Samen praten met: Michelle Visser!

Michelle Visser

Afgelopen mei verscheen bij Uitgeverij Boekerij de nieuwste historische roman van Michelle VisserEline werd met veel plezier gelezen door onze Corina en kreeg vier prachtige sterren. Recensie gemist? Klik dan even deze link:

Corina las: Eline- Michelle Visser ****

En wij mochten haar ook een paar vragen opsturen om toch eens te ontdekken wie de auteur achter dit prachtige verhaal dan eigenlijk is…

Het interview:

1: Wie is Michelle Visser in drie woorden?

Misschien dat ik deze vraag morgen alweer anders zou beantwoorden, maar vandaag typeer ik mijzelf als: fantasierijk, trouw en natuurliefhebber.

2: Je eerste historische roman was Véronique, je hebt haar ook verwerkt in Eline. Was dit vooraf bedacht of?

Ik was dat niet direct van plan. Mijn opzet bij Eline was een roman schrijven over de vraag: hoe was het leven in Nederland ten tijde van de Eerste Wereldoorlog. Uiteindelijk heb ik gefocust op de eindfase van die oorlog en de tijd daarna. Er gebeurde toen veel wat erg interessant was, zoals de Spaanse griep die heerste en de invoering van het algemeen kiesrecht. Dat was eerst voor mannen en kort daarna ook voor vrouwen. Zo kwam ik uit bij Aletta Jacobs, een belangrijke voorvechter van het vrouwenkiesrecht. Ik had al uitgebreid over haar geschreven in Véronique en wilde dat nu weer doen. Zo kwam ik erbij om ook Véronique nog weer even van stal te halen.

Je kunt ook zeggen: Véronique gaat over de levenssituatie van de Nederlandse vrouw rond 1885 (eerste begin vrouwenemancipatie) en Eline gaat over de levenssituatie van vrouwen rond 1919. Zelf vond ik het in elk geval erg interessant om die twee boeken en dus die twee levenssituaties naast elkaar te leggen.

3: Waar komt je interesse in de geschiedenis vandaan?

Geen idee, daar ben ik mee geboren denk ik. Het heeft zeker ook te maken met mijn grote mate van fantasie in het hoofd en denken. Vroeger als kind had ik dat al, waar anderen een saaie ruïne zagen, zag ik in mijn verbeelding het leven van toen met al die exotische ‘personages’ die vroeger op die plek geleefd hadden. Geschiedenis is voor mij spannend en mysterieus als een sprookje, maar wel echt waar en met een directe link naar onszelf en ons huidige leven. Hoe kan iemand dat nou niet interessant vinden?!

4: Wat is je eigen favoriete historische verhaal (welke je niet zelf schreef 🤪)

Ik ga even een lijstje noemen hoor, ik kan er niet maar 1 kiezen 😉 Als kind, en nu nog steeds wel, was ik gek op de historische romans van Thea Beckman. Ge-wel-dig vond ik die. Nog steeds vind ik haar personage Marie-Claire uit haar trilogie die start met Geef me de ruimte een schoolvoorbeeld van hoe een auteur een personage tot leven zou moeten brengen. Met Marie-Claire is het namelijk zo dat die ook buiten de boeken voor mij ging leven. Ik kon, en kan dat nog steeds, haar zo in een andere tijd en plaats neerzetten en dan zou ze ‘haar eigen ding doen’. Nu zou ze bijvoorbeeld een singer-songwriter zijn bij festivals en de Parade.

Ook ben ik superfan van Ken Follett die als geen ander een complex verleden op zeer toegankelijke wijze tot leven weet te brengen, zoals in zijn boek Pilaren van de aarde. Vreselijke titel trouwens, ik heb een oud exemplaar van dat boek met de titel De kathedraal, stukken beter. En De graaf van Monte-Cristo van Alexandre Dumas moet ik ook noemen. Fantastisch boek, heb ik zeker tien keer gelezen.”

5: Zou je een ander genre willen schrijven? Zo ja welk?

Toen in 2012 mijn historische debuutroman Véronique verscheen, vroeg een journalist mij hetzelfde. Ik antwoordde echt vanuit mijn tenen van ‘nee, echt nooit! Ik schrijf historisch en daar blijft het bij, daar ligt mijn hart.’ Afijn, in 2015 lag Het huis met de blauwe luiken in de winkels, het eerste deel in een serie over Loes die in onze tijd een nieuw leven opbouwt in een Frans dorpje. Iets totaal anders dus. Dat had ik niet zo bedacht maar het verhaal kwam tot me, om het zo maar te zeggen, en het moest eruit. Inmiddels schrijf ik aan het derde deel in die feelgoodserie. Het is ook erg fijn om die twee genres af te wisselen merk ik. Voor een historische roman moet ik zoveel onderzoek doen, het vergt echt veel inspanning. En dan is het lekker om me daarna even te wijden aan het mooie Franse landschap waar de rosé gekoeld is en de kaasjes romig zijn. Ontspanning voor de lezer, maar ook ontspanning voor de schrijver.

6: Hoe lastig is het om informatie te vergaren over bijv. de tijd waarin Eline leefde?

Dat kost wel inspanning ja. Het is een speurtocht van enkele jaren, die begint lang voor ik met het manuscript begin, en die voortduurt tot het moment dat het boek naar de drukker gaat. Maar dat onderzoek doen en kennis opbouwen over zo’n periode is nu precies wat mij zo boeit. Dus bezoek ik allerlei musea, lees ik veel non-fictie boeken, andere romans met een vergelijkbaar thema, bezoek ik steden of streken en nog veel meer. Uit de enorme brij van informatie die ik verzamel haal ik dan de dingen die voor mijn verhaal van toepassing zijn. En toekomstig onderzoek? Ik zal eens een tipje van de sluier lichten: volgend jaar ga ik op reis naar Australië, mede vanwege een boek. Daar verheug ik me echt enorm op.

IMG_2025

7: Wat kunnen we in je eigen boekenkast vinden?

Veel historische romans en historische non-fictie natuurlijk. Ook een enkele thriller, maar dan wel het niet-enge soort, zoiets als de boeken van Donna Leon, vind ik wel leuk voor de afwisseling. Ik heb ook een rijtje fantasy, geschreven door vriendin Kim ten Tusscher. Leest als een trein en het is heerlijk om eens echt wat anders te nuttigen op boekenterrein. Ik heb verder een flinke verzameling van auteurs als John Boyne, Ken Follett en Simone van der Vlugt. Sowieso vind ik het belangrijk en leuk om Nederlandse auteurs en internationale auteurs af te wisselen. En dan ook niet alleen Engelse en Amerikaanse schrijvers, maar bijvoorbeeld ook Franse of Aziatische. Zo verbreed je je kennis van de wereld ook. Scandinavische thrillers zijn trouwens helemaal niks voor mij. Dat deel sla ik van harte over.

8: Als je schrijft doe je dat dan in totale stilte of juist niet?

Bij voorkeur is het zo stil mogelijk. Ik woon echter bij een vrij drukke weg en daardoor is er altijd verkeerslawaai, en in de zomer hoor je altijd klussers en bouwers met hun zagen en machines in de weer. Maar daar moet ik me dan maar zo goed mogelijk voor afsluiten. Meestal is dat aan het begin van een schrijfsessie wel lastig, maar zodra ik eenmaal weer in het verhaal zit, merk ik niet zoveel meer van mijn omgeving.

9: Wij vonden Eline prachtig. Met welk drankje gaan we proosten op dit prachtverhaal?

Heel erg fijn dat jullie van het boek hebben genoten! Daar hoop je als schrijver toch op, tijdens al dat geploeter 😉 Ik zou zeggen, om alvast in de sfeer van mijn volgende boek te komen, neem een kopje thee met een versgebakken Madeleine-cakeje, of een glaasje gekoelde rosé met wat olijven. Dan doe ik gezellig met jullie mee!

Wij zeggen proost want een heerlijke gekoelde rosé met olijven slaan wij zeker niet af. Al klinken die cakejes ook niet verkeerd! Een heule dikke dank aan Michelle voor haar tijd en toffe antwoorden!

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker😀

Jac las: Metropolis – Philip Kerr ****1/2

Metropolis

In  1992 kocht ik bij de V&D in Tilburg voor 32,90 gulden  ( € 14,75. Hoezo zijn boeken duur in 2019? ) een boek van een zekere Philip Kerr. De thriller verscheen in de ‘Meulenhoff-M  THRILLER’ reeks en droeg als titel Een Berlijnse kwestie. Een privé detective, Bernie Gunther genaamd, is in 1936 in Berlijn, waar de Olympische Spelen gehouden worden, op zoek naar een moordenaar en komt daarbij in contact met Hermann Göring, nummer twee van de NDSAP, de partij van de bruine straatvechters die in 1933 aan de macht gekomen was.

Een intrigerende setting. Over de nazi’s en de WO II worden toch alleen bibliotheken vol met  zware geschiedkundige en historisch verantwoorde boekwerken, getuigenissen en romans gepubliceerd die verslag doen van dit immens zwarte tijdperk? Maar toch geen thrillers? Maar ja, Rinus Ferdinandusse, toentertijd zo’n beetje de godfather op dit gebied, zei nog wel in Vrij Nederland ‘Een opmerkelijk talent en een aanwinst voor het genre.’ Hij had,vooruit ik moet het toegeven, een keertje gelijk. Alleen hij had er geen flauw benul van hoe Philip Kerr zou uitgroeien tot een respectabel auteur van een reeks van 14 opmerkelijk goede thrillers met de onvergetelijke Bernie Gunther in de hoofdrol. De reeks speelt voor, tijdens en na de tweede wereldoorlog. In de loop van de reeks wordt in elk boek teruggekeken op een episode uit het leven van Bernie in WO II.  Langzaam, heel langzaam ontrolt zich een beeld wat Bernie in de pikzwarte jaren heeft uitgevreten. Maar echt duidelijk wordt het niet of hij nu wel of geen  oorlogsmisdaden begaan heeft. Maar wat duidelijk wordt is de dunne scheidslijn tussen het goede en het slechte.

Typering Bernie Gunther:

Bernie gaat er prat op dat hij een Berliner is, al 40, 50 jaar voordat Kennedy in 1963 deze mooie woorden herhaalde. Dat is geen pre in de rest van Duitsland in de jaren dertig. Bernie is ruw, cynisch, drinkt en rookt teveel, is te zwaar en zijn relaties met vrouwen duren nooit lang. Zijn eerste vrouw is overleden aan de Spaanse griep in 1920. Maar Bernie is brutaal, heeft lef en durft voor zijn mening uit te komen, is buitengewoon erudiet, leverancier van talloze oneliners en is bovenal in het bezit van een flinke dosis rechtvaardigheid. Dat valt niet mee in jaren waarin de politie bruin kleurt en regeert met intimidatie en bruut geweld, en opportunisme normaal zijn geworden.

In 1932 heeft hij ontslag genomen bij de Kripo en vervolgens gewerkt in het Adlon hotel, en heeft daarna als privé detective zijn kost verdiend. Bernie Gunther is een waardig opvolger van de hard-boiled detective, de cynische privé-detective die in principe een antiheld is. De belangrijkste voorgangers in dit genre waren Dashiell Hammett ( The Maltese Falcon) en vooral Raymond Chandler( The Big Sleep end The Long Goodbye ).

De Berlijnse Trilogie bestaande uit Een Berlijnse kwestie, Het handwerk van de beul en Een Duits requiem zijn geschreven resp. in de jaren 1989, 1990 en 1991, en in 1992-1994 gepubliceerd in Nederland. In de tussenliggende jaren ( 1992-2005) verschijnen een aantal losstaande titels. Het volgende deel met Bernie Gunter in de hoofdrol – De een van de ander– wordt eerst geschreven in 2006. Daarna verschijnt er bijna elk jaar een deel met Bernie in de hoofdrol.

Met Metropolis nemen we waardig afscheid van een fameuze anti-held en ook van zijn op 23 maart 2018 overleden geestelijk vader, Philip Ballantyne Kerr. R.I.P.

Over het boek

Na sinds 1926 twee jaar bij Zeden te hebben gewerkt, wordt Bernie Gunther ontboden bij Bernard Weiss, chef van de Kripo, op de vijfde verdieping van bureau Alexanderplatz. Ernst Gennat is ook aanwezig, de tweede man na Weiss. Bernie krijgt een stoeltje aangeboden in de moordwagen, bij de ‘Mordkommission’. Want er zijn een aantal moorden gepleegd in Berlijn waarbij de dader op een extravagante en brute manier zijn handtekening achterlaat. Het zijn allen prostituees, een beroep dat in het dynamische Berlijn van die tijd met vier miljoen inwoners niet ongewoon was. Er waren er honderdduizenden. Berlijn is een liberale stad met talloze kroegen, theaters, casino’s en twijfelachtige revues,  een stad met een decadente en narcistische onderbuik waar lichte en zware criminaliteit, pooiers en hoeren, en allerlei perverselingen door elkaar heen krioelen om aan de kost te komen. Om een paar dode hoeren bekommert zich niemand. Totdat het vijfde slachtoffer, Eva Angerstein, een dochter blijkt te zijn van een vooraanstaand lid van een misdaadsyndicaat, de zgn. Ringvereine. Het wordt een race wie de dader vindt.

Conclusie

Metropolis is het laatste en 14e deel in de reeks rond Bernie Gunther. In zekere zin sluit met dit boek de cirkel.  Het eerste deel van de reeks, Een Berlijnse kwestie, speelt zich af in 1936. Het tweede deel van de Berlijnse trilogie, Het handwerk van de beul,  in 1938, de overige elf titels spelen zich allen af na WO II.

Het is een boek in de bekende Kerr stijl met al die typische kenmerken die zijn boeken tot een waar leesgenot maken. Gedetailleerd en grondig gedocumenteerd, de verwijzingen naar personen, situaties en gebeurtenissen uit die tijd, einde jaren twintig van de 20ste eeuw, zijn ontelbaar.

De jonge Bernie Gunther wordt neergezet in een welhaast, fascinerend tijdsdocument over het Berlijn in die roekeloze, decadente eind twintiger jaren. Het is een roman waarin talloze bekende en minder bekende figuranten uit die jaren figureren. De opkomst van de bruinhemden, het begin van eliminatie van de Joden uit het openbare leven, de enorme armoede, het flamboyante nachtleven, het leest als veel meer dan een simpele thriller.

Voor meer informatie: www.berniegunther.com

4,5 sterren.

Jac Claasen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Corina las: Eline- Michelle Visser ****

IMG_2025

Met dank aan Uitgeverij Boekerij voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Michelle Visser

Uitgever: Boekerij

Aantal pagina’s: 363

Genre: Historische roman

Verschijningsdatum: 15 mei 2019

Over de auteur:

Michelle Visser woont in Hengelo en werkte als communicatiemedewerker voor ze fulltime ging schrijven. Véronique was haar debuut, in het voorjaar van 2014 verscheen haar tweede historische roman Opstand. Ook haar favoriete auteurs schrijven historische boeken: Ken Follett, John Boyne en Geert Mak.

( http://www.boekerij.nl )

De achterflap:

De welgestelde Eline heeft ondanks de Eerste Wereldoorlog die woedt in Europa, een goed leven in universiteitsstad Leiden. Tot haar echtgenoot Wieger voor langere tijd archeologisch onderzoek gaat doen op het Drentse platteland en Eline hem besluit te volgen met hun twee kinderen.

Eline valt op als een exotische vogel in het streng gereformeerde Drentse gehucht, waar het stadse gezin niet door iedereen met open armen wordt ontvangen. Als de Spaanse griep toeslaat, ondersteunt Eline de plaatselijke arts waar ze kan, maar de ondervoede bevolking heeft zwaar te lijden en Eline en haar naasten worden zelf ook ziek. Ondertussen komt het niet-aflatende bloedige nieuws over de Grote Oorlog ineens veel dichterbij wanneer Duitse familieleden van Wieger niet teruggekeerd blijken te zijn van het slagveld.

Als het gezin na de oorlog terugkeert naar Leiden, zijn niet alleen zij veranderd door hun ervaringen. Vrouwen strijden voor kiesrecht, arbeiders komen in opstand, grootmachten wankelen. Kan Eline weer haar bevoorrechte leven oppakken, of grijpt ze de uitdagingen van haar tijd aan om boven zichzelf uit te stijgen?

Mening:

Potver, wat een pracht schrijfstijl vanaf de eerste regel. Je ziet door de beeldende schrijfstijl het oude Leiden voor je. De paardenwagens, de mannen met hoge hoed en de dames in hun mooie jurken. Met daarnaast het contrast van de poetsvrouwen, mannen met de hondenkar en andere arbeiders. 

Vooral Eline is als personage prachtig neergezet. Het is een vrouw die haar tijd vooruit is en de “mazzel” heeft dat haar man haar daarin steunt. Als haar man naar Drenthe gaat voor een archeologisch onderzoek reist ze hem uiteindelijk achterna met haar kinderen. In die tijd een hele onderneming, zeker voor een vrouw in een automobiel.. 

Het is echt ook heel interessant om te lezen hoe toen het leven was op het platteland. De verschillen tussen de stad en een dorp in Drenthe is in die tijd nog zo groot, en de invloed van de dominee is in die dorpjes nog zo groot en belangrijk. Hoe vooral Eline moeite heeft met die verschillen en zich slecht aan kan passen aan de gewoontes is mooi gebracht en doet je beseffen dat wij als vrouw het in de hedendaagse tijd stukken beter hebben dan de vrouwen toen. 

Als ze na de Spaanse griep en het einde van WOl terugkeren in Leiden zijn ze allemaal veranderd, maar vooral bij Eline is dat duidelijk te zien/lezen. Ik heb ook tijdens het lezen heerlijk lopen googelen over bijv. Aletta Jacobs en de andere vrouwen die aan het begin stonden van bijv. het vrouwenkiesrecht. 

Echt wat een prachtig, interessant en bijzonder verhaal was dit! 

Vier stralende sterren.

Corina Nieuwenhuis.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Samen wachten op, om te recenseren

collage mei 2019 deel drie

In Drenthe en Noord-Holland groeit de stapel nog te lezen boeken nog steeds, want er mogen weer twee pracht van een titels worden toegevoegd. Echt, wij voelen ons elke keer zulke mazzelkonten hè! Lezen jullie mee, wie weet doen jullie nog ideeën op.

**Op 15 mei verscheen bij Uitgeverij Boekerij de historische roman Eline van Michelle Visser.Het verhaal speelt zich af in het begin van de 19e eeuw en klinkt als een heerlijk verhaal. We mogen na het lezen nog meer leuke dingen gaan doen so stay tuned…

**Op 23 mei verschijnt bij HarperCollins Holland Dodenstoel van Johan Andersen. Dit is de eerste thriller van deze auteur en omg die achterflap! Dit gaat wat beloven, dat kan niet anders! En dan speelt het zich ook nog eens af in Amsterdam, whooooo.

Over Eline:

De welgestelde Eline heeft ondanks de Eerste Wereldoorlog die woedt in Europa, een goed leven in universiteitsstad Leiden. Tot haar echtgenoot Wieger voor langere tijd archeologisch onderzoek gaat doen op het Drentse platteland en Eline hem besluit te volgen met hun twee kinderen.

Eline valt op als een exotische vogel in het streng gereformeerde Drentse gehucht, waar het stadse gezin niet door iedereen met open armen wordt ontvangen. Als de Spaanse griep toeslaat ondersteunt Eline de plaatselijke arts waar ze kan, maar de ondervoede bevolking heeft zwaar te lijden en Eline en haar naasten worden zelf ook ziek. Ondertussen komt het niet-aflatende bloedige nieuws over de Grote Oorlog ineens veel dichterbij wanneer Duitse familieleden van Wieger niet teruggekeerd blijken te zijn van het slagveld.

Als het gezin na de oorlog terugkeert naar Leiden, zijn niet alleen zij veranderd door hun ervaringen. Vrouwen strijden voor kiesrecht, arbeiders komen in opstand, grootmachten wankelen. Kan Eline weer haar bevoorrechte leven oppakken, of grijpt ze de uitdagingen van haar tijd aan om boven zichzelf uit te stijgen?

Over Dodenstoel:

Hij speelt een dodelijk spel, en geeft niet op…

Ex-commando en veiligheidsadviseur Eugène Hamer treft op de Amsterdamse Apollolaan een gruwelijk tafereel aan. Een man hangt aan een touw in de woonkamer, zijn keel doorgesneden. Zijn vrouw ligt dood op bed en in een kledingkast schuilt een jongen die getuige is geweest van deze slachting.

De moordenaar daagt de politie in een brief uit hem op te sporen. Hij verwijst naar een website waarop een elektrische stoel te zien is met daaronder de boodschap: Pas als mijn wraak compleet is, stop ik met moorden…

Samen met Neli Panka, inspecteur bij de afdeling Zware Criminaliteit en gespecialiseerd in de psychologie van seriemoordenaars, opent Hamer de jacht. Het brengt ze op het spoor van een omvangrijk netwerk van drugssmokkel en mensenhandel, die zijn oorsprong blijkt te vinden in voormalig Joegoslavië en de val van Srebrenica…

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Duorecensie Riejanne & Corina: De jongen die zijn vader naar Auschwitz volgde – Jeremy Dronfield ****1/2

de jongen die zijn vader

Auteur: Jeremy Dronfield

Uitgever: Boekerij

Originele titel: The Boy Who Followed his Father into Auschwitz

Vertaling: Gerard Suurmeijer

Aantal pagina’s: 432

Genre: Roman

Verschijningsdatum: April 2019

De achterflap: 

In 1939 werden Gustav Kleinmann, een Weense stoffeerder, en zijn zestienjarige zoon Fritz samen met honderden andere Joodse mannen gearresteerd door de SS. Losgerukt van hun familie werden Gustav en Fritz in eerste instantie naar Buchenwald in Duitsland gestuurd, waar het beruchte concentratiekamp op dat moment werd gebouwd.
Het is het begin van een oorlogsverhaal dat zijn weerga niet kent, voor de eerste keer verteld in dit boek. Gustav en Fritz werden gedwongen om te helpen Buchenwald te bouwen. Ze deden loodzwaar werk in de steengroeve van het kamp waaraan veel dwangarbeiders stierven. Toen de ouder wordende Gustav en vierhonderd andere Joden werden geselecteerd voor overplaatsing naar het angstaanjagende nieuwe kamp Auschwitz, kon Fritz het niet verdragen om gescheiden te worden van zijn vader. In een daad van buitengewone liefde en moed bood Fritz zichzelf ook aan voor het transport naar Auschwitz. Zo begon een nieuwe beproeving voor hen allebei, nog wreder en gruwelijker dan hun ervaringen tot dan toe.

Meningen:

Riejanne:

Het verhaal begint met het ontstaan van de oorlog. Hoe de Duitsers Wenen binnenvallen met alle gevolgen van dien. We volgen het gezin Kleinmann, bestaande uit Gustav,  zijn vrouw Tini en hun zonen (Kurt en Fritz) en twee dochters (Edith en Herta). Langzaam zien we hoe de bewegingsvrijheid van onder andere dit gezin steeds meer ingeperkt wordt. Dat mensen die jarenlang hun vrienden waren nu lijnrecht tegenover hen stonden. Voor mij onvoorstelbaar hoe je mensen die je in je hart gesloten hebt ineens als je vijand kunt zien en hen daar naar behandelt.

Hoe kinderen leuzen op straat scanderen: “Wanneer Joods bloed van het mes druipt, dan zingen en lachen we.” Echt, de rillingen liepen me over de rug.

Corina:

Je wordt meegenomen in het Wenen van net voor de oorlog. Hoe de anschluss van Oostenrijk ontstaat en hoe het leven van de Joodse familie Kleinmann steeds kleiner wordt. Hoe je beste vrienden je opeens niet meer zien staan en je zelfs publiekelijk vernederen, alleen maar omdat je dus Joods bent. Praktiserend of niet. Jarenlang loop je zij aan zij en opeens lig je buiten de maatschappij. Het is treffend beschreven, waardoor het extra schokkend is om te lezen. 

Riejanne:

We zien hoe moeder Tini er alles aan doet om haar kinderen te beschermen, maar ook zij kan niet voorkomen dat Fritz samen met zijn vader opgepakt wordt. De gebeurtenissen in het kamp worden heel gedetailleerd verteld, doordat Gustav tijdens zijn kampjaren een dagboek bij heeft gehouden. Hierin beschreef hij hoe de dagen eruit zagen. Gruwelijke details en tegelijkertijd de liefde tussen vader en zoon die hen beiden op de been hielden. Die hen beiden de kracht gaven om toch vooral maar door te gaan, ongeacht de situatie waarin ze verkeerden. Fritz vertelde onder meer dat hij in het kamp vriendschap ervoer die fundamenteel was voor de rest van zijn leven. “Dit was buiten kampmuren niet mogelijk geweest.” Deze opmerking zette mij wel even aan het denken. Ik vind het intriest dat er een onmenselijk bestaan nodig is om zo’n fundamentele vriendschap te ervaren.

Wat ik persoonlijk heel fijn vond aan dit boek is dat er ook verteld wordt hoe het de rest van het gezin Kleinmann is vergaan. Het verhaal draait natuurlijk grotendeels om Fritz en Gustav, maar de informatie over de andere gezinsleden maakten wel dat het verhaal compleet was.

Corina:

Als bij een wonder vinden vader Gustav en zoon Fritz elkaar als ze afzonderlijk van elkaar opgepakt zijn op de Bloedweg  richting Buchenwald. Gustav heeft met gevaar voor zware straffen een klein dagboek mee naar binnen kunnen smokkelen. Wat uiteindelijk van veel waarde zal zijn, mede voor het schrijven van dit boek. Het leven in het kamp wordt heel feitelijk en zonder de gruwelijkheden te schuwen beschreven. Toch voel je ook de hechte vriendschappen die daar ontstaan in de meest onmenselijke omstandigheden tot in je vezels. Hoe bijzonder. 

Deze afschuwelijke omstandigheden en gebeurtenissen worden afgewisseld met het verdere vergaan van moeder Tini en de twee dochters en jongste zoon. Het is in- en intriest om te lezen hoe bureaucratische ellende van zowel de Duitsers als bijvoorbeeld de Amerikanen zoveel mensen de kans is ontnomen om te vluchten uit Europa.

Riejanne:

Ik heb door de jaren heen heel wat oorlogsboeken gelezen, maar toch raakte dit boek me niet in de kern, hoe gruwelijk de feiten ook waren. Het verhaal pakte me zeker, maar toch miste ik het gevoel. Het boek is met een bepaalde afstandelijkheid geschreven, waardoor het leek alsof er feiten opgesomd werden in plaats van een gevoelig verhaal. Dat vond ik jammer en in die zin had ik er ook meer van verwacht.

Vier sterren.

Corina:

De manier waardoor Fritz zijn vader volgt naar Auschwitz bezorgt me echt de rillingen over mijn lijf. Wat een liefde in zo een wanhopige tijd. Ook het einde en hoe ze uiteindelijk de oorlog overleven is gewoon bizar. Toch heb ik minder gevoel bij het lezen van dit verhaal doordat het allemaal heel feitelijk beschreven wordt. De feiten geven mij toch ook wel kippenvel en voor de zoveelste keer vraag ik mij af: hoe kunnen mensen zo onmenselijk zijn, maar ook hoe kunnen mensen in zulke onmenselijke situaties zo menselijk blijven?

Door de schrijfstijl net geen volle bak, maar vier en halve sterren.

Riejanne Zwiers en Corina Nieuwenhuis.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Wat lezen wij nu?

Corina leest:

Met dank aan Xander Uitgevers voor het recensie-exemplaar

weerzin

Over Weerzin:

Het is 1993 en Martin Servaz staat aan het begin van zijn succesvolle carrière. Hij raakt als kersverse agent verwikkeld in de spraakmakende en onopgeloste zaak van de dood van twee zussen die geobsedeerd waren door een misdaadschrijver. Vijfentwintig jaar later kruist diezelfde misdaadschrijver nogmaals Servaz’ pad en krijgt de zaak een zeer onheilspellend vervolg…

Weerzin is het vijfde deel in de zenuwslopende reeks met commandant Servaz, maar de delen zijn ook goed los te lezen.

Jac leest:

Zij die volgen 2.jpg

Over Zij die volgen:

Rechercheur Fredrik Beier wordt naar een uithoek van Oslo geroepen om een massamoord te onderzoeken. Alles wijst op een religieuze wraakactie, maar Fredrik en zijn jonge vrouwelijke partner Kafa Iqbal zijn ervan overtuigd dat er meer aan de hand is…

Karin leest:

Met dank aan Xander Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

weerzin 2

Over Weerzin:

Het is 1993 en Martin Servaz staat aan het begin van zijn succesvolle carrière. Hij raakt als kersverse agent verwikkeld in de spraakmakende en onopgeloste zaak van de dood van twee zussen die geobsedeerd waren door een misdaadschrijver. Vijfentwintig jaar later kruist diezelfde misdaadschrijver nogmaals Servaz’ pad en krijgt de zaak een zeer onheilspellend vervolg…

Weerzin is het vijfde deel in de zenuwslopende reeks met commandant Servaz, maar de delen zijn ook goed los te lezen.

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

 

 

Duorecensie Sandra & Corina: Horen, zien, zwijgen-J.D. Barker*****

Horen zien zwijgen.jpg

Auteur: J.D. Barker

Uitgever: Boekerij

Originele titel: The Fourth Monkey

Vertaler: Jan Pott

Aantal pagina’s: 400

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 08 januari 2019

Over de auteur:

 J.D. Barker (1971) begon zijn carrière als journalist en ghostwriter. In 2014 verscheen zijn eerste roman, Forsaken , die een grote hit werd in de Verenigde Staten, Canada en Groot-Brittannië. Barker woont in de Verenigde Staten.

( http://www.boekerij.nl )

De achterflap:

Al ruim vijf jaar terroriseert een moordenaar de inwoners van Chicago. Zijn modus operandi is altijd dezelfde: hij straft zondaars door hun kinderen te ontvoeren. De volgende dag ontvangen de ouders een pakketje met daarin een oor. De dag daarna volgen de ogen. Ten slotte de tong.

Wanneer op het lichaam van een verkeersslachtoffer een pakketje met een afgesneden oor word gevonden, weet detective Sam Porter twee dingen: 1) Dit is de moordenaar die hij zoekt, 2) hij heeft 72 uur om het laatste slachtoffer te vinden, de vijftienjarige Emory, voor zij aan uitdroging overlijdt. Op het lichaam van de moordenaar wordt ook een dagboek aangetroffen dat Emorys locatie prijsgeeft. Maar iets blijft aan Porter knagen. Was de aanrijding wel een ongeluk? En is de overleden man inderdaad de seriemoordenaar, of loopt de echte killer nog vrij rond?

Mening:

Sandra:

Eén keer in de zoveel tijd lees je een boek waarvan je zo enorm van je sokken wordt geblazen en ik had dat met Horen, zien, zwijgen. Het boek begint meteen lekker gruwelijk en ik hou daar zo van.

Een verkeersongeluk wat op een zelfmoord lijkt, het slachtoffer was onderweg naar de brievenbus, met een pakketje waaruit blijkt dat dit de seriemoordenaar moet zijn waar detective Sam Porter en zijn collega’s Nash en Claire al 5 jaar naar op zoek zijn. Meteen werd ik in het verhaal gezogen, want wat er in het pakje zit is een oor. Het oor van Emory, ontvoerd door deze seriemoordenaar, maar waarschijnlijk nog wel in leven. Dus de tijd dringt om haar te vinden.

Corina:

De achterflap is voor mij genoeg om dit boek te “moeten” lezen! En vanaf het begin zit je pats boem in het verhaal. De schrijfstijl van Barker heeft me gelijk te pakken en Sam Porter vind ik direct een tof personage. De vragen vliegen vanaf het begin je hersens in en als daar de dagboek fragmenten bij komen is het puzzelwerk compleet. Is het allemaal zo eenvoudig? Is dit de moordenaar en wat is daar in hemelsnaam gebeurd allemaal in het verleden?

Sandra:

De hoofdstukken worden afgewisseld met dagboekfragmenten van de moordenaar. Sam heeft dit dagboek gevonden op zijn lichaam en als lezer krijg je elke keer een stukje van de merkwaardige, enigszins verknipte jeugd van deze man te lezen. Hierdoor begrijp je als lezer waarom hij deze manier van moorden heeft gekozen en ook waarom hij juist deze slachtoffers heeft gekozen. Ook zijn enkele hoofdstukken gewijd aan Emory. Is ze nu wel of niet zijn laatste slachtoffer, of speelt er toch nog iets anders? Als lezer probeer je mee te denken waar ze zit en voel je bijna haar angst en hoop je dat ze op tijd gevonden wordt.

Corina:

Barker laat ook het slachtoffer Emory af en toe aan het woord en je voelt haar angst. Ook zij heeft over de moordenaar gelezen en weet wat zijn modus operandi is. Die fragmenten geven je kippenvel. Sam Porter is als personage ook mooi uitgewerkt, zijn rugzak zit aardig vol, maar hij houdt zich ondanks alles sterk en bijt zich vast in het onderzoek. De sidekicks zijn precies goed en passen perfect in het verhaal. Dat geldt ook zeker voor de personages in de dagboek fragmenten. Wat een verknipte kolere zooi is dat. En wat is toch de link met het laatste slachtoffer?

Sandra:

De personages zijn in dit boek goed uitgediept. Sam Porter, de detective die uiteraard ook met persoonlijk leed kampt, maar dit komt niet overdreven tot uitvoering in het verhaal. Het verhaal vond ik origineel en goed uitgedacht. De schrijfstijl is vlot en de afwisselingen tussen de hoofdstukken en dagboekfragmenten vond ik fijn lezen. Sommige stukken zijn echt gruwelijk en beet ik mijn nagels bijna stuk. Tegen het einde zat ik echt op het puntje van mijn stoel. En dat einde vond ik verrassend, alle stukjes passen in elkaar en heden en verleden komen op sublieme wijze samen.

Ik heb begrepen dat het vervolg ook al geschreven is en ik hoop dat we niet al te lang op de Nederlandse vertaling hoeven te wachten.

Corina:

Een meer dan origineel verhaal en de titel kan niet passender. Barker heeft echt een dijk van een thriller debuut geschreven. Met de juiste dosis gruwel, emotie en intriges. Het plot en het einde geven je een tof wtf momentje en het is nu alleen maar uitkijken naar het volgende deel.

Conclusie:

Sandra:

Wat mij betreft 5 sterren.

Corina:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 5

Leesplezier: 4.5

Psychologie: 4.5

Plot: 5

Spanning: 4.5

Vier en halve sterren.

Sandra Remmig & Corina Nieuwenhuis.