Jac las: De stilte van de witte stad – Eva García Sáenz de Urturi *****

img_2934-1

De stilte van de witte stad – Eva García Sáenz de Urturi

Over het boek:

In de zomer van 2016, in de benauwende sfeer van het provinciale Baskische stadje Vitoria in de streek Álava, wordt Unai López de Ayala, inspecteur bij de Guardia Civil, geconfronteerd met twee dubbelmoorden in de Oude kathedraal en in het Casa del Cordón. Moorden met specifieke kenmerken, moorden die doen denken aan moordzaken van 20 jaar geleden. De modus operandi is bizar: bijen die opgesloten worden in een mond, die dichtgetapet wordt, waarna de bijen met het gif der kuisheid hun werk doen.

Het ligt voor de hand dat de opgesloten dader van de moorden van 20 jaren geleden, Tasio Ortiz de Zárate, weliswaar indirect de hand heeft in de lugubere moorden. Ook de recent in dienst getreden commissaris Alba Díaz de Salvatierra is dezelfde mening toegedaan. Toch kan hij dat fysiek nooit gedaan hebben, immers Tasio zit nog vast en komt pas eerstdaags vrij. Unai beseft dat het verleden een grotere rol speelt dan verondersteld. En dat verleden wordt schitterend verweven in een paar tijdlijnen uit de zeventig- en tachtiger jaren. Waarom wil bij voorbeeld de frêle,  bijkans doorzichtige Blanca Díaz de Antoñana in 1969 zelfmoord plegen op de trappen van het Palacio de Villa Suso?

Conclusie:

Een vergelijking met Dolores Redondo ligt voor de hand. Met name door de streek waar het verhaal zich afspeelt, het Baskenland, maar ook door de aanwezigheid van eeuwenoude gebruiken, rituelen en vormen van bijgeloof die een bepaalde rol spelen in het dagelijkse leven, bij feesten en belangrijke gebeurtenissen. Dezelfde empathische manier van schrijven waarbij de auteur diep ingaat op gevoelens en achtergronden van de hoofdrolspelers, nooit veroordelend maar eerder vertellend, verhalend wat er aan de hand is. Waardoor iemand geworden is tot wat hij of zij nu is.

De zeer toegankelijke schrijfstijl, met oog voor detail en emotie, cultuur en historie, couleur locale èn het fraaie scenario maken de 489 pagina’s tellende thriller tot een buitengewoon plezierige en aangename leeservaring. Uitzonderingsgewijs is de betiteling ‘Literaire thriller’ niet (geheel) misplaatst. Laat u daardoor niet afschrikken: het boek is uitermate leesbaar. Misschien is De stilte van de witte stad van Eva García Sáenz de Urturi  wel dè verrassing van 2019.

Vijf sterren.

Jac Claasen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker😀

 

 

Corina las: Laatste weduwe – Karin Slaughter ****1/2

laatste weduwe

Met dank aan HarperCollins Holland voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Karin Slaughter

Serie: Will Trent serie deel 9

Uitgever: HarperCollins Holland 

Originele titel: The last Widow

Vertaler: Ineke Lenting

Aantal pagina’s: 496

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 4 juni 2019

Over de auteur:

Internationaal bestsellerauteur Karin Slaughter is een van ‘s werelds meest gewaardeerde schrijvers. Haar weergaloze thrillers zijn in 33 talen verschenen en wereldwijd zijn er meer dan 30 miljoen exemplaren van verkocht. Karin Slaughter baseert haar boeken altijd op waargebeurde misdaden, waarbij het haar meer gaat om het motief dan om de misdaad zelf. Ze grijpt de kans die ze als auteur heeft om lastige thema’s aan de kaak te stellen. Geweld tegen vrouwen speelt een belangrijke rol in haar oeuvre.

( Bron: www.harpercollins.nl )

De achterflap:

Een onschuldig uitje verandert in een nachtmerrie wanneer Michelle Spivey wordt ontvoerd terwijl ze met haar dochter aan het winkelen is. De politie zet een grote zoekactie op touw en haar partner doet een emotionele oproep in de media, maar Michelle is en blijft spoorloos.

Een paar weken later, op een rustige zondagmiddag, worden Will Trent en Sara Linton plotseling opgeschrikt door het geluid van explosies. Ze gaan erop af, maar binnen no time loopt alles volledig uit de hand: Sara wordt gekidnapt en Will moet noodgedwongen undercover. De situatie voert hen naar een afgelegen plek in de bergen, naar de vreselijke waarheid over het lot van Michelle en een moordzuchtige radicale groepering…

Mening:

Will Trent is back! EIN-DE-LIJK weer een Slaughter met Will Trent en Sara Linton. Twee toffe personages die allebei de nodige ellende in hun ietwat volle rugzak hebben. Maar favoriet voor mij is toch wel Will!! Dus snel lezen, lezen, lezen. 

Het verhaal wordt vanuit verschillende personages verteld. Dit zorgt aan de ene kant voor veel herhaling, maar geeft je ook een kijkje in de gevoelens van alle belangrijke personen die dit verhaal mee moeten maken. 

Slaughter schrijft zoals we gewend zijn, vlot met details en gevoel. Heerlijk. Alleen zo halverwege wordt de vaart uit het verhaal geslingerd door lang en nog langer door te gaan op één bepaald aspect van een ingewikkeld en eng deel van het verhaal. Het is mij te complex met al die termen en dergelijke. 

Gelukkig worden we ook weer in het verhaal geslingerd en komt de vaart weer terug. Als Will eenmaal undercover is en het verhaal richting de ontknoping gaat zit je echt verbijsterd te lezen. Als fictie echt minder erg is dan wat er in de echte wereld gebeurt, dan is dat een weerzinwekkende gedachte die Slaughter toch heel goed weet te beschrijven en je zit dan ook op het welbekende puntje van je stoel. 

De ontknoping is wel een klein beetje over de top, maar past perfect bij alles wat er is gebeurd. En ook na Laatste weduwe ben ik nog lang niet klaar met Will, Sara, Amanda, Faith en de rest, want je leert ze allemaal weer een beetje beter kennen, maar er is nog genoeg te ontdekken. 

Conclusie:

Schrijfstijl :5

 Leesplezier: 4

 Spanning: 4

 Plot: 5

 Originaliteit: 4,5

 Psychologie: 5

 Vier en halve sterren voor Laatste Weduwe.

Corina Nieuwenhuis.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker😀

 

*Gesloten*Interview inclusief Winactie met: Tieme Woldman! *Detective* *Doodzonde*

En toen was het donderdag 6 juni en mochten we weer lootjes schrijven om de winnaar te loten van Doodzonde! Na alles braaf gedaan te hebben is de winnaar gewordennnnn:

Simone Schreuder-Bourgonje!

Whooooop gefeliciteerd en als je ons even je adres gegevens mailt naar Samenlezenisleuker@gmail.com dan regelen wij de rest en hoef jij alleen maar geduldig op de pakjesmeneer te wachten 👌🏼

Nogmaals een dikke dank aan Tieme Woldman voor het interview en aan Uitgeverij Van Gorcum Cultuur en Historie voor de toffe winactie 💃🏽📚

DoodzondeTiemeWoldman

Whoooooo wij lazen Doodzonde al en er werd genoten! Karin schreef er een mooie recensie over. Gemist? Klik dan even deze link:

Karin las: Doodzonde – Tieme Woldman ****

Daarna was ze ook nog even helemaal gezellig bij de boekpresentatie en daardoor hebben wij nu al de antwoorden op onze brandende vragen…. Dus lees mee, want na het interview volgt de Winactie!

Het interview:

1. Wie is Tieme Woldman in vijf woorden?

Vader, schrijver, U2/Golden Earring/Rolling Stones-fan, filmfan, sportfan.

2: Wanneer en hoe ben je begonnen met schrijven?

In 2009 ben ik begonnen. Ik schreef voor mijn werk als programmeur handleidingen en vroeg mij af of ik ook creatief zou kunnen schrijven. Om mezelf te testen deed ik mee aan schrijfwedstrijden (onder meer het toenmalige Radio 6) en tot mijn verrassing won ik. Zo ontstond de gedachte dat ik zou kunnen schrijven. Als lezer lees ik het liefst detectives/misdaadromans en als schrijver voelde ik mij daar ook in thuis. In 2013 debuteerde ik met de misdaadroman Moord in het Mantingerveld (gebaseerd op waargebeurde en nooit opgeloste moorden in 1909 in Koekangerveld) en nu is er Doodzonde als eerste deel van de detectivereeks rondom rechercheur Tom Wessels.

3: Doodzonde speelt zich af in Drenthe, dat zie je niet vaak. Hoe kwam je tot deze keuze?

Een verhaal/boek bestaat in hoofdlijn uit drie onderdelen: acties (de dingen die personages doen), dialogen en de omgeving waar het zich afspeelt.
Van andere schrijvers leerde ik dat je wat betreft omgeving het beste kunt schrijven over een omgeving die je kent. Je kunt je energie dan vooral
richten op de acties en dialogen. Ik ben opgegroeid in Wijster en Drenthe en ken die omgeving letterlijk als mijn broekzak. En daarmee was mijn keuze
voor Drenthe snel gemaakt.

4: Zitten er in Tom Wessels en de overige personages dingen van jezelf of van mensen die je kent?

Tom Wessels en ik hebben dezelfde initialen en dat is met opzet, want hij is mijn alter ego. Ik laat hem dingen doen die ik niet durf maar stiekem graag zou doen. Verder is zijn achternaam Wessels een samentrekking van ‘Wessel zijn zoon’ en mijn vader heette Wessel. Ik ben dus Wessel zijn zoon en zo is de cirkel tussen Tom Wessels, mijn vader en mij rond.

Tom Wessels rijdt overigens net als mijn vader motor en in een Amerikaanse auto. De andere personages heb ik qua karakter zoveel mogelijk haaks op Tom Wessels’ persoonlijkheid gezet om spanning tussen hem en zijn collega’s te creëren. Personages die het met elkaar eens zijn en nooit botsen, zijn vreselijk saai. Ik kies zoveel mogelijk voor gewone namen om het dichtbij het dagelijkse leven te houden. De achternaam van patholoog Bart Lansberg heb ik overigens overgenomen van dokter Lansberg (acteur Manfred de Graaf) uit de tv-serie Zeg ‘ns Aaa waar ik fan van was.

5: Het element sport speelt een rol in Doodzonde. Best een specifieke sport ook, berust dit op toeval of heb je iets met klootschieten?

Toen ik in Wijster woonde, liep iedere zondagochtend een groepje klootschieters langs ons huis. Hun kameraadschap en lol is mij bijgebleven. Een paar jaar geleden las ik een berichtje over een ruzie op een bowlingbaan tussen twee groepen bowlers. Iemand van de ene groep maakte een foute opmerking over een vrouw uit de andere groep. Uiteindelijk gingen zij elkaar met bowlingballen te lijf en toen schoten mij de klootschietballen weer te binnen en was het basisidee voor Doodzonde geboren.

6: Hoeveel research was er nodig voor het schrijven van dit boek en op welk vlak?

Ik ben geen CSI-schrijver waarbij iedere politieonderzoekshandeling tot achter de komma moet kloppen. Ik zet de onderzoeksmethoden zo nodig naar mijn hand, want uiteindelijk ben ik fictieschrijver en gaat het mij om het verhaal. Een kleine spoiler wellicht, maar in Doodzonde verhoort Tom Wessels op een gegeven moment zijn beste vriend. In de praktijk zou dat niet kunnen, maar in Doodzonde vind ik het geen probleem en nodig voor het verhaal. Gelukkig vinden mijn lezers (gezien hun reacties) het ook geen probleem. Ik zoek dingen na (bijvoorbeeld over klootschieten) op het internet en vraag soms politiezaken na bij een oud-rechercheur. De oud-rechercheur heeft Doodzonde inmiddels ook gelezen en ik was verrast door zijn reactie dat ik behoorlijk dicht op de recherchepraktijk zit.

7: Doodzonde is het eerste deel in de reeks over rechercheur Tom Wessels. Kun je al iets vertellen over het tweede deel?

De titel van het tweede deel is Schijnheilig en wat betreft het onderwerp zeg ik maar één woord: windmolens. Een zeer actueel en beladen onderwerp in Drenthe. Verder worstelt Tom Wessels met de vraag of hij een volgende stap in zijn relatie met Sandy zal zetten. En er wordt meer duidelijk over Saskia Wolfsen: waar komt haar directheid en scherpe/harde humor vandaan? Roel Westerveld uit het eerste deel komt terug en speelt een belangrijke rol bij de ontknoping.

8: Lees je zelf ook? Zo ja, wat is favoriet?

Niet verrassend, maar ik lees het liefst detectives. Jan Willem van de Wetering van de Grijpstra & De Gier-serie is mijn favoriet, maar helaas leeft hij niet meer. Bij de huidige schrijvers heb ik geen favoriet. Met evenveel plezier lees ik bijvoorbeeld Karen Sander, Ian Rankin, Peter Römer (voortzetting De Cock/Baantjer) en Joël Dicker.

9: En last but not least: we proosten graag op het succes van Doodzonde! Met welk drankje gaan we dit doen?

Ik drink geen alcohol (teveel narigheid gezien en meegemaakt van dichtbij), dus ga ik voor een mocktail. Ik hou het in de sfeer van Doodzonde en Tom Wessels en kies voor een ‘klassieke’ Virgin Mojito op basis van bronwater. Cheers!

Wij zeggen proost en  nu komt het!!! Want jij kan deze toffe detective winnen. Wat te doen? Oké, ff opletten 😎

1: Volg Tieme op Facebook via deze link:

Tieme Woldman

2: Like de pagina van de Uitgeverij even via deze link:

Van Gorcum Cultuur & Historie

En als je dan toch lekker aan het klikken bent, klik dan ook even op de onderstaande link en geef onze openbare Facebookpagina een duimpje:

Samenlezenisleuker De Pagina

En als laatste….

3: Reageer onder dit berichtje in onze gezellige groep met een dikke duim. Nog geen lid? Hoe dan??? Nou ja klik dan even deze link en kom er gezellig bij!

Samenlezenisleuker De Groep

Nou dat was het alweer. Nu maar rustig wachten tot 6 juni, want dan maken we de winnaar bekend! 📚🎉🎉📚

Wij bedanken Tieme voor zijn tijd en antwoorden en Uitgeverij Koninklijke Van Gorcum natuurlijk voor deze meer dan gave winactie!

Karin las: Een onbekend leven – Susie Steiner ****

EenonbekendlevenSusieSteiner

Dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Susie Steiner

Originele titel: Persons Unknown

Vertaling: Daniëlle Stensen

Uitgever: Cargo

Aantal pagina’s: 364

Genre: Thriller / NUR 305

Verschijningsdatum: februari 2019

Over de auteur:

Susie Steiner werkte twintig jaar als journalist voor The Guardian, maar is na het succes van Na 72 uur fulltime gaan schrijven. Ze woont in Londen.Van Na 72 uur zijn alleen al in Groot-Brittannië meer dan 250.000 exemplaren verkocht.

( www.uitgeverijcargo.nl )

Achterflap:

Een jongeman bloedt op straat dood, slechts enkele meters verwijderd van een politiebureau. Een toevallige passant probeert hem nog te helpen, maar net voor de man sterft noemt hij de naam van een vrouw: ‘Saskia’.

Brigadier Manon Bradshaw werkt sinds ze zwanger is eigenlijk alleen nog maar aan cold cases, maar een moord zo vlak naast haar werkplek wekt haar interesse. De man blijkt een bekende, steenrijke bankier te zijn, en hij heeft directere banden met Manon dan ze wil. De eerste aanwijzingen in de zaak leiden zelfs allemaal naar haar gezin, en tot haar verbazing zal ze zich moeten verdedigen tegen de verdenkingen van haar collega’s. Manon gaat op onderzoek uit, maar kan dat wel als de verdachten zo dicht bij haar staan?

Mening:

Na 72 uur vond ik al echt een goed boek, ook met Manon Bradshaw in de hoofdrol, en nu weet ik weer precies waarom.  Een onbekend leven is prima los te lezen maar het is vooral weer de wijze ook hoe personages neergezet worden wat indruk maakt.

Aan thrillerelementen geen gebrek, het verhaal wordt vanuit meerdere en zeer gevarieerde personages neergezet en het is wederom een rijke aanvulling hoe de privélevens verweven worden in die spannende onderlijn. Deze wijze van neerzetten laat je als lezer alle hoeken van het verhaal zien, hoeken die later allemaal in elkaar zullen haken. Dit leidt dan wel niet naar een uiteindelijke dikke climax, maar het maakt het plot in zijn geheel niet minder goed.

De schrijfstijl is beeldend en Steiner weet een bedrukte sfeer te creëren. Want naast moord en onderzoek, waarbij thema’s als escort, afpersing, fraude of bedrog uitstekend neergezet worden, gaat het de personages nou niet bepaald altijd voor de wind zowel zakelijk als privé. De tegenhanger is de humor die gebruikt wordt, af en toe lekker scherp ook en daar hou ik zo van.

Manon Bradshaw is op alle fronten een personage dat zich ontwikkelt. Ze is gecompliceerd, intelligent en gewoon een heul bijzonder iemand waarom ik alleen al graag een deel drie zou willen zien. Plus daar de andere personages en haar familie bij op en dan ben je gewoon weer fan van een nieuwe thrillerserie.

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Plot: 4

Spanning: 3.5

Leesplezier: 4

Originaliteit: 3.5

Psychologie: 4.5

Vier sterren voor Een onbekend leven.

Karin Meinen.

Wat lezen wij nu?

Corina leest:

Dank aan Uitgeverij Mozaiëk  voor het recensie-exemplaar.

IMG_0952

Over Zondebok:

Het is 15 januari 1566 wanneer de burgerweeskinderen uitbreken en Amsterdam onveilig maken. Fye Lieveheer heeft erover gedroomd, maar vertelt dit, behalve aan haar dochter Sara en man Gerrit, aan niemand. Fyes ontmoeting met haar oude liefde Laurens, een rijke korenkoper, maakt haar van slag en onvoorzichtig. Ze wordt verliefd, haar relatie met Gerrit staat op scherp en het klassenverschil tussen hen beiden wordt zichtbaarder dan ooit. Intussen neemt de politieke onrust in Amsterdam toe; steeds duidelijker zetten de burgers zich af tegen de macht van de katholieken en van de elite in de stad. Het vroedschap van Amsterdam zoekt een oorzaak voor de opstand van de weeskinderen, en vindt een zondebok in Fye.

Een roman, gebaseerd op waargebeurde feiten, over liefde, moed en macht, in de aanloop naar de 80-jarige oorlog Een periode waarin het gevaarlijk was om anders te zijn.

Jac leest:

Dedagvandejakhals

Over De dag van de Jakhals:

De meedogenloze Engelse huurmoordenaar, de Jakhals, wordt door de OAS benaderd om de Franse generaal De Gaulle uit de weg te ruimen. Hij bereidt de aanslag voor tot in de kleinste details en laat werkelijk niets aan het toeval over. De Gaulles laatste uren lijken geteld…

De dag van de Jakhals is een vloeiend geheel van feiten en fictie. Met dit meesterwerk legde Forsyth de basis voor het thrillergenre ‘faction’.

Karin leest:

Dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Een onbekend leven

Over Een onbekend leven (Manon Bradshaw 2):

Een jongeman bloedt op straat dood, slechts enkele meters verwijderd van een politiebureau. Een toevallige passant probeert hem nog te helpen, maar net voor de man sterft noemt hij de naam van een vrouw: ‘Saskia’. Brigadier Manon Bradshaw werkt sinds ze zwanger is eigenlijk alleen nog maar aan cold cases, maar een moord zo vlak naast haar werkplek wekt haar interesse. De man blijkt een bekende, steenrijke bankier te zijn, en hij heeft directere banden met Manon dan ze wil. De eerste aanwijzingen in de zaak leiden zelfs allemaal naar haar gezin, en tot haar verbazing zal ze zich moeten verdedigen tegen de verdenkingen van haar collega’s. Manon gaat op onderzoek uit, maar kan dat wel als de verdachten zo dicht bij haar staan?

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Karin las: De Centurion #1 – Owan Drake *1/2

DeCenturion

Met dank aan Owan Drake voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Owan Drake

Serie: De Centurion #1 – Bruwick Anvilgard

Uitgever: Brave New Books

Aantal pagina’s: 37, ebook

Genre: Fantasy

Verschijningsdatum:  november 2018

Over de auteur:

Owan Drake is het schrijvend alter ego van iemand die je misschien kent, maar misschien ook niet. Om persoonlijke redenen heeft hij er voor gekozen om zijn identiteit niet prijs te geven totdat hij zal sterven. Zijn debuutroman is de Zaden der Hoop Boek I – De Val van Hymír, gepubliceerd op 22-03-2017.

( Bron: www.hebban.nl )

Achterflap:

Ter nagedachtenis aan een van Owan Drake’s vrienden, die zichzelf van het leven beroofd heeft, komt hij met een bloedstollend verhaal waarin hij zijn emoties verwerkt!

In het universum van De Zaden der Hoop is er een onderdeel van de Koninklijke Garde, genaamd de Centurion; zij zijn gespecialiseerd in het doden van Nachtzaden. De Centurion bestaat uit drie hoofdleden. Het zijn zeer bekwame en kundige magiërs. In dit eerste deel van de trilogie volgen we Bruwick Anvilgard, die in een wel heel benarde positie komt te zitten. Weet hij zich hieruit te redden of sleurt hij de hele Centurion mee de afgrond in?

Mening:

Korte verhalen / Fantasy; dit is helemaal mijn ding, toch had ik altijd het idee dat het werk van Owan mijn ding niet zou zijn. Dan is een kort verhaal een fijne manier om daar achter te komen en mijn gevoel zat juist.

De Centurion wist me op geen enkel vlak te raken, wist me nergens te pakken en ik vraag me na het lezen af wat ik nu eigenlijk precies gelezen heb. In mijn ogen is het een kunst op zich om in een kort verhaal een volledig verhaal met krachtige karakters neer te zetten. En dat gegeven mis ik compleet in De Centurion. Het verhaal an sich gaat van de hak op de tak en ook de rode draad blijft een vraagteken. De schrijfstijl weet me niet te bekoren; regelmatig vind ik de zinnen onhandig of onsamenhangend geformuleerd, met zo her en der op een toon waarbij je je als lezer onderschat voelt. Het is me te eenvoudig en redactioneel gezien verdient dit verhaal ook extra aandacht.

Het gedrag van de personages is me een raadsel. De personages zelf komen ook niet binnen, ze zijn er maar ik ben ze ook zo weer vergeten. Owan staat aardig bekend om het gebruik van grofheid. Nu is het mij maar zelden te grof of te lomp, maar ik heb hier ondanks zo af en toe een grinnik, het gevoel dat het grof is om het grof zijn, dat het schelden is om het schelden. Ik zie de meerwaarde of het nut niet en dan ben je me kwijt. Dit is te kinderlijk voor de volwassene maar daartegenover schotel je dit je kind ook niet voor.

De Dankbetuiging na het Voorwoord is leuk gedaan en ook de toon is leuk en vol humor. Inhoudelijk kom ik echter tot de conclusie dat ik nergens onder de indruk ben. Jammer, het blijft persoonlijk en dan is het zoals het is.

Conclusie:

Anderhalve ster voor De Centurion.

Karin Meinen. 

Samen praten met: Mariska Overman inclusief dubbele Winactie Gesloten!

MAriska Overman

Olaaaa het is woensdag 20 februari dus het is tijd voor de winnaars van Verdoemd! Whoooo te leuk weer om al dat enthousiasme te zien. Na alles gecheckt, en de lootjes geschreven te hebben, gaan we nu twee mensen heel blij maken. Komt-ie-dan-hè!

Linda Desle jij wint het ebook ennnnn

Demi Thijssen jij wint het fysieke exemplaar.

Willen jullie ons een mailtje sturen met de mail- en adresgegevens?

Samenlezenisleuker@gmail.com

Dan regelen wij de rest en kunnen jullie over niet al te lange tijd gaan genieten van een verdomd goed boek!

Wij bedanken nogmaals Uitgeverij De Crime Compagnie voor het mogelijk maken van deze mooie actie en Mariska voor het interview. 📚🥂🥂📚

—————————————————————————————————————————————–

In april 2017 maakte Nederland, en wij bij Samenlezenisleuker dus ook, kennis met Mariska Overman. Haar debuut Hoofdzaak viel gelijk meer dan in de smaak. Wat een kei goed debuut met Isabel in de hoofdrol. Daarna volgde Voltooid en waren we helemaal overtuigd. Dit is een auteur die we niet mogen vergeten.

Afgelopen januari verscheen haar derde thriller met de bijzondere Isabel in de hoofdrol, namelijk Verdoemd, en wat was die weer verdomd goed.

Recensie van Corina gemist? Kijk dan hier:

Corina las: Verdoemd-Mariska Overman****1/2

Tijd om weer even wat vragen te stellen natuurlijk. Ennnnn na het lezen van het interview, maak je ook nog eens kans op een fysiek exemplaar OF een ebook van deze gave thriller, dus blijven lezen hè!

Het interview:

1: Onlangs verscheen je derde thriller Verdoemd. Is het schrijfproces veranderd sinds je eerste boek?

Een beetje wel. Hoofdzaak schreef ik volledig zonder vooraf uitgedacht plan. Bij Voltooid had ik grofweg een idee, en bij Verdoemd heb ik nog iets meer vooraf uitgedacht. Vanwege de twee tijdlijnen die goed samen moesten vallen, was dat nodig.

2: Wij zijn nog lang niet klaar met Isabel. Hoeveel verhalen kunnen we nog verwachten met haar in de hoofdrol?

Wat mij betreft in ieder geval een vierde, en misschien daarna nog meer? Zolang er ontwikkeling mogelijk is in haar karakter, vind ik het leuk om te doen. Ik wil niet dat het uiteindelijk een herhaling van zetten wordt, dan schrijf ik liever iets anders.

3: Zou je ooit een ander genre willen schrijven? Of misschien een samenwerking met een andere auteur?

Een ander genre wel. Ik wil graag een feelgood schrijven (maar wel met een randje), en een roman. Een historisch mysterie staat hoog op mijn lijstje, die zit al een tijd in mijn hoofd, ik heb er al research voor gedaan in Weimar, Duitsland.

Een andere auteur….nee, ik vrees dat ik teveel de controle wil over het verhaal. Ik werk overigens nu wel met mijn man aan een non-fictie boek. Bij non-fictie vind ik samenwerken goed te doen. Het wordt een boek over de dood….(uiteraard 😉 )

collage mariska

4: Stel je verhalen worden verfilmd, wie zou dan de rol van Isabel “moeten” spelen volgens jou?

Carice van Houten vind ik wel een Isabel…

5: Zitten er in je personages dingen van jezelf of van mensen die je kent?

Absoluut. In Isabel zit wel iets van mij (vooral de moeilijke en ingewikkelde kanten, hahaha). In Peter zit wel iets van mijn man. En in andere personen zitten verschillende karaktertrekken van mensen die ik ken verspreid…

6: Heb je een favoriet moment om te schrijven?

Meestal in de ochtend. Maar als ik er zin in heb kan het eigenlijk op elk moment wel.

7: Als je schrijft heb je dan een vast plan en bijvoorbeeld het plot al in je hoofd, of is dat een proces wat tijdens het schrijven gebeurt?

Ik heb een vaag idee, meestal heb ik een beginzin in mijn hoofd, en dan begin ik gewoon. Al schrijvend ontstaat er van alles. En tussendoor denk ik soms weer een beetje vooruit, zeker als ik vast zit. Bij Verdoemd had ik het einde al vrij snel in mijn hoofd, en daar heb ik naartoe gewerkt.

***Wij bedanken Mariska natuurlijk voor haar tijd en antwoorden, en dan nu dankzij Uitgeverij De Crime Compagnie jullie kans op een fysiek of digitaal exemplaar! Wat te doen? *Opletmodus aan*

1: Wees of word lid en reageer op dit bericht in onze gezellige Facebookgroep Samenlezenisleuker en laat ons weten of je meedoet voor het fysieke exemplaar of voor het digitale exemplaar.

2: Geef Uitgeverij De Crime Compagnie je like via deze link:

De Crime Compagnie 

Als je dan toch bezig bent en het nog niet gedaan hebt, doe onze openbare pagina dan ook even je like via deze link:

Samenlezenisleuker

3: Heb een klein beetje geduld dan zullen wij op woensdag 20 februari de winnaars bekend maken whoohooo! 📚🥂🥂📚