Karin las: Een onbekend leven – Susie Steiner ****

EenonbekendlevenSusieSteiner

Dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Susie Steiner

Originele titel: Persons Unknown

Vertaling: Daniëlle Stensen

Uitgever: Cargo

Aantal pagina’s: 364

Genre: Thriller / NUR 305

Verschijningsdatum: februari 2019

Over de auteur:

Susie Steiner werkte twintig jaar als journalist voor The Guardian, maar is na het succes van Na 72 uur fulltime gaan schrijven. Ze woont in Londen.Van Na 72 uur zijn alleen al in Groot-Brittannië meer dan 250.000 exemplaren verkocht.

( www.uitgeverijcargo.nl )

Achterflap:

Een jongeman bloedt op straat dood, slechts enkele meters verwijderd van een politiebureau. Een toevallige passant probeert hem nog te helpen, maar net voor de man sterft noemt hij de naam van een vrouw: ‘Saskia’.

Brigadier Manon Bradshaw werkt sinds ze zwanger is eigenlijk alleen nog maar aan cold cases, maar een moord zo vlak naast haar werkplek wekt haar interesse. De man blijkt een bekende, steenrijke bankier te zijn, en hij heeft directere banden met Manon dan ze wil. De eerste aanwijzingen in de zaak leiden zelfs allemaal naar haar gezin, en tot haar verbazing zal ze zich moeten verdedigen tegen de verdenkingen van haar collega’s. Manon gaat op onderzoek uit, maar kan dat wel als de verdachten zo dicht bij haar staan?

Mening:

Na 72 uur vond ik al echt een goed boek, ook met Manon Bradshaw in de hoofdrol, en nu weet ik weer precies waarom.  Een onbekend leven is prima los te lezen maar het is vooral weer de wijze ook hoe personages neergezet worden wat indruk maakt.

Aan thrillerelementen geen gebrek, het verhaal wordt vanuit meerdere en zeer gevarieerde personages neergezet en het is wederom een rijke aanvulling hoe de privélevens verweven worden in die spannende onderlijn. Deze wijze van neerzetten laat je als lezer alle hoeken van het verhaal zien, hoeken die later allemaal in elkaar zullen haken. Dit leidt dan wel niet naar een uiteindelijke dikke climax, maar het maakt het plot in zijn geheel niet minder goed.

De schrijfstijl is beeldend en Steiner weet een bedrukte sfeer te creëren. Want naast moord en onderzoek, waarbij thema’s als escort, afpersing, fraude of bedrog uitstekend neergezet worden, gaat het de personages nou niet bepaald altijd voor de wind zowel zakelijk als privé. De tegenhanger is de humor die gebruikt wordt, af en toe lekker scherp ook en daar hou ik zo van.

Manon Bradshaw is op alle fronten een personage dat zich ontwikkelt. Ze is gecompliceerd, intelligent en gewoon een heul bijzonder iemand waarom ik alleen al graag een deel drie zou willen zien. Plus daar de andere personages en haar familie bij op en dan ben je gewoon weer fan van een nieuwe thrillerserie.

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Plot: 4

Spanning: 3.5

Leesplezier: 4

Originaliteit: 3.5

Psychologie: 4.5

Vier sterren voor Een onbekend leven.

Karin Meinen.

Wat lezen wij nu?

Corina leest:

Dank aan Uitgeverij Mozaiëk  voor het recensie-exemplaar.

IMG_0952

Over Zondebok:

Het is 15 januari 1566 wanneer de burgerweeskinderen uitbreken en Amsterdam onveilig maken. Fye Lieveheer heeft erover gedroomd, maar vertelt dit, behalve aan haar dochter Sara en man Gerrit, aan niemand. Fyes ontmoeting met haar oude liefde Laurens, een rijke korenkoper, maakt haar van slag en onvoorzichtig. Ze wordt verliefd, haar relatie met Gerrit staat op scherp en het klassenverschil tussen hen beiden wordt zichtbaarder dan ooit. Intussen neemt de politieke onrust in Amsterdam toe; steeds duidelijker zetten de burgers zich af tegen de macht van de katholieken en van de elite in de stad. Het vroedschap van Amsterdam zoekt een oorzaak voor de opstand van de weeskinderen, en vindt een zondebok in Fye.

Een roman, gebaseerd op waargebeurde feiten, over liefde, moed en macht, in de aanloop naar de 80-jarige oorlog Een periode waarin het gevaarlijk was om anders te zijn.

Jac leest:

Dedagvandejakhals

Over De dag van de Jakhals:

De meedogenloze Engelse huurmoordenaar, de Jakhals, wordt door de OAS benaderd om de Franse generaal De Gaulle uit de weg te ruimen. Hij bereidt de aanslag voor tot in de kleinste details en laat werkelijk niets aan het toeval over. De Gaulles laatste uren lijken geteld…

De dag van de Jakhals is een vloeiend geheel van feiten en fictie. Met dit meesterwerk legde Forsyth de basis voor het thrillergenre ‘faction’.

Karin leest:

Dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Een onbekend leven

Over Een onbekend leven (Manon Bradshaw 2):

Een jongeman bloedt op straat dood, slechts enkele meters verwijderd van een politiebureau. Een toevallige passant probeert hem nog te helpen, maar net voor de man sterft noemt hij de naam van een vrouw: ‘Saskia’. Brigadier Manon Bradshaw werkt sinds ze zwanger is eigenlijk alleen nog maar aan cold cases, maar een moord zo vlak naast haar werkplek wekt haar interesse. De man blijkt een bekende, steenrijke bankier te zijn, en hij heeft directere banden met Manon dan ze wil. De eerste aanwijzingen in de zaak leiden zelfs allemaal naar haar gezin, en tot haar verbazing zal ze zich moeten verdedigen tegen de verdenkingen van haar collega’s. Manon gaat op onderzoek uit, maar kan dat wel als de verdachten zo dicht bij haar staan?

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Karin las: De Centurion #1 – Owan Drake *1/2

DeCenturion

Met dank aan Owan Drake voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Owan Drake

Serie: De Centurion #1 – Bruwick Anvilgard

Uitgever: Brave New Books

Aantal pagina’s: 37, ebook

Genre: Fantasy

Verschijningsdatum:  november 2018

Over de auteur:

Owan Drake is het schrijvend alter ego van iemand die je misschien kent, maar misschien ook niet. Om persoonlijke redenen heeft hij er voor gekozen om zijn identiteit niet prijs te geven totdat hij zal sterven. Zijn debuutroman is de Zaden der Hoop Boek I – De Val van Hymír, gepubliceerd op 22-03-2017.

( Bron: www.hebban.nl )

Achterflap:

Ter nagedachtenis aan een van Owan Drake’s vrienden, die zichzelf van het leven beroofd heeft, komt hij met een bloedstollend verhaal waarin hij zijn emoties verwerkt!

In het universum van De Zaden der Hoop is er een onderdeel van de Koninklijke Garde, genaamd de Centurion; zij zijn gespecialiseerd in het doden van Nachtzaden. De Centurion bestaat uit drie hoofdleden. Het zijn zeer bekwame en kundige magiërs. In dit eerste deel van de trilogie volgen we Bruwick Anvilgard, die in een wel heel benarde positie komt te zitten. Weet hij zich hieruit te redden of sleurt hij de hele Centurion mee de afgrond in?

Mening:

Korte verhalen / Fantasy; dit is helemaal mijn ding, toch had ik altijd het idee dat het werk van Owan mijn ding niet zou zijn. Dan is een kort verhaal een fijne manier om daar achter te komen en mijn gevoel zat juist.

De Centurion wist me op geen enkel vlak te raken, wist me nergens te pakken en ik vraag me na het lezen af wat ik nu eigenlijk precies gelezen heb. In mijn ogen is het een kunst op zich om in een kort verhaal een volledig verhaal met krachtige karakters neer te zetten. En dat gegeven mis ik compleet in De Centurion. Het verhaal an sich gaat van de hak op de tak en ook de rode draad blijft een vraagteken. De schrijfstijl weet me niet te bekoren; regelmatig vind ik de zinnen onhandig of onsamenhangend geformuleerd, met zo her en der op een toon waarbij je je als lezer onderschat voelt. Het is me te eenvoudig en redactioneel gezien verdient dit verhaal ook extra aandacht.

Het gedrag van de personages is me een raadsel. De personages zelf komen ook niet binnen, ze zijn er maar ik ben ze ook zo weer vergeten. Owan staat aardig bekend om het gebruik van grofheid. Nu is het mij maar zelden te grof of te lomp, maar ik heb hier ondanks zo af en toe een grinnik, het gevoel dat het grof is om het grof zijn, dat het schelden is om het schelden. Ik zie de meerwaarde of het nut niet en dan ben je me kwijt. Dit is te kinderlijk voor de volwassene maar daartegenover schotel je dit je kind ook niet voor.

De Dankbetuiging na het Voorwoord is leuk gedaan en ook de toon is leuk en vol humor. Inhoudelijk kom ik echter tot de conclusie dat ik nergens onder de indruk ben. Jammer, het blijft persoonlijk en dan is het zoals het is.

Conclusie:

Anderhalve ster voor De Centurion.

Karin Meinen. 

Samen praten met: Mariska Overman inclusief dubbele Winactie Gesloten!

MAriska Overman

Olaaaa het is woensdag 20 februari dus het is tijd voor de winnaars van Verdoemd! Whoooo te leuk weer om al dat enthousiasme te zien. Na alles gecheckt, en de lootjes geschreven te hebben, gaan we nu twee mensen heel blij maken. Komt-ie-dan-hè!

Linda Desle jij wint het ebook ennnnn

Demi Thijssen jij wint het fysieke exemplaar.

Willen jullie ons een mailtje sturen met de mail- en adresgegevens?

Samenlezenisleuker@gmail.com

Dan regelen wij de rest en kunnen jullie over niet al te lange tijd gaan genieten van een verdomd goed boek!

Wij bedanken nogmaals Uitgeverij De Crime Compagnie voor het mogelijk maken van deze mooie actie en Mariska voor het interview. 📚🥂🥂📚

—————————————————————————————————————————————–

In april 2017 maakte Nederland, en wij bij Samenlezenisleuker dus ook, kennis met Mariska Overman. Haar debuut Hoofdzaak viel gelijk meer dan in de smaak. Wat een kei goed debuut met Isabel in de hoofdrol. Daarna volgde Voltooid en waren we helemaal overtuigd. Dit is een auteur die we niet mogen vergeten.

Afgelopen januari verscheen haar derde thriller met de bijzondere Isabel in de hoofdrol, namelijk Verdoemd, en wat was die weer verdomd goed.

Recensie van Corina gemist? Kijk dan hier:

Corina las: Verdoemd-Mariska Overman****1/2

Tijd om weer even wat vragen te stellen natuurlijk. Ennnnn na het lezen van het interview, maak je ook nog eens kans op een fysiek exemplaar OF een ebook van deze gave thriller, dus blijven lezen hè!

Het interview:

1: Onlangs verscheen je derde thriller Verdoemd. Is het schrijfproces veranderd sinds je eerste boek?

Een beetje wel. Hoofdzaak schreef ik volledig zonder vooraf uitgedacht plan. Bij Voltooid had ik grofweg een idee, en bij Verdoemd heb ik nog iets meer vooraf uitgedacht. Vanwege de twee tijdlijnen die goed samen moesten vallen, was dat nodig.

2: Wij zijn nog lang niet klaar met Isabel. Hoeveel verhalen kunnen we nog verwachten met haar in de hoofdrol?

Wat mij betreft in ieder geval een vierde, en misschien daarna nog meer? Zolang er ontwikkeling mogelijk is in haar karakter, vind ik het leuk om te doen. Ik wil niet dat het uiteindelijk een herhaling van zetten wordt, dan schrijf ik liever iets anders.

3: Zou je ooit een ander genre willen schrijven? Of misschien een samenwerking met een andere auteur?

Een ander genre wel. Ik wil graag een feelgood schrijven (maar wel met een randje), en een roman. Een historisch mysterie staat hoog op mijn lijstje, die zit al een tijd in mijn hoofd, ik heb er al research voor gedaan in Weimar, Duitsland.

Een andere auteur….nee, ik vrees dat ik teveel de controle wil over het verhaal. Ik werk overigens nu wel met mijn man aan een non-fictie boek. Bij non-fictie vind ik samenwerken goed te doen. Het wordt een boek over de dood….(uiteraard 😉 )

collage mariska

4: Stel je verhalen worden verfilmd, wie zou dan de rol van Isabel “moeten” spelen volgens jou?

Carice van Houten vind ik wel een Isabel…

5: Zitten er in je personages dingen van jezelf of van mensen die je kent?

Absoluut. In Isabel zit wel iets van mij (vooral de moeilijke en ingewikkelde kanten, hahaha). In Peter zit wel iets van mijn man. En in andere personen zitten verschillende karaktertrekken van mensen die ik ken verspreid…

6: Heb je een favoriet moment om te schrijven?

Meestal in de ochtend. Maar als ik er zin in heb kan het eigenlijk op elk moment wel.

7: Als je schrijft heb je dan een vast plan en bijvoorbeeld het plot al in je hoofd, of is dat een proces wat tijdens het schrijven gebeurt?

Ik heb een vaag idee, meestal heb ik een beginzin in mijn hoofd, en dan begin ik gewoon. Al schrijvend ontstaat er van alles. En tussendoor denk ik soms weer een beetje vooruit, zeker als ik vast zit. Bij Verdoemd had ik het einde al vrij snel in mijn hoofd, en daar heb ik naartoe gewerkt.

***Wij bedanken Mariska natuurlijk voor haar tijd en antwoorden, en dan nu dankzij Uitgeverij De Crime Compagnie jullie kans op een fysiek of digitaal exemplaar! Wat te doen? *Opletmodus aan*

1: Wees of word lid en reageer op dit bericht in onze gezellige Facebookgroep Samenlezenisleuker en laat ons weten of je meedoet voor het fysieke exemplaar of voor het digitale exemplaar.

2: Geef Uitgeverij De Crime Compagnie je like via deze link:

De Crime Compagnie 

Als je dan toch bezig bent en het nog niet gedaan hebt, doe onze openbare pagina dan ook even je like via deze link:

Samenlezenisleuker

3: Heb een klein beetje geduld dan zullen wij op woensdag 20 februari de winnaars bekend maken whoohooo! 📚🥂🥂📚

Karin las: De lange weg naar genade-David Baldacci***1/2

Baldacci

Met dank aan A.W. Bruna Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: David Baldacci

Serie: Atlee Pine deel 1

Uitgever: A.W. Bruna

Originele titel: Long Road to Mercy

Vertaler: Jolanda te Lindert

Aantal pagina’s: 416

Genre: Thriller / NUR 332

Verschijningsdatum:  november 2018

 Over de auteur:

David Baldacci werd geboren in Virginia in de Verenigde Staten. Hij studeerde politieke wetenschappen en rechten, en was negen jaar werkzaam als bedrijfsjurist en advocaat in Washington D.C.In 1996 debuteerde hij met Het recht van de macht. Baldacci’s werk is in 45 talen vertaald en wereldwijd zijn er meer dan 100 miljoen exemplaren van zijn boeken verkocht.

( www.awbruna.nl )

Achterflap:

Dertig jaar geleden werd de tweelingzus van special agent Atlee Pine ontvoerd uit de slaapkamer die ze als kinderen deelden. Mercy werd meegenomen, Atlee werd gespaard. Het was de laatste keer dat ze elkaar zouden zien. Enkele jaren later werd seriemoordenaar Daniel James Tor opgepakt en tot levenslang veroordeeld. Hoewel Mercy’s lichaam is teruggevonden, is Atlee ervan overtuigd dat Tor meer weet over wat er met haar is gebeurd.

Als FBI-agent is Atlee gestationeerd in het zuidwestelijke deel van de Verenigde Staten, waar de bevolking op zichzelf is, de overheid wordt gewantrouwd en de natuur geen genade kent. Wanneer in de Grand Canyon het karkas van een muilezel wordt gevonden dat vreemde snijwonden vertoont, wordt haar hulp ingeroepen. De berijder wordt vermist en hij blijkt niet de enige persoon te zijn die recentelijk is verdwenen. Atlee weet misschien wel meer over moordenaars en andere misdadigers dan welke profiler ook, maar om deze test te doorstaan zal ze al haar kennis, moed en ervaring moeten aanspreken. Want niet alleen moet ze de confrontatie aangaan met een nieuw monster, ze zal ook het monster uit haar nachtmerries onder ogen moeten zien.

Mening:

Wat is Atlee Pine een gaaf ‘wijf’ zeg! Stoer, aantrekkelijk, eigengereid, en niet alleen een kei in haar werk maar ook in vechtsport. Ik hou nu al van haar en wat begint dit verhaal ook spannend met haar bezoekje aan Tor; een zwaar gestoorde, briljante en beer van een seriemoordenaar. Wat dat betreft had dit lijntje van mij zoveel meer terug mogen komen al, maar hey, geduld is een schone zaak we hebben het hier over deel 1 van de serie.

Baldacci vertelt dit verhaal op zeer beschrijvende wijze en dat is genieten. Wat een fijne en beeldende schrijfstijl is dit. Zowel personages als omgeving worden prachtig weergegeven en af en toe is het zo her en der doorspekt met techniek en/of feitelijkheden. Dat had bij bepaalde zaken minder gekund. Wanneer ik een complete restauratie of een workout tot in de details aan het lezen ben denk ik: en doorrr. En doorrrr gaat het! Naast actie, en ow wat worden bepaalde gevechten ge-wel-dig neergezet, geven personages als Sam en uiteraard Carol een fantastische schwung. Ontvoering, spanning, moord, onderzoek, het is allemaal aanwezig en een feestje voor een thrillerfan.

David Baldacci tilt het verhaal van een verminkte muilezel naar bijzonder hoge pieken en dan krab ik me toch af en toe even goed achter de oren. Wat een eigenlijk gewoon jammerlijke ontwikkeling. Het is vergezocht en ondanks het leesplezier vond ik dit als plot toch wel teleurstellend. Desalnietteplus, ik kijk reikhalzend uit naar deel 2 want oeh wat wil ik graag weten hoe het verder gaat met Pine en consorten!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 4

Plot: 2.5

Leesplezier: 4

Spanning: 3.5

Psychologie: 4

Drie en halve sterren voor De lange weg naar genade.

Karin Meinen.

Karin las: Lazarus-Lars Kepler****1/2

Lazarus 3

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Lars Kepler

Uitgever: Cargo

Originele titel: Lazarus

Vertaler: Edith Sybesma

Aantal pagina’s: 539

Genre: Thriller / NUR 305

Verschijningsdatum: 13 november 2018

Over de auteur:

Lars Kepler is het pseudoniem van het Zweedse schrijversechtpaar Ahndoril. Met hun bloedstollende thrillers veroverden ze de wereld. Inmiddels zijn er van hun boeken in Nederland meer dan 750.000 exemplaren verkocht. Lazarus is hun zevende thriller rond Joona Linna.

( www.uitgeverijcargo.nl )

Achterflap:

Joona Linna’s grootste angst wordt waarheid,

Jurek Walter is terug.

In een appartement in Oslo wordt een dode man gevonden. Bij het openen van de vrieskist in zijn keuken doet de politie een vreselijke ontdekking: het slachtoffer blijkt een tot dan toe onbekende grafschenner te zijn en hij bewaarde er zijn trofeeën. Enkele dagen later vraagt een Duitse collega Joona Linna om hulp bij het onderzoek naar een campingmoord bij Rostock. Joona ziet een patroon opdoemen dat weliswaar krankzinnig is, maar dat hij onmogelijk kan negeren.

Sommigen zouden van een wonder spreken als iemand terugkeert uit de dood – anderen van een nachtmerrie.

Mening:

Wanneer je ontwikkeling zoekt in een serie dan ben je bij Lars Kepler aan het goede adres. Vergelijk de eerste boeken met Joona Linna in de hoofdrol met de laatste boeken en dan kom je tot de conclusie dat ze toch echt anders zijn. Allemaal zijn ze goed, het is wat dat betreft maar net waar je voorkeur ligt. Persoonlijk vind ik ze alleen maar beter en beter worden. Wat kun je van Lazarus verwachten?

Allereerst spanning. En met spanning bedoel ik doorlopende spanning, van begin tot eind, met een grote S. Gosjemikke wat een duister en snijdend kat -en muisspel is dit! Erg fijn ook dat Kepler voldoende terugpakt naar de voorgaande delen. Het geeft je als lezer het owja-gevoel en het zorgt ervoor dat je direct makkelijk en goed in het verhaal zit. Een verhaal met vaart, met geliefde en bekende personages, ( ze staan niet als een huis, ze staan als een flatgebouw) en een verhaal waar heel veel in zit. Waaronder veel gruwel en veel ( stinkende ) lijken ook.  Aan de ene kant vliegt het daar af en toe de bocht uit, aan de andere kant brengt het dat werkelijk niks, maar dan ook niks voorspelbaar of zeker is. En laat ik dat laatste nu net een fantastisch iets vinden waardoor het eerste acceptabel wordt.

Hoop, verlies, verdriet, onderzoek, angst en actie. Hoe zijn we elkaar te slim af en de inzet bij deze roulette is hoog. Het wisselt elkaar in moordend tempo af en Kepler weet weer DIE onheilspellende sfeer te creëren die zo eigen is, en zeker kenmerkend is ook voor de Scandinavische thriller.

De meerdere lagen en lijnen worden uiteindelijk bij elkaar gebracht in een intelligent plot. Dit is nagelbijtend naar het einde lezen en dan wordt het Halleluja ook nog zó afgerond dat je na 539 bladzijden maar één ding wil. Verder met in ieder geval Joona en Saga naar het volgende deel? Alhoewel, even pauze is op zich best okay, hoeveel kan een mens en een lezer hebben joh!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Plot: 4.5

Spanning: 4.5

Psychologie: 4.5

Leesplezier: 5

Originaliteit: 4

Vier en halve sterren voor Lazarus.

Karin Meinen.

Corina las: Alya’s keuze-Hay van den Munckhof****

alyas keuze

Met dank aan Hay van den Munckhof voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Hay van den Munckhof

Serie: Deel twee van tweeluik Alya

Uitgever: Mozaïek

Aantal pagina’s: 240

Genre: Roman

Verschijningsdatum: 26 september 2018

Over de auteur:

Aan pseudoniemen doe ik niet. Hay van den Munckhof is dus gewoon mijn echte naam en ook mijn schrijversnaam. In 1949 werd ik als tweede in een gezin van zeven kinderen geboren in Koningslust, een dorpje in Noord-Limburg met zo’n duizend inwoners. Sinds 1973 woon ik met mijn vrouw en twee zoons (intussen allebei uitgevlogen) in het naburige Panningen, dat je een groot dorp, maar met enig recht ook wel een kleine stad zou kunnen noemen. Van 1969 tot 2011 werkte ik als onderwijzer, meestal in de leeftijdsgroep van tien tot twaalf jaar, groep 7 en/of 8 dus.

( Bron: www.hayvandenmunckhof.nl )

De achterflap:

Alya’s keuze van Hay van den Munckhof is een historische roman over het jonge meisje Alya. Deel I van dit tweeluik, Alya, vertelt dat ze als tolk naar het christelijke Navarra werd gestuurd door de emir. Alya belandde als slavin in het land van de Franken. Na een barre tocht door Europa kocht een Friese veehouder haar voor zijn jonge vrouw Alfgarde. Bij haar vond Alya eindelijk wat rust.

In deel 2, Alya’s keuze, zet een drakenschip Alya’s leven opnieuw op de kop. Ze redt het leven van een jonge Viking en wordt meegevoerd naar zijn land, maar deze keer niet als slavin. Zou Alya nieuwe hoop vinden en een kans om haar vader en haar geboortestad Cordoba ooit nog terug te zien?

Mening:

Ook in deel twee neemt Hay je met zijn frisse, beeldende schrijfstijl mee door het onrustige leven van Alya. Je wordt meegenomen over woeste zeeën met stoere Vikingen die toch niet allemaal zo stoer zijn. Je leest over ongewone liefdes, eergevoel, machtsstrijd en vriendschap.

Waar Alya in deel één vanaf bijna het begin veel moest doorstaan, heeft ze in dit tweede deel het in eerste instantie wat makkelijker na het redden van de jonge Viking. Al voel je haar heimwee naar haar eigen land en haar worsteling met haar geloof door de pagina’s heen. Hay weet dat meer dan mooi te beschrijven, en ook in dit deel heb je het gevoel dat je er bij bent in dat verre Scandinavische land van duizend jaar geleden.

Als er dan toch weer gereisd moet worden, zit je toch met een bang voorgevoel verder te lezen. Wat krijgt Alya nu weer voor de kiezen met de brute aanvoerder van de Vikingen? Je voelt haar tweestrijd, maar ook die van de jonge geredde Viking, die haar wil beschermen, maar ook een sterk eergevoel heeft en niet in ongenade wil vallen bij zijn koning. Ook de andere belangrijke sidekicks worden mooi neergezet, met hun angsten en hun dromen.

Het einde is aan de ene kant heel mooi en tekenend voor die tijd, maar ook een beeje verdrietig….

Al met al wel een prachtige afsluiter van dit tweeluik, en ik geef dan ook weer vier stralende sterren.

Corina Nieuwenhuis.