

Via een vriendin komt ze in contact met Pipa en ik kan me niet aan het gevoel onttrekken dat deze vriendin wist wat ze deed. Het voelde alsof deze vriendin bewust aan het ronselen was voor Pipa. Annette is meteen helemaal in de ban van deze man en eigenlijk is dan gelijk al duidelijk dat er geen weg meer terug is.  

Pipa schuwt geen geweld en als hij het gevoel heeft dat Annette bij hem weg wil gaan slaan alle stoppen door en wat heb ik dan met haar te doen. Het idee dat je overgeleverd bent aan een ander en totaal geen controle meer hebt over je eigen leven voelt heel beklemmend.

Hoewel het verhaal gruwelijk is voelt het soms toch alsof het wat oppervlakkig beschreven wordt en heb ik het gevoel dat er wat dat betreft nog meer uitgehaald had kunnen worden. Desondanks waardeer ik de openheid waarmee Annette naar zichzelf durft te kijken enorm. Het besef dat bepaalde mensen gewoon extra vatbaar zijn om in dit soort situaties terecht te komen is denk ik voor velen herkenbaar en verhelderend. Wat mij betreft is dit ook een boek wat ze op middelbare scholen zouden moeten lezen, zodat ze de signalen herkennen, maar ook zien dat er altijd een weg terug is, hoe uitzichtloos het soms ook lijkt.

Drie en halve sterren voor Meisje 4.1.8

Riejanne Zwiers.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Marie las: Als Doden Spreken-Mel Hartman****1/2

Dank aan Uitgeverij Hamley Books voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Mel Hartman

Serie: Dodenreeks deel twee

Genre: Urban Fantasy / NUR 280, 285

Aantal pagina’s: 301

Verschijningsdatum: februari 2021

Over de auteur:

Mel Hartman debuteerde in 2007 met De Fantasiejagers, gevolgd door verschillende boeken en kortverhalen. In 2020 verscheen Als Doden Dromen. Als Doden Spreken is het tweede boek in de reeks.

http://www.hamleybooks.be

Achterflap:

Aprils leven is een rommeltje. Ze is gevlucht omdat ze haar gave niet onder controle heeft en bang is om haar vrienden te doden, en als ze de mensen van wie ze houdt niet wil verliezen, moet ze hen de waarheid over zichzelf vertellen. Dan is er nog een journaliste, Annie Hemmings, die heeft ontdekt dat April geen mens is en dat wil ze met de hele wereld delen. Om meer bewijs te vinden, brengt Annie een vriendin van April in gevaar. April moet haar gave gebruiken om enkele moordenaars tegen te houden, maar dreigt zichzelf daardoor te verliezen. Gelukkig krijgt ze deze keer ook hulp van enkele machtige vrienden, onder wie Sekhmet, de Godin van ziekte en verderf.


Over het boek:


Terr is een wereld waarin je als aardling terecht komt wanneer je droomt. Het is een wereld waarin de bewoners genaamd “Terranen” leven in allerlei vormen en maten.  Een magische wereld waarin je kan vliegen en waar je gekste fantasie waarheid wordt, maar ook een wereld waarvan het bestaan geheim moet blijven.

Als April een verzoek krijgt om haar gave te gebruiken om een dode tijdelijk tot leven te wekken, een verzoek welke komt van de overledene zelf, krijgt zij een schokkend bericht en blijkt dat niet alleen zij, maar ook haar vriendin en Terr gevaar lopen. Gelukkig heeft April goede vrienden uit Terr in de buurt die haar willen helpen, Tom en Pat. Ieder heeft zijn of haar eigen gave en samen gaan zij de strijd aan om haar vriend en het geheim van Terr te redden. Onverwacht krijgen zij hulp van de machtige Sekhmet uit Terr.

Zal het opnieuw lukken om het geheim van Terr te beschermen en ook haar vriendin te redden? Wordt het tijd voor de waarheid of gaat dit avontuur ten koste van vriendschappen, want zeg nou zelf.. wie gelooft nou dat de wereld die je droomt wanneer je slaapt, werkelijk bestaat?


Mening:

Het eerste wat mij opvalt zijn de prachtige en gedetailleerde covers van beide delen. Deze covers zijn direct een eyecatcher en nodigen uit om opgepakt te worden. Dit tweede boek in de Dodenreeks gaat vrijwel meteen verder waar het eerste boek is geëindigd, ik zou dan ook aanraden om eerst Als Doden Dromen te lezen voor je begint aan Als Doden Spreken.

Het boek is opgedeeld in verschillende hoofdstukken, deze zijn prettig geschreven, niet te lang en ieder nieuw hoofdstuk laat met een afbeelding het verschil zien wanneer het verhaal zich op aarde afspeelt en wanneer op Terr.

De beschrijving van de wereld Terr, de vorming van de karakters van de hoofdpersonages en de overige Terranen zijn zeer beeldend en met details beschreven. De spanning die door het gehele verhaal loopt zorgt ervoor dat je door wilt lezen. Daarbij is ook een dosis humor gebruikt, wat mij regelmatig een glimlach op mijn gezicht gaf.

Minpuntjes? Ik kan ze zo niet bedenken, behalve dan dat van mij het boek nog wel dikker had gemogen, wat vond ik het jammer dat ik dit boek uit had. Het is Mel Hartman namelijk weer gelukt om mij mee te zuigen in de mysterieuze wereld van Terr, waarbij ze het eerste deel Als Dromen Doden naar mijn mening heeft overtroffen met dit tweede deel. Ik kijk dan ook ontzettend uit naar het derde boek van de Dodenreeks!


Ik geef dit boek vier en halve sterren.

Marie Quickboots.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: De nachtegaal-Johanna Mo****

Met dank aan Uitgeverij HarperCollins Holland voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Johanna Mo

Serie: Eilandmoorden deel een

Oorspronkelijke titel: Nattsångaren

Vertaling: Edith Sybesma

Genre: Literaire thriller / NUR 305

Aantal pagina’s: 398

Verschijningsdatum: april 2021

Over de auteur:

Johanna Mo (1976) groeide op in Kalmar, een van de oudste steden van Zweden, die met een brug verbonden is met het eiland Öland. De afgelopen jaren werkte ze als freelanceredacteur, vertaler en boekrecensent. De nachtegaal is het eerste boek in de Eilandmoorden-reeks met rechercheur Hanna Duncker in de hoofdrol.

http://www.harpercollins.nl

Achterflap:

Toen Hanna Duncker negentien jaar oud was, werd haar vader veroordeeld voor moord. De schaamte en verwarring zorgden ervoor dat ze van het eiland Öland wegvluchtte en ergens anders een nieuw leven opbouwde. Pas zestien jaar later, na het overlijden van haar vader, keert ze terug naar haar geboortedorp, om aan het werk te gaan als rechercheur bij de politie van Kalmar, aan de andere kant van de zeestraat.

Op haar eerste dag wordt ze samen met haar partner Erik Lindgren naar een plaats delict op Öland gestuurd waar het lichaam van een vijftienjarige jongen is aangetroffen. De jongen blijkt de zoon van haar jeugdvriendin te zijn. De zaak trekt de aandacht van veel bewoners, die Hanna’s terugkeer niet allemaal waarderen, getuige de dreigende, anonieme telefoontjes die ze krijgt. Wat is er precies aan de hand op het eiland?

Mening:

Mo trapt af met een nieuwsgierig makende proloog onder het kopje De laatste dag. Wie is dit slachtoffer? Wel, De laatste dag blijft als een rode draad door deze thriller heen lopen en ik zal alvast verklappen dat dit element vanuit het slachtoffer bijzonder goed en sterk neergezet wordt.

Maar dan. Dan is het even inkomen. Ik moet even een weg zien te vinden en gevoel zien te krijgen met de personages en de bijkomende lijnen. De basis waarop het verhaal neergezet wordt is fantastisch. Een vader als moordenaar en dan teruggaan naar het dorp van herkomst. Je zal maar in de schoenen van Hanna staan. Dit zal haar toch zeker een gevoel van thuiskomen geven, maar je kunt op de klompen wel aanvoelen dat het uiteraard ook flink wat rottigheid met zich mee gaat brengen en dat gaat het. Het leuke is dat naast dit op zichzelf staande verhaal, juist de zaken rondom Hanna zelf me het meest nieuwsgierig maken. Wie bedreigt haar? En hoe zit het eigenlijk precies met de zaak van haar vader? Dat dus maarrr first things first.

Het gevoel van inkomen verdwijnt al snel en vanuit verschillende personages wordt het met een heel fijn te lezen en filmische schrijfstijl gebracht. Het weergeven van de omgeving en de gemoedstoestanden, het geeft een heel eigen sfeer.

Is het retespannend? Nee. Het is een hele onderhoudende whodunnit, en je wil gewoon weten wat er met Joel is gebeurd en waarom. Och Joel.. Joel was voor mij de man van de match. Mo weet meerdere sociale speerpunten te verweven in dit boek (vreemdgaan, pesten, onzinnig geweld om er eens wat te noemen) maar de wijze waarop dit bij Joel tot uiting komt en gebracht wordt, is toch echt met verve uitgevoerd. Ook de chemie tussen Hanna en bijvoorbeeld Erik doorloopt duidelijk een groei. De moord dient opgelost te worden en gedurende het onderzoek komt Hanna uiteraard in aanraking met gebeurtenissen en personen uit haar jeugd. Dat maakt dit verhaal extra sterk. Gevoel en verstand in een omgeving die thuis zou moeten zijn, maar dat door het bizarre verleden gewoon (nog) niet is.

De uiteindelijke oplossing en het duidelijk worden hoe het dan in elkaar steekt wist me dan zowaar nog te verbluffen ook! Oeh, mooi en goed gedaan zeg. Het einde zelf is ook van die aard. ‘Rotstreek’ want waar Hanna me eerst niet wist te overtuigen, sleept ze me nu toch wel compleet en volledig mee. We schakelen heel graag over naar deel twee!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Plot: 4.5

Spanning: 3

Leesplezier: 4

Originaliteit: 4

Psychologie: 4

Maakt vier sterren voor De nachtegaal.

Karin Meinen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Marie las: Sparky leert pottenbakken-Kavita de Coster****

Dank aan Kavita De Coster voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Kavita De Coster

Uitgeverij: Beefcake Publishing

Illustraties: Kavita De Coster

Vormgeving: Evelien Gillis

Aantal pagina’s: 88

Genre: Prentenboeken leeftijd: > 6 jaar / NUR 274

Verschijningsdatum: december 2015

Over de auteur:

Kavita De Coster schrijft en tekent sinds haar twaalfde. Ze houdt van reizen, lezen, fietsen en de zon op haar huid. Sparky leert pottenbakken is haar debuut.


Achterflap:

Sparky is een vos die in een klein huisje woont aan de rand van het bos. Het liefst van al lummelt hij de hele dag maar wat rond. Zijn zus Lisa vindt dat Sparky eens aan zijn toekomst moet denken en aan wat hij wil doen in zijn leven. Hij moet op zijn minst een hobby zoeken. Sparky geeft toe en kiest voor een wel heel speciale bezigheid. Hij wil leren pottenbakken. Als dat maar goed afloopt!


Over Sparky:

Sparky is een jonge vos en woont samen met zijn zus Lisa aan de rand van het bos. Het kleine bamboe huisje ligt aan de rand van het bos in La Chaume.

Wanneer zijn zus Lisa oppert dat Sparky eens een hobby moet gaan zoeken in plaats van rond lummelen, gaat hij op zoek naar een hobby. Het kan niet zomaar iets zijn, het moet echt iets zijn wat hij leuk vindt en ijverig gaat Sparky op zoek.

Sparky geeft zich op voor een cursus Pottenbakken en wat vindt hij dit leuk om te doen! Het wordt kliederen en knoeien en soms gaat er wel eens iets fout, maar Sparky geeft niet op vol plezier maakt hij de meest mooie dingen.

Mening:

Ontzettend leuk prentenboek voor de jonge lezers. De prenten zijn vrolijk uitgewerkt en passen helemaal bij het verhaal, ze geven extra leven aan het leuke pottenbak avontuur van Sparky. Bijzonder ook dat de auteur deze prenten zelf heeft getekend, dit geeft een extra persoonlijke touch.

Door het gebruik van kortere zinnen leest het boek erg prettig. Vooral de positieve sfeer maakt het een vrolijk maar ook leerzaam boek. Dingen zoals het opruimen van je kamer, elkaar complimentjes geven, niet opgeven maar doorzetten, leren en het volgen van je hart is spelenderwijs in het verhaal verweven.

Na het lezen van dit boek krijg ik zelfs ontzettend veel zin om een keer een les pottenbakken te volgen, zo leuk maar ook begrijpend informatief wordt het beschreven.

Het boek is leuk om zelfstandig te lezen, maar zou ook perfect zijn om voor te lezen met verschillende stemmetjes namens de pluizige personages.

Ik geef dit boek dan ook een dikke 4 sterren!

Marie Quickboots.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Riejanne las: De nachtegaal – Johanna Mo****1/2

Met dank aan Uitgeverij HarperCollins Holland voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Johanna Mo

Serie: Eilandmoorden deel een

Oorspronkelijke titel: Nattsångaren

Uitgever: HarperCollins Holland

Vertaling: Edith Sybesma

Genre: Literaire thriller / NUR 305

Aantal pagina’s: 398

Verschijningsdatum: april 2021

Over de auteur:

Johanna Mo (1976) groeide op in Kalmar, een van de oudste steden van Zweden, die met een brug verbonden is met het eiland Öland. De afgelopen jaren werkte ze als freelanceredacteur, vertaler en boekrecensent. De nachtegaal is het eerste boek in de Eilandmoorden-reeks met rechercheur Hanna Duncker in de hoofdrol.

http://www.harpercollins.nl

Achterflap:

Toen Hanna Duncker negentien jaar oud was, werd haar vader veroordeeld voor moord. De schaamte en verwarring zorgden ervoor dat ze van het eiland Öland wegvluchtte en ergens anders een nieuw leven opbouwde. Pas zestien jaar later, na het overlijden van haar vader, keert ze terug naar haar geboortedorp, om aan het werk te gaan als rechercheur bij de politie van Kalmar, aan de andere kant van de zeestraat.

Op haar eerste dag wordt ze samen met haar partner Erik Lindgren naar een plaats delict op Öland gestuurd waar het lichaam van een vijftienjarige jongen is aangetroffen. De jongen blijkt de zoon van haar jeugdvriendin te zijn. De zaak trekt de aandacht van veel bewoners, die Hanna’s terugkeer niet allemaal waarderen, getuige de dreigende, anonieme telefoontjes die ze krijgt. Wat is er precies aan de hand op het eiland?

Mening:

De nachtegaal is zeker geen standaard thriller. In het begin moest ik mijn hoofd er echt bijhouden, omdat het alle kanten opschoot, maar al snel zat ik helemaal in het verhaal.  

Hanna Duncker kiest ervoor om terug te keren naar het eiland waar ze op haar negentiende vertrokken is, omdat haar vader daar als moordenaar berecht is. Ze wordt rechercheur op het politiebureau dat destijds haar vader gearresteerd heeft. Wat ongelooflijk dapper, is dan ook het eerste wat er door me heen schoot. Toch is het verleden van Hanna voelbaar in haar contacten met collega’s. Het heeft een zware wissel op haar leven getrokken en hoe graag ze ook verder wil, is haar verleden bepalend voor haar gedrag vandaag.

Tijdens haar eerste zaak als rechercheur wordt ze geconfronteerd met de dood van een jongen (Joel) die naar later blijkt, de zoon van haar jeugdvriendin is. Een vriendschap die door de jaren heen verwaterd is. Lukt het Hanna om het contact met deze jeugdvriendin te herstellen, terwijl zij tegelijkertijd degene is die haar leven op z’n kop zet?

Het mooie aan dit verhaal is dat je tijdens het werk van Hanna steeds meer een inkijkje krijgt in haar verleden. Heden en verleden zijn op een natuurlijke manier met elkaar verweven en maakt dat je Hanna gewoon in je hart sluit, begrijpt waarom ze bepaalde keuzes maakt en/of gemaakt heeft.

Daarnaast is er een verhaallijn met de laatste dag van Joel. Heel langzaam wordt duidelijk wat er met Joel is gebeurd, maar ook hoe hij in het leven stond. De hoofdstukjes zijn kort en elke keer als je denkt iets te weten te komen, eindigt het weer zo, waardoor je met vragen blijft zitten en zo snel mogelijk door wilt lezen.

De personages zijn goed uitgewerkt, waardoor ik echt het gevoel had ze te leren kennen. Met name Hanna laat ons zien hoe je verwikkeld kunt zijn in een innerlijke strijd, waar niemand weet van heeft. Iets dat altijd aanwezig is, waardoor iemand ongrijpbaar kan zijn voor de omgeving, maar daardoor wel conclusies trekt over iemands gedrag.

Het is geen thriller die je op het puntje van de bank laat zitten door de spanning, maar wel een heel onderhoudend verhaal, waarbij er steeds meer vragen opgeroepen worden. Ik verheug me dan ook enorm op het vervolg van dit boek!

Vier en halve sterren oftewel een 9/10 voor De nachtegaal.

Riejanne Zwiers.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: Wie niet horen wil-Nicci French****

Dank aan Ambo|Anthos uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteurs: Nicci French

Oorspronkelijke titel: The Unheard

Vertaling: Ambo|Anthos uitgevers, Amsterdam en Eefje Bosch, Mechteld Jansen en Elise Kuip

Genre: Literaire Thriller

Aantal pagina’s: 432

Verschijningsdatum: 7 april 2021

Over de auteurs:

Achter de naam Nicci French gaat het Britse echtpaar Nicci Gerrard en Sean French schuil. Dit duo is wereldberoemd om hun thrillers en korte verhalen.

http://www.amboanthos.nl

Achterflap:

Tess deelt met haar ex Jason de zorg voor hun dochtertje Poppy. Ze moet nog wennen aan de nieuwe situatie, maar is blij met de hulp die ze van haar vrienden krijgt. Jason is inmiddels getrouwd, maar daar probeert ze zich overheen te zetten. Zelf is ze ook weer aan het daten en ze is best gelukkig, houdt ze zich voor.

Totdat haar dochtertje Poppy vreemde taal begint uit te slaan en een tekening maakt met zwart wascokrijt – een tekening waarop een figuur te zien is die van een toren valt. Tess raakt ervan overtuigd dat Poppy getuige is geweest van een misdrijf. Ze stapt naar de politie, maar daar wordt ze niet geloofd. Dan besluit ze zelf op onderzoek uit te gaan…

Wie niet horen wil is een thriller vol onderhuidse spanning, over vertrouwen en je instincten volgen.

Mening:

Het was best alweer een tijd geleden voor mij, een Nicci French. Maar dit was direct weer thuiskomen in die prachtige beeldende en zo typerende stijl, dit is lezen als een mes door de warme boter.

Het is geweldig hoe je steeds maar weer aan het twijfelen wordt gebracht. Hoe reëel zijn de tekeningen en het gedrag van Poppy? Tess neemt het in ieder geval heel serieus en duikt zich zonder remmingen in deze materie. Dit brengt een flinke dot spanning met zich mee.

De acties die Tess onderneemt zijn begrijpelijk en voelen daarnaast ook ongemakkelijk, want ze gaat zo langzamerhand behoorlijk te ver. Daar in verweven zit ook steeds je twijfel. Ja, dit gaat te ver, maar dat moet ook eigenlijk wel toch? Zit ze met haar moedergevoel goed of worden hier vreselijke missers gemaakt? Bepaalde verdenkingen klinken sowieso heel logisch maar worden vervolgens eigenlijk toch ook weer weerlegd. Shit zeg en hier zit natuurlijk ook weer de kracht van French. Het houdt de spanning er continu in, het verschuift en het voelt heel zorgelijk.

De personages en situaties worden erg goed neergezet. Zo ook de relaties, het doet heel natuurlijk aan en het komt moeiteloos tot leven. En toch voelt het richting einde dan net niet helemaal afgewerkt. Ik werd niet echt verrast, en dat wat Poppy aangeeft sluit gevoelsmatig toch wat lastig aan bij de daden en motieven. Het totale verhaal en het gegeven Poppy an sich vind ik gewoon steengoed en het einde zelf doet me breed laten grijnzen. Daar dacht ik dus: dit gaat ze anders doen.  Al met al een geweldig boek en Nicci French brengt met Wie niet horen wil wederom een dijk van een psychologische thriller!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 4

Spanning: 4

Leesplezier: 4.5

Plot: 4

Psychologie: 4.5

Een dikke vier sterren oftewel een 8/10 voor Wie niet horen wil.

Karin Meinen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Riejanne las: Ik droom-Elly Godijn****

Met dank aan Godijn Publishing voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Elly Godijn

Uitgeverij: Godijn Publishing

Aantal pagina’s: 252

Genre: Een dramatische verhalenbundel

Verschijningsdatum: 28 maart 2021

Over de auteur:

Elly Godijn

http://www.godijnpublishing.nl

Achterflap:

Woorden rijgen zich aaneen tot dramatische verhalen over afscheid, innerlijke worstelingen en soms een beetje hoop. Duisternis en ellende weven zich aaneen, totdat zelfs de hemel huilt.

De personages dromen, net als de schrijver, van onbereikbare oorden en verlangens. Soms reiken ze ver of struikelen ze al bij de eerste hindernis.

Ik droom herbergt verhalen die geschreven zijn in een periode van innerlijke worsteling. Hoe verder de tijd doordendert, hoe meer de hoop doorklinkt tussen de regels.

Mening:

Ik droom van Elly Godijn is een verhalenbundel met 28 korte verhalen. Elly heeft een toegankelijke schrijfstijl waarbij het ene verhaal me meer pakte dan het andere. Desondanks weet ze heel goed over te brengen hoe ‘zwaar’ gebeurtenissen kunnen voelen. Wat me misschien nog wel het meest raakte was wat ik tussen de regels doorlas, alsof het gevoel daarvan afspatte.

Het verhaal dat een enorme indruk op me maakte was Eva en ik. Een verhaal dat doorspekt is van verdriet, maar wat ons ook duidelijk maakt hoe graag we vast willen houden aan het oude vertrouwde en ons bovendien laat voelen hoe moeilijk het is om iemand los te laten. De mechanismes die in werking treden als het gebeurde te groot is om te bevatten.

Wat ik wel heel prettig vind is dat de verhalen naarmate je vordert in het boek wat ‘lichter’ voelen, alsof je voelt dat het einde van de tunnel in zicht komt.

Een verhaal dat me echt kippenvel bezorgde was Dansen tot ik erbij neerval. Het laat je haarfijn voelen hoe belangrijk dromen zijn voor een mens en vooral wat iemand ervoor overheeft om die dromen na te jagen. “Dit is waarvoor ik het doe, dit is mijn droom.” Het laat ons voelen hoe belangrijk het is om gezien te worden, met alle gevolgen van dien. Dansen tot je erbij neervalt, zelfs als dat niet meer kan…

Conclusie:

Ik droom is een bundel die ik met plezier gelezen heb en waarvan ik nu al weet dat ik een aantal verhalen voor een tweede keer ga lezen.

Een 8/10 oftewel vier sterren.

Riejanne Zwiers.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: Poolnacht-Ragnar Jónasson****

Dank aan A.W. Bruna Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Ragnar Jónasson

Serie: Duister IJsland / Ari Thór Arason deel drie

Oorspronkelijke titel: Rof

Vertaling: Willemien Werkman

Genre: Literaire Thriller / NUR 305

Aantal pagina’s: 320

Verschijningsdatum: 7 april 2021

Over de auteur:

Ragnar Jónasson is de bekroonde internationale bestsellerauteur van een tiental thrillers. Wereldwijd verkocht hij tot dusver meer dan 1 miljoen boeken in 21 talen. Zijn werk werd bekroond met onder meer de Mörda Dead Good Reader Award en ontving wereldwijd lovende kritieken. Ragnar woont met zijn gezin in Reykjavík en geeft daar les aan de rechtenfaculteit van de universiteit. Hij groeide op in Siglufjörður, waar zijn thrillers zich afspelen.

In Nederland verschenen inmiddels de boeken Sneeuwblind en Inktzwart. Poolnacht is het derde deel uit de Duister IJsland serie.

http://www.awbruna.nl

Achterflap:

In Poolnacht bevinden we ons in een geïsoleerd dorp gelegen in noordelijk IJsland, Siglufjörður. Hier wil niemand de waarheid kennen en zijn geheimen een levenswijze.

Het is 1955, twee jonge stellen verhuizen naar de onbewoonde en geïsoleerde fjord. Hun verblijf eindigt abrupt wanneer een van de vrouwen onder mysterieuze omstandigheden om het leven komt. De zaak wordt nooit opgelost. Vijftig jaar na deze gebeurtenis duikt er een oude foto op, waaruit duidelijk wordt dat de stellen wellicht helemaal niet de enige bewoners van de fjord waren.

In het boek volgen we de jonge rechercheur Ari Thór die probeert te achterhalen wat er die noodlottige avond gebeurde. De zaken nemen een sinistere wending. Een kind raakt vermist, een stalker is op de vlucht en Siglufjörður is in quarantaine. Het lijkt erop dat het verleden hen achtervolgt.

Mening:

Poolnacht is het derde deel uit de Duister IJsland serie en vanaf Sneeuwblind gaat dit van goed naar beterr, naar ik ben fan!

De kracht zit hem allereerst  in de originele en eigen stijl van schrijven. Wat een mooie en beeldende wijze van brengen en wat een bijzondere sfeer geeft dit!  Je waant je in IJsland en naast een stuk duisterheid zit er ook zeker hoop en een stuk geluk in verhaallijnen verweven, prachtcombinatie vind ik dit.

De manier van opbouwen is ook weer echt Jónasson. De lijnen van het heden en verleden worden zorgvuldig neergezet en het duurt echt wel even voordat dit elkaar weer gaat raken. Go with the flow want je wéét dat het wel op de plek gaat vallen, de vraag is alleen hoe en die blijft heerlijk lang onbeantwoord.

Het is fantastisch hoe rechercheur Ari Thór zich vastbijt in de cold case en het is fantastisch hoe hij stukje bij beetje verder komt. Wat een verhaal komt daar laag na laag naar boven zeg. Geheimen worden blootgelegd en hoe. Het houdt je continu getriggerd en juist ook deze lijn brengt die typerende sfeer met zich mee. Zijn contact met journaliste Isrún blijft eigenlijk ontzettend oppervlakkig nog, maar dat is haar rol zeker niet.  Ook Isrún weet in het heden een hoofdrol te pakken en ik vind haar alleen maar leuker en leuker worden ook.  Deze lijn is qua onderzoek weer heel anders, echt thriller en weer erg goed uitgewerkt met altijd ook weer dat verrassende element.

Geen mindere puntjes om aan te stippen? In die zin wel, het gedeelte Siglufjörður in quarantaine had voor mij echt geen meerwaarde, het gaf me als lezer geen extra beleving. Dat doen de personages an sich absoluut wel. Waar ik het verlies van een personage uit Inktzwart toch nog een beetje aan het verwerken ben, en dat extra spanning geeft want niks is zeker dan, geniet ik hoe de privéperikelen van Tómas, Isrún en uiteraard Ari zich prachtig door deze thriller heen ontwikkelen. Naast onderzoek, wraak, spanning, geheimen en de nodige beweegredenen brengt deze uitdieping naast shit ook echt een stuk feelgood. Je wil heel simpel, tenslotte toch echt gewoon ook weten of bijvoorbeeld Ari en Kristín nog nader tot elkaar weten te komen.

Daarom alleen al zou ik zeggen, doe net als ik en begin met Sneeuwblind want juist deze achtergrondverhalen zijn echt te goed om te missen. Het is niet heel snel maar dat hoeft ook niet. Het is op zeker pakkend en intrigerend. Ik verheug me nu al ontzettend op een volgend deel. De lat gaat alleen maar verder en verder omhoog en ik ga er eigenlijk al vanuit dat Ragnar Jónasson dit gewoon wéér waar gaat maken!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Spanning: 3.5

Originaliteit: 4.5

Leesplezier: 4

Psychologie: 5

Plot: 4.5

Maakt een gemiddelde van vier héle dikke sterren voor Poolnacht.

Karin Meinen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂