Duorecensie Karin & Corina: De riten van het water – Eva García Sáenz de Urturi *****

Deritenvanhetwater

Met dank aan A.W. Bruna Uitgevers voor de recensie-exemplaren.

Auteur: Eva Gracía Sáenz de Urturi

Serie: Unai López de Ayala (2)

Originele titel: Los ritos del aqua

Vertaling: Elvira Veenings

Aantal pagina’s: 512

Genre: Literaire Thriller / NUR 305

Verschijningsdatum: 12 november 2019

Over de auteur:

Eva García Sáenz de Urturi (1972) werd geboren in Vitoria en woont in Alicante, waar ze aan de universiteit werkt. Haar eerste boek heeft ze in eigen beheer uitgegeven en werd online een grote bestseller. De drie boeken in de trilogie van De witte stad verschenen bij een grote Spaanse uitgeverij en zijn fenomenale bestsellers.

( www.awbruna.nl )

Achterflap:

Inspecteur en profiler Unai López de Ayala – beter bekend als Kraken – krijgt het vreselijke nieuws dat zijn ex-vriendin, Ana Belén Liaño, vermoord is aangetroffen. Ze was zwanger en is op een 2600 jaar oude, rituele manier gedood. Unai moet tegelijkertijd een moordenaar zien te stoppen die de riten van het water imiteert op historische plekken in Baskenland en Cantabrië – en wiens slachtoffers allen zwanger bleken te zijn. Commissaris Alba Díaz de Salvatierra is zwanger, maar haar stilzwijgen brengt haar in gevaar. Als Unai de vader is, zoals wel wordt beweerd, zal ook Alba zich binnenkort bevinden op de lijst van vrouwen die bedreigd worden door de riten van het water…

Meningen:

Karin:

Allereerst, heb je deel één De stilte van de witte stad nog niet gelezen, ga dat dan echt eerst doen. Heb je die gelezen en was je net als ik overdonderd hoe goed dit was? Ga dan nu beginnen in De riten van het water want jonges jonges het bestaat. Een volgend deel dat gewoon net zo goed is!

Corina:

Wat had ik genoten van het eerste deel en wat was het gelijk thuis komen in deel twee. Ik was vanaf regel één weer in Victoria, naar Unai (Kraken), Estíbaliz (Esti) en Alba. Ik weet gewoon gelijk dit gaat een leesfeest worden.

Karin:

Waar dit inhoudelijk heel anders is, zijn de overeenkomsten ook direct heel duidelijk. Het is wederom doorspekt met een bijzonder stuk historie in de prachtig beschreven omgeving en dat daar de nodige research aan vooraf gegaan is, dat kan een blinde nog zien. Prachtig hoe met een filmische en meer dan kundige pen dit alles weer verweven wordt in een spannend verhaal met zóveel inhoud ook weer!

De ontwikkeling van de personages is prachtig en verrassend ook. Waar de één weet te ontroeren, kun je de ander wel uitspuwen. Unai steelt wederom mijn hart om wie hij is en wat hij doet en Esti… Och die wist me ook te raken met hoe de zaken er nu voorstaan en hoe ze er zelf in is gaan staan.  De relatie Alba / Unai maakt sprongen en de wijze waarop is mooi en zorgelijk. Om je nagels bij af te bijten.

Zware onderwerpen worden niet geschuwd, de bijbehorende openbaringen zijn niet van de lucht en doen je zo her en der snakken naar wat feelgood. Door middel van terugblikken naar het verleden wordt langzaam maar zeker duidelijk waarom er ritueel gemoord wordt. Zoveel lagen, zoveel vragen en het is werkelijk ge-wel-dig hoe dit uitgewerkt is en hoe dit samen gebracht wordt. Als lezer heb je uiteraard je verdenkingen en je stelt steeds weer bij. Zou het dan toch? Of toch die?

Corina:

Het verhaal wordt weer zo prachtig gedetailleerd neergezet en de personages leer je weer beter kennen. En je voelt elke emotie met ze mee. En de terugblikken naar het verleden, wat een heerlijkheid, maar wat gaat dit met het verhaal in het heden doen? Ik verdenk iedereen en alles en ik heb het elke keer fout. Waanzinnig goed gedaan hoe je blijft puzzelen en je elke keer toch op het verkeerde pad zit.

Karin:

Nee hoor, het zit anders dan ik dacht en oww wat is het toch gaaf als je verkeerd zit. Dit is groots, intelligent, uiterst knap uitgewerkt en zó goed geschreven. Richting einde wordt de spanningsboog weer flink aangetrokken, dit is vaart en dit is echt spannend. Daar komt ook een lelijk staartje in zicht waar je eigenlijk vanuit de voorgeschiedenis geen rekening mee gehouden had. Maar het is er en allemachtig. Hoe gaat dit dan in het afsluitende deel verwerkt worden? Op naar 2020, ik kan niet wachten!

Corina:

Als het einde nadert zit je in een hoge snelheidstrein en kan je het boek niet weg leggen, want omg wat een gave twist en zo onverwachts. Geniaal gedaan en ik moet het nog een keer lezen, want wat gaat dit doen?  Wat gaat er in deel drie nog allemaal gebeuren?

Conclusies:

Karin:

Authentiek ten top en van hoogstaande kwaliteit.

Vijf sterren voor De riten van het water.

Corina:

Een meer dan beeldend en prachtige thriller met alles, maar dan ook echt alles tot in de puntjes uitgewerkt.

Vijf sterren voor De riten van het water.

Karin Meinen & Corina Nieuwenhuis.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

*Blogtour* Karin las: Dissociatie – De Orde van de Poortwachters – Oli Veyn ****1/2

img_3803

Met dank aan Godijn Publishing voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Oli Veyn

Serie: De Orde van de Poortwachters Deel ll

Uitgever: Godijn Publishing

Aantal pagina’s: 386

Genre: Fictie 15+ / NUR 285

Verschijningsdatum: oktober 2019

Over de auteur:

Het eerste deel van De Orde van de Poortwachters Initiatie, is uitgegeven door Godijn Publishing.  Daarnaast heeft ze een bijdrage geleverd aan de verhalenbundels Brave New Love en Aangenaam en heeft ze een uitstapje gemaakt naar feelgood met de novella Wederzijds verlangen die ook bij Godijn Publishing en Storytel is uitgekomen. Dissociatie is deel 2 in de serie van De Orde van de Poortwachters.

( Bron: https://oliveyn.nl/ )

Achterflap:

Dissociatie is het tweede deel in de serie De Orde van de Poortwachters en het spannende, romantische vervolg op Initiatie. In dit tweede deel raakt Nido nog dieper verstrikt in een web van macht, liefde en vriendschap.

Nido komt steeds meer te weten over de wrede wereld van de Orde en de verschillende dimensies als ze terugkeert naar Stonehenge. De gevaren en de problemen zijn alleen maar groter geworden en ze moet iets ondernemen om haar lot te veranderen. Terwijl Nido zich probeert staande te houden in een doolhof van politiek, religie en macht, komt alles wat ze lief heeft in gevaar. Ze moet keuzes maken om haar vrienden te beschermen, maar ze betaalt daarvoor een hoge prijs.

Mening:

En dan is het alweer twee jaar geleden dat ik het eerste deel las! Niet erg, er wordt gekozen voor een intro als opfrisser en ik weet gelijk weer waar Nido en consorten verder gaan met hun avonturen.

De oude bekenden voelen direct weer vertrouwd en nieuwe karakters weten eveneens indruk te maken. Het is echt fantastisch hoe Oli in deze onwerkelijke wereld met bijpassende gebeurtenissen ontzettend veel realiteit ook weet te brengen. Dat zit hem dan vooral in de onderlinge relaties en de gevoelens die opgewekt worden. Denk niet dat dit alleen maar mooie gevoelens gaan worden, maak wat dat betreft je borst maar nat.

Naast actie, gekonkel van meerderen waar je haren van overeind gaan staan ook, ligt in dit machtige verhaal zeker ook de nadruk op vriendschap en liefde. Komen we op Nido & Berger. Deze twee geven in dit grootse verhaal je aan de ene kant dat gevoel van feelgood waar je als lezer af en toe écht naar snakt. Maar dan die andere kant hè… Het kan niet altijd tegenzitten is een motto dat Oli echt tot op de spits weet te drijven. Dit is frustrerend en dit is eveneens ook echt ge-wel-dig.

Qua gemengde gevoelens verwerken zit je dus op de eerste rij en ook qua beeldend schrijven word je echt verwend. Mooie details van omgeving, van kleding, van uiterlijkheden. Het past prima in een avontuurlijk verhaal doorspekt met die (kloterige) toffe romantiek waar ik gewoon voor val als een blok. Plus daar een heul gaaf stukje techniek en krachtmetingen (letterlijk en figuurlijk) bij op want richting einde gaat het echt, maar dan ook echt los. OMG de gevechten en alles wat er op het spel staat; dit is bloedspannend!

Als dan het doek valt baal ik als een stekker. Je wil niet uit dit geweldige verhaal gerukt worden maar het is niet anders en je moet. We gaan met smart wachten op deel drie!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Plot: 4

Leesplezier: 5

Spanning: 4

Originaliteit: 4

Psychologie: 4.5

Maakt afgerond een 9/10 oftewel vier en halve sterren voor Dissociatie.

Karin Meinen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

*Blogtour* De Orde van de Poortwachters – Dissociatie van Oli Veyn!

Whooooop er komt weer een Blogtour aan en wij mogen meedoen! Onze Karin genoot van het eerste deel in de serie van De Orde van de Poortwachters en is dan ook helemaal enthousiast dat ze deel twee ook mag gaan lezen met een dikke dank aan Godijn Publishing.

Dit maakt jullie natuurlijk ook nieuwsgierig of niet? Klik dan anders even het volgende linkje en lees de recensie over deel één:

Karin las: De Orde van de Poortwachters-Oli Veyn****1/2

Op 21 oktober wordt deze mooierd gelanceerd en op 29 oktober zullen wij onze mening over deel twee De Orde van de Poortwachters-Dissociatie online zetten, so stay tuned!!!

Over De Orde van de Poortwachters – Dissociatie:

Dissociatie is het tweede deel in de serie De Orde van de Poortwachters en het spannende, romantische vervolg op Initiatie.

In dit tweede deel raakt Nido nog dieper verstrikt in een web van macht, liefde en vriendschap.

Nido komt steeds meer te weten over de wrede wereld van de Orde en de verschillende dimensies als ze terugkeert naar Stonehenge. De gevaren en de problemen zijn alleen maar groter geworden en ze moet iets ondernemen om haar lot te veranderen. Terwijl Nido zich probeert staande te houden in een doolhof van politiek, religie en macht, komt alles wat ze lief heeft in gevaar. Ze moet keuzes maken om haar vrienden te beschermen, maar ze betaalt daarvoor een hoge prijs.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

*Blogtour* KING lll – Achter gesloten deuren van Olivia Lewis!

collage Blogtour King deel drie

Hopsadiekeeee en er komt nog een blogtour aan yeeehaaa. En dat issss dit spannende en splinternieuwe erotische boek van Olivia Lewis

Dit is het derde deel in de KING serie, namelijk Achter gesloten deuren. Wederom op prachtige wijze uitgegeven bij  Uitgeverij Ellessy. We vinden dit méér dan leuk want onze Karin las de voorgaande twee delen en is groot fan!

Karin las: KING Spelen met vuur-Olivia Lewis****

*Blogtour* Karin las: KING ll Affaire – Olivia Lewis****

Houd ons in de gaten of begin zelf vast lekker ook met deel 1, 2 of 3. Samen lezen is echt leuker! 📚🍾

Over KING lll – Achter gesloten deuren:

Benjamin en Luci halen Josh op uit Frankrijk en hoe gelukkig Luci ook is dat Josh zijn thuis heeft gevonden bij hen, het idee dat hij zomaar kan weglopen staat haar niet aan. Sinterklaasavond volgt snel, een plotselinge aanslag laat het gezin hevig schrikken. Wie zit hier achter en waarom? Dan breekt het nieuwe jaar aan, dat chaotisch begint. De geheimen van de familie King worden ontrafeld, stukje bij beetje komt er naar boven dat er jarenlang een schijnvertoning is opgevoerd. De jeugd van zowel Josh als Benjamin is niet best geweest, Eveline King komt met verbazingwekkende onthullingen over haar gezin en haar huwelijk. Niet veel later komt Luci achter Benjamins leugen, haar wereld stort in. Met behulp van Josh weet ze er weer bovenop te komen. Samen staan ze voor nieuwe uitdagingen, haar plannen voor een eigen hotel lijken werkelijkheid te worden en de relatie met Benjamin komt in rustiger vaarwater. Ondanks de tegenslagen lacht het leven Luci en Josh toe.
Of niet?

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Olivia Lewis herself volgen? Dat kan hier:

Auteurspagina Facebook

Duo-recensie Karin & Sandra: Zwarte ziel – Angelique Haak ****1/2

unnamed

Dank aan Uitgeverij De Crime Compagnie voor de recensie-exemplaren.

Auteur: Angelique Haak

Serie: Jennifer Brugman deel drie

Uitgever: De Crime Compagnie

Aantal pagina’s: 400

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: september 2019  

Over de auteur:

Angelique Haak (Rotterdam, 1978) heeft al sinds haar jeugd een passie voor lezen en schrijven. In 2013 won zij een regionale schrijfwedstrijd ter gelegenheid van de week van het spannende boek. Daarna begon het te kriebelen en besloot ze om een eigen thriller te schrijven. Een nieuw begin is haar thrillerdebuut en werd genomineerd voor de Schaduwprijs 2018. Uitgeschakeld is boek nummer twee en ook in dit boek speelt rechercheur Jennifer Brugman een hoofdrol. Met haar man en kinderen woont Angelique in Spijkenisse.

( Bron: http://crimecompagnie.nl/nieuw/ )

Achterflap

Een doodgewone zaterdag. Tot twee tieners een gruwelijke vondst in de Maas doen… Het team van rechercheur Jennifer Brugman wordt geconfronteerd met een lugubere moord en de vermissing van een kind. Ze zetten alles op alles om snel het vermiste kind terug te vinden en schakelen de hulp in van paragnoste Evie Smit. Vanaf de eerste ontmoeting is Jennifer geïntrigeerd door de roodharige paragnoste met haar ijsblauwe ogen, maar ze is ook sceptisch. Kan Evie waarmaken wat zij belooft of loopt zij hen alleen maar voor de voeten?

Meningen:

Sandra:

Het derde deel met rechercheur Jennifer Brugman en ik ben fan. Vond ik Een nieuw begin al goed, Uitgeschakeld vond ik nog beter en ik begon dan ook met hoge verwachting aan Zwarte Ziel.

Karin:

In deze serie miste ik Een nieuw begin,  stroomde ik moeiteloos in bij Uitgeschakeld en nu na Zwarte Ziel is het toch echt wel dik bevestigd: ik ben groot fan!

Sandra:

Angelique heeft een heerlijk vlotte schrijfstijl en vanaf de allereerste bladzijden word ik meegezogen in het verhaal. Twee tieners doen een lugubere vondst in de Maas. Een koffer met daarin een hoofd. Aan Jennifer en haar team de taak het lijk te identificeren. Al gauw blijkt dat er nog een kind vermist wordt. Het team wil er alles aan doen om deze zaken op te lossen en er wordt door teamchef Martin een paragnoste, Evie, bij gehaald. Die wordt vooral door Ricardo, Jennifers partner met enige scepsis ontvangen.

Karin:

Wat een zalige schrijfstijl is dit toch ook zeg. Heel filmisch en het loopt en leest gewoon allemaal heul lekker. Naja lekker….

De spanning en de verschrikkingen zitten er direct al in! Er wordt een afschuwelijke en brute vondst gedaan en vanaf nu is het thuiskomen wat betreft personages als Jennifer en meegesleurd worden wat betreft het onderzoek en de privé perikelen die op de zijlijn een grote rol spelen.

Sandra:

De zaak zit muurvast. De ouders werken niet mee. Vooral moeder houdt haar lippen stijf op elkaar. Ik kon dat mens wel door elkaar rammelen! Je vraagt je als lezer af wat zij verzwijgt en waarom. Wat is de rol van Gregory, haar vriend? En wat heeft de speeltuin, waar Evie steeds op uitkomt er mee te maken? Gedurende het verhaal had ik steeds een ander op het oog die het gedaan zou kunnen hebben, naar het einde toe vond ik het uiteindelijk geen verrassing, maar dat was geen teleurstelling, want het plot vind ik echt geweldig in elkaar gezet. Wat betreft het verhaal rond het privéleven van Jennifer, dat had voor mij wat meer uitgediept mogen worden. Vooral de verhaallijn rond Patricia vond ik ineens heel snel gaan. En ik vond Ricardo een beetje te veel aan de oppervlakte blijven.

Karin:

Over personages gesproken: die worden fantastisch neergezet. Het voelt allemaal echt en je vormt bij een ieder een verschillende mening, ik hou daar zo van. Mooie is ook dat je naast de dingen die je al weet, je daartegenover op een ander vlak weer flink op het verkeerde been gezet wordt. Om vervolgens qua verdenkingen in de moordzaak dan weer wel helemaal goed te zitten. Ook wel eens lekker en dat doet ondertussen niks af aan je leesplezier want je blijft continue geboeid.

Sandra:

Al met al vond ik het een geweldig boek. Ik ken veel van de straatnamen die in het boek voorkomen en dat geeft het verhaal net iets extra’s. Ik kwam als kind vaak bij een tante van mijn moeder die in de buurt van de Hoflaan woonde en mijn broer en ik speelden daar dan buiten. Vandaar dat ik de Lambertuskerk ook ken en die zo voor me zie.

Karin: 

Plus daar bij op dat het dan toch nog weer meer lagen had dan je zelf bedacht had, briljant, en met het einde weet Angelique Haak me echt volledig te verrassen. OMG Jennifer!!

Kippenvel, ogen als schotels en het giert je gewoon door je gemoed allemaal. Allemachtig, wat geweldig en wat gaat dit doen? Afronding acceptabel? Dat is een ja. Afronding wenselijk? Och jongus dat is een vette nee. Ik wil echt, echt héél graag nog een volgend deel!

Conclusie:

Sandra:

Schrijfstijl: 4

Spanning: 3

Psychologie: 4

Leesplezier: 5

Plot: 4

Originaliteit: 4

Vier sterren voor Zwarte ziel.

Karin:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 4

Spanning: 4

Leesplezier: 5

Psychologie: 4.5

Plot: 5

Een 9/10 oftewel vier en halve sterren voor Zwarte ziel.

Karin Meinen & Sandra Remmig.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Eva vraagt door: Monique van Goozen van Tweesprong!

69801972_379556939611970_8077190628720508928_n

In november 2018 debuteerde Monique van Goozen met Tweesprong, het eerste deel van de Hink-Stap-Leef! trilogie. In deze feelgood roman volg je als lezer drie vrouwen waarvan de wegen uiteindelijk samenkomen. Filippa, net hersteld van een traumatische ervaring. Karlijn, die nogal wat verkeerde keuzes heeft gemaakt. En Anne, die werkt aan haar zelfvertrouwen. Tweesprong is dan ook een prachtig verhaal over vriendschap en liefde, maar verwacht beslist geen ‘standaard roman’. De verhalen van deze vrouwen zijn uit het leven gegrepen en zij weten de lezer dan ook te verbazen. Ze nemen niet de voorspelbare beslissingen waardoor een veelzijdig, maar tevens puur verhaal is ontstaan.

Op 2 oktober verschijnt deel 2 bij Uitgeverij EigenZinnig: Sprong in het diepe. Hoog tijd dus om Monique eens flink aan de tand te voelen over haar schrijven, boeken en hoe het proces verloopt.

Waar haalde jij je inspiratie voor Tweesprong vandaan?

Mijn inspiratie komt vooral uit mijn eigen leven, mijn persoonlijke ervaringen of de ervaringen van mensen uit mijn nabije omgeving. Net als ieder ander mens heb ik regelmatig in mijn leven op een tweesprong gestaan en ingrijpende keuzes moeten maken. Soms waren het lastige beslissingen, op andere momenten was het juist heel fijn te ontdekken dat ik opnieuw mocht beginnen. Dat concept vormde voor mij de basis, de rode draad van het verhaal.

De drie vrouwelijke hoofdpersonen hebben wel het een en ander met mij gemeen. Zo heb ik, net als Karlijn eindeloos gezocht naar mijn talenten, omdat ik ook zo graag uit wilde blinken in iets zichtbaars. Net als Anne houd ik erg van (voor-)lezen en heb ik een zelfde allergische reactie op medicijnen tegen hoge bloeddruk gehad. En net als Filippa werk ik in het dagelijks leven met kinderen die een bijzondere hulpvraag hebben, zoals Yfke.

De afgelopen zeven jaar heb ik dagelijks een meisje met downsyndroom mogen begeleiden en zij is voor mij ook een zeer duidelijke bron van inspiratie geweest. Maar bovenal is Tweesprong een roman en geen autobiografie, dus, hoewel ik graag over gewone mensen schrijf, met alledaagse zorgen en en universele verlangens, heb ik ook mijn fantasie als inspiratiebron gebruikt.

Het meisje op de foto heeft model gestaan voor Yfke. Zij gaat tijdens de boekpresentatie voor ons dansen…

IMG-20181125-WA0007

Tweesprong wordt omschreven als feelgood. Toch weet jij je met deze roman te onderscheiden. Waar in andere boeken vrouwen een man leren kennen, het eerst afstoten is en dan samenkomen, gaat het met deze vrouwen wel anders. Je zegt net al dat je putte uit eigen ervaring tijdens het schrijven en daarom doet het verhaal veel realistischer aan. Krijg jij daarover reacties van lezers?

Jazeker! En dat vind ik geweldig, want ik voel me vereerd als ik te horen krijg dat het geen standaard romantisch verhaal is, en dat het waarheidsgetrouw is. Dat had ik van tevoren niet durven hopen. Voor veel mensen is het “nieuw” en “onbekend” om over het gezinsleven met een dochter met downsyndroom te lezen, daar krijg ik ook reacties op. Iedereen haalt er weer wat anders uit, iets dat voor diegene “klopt” of “herkenbaar” is, iets dat een rol speelt of heeft gespeeld in het leven van die lezer. Dat is echt bijzonder en ik ervaar het als een groot compliment!

Wat maakt voor jou persoonlijk het contact met kinderen met het Downsyndroom zo bijzonder?

Kinderen met downsyndroom zijn puur en hebben nooit een verborgen agenda. Ze reageren rechtstreeks vanuit hun hart, en geven gehoor aan hun innerlijke impuls. Die gevoelens uiten ze ook zonder reserve. Dus hun liefde voor en plezier met een ander is intens, maar ook als er verdriet en frustratie is, wordt dat ten volle ervaren. Dat vind ik mooi, daar kan ik nog veel van leren. Laatst las ik: “Kinderen met downsyndroom verwelkomt iedereen in zijn leven met open armen.” En zo is het precies!

Over gehoor geven aan een innerlijke impuls gesproken: waar kwam jouw wens om een boek te schrijven vandaan?

Schrijven heb ik altijd gedaan, en niet alleen in dagboeken… Ik ben altijd gek geweest op taal en lezen. Als kind schreef ik al verhalen en liedjes en was ik actief voor de schoolkrant. Ik ben wel twintig keer aan een manuscript begonnen, maar pas door een boek van Lisette Jonkman, Schrijven Kreng!, kon ik de stap zetten en niet alleen beginnen, maar ook doorzetten en afmaken. Belangrijk nog: ik wist niet dat het zo ongelooflijk leuk was!

Hoe voelde het toen je je boek voor het eerst in handen hield?

Ik was zeker net zo blij als Duncan Laurence toen hij het Songfestival won. Het schrijfproces was geweldig leuk. Daarna was ik meer dan een jaar bezig mijn manuscript gelezen te krijgen bij een uitgeverij. De een vond het te dik, de ander doet niets met debutanten. Een derde heeft moeite met een meisje met downsyndroom. En dan na tig afwijzingen ontmoet je een uitgever die je een contract aanbiedt, die achter de inhoud staat en ook nog deze cover ontwerpt… Hoe cool is dat?

Heel cool! Ik las in een ander interview dat je na veel ups en downs en de nodige aanmoediging, het eerste boek uiteindelijk in drie maanden tijd geschreven hebt. Ging het met het tweede deel, Sprong in het diepe, net zo snel?

In Tweesprong is een klein rolletje weggelegd voor Leonie, maar vanaf het begin was ik in haar geïnteresseerd. Het is een hele sterke vrouw met een eigen zaak en een bijzonder uiterlijk. Ik besloot dat Sprong in het diepe moest gaan over haar strijd tegen haar overgewicht. Dus ging ik op fitness om te ervaren hoe Leonie dat zou aanpakken. Bij mij mochten er ook wel de nodige kilo’s van af…

Dat was de eerste uitdaging. Daarnaast wilde ik een kwetsbare man creëren. Om buiten de geijkte paden te treden van de feelgood roman met de succesvolle, knappe en zelfverzekerde man die het helemaal gemaakt heeft. Beide personen hadden heel veel tijd nodig om elkaar te vinden. Ik heb 2 jaar gefitnest, precies zoveel tijd als ik nodig had voor dit boek. Met de ervaring én alle personen uit Tweesprong is het een erg mooi verhaal geworden.

IMG_20190806_170237_resized_20190901_055120405

In dit deel maken we kennis met Max, die uitgedaagd wordt om buiten zijn comfortzone te treden en de controle los te laten. Zelf zeg je net dat je volledig in de wereld van Leonie bent gedoken. Dwing jij jezelf op die manier om ook uit je comfortzone te treden en geeft dat het schrijven een extra dimensie voor jou?

Absoluut! Het komt niet alleen de geloofwaardigheid van de personages ten goede, maar het is ook voor mij persoonlijk verrijkend. Het zijn geen reuzenstappen hoor, die ik zet, maar kleine experimenten om mezelf uit te dagen en mijn zelfvertrouwen te vergroten.

Zo zit ik nu, terwijl jij mij interviewt, in mijn eentje in een piepklein tentje te kamperen. Dat zou ik  “vroeger” nooit gedaan hebben. Kiezen voor mezelf…

Voldoende zelfvertrouwen is belangrijk om mijn eigen weg te blijven volgen, ook binnen het schrijverschap. Sinds ik schrijf leef ik bewuster en kan ik echt intens genieten. Nu ik hier over jouw belangrijke vraag nadenk, realiseer ik me dat ik minder perfectionistisch ben geworden! Buiten mijn comfort zone treden heeft mij dus vrijheid gegeven! Ruimte. Dat hebben Max en Leonie mij kennelijk geleerd! Goed om dus te luisteren naar wat mijn personages me voortdurend op het hart drukken… Leef!

Soms hoor je van auteurs dat personages iets heel anders doen dan de auteur in gedachten had en ze als het ware het toetsenbord van je overnemen. Gaat dat bij jou dus ook zo?

Dat gebeurt regelmatig! Dan start ik mijn laptop, ga ervoor zitten en wil ik aansturen op een bepaalde wending die ik mooi vind, of grappig of ontroerend. Aan het eind van de “sessie” is er dan iets heel anders gebeurd dan ik verwachtte. Staat er een compleet andere tekst. En het is altijd beter dan mijn bedoeling was. Dan denk ik wel eens: wow, daar was ik zelf niet opgekomen.

Kan je een stukje omschrijven waarin dat gebeurde?

Op een gegeven moment pusht iedereen Anne om bij Chris weg te gaan. Ze kan haar vleugels uitslaan en opnieuw beginnen. En Jeroen staat klaar om haar te steunen bij die beslissing. Ik wilde dat ook! Toch gaat ze terug. Uiteindelijk om het gevecht op haar eigen manier aan te gaan. Anne koos daarvoor en ik kon haar alleen maar volgen en haar besluit respecteren…

Filippa gaat weg bij Joshua omdat ze denkt dat hij nog niet klaar is voor een relatie met haar. In mijn hoofd had ik een hele zoektocht bedacht met een heel scala aan problemen… Maar Filippa was het weglopen gewoon zat. Dus gaat ze terug. Soms is de oplossing voor de hand liggend. Als ik mijn zin als schrijver had doorgedrukt, was het gekunsteld overgekomen.

Heel bijzonder hoe dat dan gaat! Heb je, als deze trilogie klaar is, al een idee voor een nieuw boek?

Het vierde boek dat ik ga schrijven is volledig los te lezen van de trilogie, maar heeft nog wel een kleine link met het laatste deel. Het zal iets meer een psychologische roman worden dan een feelgood verhaal, vermoed ik. Het zal gaan over een paardencoach en inmiddels ben ik voor mijn research in ‘therapie’. Er gaat weer een heel nieuwe wereld voor me open!

Daarnaast denk ik over een kinderboek. In deel 2 is Yfke helemaal weg van een prentenboek over een fee die in de zee woont en wensen vervult. Dat zou ik wel uit willen werken.

Wat een leuk idee! Is er een auteur waar jij een voorbeeld aan neemt of ga jij je eigen weg?

Ik heb bewondering voor schrijvers die emoties bij mij weten los te maken en me uit mijn slaap houden omdat ik door wil lezen. Ik probeer wel eens bepaalde boeken die me aanspreken te analyseren. Wat maakt nou dat ik dat verhaal zo goed vind, of dat personage zo sympathiek? Waarom moet ik bij dat stukje nu huilen, hardop lachen of iets wegslikken…

En vervolgens ga ik toch mijn eigen weg. Probeer ik op mijn eigen manier origineel te zijn temidden van de honderden boeken die jaarlijks in het genre “feelgood” verschijnen.

Wat ik hoop is dat je als lezer meeleeft en de hoofdpersonen het geluk, de liefde en de vriendschap gunt. Dat je aan het eind met een zucht en een goed gevoel het boek dichtslaat.

Tot slot, wat is jouw grootste wens op schrijfgebied?

Oooh, ik heb verschillende wensen…

Het meest voor de hand liggende is natuurlijk dat je bekendheid krijgt en ontdekt wordt door een grote uitgeverij. Op dit moment zou ik echter willen dat “mijn lezers” mij zouden vragen een vierde deel te schrijven over de mensen uit Hink-Stap-Leef!, omdat ze zo benieuwd zijn hoe het verder gaat. Want na deel 3 moet ik afscheid nemen en dat bevalt me eigenlijk helemaal niet! Als schrijver mag je niet van je personages gaan houden, maar dat heb ik toch gedaan. Je ziet dat ik nog een hoop te leren heb!

 

*** Interview by Eva Krap.

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Monique van Goozen herself volgen? Dat kan hier:

Auteurspagina Monique van Goozen

Jac las: De stilte van de witte stad – Eva García Sáenz de Urturi *****

img_2934-1

De stilte van de witte stad – Eva García Sáenz de Urturi

Over het boek:

In de zomer van 2016, in de benauwende sfeer van het provinciale Baskische stadje Vitoria in de streek Álava, wordt Unai López de Ayala, inspecteur bij de Guardia Civil, geconfronteerd met twee dubbelmoorden in de Oude kathedraal en in het Casa del Cordón. Moorden met specifieke kenmerken, moorden die doen denken aan moordzaken van 20 jaar geleden. De modus operandi is bizar: bijen die opgesloten worden in een mond, die dichtgetapet wordt, waarna de bijen met het gif der kuisheid hun werk doen.

Het ligt voor de hand dat de opgesloten dader van de moorden van 20 jaren geleden, Tasio Ortiz de Zárate, weliswaar indirect de hand heeft in de lugubere moorden. Ook de recent in dienst getreden commissaris Alba Díaz de Salvatierra is dezelfde mening toegedaan. Toch kan hij dat fysiek nooit gedaan hebben, immers Tasio zit nog vast en komt pas eerstdaags vrij. Unai beseft dat het verleden een grotere rol speelt dan verondersteld. En dat verleden wordt schitterend verweven in een paar tijdlijnen uit de zeventig- en tachtiger jaren. Waarom wil bij voorbeeld de frêle,  bijkans doorzichtige Blanca Díaz de Antoñana in 1969 zelfmoord plegen op de trappen van het Palacio de Villa Suso?

Conclusie:

Een vergelijking met Dolores Redondo ligt voor de hand. Met name door de streek waar het verhaal zich afspeelt, het Baskenland, maar ook door de aanwezigheid van eeuwenoude gebruiken, rituelen en vormen van bijgeloof die een bepaalde rol spelen in het dagelijkse leven, bij feesten en belangrijke gebeurtenissen. Dezelfde empathische manier van schrijven waarbij de auteur diep ingaat op gevoelens en achtergronden van de hoofdrolspelers, nooit veroordelend maar eerder vertellend, verhalend wat er aan de hand is. Waardoor iemand geworden is tot wat hij of zij nu is.

De zeer toegankelijke schrijfstijl, met oog voor detail en emotie, cultuur en historie, couleur locale èn het fraaie scenario maken de 489 pagina’s tellende thriller tot een buitengewoon plezierige en aangename leeservaring. Uitzonderingsgewijs is de betiteling ‘Literaire thriller’ niet (geheel) misplaatst. Laat u daardoor niet afschrikken: het boek is uitermate leesbaar. Misschien is De stilte van de witte stad van Eva García Sáenz de Urturi  wel dè verrassing van 2019.

Vijf sterren.

Jac Claasen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker😀