Marie las: Als Doden Spreken-Mel Hartman****1/2

Dank aan Uitgeverij Hamley Books voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Mel Hartman

Serie: Dodenreeks deel twee

Genre: Urban Fantasy / NUR 280, 285

Aantal pagina’s: 301

Verschijningsdatum: februari 2021

Over de auteur:

Mel Hartman debuteerde in 2007 met De Fantasiejagers, gevolgd door verschillende boeken en kortverhalen. In 2020 verscheen Als Doden Dromen. Als Doden Spreken is het tweede boek in de reeks.

http://www.hamleybooks.be

Achterflap:

Aprils leven is een rommeltje. Ze is gevlucht omdat ze haar gave niet onder controle heeft en bang is om haar vrienden te doden, en als ze de mensen van wie ze houdt niet wil verliezen, moet ze hen de waarheid over zichzelf vertellen. Dan is er nog een journaliste, Annie Hemmings, die heeft ontdekt dat April geen mens is en dat wil ze met de hele wereld delen. Om meer bewijs te vinden, brengt Annie een vriendin van April in gevaar. April moet haar gave gebruiken om enkele moordenaars tegen te houden, maar dreigt zichzelf daardoor te verliezen. Gelukkig krijgt ze deze keer ook hulp van enkele machtige vrienden, onder wie Sekhmet, de Godin van ziekte en verderf.


Over het boek:


Terr is een wereld waarin je als aardling terecht komt wanneer je droomt. Het is een wereld waarin de bewoners genaamd “Terranen” leven in allerlei vormen en maten.  Een magische wereld waarin je kan vliegen en waar je gekste fantasie waarheid wordt, maar ook een wereld waarvan het bestaan geheim moet blijven.

Als April een verzoek krijgt om haar gave te gebruiken om een dode tijdelijk tot leven te wekken, een verzoek welke komt van de overledene zelf, krijgt zij een schokkend bericht en blijkt dat niet alleen zij, maar ook haar vriendin en Terr gevaar lopen. Gelukkig heeft April goede vrienden uit Terr in de buurt die haar willen helpen, Tom en Pat. Ieder heeft zijn of haar eigen gave en samen gaan zij de strijd aan om haar vriend en het geheim van Terr te redden. Onverwacht krijgen zij hulp van de machtige Sekhmet uit Terr.

Zal het opnieuw lukken om het geheim van Terr te beschermen en ook haar vriendin te redden? Wordt het tijd voor de waarheid of gaat dit avontuur ten koste van vriendschappen, want zeg nou zelf.. wie gelooft nou dat de wereld die je droomt wanneer je slaapt, werkelijk bestaat?


Mening:

Het eerste wat mij opvalt zijn de prachtige en gedetailleerde covers van beide delen. Deze covers zijn direct een eyecatcher en nodigen uit om opgepakt te worden. Dit tweede boek in de Dodenreeks gaat vrijwel meteen verder waar het eerste boek is geëindigd, ik zou dan ook aanraden om eerst Als Doden Dromen te lezen voor je begint aan Als Doden Spreken.

Het boek is opgedeeld in verschillende hoofdstukken, deze zijn prettig geschreven, niet te lang en ieder nieuw hoofdstuk laat met een afbeelding het verschil zien wanneer het verhaal zich op aarde afspeelt en wanneer op Terr.

De beschrijving van de wereld Terr, de vorming van de karakters van de hoofdpersonages en de overige Terranen zijn zeer beeldend en met details beschreven. De spanning die door het gehele verhaal loopt zorgt ervoor dat je door wilt lezen. Daarbij is ook een dosis humor gebruikt, wat mij regelmatig een glimlach op mijn gezicht gaf.

Minpuntjes? Ik kan ze zo niet bedenken, behalve dan dat van mij het boek nog wel dikker had gemogen, wat vond ik het jammer dat ik dit boek uit had. Het is Mel Hartman namelijk weer gelukt om mij mee te zuigen in de mysterieuze wereld van Terr, waarbij ze het eerste deel Als Dromen Doden naar mijn mening heeft overtroffen met dit tweede deel. Ik kijk dan ook ontzettend uit naar het derde boek van de Dodenreeks!


Ik geef dit boek vier en halve sterren.

Marie Quickboots.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: De nachtegaal-Johanna Mo****

Met dank aan Uitgeverij HarperCollins Holland voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Johanna Mo

Serie: Eilandmoorden deel een

Oorspronkelijke titel: Nattsångaren

Vertaling: Edith Sybesma

Genre: Literaire thriller / NUR 305

Aantal pagina’s: 398

Verschijningsdatum: april 2021

Over de auteur:

Johanna Mo (1976) groeide op in Kalmar, een van de oudste steden van Zweden, die met een brug verbonden is met het eiland Öland. De afgelopen jaren werkte ze als freelanceredacteur, vertaler en boekrecensent. De nachtegaal is het eerste boek in de Eilandmoorden-reeks met rechercheur Hanna Duncker in de hoofdrol.

http://www.harpercollins.nl

Achterflap:

Toen Hanna Duncker negentien jaar oud was, werd haar vader veroordeeld voor moord. De schaamte en verwarring zorgden ervoor dat ze van het eiland Öland wegvluchtte en ergens anders een nieuw leven opbouwde. Pas zestien jaar later, na het overlijden van haar vader, keert ze terug naar haar geboortedorp, om aan het werk te gaan als rechercheur bij de politie van Kalmar, aan de andere kant van de zeestraat.

Op haar eerste dag wordt ze samen met haar partner Erik Lindgren naar een plaats delict op Öland gestuurd waar het lichaam van een vijftienjarige jongen is aangetroffen. De jongen blijkt de zoon van haar jeugdvriendin te zijn. De zaak trekt de aandacht van veel bewoners, die Hanna’s terugkeer niet allemaal waarderen, getuige de dreigende, anonieme telefoontjes die ze krijgt. Wat is er precies aan de hand op het eiland?

Mening:

Mo trapt af met een nieuwsgierig makende proloog onder het kopje De laatste dag. Wie is dit slachtoffer? Wel, De laatste dag blijft als een rode draad door deze thriller heen lopen en ik zal alvast verklappen dat dit element vanuit het slachtoffer bijzonder goed en sterk neergezet wordt.

Maar dan. Dan is het even inkomen. Ik moet even een weg zien te vinden en gevoel zien te krijgen met de personages en de bijkomende lijnen. De basis waarop het verhaal neergezet wordt is fantastisch. Een vader als moordenaar en dan teruggaan naar het dorp van herkomst. Je zal maar in de schoenen van Hanna staan. Dit zal haar toch zeker een gevoel van thuiskomen geven, maar je kunt op de klompen wel aanvoelen dat het uiteraard ook flink wat rottigheid met zich mee gaat brengen en dat gaat het. Het leuke is dat naast dit op zichzelf staande verhaal, juist de zaken rondom Hanna zelf me het meest nieuwsgierig maken. Wie bedreigt haar? En hoe zit het eigenlijk precies met de zaak van haar vader? Dat dus maarrr first things first.

Het gevoel van inkomen verdwijnt al snel en vanuit verschillende personages wordt het met een heel fijn te lezen en filmische schrijfstijl gebracht. Het weergeven van de omgeving en de gemoedstoestanden, het geeft een heel eigen sfeer.

Is het retespannend? Nee. Het is een hele onderhoudende whodunnit, en je wil gewoon weten wat er met Joel is gebeurd en waarom. Och Joel.. Joel was voor mij de man van de match. Mo weet meerdere sociale speerpunten te verweven in dit boek (vreemdgaan, pesten, onzinnig geweld om er eens wat te noemen) maar de wijze waarop dit bij Joel tot uiting komt en gebracht wordt, is toch echt met verve uitgevoerd. Ook de chemie tussen Hanna en bijvoorbeeld Erik doorloopt duidelijk een groei. De moord dient opgelost te worden en gedurende het onderzoek komt Hanna uiteraard in aanraking met gebeurtenissen en personen uit haar jeugd. Dat maakt dit verhaal extra sterk. Gevoel en verstand in een omgeving die thuis zou moeten zijn, maar dat door het bizarre verleden gewoon (nog) niet is.

De uiteindelijke oplossing en het duidelijk worden hoe het dan in elkaar steekt wist me dan zowaar nog te verbluffen ook! Oeh, mooi en goed gedaan zeg. Het einde zelf is ook van die aard. ‘Rotstreek’ want waar Hanna me eerst niet wist te overtuigen, sleept ze me nu toch wel compleet en volledig mee. We schakelen heel graag over naar deel twee!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Plot: 4.5

Spanning: 3

Leesplezier: 4

Originaliteit: 4

Psychologie: 4

Maakt vier sterren voor De nachtegaal.

Karin Meinen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Marie las: Sparky leert pottenbakken-Kavita de Coster****

Dank aan Kavita De Coster voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Kavita De Coster

Uitgeverij: Beefcake Publishing

Illustraties: Kavita De Coster

Vormgeving: Evelien Gillis

Aantal pagina’s: 88

Genre: Prentenboeken leeftijd: > 6 jaar / NUR 274

Verschijningsdatum: december 2015

Over de auteur:

Kavita De Coster schrijft en tekent sinds haar twaalfde. Ze houdt van reizen, lezen, fietsen en de zon op haar huid. Sparky leert pottenbakken is haar debuut.


Achterflap:

Sparky is een vos die in een klein huisje woont aan de rand van het bos. Het liefst van al lummelt hij de hele dag maar wat rond. Zijn zus Lisa vindt dat Sparky eens aan zijn toekomst moet denken en aan wat hij wil doen in zijn leven. Hij moet op zijn minst een hobby zoeken. Sparky geeft toe en kiest voor een wel heel speciale bezigheid. Hij wil leren pottenbakken. Als dat maar goed afloopt!


Over Sparky:

Sparky is een jonge vos en woont samen met zijn zus Lisa aan de rand van het bos. Het kleine bamboe huisje ligt aan de rand van het bos in La Chaume.

Wanneer zijn zus Lisa oppert dat Sparky eens een hobby moet gaan zoeken in plaats van rond lummelen, gaat hij op zoek naar een hobby. Het kan niet zomaar iets zijn, het moet echt iets zijn wat hij leuk vindt en ijverig gaat Sparky op zoek.

Sparky geeft zich op voor een cursus Pottenbakken en wat vindt hij dit leuk om te doen! Het wordt kliederen en knoeien en soms gaat er wel eens iets fout, maar Sparky geeft niet op vol plezier maakt hij de meest mooie dingen.

Mening:

Ontzettend leuk prentenboek voor de jonge lezers. De prenten zijn vrolijk uitgewerkt en passen helemaal bij het verhaal, ze geven extra leven aan het leuke pottenbak avontuur van Sparky. Bijzonder ook dat de auteur deze prenten zelf heeft getekend, dit geeft een extra persoonlijke touch.

Door het gebruik van kortere zinnen leest het boek erg prettig. Vooral de positieve sfeer maakt het een vrolijk maar ook leerzaam boek. Dingen zoals het opruimen van je kamer, elkaar complimentjes geven, niet opgeven maar doorzetten, leren en het volgen van je hart is spelenderwijs in het verhaal verweven.

Na het lezen van dit boek krijg ik zelfs ontzettend veel zin om een keer een les pottenbakken te volgen, zo leuk maar ook begrijpend informatief wordt het beschreven.

Het boek is leuk om zelfstandig te lezen, maar zou ook perfect zijn om voor te lezen met verschillende stemmetjes namens de pluizige personages.

Ik geef dit boek dan ook een dikke 4 sterren!

Marie Quickboots.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: Wie niet horen wil-Nicci French****

Dank aan Ambo|Anthos uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteurs: Nicci French

Oorspronkelijke titel: The Unheard

Vertaling: Ambo|Anthos uitgevers, Amsterdam en Eefje Bosch, Mechteld Jansen en Elise Kuip

Genre: Literaire Thriller

Aantal pagina’s: 432

Verschijningsdatum: 7 april 2021

Over de auteurs:

Achter de naam Nicci French gaat het Britse echtpaar Nicci Gerrard en Sean French schuil. Dit duo is wereldberoemd om hun thrillers en korte verhalen.

http://www.amboanthos.nl

Achterflap:

Tess deelt met haar ex Jason de zorg voor hun dochtertje Poppy. Ze moet nog wennen aan de nieuwe situatie, maar is blij met de hulp die ze van haar vrienden krijgt. Jason is inmiddels getrouwd, maar daar probeert ze zich overheen te zetten. Zelf is ze ook weer aan het daten en ze is best gelukkig, houdt ze zich voor.

Totdat haar dochtertje Poppy vreemde taal begint uit te slaan en een tekening maakt met zwart wascokrijt – een tekening waarop een figuur te zien is die van een toren valt. Tess raakt ervan overtuigd dat Poppy getuige is geweest van een misdrijf. Ze stapt naar de politie, maar daar wordt ze niet geloofd. Dan besluit ze zelf op onderzoek uit te gaan…

Wie niet horen wil is een thriller vol onderhuidse spanning, over vertrouwen en je instincten volgen.

Mening:

Het was best alweer een tijd geleden voor mij, een Nicci French. Maar dit was direct weer thuiskomen in die prachtige beeldende en zo typerende stijl, dit is lezen als een mes door de warme boter.

Het is geweldig hoe je steeds maar weer aan het twijfelen wordt gebracht. Hoe reëel zijn de tekeningen en het gedrag van Poppy? Tess neemt het in ieder geval heel serieus en duikt zich zonder remmingen in deze materie. Dit brengt een flinke dot spanning met zich mee.

De acties die Tess onderneemt zijn begrijpelijk en voelen daarnaast ook ongemakkelijk, want ze gaat zo langzamerhand behoorlijk te ver. Daar in verweven zit ook steeds je twijfel. Ja, dit gaat te ver, maar dat moet ook eigenlijk wel toch? Zit ze met haar moedergevoel goed of worden hier vreselijke missers gemaakt? Bepaalde verdenkingen klinken sowieso heel logisch maar worden vervolgens eigenlijk toch ook weer weerlegd. Shit zeg en hier zit natuurlijk ook weer de kracht van French. Het houdt de spanning er continu in, het verschuift en het voelt heel zorgelijk.

De personages en situaties worden erg goed neergezet. Zo ook de relaties, het doet heel natuurlijk aan en het komt moeiteloos tot leven. En toch voelt het richting einde dan net niet helemaal afgewerkt. Ik werd niet echt verrast, en dat wat Poppy aangeeft sluit gevoelsmatig toch wat lastig aan bij de daden en motieven. Het totale verhaal en het gegeven Poppy an sich vind ik gewoon steengoed en het einde zelf doet me breed laten grijnzen. Daar dacht ik dus: dit gaat ze anders doen.  Al met al een geweldig boek en Nicci French brengt met Wie niet horen wil wederom een dijk van een psychologische thriller!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 4

Spanning: 4

Leesplezier: 4.5

Plot: 4

Psychologie: 4.5

Een dikke vier sterren oftewel een 8/10 voor Wie niet horen wil.

Karin Meinen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Riejanne las: Ik droom-Elly Godijn****

Met dank aan Godijn Publishing voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Elly Godijn

Uitgeverij: Godijn Publishing

Aantal pagina’s: 252

Genre: Een dramatische verhalenbundel

Verschijningsdatum: 28 maart 2021

Over de auteur:

Elly Godijn

http://www.godijnpublishing.nl

Achterflap:

Woorden rijgen zich aaneen tot dramatische verhalen over afscheid, innerlijke worstelingen en soms een beetje hoop. Duisternis en ellende weven zich aaneen, totdat zelfs de hemel huilt.

De personages dromen, net als de schrijver, van onbereikbare oorden en verlangens. Soms reiken ze ver of struikelen ze al bij de eerste hindernis.

Ik droom herbergt verhalen die geschreven zijn in een periode van innerlijke worsteling. Hoe verder de tijd doordendert, hoe meer de hoop doorklinkt tussen de regels.

Mening:

Ik droom van Elly Godijn is een verhalenbundel met 28 korte verhalen. Elly heeft een toegankelijke schrijfstijl waarbij het ene verhaal me meer pakte dan het andere. Desondanks weet ze heel goed over te brengen hoe ‘zwaar’ gebeurtenissen kunnen voelen. Wat me misschien nog wel het meest raakte was wat ik tussen de regels doorlas, alsof het gevoel daarvan afspatte.

Het verhaal dat een enorme indruk op me maakte was Eva en ik. Een verhaal dat doorspekt is van verdriet, maar wat ons ook duidelijk maakt hoe graag we vast willen houden aan het oude vertrouwde en ons bovendien laat voelen hoe moeilijk het is om iemand los te laten. De mechanismes die in werking treden als het gebeurde te groot is om te bevatten.

Wat ik wel heel prettig vind is dat de verhalen naarmate je vordert in het boek wat ‘lichter’ voelen, alsof je voelt dat het einde van de tunnel in zicht komt.

Een verhaal dat me echt kippenvel bezorgde was Dansen tot ik erbij neerval. Het laat je haarfijn voelen hoe belangrijk dromen zijn voor een mens en vooral wat iemand ervoor overheeft om die dromen na te jagen. “Dit is waarvoor ik het doe, dit is mijn droom.” Het laat ons voelen hoe belangrijk het is om gezien te worden, met alle gevolgen van dien. Dansen tot je erbij neervalt, zelfs als dat niet meer kan…

Conclusie:

Ik droom is een bundel die ik met plezier gelezen heb en waarvan ik nu al weet dat ik een aantal verhalen voor een tweede keer ga lezen.

Een 8/10 oftewel vier sterren.

Riejanne Zwiers.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: Poolnacht-Ragnar Jónasson****

Dank aan A.W. Bruna Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Ragnar Jónasson

Serie: Duister IJsland / Ari Thór Arason deel drie

Oorspronkelijke titel: Rof

Vertaling: Willemien Werkman

Genre: Literaire Thriller / NUR 305

Aantal pagina’s: 320

Verschijningsdatum: 7 april 2021

Over de auteur:

Ragnar Jónasson is de bekroonde internationale bestsellerauteur van een tiental thrillers. Wereldwijd verkocht hij tot dusver meer dan 1 miljoen boeken in 21 talen. Zijn werk werd bekroond met onder meer de Mörda Dead Good Reader Award en ontving wereldwijd lovende kritieken. Ragnar woont met zijn gezin in Reykjavík en geeft daar les aan de rechtenfaculteit van de universiteit. Hij groeide op in Siglufjörður, waar zijn thrillers zich afspelen.

In Nederland verschenen inmiddels de boeken Sneeuwblind en Inktzwart. Poolnacht is het derde deel uit de Duister IJsland serie.

http://www.awbruna.nl

Achterflap:

In Poolnacht bevinden we ons in een geïsoleerd dorp gelegen in noordelijk IJsland, Siglufjörður. Hier wil niemand de waarheid kennen en zijn geheimen een levenswijze.

Het is 1955, twee jonge stellen verhuizen naar de onbewoonde en geïsoleerde fjord. Hun verblijf eindigt abrupt wanneer een van de vrouwen onder mysterieuze omstandigheden om het leven komt. De zaak wordt nooit opgelost. Vijftig jaar na deze gebeurtenis duikt er een oude foto op, waaruit duidelijk wordt dat de stellen wellicht helemaal niet de enige bewoners van de fjord waren.

In het boek volgen we de jonge rechercheur Ari Thór die probeert te achterhalen wat er die noodlottige avond gebeurde. De zaken nemen een sinistere wending. Een kind raakt vermist, een stalker is op de vlucht en Siglufjörður is in quarantaine. Het lijkt erop dat het verleden hen achtervolgt.

Mening:

Poolnacht is het derde deel uit de Duister IJsland serie en vanaf Sneeuwblind gaat dit van goed naar beterr, naar ik ben fan!

De kracht zit hem allereerst  in de originele en eigen stijl van schrijven. Wat een mooie en beeldende wijze van brengen en wat een bijzondere sfeer geeft dit!  Je waant je in IJsland en naast een stuk duisterheid zit er ook zeker hoop en een stuk geluk in verhaallijnen verweven, prachtcombinatie vind ik dit.

De manier van opbouwen is ook weer echt Jónasson. De lijnen van het heden en verleden worden zorgvuldig neergezet en het duurt echt wel even voordat dit elkaar weer gaat raken. Go with the flow want je wéét dat het wel op de plek gaat vallen, de vraag is alleen hoe en die blijft heerlijk lang onbeantwoord.

Het is fantastisch hoe rechercheur Ari Thór zich vastbijt in de cold case en het is fantastisch hoe hij stukje bij beetje verder komt. Wat een verhaal komt daar laag na laag naar boven zeg. Geheimen worden blootgelegd en hoe. Het houdt je continu getriggerd en juist ook deze lijn brengt die typerende sfeer met zich mee. Zijn contact met journaliste Isrún blijft eigenlijk ontzettend oppervlakkig nog, maar dat is haar rol zeker niet.  Ook Isrún weet in het heden een hoofdrol te pakken en ik vind haar alleen maar leuker en leuker worden ook.  Deze lijn is qua onderzoek weer heel anders, echt thriller en weer erg goed uitgewerkt met altijd ook weer dat verrassende element.

Geen mindere puntjes om aan te stippen? In die zin wel, het gedeelte Siglufjörður in quarantaine had voor mij echt geen meerwaarde, het gaf me als lezer geen extra beleving. Dat doen de personages an sich absoluut wel. Waar ik het verlies van een personage uit Inktzwart toch nog een beetje aan het verwerken ben, en dat extra spanning geeft want niks is zeker dan, geniet ik hoe de privéperikelen van Tómas, Isrún en uiteraard Ari zich prachtig door deze thriller heen ontwikkelen. Naast onderzoek, wraak, spanning, geheimen en de nodige beweegredenen brengt deze uitdieping naast shit ook echt een stuk feelgood. Je wil heel simpel, tenslotte toch echt gewoon ook weten of bijvoorbeeld Ari en Kristín nog nader tot elkaar weten te komen.

Daarom alleen al zou ik zeggen, doe net als ik en begin met Sneeuwblind want juist deze achtergrondverhalen zijn echt te goed om te missen. Het is niet heel snel maar dat hoeft ook niet. Het is op zeker pakkend en intrigerend. Ik verheug me nu al ontzettend op een volgend deel. De lat gaat alleen maar verder en verder omhoog en ik ga er eigenlijk al vanuit dat Ragnar Jónasson dit gewoon wéér waar gaat maken!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Spanning: 3.5

Originaliteit: 4.5

Leesplezier: 4

Psychologie: 5

Plot: 4.5

Maakt een gemiddelde van vier héle dikke sterren voor Poolnacht.

Karin Meinen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Jac las: Eindspel-Stuart MacBride****

Stuart MacBride – Eindspel (Logan McRae deel zes)

Laten we maar beginnen met te stellen dat niet alles even politiek correct verwoord wordt in deel zes van de de reeks rond rechercheur Logan McRae. Om te beginnen is McRae zelf behoorlijk aan de sukkel. Hij heeft een drankprobleem, het is altijd te goed toeven in de Scheve Pruik. Dat is niets bijzonders, eerder een veel voorkomend euvel in deze branche. Hij kijkt wel eens de andere kant op. Dat is ook niets bijzonders. Maar enveloppen met inhoud zijn andere koek. Ook Steel is niet in vorm, ze is grofgebekter dan ooit, maar de situatie aan het thuisfront verklaart een hoop. Steel en haar vriendin voelen het moederhart steeds harder kloppen, het is moeilijk voor te stellen overigens, en willen een mooie, gezonde baby op de wereld zetten, edoch de potentiële donoren liggen niet voor ’t opscheppen. En dat is heel begrijpelijk wie Steel een beetje kent… Gelukkig is er dan Dr. Goulding in de buurt die alles recht praat wat krom is. Of het nu afgehakte hoofden zijn, dromen over pratende haaien of mensen die in kikkers veranderen. Of andersom. Maar ja daar is hij dan ook psycholoog voor.

De voorpagina van de Aberdeen Examiner wordt bijkans gevuld met de kop ‘SEKSBEEST STRIJKT IN NOORDOOSTEN NEER’ boven een wazige foto van een man in een slonzige camping outfit. Richard Knox, de man die een geloofssysteem aanhangt dat zijn levenskeuze rechtvaardigt. Of andersom. Knox een klein vuil, smerig stuk vreten die in twee dingen goed is. Boekhoudertje spelen bij Michael ‘Maffe Mickey’ Maitland, de Terreur van Tynesdale genaamd en als hij daar mee klaar is zich bezig houden met een hoogst eigenaardige hobby. Een hobby die deze rat heel wat jaren cel oplevert. Maar goed dat is hoofdzaak en bijzaak tegelijk.

En bijzaken zijn er meer dan genoeg in deze thriller. Zo is daar de onvergetelijke, inspirerende vergadering in de kamer naast Overlijdensdiensten waar Beattie zwaar onder de indruk van de blonde Suzanna met de rode lippen van Hare Majesteits Fiscus en Accijzen of zoiets, zijn plakkertjes laat rondvliegen, regelmatig onderbroken door vileine opmerkingen van Steel. Heerlijk, heerlijk. U begrijpt ’t al. Chaos alom. Om depri van te worden. Maar dat is buiten de waard gerekend. Stuart MacBride maakt er keiharde slapstick met spijkerharde, niets ontziende dialogen weer een heel spektakelstuk van. Vergeet niet, het boek is in de overdrive geschreven maar moet zeker niet in hetzelfde tempo geconsumeerd worden. Schrijven kan ie die MacBride, retegoed zelfs om in stijl te eindigen. En hoe loopt het met Richard Knox af? De bijbel is een hemels geschenk en voor velerlei doeleinden bruikbaar en inzetbaar. Laten we daar maar op houden.

Vier sterren.

Jac Claasen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: Het geschenk-Sebastian Fitzek*****

Met dank aan Overamstel Uitgevers / The House of Books voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Sebastian Fitzek

Uitgever: The House of Books

Oorspronkelijke titel: Das Geschenk

Vertaling: Michel Bolwerk

Genre: Thriller / NUR 332

Aantal pagina’s: 335

Verschijningsdatum: 3 maart 2021

Over de auteur:

Sebastian Fitzek (Berlijn, 1971) studeerde rechtswetenschappen en werkte als journalist en schrijver voor radiostations en tv-zenders. Van zijn psychologische thrillers zijn miljoenen exemplaren over de toonbank gegaan in niet minder dan negenentwintig talen. Het geschenk was het best verkochte boek van Duitsland in 2019.

http://www.thehouseofbooks.com

Achterflap:

Milan Berg staat bij het stoplicht wanneer er een auto naast hem stopt. Op de achterbank zit een doodsbang meisje. Wanhopig drukt ze een briefje tegen het raam. Een vraag om hulp? Milan weet het niet: hij is, net zoals zes miljoen landgenoten, analfabeet. Toch voelt hij dat het meisje in levensgevaar is. Milan begint een zoektocht die hem op een griezelig dwaalspoor zet. Aan het einde van de tocht wordt hij geconfronteerd met de wrede realiteit: soms is de waarheid te gruwelijk om mee te leven, en onwetendheid het grootste geschenk op aarde.

Mening:

Nu vind ik veel, maar niet alles van Fitzek ijzersterk, maar Fitzek Fitzekt er met Het geschenk weer op z’n Fitzeks op los hoor! Goeie genade zeg.. Het is weer zo’n intelligent, luguber, complex en steengoed verhaal waarvan je denkt: hoe is het toch mogelijk dat je het bedenkt en het zó neer weet te zetten allemaal.

Laten we beginnen bij het begin. De introductie met betrekking tot psychopathie doet je al verwachtingsvol grijnzen. Niet dat je je ook maar voor kunt stellen wat je nog allemaal te wachten staat, maar hey. Het schept wèl direct een idee.

De hoofdstukken zijn duidelijk aangeduid waar je je als lezer bevindt en vanuit wie. Nou Milan, dit begint voor jou als hoofdpersonage al behoorlijk bruut en kloten zeg! Mijn wenkbrauwen raken mijn haargrens omdat mijn ogen ze omhoog duwen van verbazing en gruwel. Wat een bizar en bizar goed begin weer zeg. Wat een leesfeest om zo opgeslokt te worden in die pure thrillerwereld waar Fitzek heer en meester is.

De basis van het verhaal zoals beschreven op de achterflap is eigenlijk nog niet eens een tipje van de sluier. Milan kan het beeld van het meisje niet loslaten en het feit dat hij nog geen letter kan lezen wordt briljant verwerkt in dit verhaal. Een verhaal met behoorlijk wat gebeurtenissen zowel in het heden als het verleden en soms denk je: ik lees maar gewoon door want het zal toch ergens wel duidelijk worden. Daar zit het her en der op de rand van te complex of te veel, maar geen zorgen. Want het gaat allemaal heus duidelijk worden. Alleen de weg naar de antwoorden gaat via een achtbaan gevuld met loopings, een vrije val of twee, en gewoon ook wel wat zijbochten gelukkig. Wie is dat meisje, waarom wordt ze vastgehouden? Wie heeft wie vermoord en waarom en wie zegt de waarheid? Waarom wordt Milan hier zo bij betrokken? En dan Milan zelf: het is onvoorstelbaar waar hij in belandt en hoe. Het is ook onvoorstelbaar wat hij allemaal ontdekt en zelfs niet in de laatste plaats als het gaat om zijn eigen verleden.  Oi oi wat goed uitgewerkt. Hoe zit dit toch allemaal en de grote vraag is of hij zal weten te ontsnappen uit dit web van moord, ontvoering, experimenten en familiair gekonkel.

Die grote vraag blijft je tot het einde toe bezig houden. Want al weet je op een gegeven moment hoe het zit, ik ken Fitzek goed genoeg om toch met dat ongeruste gevoel de laatste bladzijdes om te slaan. Gaat hij doen wat ik denk dat hij gaat doen of laat hij me mijn hoop behouden? Het antwoord is daar en ik had beide goed gerekend in dit geval! Haaaa ge-wel-dig eind. Ge-wel-dig boek.

Conclusie:

De patiënt was voor mij echt één van de beste boeken van 2020. Het geschenk is heel anders en weet het gewoon te evenaren. Ai lof Fitzek.

Vijf sterren.

Karin Meinen.

PS. Vergeet het dankwoord niet, de eerste zinnen wil je al niet missen!

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Marie las: Jack & Lev. De terugkeer van de Schaduwheer-Zutje & DeViss*****

Dank aan Zutje & DeViss voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Patricia de Leuw (DeViss) en Marieke van Zutphen (Zutje)

Illustrator: Nelleke van Hoof

Uitgeverij: Aussie Publishing

Aantal pagina’s: 320

Genre: Kinderboeken (8-12 jaar), actie en avontuur/fantasy

Verschijningsdatum: november 2020

Over de auteurs:

Zutje & DeViss. Twee schrijvers maar 15.000 km van elkaar vandaan. De één in Nederland en de ander in Australië schrijven samen een boek.

http://www.jackenlev.nl

Achterflap:

Als Jacks hond voor zijn neus wordt ontvoerd, stort zijn wereld in. Hij is alleen en eenzaam. Zijn vader woont in het buitenland, zijn moeder is dood, en hij is overgeleverd aan de zorgen van zijn egoïstische tante. Dan ontmoet hij het vreemde meisje Lev dat hem doodleuk vertelt dat ze uit een andere dimensie komt. Als zij hem vraagt toe te treden tot een geheim genootschap, is dat het begin van een bizar avontuur. Samen met Lev en zijn beste vriend Fidel raakt hij verwikkeld in een strijd om een steen: de Fosgeniet. Hun grootste vijand: Skia Ombre, de kwaadaardige Schaduwheer. Jack ontdekt dat hij tot heel wat meer in staat is dan hij zelf ooit had gedacht.

Mening:

Ondanks dat ik niet meer in de leeftijdscategorie van 8 tot 12 jarige behoor, sprak dit boek mij direct aan met de cover en de titel. Ik kan je zeggen dat Zutje & De Viss mijn verwachtingen hebben overtroffen.

Het boek begint bij hoofdstuk 1/2, een spannende sfeer is direct voelbaar door de zwarte limousine die in het donker op straat staat geparkeerd. In deze limousine zit een duister en mysterieus persoon genaamd Ombre… Wanneer Jacks hond op een dag wordt ontvoerd, stort zijn wereld in. Bij zijn zoektocht naar zijn hond, krijgt Jack onverwacht hulp van een onbekend meisje Lev. Er gebeuren rare dingen wanneer zij in de buurt is, er is iets anders aan Lev. Waarom draagt ze zulke maffe kleding en waarom praat ze een beetje gek , is Lev eigenlijk wel een gewoon meisje? Jack gaat een spannend avondtuur aan samen met Lev en zijn beste vriend Fidel. De ontvoering van zijn hond blijkt nog maar het begin van een reeks rare gebeurtenissen in zijn woonplaats.

De personages zijn fijn uitgewerkt met ieder hun eigen persoonlijkheid. Door deze karakters en de beschrijvingen, maar ook zeker door de illustraties, komt het boek tot leven. Zeer geschikt om voor te lezen, erg leuk ook door de manier waarop Lev “spreekt”, maar ook zeker leuk om zelfstandig te lezen. Actie en spanning worden in het boek afgewisseld met humor en grapjes. Dagelijkse problemen die spelen in onze maatschappij zijn verweven met problemen zoals gepest worden op school en de waarde van vriendschap, dit alles is op een subtiele manier verwerkt in het verhaal en geeft zeker stof tot nadenken voor jong en oud.

Conclusie:

Zeker een boek wat zowel thuis, als op school, in de kast moet staan. Een boek welke ik jong en oud kan aanraden en zeker een boek waarvan ik hoop dat er nog een vervolg op mag komen!

Ik geef dit boek dan ook een dikke vijf sterren.

Marie Quickboots.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: Julia Jonkers – Kim Bonefaas *****

img_3001

Met dank aan ISJB Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Kim Bonefaas

Uitgever: ISJB

Aantal pagina’s: 294

Genre: Roman / NUR 340

Verschijningsdatum: juni 2019

Over de auteur:

Kim Bonefaas (1985) belandde op haar 23e in dezelfde situatie als Julia: studerend, single en zwanger. Ze beviel van een kerngezonde dochter. Haar semi-autobiografische romandebuut Julia Jonkers is een eerbetoon aan alle alleenstaande moeders én hun kinderen. Ook hoopt Kim met haar boek alle single (aanstaande) moeders een hart onder de riem te steken.

( http://www.isjb.nl )

Achterflap:

Als de jonge studente Julia ongepland zwanger blijkt te zijn, staat haar wereld op z’n kop. Want in haar drukke en onbezorgde leventje van afstuderen, werken en uitgaan is totaal geen plaats voor een baby. Tot overmaat van ramp wil Arthur, de biologische vader, niets van de baby weten. Toch besluit Julia om de baby te houden. Vervolgens maakt ze – tegen wil en dank – kennis met de wondere wereld van zwangerschapskwaaltjes, positiekleding en kinderwagens. En terwijl Arthur haar keihard laat vallen, kan ze terugvallen op de onvoorwaardelijke vriendschap van haar vriendinnen Nora, Hella en Marleen.

Mening:

Jong, single en zwanger. Je kan vooraf gewoon niet weten hoeveel inhoud dit boek heeft, wat een fantastische verrassing!

De stijl is verfrissend, puur en het maakt het lezen tot een leesfeest. Bonefaas sleept je het echte leven in, het is alsof je het met een naaste van je meebeleeft. Het leven van Julia wordt van alle kanten briljant uitgelicht en uitgediept. Studie, werk, familie, vriendinnen, uitgaan en natuurlijk haar zwangerschap. Voor velen zullen hier herkenbare dingen en raakvlakken liggen en je volgt het met grote gretigheid op de voet.

Een dikke plus, en dat is een understatement, is de grote tik humor in een gebeuren wat eigenlijk toch wel heel kut is, zoals Julia het zelf ook zou zeggen. De manier van denken en doen van Julia laten je letterlijk regelmatig keihard lachen maar ze weet je op andere vlakken ook juist te raken. Waar reacties van Arthur, van familie en vriendinnen je blij en kwaad kunnen maken, geeft Julia zelf je die ultieme positieve boost. Dat gaat met vallen en opstaan, want ook Julia breekt wel eens en dan breek je mee. Maar hoe er dan weer opgeklauterd wordt, dan denk je alleen maar: wat ben je toch een prachtig mens! Dat dacht ik ook zeker in Hoofdstuk 7, Julia is in functie en neemt een pracht van een beslissing met betrekking tot haar werk in de zorg. Onvergetelijk mooi en BAM, recht je hart binnen.

De zwangerschap verloopt natuurlijk als een rode draad door dit verhaal en het is ook in deze context spannend hoe dit gaat aflopen. Gottegot waar ik richting einde weer loop te gieren ook, stroom je later helemaal vol warmte over. En dan het epiloog. Kippenvel en ik schrik van mezelf als ik die traan voel lopen. Ik jank bij films, niet bij boeken. Kim Bonefaas laat me met een onmundig mooi gevoel achter en het is dubbel ook. Want ja, dit is klaar. Maar een vervolg zou ook gewoon zó mogelijk zijn en als ik dan zou mogen kiezen? Daar hoop ik op! Cheers Julia, je bent mijn held.

Conclusie:

Wanneer een boek je op alle fronten weet te raken dan is er maar één weg.

Vijf sterren op alle fronten voor Julia Jonkers.

Karin Meinen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker😀