Duorecensie Sandra & Karin: Verlichting – Stephen King ****

VerlichtingStephenKing

Met dank aan Overamstel uitgevers / The House of Books voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Stephen King

Uitgever: The House of Books

Originele titel: Elevation

Vertaling: Nathaly Schrijnder

Aantal pagina’s: 128

Genre: Novelle, NUR 332

Verschijningsdatum: 12 maart 2019

Over de auteur:

Meesterverteller Stephen King heeft meer dan vijftig romans op zijn naam staan en tientallen korte verhalen. Hij schreef spanning, horror, fantasy, bovennatuurlijk, en in welk genre hij zich ook waagt, steeds weet hij wereldwijd miljoenen lezers aan zijn boeken gekluisterd te houden.

(Bron: www.overamsteluitgevers.nl)

Achterflap:

Scott Carey blijft gewicht verliezen zonder dat zijn uiterlijk verandert, en zo gebeuren er wel meer vreemde dingen. In het plaatsje Castle Rock belandt hij midden in een escalerende ruzie met zijn lesbische buren. Een van hen is vriendelijk, de andere cold as ice. De vrouwen willen een restaurant openen maar de inwoners willen niets weten van een lesbisch koppel. Als Scott inziet met wat voor vooroordelen zij, en hijzelf, te maken hebben, besluit hij te helpen. Onverwachte verbonden, de jaarlijkse hardloopwedstrijd en Scotts mysterieuze aandoening brengen het beste in mensen naar boven.

Mening:

Sandra:

Toen ik begon met lezen was er meteen weer dat gevoel dat ik eigenlijk altijd wel bij heb bij de verhalen van King: ik bevind mij op dat moment in dat andere universum: Het King universum. Het lijkt op onze ‘gewone’ wereld, maar het is er toch net even anders. Niet altijd eng of spannend, maar wel mysterieus.

Karin:

Ik ben een rasechte King fan en het aantal bladzijdes voelt als een teleurstelling. Ik hoopte zó op weer eens een dikke beukert, maar King weet in een beperkt aantal pagina’s weer een fantastisch en compleet verhaal neer te zetten. We maken van teleurstelling direct bere-enthousiast nu!

Sandra:

In Verlichting bevinden we ons in het stadje Castle Rock, waar meerdere verhalen van King zich afspelen. We maken kennis met Scott Carey, een veertiger met, hoe herkenbaar, overgewicht. De weegschaal vermijdt hij dan ook het liefst. Maar er is iets vreemds aan de hand. Scott verliest gewicht, elke dag en met kilo’s tegelijk. Zijn omvang blijft echter hetzelfde. Hij ziet eruit als iemand van rond de 110 kilo, maar weegt rond de 95 kilo en elke dag wordt dit minder. Ondertussen heeft hij niet zo’n geweldige relatie met zijn buurvrouwen. Een lesbisch stel, bovendien nog getrouwd ook, wordt door de bewoners niet bepaald met open armen ontvangen. Ze hebben een restaurant geopend, maar door de vooroordelen die in het stadje overheersen, loopt het er niet bepaald storm.

Karin:

Wat is het toch een leesfeest hoe dit verhaal weer verteld wordt. Het gegeven an sich is sowieso briljant. Hoe verzin je het en hoe gaat en kan dit aflopen? Dit is pakkend, beeldend. King neemt de tijd zonder dat het ook maar ergens saai wordt, geeft stukje bij beetje steeds meer info en het beperkte aantal personages wordt al snel heel eigen. Naast bizarre gebeurtenissen brengt dit verhaal een heerlijke tik humor, zijn de dialogen om te smullen, wordt drama in fantasy subliem omgezet naar een goed humeur en feelgood ten top. De vooroordelen, de relationele ontwikkelingen, oude en nieuwe vriendschappen; het wordt in korte tijd prachtig uitgediept.

Sandra:

Scott wil niets liever dan een goede relatie met zijn buren en bedenkt een plannetje om hen te helpen. Hij schrijft zich in voor de jaarlijkse hardloopwedstrijd, waar één van de buurvrouwen ook aan meedoet. Dit en zijn bijzondere aandoening zijn de ingrediënten voor een mysterieus, bijzonder verhaal met meerdere lagen. Een tik naar Trump (we weten inmiddels hoe anti-Trump Stephen King is), vooroordelen en onverwachte vriendschappen. Knap hoe King in zo weinig pagina’s een compleet en afgerond verhaal weet te vertellen.

Karin:

Het einde is prachtig, het ontroert ook. Je krijgt wat de achterflap belooft en nog zoveel meer. Ik heb echt zo genoten van deze parel en ga weer fris en fruitig verder met hopen op een volgend (heel dik) boek.

Conclusie:

Sandra:

Schrijfstijl: 4

Spanning: 3,5

Psychologie: 4

Leesplezier: 4

Plot: 4

Originaliteit: 4

Karin:

Kleinigheidje hou je toch: de NUR 332 oftewel thriller vind ik minder goed gekozen. Ik zie hier echt geen thriller in. Desalnietteplus, wat een prachtverhaal.

Schrijfstijl: 4.5

Spanning: 3

Psychologie: 4

Leesplezier: 5

Plot: 4.5

Originaliteit: 4.5

Maakt unaniem vier stralende sterren voor Verlichting.

Sandra Remmig & Karin Meinen.

Samen wachten op, om te recenseren…

collage maart 2019

Hela hola, en we mogen weer een paar prachtboeken verwachten in Noord-Holland en Drenthe. Wij voelen ons weer een stel mazzelaars zo als alleen waailappen dat kunnen. Lees met ons mee en wie weet kun je je lijstje weer aanvullen 😁

**Bij Uitgeverij De Kring  verschijnt op 8 maart de nieuwe roman van Felicita Vos, namelijk Ravage. Haar vorige boek vonden Ka & Co prachtig en kreeg vier en halve ster, dus jaja we zijn heel benieuwd!

**Bij Overamstel Uitgevers oftewel bij The House of Books verschijnt op 13 maart de nieuwste novelle van Stephen King met de titel: Verlichting. Onze Karin is groot King fan en ook mede waailap Sandra kan deze auteur meer dan waarderen, dus daar komt een speciale duo-recensie aan!

**Het duurt nog even, maar op 9 april verschijnt bij Uitgeverij Mozaïek de historische roman van Jacobine van den HoekZondebok is een roman gebaseerd op waargebeurde feiten. Crien is gek op geschiedenis, dus die is maar wat blij dat ze hem op mag pakken.

Over Ravage:

Om haar zwangere zus te ontlasten én om het gemis aan kinderen te compenseren, neemt Charlotte Zwanenburg de hond van haar zus in huis. Direct na aankomst neemt de hond de benen. Het is het startsein van een koortsachtige zoektocht. Gaandeweg zoekt de hele familie mee. De tocht maakt pijnlijk duidelijk hoe er werkelijk over elkaar gedacht wordt. De verhoudingen komen onder hoogspanning te staan, irritaties worden ruzies en verzwegen waarheden komen aan het licht. Voor Charlotte hebben die verstrekkende gevolgen.

Ravage is een spannende, hartverscheurende roman over de vraag: hoe goed ken je je naasten?

Over Verlichting:

Scott Carey blijft gewicht verliezen zonder dat zijn uiterlijk verandert, en zo gebeuren er wel meer vreemde dingen. In het plaatsje Castle Rock belandt hij midden in een escalerende ruzie met zijn lesbische buren. Een van hen is vriendelijk, de andere cold as ice. De vrouwen willen een restaurant openen, maar de inwoners willen niets weten van een lesbisch koppel. Als Scott inziet met wat voor vooroordelen zij, en hijzelf te maken hebben, besluit hij te helpen. Onverwachte verbonden, de jaarlijkse hardloopwedstrijd en Scotts mysterieuze aandoening brengen het beste in mensen naar boven.

Over Zondebok:

Het is 15 januari 1566, wanneer de burgerweeskinderen uitbreken en Amsterdam onveilig maken. Fye Lieveheer heeft erover gedroomd, maar vertelt dit behalve aan haar dochter Sara en man Gerrit, aan niemand.
Fyes ontmoeting met haar oude liefde Laurens, een rijke korenkoper, maakt haar van slag en onvoorzichtig. Ze wordt verliefd, haar relatie met Gerrit staat op scherp, en het klassenverschil tussen hen beiden wordt zichtbaarder dan ooit.
Intussen neemt de politieke onrust in Amsterdam toe, steeds duidelijker zetten de burgers zich af tegen de macht van de katholieken en van de elite in de stad. Het vroedschap van Amsterdam zoekt een oorzaak voor de opstand van de weeskinderen, en vindt een zondebok in Fye.

Een roman, gebaseerd op waargebeurde feiten, over liefde, moed en macht, in de aanloop naar de 80-jarige oorlog. Een periode waarin het gevaarlijk was om anders te zijn.

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Karin las: Gwendys Knoppenkist-Stephen King & Richard Chizmar****

gwendysknoppenkist

Met dank aan Overamstel uitgevers / The House of Books voor het recensie-exemplaar.

Auteurs: Stephen King & Richard Chizmar

Uitgever: The House of Books

Originele titel: Gwendy’s Button Box

Vertaler: Nathaly Schrijnder

Aantal pagina’s: 168

Genre: Thriller / NUR 332

Verschijningsdatum:  november 2018

Over de auteurs:

Stephen King heeft meer dan vijftig romans op zijn naam staan en tientallen korte verhalen. Hij schreef spanning, horror, fantasy, bovennatuurlijk, en in welk genre hij zich ook waagt, steeds weet hij wereldwijd miljoenen lezers aan zijn boeken gekluisterd te houden.

Richard Chizmar’s werk heeft in tientallen publicaties gestaan en hij heeft er meerdere prijzen mee gewonnen, waaronder twee World Fantasy Awards en vier International Horror Guild Awards. Hij heeft meerdere verhalenbundels gepubliceerd.

Achterflap:

Een duister verhaal uit het hart van Stephen Kings wereld, Castle Rock.

Er zijn drie manieren om bij het uitzichtpunt in het plaatsje Castle Rock te komen: Route 117, Pleasant Road en de zogenaamde Suicide Stairs.

In de zomer van 1974 neemt de 12-jarige Gwendy Peterson elke dag de trap, die stevig verankerd zit met bouten in de bergwand. Als Gwendy op een dag boven aan de trap op adem staat te komen, wordt ze aangesproken door een vreemdeling. Op een bankje in de schaduw zit een man met een zwarte broek aan, een zwarte overjas en een wit overhemd. Op zijn hoofd heeft hij een zwart hoedje. Er zullen dagen komen dat Gwendy nachtmerries heeft over dat hoedje.

Mening:

Gwendys Knoppenkist telt 168 bladzijden en het had niet korter of langer moeten zijn. Wat een pracht van een verhaal, compleet, voorzien van mooie illustraties en wat is dit boek(je) ontzettend mooi uitgevoerd. Dit wil je in je kast!

Je waant je vanaf de eerste zinnen in een modern sprookje. De stijl is eenvoudig, maar mooi eenvoudig en het maakt indruk. Het begin in ’74, hoe Gwendy Farris ontmoet, en wat dit allemaal teweeg gaat brengen is een lust om in te verdwijnen. De rode draad is natuurlijk de Knoppenkist. Oeh, dat lijkt een geweldig kistje om te hebben maar je voelt  op je klompen wel aan hoeveel poep zoiets ook kan geven. King & Chizmar weven met dit gegeven zoveel fantastische draadjes en zijlijnen. Wat gaat Gwendy doen, beleven en beslissen gedurende de jaren? Het is gewoon niet in te schatten en het aangename is dan ook dat het een heel ander verloop heeft dan je zou denken.

Macht, verleiding. Liefde en verlies. Moord, klootzakken en helden. Dit alles gebracht in een prachtige setting, fantasy gecombineerd met realiteit, en het houdt je aan de bladzijden gekluisterd. Dit juweeltje wordt vervolgens met een meer dan mooi einde afgerond. Vind ik dan hè. Ik was al een groot King fan maar dat ik nu ook boeken van Chizmar op ga snorren is een feit!

Conclusie:

Op alle fronten vier stralende sterren voor Gwendys Knoppenkist.

Karin Meinen.

De Top 12 van 2018 van: Karin

Top 13 Karin

**Zooo, we gaan weer fijn een vierkant ei leggen. Ik las pak hem beet gooi hem weg 61 boeken dit jaar en kom-tie dan. Kom-tie kom-tie dan hè!

De Top 12 van 2018; op de collage zijn 13 boeken te zien, dus ik doop het om tot de Sjoemel Top 12 van Karin. Daar begint het gedonder al 🤪

Ik begin al vals te spelen met twee maal een nummer 1 en dat is in de categorie Young Adult: Hart-Slag van Joanne Carlton. Ik kan werkelijk niet één boek in deze categorie opnoemen dat zo’n indruk op me heeft gemaakt, prachtverhaal.

Blogtour – Karin las: Hart-Slag Joanne Carlton*****

**Hopsekee en door naar mijn andere favoriet van 2018. Jonges wat een bruut thriller debuut en ik kan niet wachten op het volgende deel! Nieuwsgierig naar Geir Tangen en Joanne Carlton? Onder het kopje Samen Praten zijn onze interviews met de beide nummers 1 te vinden, ben ik ook best wel trots op.

Karin las: Het meesterwerk-Geir Tangen*****

**Hè jong, dat waren de nummers 1 en het zou geen Sjoemel Top 12 zijn als ik nu netjes af ging tellen naar de nummer 12. Ik ga dat dus ook niet doen maar ik ga gewoon even verder met de thrillers. Want mensen, deze boeken zijn DE voorbeelden wat mij betreft waarom dit genre ook zo populair is!

Ik begin even met Buitenlands Gedistilleerd en om het verhaal niet langer dan nodig te maken som ik mijn favorieten even voor jullie op:

De Krijtman van C.J. Tudor ( petje af voor zo’n debuut en ook daar is een interview van te vinden)

De Opvolger van Fiona Cummins ( De opvolger ook van De verzamelaar, je weet wel die enge bottenkerel, mennnnn wat een goed en spannend tweeluik is dit)

Lazarus van Lars Kepler (waar de één denkt too much, denk ik alleen maar geef me méér van dit. Hoe dan ook, er zit een flinke ontwikkeling in deze topserie en ai lof Joona Linna)

Het oordeel van John Grisham (dit is thriller, dit is legal, dit is historisch. Dit was ook echt zó mijn boek! Genieten met een grote G ook weer)

**Las ik alleen thrillers? Hell no en er was één roman die me steil van de klompen blies, te weten:

Kinderen van de rivier van Lisa Wingate. (ontroerend mooi, echt ontroerend mooi en ook hier is een interview van te vinden, mag ik ons stoer vinden met onze stoere hobby?)

**Uiteráárd las ik ook Fantasy en dan is er maar één de koning ook hè. Toch.

De buitenstaander van Stephen King. ( dit boek is weer waarom ik al jaren fan ben, had ook graag de link naar ons interview geplaatst! *keihardelachhardop*)

**Oké, ik zit op 7 stuks nu. Een gestechelde 8. Tijd voorrrr:

Binnenlands gedistilleerd!

Allereerst noem ik onze Keizerin van de Fantasy. Ik smul ook van haar korte verhalen maar welk boek ik dan zo geweldig vond?

Kleine moordenaar van Sophia Drenth (bestaat dat? Literaire Fantasy? Man wat schrijven en Bloedwetten gaat in 2019 op zeker opgepakt worden)

**Gaan we weer even terug naar de thrillers en jongesjonges wat hebben we toch veel abnormaal moois van eigen bodem. Ik begin even met een spectaculair duo:

Meedogenloos van Sharpe & Skye (de titel is precies what you get, onmenselijk goed dit)

**Mooi bruggetje van duo naar de solisten en over solisten gesproken! Euhmm damn, dit is ook wel weer een duo eigenlijk maar dan in het verhaal:

Vonk van Anita Terpstra (ik was al fan, hier zou je groupie van worden)

**En dan was er nog dat bijzondere boek met die fantastische schrijfstijl. Ik heb het over:

Herberekening van Frederik Baas (Baas is een Baas, maar dan ook echt)

**Tijd voor de hekkensluiter en dat is dan weer een roman:

Noem het liefde van Daan Heerma van Voss (origineel en gewoon fantastisch schrijfwerk)

**Volgens mij heb ik ze nu! Viel best mee dat sjoemelen dus ik sjoemel hier nog snel even aanraders die mijn moaten Corina en Jac ook al genoemd hadden. Want als iemand onverhoopt daar wat gemist heeft en mijn lijstje gebruikt om de NTL te spekken dan zou ik met stip de Erika Foster serie van Robert Bryndza noteren. Vergeet dan ook zeker Oktober van Søren Sveistrup niet en als je toch bezig bent zet dan De tattooverzamelaar van Alison Belsham er even bij ook. (Interview te vinden, ja echt!) Niet genoemd door mijn blogmaten maar die moest er gewoon bij ook.

Lieve allemaal hier dan echt de eindboodschap. Ik wens jullie allemaal een fantastisch en geweldig 2019 met uiteraard ook weer veel leesplezier! Tot volgend jaarrrrrrrr. *Cheers* 🥂

Lieve groet Karin Meinen.

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Samen wachten op, om te recenseren…

collage dec deel vijf

**Op 23 november verscheen bij The House of Books  Gwendys Knoppenkist van niemand minder dan Stephen King en Richard ChizmarIn het mooie Drenthe zit een groot King-fan dus dit 176 bladzijdes tellende boek werd met plezier ontvangen en wordt gelezen as we speak, dus recensie volgt. Met een dikke dank ook aan Overamstel Uitgevers.

**Op 6 december verscheen bij Uitgeverij Zomer & Keuning het nieuwste boek van Marina Folkers namelijk Onder de sterren van Montpellier. Een heerlijk feelgoodverhaal van Nederlandse bodem, dat zich afspeelt in het zonnige Zuid-Frankrijk en daar houden wij zo op zijn tijd erg van!

**Op 15  januari verschijnt er bij HarperCollins Holland de thriller Schaduwman van Phoebe Locke (dit is een pseudoniem van een bekende Britse auteur, helaas we weten niet welke). Volgens het persbericht gaan we de creepyste figuur ooit ontmoeten in een thriller dus de verwachtingen zijn hoog gespannen.

**Op 17 januari verschijnt bij Uitgeverij Cargo een naar wij denken kei gave thriller, namelijk DNA van Yrsa Sigurdardottir. Niemand minder dan Karin Slaughter zegt op de cover “Dit boek is niet weg te leggen.” Nou ja dat maakt natuurlijk helemaal nieuwsgierig hè!

Over Gwendys Knoppenkist:

Er zijn drie manieren om bij het uitzichtpunt in het plaatsje Castle Rock te komen: Route 117, Pleasant Road en de zogenaamde Suicide Stairs.

In de zomer van 1974 neemt de 12-jarige Gwendy Peterson elke dag de trap, die stevig verankerd zit met bouten in de bergwand. Als Gwendy op een dag boven aan de trap op adem staat te komen, wordt ze aangesproken door een vreemdeling. Op een bankje in de schaduw zit een man met een zwarte broek aan, een zwarte overjas en een wit overhemd. Op zijn hoofd heeft hij een zwart hoedje. Er zullen dagen komen dat Gwendy nachtmerries heeft over dat hoedje.

Over Onder de sterren van Montpellier:

Cleo wil het liefst ver weg van de roddels die haar achtervolgen. De kans om een paar maanden naar Zuid-Frankrijk te gaan, grijpt ze dan ook met twee handen aan. Ondanks haar verlangen om onzichtbaar te blijven, is een ontmoeting met de aantrekkelijke Luc onvermijdelijk: deze Fransman woont pal naast het huis waar Cleo verblijft. Ze voelt zich op haar gemak bij hem en geeft zich steeds meer bloot. Maar is haar vertrouwen in hem wel terecht?

Luc, die eigenlijk niet zit te wachten op gezelschap, schiet Cleo in nood steeds te hulp. Hiermee slaat hij een weg in die hem voor belangrijke keuzes stelt. Wat moet hij wanneer hij beseft dat hij bij Cleo geen kans zal maken als ze erachter komt wie hij daadwerkelijk is?

Over Schaduwman:

Een week nadat haar dochter Amber is geboren, pakt de jonge moeder Sadie haar biezen. Zestien jaar later staat ze ineens weer voor de deur. Langzaam probeert het gebroken gezin weer aan elkaar te wennen. Maar Sadie is psychisch onstabiel: ze ziet schaduwen, hoort stemmen en is ervan overtuigd dat Amber bij haar zou zijn weggehaald als ze niet zelf was vertrokken. En ze blijft maar praten over ‘de lange man’, die in het bos zou wonen en het op haar gemunt zou hebben. Als dochter Amber ook nog eens wordt verdacht van moord, is het familiedrama compleet.

De Lange Man die zich in de schaduwen ophoudt is een van de creepyste figuren die je in een thriller kunt tegenkomen. Bestaat hij echt? Of is er iets anders aan de hand? Door
tijdsprongen, Sadie’s visioenen en de documentaire die over Amber wordt gemaakt, krijgt Schaduwman een bijzondere structuur; langzaam ontrafelen de gebeurtenissen zich, totdat alleen de rauwe en duistere waarheid overblijft.

Over DNA:

In Reykjavik wordt een jonge vrouw op gruwelijke wijze vermoord. Haar zevenjarige dochter verstopt zich onder haar bed en is de enige getuige. Wanneer niet veel later een tweede vrouw op eenzelfde manier ter dood wordt gebracht, staat de politie voor een raadsel: wat is het verband tussen de twee vrouwen?

Voor commissaris Huldar is het de eerste zaak in zijn nieuwe functie. Hij moet daarbij samenwerken met psychologe Freyja, die het getraumatiseerde meisje onder haar hoede heeft. De samenwerking wordt extra gecompliceerd door hun onenightstand, waarbij Huldar Freyja voorloog over zijn leven.

Ondertussen ontvangt een radioamateur gecodeerde berichten die de slachtoffers met elkaar in verband brengen, maar niemand gelooft hem en hij besluit zelf op onderzoek uit te gaan.

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Jac las: 22-11-1963 – Stephen King****

22 11 King

22-11-1963 is niet het boeiende epos geworden wat ik verwacht had.

‘I met a gin-soaked queen in Memphis, she tried to take me upstairs for a ride’

Oh sufferd!, oh grote sufferd! Wie slaat er nu zulke onzin uit. Met zo’n mooie vrouw in de buurt.

De relatie tussen SK en ondergetekende is altijd een ongelukkige geweest. Daar waren een paar redenen voor. Op de eerste en belangrijkste plaats: geen enkel boek van SK kon mij boeien. Carrie ging nog wel, alhoewel de film was – zeer uitzonderlijk-  beter dan het boek , maar toen volgden een aantal matige boeken:  Bezeten stad, De Shining, Cujo en Christine. Na 100 bladzijden van  Het heb ik SK in de boeien geslagen en opgeborgen in een vochtige kelder, voorzien van een degelijke eikenhouten deur met een groot, roestig slot er op en voorzien van een clownsmasker met een grote, vette, rode neus.

Daar komt bij dat ik horror een zielloos genre vind, en het gebruik van het bovennatuurlijke kwaad geen enkele indruk maakt. De duivel, beëlzebub en andere kwaadaardige demonen bestaan niet, en zijn uitingen van religieus fanatisme. Je moet de wereld niet moeilijker maken dan ze is. Alhoewel sommige voedingsfanatici, die het best als gifmengster kunnen worden getypeerd, daar anders over denken.

Terug naar 22-11-1963. Grosso modo zijn drie delen te onderscheiden. De eerste 250 pagina’s zijn als een road movie met weergaloze stukken proza die je meenemen naar een tijd, eind jaren vijftig en begin jaren zestig,  waar niet alles beter was, maar waar onbevangenheid en hulpvaardigheid normale zaken voor de doorsnee burger waren. De romp van het verhaal omvat 400 bladzijden, en vooral bestaande uit  een mix  van Joop ter Heul’s HBS tijd, Grease en Saturday night fever. Sandy (Grease) en Sadie lijken qua namen teveel op elkaar om het geen toeval te laten lijken. Het is middelbare school romantiek. Ik wil niet over romantiek lezen. Dat is toch meer iets voor de praktijk. SK is  geroutineerd auteur en neemt zijn toevlucht tot hulpmiddelen, en gooit er wat romantiek en sentiment tegen aan. Dat betekent honderden pagina’s lang een huis, tuin en keuken roman die hoogstens interessant is maar niet echt boeit. De laatste 200 bladzijden, de aanloop naar de ontknoping en vooral het vervolg daarop, zijn van grote klasse en laten zien hoe goed SK kan schrijven, daarbij tergend langzaam de spanning opdrijvend waarbij de lezer het boek niet los kan laten. Wat jammer van die laatste, overbodige, tien bladzijden.

Het verhaal:

King heeft zijn verhaal opgehangen aan een wat … als scenario. De wat… als scenario’s zijn of oersaai ( bedrijfseconomische modellen) of buitengewoon speculatief en spannend. Wat als de Nazi’s WOII hadden gewonnen of Jozef en Maria geen date hadden gehad?

SK stuurt Jake Epping en zijn alter ego George T. Amberson als een moderne professor Barabas terug in de tijd. Wat als hij er in slaagt om de aanslag op John Fitzgerald Kennedy te verijdelen? Dat rommelen in de tijd gaat niet zomaar. Er zijn dilemma’s en de tijd biedt weerstand. Daarnaast is er het vlindereffect. Mooi verwerkt in het verhaal.
SK is een fijne schrijver. Zijn betoog leest als een lier, hij schrijft in Algemeen Begrijpelijk Nederlands en wel zodanig dat je een zin nooit voor een tweede keer hoeft te lezen. Bovendien verstaat hij de kunst om honderden kleine details, honderden kleine verhaaltjes  in zijn verhaal te stoppen, grappige, boeiende of ontroerende details die een geromantiseerde kijk op de Amerikaanse maatschappij van die tijd geven. Het verhaal is uitmuntend gedocumenteerd. En daar houden we van.

Met zijn 879 pagina’s is dit toch gauw 20 -25 uur lezen. Het is natuurlijk onmogelijk om de spanningsboog gedurende deze tijd in stand te houden. Het leukste is de telefoon binnen handbereik te hebben en de talloze  verwijzingen naar onbekende Amerikaanse personen, feiten en plaatsen te checken.

  • Iemand ooit gehoord van Weegee en Diane Arbus?
  • Of hoe een Plymouth fury er uit ziet?
  • Of de foto van Lee Harvey Oswald met zijn geweer, een Mannlicher-Carcano van het postorderbedrijf voor het raam waar Aberson woont?
  • Of de verbazingwekkend mooie Marina Oswald –Prusakova gezien?
  • Of de Veronica – bad girl – Lake’s haarstijl bewonderd?
  • Het deed m’n hart goed als Doug Sam met z’n grote mond (letterlijk) genoemd wordt met ‘She’s about a mover’.

James Ellroy heeft het anders aangepakt. JFK ging eraan in Amerikaans riool, MLK en RFK in Zes ruggen, beide titels maken deel uit van de onvergetelijk rauwe Underworld USA trilogie. Het verschil in thematiek, aanpak en schrijfstijl is onvergelijkbaar.  De Underworld USA trilogie heeft op mij een onuitwisbare indruk gemaakt, bij 22-11-1963 is dat niet het geval.

Komt het ooit goed tussen SK en ondergetekende?
Ik ga nog een ultieme poging wagen. In het najaar.

Inmiddels ligt De Buitenstaander klaar.

Vier sterren.

Jac Claasen.

Karin las: De buitenstaander – Stephen King*****

Debuitenstaander

Met dank aan Uitgeverij The House of Books / Overamstel uitgevers  voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Stephen King

Uitgever: The House of Books

Oorspronkelijke titel: The Outsider

Vertaling: AnneMarie Lodewijk

Aantal pagina’s: 592

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 22 mei 2018

Over de auteur:

Meesterverteller Stephen King heeft meer dan vijftig romans op zijn naam staan en tientallen korte verhalen. Hij schreef spanning, horror, fantasy, bovennatuurlijk, en in welk genre hij zich ook waagt, steeds weet hij wereldwijd miljoenen lezers aan zijn boeken gekluisterd te houden.

( www.thehouseofbooks.com )

Achterflap:

Wanneer het misbruikte en levenloze lichaam van een elfjarig jongetje wordt gevonden, wijzen ooggetuigen en forensisch materiaal onmiskenbaar in de richting van de populaire coach van het plaatselijke Little League-team. Maar de verdachte, die met groot machtsvertoon wordt gearresteerd, heeft een waterdicht alibi. Detective Ralph Anderson raakt na verder onderzoek ook overtuigd dat hij inderdaad buiten de stad was.

Hoe kan hij dan tegelijkertijd op twee plekken zijn geweest?

Mening:

Van kinds af aan ben ik een mega King fan. Elke keer wanneer er een nieuw boek verschijnt rijst de vraag: gaat hij het weer waarmaken? Dat doet hij meer dan dat met De buitenstaander, mennn wat een verhaal!

Wat een briljante opbouw ook weer zeg. Op meesterlijke wijze begint dit verhaal rondom de arrestatie van Terry Maitland en het bijzondere is hoe dit tussendoor afgewisseld wordt met de letterlijke verslagen van de verhoren, met het autopsieverslag. Wat een briljante insteek en het zuigt je direct het verhaal in. Personages worden zó neergezet zoals alleen King dit kan. Een ieder met zijn eigen eigenaardigheden, en voor het merendeel bouw je een groot gevoel van sympathie op. Ook onderling worden de banden gesmeed en op de zijlijnen speelt een ieder zijn eigen speciale rol. De moord an sich is uiteraard rondweg gruwelijk uitgevoerd, erger kan het bijna niet. Het is als lezer bijna onmogelijk te voorspellen hoe King de hamvraag gaat oplossen, maar je kan op je klompen wel aanvoelen dat je nog heel wat te wachten staat.

Die hamvraag gaat inderdaad dan ook op fantastische wijze beantwoord worden en het bovennatuurlijke, doorspekt met een tikje horror op z’n best, is natuurlijk King ten voeten uit. Naast het huiveren word je met een paar wendingen om de oren gekletst waar je U tegen zegt. Deze wendingen gaan gepaard met actie, met verlies, met sneuvelen, met je verbazen, met gruwelen en ontroerd raken. Jonges wat spannend en wanneer je denkt, dit kan niet op, doet daar dan een favoriet personage uit vorige boeken haar intrede! Bizar hoe je hart een sprongetje kan maken van blijdschap tijdens het lezen, dit is genieten met de grote G!

De meester van het vertellen breidt zo heel af en toe best wel even uit, maar hij mag en kan dat, ik heb dan ook elke letter verslonden. Het mooie is dat je steeds je hart maar vasthoudt hoe dit hele gebeuren tot een einde gaat komen. En oi oi oi beter had dit toch niet gekund hoor. Wat een ontzettend goed boek!

Conclusie:

Makkie. Vijf sterren op alle fronten voor De Buitenstaander.

Karin Meinen.