Jac las: Hitlers vrede-Philip Kerr*****

Philip Kerr – Hitlers vrede

‘Professor Mayer, ik geloof niet dat ome Jozef je erg graag mag.’

Third boxcar, midnight train
Destination: Bangor, Maine

Waarom kom ik die stad toch regelmatig tegen in de boeken die ik lees. Nu ook weer. Overigens niet zo verwonderlijk want Kerr zet een groot offensief in om de lezer te verblijden met namen. Van mensen, schepen, geografische aanduidingen, karakters en gebeurtenissen, noem maar op. Het past wel perfect in deze grandioze thriller, waarin de auteur etaleert waarom het verschrikkelijk jammer is dat hij te vroeg is heengegaan.

Laten we meteen maar met de conclusie beginnen. Dit boek bevestigt wat de regelmatige lezer al lang weet: Kerr behoort tot het selecte groepje topauteurs die werkelijk een verhaal kunnen vertellen, een thriller kunnen schrijven waarin feiten en fictie op een onnavolgbare manier met elkaar verstrengeld worden.

Professor Mayer, 35, met Duitse roots en hoofddocent in Princeton heeft filosofie gestudeerd, dit tot grote teleurstelling van zijn vader, die geneigd is te denken ‘dat alle filosofen krankzinnige Duitse syfilislijders zijn die denken dat God dood is.’

Willard Mayer wordt door president Roosevelt ontboden en gevraagd een onderzoek te doen naar de massamoord bij Karyn in Oost Polen. Vier- tot vijfduizend Poolse officieren zijn daar vermoord in de periode april – mei 1940, in opdracht van Jozef Stalin. Alleen wisten de Amerikanen dat toen nog niet. De Duitsers waren daar al wel van op de hoogte. Mayer werkt voor het Central Office of Information in Washington als analist Duitse Inlichtingen vanwege zijn grondige kennis van de Duitse taal.

Dat is ook de reden dat hij door FDR wordt gevraagd om later in het jaar als vertaler te fungeren bij de besprekingen in Teheran. De conferentie van Teheran was een bijeenkomst tussen Jozef Stalin, Franklin Roosevelt en Winston Churchill die werd gehouden in de Sovjetambassade in Teheran, de hoofdstad van Iran, van 28 november tot 1 december 1943. Het was de eerste oorlogsconferentie waarbij Stalin aanwezig was. Belangrijkste punt van bespreking was de noodzaak een tweede front te openen in West-Europa. Kerr laat zijn hoofdrolspelers echter hun rol spelen in een groots drama, waarin feiten, Wahrheit und Dichtung, op een formidabele manier door elkander gehusseld worden. Vermengd met de bittere, cynische humor die je bij Kerr om de oren vliegt: Hitler werd een Tweede Klasse IJzeren Kruis opgespeld; “de meeste eersteklas medailles werden toegekend aan mannen op begraafplaatsen.” De buikdanseres Taheya Carioca is zelfs nog zingend op YouTube te bewonderen, weliswaar niet erg stemvast, maar ik heb begrepen dat dit in dit vak geen minpunten oplevert.

Kerr heeft zich uitmuntend gedocumenteerd. Vele feiten, weetjes en beweringen zijn waar mogelijk nagetrokken. Het barst van de details en ook, niet zo verrassend, van bepaalde filosofische getinte stukjes tekst. Achterin in het boek geeft de auteur in een appendix nog wat passages weer van Willard Mayer en tevens wat obscure gebeurtenissen uit het boek die werkelijk gebeurd zijn. Toch ben ik er niet achter gekomen of Hitler op zondagen onder het diner zijn tafelgasten vermoeide met ellenlange redeneringen, dat is best mogelijk, immers de soep werd regelmatig koud, maar of hij toen de stelling poneerde “dat een vrede nooit langer dan vijfentwintig jaren mag duren – volkeren hebben bij tijd en wijle een aderlating nodig om te regenereren – “ is mij onbekend.

Is dit werk het magnum opus van Philip Kerr? Zeker, het werk van Kerr, de veertien thrillers met Bernie Gunther, behoren tot de top van het genre, trillers die zich afspelen voor, tijdens en na W.O. II. Sinds eind jaren tachtig verschijnen er met zekere onregelmatige regelmaat de thrillers met in de hoofdrol Bernie Gunther. Maar deze stand alone uit 2005 springt eruit. Het is zeker smullen voor lezers met wat meer achtergrondkennis over WO II, want Kerr (1956-2018) heeft een fantastisch soort geschiedvervalsing gefabriceerd.

De vertaling van Jan Pott is uitstekend te noemen.

Vijf sterren.

Jac Claasen.

Voor de echte fans verwijs ik naar de volgende site.https://berniegunther.com/

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Over De kustmoorden :

Het begin van een bloedstollende nieuwe serie door thrillerlegende James Patterson en bestsellerauteur J.D. Barker

Al sinds hun traumatische kindertijd vertrouwen Michael en Megan Fitzgerald alleen elkaar. Ze moeten wel, na alles wat hun ouders hun hebben aangedaan. Als Michael thuiskomt en het lijk van een onbekende vrouw in zijn badkuip vindt, belt hij direct de politie. Maar als die even later op de stoep staat, hebben ze bewijs dat Michael het slachtoffer kende. Waarom kan Michael zich daar niets van herinneren?

Het mag duidelijk zijn dat iemand een gruwelijk spel met hem speelt. Terwijl Michael wordt afgevoerd naar het politiebureau, zet Megan alles op alles om haar broer vrij te pleiten. Als het dodental oploopt en de moorden steeds meer herinneringen aan hun kindertijd oproepen, begint zelfs zij te twijfelen. Hoe goed kent ze haar broer echt?

Aan detective Garrett Dobbs en fbi-agent Jessica Gimble de taak de diep begraven geheimen van de Fitzgeralds te ontrafelen en de dader te ontmaskeren – voor er meer slachtoffers vallen.

Riejanne leest:

Met dank aan Uitgeverij Palmslag voor het recensie-exemplaar.

Over Meisje 4.1.8 :

Het verhaal van Annette begint bij haar jeugd. Ze komt uit een liefdeloos gezin en raakt in de ban van Pipa als een kennis haar introduceert. Al snel komt ze terecht in een hel van geweld, misbruik en een moordpoging. Wat is er nou echt gebeurd en wat heeft het voor impact op haar? Lees hoe Annette in deze situatie belandt, hoe ze thuis een masker draagt en hoe ze uiteindelijk weet te ontkomen.

Meisje 4.1.8 is het debuut van Eric Bankras. Samen met Annette vertelt hij het waargebeurde verhaal hoe zij als tiener slachtoffer werd van een loverboy. In 2008 is de dader, een jongen met de bijnaam Pipa, veroordeeld tot vier jaar cel en TBS.

Annettes verhaal is een rauw, hard en grimmig, maar een verhaal dat verteld moet worden.

Marie leest:

Met dank aan Kavita De Coster voor het recensie-exemplaar.

Over Sparky leert pottenbakken :

Sparky is een vos die in een klein huisje woont aan de rand van het bos. Het liefst van al lummelt hij de hele dag maar wat rond. Zijn zus Lisa vindt dat Sparky eens aan zijn toekomst moet denken en aan wat hij wil doen in zijn leven. Hij moet op zijn minst een hobby zoeken. Sparky geeft toe en kiest voor een wel heel speciale bezigheid. Hij wil leren pottenbakken. Als dat maar goed afloopt!

Jac leest:

Over Hitlers vrede :

Voor het eerst in het Nederlands verkrijgbaar: een briljante standalone van Philip Kerr – nog altijd de meester van de historische thriller.

Herfst 1943. Sinds de Slag om Stalingrad weet Adolf Hitler dat Duitsland de oorlog niet kan winnen. De aankomende geallieerde conferentie in Teheran zal de basis leggen voor hun tweede front – en daarmee voor de onvermijdelijke val van het Derde Rijk. In een poging te redden wat er te redden valt, doet Hitler een radicaal voorstel: hij wil de geallieerden ontmoeten in Teheran om daar aan te sturen op een vredesonderhandeling. Wat hij niet weet, is dat Heinrich Himmler intussen een aanslag op de conferentie voorbereidt.

In het middelpunt van dit spel van staatsgeheimen, wisselende bondgenootschappen en riskante deals staat Willard Mayer, een geheim agent die door Franklin D. Roosevelt is uitgekozen om als zijn gezant te dienen. Officieel dient Mayer als de oren en ogen van de president, maar onder de oppervlakte heeft hij zo zijn eigen agenda.

Een ijzingwekkende thriller vol politieke intriges, historische details en grote verbeeldingskracht. Hitlers vrede geeft fans iets waar ze niet op hadden durven hopen: nog één allerlaatste Kerr.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Met dank aan Ambo Anthos uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Over Wie niet horen wil :

Tess deelt met haar ex Jason de zorg voor hun dochtertje Poppy. Ze moet nog wennen aan de nieuwe situatie, maar is blij met de hulp die ze van haar vrienden krijgt. Jason is inmiddels getrouwd, maar daar probeert ze zich overheen te zetten. Zelf is ze ook weer aan het daten en ze is best gelukkig, houdt ze zich voor.

Totdat haar dochtertje Poppy vreemde taal begint uit te slaan en een tekening maakt met zwart wascokrijt – een tekening waarop een figuur te zien is die van een toren valt. Tess raakt ervan overtuigd dat Poppy getuige is geweest van een misdrijf. Ze stapt naar de politie, maar daar wordt ze niet geloofd. Dan besluit ze zelf op onderzoek uit te gaan…

Wie niet horen wil is een thriller vol onderhuidse spanning, over vertrouwen en je instincten volgen.

Riejanne leest:

Met dank aan HarperCollins Holland voor het recensie-exemplaar.

Over De nachtegaal :

Dé nieuwe Zweedse thrillersensatie, verkocht aan 17 landen! Het eerste deel in de Eilandmoorden-reeks.

Toen Hanna Duncker negentien jaar oud was, werd haar vader veroordeeld voor moord. De schaamte en verwarring zorgden ervoor dat ze van het eiland Öland wegvluchtte en ergens anders een nieuw leven opbouwde. Pas zestien jaar later, na het overlijden van haar vader, keert ze terug naar haar geboortedorp, om aan het werk te gaan als rechercheur bij de politie van Kalmar, aan de andere kant van de zeestraat.

Op haar eerste dag wordt ze samen met haar partner Erik Lindgren naar een plaats delict op Öland gestuurd waar het lichaam van een vijftienjarige jongen is aangetroffen. De jongen blijkt de zoon van haar jeugdvriendin te zijn. De zaak trekt de aandacht van veel bewoners, die Hanna’s terugkeer niet allemaal waarderen, getuige de dreigende, anonieme telefoontjes die ze krijgt. Wat is er precies aan de hand op het eiland?

Riejanne leest:

Met dank aan HarperCollins Holland voor het recensie-exemplaar.

Over De nachtegaal :

Dé nieuwe Zweedse thrillersensatie, verkocht aan 17 landen! Het eerste deel in de Eilandmoorden-reeks.

Toen Hanna Duncker negentien jaar oud was, werd haar vader veroordeeld voor moord. De schaamte en verwarring zorgden ervoor dat ze van het eiland Öland wegvluchtte en ergens anders een nieuw leven opbouwde. Pas zestien jaar later, na het overlijden van haar vader, keert ze terug naar haar geboortedorp, om aan het werk te gaan als rechercheur bij de politie van Kalmar, aan de andere kant van de zeestraat.

Op haar eerste dag wordt ze samen met haar partner Erik Lindgren naar een plaats delict op Öland gestuurd waar het lichaam van een vijftienjarige jongen is aangetroffen. De jongen blijkt de zoon van haar jeugdvriendin te zijn. De zaak trekt de aandacht van veel bewoners, die Hanna’s terugkeer niet allemaal waarderen, getuige de dreigende, anonieme telefoontjes die ze krijgt. Wat is er precies aan de hand op het eiland?

Jac leest:

Over De kustmoorden :

Het begin van een bloedstollende nieuwe serie door thrillerlegende James Patterson en bestsellerauteur J.D. Barker

Al sinds hun traumatische kindertijd vertrouwen Michael en Megan Fitzgerald alleen elkaar. Ze moeten wel, na alles wat hun ouders hun hebben aangedaan. Als Michael thuiskomt en het lijk van een onbekende vrouw in zijn badkuip vindt, belt hij direct de politie. Maar als die even later op de stoep staat, hebben ze bewijs dat Michael het slachtoffer kende. Waarom kan Michael zich daar niets van herinneren?

Het mag duidelijk zijn dat iemand een gruwelijk spel met hem speelt. Terwijl Michael wordt afgevoerd naar het politiebureau, zet Megan alles op alles om haar broer vrij te krijgen. Als het dodental oploopt en de moorden steeds meer herinneringen aan hun kindertijd oproepen, begint zelfs zij te twijfelen. Hoe goed kent ze haar broer echt?

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Jac las: Kwaad bloed-Robert Galbraith*****

Robert Galbraith – Kwaad bloed (Cormoran Strike deel 5)

In een bui van overmoed besloot ik op jeugdige leeftijd mijn tanden te zetten in Oorlog en Vrede van Lev Tolstoj, een meesterwerk volgens de literatuurgeleerden. Mijn leraar Nederlands had me al gewaarschuwd. En inderdaad, de deceptie was groot. Wat een pompeuze woordenbrij! Weg ermee. Dan Het bittere kruid van Marga Minco. Op de lijst gezet natuurlijk omdat het zo’n dun boekje was. Een openbaring. Ik heb er jaren later zelfs  een exemplaar van aangeschaft. Datzelfde geldt voor Hella Haase met De verborgen bron. Meesterlijk.

Een lang intro om aan te geven dat het gigantisch aantal bladzijden van Kwaad bloed geen indicatie is voor de kwaliteit van de inhoud.

Het is goed om uw ongerustheid weg te nemen. J.K. Rowlings oftewel Robert Galbraith heeft een sublieme whodunit geschreven, een detective derhalve waarbij de nadruk ligt op het achterhalen van de dader(s) van de moord of misdaad. Rowlings is op de allereerste plaats een ijzersterke verteller die naadloos past in ht rijtje van Britse auteurs zoals Agatha Christie of Elizabeth George. Vlijmscherp en uitermate onderhoudend ook als het onderwerpen betreft die slechts zijdelings een rol spelen in het grove geweld waarmede moord en doodslag in het algemeen gepaard gaan. Zo kan de lezer na de beschrijving van de een en tachtig Dr. Grupta deze laffe arts uittekenen, zeker na de vergelijking  met Gandhi op wie de man schijnt te lijken.

De hoofdrolspelers in dit vijfde  avontuur zijn natuurlijk nog steeds de bullebak en zwaar getroffen oorlogsveteraan Cormoran Strike en zijn partner, de uiterst charmante Robin Ellacot, die het tot nu toe niet zo getroffen heeft in de liefde. Opmerkelijk èn van hoog humoristisch gehalte zijn de vileine granaten die Robin richting haar ex, Matthew, gooit als hij weer eens bezig is het beddengoed te vervangen, zogenaamd om de opdringende zoete lucht van haar parfum te wassen maar vooral natuurlijk om de sporen te wissen die gelekt waren uit de behoedzaam gebruikte condooms. Dan toch maar liever een flesje Fracas, Eau de Parfum Spray Woman, een moderne klassieker, ‘sexy maar volwassen, weet je wel!’

De zaak draait om de verdwenen Margaret Margot Bamborough die in 1974 verdwenen is, onderweg naar ‘The Three Kings’, voor een afspraak met haar vriendin om wat bij te praten onder het genot van een flinke pint. Zij zal er nooit aankomen. De veelheid aan personages en ontwikkelingen zouden kunnen leiden naar een kluwen aan ontwikkelingen waarbij de lezer de draad zou kunnen kwijtraken. Dat is niet het geval. De veelvuldige uitstapjes naar weer een verdachte en de bijhorende uitweidingen zijn veelvuldig gelardeerd met heerlijke, vileine humor die veelvuldig bitterscherp van toon is.

Een driewerf hoera voor de sublieme uitwerking  door Sabine Mutsaers en Mireille Vroege, de vertaalsters, van een groots raadsel, subliem vertaald naar het Nederlands. Weergaloos inventief. Maar daar blijft het niet bij, het boek bevat een beperkt aantal tekeningen van Talbot die vol staan met cryptische omschrijvingen en toespelingen. Well done, ladies!

Samengevat: een dijk van een thriller voor heel veel uren leesplezier.

Vijf sterren.

Jac Claasen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Dank aan De Crime Compagnie voor het recensie-exemplaar.

Over Noorderlicht :

Vier mensen zoeken een slachtoffer. Iemand moet dood. Dat hebben ze afgesproken.

Noor, Frode, Magnus en Katja hebben elkaar ontmoet op een online literair forum. Een van hen had een idee. Nu bevinden ze zich op een zeilschip in de ijzige winterkou van Noorwegen. Net als de andere passagiers zijn ze op zoek naar het befaamde noorderlicht. Maar ze zijn ook op zoek naar een slachtoffer: iemand moet dood. Dat is wat ze hebben afgesproken. Maar zo simpel blijkt het niet te zijn.

Riejanne leest:

Over Het geheime kistje van Elle :

Voor de lezers van De nachtegaal van Kristin Hannah, Bloemen voor mijn dochter van Sarah Jio en Het familieportret van Jenna Blum

Wit-Rusland, 1941. Tijdens een razzia in haar geboortedorp is de Joodse Ella  getuige van de moord op haar familie. Ze weet zelf te ontkomen en vlucht het bos in, waar ze wordt opgenomen door een groep verzetsstrijders die zich daar schuilhoudt. In hun midden wordt Ella onverwacht weer gelukkig, maar helaas is dat van korte duur. Na de bevrijding krijgt Ella, die niets meer te verliezen heeft, valse papieren met de naam Elle. Ze reist verder naar Parijs om informatie door te geven over voortvluchtige nazi’s. Over haar afkomst en haar verleden zwijgt ze de rest van haar leven als het graf.

Nederland, 2013. Janna maakt een moeilijke tijd door nadat haar man haar heeft verlaten. Als haar oma Elle in diezelfde periode overlijdt, helpt Janna haar moeder met het uitruimen van oma’s huis. Ze vindt een versleten kistje waar spullen in zitten die ze niet kan plaatsen: een davidster, een oud identiteitsbewijs in een onleesbare taal, en een gladde metalen ring. Had haar stille, gesloten oma een geheim verleden? Janna gaat op zoek naar de waarheid, een reis die haar via Parijs en Wit-Rusland terugbrengt naar haarzelf.

Jac leest:

Over Donkerdrif :

Kaapse wijn, hebzucht, moord en Bennie Griessel. De ingrediënten van de nieuwe thriller van Deon Meyer.

Adjudant-officier Milo April is in koelen bloede doodgeschoten bij het Waterfront van Kaapstad. Op klaarlichte dag, een executie. En misschien is een hoger lid van de Zuid-Afrikaanse politie daar verantwoordelijk voor. En mogelijk houdt het verband met de geheimzinnige brieven die de geschorste luitenants Bennie Griessel en Vaughn Cupido hebben gekregen. Met bedekte verwijzingen naar corruptie binnen de regering. Maar tot hun frustratie moeten Bennie en Vaughn hun kostbare tijd besteden aan de vermissing van een student, die na een weekendje feesten spoorloos verdwenen is.

En de schatrijke Marnus Boonstra, de beruchte oplichter, vraagt makelaar Sandra Steenberg of ze Donkerdrif wil verkopen, het kapitale wijnlandgoed. Sandra, de vrouw van schrijver Josef en moeder van twee kinderen, heeft het geld hard nodig. Ze verdrinkt haast in de schulden en is wanhopig. Maar de transactie loopt fout. En nu zitten Griessel en Cupido ook al achter haar aan.

Langzaamaan komen de rechercheurs tot de conclusie dat de zaken verbonden zijn door de donkerste drift die er bestaat: hebzucht.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: Het geheime kistje van Elle-Aline van Wijnen*****

Dank aan Best of Historische Romans / Uitgeverij Boekerij voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Aline van Wijnen

Uitgeverij: Meulenhoff Boekerij

Aantal pagina’s: 364

Genre: Roman / NUR 301

Verschijningsdatum: 19 februari 2021

Over de auteur:

Aline van Wijnen debuteerde in 2016 met de roman Halsoverkop nadat ze een schrijfwedstrijd had gewonnen. Haar tweede boek was het goed ontvangen Liefde met gebruiksaanwijzing. Bij Boekerij verscheen in 2020 haar feelgoodroman Bestemming geluk.

www.boekerij.nl

Achterflap:

Voor de lezers van De nachtegaal van Kristin Hannah, Bloemen voor mijn dochter van Sarah Jio en Het familieportret van Jenna Blum

Wit-Rusland, 1941. Tijdens een razzia in haar geboortedorp is de Joodse Ella  getuige van de moord op haar familie. Ze weet zelf te ontkomen en vlucht het bos in, waar ze wordt opgenomen door een groep verzetsstrijders die zich daar schuilhoudt. In hun midden wordt Ella onverwacht weer gelukkig, maar helaas is dat van korte duur. Na de bevrijding krijgt Ella, die niets meer te verliezen heeft, valse papieren met de naam Elle. Ze reist verder naar Parijs om informatie door te geven over voortvluchtige nazi’s. Over haar afkomst en haar verleden zwijgt ze de rest van haar leven als het graf.

Nederland, 2013. Janna maakt een moeilijke tijd door nadat haar man haar heeft verlaten. Als haar oma Elle in diezelfde periode overlijdt, helpt Janna haar moeder met het uitruimen van oma’s huis. Ze vindt een versleten kistje waar spullen in zitten die ze niet kan plaatsen: een davidster, een oud identiteitsbewijs in een onleesbare taal, en een gladde metalen ring. Had haar stille, gesloten oma een geheim verleden? Janna gaat op zoek naar de waarheid, een reis die haar via Parijs en Wit-Rusland terugbrengt naar haarzelf.

Mening:

Ik was al fan van Aline van Wijnen in het feelgood genre maar ik was nog nooit zo ondersteboven en onder de indruk als nu. Allemachtig wat is dit een juweel van een boek.

De proloog doet gelijk vermoeden dat dit een bijzonder iets gaat worden en dat vermoeden blijkt helemaal juist. Er zijn twee hoofdlijnen: Janna in 2013 en Ella volg je als lezer in het oorlogsverleden. Waar Janna me als persoon met haar privéperikelen nog niet direct weet te pakken doet Ella dit wel. Die opstart in de lijn Janna is echter wel heel zinvol, zo blijkt later uit alle ontwikkelingen. Het ene groeit letter voor letter naar het ander en als je dan op het punt van echt de nadruk op Ella belandt, dan wil je niets anders meer dan lezen en meebeleven. Wat is dit meeslepend en wat voelt dit oprecht en echt. Van kippenvel tot ontroering. Van hoop en met een big smile lezen tot intens verdriet en daarbij, hoeveel kan een jong meisje hebben?

Dat het geheel gebaseerd is op ware gebeurtenissen spatert van de bladzijdes af en dan is het BOEM. Recht je hart binnen. Je voelt het, je ziet het en je gelooft het. Als je praat over kracht in een boek dan is dit superheldenkracht. Hier ligt naast alle gevoel ook echte kennis, ervaring in het verhaal. Dat maakt de lezerservaring voor mij ook net even anders dan anders, dit komt echt binnen en daarnaast is het verhaal van Ella ook gewoon uniek. Uniek om wie ze is en uniek qua omgeving waar het zich allemaal afspeelt.

Waar de achterflap met betrekking tot Ella wat mij betreft beperkter in het vrijgeven van het verhaal had gemogen, brengt de lijn van Janna dan gelukkig nog wel wat verrassingen met zich mee en dit laatste geniet op zeker mijn voorkeur. Doet er verder niks aan af want inhoudelijk komt er ontzettend veel voor de dag wat je nooit had kunnen bevroeden en dan is dit slechts een klein puntje van kritiek.

Het geheime kistje van Elle brengt je twee hele verschillende verhalen die via een hele kundige opbouw prachtig in elkaar gevlochten worden. Het brengt je een aangrijpend verhaal over hoe een meisje WOll wist door te komen en hoe haar kleindochter via haar eigen zoektocht tot inzichten komt die vervolgens heel mooi op de plaats vallen. Historische roman? Absoluut, en juist ook de combi met toch ook dat tikkie feelgood vind ik dan helemaal geweldig.

Conclusie:

Het ‘feels good’ Aline van Wijnen na een aantal boeken de eerste vijf sterren van mijn kant te geven. Maar dat is wat Het geheime kistje van Elle in mijn ogen gewoon is.

Een vijf sterren boek.

Karin Meinen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Dank aan Uitgeverij Boekerij / Best of Historische Romans voor het recensie-exemplaar.

Over Het geheime kistje van Elle ( verschijnt op 19 februari) :

Voor de lezers van De nachtegaal van Kristin Hannah, Bloemen voor mijn dochter van Sarah Jio en Het familieportret van Jenna Blum.

Wit-Rusland, 1941. Tijdens een razzia in haar geboortedorp is de Joodse Ella getuige van de moord op haar familie. Ze weet zelf te ontkomen en vlucht het bos in, waar ze wordt opgenomen door een groep verzetsstrijders die zich daar schuilhoudt. In hun midden wordt Ella onverwacht weer gelukkig, maar helaas is dat van korte duur. Na de bevrijding krijgt Ella, die niets meer te verliezen heeft, valse papieren met de naam Elle. Ze reist verder naar Parijs om informatie door te geven over voortvluchtige nazi’s. Over haar afkomst en haar verleden zwijgt ze als het graf.

Nederland, 2013. Janna maakt een moeilijke tijd door nadat haar man haar heeft verlaten. Als haar oma Elle in diezelfde periode overlijdt, helpt Janna haar moeder met het uitruimen van oma’s huis. Ze vindt een versleten kistje op zolder waar spullen in zitten die ze niet kan plaatsen: een davidster, een oud identiteitsbewijs in een onleesbare taal, en een gladde metalen ring. Had haar stille, gesloten oma een geheim verleden? Janna gaat op zoek naar de waarheid, een reis die haar via Parijs en Wit-Rusland terugbrengt naar haarzelf.

Riejanne leest:

*Blogtour* Dank aan Godijn Publishing voor het recensie-exemplaar.

Over Goud & Lavijn:

Voor verpleegkundige Melle Lavijn is het leven weliswaar druk, maar wel lekker overzichtelijk: ’s nachts werkt ze op de kinderafdeling van het plaatselijke ziekenhuis en overdag is ze zo veel mogelijk bij haar zieke vader. Door een uit de hand gelopen grap raakt ze via Instagram in gesprek met de Amerikaanse muzikant Midas, dé superster van dat moment. Langzaam maar zeker ontstaat er een bijzondere band tussen Melle en Midas. Maar als Midas’ fans en de roddelpers dat ontdekken, staat Melles rustige leven totaal op zijn koop. Al snel wordt het contact met Midas levensgevaarlijk…

Kim Bonefaas maakte in 2019 een succesvol debuut met haar semi-autobiografische roman Julia Jonkers. Haar tweede roman Goud & Lavijn is weer een echte ‘Bonefaas’: meeslepend, ontroerend, grappig en nét even anders.

Jac leest:

Over De dood zingt in Napels:

Napels, 1931. Een bittere wind raast door de straten van de stad. Het Koninklijk Theater San Carlo staat op het punt om een spectaculaire opera uit te voeren, met in de hoofdrol ’s werelds grootste tenor, Arnaldo Vezzi. Maar een paar minuten voor aanvang wordt de arrogante, opvliegende operazanger dood aangetroffen in zijn kleedkamer. Hij is op gruwelijke wijze vermoord: uit zijn hals steekt een stuk spiegel en alles zit onder het bloed…

Het is een zaak voor de mysterieuze, terughoudende commissaris Ricciardi, de meest succesvolle en gevreesde detective van heel Napels. Hoewel Ricciardi geteisterd wordt door het fascistische regime, is hij vastbesloten de waarheid te achterhalen. Zal zijn onverklaarbare gave hem ook dit keer helpen?

De dood zingt in Napels is een intelligente, sfeervolle misdaadroman, die geschiedenis en menselijke relaties moeiteloos mengt.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Duorecensie Karin & Jac: Toevluchtsoord- Jérôme Loubry

Auteur: Jérôme Loubry

Uitgever: Boekerij

Oorspronkelijke titel: Les Refuges

Vertaling: Saskia Taggenbrock

Genre: Thriller / NUR 330

Aantal pagina’s: 320

Verschijningsdatum: november 2020

Over de auteur:

Jérôme Loubry debuteerde in 2018 met Le douzième chapitre. Inmiddels heeft hij verscheidene thrillerprijzen op zijn naam staan, waaronder de prestigieuze Prix Cognac, en verschijnt zijn werk in acht landen. Toevluchtsoord geldt als zijn internationale doorbraak. Ook de tv-rechten zijn inmiddels verkocht.

Bron: www.boekerij.nl

Achterflap:

De jonge journaliste Sandrine heeft haar grootmoeder nooit gekend. Als ze hoort dat de vrouw is overleden, wil Sandrine graag de plaats bezoeken waar zij vrijwel haar hele leven heeft gewoond: een eiland voor de Franse kust. Sandrine reist af naar het koude, grijze eiland en maakt kennis met de bewoners. Net als haar oma zijn zij in 1946 op het eiland komen wonen en nooit meer weggegaan.

Al snel realiseert Sandrine zich dat de bewoners een gruwelijk geheim bewaren. Er is destijds iets vreselijks gebeurd, en de bewoners zijn na al die jaren nog altijd doodsbang. Iets weerhoudt hen ervan het eiland te verlaten. Alsof ze gevangenen zijn… Steeds sterker vermoedt Sandrine dat ook zij slachtoffer is van deze dreiging. En dat die misschien ook een rol heeft gespeeld in de onfortuinlijke dood van haar oma.

Een paar dagen later krijgt inspecteur Damien Bouchard te horen dat er een jonge vrouw op het strand is aangetroffen, zwaar getraumatiseerd en onder het bloed. De vrouw, die Sandrine heet, beweert een vreselijke ontdekking te hebben gedaan op een eiland niet ver van de Franse kust.

Het probleem? Niemand heeft ooit van dat eiland gehoord.

Meningen:

Karin:

Een beetje overdonderend is het wel. Het is januari en dan denk ik dat ik het boek van 2021 al gelezen heb. Nondeju, wat een rodelbaan zonder eigen rem of vangnet is dit!

Per direct is daar een wolk van een schrijfstijl want Loubry betovert je met mooi gevormde zinnen die met gemak weglezen en beelden vormen. Loubry begint prachtig maar toch ook ergens best vaag en neemt hier in mijn ogen een flink risico. Ik ben iemand, eenmaal begonnen lees ik een boek uit. Toch denk ik na een kleine 100 bladzijden: mysterie en kwaliteit is uiteraard tof maar het mag van mij wel wat concreter en ergens ook gaan knallen. Ben je iemand die een boek zoveel bladzijdes een kans geeft en ervaar je het begin ook zo? Dringend advies: doorlezen! Want allemachtig dat concrete en knallende komt op een wijze die je nooit maar dan ook nooit bevroed zou hebben. Het lontje is op, BOEM. Daar is deel twee en hoe!

Wat een opbouw. Wat een wendingen. En wat een emoties weet dit verhaal bij je los te maken. Sandrine, och mijn God wat komt daar wat los en hoe is het mogelijk dat je in zoveel gruwel zoveel diepgang middels meerdere lagen weet te brengen. Lagen die gepeld worden tot je als lezer bij de pit van de waarheid komt. Deze weg naar de waarheid loopt langs afschuw, medeleven, verbazing. Het overkomt me maar zelden, maar via Damien, stiekem mijn held,  komt er een scène voorbij die kaarsrecht door de ziel gaat en waar ik alleen maar wil huilen.

Toevluchtsoord oftewel Schuilplaats. Wat een titel, wat een verhaal en wat-een-einde. Daar zit je dan met je gelezen boek, waar het in elkaar vallen van de puzzelstukken tot aan de laatste letters geldt. Fenomenaal. Loubry, je bent een geweldenaar.

Conclusie:

Ondanks een risicovolle start, op alle fronten vijf hele dikke stralende sterren.

Karin Meinen.

Jac:

Over Toevluchtsoord:

François Villemin is lector op de universiteit van Tours en begint in september van het jaar 2019 aan een tweede sessie die hij ‘Toevluchtsoord Sandrine’ heeft genoemd. Na 300 bladzijden stopt hij zijn betoog met de opmerking dat het verhaal waar gebeurd is en komt met een opmerking over het laatste toevluchtsoord voor een van de hoofdrolspelers uit het drama dat zesendertig jaar heeft plaats gevonden. De persoon in kwestie gaat elke dag naar de kiosk op de place Carrée, in Saint- Amand-Montrond. En praat daar tegen de doden op de begraafplaats onder hem. François verhaalt van Valérie die in 1949 in de nasleep van de verschrikkelijke WO II haar hond uitlaat op het strand van een Frans kustplaatsje en vijf, zes en meer bundels met stoffelijke overschotten in de branding ontdekt. Het is 1986 en Sandrine Vaudrier walgt van de gekantelde swastika’s die op de flanken van de koeien van boer Frank Wernst gespoten zijn. Een mooi artikel voor de journaliste. Maar Mr Jean-Christophe Béguenau, de notaris bericht haar echter dat Suzanne Vaudrier is overleden op 27 oktober 1986. Zij heeft een testament, eigenhandig geschreven op 25 oktober, bij deze notaris aangereikt. Zij wordt uitgenodigd om de wens van haar grootmoeder in te willigen. En dat doet ze. Ze dient een aantal zaken af te werken op het eiland waar haar oma gewoond en gewerkt heeft. Maar zo simpel is dat niet. De tweede hoofdrolspeler is Damien Bouchard, een politie-inspecteur die, verhuisd is, alleen, na de spoorloze verdwijning van Mélanie, het dochtertje van Damien en Linda. Hij wordt belast met het onderzoek naar de herkomst van een jonge vrouw, die door een wandelaar op het strand is aangetroffen. De inspecteur krijgt daarbij hulp van de Véronique Burel, de jonge psychologe.

Conclusie

Na honderd bladzijden had ik het gevoel dat ik boek wel gelezen had, een dromerig. fatalistisch verhaal, niet echt mijn insteek. Een bladzijde later is dat gevoel verdwenen. De omslag is helder; er ontstaat een broeierige, mysterieuze thriller die de lezer moeiteloos weet te boeien. Jérôme Loubry laat telkenmale minieme deeltjes los van een geheel dat de lezer nog niet kan plaatsen maar waarvan je weet dat die een rol spelen. Dat is vooral te danken aan de fijne schrijfstijl van Loubry, die fijntjes en losjes de argeloze lezer meevoert in een mooi, psychologisch onderbouwde thriller met prima wendingen. De rol van het gedicht van Goethe, Elfenkoning genaamd, wordt er door Loubry op diverse momenten en bij diverse gelegenheden bij de haren bij gesleept als symbool voor bepaalde zaken m.n. voor de dood.

Bepaalde zaken kunnen moeilijk geduid of verklaard worden. Dit past wonderwel in de magische sfeer die over het boek hangt. Het boek wordt grotendeels en afwisselend verteld vanuit de standpunt van de twee hoofdpersonen Sandrine en Damien. Die afwisselende cameravoering, niet ongebruikelijk in thrillers, pakt goed uit. Het slot is sterk en verrassend. En onbevredigend omdat enkele vragen en met name een heel belangrijke, niet beantwoord worden. De vertaling van Saskia Taggenbrock is opmerkelijk goed, voor zover dat beoordeeld kan worden. De Franse titel is ‘Les refuges’, Toevluchtsoorden derhalve. En dat klopt helemaal. Toevluchtsoord is in dit verband een misser.

Vier sterren.

Jac Claasen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Dank aan Uitgeverij Boekerij / Best of Historische Romans voor het recensie-exemplaar.

Over Het geheime kistje van Elle ( verschijnt op 19 februari) :

Voor de lezers van De nachtegaal van Kristin Hannah, Bloemen voor mijn dochter van Sarah Jio en Het familieportret van Jenna Blum.

Wit-Rusland, 1941. Tijdens een razzia in haar geboortedorp is de Joodse Ella getuige van de moord op haar familie. Ze weet zelf te ontkomen en vlucht het bos in, waar ze wordt opgenomen door een groep verzetsstrijders die zich daar schuilhoudt. In hun midden wordt Ella onverwacht weer gelukkig, maar helaas is dat van korte duur. Na de bevrijding krijgt Ella, die niets meer te verliezen heeft, valse papieren met de naam Elle. Ze reist verder naar Parijs om informatie door te geven over voortvluchtige nazi’s. Over haar afkomst en haar verleden zwijgt ze als het graf.

Nederland, 2013. Janna maakt een moeilijke tijd door nadat haar man haar heeft verlaten. Als haar oma Elle in diezelfde periode overlijdt, helpt Janna haar moeder met het uitruimen van oma’s huis. Ze vindt een versleten kistje op zolder waar spullen in zitten die ze niet kan plaatsen: een davidster, een oud identiteitsbewijs in een onleesbare taal, en een gladde metalen ring. Had haar stille, gesloten oma een geheim verleden? Janna gaat op zoek naar de waarheid, een reis die haar via Parijs en Wit-Rusland terugbrengt naar haarzelf.

Riejanne leest:

Over Toevluchtsoord:

De jonge journalist Sandrine heeft haar grootmoeder nooit gekend. Als ze hoort dat de vrouw is overleden, wil ze graag de plaats bezoeken waar haar grootmoeder vrijwel haar hele leven heeft gewoond: een eiland voor de Franse kust. Sandrine reist af naar het koude, grijze eiland en maakt kennis met de bewoners. Die zijn daar, net als haar grootmoeder, in 1946 komen wonen en er nooit meer weggegaan.

Al snel realiseert Sandrine zich dat de bewoners een gruwelijk geheim bewaren. Er is destijds iets vreselijks gebeurd, want de bewoners zijn na al die jaren nog steeds doodsbang. Iets weerhoudt ze ervan het eiland te verlaten, alsof ze gevangenen zijn… Steeds sterker vermoedt Sandrine dat ook zijzelf door iets of iemand in de gaten wordt gehouden. Iemand die misschien ook een rol heeft gespeeld in de onfortuinlijke dood van haar grootmoeder.

Wanneer inspecteur Damien Bouchard te horen krijgt dat er een jonge vrouw op het strand is aangetroffen, treft hij haar zwaar getraumatiseerd en onder het bloed aan. De vrouw, die Sandrine heet, beweert een vreselijke ontdekking te hebben gedaan op een eiland niet ver van de Franse kust.

Het probleem? Niemand heeft ooit van dat eiland gehoord.

Jac leest:

Over Hotel Solitude:

‘Liegen kan je nog niet, vrees ik. Liegen is een van de meest complexe menselijke vaardigheden. De dag dat je consequent kan liegen en de leugen handhaven, verklaar ik je voor genezen.’

Voor Max Costa, een redacteur bij een prestigieuze Franse uitgeverij, is de onstuimige auteur Makarov een hindernis te veel in zijn leven. Makarov heeft zijn lezerspubliek al lang veroverd en voelt niet dezelfde druk als Costa om snel een nieuwe roman te publiceren. Na veel toegevingen slaagt Costa er toch in de oude schrijver opnieuw aan het werk te zetten, maar wanneer de roman eindelijk zijn voltooiing nadert, sterft de auteur onder verdachte omstandigheden en gaat het manuscript verloren. Het is aan Costa om duidelijkheid te scheppen over Makarov, het manuscript en zichzelf. Koen Strobbe schreef een roman waarin schuld, lijden en liegen even alomtegenwoordig als relatief zijn. Zeer langzaam komt de lezer erachter wie het meest de weg kwijt is: hijzelf of het hoofdpersonage.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Jac las: De vermisten en de doden – Stuart MacBride*****

‘Alle eenheden, graag uitkijken naar ene Julian Martin, blanke vrouw, tweeëndertig jaar. Gezocht wegens het maken van onzedelijk foto’s van een klein kind.’  

Logan McRae is een treetje lager gezet op de functieladder en zit voortaan in een politieauto, eindeloos rondjes rijdend en hoort de hele godganselijke dag meldingen als de bovenstaande. Zijn maatje is Janet Nicholson die als ringtone de tune van The Muppet Show gebruikt. Wie kent er American Graffiti nog? De film uit 1973 volgt vier schoolvrienden in het stadje Modesto (Californië) die in 1962 een laatste nacht doorbrengen voordat ze uit elkaar gaan om elders in het land te gaan studeren of naar Vietnam te gaan. Doelloos rondrijdend, de politie een hak zettend, ouwehoerend en rotzooi trappend tot het dag wordt en het echte leven begint. McRae en Nicholson doen niet veel anders, alleen is het niet bepaald doelloos dat rondrijden. In Grapian, Aberdeen, Schotland loopt tuig van allerlei soort rond. Het ergste zijn natuurlijk de kindermisbruikers.

Het Tarlair Openluchtzwembad is de crime scene. Een dood kind bij een oud, vuil, groezelig en roestig zwembad aan zee, vlak bij de vuile, vervallen, betonnen muur en de helling naar het zwembad, half in ’t water en half op de rotsen. Dat hakt er in.
Krantenkoppen in de trant van ‘Pedo op de loop; heeft griezel Wood weer een moord gepleegd?’

Stuart MacBride vermengt het ranzige politiewerk met een reeks van  privé gebeurtenissen van Logan. Ook daar een golf van gebeurtenissen met Samantha en Helen in de hoofdrol. En laten we vampier Napier niet vergeten, die hijgt Logan McRae in zijn nek, na een paar mislukte acties. Maar niet alleen hij. Er lopen nog wat bloedzuigers rond bij die club. En wie ooit nog eens een beoordelingsformulier moet invullen – alleen de Here hierboven is op de hoogte van het juiste aantal –  geef ik de gouden tip. Sturing. Altijd het woord sturing vermelden als je iets zinnigs wilt mededelen en je niets zinnigs voorhanden hebt. En kreten als ‘Het optimaliseren van de operationele efficiency.’ Dan kom je een heel eind op de apenrots die politieorganisatie heet.

Conclusie

Een laatste waarschuwing voor je aan dit boek van Stuart MacBride begint: enige aanleg voor het verteren van het betere en rauwere politiewerk is vereist. Gelukkig dempen de brede stromen sappen vol humor en venijn de oprispingen van maag en gal. Een arm bad. Ik heb grafstenen gezien die spraakzamer waren, is een mooie one-liner. Hard, veelal ranzig, maar ontzettend humoristisch. Er wordt traditioneel veel gegromd en geschreeuwd. Een van de betere tradities trouwens. En zijn figuurlijke knokpartijen met hoog geplaatsten, vier rangen hoger of zo zijn een mooie running gag. En een fantastisch slot, waar je het warm van krijgt.

Vijf sterren.

Jac Claasen.


PS: En wat betekent het als Logan met rozige wangen en warme handen zijn bureau binnen stapt?

PS2: ‘ The ballad of Eskimo Nell’ bestaat echt. Zoek, luister en huiver. 
Ik begin nu door te krijgen wat het woord ‘bawdy’ inhoudt.

http://www.traditionalmusic.co.uk/folk-song-lyrics/Eskimo_Nell(Amalgamated).htm

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂