Karin las: Verraderlijk spel-Nadine Barroso****1/2

Met dank aan Uitgeverij De Crime Compagnie voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Nadine Barroso

Genre: Thriller / NUR 332

Aantal pagina’s: 356

Verschijningsdatum: april 2022

Over de auteur:

Nadine Barroso (1981) debuteerde in 2016 met een roman, maar kon zichzelf niet weghouden van de fascinerende duistere kant van de mens. Na haar verrassende eerste thriller Ken mij niet is er nu Verraderlijk spel, haar eerste boek bij De Crime Compagnie.

http://www.crimecompagnie.nl

Achterflap:

Een jong slachtoffer wordt gevonden in het midden van een mysterieus stenenfiguur. De betekenis en toedracht van de gruwelijke moord blijven een raadsel. Jasmine Ziani, een ambitieuze stagiaire bij de recherche, bijt zich vast in deze zaak.
Dan verdwijnt in de Ardennen de kleine Finn en wordt er een link gelegd met de eerste zaak. Speelt een seriemoordenaar een spelletje? Of kunnen ze Finn nog redden voor het te laat is?

Mening:

Zo dan. Wat een compleet andere leesbeleving is Verraderlijk spel ten opzichte van mijn favoriet Ken mij niet. Anders, maar ook weer zo ontzettend goed!

De proloog is afschuwelijk, wat dan wel weer een prachtige aftrap van een thriller is. Barroso doet me met het eerste gedeelte met redelijke aandacht, doch ook vol wantrouwen lezen. Het verhaal deint in relationele sferen, het is onderhoudend maar dan denk je wel: ik hoop toch dat er echte reuring gaat komen?

Ella en de kleine Finn gaan samen naar de Ardennen. Meerdere personages doen hun intrede. De toffe Nick, de mysterieuze Joyce die je gelijk al voor geen meter vertrouwt. Maar of dat terecht is? We hebben een ex genaamd Dennis en een ieder wordt zo neergezet dat er dus eigenlijk nog weinig aan de hand is.

We volgen het verhaal vooral vanuit Ella en van deinen gaat het naar een flinke golfslag, want de eerste moordzaak is een feit. Vanuit Jasmine rol je het onderzoek van de recherche in en naast de naar makende zaken, want kinderen vind ik altijd extra rot, worden deze karakters prima neergezet en verloopt de interactie Nederland/België niet zo smoothie. Irritant natuurlijk, maar het werkt me ook zo her en der op de lachspieren. Dat lachen vergaat je wel want de storm trekt aan, yes daar komt de tsunami.  Dit verhaal gaat van euh oké, naar spannend, naar shit nee wat spannend naar OMG en nu? Fantastisch.

Met gemak voel je met dit hele gebeuren mee, hou je vooral in het laatste gedeelte geen nagels meer over. De schrijfstijl is heel sprekend en het wordt qua lezen nergens moeilijk. De karakters worden daar waar nodig voldoende uitgediept en al zat ik met mijn verdenkingen goed, toch wordt er lekker twijfel gezaaid. Daar houden we van!

Wat ik niet aan zag komen was hoe de lijnen Ella en Jasmine uiteindelijk tot elkaar werden gebracht. Gesmolten. Geweven. Dit zit met meerdere lijnen en lagen toch een stuk complexer in elkaar dan ik gedacht had en juist ook dit gegeven maakt voor mij dit boek ook weer zo goed. Maakt het ook zo Nadine Barroso.

Mijn verwachting was qua stijl anders, maar juist dat anders weet dan ook prettig te verrassen. De plot an sich is echt van grote klasse. Nadine Barroso is van grote klasse, dat is met deze thriller wat mij betreft weer dik bewezen.

Conclusie:

Het moet even op gang komen maar dan! Thriller van formaat die ik een ieder kan aanbevelen.

Een 9/10 oftewel vier en halve sterren voor Verraderlijk spel.

Karin Meinen.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Sandra las: Een duistere schittering-Stacy Willingham****

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Stacy Willingham

Genre: Literaire thriller / NUR 305

Aantal pagina’s: 416

Verschijningsdatum: 3 mei 2022

Over de auteur:

Stacy Willingham werkte als copywriter en brandmanager bij een marketingbureau voordat ze zich fulltime aan haar schrijverschap besloot te wijden. Ze woont in Charleston, South Carolina, samen met haar man en hond. Emma Stone (Fruit Tree) produceert de televisieserie bij Een duistere schittering, die bij HBO Max te zien zal zijn.

http://www.uitgeverijcargo.nl

Achterflap:

Echte monsters zijn niet de schaduw achter een boom of in een donkere hoek. Nee, echte monsters staan recht voor je.

In de zomer waarin Chloe Davis haar twaalfde verjaardag viert, verdwijnen zes tienermeisjes uit het kleine stadje waar ze woont. Ouders worden bang, alle meisjes moeten binnenblijven, de dagen zijn lang en vol angst. Aan het eind van de zomer wordt Chloes vader gearresteerd en veroordeeld als seriemoordenaar, en sindsdien heeft hij de gevangenis niet meer verlaten.

Twintig jaar later werkt Chloe als psycholoog in Baton Rouge, maar soms voelt ze zichzelf net zo verward als haar patiënten. En wanneer er een vijftienjarig meisje verdwijnt, beleeft ze die angstaanjagende zomer weer opnieuw.

Mening:

De cover doet al meteen mysterieus aan en bij het lezen van de achterflap wist ik: dit boek moet ik gewoon lezen. Het verhaal wordt verteld vanuit Chloe. Je leert haar goed kennen. Ze werkt als psycholoog en is verloofd met Patrick. De voorbereiding voor hun huwelijk zijn in volle gang.  Ze heeft nogal wat persoonlijke issues en doordat heden afgewisseld wordt met verleden, begrijp je goed waar ze mee worstelt en hoe ze daar mee om probeert te gaan. Twintig jaar geleden is haar vader veroordeeld voor een aantal moorden. Ze heeft hem al die tijd niet gezien. Haar moeder is geestelijk ingestort. Ze heeft een redelijk goede band met Cooper, haar broer, die op zijn eigen manier probeert om te gaan met de demonen uit het verleden. Dan, na twintig jaar, lijkt het verleden zich te herhalen. Er verdwijnt een meisje en alle omstandigheden lijken hetzelfde als toen.

Het verhaal komt langzaam op gang en toch voel je al meteen een onderhuidse spanning. Wat speelt er allemaal in het hoofd van Chloe? Hoe heeft zij die zomer twintig jaar geleden beleefd? Wat heeft haar vader precies gedaan en hoe gaat Cooper met dit alles om? En Chloes moeder? Wat is er met haar gebeurd? Ook over Patrick, haar verloofde had ik de nodige vragen. Is hij werkelijk wie hij zegt te zijn of is zijn rol toch een hele andere? Zoveel vragen en naarmate het verhaal vordert wordt er steeds meer ontrafelt en vallen de stukjes één voor één op hun plek. Ik had wel al vrij snel een vermoeden wie de dader was, of eigenlijk had ik twee verdachten op het oog. Eén van hen bleek het inderdaad te zijn, maar ook de ander had een ietwat dubieuze rol in het geheel.

Willingham heeft een fijne, vlotte schrijfstijl en laat je echt in het hoofd van Chloe kijken. Je beleeft alles door haar ogen. Af en toe neemt Chloe niet de meest slimme beslissingen en wilde ik haar wel door elkaar rammelen. Ook de setting waar het zich afspeelt, zowel in het heden als verleden werd goed omschreven waardoor ik de sfeer goed kon aanvoelen. De ontknoping zag ik naarmate het einde naderde wel aankomen, maar ook hier zat nog wel een kleine plottwist. Een psychologische thriller, met onderhuidse spanning met geen heel verrassend einde, maar toch heeft het verhaal me van begin tot eind in zijn greep gehouden.

Vier sterren.

Sandra Remmig.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: Voordat ze verdween-Lisa Gardner****

Dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Lisa Gardner

Serie: Frankie Elkin deel 1

Oorspronkelijke titel: Before She Disappeared

Vertaling: Els Franci-Ekeler

Genre: Literaire thriller / NUR 305

Aantal pagina’s: 414

Verschijningsdatum: 22 februari 2022

Over de auteur:

Lisa Gardner is een van de meest geprezen en succesvolle misdaadauteurs ter wereld. Haar thrillers worden in dertig landen vertaald en ze verkocht meer dan 22 miljoen boeken. Lisa woont in New Hampshire.

http://www.uitgeverijcargo.nl

Achterflap:

Frankie Elkin is een doodgewone vrouw, met een klein alcoholprobleem, en met meer spijt dan bezittingen. Maar ze doet wat niemand anders doet: zoeken naar vermiste personen die door de rest van de wereld zijn vergeten. Wanneer de politie de hoop opgeeft en de media geen interesse meer hebben, is het voor Frankie tijd om haar zoektocht te beginnen.

Een nieuwe zaak leidt haar naar een achterbuurt in Boston, waar Angelique Badeau, een Haïtiaanse tiener, maanden geleden verdween van school. Ze stuit op tegenwerking door de politie en het lijkt erop dat ze vragen stelt die niet beantwoord mogen worden. Maar Frankie laat zich niet stoppen, zelfs als dat betekent dat zij zelf binnenkort ook ineens kan verdwijnen.

Mening:

Yes! Een nieuwe Lisa Gardner en dan ook nog een eerste deel in een serie. Dan heb je me! En wat een zalige thriller is dit zeg. Waarom? Door Frankie Elkin. Ai lof Frankie Elkin.

Frankie is een vrouwelijke Jack Reacher, maar dan anders. Dit is nu een personage die echt weet te intrigeren en stukje bij beetje kom je steeds wat meer te weten. Over haar verleden; haar verlies, en dit zorgt voor een groeiend inlevingsgevoel voor de huidige levensstijl. Want hoezo gaat ze alleen op zoek naar vermiste personen? Naja, het brengt flink wat markant leesvoer in dit verhaal dat erg goed in elkaar steekt.

Dat Gardner een kunstenaar is met de pen staat buiten kijf. Moeiteloos waan je je in deze andere wereld en cultuur die Amerika heet. Frankie komt op prachtige wijze te werken in een typische kroeg gerund door een prachtige kroegbaas. Deze buurt in Boston brengt wisselende culturen met zich mee en dat wordt fantastisch neergezet.

Geen idee hoe het er in het echt is maar ik denk zoals dit, want ik geloof alles wat ik al lezend voor me zie. Deze setting en sfeer is spannend en avontuurlijk, heerlijk. Haar zoektocht brengt Frankie naast een valse kat en een juweel van een baas, tevens ook in contact met nabestaanden en de politie. Wanneer Lotham zijn intrede doet is het plaatje compleet. Vertrouwen groeit en de grote hamvraag blijft natuurlijk wat er met de vermiste meisjes is gebeurd.

Zal het Frankie lukken om voor de eerste keer een meisje levend terug weten te vinden? Deze vraag blijft lang onbeantwoord en ergens in het verhaal raakt de snelheid er net even uit. Niet dat traag erg is, maar er gebeurt me dan een poosje net te weinig. Dat is dan ook de enige soort van kritische noot want dat wat je graag in een thriller ziet gebeuren gebeurt. Dan heb ik het over onverwachte wendingen en dat het op zo’n manier anders en erg goed in elkaar zit dan je gedacht had of had kunnen verzinnen. Wat een plot!

Voordat ze verdween wordt volmaakt volledig afgerond maar het loopt dan tevens zó af dat je weer lekker met dubbele gevoelens achter blijft. Tnx Lisa en you go Frankie Elkin!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Spanning: 3.5

Plot: 4.5

Originaliteit: 4

Psychologie: 5

Leesplezier: 4.5

Maakt vier hele dikke sterren voor Voordat ze verdween.

Karin Meinen.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Marie las: De maarschalk-Zora del Buono****

Met dank aan Uitgeverij J.M. Meulenhoff voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Zora del Buono

Oorspronkelijke titel: Die Marschallin

Vertaling: Michel Bolwerk

Genre: Vertaalde Literaire roman, novelle / NUR 302

Aantal pagina’s: 336

Verschijningsdatum: 25 januari 2022

Over de auteur:

Zora del Buono (1962) woont in Berlijn en Zürich. Ze studeerde en schreef over architectuur en richtte het magazine Mare op. De maarschalk is haar derde roman.

http://www.meulenhoffboekerij.nl

Achterflap:

Zora del Buono erfde niet alleen haar voornaam van haar grootmoeder, maar ook een familiecatastrofe: Zora senior was betrokken bij een dodelijke overval. Deze grote familieroman vertelt deze gebeurtenissen en de consequenties ervan.

De jonge Sloveense Zora ontmoet haar toekomstige echtgenoot, radiologieprofessor Pietro del Buono, aan het einde van de Eerste Wereldoorlog. Ze volgt hem naar Bari, in het zuiden van Italië, waar het communistische echtpaar een bourgeois maar actief politiek leven leidt in het verzet tegen het opkomende fascisme onder Mussolini. Zora is dominant, indrukwekkend, temperamentvol en getalenteerd, en groot bewonderaar van communistisch partizanenleider Tito, aan wie ze tracht wapens te leveren en van wie haar man het leven redt. Ze wil meer dan waartoe ze in staat is, en toch drukt ze een groot stempel op de mensen om haar heen. Haar leven en de levens van haar kinderen en kleinkinderen spelen zich af in een tijd van oorlogen en geweld, territoriale en ideologische gevechten die onze huidige wereld hebben gevormd. In een magnifieke slot-monoloog besluit Zora del Buono senior haar verhaal, een verhaal over liefde, strijd, haat en verraad.

De maarschalk is een kleurrijke roman vol levenslust, over een onvergetelijke vrouw en het tragische lot van een familie.

Mening:

Allereerst de cover, wauw! Hoe is zo een boek te weerstaan als je dit ziet?! Vooral de vele details en de vele kleuren zijn absoluut een lust voor het oog. Alsof dit nog niet genoeg was bevindt er zich onder de papieren omslag nog een kleurrijke verassing.

Ondanks dat De maarschalk de derde roman is van Zora del Buono, is dit voor mij het eerste boek wat ik van haar lees. Een boek waarvan niet alleen de auteur nieuw is voor mij, maar zo ook het onderwerp van het verhaal. Door de beschrijving op de achterflap wist ik, dit boek wil ik lezen. Een stuk geschiedenis waarvan ik amper tot geen kennis heb, een geschiedenis die ik graag beter zou willen leren kennen.

Je eerste kennismaking met een nieuwe auteur is altijd spannend, tenminste dat vind ik. Het onderwerp, de schrijfstijl, de sfeer, wat kan je verwachten? Dat ik even in moest komen kan ik wel eerlijk zeggen, maar lees dit alsjeblieft niet op een negatieve manier. Ik kan je vast verklappen dat ik dit boek met grote interesse en bewondering heb gelezen.

Tijdens het lezen krijg je namelijk veel informatie over de geschiedenis van onder andere Joegoslavië, Slovenië, Duitsland en Italië. Je reist terug in de tijd naar 1919 en in sprongen ga je vooruit naar 1948. Je krijgt te maken met de effecten die de eerste wereldoorlog heeft gehad op deze familie en ook de tweede wereldoorlog blijft ze niet bespaard. In het tweede deel beland je in de periode van 1948 en 1980.

In hoofdstukken leer je Zora kennen van een kleine meid die al snel volwassen dient te worden, tot een jonge sterke dame. De oorlog die hun treft dwingt de familie om hun vertrouwde woonplaats te verlaten. Gebeurtenissen worden beschreven waarvan je je amper kan voorstellen dat je je daarin zou bevinden.

Wanneer Zora haar echtgenoot Pietro del Buono ontmoet, volgt ze hem uiteindelijk naar Italië, ze stichten samen een gezin en ze ontwikkelt zich tot een harde en krachtige vrouw die haar tijd naar mijn mening ver vooruit is. Zora is geïnteresseerd in politiek, iets wat in die tijd helemaal niet vanzelfsprekend was. Ze staat voor gelijkheid en verzet zich tegen de macht van Mussolini en is een groot voorstander van Josip Broz Tito. De weg die het leven voor haar heeft uitgestippeld en zij zal bewandelen is niet zonder gevaren.

Het verhaal is rijk aan personages, maar daarin heeft Zora del Buono met de lezer meegedacht en voorin het boek tref je dan ook een overzicht van de personages en de familiebanden. Erg prettig vond ik zelf. Van enkele termen als partizanen en fascisme had ik wel eens van gehoord, zo ook van de toenmalige minister-president van Italië: Mussolini. Daar wou ik me nog wat verder in verdiepen dan het boek me kon vertellen. Een snelle zoekopdracht op Google maakte me een hoop meer duidelijk over de betekenis van dit soort woorden is en de rol in de geschiedenis van deze personen.

Het boek is zo vol kennis, geschiedenis, tragedie, strijdlust en kracht, maar vooral ook vol prachtige details. Met haar idealen en strijdlust wint Zora een hoop, maar verliest zij ook veel. Tussen dit alles door is er ook ruimte voor wat luchtige tekst, zoals bijvoorbeeld de beschrijving van een trekje van Zora, waarbij ze één rechterwenkbrauw kan optrekken. De auteur beschrijft vervolgens erachter: (toen hij jonger was, had hij voor de spiegel staan oefenen om het haar na te doen, maar altijd waren er twee wenkbrauwen omhooggegaan) Bij het lezen hiervan betrapte ik mijzelf erop dat ook ik het aan het proberen was en vroeg me af hoe Zora dit voor elkaar kreeg.

Ik vond het een intensief boek om te lezen, waarbij ik niet teveel uren achtereen heb gelezen. Niet omdat het boek niet boeit, integendeel. Het greep me aan, de voor mij tot dan toe onbekende informatie die binnenstroomde, de bewondering en de verbazing, de tragedie en de strijd voor gelijkheid.

Conclusie:

Steeds weer moest ik wat ik gelezen had even allemaal tot me laten doordringen en het laten bezinken. Even het boek weg leggen en overdenken of soms juist wat meer informatie opzoeken op internet omdat ik ergens meer over wou weten.

Het is een diep, avondtuurlijk, aangrijpend en bijzonder verhaal over een bijzondere familie met een tragisch lot. Een boek welke diepe indruk op mij heeft gemaakt en een epiloog waar je stil van wordt.

Extra bijzonder vind ik dat dit alles is geschreven door de Zwitserse Zora del Buono, de kleindochter van Zora del Buono, geboren Ostan. Echt grote complimenten, want dit boek is een knap staaltje werk.

Mijn beoordeling? 4 sterren krijgt Zora del Buono van mij voor dit boek met deze indrukwekkende familiegeschiedenis, gebundeld en verteld in De maarschalk.

Marie Quickboots.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Marie las: Grote Panda & Kleine Draak-James Norbury*****

Met dank aan Fontaine Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: James Norbury

Illustraties: James Norbury

Oorspronkelijke titel: Big Panda & Tiny Dragon

Vertaling: Ariane Schluter

Genre: Cadeauboeken Algemeen / Literaire non-fictie algemeen, NUR 370 / NUR 320

Aantal pagina’s: 160

Verschijningsdatum: september 2021

Over de auteur:

Schrijver en kunstenaar James Norbury illustreerde de avonturen van Grote Panda & Kleine Draak, geïnspireerd door boeddhistische filosofie en spiritualiteit, om de ideeën te delen die hem door zijn moeilijkste tijden hebben geholpen, en hij hoopt dat ze jou ook kunnen helpen.

http://www.fontaineuitgevers.nl

Achterflap:

Het is lente tegen de tijd dat ze tevoorschijn komen – ze waren verdwaald in de kolkende mist, sliepen onder glinsterende sterren. Terwijl ze kijken naar een warme zon die opkomt, dringt het tot hen beiden door dat een nieuwe dag een nieuw begin betekent, en dat er weer een prachtig avontuur wacht.

Twee geliefde vrienden, Grote Panda en Kleine draak, reizen samen door de seizoenen van het jaar. Op hun weg raken ze vaak verdwaald, en hoewel ze niet weten waar ze zijn, ontdekken ze veel mooie bezienswaardigheden die ze nooit zouden hebben gevonden als ze de juiste weg hadden gevolgd. Samen onderzoeken ze de gedachten en emoties, de ontberingen en het geluk die ons allemaal verbinden. In de natuur leren ze hoe ze in het moment moeten leven, hoe ze vrede kunnen hebben met onzekerheid en hoe ze de kracht kunnen vinden om samen de obstakels van het leven te overwinnen.

Mening:

Natuurlijk wil ik meteen even beginnen met het uiterlijk van dit boek. Want wat direct opvalt als je dit boek ziet, is dat het werkelijk een plaatje is om te zien. Het nodigt absoluut uit om het boek even vast te houden en in te kijken.

Er is gekozen voor een rustige cover, wit met een bronzen rand om de rug heen, een mooie glimmende bronzen titel met daaronder een illustratie van Grote Panda en Kleine Draak. Er is duidelijk veel liefde en aandacht aan het ontwerp geschonken.

Een klein maar sjiek detail wat ik wil vermelden, is het leeslint. In een mooie iets lichtere bronzen kleur is deze bevestigd aan het boek. Met dit leeslint kan je gemakkelijk bijhouden op welke bladzijde je gebleven bent, het bekende probleem van steeds kwijtraken van je boekenlegger is hiermee direct opgelost.

Dan neem ik jullie mee naar de binnenkant, dit is net zo een feestje als de buitenkant. Binnen in het boek tref je prachtige illustraties van Grote Panda en Kleine Draak, de illustraties zijn in het zwart wit en in kleur. Ze geven je samen met de filosofische teksten een mooi beeld van de reis die deze twee vrienden samen maken.

Het boek bevat vijf hoofdstukken, welke je meenemen door de vier jaargetijden, te beginnen met de lente, gevolgd door de zomer, dan de herfst en de winter en je komt daarna weer terug in de lente.

Veel van de teksten zijn voor mij erg herkenbaar, ik kan ze in verschillende momenten van mijn leven plaatsen en denk dat het voor vele lezers ook herkenbaar zal zijn. Je krijgt hiermee een mooie en misschien andere kijk op gebeurtenissen, gevoelens en ervaringen die we allemaal op ons pad tegen komen, en soms is het ook gewoon even oké om te voelen wat je voelt.

Het is een heerlijk boek om elke dag een stukje uit te lezen, of gewoon op de momenten waarop je hier behoefte aan hebt even een bladzijde erbij te pakken.

Conclusie:

Pff, Grote Panda & Kleine Draak is wel een boek waarbij ik het moeilijk vind om een recensie te schrijven, dit doordat het in mijn ogen echt een boek is welke je eigenlijk zelf moet ervaren en zelf moet voelen. Een boek welke invloed heeft op je gevoel, je mindset en emoties. Voor iedere lezer zal dit anders zijn, maar ik denk absoluut echt dat iedereen iets positiefs uit dit boek kan halen, dat het boek je een steuntje kan geven die je net even nodig hebt en absoluut een cadeautje voor je zelf of wellicht als cadeau voor een ander.

Ik herlees nooit boeken, maar ik weet nu al dat dit boek één van de eerste zal zijn die ik zeker weten nog meerdere keren zal oppakken.

Grote Panda & Kleine Draak krijgt absoluut een plekje naast mijn bed, zodat wanneer ik daar behoefte aan heb, in de avonden met dit boek op schoot de dag nog eens kan overdenken.

Voor ik het aantal sterren prijsgeef, wil ik een klein stukje tekst met jullie delen. Voor ik dit boek las was ik mezelf hier al elke dag van bewust, maar nu waardeer ik het nog meer, hij is zo toepasselijk:

‘Probeer tijd te maken voor de kleine dingen,’

Zei Grote Panda.

Die zijn vaak het allerbelangrijkste.’

En zo is het! Van mij vijf grote sterren voor Grote Panda & Kleine Draak, dik verdiend!

Marie Quickboots.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: De Prosecco dagboeken-Ruud van Gessel****

Dank aan Ruud van Gessel voor het recensie-exemplaar.

Uitgever: De Kring

Serie: Bubbel-trilogie deel één

Genre: Populaire fictie / NUR 340

Aantal pagina’s: 288

Verschijningsdatum: mei 2021

Over de auteur:

Ruud van Gessel is regisseur en schreef eerder boeken als Veertig! Alles over de magische leeftijd bij de gelijknamige televisieserie van de NCRV. Daarnaast schrijft en fotografeert hij voor glossy’s als Italië Magazine en Méditeranée. Hij is juryvoorzitter van de Visser-Neerlandia Prijs voor Scenario. Hij werkt aan een ‘bubbel-trilogie’, waarvan De Prosecco dagboeken het eerste deel is.

http://www.uitgeverijdekring.nl

Achterflap:

Helena, een vrouw van in de dertig met een kinderwens, is na het beëindigen van haar relatie afgereisd naar Italië. Als de hippe influencer Wineonheels reist ze langs diverse wijnboeren om haar miljoenen volgers wereldwijd verslag te doen van de beste prosecco. Haar liefde voor wijn is net zo groot als haar passie voor de mannen die deze wijnen maken.

Voor één man wordt ze gewaarschuwd: Alberico Brunatoni, die in de streek Il prosecco dittatore del mondo wordt genoemd, de prosecco-dictator. Hij wordt gehaat om zijn onbuigzame, trotse karakter en benijd om zijn goed verkopende prosecco. Na zijn echtscheiding heeft Brunatoni vrouwen uit zijn leven gebannen. Wanneer Wineonheels op zijn pad komt om kritische vragen te stellen over zijn controversiële manier van wijnoogsten, kruisen de twee de degens.

Deze Storia d’amore speelt zich af in de heuvelrijke Veneto, dé prosecco-regio van Italië.

Mening:

Wie denkt met De Prosecco dagboeken heerlijk weg te gaan zwijmelen in Italië heeft het goed maar ook niet goed. De zwijmelfactor in deze roman is in die zin namelijk laag, maar dat maakt dit boek dan ook direct weer heel eigen, volwassen, met her en der Italiaanse termen en absoluut genieten! Feelgood, maar dan anders.

Geen zoetsappigheid dus, maar wat dan wel? Allereerst een pracht van een schrijfstijl. Van Gessel beheerst een kundige pen en zet dit verhaal met prachtige verwoordingen vanuit wisselende perspectieven filmisch neer. Met name Alberico komt in dit verhaal qua beleving en uitdieping het meest aan bod en de uitvoering hiervan is gewoon bijzonder goed. Italië, de cultuur, de omgeving, deze sfeer. Het bubbelt en bruist je vanaf de bladzijdes tegemoet en wat een zaligheid je hier in te begeven.

Rondom Alberico wordt het verhaal vanaf zijn geboorte opgebouwd en dat brengt fantastische personages met zich mee. Zijn ouders, Lorena, het is alsof ze echt bestaan. Het gedeelte vanuit de mysterieuze werknemer is origineel en ook de hoofdstukken vanuit de psychiater zijn een verrijking en zo her en der echt bizar goed geschreven. Nergens is het moeilijk schakelen en gedurende dit leesfeest zit je al genietend wel natuurlijk stiekem te hopen op dat moment wanneer Wineonheels Alberico zal gaan ontmoeten.  

Wineoneheels, onze influencer met achterlijk veel volgers steelt al snel je hart. Helena dus, hoofdpersonage nummer twee,  is naast al haar succes zoekende en met deze wijze van zoeken palmt ze me gewoon in. Wie is ze, waar stond ze en waar wil ze staan? De Prosecco-dictator en de wijnjournaliste; deze twee lijnen zullen elkaar onherroepelijk kruisen en de onderliggende spanning wanneer en hoe dit dan zal gebeuren maakte me tijdens het lezen al grijnzend behoorlijk verwachtingsvol.

Aan de ene kant miste ik in het laatste deel net even de peper om het een keertje scherper te maken. Aan de andere kant past deze wijze bij deze stijl en blijft het eigen. Ik sla als een zeer gelukkig lezer dit boek dicht en kan me nu al verheugen op het volgende deel in deze Bubbel-trilogie dat deze zomer zal verschijnen. De Champagne dagboeken it isss!

Conclusie:

No nonsens genieten van een ronduit prachtig geschreven liefdesverhaal met inhoud. Bellissimo!

Vier dikke stralende sterren oftewel een 8/10 voor De Prosecco dagboeken.

Karin Meinen.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: Het resort-Phoebe Morgan****1/2

Dank aan HarperCollins Holland voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Phoebe Morgan

Oorspronkelijke titel: The Wild Girls

Vertaling: Henske Marsman

Genre: Literaire Thriller / NUR 305

Aantal pagina’s: 286

Verschijningsdatum: januari 2022

Over de auteur:

Phoebe Morgan is auteur en redacteur. Ze studeerde Engels aan de universiteit in Leeds en werkte als journalist. Als redacteur begeleidt ze auteurs van thrillers en romans, terwijl ze in de avonduren haar eigen boeken schrijft. Haar boeken werden al vertaald in negen talen, en er gingen al meer dan 150.000 exemplaren over de toonbank.

http://www.harpercollins.nl

Achterflap:

Vier vriendinnen hebben elkaar jaren niet gezien. Felicity koos voor de liefde en is naar de Verenigde Staten verhuisd. Grace is introvert en komt bijna niet meer buiten. Alice is lerares, maar kan de eindjes nauwelijks aan elkaar knopen. Hannah is net moeder geworden en lijdt aan chronisch slaapgebrek.

Felicity besluit hun vriendschap nieuw leven in te blazen tijdens een droomtrip naar Botswana. Als ze aankomen bij hun luxeresort in de wildernis om de verjaardag van Felicity te vieren, overspoelt hen een gevoel van onbehagen. Ze hebben geen bereik en zijn afgezonderd van alles en iedereen. Wat ze niet weten, is dat de jacht nu pas begint… En zij zijn de prooi.

Mening:

Ben je op zoek naar een thriller met weinig personages waarvan diepe geheimen zich langzaam maar zeker ontrafelen? Dan zit je zeker meer dan goed met Het resort!

Morgan trapt direct af met twee doden en dat doet ze handig. Dit gegeven neem je gedurende het leesproces mee want wie dat zijn is op voorhand sowieso een verdrietig, maar tevens ook een zeer nieuwsgierig makend gegeven. Je weet het niet.

Grace, Alice, Hannah en Felicity. Een hechte vriendinnengroep en laagje voor laagje schotelt Morgan je stukjes informatie voor waardoor je steeds dieper en dieper de achtergronden in duikt. Grace vanuit de ik-vorm, wat me dan ook nieuwsgierig maakt want waarom is dat? Hun huidige levens en thuissituaties zijn heel verschillend en het wordt je al snel duidelijk dat zich in het verleden iets voor heeft gedaan wat geen schoonheidsprijs verdient.  Wat is daar toen gebeurd en wie speelde welke rol? Wat dreef deze beste vriendinnen uit elkaar?

Gelukkig is daar de uitnodiging van Felicity. Een reünie in Botswana en hoe mooi dat deze vier vrouwen zich dan toch weer in elkaar weten te vinden.

De achterflap beloofde op dat vlak al niet alle goeds dus het moge geen verrassing zijn dat die reünie anders verloopt dan verwacht. Eenmaal aangekomen op het resort voelt het allemaal gelijk al niet zo lekker. Jongesjonges dit is niet goed en wat ook niet zo goed is: een ieder heeft haar eigen twijfels.

Achterdocht.  Spijt? Schuld? Het onderbuikgevoel groeit en groeit,  tot daar dan die switch naar die avond in het verleden wordt gemaakt. Oi oi oi wat spannend is dit en op dit punt is de term pageturner echt even een understatement. Allemachtig,  hoe konden ze stuk voor stuk toch zó de mist in gaan en wat er van één vrouw allemaal boven water komt, bah bah bah. Wat naar en twisted! Er gaat een wereld open en dit tussenstuk is het directe linkje naar het einde.

En dan komt daar de enige omme slag waar ik even moest wennen en niet klakkeloos meeging met de verhaallijn. Die knop ging om en dan volgt er een pracht van een plot twist waar ik dan wel weer heel blij van word, of eigenlijk misschien ook niet.

Het geheel wordt erg goed afgerond en dan sla je zowel grijnzend als verbaasd, gelukkig als bezorgd dit steengoede boek dicht. Ik ben fan!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Spanning: 4.5

Plot: 4

Originaliteit: 4

Leesplezier: 4.5

Psychologie: 5

Vier en halve sterren oftewel een 9/10 voor Het resort.

Karin Meinen.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Sandra las: Stilte-Yrsa Sigurdardóttir*****

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Yrsa Sigurdardóttir

Serie: Zesde en laatste deel Huldar & Freya

Vertaling: Willemien Werkman

Genre: Literaire thriller / NUR 305

Aantal pagina’s: 442

Verschijningsdatum: 4 januari 2022

Over de auteur:

Yrsa Sigurdardóttir (1963) is een veelvoudig bekroonde IJslandse bestsellerauteur. Sinds haar debuut in 2005 schreef ze meer dan tien thrillers, die in ruim dertig landen in vertaling zijn verschenen. Sigurdardóttir woont met haar man en twee kinderen in Reykjavik.

Bron: https://www.uitgeverijcargo.nl/

Achterflap:

Op een koude dag in Reykjavik verdwijnt een baby uit een kinderwagen. Op haar plek vindt de vader het lijkje van een ander kind. Het onderzoek naar de vermiste baby leidt al snel naar de draagmoeder. De dader van de verdwijning wordt echter niet gevonden, en de baby blijft spoorloos.

Elf jaar later overlijdt een meisje aan het mazelenvirus. Haar vader gaat op zoek naar de drager van het virus om wraak te nemen voor de dood van zijn dochter. Ondertussen wordt in een ander deel van de stad in een verlaten auto het lichaam van een vrouw gevonden.

Politieagent Huldar en kinderpsycholoog Freyja worden geconfronteerd met drie heel verschillende zaken, die met een onzichtbare draad met elkaar verbonden lijken te zijn. En alle drie de zaken worden omringd door een hoge muur van stilte.

Mening:

Wat was ik blij dat ik, als groot fan van Huldar en Freya, dit zesde en tevens laatste deel mocht lezen en recenseren. Het verhaal begint meteen heftig. Een terugblik naar elf jaar geleden. Baby Mia wordt gestolen uit de kinderwagen waarin zij ligt te slapen. Er wordt een dode baby voor in de plaats gelegd. Dat roept voor de lezer meteen een aantal vragen op: wie heeft het meisje meegenomen? Wat was de rol van de draagmoeder? Leeft het meisje nog?

Dan een volgende terugblik, nu naar vijf maanden geleden. Een meisje overlijdt als gevolg van de mazelen. De ouders zijn kapot van verdriet, vader wil wraak op degene die zijn dochter besmet heeft en dus verantwoordelijk is voor de dood van zijn dochter. Hij begint een indringende zoektocht en schuwt daarbij geen enkele methode.

Dan komen we in het heden. Daar zijn de oude bekenden Huldar en Freya. Sinds Freya weg is bij het Kinderhuis en deel uitmaakt van het politieteam van chef Erla, werken ze heel nauw samen en ook privé kunnen ze het inmiddels erg goed met elkaar vinden. Erla is nog altijd lekker onvriendelijk en onsympathiek. Ze is hoogzwanger, maar praat er niet over en niemand vraagt (durft er naar te vragen) er naar of weet wie de vader is. Erla is, net als Huldar en Freya, zo’n goed uitgewerkt personage. Onder haar leiding moeten ze een ingewikkelde moordzaak zien op te lossen. Huldar en Erla gaan op onderzoek bij een achtergelaten auto. Daarin vinden ze het in stukken gezaagde lichaam van een vrouw.

Dat zijn drie vrij belangrijke verhaallijnen in één boek. Toch weet Sigurdardóttir de verhaallijnen goed uit elkaar te houden en raak je als lezer nooit in verwarring over om wie en welk verhaal het gaat. Alle drie de verhalen zijn spannend, af en toe echt gruwelijk zoals we van deze auteur gewend zijn, alleen is het bij tijd en wijle langdradig en zakt de spanning een beetje in. Dat wordt ruimschoots goedgemaakt als de verhaallijnen uiteindelijk bij elkaar komen en blijkt dat niets is zoals  gedacht en net als ik denk: nu is het klaar en weet ik hoe het zit, komt er nog een plotwending die ik echt nooit had kunnen bedenken en daar word ik dan zo blij van hè!

Stilte is het laatste deel van de serie. Jammer? Nee, ik vind van niet. De auteur heeft deze serie heel mooi afgesloten. Huldar en Freya, tja daar ga ik niets over zeggen, maar ik vond het goed zo. En Erla? Nou, onze vreselijk onvriendelijke, onsympathieke haaibaai van een politiechef, die had als kers op de taart nog even een grote verrassing voor zowel de andere hoofdpersonages als voor de lezer in petto. Wauw, dat bedenk je toch niet?

Ik heb echt zo genoten van dit verhaal. Alle personages, niet alleen de hoofdpersonages, zijn zo goed neergezet. De vaders, de verdachten, de kinderen. Elk met hun eigen verhaal, hun geheimen en motieven. Petje af voor de auteur die een serie van zes, naar mijn mening hele goede serie, zo sterk en waardig heeft afgesloten.

Vijf stralende sterren.

Sandra Remmig.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: De ijskring-Max Seeck****1/2

Met dank aan A.W. Bruna Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Max Seeck

Oorspronkelijke titel: Pahan verkko

Vertaling: Annemarie Raas

Genre: Literaire Thriller / NUR 305

Aantal pagina’s: 479

Verschijningsdatum: 4 januari 2022

Over de auteur:

Voor zijn debuutthriller werd Max Seeck bekroond met de Finse debutantenprijs. Hij leest dolgraag Scandinavische thrillers en luistert tijdens het lezen naar filmmuziek. Hij heeft een achtergrond in verkoop en marketing, spreekt vloeiend Engels en Duits en doet zelf ook veel aan de promotie van zijn boeken.

De ijskring is na De trouwe lezer de tweede thriller over de eigenzinnige rechercheur Jessica Niemi. Seecks boeken verschijnen in 40 landen en de filmrechten van het eerste deel, een New York Times-bestseller, werden verkocht in Hollywood – uniek voor een Finse thriller.

http://www.awbruna.nl

Achterflap:

Na een releaseparty verdwijnen twee jonge Finse influencers spoorloos. Niet lang daarna wordt er een vreemde foto gepost op hun beider Instagram-accounts. Het is een foto van een oude vuurtoren op een rotsachtig eiland midden in zee. Als bijschrift een gedicht. De tekst beschrijft hun dood…

Jessica onderzoekt de verdwijningen, maar elk spoor lijkt dood te lopen. Dan ontdekt ze dat de twee bloggers een geheim deelden waardoor ze betrokken raakten bij iets heel mystieks en duisters. De dader speelt een levensgevaarlijk spel en lijkt niet van plan te stoppen met spelen…

Mening:

De trouwe lezer vond ik een geweldig eerste deel. Dit tweede deel maakt ook weer al je thrillerdromen waar. Wat een ijzersterk verhaal en wat zit hier veel in!

Deze stijl is sowieso helemaal mijn ding. Seeck plaatst zijn wereld en personages zó natuurlijk en gemakkelijk als een film in je hoofd. Waar hij enerzijds een omgeving prachtig weet neer te zetten zonder te gedetailleerd te worden, weet hij ook de personages met zijn pen tot leven te toveren. Naast daders, slachtoffers komt het weer tot een kernteam waarin ook nieuwe karakters geïntroduceerd worden.

Jessica, Jusuf en Rasmus zijn stiekem mijn favorieten. De achtergronden en geheimen die ze met zich meedragen, geven nou precies die verdieping die dit zo extra goed maakt. Je leeft mee en je ergert je zo her en der ook kapot. Ge-wel-dig. Bij Nina en Harjula weet je het niet of je ze nu bij de kop of de kont hebt en zo ook met de nieuwe hoofdinspecteur Helena Lappi (Hellu). Sjongejonge die kan er ook wat van, dit lijkt op de verste verte niet op haar voorganger (ik mis je ook echt Erne) en dat maakt het ook juist weer zo leuk.

Ik hou ervan wanneer je twijfelt en hoopt hoe iemand gaat zijn en dit is echt fantastisch neergezet en uitgewerkt. Dit nieuwe team afdeling geweldsmisdrijven dat vanwege twee moord/vermissingszaken samengevoegd wordt, brengt je in ieder geval een flink scala aan variatie!

Seeck neemt de tijd om de onderzoeken/zaken neer te zetten en dit is ook nodig. Er is best een complex plot gebouwd maar door deze manier rol je er steeds verder in en blijft het duidelijk en overzichtelijk. De uitkomst is wat betreft thema niet heel verrassend, doch actueel. Wat ik dan wel verrassend vond was het stukje manga en kikkergif, dat moet gezegd worden.

Het is onderhoudend van begin tot eind en op de juiste momenten weet spanning op te vlammen. Meerdere malen denk ik te weten hoe het zit, maar zit ik mis en dat houdt je continu leesgretig. Een stuk gruwel of lompe actie wordt zeker niet uit de weg gegaan maar dat wordt humor ook niet. De dialogen en denkwijzen zijn zo af en toe hilarisch, dan is hardop lachen bij een thriller toch werkelijk een cadeautje.  

Er wordt weinig teruggegrepen naar het eerste deel, maar zeker de achtergrond van Jessica Niemi herinner ik me als de dag van gisteren. Niemi is Uniek 2.0 en ik ben echt ontzettend fan van haar. Verre van perfect, maar des te meer sterk en eigenzinnig. Vechtlustig en grappig. Vol emotie en net zo makkelijk ook afstandelijk. Dit is nu echt een personage dat bijblijft en je volledig inpakt. Met al haar eigenaardigheden dus eigenlijk toch wel perfect als hoofdpersoon.

Een boek als dit kan me eigenlijk nooit dik genoeg zijn. Het wordt allemaal afgerond, dus ik ben een gelukkig en voldaan lezer, maar ook weer op zo een wijze dat ik me nu alweer verheug op een vervolg. Deze personages wil je gewoon niet kwijt.

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Plot: 4.5

Spanning: 4

Originaliteit: 4

Psychologie: 5

Leesplezier: 4.5

Maakt vier en halve sterren oftewel een 9/10 voor De ijskring.

Karin Meinen.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: Als je van mij bent-Michael Robotham****1/2

Dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Michael Robotham

Oorspronkelijke titel: When You Are Mine

Vertaling: Daniëlle Stensen

Genre: Literaire Thriller / NUR 305

Aantal pagina’s: 400

Verschijningsdatum: 11 november 2021

Over de auteur:

De Australische journalist Michael Robotham (1960) reisde jarenlang de wereld rond en maakte reportages voor diverse kranten en tijdschriften. Van zijn hand verschenen de zeer succesvolle thrillers rond Joe O’Loughlin en meest recent de thrillers Meisje zonder verleden en Meisje zonder leugens.  Zijn werk is bekroond met de Gold Dagger en de Ned Kelly Award.

http://www.uitgeverijcargo.nl

Achterflap:

Langzaam sluit het net zich om haar heen. Maar wie manipuleert wie?

Philomena McCarthy heeft altijd moeten vechten om dat te worden wat ze het liefste wil: inspecteur bij de Metropolitan Police. Maar als dochter van een beruchte Londense gangster wordt haar integriteit continu in twijfel getrokken, ook al heeft ze alle banden met haar vader verbroken. Op een dag wordt ze opgeroepen bij een melding van huiselijk geweld en weet ze daar een jonge vrouw in veiligheid te brengen. Tempe Brown blijkt de vriendin te zijn van een zeer gewaardeerde en onderscheiden collegarechercheur die vreemd genoeg al met meerdere meldingen van huiselijk geweld is weggekomen.

Phil is vastbesloten om Tempe te helpen en er ontstaat een hechte vriendschap tussen de twee vrouwen. Maar is Tempe wel wie ze zegt dat ze is? En waarom duikt ze onverwachts steeds weer bij Phil in de buurt op?

Wanneer een journalist die onderzoek doet naar Phillys vader dood wordt gevonden in de Theems en Phil als verdachte op non-actief wordt gesteld, is er niets of niemand meer die ze kan vertrouwen.

Mening:

Oi oi oi Robotham, wat kom je weer met een dijk van een standalone! Hier wordt een steengoed verhaal helemaal compleet geserveerd en de leesroute van begin tot eind is zooo goed uitgezet. Wat een kunde en wat een leesplezier ten top.

Phil McCarthy komt als 11-jarig kind levend uit een levensgevaarlijke situatie en hoe dit ook beschreven wordt zeg. Wat een binnenkomer, de reden om bij de politie te willen wordt en is duidelijk, prachtig. Dat gaat niet zomaar, vaderlief is crimineel maar de aanhouder wint.

Of dit werkplezier en voldoening gaat brengen? Reken maar van yes en reken maar van niet. Kolere wat heb ik me tijdens het lezen zelf ook gefrustreerd gevoeld zeg. Onrecht, geweld, achterbaksheid en gericht saboteren. Er zijn personages die je met plezier even over de tafel zou trekken. Gelukkig staat Phil met karate haar mannetje en zorgt Robotham, zoals we dat ook van hem gewend zijn, voor ook de nodige portie humor. Er zit best veel privéleven in dit verhaal en dit gaat ergens wel een keer ten koste van pure spanning, maar zeker niet ten koste van kwaliteit. Juist deze uitwerking en uitdieping van de familie van Phil, van haar relatie, van haar werk bij de politie, is goud. Dit leidt dan onder andere ook weer tot bizarre ontwikkelingen met betrekking tot een Tempe en Alice. Djiezus wat een verhoudingen en gebeurtenissen.

Het leest vloeiend, het is filmisch en het brengt je op uiterst aangename wijze steeds verder een rottig verhaal in. Het is werkelijk briljant hoe goed en kwaad met elkaar versmolten worden. Voor een aantal collega’s van de politie is het woord klootzak nog véél te goed en zo ontwikkel je voor personages in het criminele circuit een grote sympathie.

Kan toch niettt, maar het gebeurt dus wel, fantastisch.

Al ligt in deze thriller de nadruk niet op moord en doodslag of recherchewerk, het is er zeker wel. Je wordt absoluut ook getrakteerd op een stukje harde actie, narigheid, maar ook ontzettende twijfel. Die twijfel bleek ook terecht want het ging toch echt een heel andere kant op dan ik dacht en met het einde weet deze auteur weer een ongelofelijke indruk achter te laten. Mennn wat geniaal!

Conclusie:

Als je van mij bent wordt gedragen door personages waar je U tegen zegt. Dit is spannend, frustrerend en doorspekt met de juiste tik humor. Genieten dus. Een thriller die je op het linkerbeen zet, terwijl het de rechter moet zijn en je dus door het eind omver laat donderen. Dikke aanrader!

Schrijfstijl: 4.5

Spanning: 4

Psychologie: 5

Leesplezier: 5

Originaliteit: 4.5

Plot: 5

Maakt een dikke vier en halve sterren oftewel een 9/10.

Karin Meinen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂