Karin las: Als je van mij bent-Michael Robotham****1/2

Dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Michael Robotham

Oorspronkelijke titel: When You Are Mine

Vertaling: Daniëlle Stensen

Genre: Literaire Thriller / NUR 305

Aantal pagina’s: 400

Verschijningsdatum: 11 november 2021

Over de auteur:

De Australische journalist Michael Robotham (1960) reisde jarenlang de wereld rond en maakte reportages voor diverse kranten en tijdschriften. Van zijn hand verschenen de zeer succesvolle thrillers rond Joe O’Loughlin en meest recent de thrillers Meisje zonder verleden en Meisje zonder leugens.  Zijn werk is bekroond met de Gold Dagger en de Ned Kelly Award.

http://www.uitgeverijcargo.nl

Achterflap:

Langzaam sluit het net zich om haar heen. Maar wie manipuleert wie?

Philomena McCarthy heeft altijd moeten vechten om dat te worden wat ze het liefste wil: inspecteur bij de Metropolitan Police. Maar als dochter van een beruchte Londense gangster wordt haar integriteit continu in twijfel getrokken, ook al heeft ze alle banden met haar vader verbroken. Op een dag wordt ze opgeroepen bij een melding van huiselijk geweld en weet ze daar een jonge vrouw in veiligheid te brengen. Tempe Brown blijkt de vriendin te zijn van een zeer gewaardeerde en onderscheiden collegarechercheur die vreemd genoeg al met meerdere meldingen van huiselijk geweld is weggekomen.

Phil is vastbesloten om Tempe te helpen en er ontstaat een hechte vriendschap tussen de twee vrouwen. Maar is Tempe wel wie ze zegt dat ze is? En waarom duikt ze onverwachts steeds weer bij Phil in de buurt op?

Wanneer een journalist die onderzoek doet naar Phillys vader dood wordt gevonden in de Theems en Phil als verdachte op non-actief wordt gesteld, is er niets of niemand meer die ze kan vertrouwen.

Mening:

Oi oi oi Robotham, wat kom je weer met een dijk van een standalone! Hier wordt een steengoed verhaal helemaal compleet geserveerd en de leesroute van begin tot eind is zooo goed uitgezet. Wat een kunde en wat een leesplezier ten top.

Phil McCarthy komt als 11-jarig kind levend uit een levensgevaarlijke situatie en hoe dit ook beschreven wordt zeg. Wat een binnenkomer, de reden om bij de politie te willen wordt en is duidelijk, prachtig. Dat gaat niet zomaar, vaderlief is crimineel maar de aanhouder wint.

Of dit werkplezier en voldoening gaat brengen? Reken maar van yes en reken maar van niet. Kolere wat heb ik me tijdens het lezen zelf ook gefrustreerd gevoeld zeg. Onrecht, geweld, achterbaksheid en gericht saboteren. Er zijn personages die je met plezier even over de tafel zou trekken. Gelukkig staat Phil met karate haar mannetje en zorgt Robotham, zoals we dat ook van hem gewend zijn, voor ook de nodige portie humor. Er zit best veel privéleven in dit verhaal en dit gaat ergens wel een keer ten koste van pure spanning, maar zeker niet ten koste van kwaliteit. Juist deze uitwerking en uitdieping van de familie van Phil, van haar relatie, van haar werk bij de politie, is goud. Dit leidt dan onder andere ook weer tot bizarre ontwikkelingen met betrekking tot een Tempe en Alice. Djiezus wat een verhoudingen en gebeurtenissen.

Het leest vloeiend, het is filmisch en het brengt je op uiterst aangename wijze steeds verder een rottig verhaal in. Het is werkelijk briljant hoe goed en kwaad met elkaar versmolten worden. Voor een aantal collega’s van de politie is het woord klootzak nog véél te goed en zo ontwikkel je voor personages in het criminele circuit een grote sympathie.

Kan toch niettt, maar het gebeurt dus wel, fantastisch.

Al ligt in deze thriller de nadruk niet op moord en doodslag of recherchewerk, het is er zeker wel. Je wordt absoluut ook getrakteerd op een stukje harde actie, narigheid, maar ook ontzettende twijfel. Die twijfel bleek ook terecht want het ging toch echt een heel andere kant op dan ik dacht en met het einde weet deze auteur weer een ongelofelijke indruk achter te laten. Mennn wat geniaal!

Conclusie:

Als je van mij bent wordt gedragen door personages waar je U tegen zegt. Dit is spannend, frustrerend en doorspekt met de juiste tik humor. Genieten dus. Een thriller die je op het linkerbeen zet, terwijl het de rechter moet zijn en je dus door het eind omver laat donderen. Dikke aanrader!

Schrijfstijl: 4.5

Spanning: 4

Psychologie: 5

Leesplezier: 5

Originaliteit: 4.5

Plot: 5

Maakt een dikke vier en halve sterren oftewel een 9/10.

Karin Meinen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Riejanne las: Komt niks van terecht-Alice Bakker***1/2

Met dank aan  Godijn Publishing voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Alice Bakker

Genre: Young Adult fictie 15 +

Aantal pagina’s: 205

Verschijningsdatum: november 2021

Over de auteur:

Alice Bakker (1970) is auteur en freelance tekstschrijver/redacteur. Daarnaast geeft ze schrijfcursussen. In 2010 besluit ze een langgekoesterde wens, een boek schrijven, uit te voeren. In de aanloop naar haar eerste eigen publicatie publiceert ze diverse verhalen in verhalenbundels – waaronder een aantal in bundels van Godijn Publishing – en werkt ze o.a. mee aan bijzondere boeken waarin verhalen van kankerpatiënten opgetekend zijn. Inmiddels is de wens uitgekomen en is er een kleine stapel van haar eigen boeken verkrijgbaar. Alice woont met haar gezin in het Zuid-Hollandse dorp Oude Wetering en werkt vanuit haar geboorteplaats Roelofarendsveen. 

www.aliceinwoordenland.nl

Achterflap:

Vanaf het eerste moment dat we vertellen over de zwangerschap, is er één opmerking die we intussen wel duizend keer gehoord hebben: “Marijn en Yara, jullie zijn zestien! Er komt niks van jullie terecht.”
Ho. Wacht even. Dan kennen jullie ons nog niet.
Dat zullen we nog wel zien.

Mening:

Ik kreeg de vraag of ik Komt niks van terecht van Alice Bakker wilde recenseren, omdat ik in een ver verleden een afstudeerproject heb gedaan waarin ik onderzoek deed naar tienervaders. Ik vind het dan ook erg origineel dat er nu eens een boek vanuit dat perspectief geschreven wordt.

Bakker heeft een vlotte schrijfstijl, waardoor je onmiddellijk in het verhaal gezogen wordt. Wat ik heel krachtig vind is dat het qua taalgebruik lijkt op 15- á 16-jarigen. Je hoort ze gewoon echt zo praten.

De onzekerheid waar deze pubers mee te kampen hebben wordt heel realistisch neergezet en dat zal voor veel jongeren heel herkenbaar zijn. De eerste verliefdheid, maar ook de vertwijfeling tussen kiezen voor het vriendje of je vriendinnen. Yara en Marijn vinden hun weg daarin, maar dat gaat niet vanzelf. Het is vooral Yara die in het begin aan het aan- en afstoten is, iets waar ik me best aan irriteerde, tot de reden duidelijk was waarom ze dat deed. Op dat moment was mijn irritatie ook helemaal weg.

Het moment dat ze ontdekken dat Yara zwanger is realiseren ze zich langzaam hoe alles zal gaan veranderen. In de eerste plaats in hun eigen leven, maar ook de manier waarop anderen tegen hen aan kijken. Bakker weet dit heel goed te schetsen, waardoor de gevolgen gewoon voelbaar zijn.

Ondanks dat het leest als een trein vind ik het erg jammer dat verschillende situaties soms gewoon in elkaar overlopen zonder een tussenliggende alinea. Dat maakt dat ik voortdurend moet schakelen, omdat de overgangen niet duidelijk aangegeven worden. Daarnaast vind ik de snelheid waarmee het verhaal verteld wordt erg jammer. Mijns inziens had er meer ingezeten als de hoofdpersonen wat meer uitgediept waren. Het zou het voor mij echt meer compleet maken.

Wat ik wel heel mooi vind is hoe het verschil beschreven wordt tussen de tienermoeder en -vader, waarbij vooral de aanpassingen als vader erg moeilijk lijken te zijn. De vele hobbels die ze daarbij moeten nemen, maar ook de angst om voor altijd bij elkaar te moeten blijven. Een keuze die voelbaar spannend is op die leeftijd.

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Psychologie: 3

Plot: 3,5

Leesplezier: 3.5

Originaliteit: 4

Drie en halve sterren oftewel een mooie 7/10 voor Komt niks van terecht.

Riejanne Zwiers.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Marie las: Een winter in Parijs-Jane Smiley*****

Met dank aan Uitgeverij Nieuw Amsterdam voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Jane Smiley

Oorspronkelijke titel: Perestroika in Paris

Vertaling: Nan Lenders / Uitgeverij Nieuw Amsterdam

Genre: Vertaalde literaire roman, Novelle / NUR 302

Aantal pagina’s: 239

Verschijningsdatum: november 2021

Over de auteur:

Jane Smiley heeft een groot aantal romans op haar naam staan, waaronder De wetten van het land (A Thousand Acres, 1991) waarmee ze in 1992 de Pulitzer Prize en de National Book Critics’ Circle Award won, en Horse Heaven (2000), dat genomineerd werd voor de Orange Prize.

Achterflap:

Paras is een levendig jong racepaard dat op het Franse platteland woont. Tot ze op een dag haar staldeur openduwt en na een frisse wandeling in het duizelingwekkende Parijs terechtkomt. Daar ontmoet ze een Duitse staande korthaar die Frida heet, twee onstuimige eenden en een eigenzinnige kraai. Ze geniet van het vrije leven met haar nieuwe vrienden in de parken van de stad. Maar alles verandert wanneer Paras een jongen ontmoet, Étienne, die met zijn overgrootmoeder in een beschut, met klimop overgroeid huis woont. Terwijl het koude kerstweer nadert, bloeit er een onwaarschijnlijke vriendschap op tussen de jongen en de dieren. Maar hoelang kan een kleine jongen een weggelopen paard in Parijs verborgen houden?

Mening:

Als grote dierenvriend werd ik direct gegrepen door de achterflap van dit boek. Helemaal passend bij de huidige tijd van het jaar, had ik wel zin in een winters uitstapje naar Parijs. De cover geeft je direct een goed beeld van de vreemde en onwaarschijnlijke vriendschap tussen een jongen, een paard, een raaf, een rat, een hond en twee eenden.

Wanneer renpaard Paras haar stal en vertrouwde omgeving achter zich laat om de wereld te ontdekken, ga je als lezer vanaf de renbaan mee Parijs in. De sfeer van de huizen en winkeltjes in de stad is goed beschreven waardoor het voelt alsof je zelf door Parijs loopt. Om de lezer een nog duidelijker beeld van de omgeving te geven, vind je een gedetailleerde getekende kaart aan de binnenkant van het boek.

Waar de meeste boeken bestaan uit menselijke personages, spelen in dit boek vooral dieren de hoofdrol. Hun kijk op hun omgeving en ervaringen zijn erg leuk uitgewerkt. Daarbij is rekening gehouden met hun dierlijke trekjes, hun behoeftes en hun geluiden. Hierdoor krijg je als lezer echt het idee dat je het bijvoorbeeld beleeft vanuit het paard Paras die klikklakkend door de straten wandelt, om als oude wijze kraai de stad te bekijken vanaf het hoofd van een standbeeld en de angst voor katten door de ogen van Kurt de rat.

Doordat het boek rijk is aan menselijke en dierlijke personages, is het soms even opletten wanneer het verhaal verspringt van personage/dier. Het boek is weliswaar in hoofdstukken verdeeld, maar het wordt niet per personage/dier verteld en loopt in elkaar over. Tijdens het lezen verbaas je je erover dat Étienne zolang een paard in Parijs geheim weet te houden. Zo een vreemde vriendengroep, bestaande uit diverse dieren en een jonge jongen, dat kan toch niet goed gaan? Door een beetje geluk wat iedereen wel eens nodig heeft, hoop je dat alles op zijn pootjes terecht komt.

Dit boek laat zien dat de meest vreemde ontmoetingen uit kunnen groeien tot de mooiste vriendschappen. Met hier en daar een vleugje humor maakt Jane Smiley het boek helemaal compleet.

Conclusie:

De warmte en de liefde is vanaf de eerste pagina voelbaar. Dit is een boek wat vele lezersharten zal verwarmen en waarbij je de personages zowel menselijk als dierlijk in je armen wilt sluiten. Een echte feelgood en een heerlijk boek om mee weg te dromen.

Het boek is prettig te lezen en voor de jongere kinderen is het een leuk boek om uit voor te lezen. Stoppen met lezen is bijna geen optie en ik zou willen dat ik het boek niet zo snel uit had. Een echte aanrader en een echte sfeermaker! Ik kan niet anders dan vijf winterse sterren geven aan Een winter in Parijs!

Marie Quickboots.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: Geluk is een mindset-Frank Krake

Met dank aan Uitgeverij Achtbaan voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Frank Krake

Genre: Non-fictie informatief/professioneel algemeen / NUR 600

Aantal pagina’s: 246

Verschijningsdatum: november 2021

Over de auteur:

Frank Krake (1968) publiceerde bestsellers als Menthol, De laatste getuige en Hannelore. In Nederland werden meer dan 100.000 boeken verkocht en zijn werk verscheen in zeven talen.

http://www.uitgeverijachtbaan.nl

Achterflap:

Bepaal je eigen geluk

Even een schakelaar omzetten naar de modus geluk, succes of welbehagen en het leven lacht je toe. Het klinkt zo eenvoudig, maar is het dat ook?

Geluk is een mindset is vooral een praktisch boek, het bevat levenslessen en handvaten voor persoonlijk geluk en succes, die u als lezer zelf uit het verhaal kunt destilleren. Onderzoek wijst uit dat de inhoud op die manier veel beter in ons brein wordt verankerd dan bij het oplepelen van lijstjes met tips & tricks.

Bestsellerauteur Frank Krake schrijft in deze autobiografie over hoe om te gaan met tegenslagen, hoe negatieve gebeurtenissen om te buigen in positieve energie, hoe geluk af te dwingen in het streven naar succes en hoe simpelweg gelukkig te zijn. Hij concludeert dat geluk een mindset is, en dat de sleutel tot het bereiken van het ultieme geluk vooral bij jezelf ligt.

Mening:

Geluk is een mindset maakte me nieuwsgierig. We hebben zelf een eigen bedrijf dus op het gebied van ondernemen ligt zeker alvast interesse. Daarnaast klinkt het super om uit een persoonlijk verhaal eigen lessen te kunnen trekken.

De wijze van brengen is wennen. Frank praat over Frank en dat voelt even niet soepel. De stijl zelf is dat zeker wel. Het leest prima weg en het is voor iedereen een heel begrijpelijk verhaal. Allereerst diep respect voor deze ondernemer. Frank vertelt zijn verhaal vanaf dag één als directeur van tuinmeubelen bedrijf Unimeta.

Het is vervolgens een reeks aan rampen die keer op keer zakelijke genadeloze nekslagen met zich meebrengt. Van de vuurwerkramp, tot 9/11, Frank is elke keer genoodzaakt de boel rendabel te houden en doet dit ook echt fenomenaal. Petje af. Dit is vakmanschap, echt heel cool en dat hij met hersens uitdelen vooraan stond is duidelijk, wat een pracht van een intellect!

De gedetailleerde beschrijving van dit zakendoen en het steeds weer moeten oplossen van flinke problematiek weet niet altijd mijn aandacht vast te houden. Daar komt tussendoor wel wat emotie bij kijken, maar het verhaal blijft wat dat betreft vooral klinisch en ook echt vanuit een heel nuchter persoon beschreven. Spannend wordt het eigenlijk nergens, het is overall gezien van een eentonige aard. De inhoud van een voetbalmagazine had Frank van mij achterwege mogen laten al schoot ik er ook van in de lach en diende het later zeker zijn doel. Ook de droge toegevoegde humor houdt het her en der wat smeuïg.

Over de helft begin ik echt interesse te verliezen. Wat ik zei, ik heb respect voor het karakter, het doorzettingsvermogen, het trouble shooten. Maar deze volledige werkverslaving die structureel ten koste gaat van het hele gezin, het gaat me bijna irriteren hoe dit alles opslokt, zelfs nog op vakantie. Een thuisfront moet achter een onderneming staan, teamwork makes the dream work, maar hier gaan toch wel belangrijke gezinsjaren verloren en dit is allemaal wel héél tolerant. Het is noodzakelijk, een gedwongen gang van zaken, maar positief voelt dit niet. Was het het allemaal waard? Dat denk ik zeker wel, niet dat ik dat voor een ander in heb te vullen maar wanneer geluk behaald is, dan heb je het heel erg goed gedaan. Wanneer er echt nood aan de man is staat Frank waar hij wezen moet en de totale uitkomst doet gewoon ontzettend goed en is ook gewoon zó ontzettend verdiend. Toch nog een heel positief gevoel whoop!

Wat een prachtig eind en wat ontzettend leuk om dit stuk achter Frank Krake te weten nu. Ook leuk, dit is het eerste boek dat me tot googelen bracht. Tita Tuinmeubelen, Unimeta, Bukatchi. Dat sponsorverhaal ook! Je weet natuurlijk dat dit gebeurd is maar om dan zulke artikelen ook echt te zien, gewoon super. Al is dit dan niet direct mijn genre, moest ik her en der mijn best doen om verder te lezen en haal ik er achteraf niet uit wat ik verwacht had, ik vind het echt gaaf om deze achtergrond nu te kennen. Frank, je bent een prachtkerel en zakenman ten top.

Karin Meinen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: De laatste sneeuw-Stina Jackson****1/2

Met dank aan Uitgeverij de Geus voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Stina Jackson

Oorspronkelijke titel: Ödesmark

Vertaling: Marika Otte & De Geus bv

Genre: Literaire Thriller / NUR 305

Aantal pagina’s: 368

Verschijningsdatum: Paperback september, E-book oktober 2021

Over de auteur:

Stina Jackson (Zweden, 1983) groeide op in het noorden van Zweden. Ze vertrok in 2006 naar Denver, Colorado. Daar schreef ze haar debuut, De Zilverweg, dat meteen een groot verkoopsucces werd en bekroond werd als beste Zweedse thriller van het jaar. De laatste sneeuw is haar tweede thriller, waarvan er al meer dan 200.000 exemplaren zijn verkocht in Zweden en die in vijftien landen vertaald is.

http://www.singeluitgeverijen.nl

Achterflap:

De winter weigert zijn ijzige greep op Ödesmark, een afgelegen dorp in Lapland, los te laten. Vele huizen zijn er langzaam in verval geraakt. Maar Liv Björnlund is nooit weggegaan. Ze woont er samen met haar tienerzoon Simon en haar bejaarde vader Vidar.

Liv voelt de blikken van hun weinige buren. Iedereen lijkt zich af te vragen of het waar is dat Vidar op een klein fortuin zit. Zijn twijfelachtige zaakjes hebben hem veel vijanden opgeleverd en in Ödesmark vergeet niemand ooit iets.

Nu wil iemand terug wat rechtmatig van hem is. Niets zal hem stoppen, ongeacht wie hem in de weg staat…

Mening:

Waarom hou ik nou zo van de Scandinavische thriller? Heel simpel. Hierom.

Met maar weinig personages zet Jackson in een werkelijk wonderschone schrijfstijl dit ontzagwekkende verhaal neer. Er hoeven dus ook niet direct of veel doden te vallen om een ijzersterke thriller neer te zetten. Dat is hiermee gewoon weer bewezen. Maar die dode valt wel hoor, no wurries.

Liv, zoon Simon en vader Vidar. Wat de hel is dit voor driehoek? Door middel van korte stukjes terug in het verleden krijg je steeds meer inzicht hoe Liv groot gekomen is onder de verstikkende vleugels van Vidar en hoe haar moeder op nare wijze uit deze geschiedenis wegviel.

Het is vreemd, het is dreigend, het is eng en het gekke is, soms lijkt het ineens allemaal weer een beetje normaal en logisch. Bepaalde gedragingen lijken in ieder geval goed te verklaren en je wordt wat dat betreft dan even lekker heen en weer geslingerd, want je instinct blijft loeien als een luchthoorn. De emotie is zwaar, de sfeer soms walgelijk en zó gemeen. De toegepaste traagheid geeft dan met precisie diepgang en spanning op een manier waar je letterlijk niet goed van wordt.

Het plaatsje Ödesmark is klein, maar bijzonder goed gevuld met de meest bijzondere en fantastische personages. Vidar blijkt een behoorlijke spin in het web te zijn. Door bijzonder onsympathieke acties van toen, is de gedachte van nu heel aannemelijk dat Vidar daar heel rijk uit is gerold. Maar ook een spin heeft vijanden. Sluipwespen liggen op de loer, plannen worden beraamd en een blinde kan zien dat dit flinke wantoestanden gaat geven.

Gaat dit in een rap tempo vol actie? Absoluut niet. Jackson neemt met haar kundige, gedetailleerde en filmische stijl de tijd om een koele en donkere omgeving door middel van de meest mooie verwoordingen zwart te laten bloeien. Ze tovert de personages met de aanraking van haar pen tot leven.

Er is er niet één waar je geen gevoel bij hebt en dat gevoel is gewoon nooit hetzelfde. De foute broers, het gevecht van Liam om, met zijn dochter Vanja als motivatie, toch op dat goede pad terecht te komen. Liv en haar bizarre relaties met mannen, met haar vader en haar grote liefde voor Simon.

Laag voor laag wordt dit afgepeld tot je tot de kern komt en dit gaat gepaard met nog een paar flinke verrassingen. Daar waar ik dacht: nu mag het ook wel gaan versnellen ergens, gebeurt dit ook. Als kers op de taart word je dan nog even op verkeerde benen gezet en daar worden we natuurlijk blij van.

Van de afronding en het einde zelf kan ik ook alleen maar blij worden. Wat je niet hoopt komt uit, maar wat je hoopt ook.

Conclusie:

Schrijfstijl: 5

Plot: 4

Psychologie: 5

Leesplezier: 4.5

Originaliteit: 4

Spanning: 4

Maakt vier en halve sterren oftewel een 9/10 voor De laatste sneeuw.

Karin Meinen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: Slangengif-Marja Boomstra***

Met dank aan Loft Books voor het recensie-exemplaar. (E-Only)

Auteur: Marja Boomstra

Serie: Deel één

Genre: Psychologische Triller

Aantal pagina’s: 251

Verschijningsdatum: oktober 2021

Over de auteur:

Marja Boomstra, geboren te Harlingen en woonachtig te Weert, heeft een kleurrijke en afwisselende carrière binnen maatschappelijke organisaties, zoals gemeentelijke instellingen en jeugdzorg. De auteur werkte onder meer in aandachtswijken van Den Haag en Venlo en als projectleider voor het se internationale programma Youth at Risk/Uncommon Results Inc.

De boeken van Marja kenmerken zich volgens de lezers door een hoog tempo, waarbij niet alles meteen wordt prijs gegeven, waardoor je vanzelf wordt meegezogen in de verhalen.

http://www.marjaboomstra.nl

Achterflap:

In de psychologische thriller Slangengif van Marja Boomstra vertrekt de jonge, onzekere fotografe Floor naar Egypte om met haar collega Veronica een brochure te maken voor een reisbureau. Tijdens de groepsrondreis valt het Floor op dat Veronica erg geheimzinnig doet en zij en de reisleider lijken geen onbekenden van elkaar te zijn. Floor gaat op onderzoek uit en komt erachter dat hun mysterieuze medereiziger Rayan hen, maar ook haar scherp in de gaten houdt. Hamadi, een man die ze via Facebook kent, blijkt eveneens in Caïro te verblijven en hij staat erop Floor te ontmoeten.

Wanneer Veronica gewond raakt en er zelfs een dode valt, besluit de reisorganisatie vervroegd door te reizen naar Riyad, de woonplaats van Hamadi. Floor voelt dat er iets voor haar verborgen wordt gehouden en ontdekt dat haar leven op het spel staat. Waarom is ze werkelijk meegevraagd op deze reis en ziet ze nog kans om te ontsnappen?

Mening:

Slangengif is mijn kennismaking met Marja Boomstra en ik ga voor de gulden middenweg deze keer. Ik vond het niet slecht maar ook niet ijzersterk.

De schrijfstijl is even inkomen. Het leest makkelijk en lekker weg maar het doet wat gekunsteld aan. Ogen die flitsen en er wordt nogal wat gepuft, gekrijst, gesist, gehijgd of nagehikt om een paar voorbeelden te noemen. Bepaalde woordkeuzes stroken voor mij niet lekker met elkaar. Waar het verhaal aan de ene kant prachtige stukken bevat kan het zo overgaan in kinderlijk gedrag en dialogen dat ik denk: wat gooi jij nu er ineens uit? Het is voor mij meer vertellend dan beeldend en dit bij elkaar houdt me op afstand van het verhaal.

Het verhaal zelf weet me zeker wel nieuwsgierig te houden. De personages worden heel goed neergezet en vooral de uitdieping van Floor zelf ook is bijzonder goed gedaan. Wat een verleden zit daar achter en ik vind dat het beste en mooiste stuk uit het boek.

Vele lijnen brengen scherpe thema’s met zich mee. Achter elk persoon lijkt een linkje met een ander te zitten en de vraag is hoe en met wie? Mooi gedaan! Vermiste vrouwen, afschuwelijke praktijken in een setting als Egypte en Saoedi-Arabië zijn de ingrediënten voor een meesterlijk gerecht.

Alleen, het smelt me niet op de tong. Richting einde gebeuren er dingen te makkelijk, zijn in mijn ogen ook onvoorstelbaar, en dan kom je op een punt: ik geloof het niet, ik ga niet mee. Hoe bewakers en getuigen wegvallen. Hoe een moord gepleegd wordt maar het juist geen afschuw bij me oproept, ja dat is dan jammer.

De onderlinge relaties zijn wel heel goed bedacht en in elkaar verweven. Het is wat veel maar het past allemaal wel.

Slangengif wordt verder qua lopende lijnen netjes afgerond en een vervolg is zeker!  Al prijs ik het dan niet kats de hemel in, ik heb er leuke leesuren aan beleefd.

Conclusie:

Schrijfstijl: 3

Spanning: 2.5

Leesplezier: 3

Originaliteit: 3.5

Psychologie: 4

Plot: 2.5

Maakt drie sterren voor Slangengif.

Karin Meinen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: Gezicht van het kwaad-Chris Carter****1/2

Dank aan Uitgeverij Harper Collins Holland voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Chris Carter

Oorspronkelijke titel: The Executioner

Serie: Robert Hunter deel twee

Vertaling: Henske Marsman

Genre: Literaire Thriller / NUR 305

Aantal pagina’s: 381

Verschijningsdatum: oktober 2021

Over de auteur:

Chris Carter is geboren in Brazilië en groeide op in de Verenigde Staten. Hij studeerde psychologie en bestudeerde in zijn baan als forensisch psycholoog geruime tijd het gedrag van criminelen. Tegenwoordig is hij fulltimeschrijver. Zijn reeks rondom profiler Robert Hunter wordt in meer dan twintig landen uitgegeven.

http://www.harpercollins.nl

Achterflap:

Op de traptreden van een kerkaltaar wordt het bloederige lichaam van een priester gevonden. Forensisch rechercheurs ontdekken dat in het bovenlijf van het slachtoffer het cijfer drie is gekerfd.

Eerst denkt profiler Robert Hunter dat het om een rituele moord gaat, maar als er meer toegetakelde lichamen worden gevonden, moet hij zijn mening bijstellen. De slachtoffers lijken te zijn geconfronteerd met hun ergste nachtmerries. Hoe kan de moordenaar zo precies weten welke dit zijn? In hun zoektocht om deze moordenaar te stoppen worden Robert Hunter en zijn sidekick Carlos Garcia zelf ook geconfronteerd met hun grootste angst…

Mening:

Eindelijk maar toch whoooo. Het tweede deel in de Robert Hunter reeks is een feit. Kanonnen, niet normaaaaaal wat hierin gebeurt hoor!

Het begin is direct thuiskomen in die makkelijk leesbare, maar ook mooie en goede schrijfstijl. Dit is hard, dit is ‘ Show No Mercy’ en het is, ik zou bijna zeggen helaas, ook heel beeldend. Bijna, want als doorgewinterde lezer van de thriller vind ik het echt bijzonder dat Carter me tot in het beenmerg weet te raken met deze manieren van killen. De details zijn lelijk en dit lijkt nog maar het begin van een aantal afschuwelijke moorden. Wel, dat vermoeden gaat op zeker bewaarheid worden. De ene plaats delict na de ander is reden voor agenten om kotsend naar buiten te komen en dan denk je echt: WTF is daar te zien daarbinnen?

Och jonges, de nachtmerries van de slachtoffers die waargemaakt worden laten je lezen met ogen als koplampen, en mijn liefde voor de open haard is voor eeuwig aan gort geholpen. Het goede nieuws: dit is nu precies wat ik geweldig vind in een thriller. Wanneer je denkt ik heb het allemaal wel zo’n beetje gehad en gezien, weet Carter met zoiets als DIT te komen.

De personages zijn gewoon ronduit tof. Robert Hunter en Carlos Garcia, wat een fantastisch duo en er wordt in het geheel een tikje privéleven meegepakt. Echt op de zijlijn, maar voldoende om ze heel levendig te maken. Ook de intrede van sidekick Hopkins, of van uiteraard de nieuwe leidinggevende Barbara Blake wordt echt heel goed neergezet. Het geeft de juiste schwung en deining in dit team dat deze beroerd makende moordzaken op moet zien te lossen. Plus daar een irritante en grensoverschrijdende journaliste of een meisje met wel heel kloppende visioenen bij op, en het spannende gedonder kan pas echt beginnen.

Al wordt het nergens moeilijk, het is aandachtpakkend tot en met en het zit allemaal echt perfect in elkaar. Op geweldige wijze worden hier twee hoofdlijnen in elkaar gesmeed en het blijft lang onduidelijk hoe het nu echt zit. De motieven worden langzaam aan duidelijk, en ook op dat punt weet Carter indruk achter te laten. Knap staaltje uitdieping achter een ziek brein en het stevent vervolgens af op een fantastische afronding van een fantastische thriller. Ik kan niet wachten op deel drie!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Plot: 4.5

Originaliteit: 4.5

Psychologie: 4

Leesplezier: 5

Spanning: 4.5

Maakt vier en halve sterren oftewel een 9/10 voor Gezicht van het kwaad.

Karin Meinen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Marie las: De verdwijning van de horlogemaker-Natasha Pulley****

Met dank aan Uitgeverij de Fontein voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Natasha Pulley

Oorspronkelijke titel:  The Lost Future of Pepperharrow 

Vertaling: Lia Belt

Genre: Vertaalde literaire roman, novelle, literaire thriller / NUR 302 en 305

Aantal pagina’s: 399

Verschijningsdatum: september 2021

Over de auteur:

Natasha Pulley veroverde wereldwijd vele lezersharten met haar debuut De horlogemaker van Londen waar De verdwijning van de horlogemaker het zelfstandig te lezen vervolg op is.

http://www.uitgeverijdefontein.nl


Achterflap:

Thaniel Steepleton wordt overgeplaatst naar Japan met een vreemde opdracht: er zijn geesten gezien en hij moet erachter komen wat er aan de hand is. Hij logeert bij zijn oude vriend Mori.

Maar dan verdwijnt Mori spoorloos en de zaken lijken verband met elkaar te houden. Thaniel raakt er meer en meer van overtuigd dat Mori dieper in de problemen zit dan hij had kunnen vermoeden…


Mening:

Laten we beginnen met de cover, deze springt er natuurlijk echt direct uit waardoor je het boek niet zomaar voorbij kunt lopen als je deze in de winkel zou zien liggen. Wie bekend is met haar andere boek De horlogemaker van Londen, zal de link tussen deze twee boeken meteen zien. De landkaart binnen in is een mooie toevoeging. Zelf heb ik het boek De horlogemaker van Londen ook gelezen, waardoor het als een warm bad aanvoelde om weer het leven van Thaniel en Mori te mogen volgen.
Hoewel De verdwijning van de horlogemaker een vervolg is op De horlogemaker van Londen, is het boek prima zelfstandig te lezen.

Het verhaal speelt zich af in 1888 en het is alsof je zelf in een tijdmachine bent gestapt en daar terecht bent gekomen. De tijdlijn verspringt soms nog verder terug in de tijd maar dit wordt duidelijk aangegeven waardoor er geen verwarring ontstaat.

Ik vind het bijzonder om te ervaren hoe Natasha Pulley erin is geslaagd om de lezer in enkele bladzijden van het koude, drukke, smerige, uit stenen opgetrokken Londen, naar Japan te laten reizen waarna je belandt tussen de Riksja’s, huizen van papier en de samurai.

Tijdens het lezen merkte ik wel dat dit voor mij een boek is waarvoor ik goed moest gaan zitten. Er gebeurt zoveel, er wordt veel omschreven maar ook de vele personages zorgen ervoor dat je je hoofd er wel bij moet houden. De Japanse namen geven het verhaal echt sfeer maar soms moest ik even stukjes terug lezen om het weer passend te krijgen.

Het boek bevat eigenlijk alles wat je je als lezer maar kunt wensen; spanning, mysterie, vriendschap, actie, een vleugje romantiek, creativiteit, elementen die je fantasie prikkelen maar zeker ook humor die ik zo kan waarderen in dit boek.

Conclusie:

Ik kan weinig anders zeggen dan een meesterwerk. Hoe alles in elkaar is gezet, hoe alles past, hoe alles duidelijk wordt en samenvalt… Een heerlijk boek om mee weg te kruipen en je af te sluiten voor de buitenwereld.  Na het lezen van dit boek moest ik echt weer even terug met beide benen in 2021, maar Mori, Thaniel en Zes blijven in mijn hoofd.

Daarnaast weet ik zeker dat iedereen die dit boek gaat lezen, ook een Katsu wilt hebben, ik in ieder geval wel! Een aanrader waarvoor ik vier hele mooie sterren geef!

Marie Quickboots.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: Het donker-Emma Haughton****1/2

Met dank aan LS Amsterdam voor het exclusieve vooruitlees-exemplaar.

Auteur: Emma Haughton

Oorspronkelijke titel: The Dark

Vertaling: Jan Mellema

Genre: Thriller / NUR 332

Aantal pagina’s: 365

Verschijningsdatum: 12 oktober 2021

Over de auteur:

Emma Haughton groeide op in Sussex, studeerde Engels aan Oxford en werkte jaren lang als journalist voor o.a. The Times. Haughton schreef eerder YA-boeken. Het donker is haar eerste thriller.

Achterflap:

Het leven van spoedeisendehulparts Kate North staat op zijn kop door een persoonlijke tragedie. Wanneer ze de kans krijgt om aan de slag te gaan bij het VN-onderzoeksstation op Antarctica grijpt ze die met beide handen aan. Haar voorganger, Jean-Luc is bij een tragisch ongeluk op het ijs overleden.

Voor Kate is het ideaal, niemand kent haar en niemand vraagt naar haar verleden. Maar terwijl het station in een totale winterduisternis gehuld wordt, begint Kate te vermoeden dat de dood van Jean-Luc geen ongeluk was.

En hoe meer vragen ze stelt, hoe gevaarlijker het wordt voor iedereen…

Een huiveringwekkende, claustrofobische thriller voor fans van Lucy Foley en Ruth Ware. Je kunt maar beter wel bang zijn in het donker…

Mening:

Het donker. Wanneer je zo’n titel ziet verwacht je iets beklijvends, engs, benauwends. En laat dat nu precies zijn wat dit boek je brengt!

Wauw wat een aftrap. De schrijfstijl past als een lievelingsjas, je zit direct in je eigen film en de introductie van personages in deze fenomenale omgeving zetten alvast een hele originele toon.

Haughton weet het gehele verhaal door een spanning te onderhouden door steeds kleine tipjes van de sluier op te lichten. Zo weet je al vrij snel dat Kate een nare ervaring met zich meedraagt. Wat dat dan is en welke gevolgen dat had, dat wordt stukje bij beetje uitgeplozen tot de uiteindelijke climax. Deze wijze blijft kenmerkend voor dit boek. Haughton is een meester in opbouw. Door middel van subtiele details brengt ze je onrust, wantrouwen. Plus daar niet kloppende gedragingen van deze en gene bij op en je gaat werkelijk alles en iedereen wel een keer verdenken.

De hoofdstukken maken kleine sprongen wat betreft tijd. Waar er de ene keer een gat van twee weken zit, gebeurt er vervolgens op één dag iets wat de vaart er op de juiste momenten in houdt. Kate start haar eigen onderzoek en ze weet je hierbij ook te irriteren met haar gedrag en haar pillen. Geweldig.

Gekonkel, wantrouwen, vetes, persoonlijke issues en de grote vraag blijft of de dood van Jean-Luc een ongeluk was. Dingen verdwijnen, personen worden vermist, bestanden worden gewist. De tocht van het team door het donker waar Kate achterblijft: de hel, ik heb er nog de rillingen van. Deze setting is gewoon echt eng en origineel! Het moge duidelijk zijn, de spanningen lopen op en is alles altijd even geloofwaardig? Nee, maar i don ’t care. Ik ga er helemaal in mee en ik word continu op het verkeerde been gezet. WIE doet dit??

En dan transformeert de stoptrein in een HSL. Daar is snelle actie en daar komt de echte dreiging boven water. Er vallen onverwacht doden en ik zit op het puntje van de stoel! OMG gaat dit zó slecht aflopen? Zou wat zijn als ik dat ging verklappen, ik verklap alleen dat ik echt ontzettend genoten heb van dit thrillerdebuut. Emma Haughton moet vooral ook thrillers blijven schrijven, ik ben fan!

Conclusie:

Dit is zó koud dat het zinderend wordt. Wat een steengoed uitgewerkt verhaal in een omgeving die je nooit meer vergeet.

Vier en halve sterren oftewel een 9/10 voor Het donker.

Karin Meinen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Marie las: De Rommelzolder*****

Dank aan Uitgeverij Neckar voor het recensie-exemplaar.

Auteurs: Klaartje Gras, Daniëla Hofman, Désirée van Boxtel, Edith van Beurden, Petra Bontje, Karin Hazendonk, Inge Hulsker, Daphne Liebrand, Jenny Anna Linde, Coralien Pladdet, Natasja Sanders, Hilda Spruit, Levina van Teunenbroek, Marjolein Vrijenhoek, Susan Wallenburg, Inge Spaan en Suzanne Buis

Genre: Verhalenbundel voor lezers vanaf 8 jaar

Aantal pagina’s: 158

Verschijningsdatum: 6 oktober 2021

Over De Rommelzolder – ga niet alleen naar boven:

De Rommelzolder is een kinderverhalenbundel voor lezers vanaf 8 jaar. 17 korte spannende verhalen met het thema Rommelzolder verteld door 17 verschillende auteurs. Deze bundel is tot stand gekomen naar aanleiding van de gelijknamige kinderverhalenschrijf-wedstrijd van Online Schrijfschool in samenwerking met boekenblog Thrillers & More en Uitgeverij Neckar. Van elk verkocht exemplaar gaat 1 euro naar Kika-Stichting Kinderen Kankervrij.

Mening:

Toen ik werd gevraagd om De Rommelzolder te lezen voor een recensie was ik direct enthousiast. In één keer kon ik kennismaken met 17 verschillende auteurs die hun verhalen gebundeld hebben in dit mooie boek.

Het is een fijn, stevig boek met een goed passende cover. Een oude koffer die je verwacht op elke stoffige donkere rommelzolder en waarvan je wilt weten wat daarin zit.

Het boek is onderverdeeld in 17 losse hoofdstukken waarin elke auteur een zolder als onderwerp heeft. Elk verhaal is uniek met een eigen belevenis tijdens het lezen. De diversiteit in de verhalen is groot, leuk zijn de ook herkenbare punten zoals de angst voor een zolder (zonder dat het te eng wordt), een opa en oma met een schat aan spullen boven, stof en spinnen, het willen ontdekken van de verhalen die achter de spullen op zolder zitten. Ik heb genoten van de verschillende verhalen. Ik vond het boek moeilijk weg te leggen want elk nieuw verhaal is het begin van een nieuw avontuur die je wilt lezen.

Door de korte verhalen is het een ideaal boek voor kinderen om zelfstandig stukjes te lezen. Wees bij het voorlezen voorbereid op de vraag naar nog één hoofdstukje meer alsjeblieft…

Een aanrader voor in de kast thuis, voor in de klas of in de bibliotheek, hier gaan kids veel leesplezier aan beleven!

Ik geef vijf sterren voor dit leuke en avontuurlijke boek!

Marie Quickboots.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂