Samen wachten op, om te recenseren

collage mei 2019 deel drie

In Drenthe en Noord-Holland groeit de stapel nog te lezen boeken nog steeds, want er mogen weer twee pracht van een titels worden toegevoegd. Echt, wij voelen ons elke keer zulke mazzelkonten hè! Lezen jullie mee, wie weet doen jullie nog ideeën op.

**Op 15 mei verscheen bij Uitgeverij Boekerij de historische roman Eline van Michelle Visser.Het verhaal speelt zich af in het begin van de 19e eeuw en klinkt als een heerlijk verhaal. We mogen na het lezen nog meer leuke dingen gaan doen so stay tuned…

**Op 23 mei verschijnt bij HarperCollins Holland Dodenstoel van Johan Andersen. Dit is de eerste thriller van deze auteur en omg die achterflap! Dit gaat wat beloven, dat kan niet anders! En dan speelt het zich ook nog eens af in Amsterdam, whooooo.

Over Eline:

De welgestelde Eline heeft ondanks de Eerste Wereldoorlog die woedt in Europa, een goed leven in universiteitsstad Leiden. Tot haar echtgenoot Wieger voor langere tijd archeologisch onderzoek gaat doen op het Drentse platteland en Eline hem besluit te volgen met hun twee kinderen.

Eline valt op als een exotische vogel in het streng gereformeerde Drentse gehucht, waar het stadse gezin niet door iedereen met open armen wordt ontvangen. Als de Spaanse griep toeslaat ondersteunt Eline de plaatselijke arts waar ze kan, maar de ondervoede bevolking heeft zwaar te lijden en Eline en haar naasten worden zelf ook ziek. Ondertussen komt het niet-aflatende bloedige nieuws over de Grote Oorlog ineens veel dichterbij wanneer Duitse familieleden van Wieger niet teruggekeerd blijken te zijn van het slagveld.

Als het gezin na de oorlog terugkeert naar Leiden, zijn niet alleen zij veranderd door hun ervaringen. Vrouwen strijden voor kiesrecht, arbeiders komen in opstand, grootmachten wankelen. Kan Eline weer haar bevoorrechte leven oppakken, of grijpt ze de uitdagingen van haar tijd aan om boven zichzelf uit te stijgen?

Over Dodenstoel:

Hij speelt een dodelijk spel, en geeft niet op…

Ex-commando en veiligheidsadviseur Eugène Hamer treft op de Amsterdamse Apollolaan een gruwelijk tafereel aan. Een man hangt aan een touw in de woonkamer, zijn keel doorgesneden. Zijn vrouw ligt dood op bed en in een kledingkast schuilt een jongen die getuige is geweest van deze slachting.

De moordenaar daagt de politie in een brief uit hem op te sporen. Hij verwijst naar een website waarop een elektrische stoel te zien is met daaronder de boodschap: Pas als mijn wraak compleet is, stop ik met moorden…

Samen met Neli Panka, inspecteur bij de afdeling Zware Criminaliteit en gespecialiseerd in de psychologie van seriemoordenaars, opent Hamer de jacht. Het brengt ze op het spoor van een omvangrijk netwerk van drugssmokkel en mensenhandel, die zijn oorsprong blijkt te vinden in voormalig Joegoslavië en de val van Srebrenica…

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Duorecensie Riejanne & Corina: De jongen die zijn vader naar Auschwitz volgde – Jeremy Dronfield ****1/2

de jongen die zijn vader

Auteur: Jeremy Dronfield

Uitgever: Boekerij

Originele titel: The Boy Who Followed his Father into Auschwitz

Vertaling: Gerard Suurmeijer

Aantal pagina’s: 432

Genre: Roman

Verschijningsdatum: April 2019

De achterflap: 

In 1939 werden Gustav Kleinmann, een Weense stoffeerder, en zijn zestienjarige zoon Fritz samen met honderden andere Joodse mannen gearresteerd door de SS. Losgerukt van hun familie werden Gustav en Fritz in eerste instantie naar Buchenwald in Duitsland gestuurd, waar het beruchte concentratiekamp op dat moment werd gebouwd.
Het is het begin van een oorlogsverhaal dat zijn weerga niet kent, voor de eerste keer verteld in dit boek. Gustav en Fritz werden gedwongen om te helpen Buchenwald te bouwen. Ze deden loodzwaar werk in de steengroeve van het kamp waaraan veel dwangarbeiders stierven. Toen de ouder wordende Gustav en vierhonderd andere Joden werden geselecteerd voor overplaatsing naar het angstaanjagende nieuwe kamp Auschwitz, kon Fritz het niet verdragen om gescheiden te worden van zijn vader. In een daad van buitengewone liefde en moed bood Fritz zichzelf ook aan voor het transport naar Auschwitz. Zo begon een nieuwe beproeving voor hen allebei, nog wreder en gruwelijker dan hun ervaringen tot dan toe.

Meningen:

Riejanne:

Het verhaal begint met het ontstaan van de oorlog. Hoe de Duitsers Wenen binnenvallen met alle gevolgen van dien. We volgen het gezin Kleinmann, bestaande uit Gustav,  zijn vrouw Tini en hun zonen (Kurt en Fritz) en twee dochters (Edith en Herta). Langzaam zien we hoe de bewegingsvrijheid van onder andere dit gezin steeds meer ingeperkt wordt. Dat mensen die jarenlang hun vrienden waren nu lijnrecht tegenover hen stonden. Voor mij onvoorstelbaar hoe je mensen die je in je hart gesloten hebt ineens als je vijand kunt zien en hen daar naar behandelt.

Hoe kinderen leuzen op straat scanderen: “Wanneer Joods bloed van het mes druipt, dan zingen en lachen we.” Echt, de rillingen liepen me over de rug.

Corina:

Je wordt meegenomen in het Wenen van net voor de oorlog. Hoe de anschluss van Oostenrijk ontstaat en hoe het leven van de Joodse familie Kleinmann steeds kleiner wordt. Hoe je beste vrienden je opeens niet meer zien staan en je zelfs publiekelijk vernederen, alleen maar omdat je dus Joods bent. Praktiserend of niet. Jarenlang loop je zij aan zij en opeens lig je buiten de maatschappij. Het is treffend beschreven, waardoor het extra schokkend is om te lezen. 

Riejanne:

We zien hoe moeder Tini er alles aan doet om haar kinderen te beschermen, maar ook zij kan niet voorkomen dat Fritz samen met zijn vader opgepakt wordt. De gebeurtenissen in het kamp worden heel gedetailleerd verteld, doordat Gustav tijdens zijn kampjaren een dagboek bij heeft gehouden. Hierin beschreef hij hoe de dagen eruit zagen. Gruwelijke details en tegelijkertijd de liefde tussen vader en zoon die hen beiden op de been hielden. Die hen beiden de kracht gaven om toch vooral maar door te gaan, ongeacht de situatie waarin ze verkeerden. Fritz vertelde onder meer dat hij in het kamp vriendschap ervoer die fundamenteel was voor de rest van zijn leven. “Dit was buiten kampmuren niet mogelijk geweest.” Deze opmerking zette mij wel even aan het denken. Ik vind het intriest dat er een onmenselijk bestaan nodig is om zo’n fundamentele vriendschap te ervaren.

Wat ik persoonlijk heel fijn vond aan dit boek is dat er ook verteld wordt hoe het de rest van het gezin Kleinmann is vergaan. Het verhaal draait natuurlijk grotendeels om Fritz en Gustav, maar de informatie over de andere gezinsleden maakten wel dat het verhaal compleet was.

Corina:

Als bij een wonder vinden vader Gustav en zoon Fritz elkaar als ze afzonderlijk van elkaar opgepakt zijn op de Bloedweg  richting Buchenwald. Gustav heeft met gevaar voor zware straffen een klein dagboek mee naar binnen kunnen smokkelen. Wat uiteindelijk van veel waarde zal zijn, mede voor het schrijven van dit boek. Het leven in het kamp wordt heel feitelijk en zonder de gruwelijkheden te schuwen beschreven. Toch voel je ook de hechte vriendschappen die daar ontstaan in de meest onmenselijke omstandigheden tot in je vezels. Hoe bijzonder. 

Deze afschuwelijke omstandigheden en gebeurtenissen worden afgewisseld met het verdere vergaan van moeder Tini en de twee dochters en jongste zoon. Het is in- en intriest om te lezen hoe bureaucratische ellende van zowel de Duitsers als bijvoorbeeld de Amerikanen zoveel mensen de kans is ontnomen om te vluchten uit Europa.

Riejanne:

Ik heb door de jaren heen heel wat oorlogsboeken gelezen, maar toch raakte dit boek me niet in de kern, hoe gruwelijk de feiten ook waren. Het verhaal pakte me zeker, maar toch miste ik het gevoel. Het boek is met een bepaalde afstandelijkheid geschreven, waardoor het leek alsof er feiten opgesomd werden in plaats van een gevoelig verhaal. Dat vond ik jammer en in die zin had ik er ook meer van verwacht.

Vier sterren.

Corina:

De manier waardoor Fritz zijn vader volgt naar Auschwitz bezorgt me echt de rillingen over mijn lijf. Wat een liefde in zo een wanhopige tijd. Ook het einde en hoe ze uiteindelijk de oorlog overleven is gewoon bizar. Toch heb ik minder gevoel bij het lezen van dit verhaal doordat het allemaal heel feitelijk beschreven wordt. De feiten geven mij toch ook wel kippenvel en voor de zoveelste keer vraag ik mij af: hoe kunnen mensen zo onmenselijk zijn, maar ook hoe kunnen mensen in zulke onmenselijke situaties zo menselijk blijven?

Door de schrijfstijl net geen volle bak, maar vier en halve sterren.

Riejanne Zwiers en Corina Nieuwenhuis.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Wat lezen wij nu?

Corina leest:

Met dank aan Xander Uitgevers voor het recensie-exemplaar

weerzin

Over Weerzin:

Het is 1993 en Martin Servaz staat aan het begin van zijn succesvolle carrière. Hij raakt als kersverse agent verwikkeld in de spraakmakende en onopgeloste zaak van de dood van twee zussen die geobsedeerd waren door een misdaadschrijver. Vijfentwintig jaar later kruist diezelfde misdaadschrijver nogmaals Servaz’ pad en krijgt de zaak een zeer onheilspellend vervolg…

Weerzin is het vijfde deel in de zenuwslopende reeks met commandant Servaz, maar de delen zijn ook goed los te lezen.

Jac leest:

Zij die volgen 2.jpg

Over Zij die volgen:

Rechercheur Fredrik Beier wordt naar een uithoek van Oslo geroepen om een massamoord te onderzoeken. Alles wijst op een religieuze wraakactie, maar Fredrik en zijn jonge vrouwelijke partner Kafa Iqbal zijn ervan overtuigd dat er meer aan de hand is…

Karin leest:

Met dank aan Xander Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

weerzin 2

Over Weerzin:

Het is 1993 en Martin Servaz staat aan het begin van zijn succesvolle carrière. Hij raakt als kersverse agent verwikkeld in de spraakmakende en onopgeloste zaak van de dood van twee zussen die geobsedeerd waren door een misdaadschrijver. Vijfentwintig jaar later kruist diezelfde misdaadschrijver nogmaals Servaz’ pad en krijgt de zaak een zeer onheilspellend vervolg…

Weerzin is het vijfde deel in de zenuwslopende reeks met commandant Servaz, maar de delen zijn ook goed los te lezen.

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

 

 

Duorecensie Sandra & Corina: Horen, zien, zwijgen-J.D. Barker*****

Horen zien zwijgen.jpg

Auteur: J.D. Barker

Uitgever: Boekerij

Originele titel: The Fourth Monkey

Vertaler: Jan Pott

Aantal pagina’s: 400

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 08 januari 2019

Over de auteur:

 J.D. Barker (1971) begon zijn carrière als journalist en ghostwriter. In 2014 verscheen zijn eerste roman, Forsaken , die een grote hit werd in de Verenigde Staten, Canada en Groot-Brittannië. Barker woont in de Verenigde Staten.

( http://www.boekerij.nl )

De achterflap:

Al ruim vijf jaar terroriseert een moordenaar de inwoners van Chicago. Zijn modus operandi is altijd dezelfde: hij straft zondaars door hun kinderen te ontvoeren. De volgende dag ontvangen de ouders een pakketje met daarin een oor. De dag daarna volgen de ogen. Ten slotte de tong.

Wanneer op het lichaam van een verkeersslachtoffer een pakketje met een afgesneden oor word gevonden, weet detective Sam Porter twee dingen: 1) Dit is de moordenaar die hij zoekt, 2) hij heeft 72 uur om het laatste slachtoffer te vinden, de vijftienjarige Emory, voor zij aan uitdroging overlijdt. Op het lichaam van de moordenaar wordt ook een dagboek aangetroffen dat Emorys locatie prijsgeeft. Maar iets blijft aan Porter knagen. Was de aanrijding wel een ongeluk? En is de overleden man inderdaad de seriemoordenaar, of loopt de echte killer nog vrij rond?

Mening:

Sandra:

Eén keer in de zoveel tijd lees je een boek waarvan je zo enorm van je sokken wordt geblazen en ik had dat met Horen, zien, zwijgen. Het boek begint meteen lekker gruwelijk en ik hou daar zo van.

Een verkeersongeluk wat op een zelfmoord lijkt, het slachtoffer was onderweg naar de brievenbus, met een pakketje waaruit blijkt dat dit de seriemoordenaar moet zijn waar detective Sam Porter en zijn collega’s Nash en Claire al 5 jaar naar op zoek zijn. Meteen werd ik in het verhaal gezogen, want wat er in het pakje zit is een oor. Het oor van Emory, ontvoerd door deze seriemoordenaar, maar waarschijnlijk nog wel in leven. Dus de tijd dringt om haar te vinden.

Corina:

De achterflap is voor mij genoeg om dit boek te “moeten” lezen! En vanaf het begin zit je pats boem in het verhaal. De schrijfstijl van Barker heeft me gelijk te pakken en Sam Porter vind ik direct een tof personage. De vragen vliegen vanaf het begin je hersens in en als daar de dagboek fragmenten bij komen is het puzzelwerk compleet. Is het allemaal zo eenvoudig? Is dit de moordenaar en wat is daar in hemelsnaam gebeurd allemaal in het verleden?

Sandra:

De hoofdstukken worden afgewisseld met dagboekfragmenten van de moordenaar. Sam heeft dit dagboek gevonden op zijn lichaam en als lezer krijg je elke keer een stukje van de merkwaardige, enigszins verknipte jeugd van deze man te lezen. Hierdoor begrijp je als lezer waarom hij deze manier van moorden heeft gekozen en ook waarom hij juist deze slachtoffers heeft gekozen. Ook zijn enkele hoofdstukken gewijd aan Emory. Is ze nu wel of niet zijn laatste slachtoffer, of speelt er toch nog iets anders? Als lezer probeer je mee te denken waar ze zit en voel je bijna haar angst en hoop je dat ze op tijd gevonden wordt.

Corina:

Barker laat ook het slachtoffer Emory af en toe aan het woord en je voelt haar angst. Ook zij heeft over de moordenaar gelezen en weet wat zijn modus operandi is. Die fragmenten geven je kippenvel. Sam Porter is als personage ook mooi uitgewerkt, zijn rugzak zit aardig vol, maar hij houdt zich ondanks alles sterk en bijt zich vast in het onderzoek. De sidekicks zijn precies goed en passen perfect in het verhaal. Dat geldt ook zeker voor de personages in de dagboek fragmenten. Wat een verknipte kolere zooi is dat. En wat is toch de link met het laatste slachtoffer?

Sandra:

De personages zijn in dit boek goed uitgediept. Sam Porter, de detective die uiteraard ook met persoonlijk leed kampt, maar dit komt niet overdreven tot uitvoering in het verhaal. Het verhaal vond ik origineel en goed uitgedacht. De schrijfstijl is vlot en de afwisselingen tussen de hoofdstukken en dagboekfragmenten vond ik fijn lezen. Sommige stukken zijn echt gruwelijk en beet ik mijn nagels bijna stuk. Tegen het einde zat ik echt op het puntje van mijn stoel. En dat einde vond ik verrassend, alle stukjes passen in elkaar en heden en verleden komen op sublieme wijze samen.

Ik heb begrepen dat het vervolg ook al geschreven is en ik hoop dat we niet al te lang op de Nederlandse vertaling hoeven te wachten.

Corina:

Een meer dan origineel verhaal en de titel kan niet passender. Barker heeft echt een dijk van een thriller debuut geschreven. Met de juiste dosis gruwel, emotie en intriges. Het plot en het einde geven je een tof wtf momentje en het is nu alleen maar uitkijken naar het volgende deel.

Conclusie:

Sandra:

Wat mij betreft 5 sterren.

Corina:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 5

Leesplezier: 4.5

Psychologie: 4.5

Plot: 5

Spanning: 4.5

Vier en halve sterren.

Sandra Remmig & Corina Nieuwenhuis.

 

De Top 12 van 2018 van: Karin

Top 13 Karin

**Zooo, we gaan weer fijn een vierkant ei leggen. Ik las pak hem beet gooi hem weg 61 boeken dit jaar en kom-tie dan. Kom-tie kom-tie dan hè!

De Top 12 van 2018; op de collage zijn 13 boeken te zien, dus ik doop het om tot de Sjoemel Top 12 van Karin. Daar begint het gedonder al 🤪

Ik begin al vals te spelen met twee maal een nummer 1 en dat is in de categorie Young Adult: Hart-Slag van Joanne Carlton. Ik kan werkelijk niet één boek in deze categorie opnoemen dat zo’n indruk op me heeft gemaakt, prachtverhaal.

Blogtour – Karin las: Hart-Slag Joanne Carlton*****

**Hopsekee en door naar mijn andere favoriet van 2018. Jonges wat een bruut thriller debuut en ik kan niet wachten op het volgende deel! Nieuwsgierig naar Geir Tangen en Joanne Carlton? Onder het kopje Samen Praten zijn onze interviews met de beide nummers 1 te vinden, ben ik ook best wel trots op.

Karin las: Het meesterwerk-Geir Tangen*****

**Hè jong, dat waren de nummers 1 en het zou geen Sjoemel Top 12 zijn als ik nu netjes af ging tellen naar de nummer 12. Ik ga dat dus ook niet doen maar ik ga gewoon even verder met de thrillers. Want mensen, deze boeken zijn DE voorbeelden wat mij betreft waarom dit genre ook zo populair is!

Ik begin even met Buitenlands Gedistilleerd en om het verhaal niet langer dan nodig te maken som ik mijn favorieten even voor jullie op:

De Krijtman van C.J. Tudor ( petje af voor zo’n debuut en ook daar is een interview van te vinden)

De Opvolger van Fiona Cummins ( De opvolger ook van De verzamelaar, je weet wel die enge bottenkerel, mennnnn wat een goed en spannend tweeluik is dit)

Lazarus van Lars Kepler (waar de één denkt too much, denk ik alleen maar geef me méér van dit. Hoe dan ook, er zit een flinke ontwikkeling in deze topserie en ai lof Joona Linna)

Het oordeel van John Grisham (dit is thriller, dit is legal, dit is historisch. Dit was ook echt zó mijn boek! Genieten met een grote G ook weer)

**Las ik alleen thrillers? Hell no en er was één roman die me steil van de klompen blies, te weten:

Kinderen van de rivier van Lisa Wingate. (ontroerend mooi, echt ontroerend mooi en ook hier is een interview van te vinden, mag ik ons stoer vinden met onze stoere hobby?)

**Uiteráárd las ik ook Fantasy en dan is er maar één de koning ook hè. Toch.

De buitenstaander van Stephen King. ( dit boek is weer waarom ik al jaren fan ben, had ook graag de link naar ons interview geplaatst! *keihardelachhardop*)

**Oké, ik zit op 7 stuks nu. Een gestechelde 8. Tijd voorrrr:

Binnenlands gedistilleerd!

Allereerst noem ik onze Keizerin van de Fantasy. Ik smul ook van haar korte verhalen maar welk boek ik dan zo geweldig vond?

Kleine moordenaar van Sophia Drenth (bestaat dat? Literaire Fantasy? Man wat schrijven en Bloedwetten gaat in 2019 op zeker opgepakt worden)

**Gaan we weer even terug naar de thrillers en jongesjonges wat hebben we toch veel abnormaal moois van eigen bodem. Ik begin even met een spectaculair duo:

Meedogenloos van Sharpe & Skye (de titel is precies what you get, onmenselijk goed dit)

**Mooi bruggetje van duo naar de solisten en over solisten gesproken! Euhmm damn, dit is ook wel weer een duo eigenlijk maar dan in het verhaal:

Vonk van Anita Terpstra (ik was al fan, hier zou je groupie van worden)

**En dan was er nog dat bijzondere boek met die fantastische schrijfstijl. Ik heb het over:

Herberekening van Frederik Baas (Baas is een Baas, maar dan ook echt)

**Tijd voor de hekkensluiter en dat is dan weer een roman:

Noem het liefde van Daan Heerma van Voss (origineel en gewoon fantastisch schrijfwerk)

**Volgens mij heb ik ze nu! Viel best mee dat sjoemelen dus ik sjoemel hier nog snel even aanraders die mijn moaten Corina en Jac ook al genoemd hadden. Want als iemand onverhoopt daar wat gemist heeft en mijn lijstje gebruikt om de NTL te spekken dan zou ik met stip de Erika Foster serie van Robert Bryndza noteren. Vergeet dan ook zeker Oktober van Søren Sveistrup niet en als je toch bezig bent zet dan De tattooverzamelaar van Alison Belsham er even bij ook. (Interview te vinden, ja echt!) Niet genoemd door mijn blogmaten maar die moest er gewoon bij ook.

Lieve allemaal hier dan echt de eindboodschap. Ik wens jullie allemaal een fantastisch en geweldig 2019 met uiteraard ook weer veel leesplezier! Tot volgend jaarrrrrrrr. *Cheers* 🥂

Lieve groet Karin Meinen.

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

De Top 12 van 2018 van: Corina

Top 12 2018 Corina

En daar zijn we weer met de lijstjes in december. Deden we vorig jaar nog een top vijf per zes maanden (oké met een beetje gesjoemel van mij en Jac), dit jaar doen we een Top12 aan het einde van het jaar. Twaalf maanden in een jaar dus een Top12. Goed idee leek het…. net als die Top5 van vorig jaar, tot je er voor gaat zitten. Man man man (of vrouw vrouw vrouw), wat een ellende toch weer elk jaar.

Mijn nummer één had ik eigenlijk gelijk wel in mijn hoofd, en als je naar de collage kijkt kan je het wel raden misschien ook. Maar oké mijn absolute nummer één van het jaar 2018 isssss

De laatste getuige van Frank Krake! 

Wat heeft dat boek een indruk op mij gemaakt en wat vind ik het nog steeds zonde dat ik meneer Aloserij niet heb kunnen ontmoeten bij een signeersessie. Wat een man en wat een verhaal! Echt met stip op één!!

Recensie gemist? Klik even hier:

Corina las: De laatste getuige-Frank Krake*****

Maar dit gezegd te hebben begint dus de thriller van het jaar in Aalsmeer, want nu moet ik nog elf plekken vergeven. Natuurlijk pak ik mijn recensies erbij, maar waarom ga ik de ene vijf sterren recensie op nummer twee zetten en de andere op bijvoorbeeld vier? Het is weer een duivels dilemma. Geloof me patat bakken is makkelijker. Maar oké here we go….

Op twee zet ik dan Het verdriet van Wilhelmina van onze meesterverteller van eigen bodem Tomas Ross. Faction ten top en gewoon kei goed!

Recensie gemist: Klik even hier:

Corina las: Het verdriet van Wilhelmina-Tomas Ross*****

Op nummertje drie komt dan de meer dan mooie roman Kinderen van de rivier van Lisa Wingate. Ik quote uit mijn recensie: “Een verhaal dat zeker verteld moest worden! Geromantiseerd? Ja natuurlijk, maar dat doet geen afbreuk aan de triestheid van het verleden en het mooie van wat sommige mensen voor elkaar over hebben. Toen en nu.” 

Recensie gemist: Klik even hier:

Corina las: Kinderen van de rivier-Lisa Wingate*****

Op vier komt dan weer een roman, namelijk De tatoeëerder van Auschwitz van Heather Morris. Dit soort verhalen blijven me raken, hoeveel ik er ook over lees. Altijd weer is er kippenvel en ongeloof, en ook bewondering voor de drang van overleven.

Recensie gemist: Klik even hier:

Corina las: De tatoeëerder van Auschwitz-Heather Morris*****

Op numero vijf komt dan echt de beste thriller van 2018. Want OMG wat was Oktober van Søren Sveistrup toch een keigoede thriller. Ongelooflijk goed in elkaar/ bij elkaar geschreven. Keihard en gruwelijk, maar alles met de juiste dosis.

Recensie gemist: Klik even hier:

Corina las: Oktober-Søren Sveistrup*****

Op nummer zes komt ook een thriller, en dit was ook een vijf sterren recensie. Hierna zijn de vijf sterren recensies op, wat natuurlijk niet wil zeggen dat er van de laatste zes niet genoten is (anders stonden ze natuurlijk ook niet in de Top12), maar oké nummertje zes dus….. Dat is het debuut Het meisje in het ijs van Robert Bryndza. Ik vond het echt een ijzersterk debuut!

Recensie gemist: Klik even hier:

Corina las: Het meisje in het ijs-Robert Bryndza*****

En dan hebben we nog te gaan de nummers zeven tot en met twaalf, ja het is allemaal wat hé! Het wordt er niet makkelijker op en jullie krijgen wel een hele lap tekst voor geschoteld. Excuses daarvoor :-p Maar we gaan dus nog even verder…

Op zeven komt, Persona van Soraya Vink, echt een prachtig debuut uit ons eigen koude kikkerlandje. “Joder” wat een knaller!

Op acht komt alweer een boek van eigen bodem, namelijk De man van Venus van Daniël Meyer. Een razendsnelle actiethriller met een originele invalshoek.

Vanuit ons buurland België verschijnt op nummer negen de bijzondere thriller De tragische eindes van Boris Bastarache van Koen Strobbe. Niet nagelbijtend spannend, maar toch bijzonder moeilijk weg te leggen.

En dan op tien komt Stalker in de nacht. Dit is het tweede deel in de Erika Foster serie, en al werd er van genoten hij haalde net niet hetzelfde hoge niveau als van deel één. 

Nummertje elf wordt dan Op het spel van Karen Rose. Wat heerlijk schrijven doet deze auteur. Spanning met de juiste dosis romantiek er door geweven, I love it!!

En dan last but not least nummer twaalf, en dat is Het donkerste water van Sharon Bolton. Het was mijn eerste kennismaking met deze serie, maar wat was het genieten! Ik kijk dan ook erg uit naar het vervolg!

2019 here we come, want ook dan is Samenlezenleuker!!

Corina Nieuwenhuis.

Corina las: De getuige – Steve Cavanagh****

DeGetuige

Met dank aan Uitgeverij Boekerij voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Steve Cavanagh

Serie: Eddie Flynn deel drie

Originele titel: The Liar

Vertaler: Ralph van der Aa

Uitgever: Boekerij

Aantal pagina’s: 400

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 3 juli 2018

Over de auteur: 

Steve Cavanagh (Belfast, 1976) is mensenrechtenadvocaat en was bij veel spraakmakende zaken betrokken. Hij schreef De verdediging in de avonduren. In 2015 werd hij gevraagd voor het Amazon Rising Stars-programma, en in datzelfde jaar won hij de ACES-award van het Arts Council of Northern Ireland. Hij woont met zijn vrouw en kinderen in Belfast.

( Bron: www.boekerij.nl )

De achterflap:

Leonard Howells ergste nachtmerrie is uitgekomen. Zijn dochter Caroline is ontvoerd. Op de politie kan hij niet vertrouwen, dus belt Howell de enige man waarvan hij zeker weet dat hij zijn dochter terug kan krijgen: Eddie Flynn.

Eddie weet hoe het voelt om een dochter te verliezen en zweert dat hij Caroline veilig thuis zal brengen. Nu mag hij dan wel een succesvolle advocaat zijn, nog niet zo lang geleden begaf hij zich vaak genoeg in de onderwereld van New York als oplichter en straatvechter om er de weg te weten. Maar zodra hij weer voet zet in zijn oude leventje, beseft hij dat de tijd die wereld niet onveranderd heeft gelaten. De spelregels zijn herschreven en zijn tegenstanders spelen vals. Maar wie deelt de kaarten uit? Is er ook maar iemand die de waarheid spreekt in deze zaak?

Mening:

Zo, goedemorgen, wat een heerlijke snelle schrijfstijl is dit! Het is mijn eerste boek van Steve Cavanagh, maar dit smaakt zeker naar meer. De eerste twee delen in deze serie las ik niet, maar dat is geen enkel probleem, dankzij het schrijven van deze auteur.

De twee verhaallijnen komen langzaam samen en dat is echt briljant gedaan. Eddie is geen doorsnee advocaat en hij is echt geweldig uitgewerkt. Ook de overige personages komen prachtig uit de verf. Ik was een beetje bang voor trage rechtbankstukken, maar Cavanagh beschrijft die delen to the point en zonder te lange pleidooien. Het is snel en geloofwaardig tot en met. Een gaaf kijkje naar het jurysysteem in Amerika.

Het verhaal heeft de juiste dosis actie en op zijn tijd ook echt toffe lachmomentjes. Maar het is vooral gewoon spannend. De twists en het plot zijn echt heel tof, al zijn sommige twists misschien af en toe een klein beetje voorspelbaar. Het doet zeker niet af aan het leesplezier.

Conclusie:

Een supersnelle rechtbankthriller, welke zeker naar meer smaakt.

Schrijfstijl: 4

Originaliteit: 4

Spanning: 3.5

Plot: 4

Leesplezier: 4

Psychologie: 3.5

Vier sterren voor De getuige.

Corina Nieuwenhuis.