Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Over Waar bloed bevriest :

Een verhaal over uithoudingsvermogen en de wanhopige, instinctieve wil om te overleven

Erik Amdahl en zijn dochter Sofia vertrekken op een lang beloofde skitocht tot diep voorbij de noordpoolcirkel. Voor Erik is dit de kans om de band met zijn enige overgebleven dochter te herstellen, nadat haar zus om het leven kwam bij een tragisch ongeval. Voor Sofia is dit het bewijs dat haar vader haar vertrouwt en haar als een volwassene behandelt.

Op de eerste dag in de besneeuwde wildernis, als de temperatuur ver onder nul daalt, dwingt een ongeluk hen op zoek te gaan naar hulp en onderdak. Vlakbij vinden ze het huis van een stel dat ze eerder hebben ontmoet en dat hen welkom heet. Erik is opgelucht. Hij gelooft dat het ergste voorbij is. Hij denkt dat Sofia nu veilig is. Maar het tegendeel is waar.

Want Erik en Sofia zijn die avond niet de enige bezoekers van het echtpaar, en als ze getuige zijn van iets verschrikkelijks, moeten ze vluchten voor hun leven. In het onherbergzame sneeuwlandschap ontstaat een huiveringwekkend gevecht tegen hun achtervolgers en de natuur.

Marie leest:

Met dank aan Bart De Wolf voor het recensie-exemplaar.

Over Monsters en mislukte superhelden :

Op het strand van Westerkerke spoelen lichamen aan. Het gerucht gaat dat de slachtoffers schipbreuk leden, veroorzaakt door de Brimskölle, een mythisch zeemonster uit oude zeemansverhalen. Of is er toch iets anders aan de hand?

Floris droomt er al zijn hele leven van om superheld te worden. Nu hij dertien geworden is, wordt hij ongeduldig: het is nu of nooit. Zelfs Haroen, zijn beste vriend, kan het hem niet uit zijn hoofd praten.

Wanneer een bende pestkoppen de twee jongens belagen, ziet Floris zijn kans om aan Haroen te bewijzen wat hij waard is. Maar dat plan gaat gruwelijk mis.

Sandra leest:

Met dank aan Uitgeverij Godijn Publishing voor het recensie-exemplaar.

Over De Heraklesmoorden :

Realiteit en mythologie lijken samen te komen wanneer een moordenaar zich door de twaalf werken van Herakles laat inspireren.

In een zoo worden een leeuw en zijn verzorger op een gruwelijke manier vermoord. In het voorhoofd van de leeuwenverzorger is een Romeinse I gesneden. Als er opnieuw een man wordt vermoord en de politie het Romeinse cijfer III terugvindt, voert hoofdinspecteur Rudi Smeets een race tegen de klok om een vermiste man te vinden die mogelijk het volgende slachtoffer kan zijn.

Om het motief en de dader te vinden, verdiepen Rudi en zijn team zich in de mythologie van Herakles. De druk op Rudi’s team neemt zienderogen toe en de moordenaar lijkt haast ongrijpbaar. Zal Rudi tijdig het tij kunnen keren en voorkomen dat er nog meer genummerde slachtoffers vallen? Want mens noch dier is veilig voor de heraklesmoordenaar…

Herakles is een held uit de Griekse mythologie. Hij is vooral bekend om de twaalf werken die hij heeft uitgevoerd in opdracht van koning Eurystheus. De heraklesmoorden is een boek uit de nieuwe serie ‘De mythosmoorden’ waarbij er telkens een mythologisch verhaal centraal staat.

Corina leest:

Met dank aan Uitgeverij De Fontein voor het recensie exemplaar.

Over Genoeg gezegd :

Jaren geleden ontsnapte Mercy Callahan uit de sekte waarin ze opgroeide. Maar ook al ontkwam ze aan het misbruik en de terreur, het verleden blijft haar achtervolgen. Wanneer haar broer, FBI -agent Gideon Reynolds, nieuwe bewijslast heeft over sekteleider Ephraim Burton, reist Mercy naar Sacramento. Daar ontmoet ze Gideons beste vriend, rechercheur Rafe Sokolov, die haar gerechtigheid belooft.
Maar Ephraim krijgt lucht van hun missie en nu hij weet dat Mercy zijn geheimen op het spoor is, zal hij er alles aan doen om haar terug naar de sekte te brengen, dood of levend…

Riejanne leest:

Over Fatale waarheid (Erika Foster deel 7) :

Erika Foster komt tijdens een avondwandeling in de buurt van haar nieuwe appartement een politie-eenheid tegen. Die onderzoekt het lijk van een vrouw die op brute wijze is vermoord: de keel is doorgesneden en de tong is door de snee heen getrokken. Het blijkt Vicky Clarke te zijn, een onderzoeksjournalist met een eigen podcast.

Erika wordt op de zaak gezet en ontdekt dat alle documenten over de podcast weg zijn. Ze duikt in de wereld van privédetectives om erachter te komen wat Vicky mogelijk wist over haar moordenaar. Maar dan blijkt dat het lichaam fout geïdentificeerd is: het is niet Vicky, maar een coassistent die in hetzelfde gebouw woonde. Erika leidt nu naast een moordzaak ook een vermissingszaak en moet Vicky vinden, voordat de moordenaar dat doet.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: Volhouden, alles komt goed-Bart de Wolf*****

Met dank aan de auteur en Uitgeverij Books & Butterflies voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Bart de Wolf

Genre: Novelle, Sciencefiction, Fantasy / NUR 333

Aantal pagina’s: 24

Verschijningsdatum: oktober 2021

Over de auteur:

Bart de Wolf (Antwerpen, 1977) schrijft sinds 2015 verhalen over monsters en andere griezelfiguren. Zijn eerste korte verhaal De Bra-Ba-Bla behaalde een vijfde plek in de Fantastels Verhalenwedstrijd. In 2018 won hij de Harland Awards Debuutprijs met Een nieuwe route wordt berekend. Hij schrijft ook graag horrorgedichten en daar maakt zijn vader dan tekeningen bij. Zijn verhalen en gedichten werden al talrijk gepubliceerd in genre-bundels en tijdschriften als Ganymedes, SF-Terra, Fantastische Vertellingen, EdgeZero en Vonk Magazine. Tegenwoordig woont Bart met zijn gezin net over de grens in Nederland. Naast griezelschrijver is Bart ook dierenarts met een eigen praktijk in het polderdorpje Lepelstraat.

Bron: http://www.hamleybooks.be

Achterflap:

Een ruimtemissie op zoek naar een leefbare planeet lijkt te mislukken na een desastreuze noodlanding. Al snel ontdekt Elo dat de plek waar hij terecht gekomen is niet veilig is. Maar hoe geraak je weg als je capsule herleid is tot schroot en je radio het niet meer doet? En wat is dat vreemde geluid dat steeds luider klinkt? De tijd dringt…

Mening:

Hoe krijg je me nieuwsgierig? Nou, zo. Een SF verhaal waarbij de e-reader maar 24 bladzijdes aangeeft en plus daar een voor mij nog onbekende auteur bij op. Kijk daar word ik leesgretig van.

Een boek schrijven is een ding, maar een kort verhaal of een novelle is op zeker óók geen makkie. Zie maar eens heel beperkt iets compleets neer te zetten. Het is een kunst op zich en Bart de Wolf laat met dit verhaal zien dat hij deze kunst tot in de puntjes beheerst.

Allekeizers, wat een fantastisch verhaal. Vanaf de eerste letter heeft dit me stevig te pakken. Het is vanaf de start spannend, avontuurlijk, en het roept direct allerlei vragen op. De aantrekkelijke stijl is helemaal mijn ding. Het is beeldend, no nonsens en je waant je in een film met  natuurlijk aanvoelende beelden die me eigenlijk vreemd zouden moeten zijn. Het is luchtig, grappig soms en toch ook bloedserieus. Love it.

Elo…gosman wat krijgt hij het voor de kneiter en petje af hoe emoties rauw en puur je gemoed in geslingerd worden. Onze held blijkt echter een groot karakter te bezitten en je leeft helemaal mee met zijn survival. Waarom, hoe en waar wordt daarnaast werkelijk prachtig uitgewerkt. Ook het denkwerk van Elo zelf en de impact van dit alles geven een extra dimensie en inzicht.

Het lijkt een heel reëel gebeuren in een surrealistische setting. De missie wordt duidelijk, de situatie wordt duidelijk en je volgt de acties en besluiten van Elo alsof je er naast staat. Menn dit wordt zó goed en tof gebracht. De Wolf komt tussendoor heel even met een mij net te bizarre omslag. Deze input blijkt gelukkig voor mij verder vrij onbeduidend al snap ik de intrede wel. Blij mee want het vervolgt zich vervolgens tot die uiteindelijke weergaloze afronding. Su-per origineel en de hel zeg hoe gaaf is dit, wat een eind!

Conclusie:

“Voor handhaving volk en vooruitgang…” Ow…My….God.

De volle bak! Vijf sterren voor Volhouden, alles komt goed.

Karin Meinen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Marie las: Geestenvanger-Latoya Morris*****

Dank aan Uitgeverij Hamley Books voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Latoya Morris

Genre: 13-15 jaar, Fictie Jeugdboeken / NUR 284

Aantal Pagina’s: 198

Verschijningsdatum: mei 2021

Over de auteur:

Latoya Morris is vertaler Engels en Duits. Naast schrijven houdt ze van tekenen, schilderen, lezen, zingen en gitaar spelen. Geestenvanger is haar debuut als jeugdauteur.

http://www.hamleybooks.be

Achterflap:

De onzekere Olivia gaat voor de zomervakantie naar een kamp waar ze over dierenverzorging leert. Ze krijgt het al snel aan de stok met de gemene Claire en haar vriendinnen. Het liefst zou ze meteen terug naar huis gaan, maar gelukkig zijn er ook aardige meisjes en jongens in het kamp.

Het kamp blijkt veel leuke en leerzame dingen voor Olivia in petto te hebben, maar ze komt er achter dat er ook een griezelig mysterie om de plek heen hangt. Verhalen over Indianengeesten en reusachtige wilde dieren doen al snel de ronde, maar weinig kinderen in het kamp geloven er echt in. Totdat een van hen niet meer terugkeert van een groepswandeling in het bos.

Mening:

De cover is voor mij een typische Hamley Books cover, deze nodigt opnieuw direct uit tot lezen van dit boek en is bijna niet te weerstaan. De dromenvanger / geestenvanger speelt een belangrijke rol in het boek, het kleurgebruik, de sterrenhemel en het bos zijn zeer goed gekozen. Het boek is aangevuld met diverse illustraties waardoor er extra sfeer wordt gecreëerd tijdens het lezen.

Latoya laat je eerst kennismaken met de hoofdrolspeler Olivia, een twaalfjarig meisje met een hart voor dieren. Hierin had ik als dierenvriend al direct een klik met Olivia. Je wordt al snel meegenomen naar het Kamp Wolff waar Olivia haar kampgenoten en begeleiders leert kennen. Door de vele personages had ik gedurende het boek niet helemaal door wie nou wie was en wat hun rol was. Voorin het boek staan Indiaanse namen en hun betekenis, wellicht zou zo een lijstje prettig naslagwerk zijn voor de diverse personages om even terug te kijken. Door de rondleiding die de lezer eerst door het kamp krijgt, is het of je zelf aanwezig bent in Kamp Wolff.

De verhalen over mysterieuze legendes en indianen bij het kampvuur zijn het begin van een spannend avontuur. Realiteit en fantasie lopen door het gehele boek door elkaar heen. De spanning wisselt zich prettig af met rustigere momenten maar zonder te verslappen in het verhaal. Hierdoor had ik de grootste moeite met het wegleggen van het boek.

Met veel details wordt er een sfeer in het boek gecreëerd waardoor je op sommige momenten het kippenvel op je armen voelt. Vragen als waarom is het kamp eerder gesloten geweest komen in je op, waarom zijn de dieren om het kamp zo groot en waarom komen ze zo dichtbij? Wanneer iemand uit het kamp verdwijnt kom je in een stroomversnelling terecht, zou er dan toch iets van de legendes over de indianen waar zijn? Is het geen legende maar waarheid?

Voor wie niet in legendes gelooft, gaat dit tijdens het lezen zeker doen!

Conclusie:

Tijdens het lezen was het alsof ik terug ging in mijn eigen jeugd. Het kampgevoel is zo goed beschreven, dat ik vele situaties en gevoelens herkende van de kampen die ik met school heb beleefd. Het onzekere gevoel bij vreemde kinderen, de dominante pestkoppen die er altijd tussen zitten, corvee, samenwerking en de nieuwe vriendschappen die je sluit. Maar zeker ook de enge spannende verhalen in het donker. Ik denk dat ook vele kinderen zich hierin zullen herkennen.

Wanneer ik niet aan het lezen was, bleef het boek in mijn hoofd rondspoken. Ieder vrij moment heb ik het boek erbij gepakt om samen met Olivia het avontuur aan te gaan en ik moest gewoon weten hoe het boek zou aflopen. Ik kijk voortaan een beetje anders naar mijn eigen dromenvanger aan de muur.

Is Latoya Morris naar mijn mening geslaagd met haar debuut als jeugdauteur? Meer dan!

Een boek dat niet weg te leggen is, en een verhaal dat zo geschreven is dat het in je hoofd kruipt zodat het blijft zitten gedurende de dag, kan ik niet anders beoordelen dan met een dikke vijf sterren en een hele dikke pluim erbij!

Op en top geslaagd!

Marie Quickboots.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Marie las: Als Doden Spreken-Mel Hartman****1/2

Dank aan Uitgeverij Hamley Books voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Mel Hartman

Serie: Dodenreeks deel twee

Genre: Urban Fantasy / NUR 280, 285

Aantal pagina’s: 301

Verschijningsdatum: februari 2021

Over de auteur:

Mel Hartman debuteerde in 2007 met De Fantasiejagers, gevolgd door verschillende boeken en kortverhalen. In 2020 verscheen Als Doden Dromen. Als Doden Spreken is het tweede boek in de reeks.

http://www.hamleybooks.be

Achterflap:

Aprils leven is een rommeltje. Ze is gevlucht omdat ze haar gave niet onder controle heeft en bang is om haar vrienden te doden, en als ze de mensen van wie ze houdt niet wil verliezen, moet ze hen de waarheid over zichzelf vertellen. Dan is er nog een journaliste, Annie Hemmings, die heeft ontdekt dat April geen mens is en dat wil ze met de hele wereld delen. Om meer bewijs te vinden, brengt Annie een vriendin van April in gevaar. April moet haar gave gebruiken om enkele moordenaars tegen te houden, maar dreigt zichzelf daardoor te verliezen. Gelukkig krijgt ze deze keer ook hulp van enkele machtige vrienden, onder wie Sekhmet, de Godin van ziekte en verderf.


Over het boek:


Terr is een wereld waarin je als aardling terecht komt wanneer je droomt. Het is een wereld waarin de bewoners genaamd “Terranen” leven in allerlei vormen en maten.  Een magische wereld waarin je kan vliegen en waar je gekste fantasie waarheid wordt, maar ook een wereld waarvan het bestaan geheim moet blijven.

Als April een verzoek krijgt om haar gave te gebruiken om een dode tijdelijk tot leven te wekken, een verzoek welke komt van de overledene zelf, krijgt zij een schokkend bericht en blijkt dat niet alleen zij, maar ook haar vriendin en Terr gevaar lopen. Gelukkig heeft April goede vrienden uit Terr in de buurt die haar willen helpen, Tom en Pat. Ieder heeft zijn of haar eigen gave en samen gaan zij de strijd aan om haar vriend en het geheim van Terr te redden. Onverwacht krijgen zij hulp van de machtige Sekhmet uit Terr.

Zal het opnieuw lukken om het geheim van Terr te beschermen en ook haar vriendin te redden? Wordt het tijd voor de waarheid of gaat dit avontuur ten koste van vriendschappen, want zeg nou zelf.. wie gelooft nou dat de wereld die je droomt wanneer je slaapt, werkelijk bestaat?


Mening:

Het eerste wat mij opvalt zijn de prachtige en gedetailleerde covers van beide delen. Deze covers zijn direct een eyecatcher en nodigen uit om opgepakt te worden. Dit tweede boek in de Dodenreeks gaat vrijwel meteen verder waar het eerste boek is geëindigd, ik zou dan ook aanraden om eerst Als Doden Dromen te lezen voor je begint aan Als Doden Spreken.

Het boek is opgedeeld in verschillende hoofdstukken, deze zijn prettig geschreven, niet te lang en ieder nieuw hoofdstuk laat met een afbeelding het verschil zien wanneer het verhaal zich op aarde afspeelt en wanneer op Terr.

De beschrijving van de wereld Terr, de vorming van de karakters van de hoofdpersonages en de overige Terranen zijn zeer beeldend en met details beschreven. De spanning die door het gehele verhaal loopt zorgt ervoor dat je door wilt lezen. Daarbij is ook een dosis humor gebruikt, wat mij regelmatig een glimlach op mijn gezicht gaf.

Minpuntjes? Ik kan ze zo niet bedenken, behalve dan dat van mij het boek nog wel dikker had gemogen, wat vond ik het jammer dat ik dit boek uit had. Het is Mel Hartman namelijk weer gelukt om mij mee te zuigen in de mysterieuze wereld van Terr, waarbij ze het eerste deel Als Dromen Doden naar mijn mening heeft overtroffen met dit tweede deel. Ik kijk dan ook ontzettend uit naar het derde boek van de Dodenreeks!


Ik geef dit boek vier en halve sterren.

Marie Quickboots.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

*SuperMegaWinactie Gesloten* Verjaardagsvisite Dag Zes: Twee boeken naar keuze van Hamley Books!

Whoohooo daar zijn we dan zoals beloofd met de winnaar van dag zes van onze SuperMegaWinactie ter ere van ons vijfjarig bestaan. We hebben de blaren op de vingers staan van al die lootjes schrijven, maar dat doen we graag hoor! Tis alleen maar genieten al die reacties! 🥳📚

De Samenlezenisleukerd die Twee boeken naar keuze van Uitgeverij Hamley books wint is:

Kelly Steyls

Van harte gefeliciteerd en als je ons even via Samenlezenisleuker@gmail.com je adresgegevens mailt dan regelen wij de rest en kun je lekker (on)geduldig onder de brievenbus gaan liggen!

Nogmaals een hele dikke dank aan  Uitgeverij Hamley Books voor het mogelijk maken van deze meer dan gave actie! 📚🥂🥂📚

—————————————————————————————————————————-

Samenlezenisleuker viert haar vijfde verjaardag en OMG wie belt daar dan aan? Vandaag krijgen we Hamley Books Uitgeverij op visite met fantastische cadeaus whoohoooooo! 📚🎂🍰📚

Voor je verder leest, even voor het gemak want we houden van gemak: de blauwe linkjes zijn aanklikbaar dus maak daar vooral ook even gebruik van is het motto 👌

***Reageer in onze Facebookgroep Samenlezenisleuker onder deze actie als jij TWEE boeken die je zelf mag uitzoeken graag wil winnen! Alleen in onze groep reageren telt mee, gezellieeee 🥳

***Niet verplicht maar wel tof toch? Like de uitgever even:

Facebookpagina Uitgeverij Hamley Books

Een héle dikke dank voor deze pracht van een actie! Op dinsdag 23 maart maken we de gelukkige winnaar bekend. Succes allemaal! 📚🍀🥂📚

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

*Blogtour* Corina las: Winteruren – Filip Bastien ****

Met dank aan Hamley Books voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Filip Bastien

Uitgever: Hamley Books

Aantal bladzijdes: 200

Genre: Spannende roman

Verschijningsdatum: Februari 2020

Over de auteur:

Filip Bastien (Eeklo, 1962) woont met zijn vrouw Annie in Werchter. In het dagelijks leven is hij systeembeheerder, daarnaast schrijft hij ook boeken.

(Bron: http://www.hamleybooks.be )

De achterflap:

Een ontroerende roman met een vleugje humor over ontluikende liefde, onderdrukte verlangens en het verglijden van de jaren.

Richard, een man die zijn vader in de Eerste Wereldoorlog verloor, ontvangt een postkaart van zijn jeugdliefde Josephine. Ze wil hem nog een laatste keer ontmoeten. Net op dat moment ligt zijn vrouw Anna-Maria op sterven.

Door de ogen van Richard maakt de lezer de grote gebeurtenissen van de twintigste eeuw mee: beide wereldoorlogen, de Koude Oorlog, de wereldexpositie in Brussel en de val van de Berlijnse Muur.

 Een aangrijpend verhaal waarin de geschiedenis tot leven komt.

Winnaar van de Indie Award 2018: “Meest memorabele personage”

Mening:

In korte vlotte hoofdstukken wordt je mee genomen door het leven van Richard, van het begin 19de eeuw tot bijna het einde van die zelfde eeuw. Alle belangrijke en heftige dingen die in die eeuw gebeuren maakt hij mee en door de prettige schrijfstijl van Filip heb je het idee dat je naast Richard loopt door de jaren heen.

Richard heeft twee grote liefdes en aan het einde van het leven van zijn tweede liefde is daar opeens de brief van Josephine. Een duivels dilemma wat de start maakt van dit boeiende meeslepende verhaal. Richard is een sterk uitgewerkt persoon, wat ook niet anders kan als je de achterrond van het verhaal kent. Filip is kundig in het verwoorden van de gevoelens en gebeurtenissen en de verspringingen in de tijd worden duidelijk en logisch weer gegeven.

Vooral het gedeelte uit de tweede wereld oorlog raakt mij diep, maar dat komt vooral uit mijn eigen gevoel en niet doordat de andere gebeurtenissen niet goed beschreven zijn. Al met al een mooi stukje historie met op de juiste momenten een beetje humor. Maar vooral liefde.

Bijkomend pluspunt is de meer dan mooie toevoegingen van oude foto’s. Prachtig gedaan.

Vier stralende sterren op alle fronten.

Corina Nieuwenhuis

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

*Blogtour* Winteruren – Filip Bastien

Hopsakiedeeeee daar zijn we weer! Want dankzij Hamley Books mogen wij meedoen aan een superleuke blogtour. Winteruren van Filip Bastien ligt klaar om gelezen te worden in Amstelveen….

Maar eerst gaan vanaf 14 februari collega bloggers jullie op de hoogte houden van deze roman en op 15 maart gaat onze recensie de lucht in…. so stay tuned. 📚👌🏻📚

Over Winteruren:

Een ontroerende roman met een vleugje humor over ontluikende liefde, onderdrukte verlangens en het verglijden van de jaren.

Richard, een man die zijn vader in de Eerste Wereldoorlog verloor, ontvangt een postkaart van zijn jeugdliefde Josephine. Ze wil hem nog een laatste keer ontmoeten. Net op dat moment ligt zijn vrouw Anne-Maria op sterven.

Door de ogen van Richard maakt de lezer de grote gebeurtenissen van de twintigste eeuw mee: beide wereldoorlogen, de Koude Oorlog, de wereldexpositie in Brussel en de val van de Berlijnse Muur.

Een aangrijpend verhaal waarin de geschiedenis tot leven komt.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Eva vraagt door: Luna van Roosen van de Young Adult Day Dreamer!

bron - het laatste nieuws.jpg

Luna van Roosen heeft met Day Dreamer een weergaloos debuut geschreven. Het verhaal gaat over Lora, een meisje dat is opgezadeld met een een draak van een stiefzus. Samen met haar hondje Henry vlucht ze dan ook regelmatig naar het bos. Op een dag valt ze daar in slaap en als ze wakker wordt is het ineens donker. Gelukkig ziet zij in de verte een licht branden. Het blijkt van een kasteel te zijn. Maar het kasteel herbergt zo zijn eigen geheimen en mysteries… En dan is er ook nog de knappe prins waar Lora als een blok voor valt, tot haar stiefzus plotsklaps voor hun neus staat en de jongen van haar dromen voor haar neus wegkaapt.

Day Dreamer is een hedendaags sprookje vol romantiek en een vleugje urban fantasy. Het geheel is pakkend en spannend en laat je geen moment meer los. Ik was dan ook met recht meteen fan van Luna haar heerlijke schrijfstijl en bijzondere verhaal. Luna is nog relatief jong in boekenland – ze is geboren op kerstavond 1999 – maar ze overstijgt met haar boek nu al het niveau van een aantal auteurs die al langer in het vak zitten. Ze is dan ook een veelbelovende schrijfster en ik was zeer benieuwd naar wie zij is, wat haar ertoe heeft aangezet om dit boek te schrijven en waar zij haar inspiratie vandaan haalt. Het werd een verrassend leuk gesprek.

Hoe zou jij zelf zijn als zus?

Ik heb het ‘geluk’ een grote zus te mogen zijn van twee broers en een zus. We zijn typische broers en zussen voor elkaar. Het ene moment kunnen we het vinden en doen we onnozel. Nog geen twee seconden later kan dat plots omslaan en zijn we als kat en hond. Klinkt het bekend? 🙂 Mocht het erop aankomen dan zullen we er wel zijn voor elkaar. Hoewel geen van hen graag leest, luistert mijn zus wel eens (onder lichte dwang ;)) naar mijn verhalen. Mijn jongste broertje is heel enthousiast en probeert me op zijn manier te helpen.

Je zit echt boordevol fantasie. Nou las ik dat je graag nachtelijke wandelingen maakt. Ik kan me zo voorstellen dat als je ergens inspiratie vandaan haalt, het dat is. Klopt dat of haal jij het uit andere elementen?

Nee, daar krijg ik inderdaad ideeën door, soms. Inspiratie is een eigenaardig iets. Fantaseren is iets wat ik me moeilijk kan laten, met alle gevolgen van dien… Ik zie in het echte leven iets, of ik dénk dat ik iets zie en dan gaan mijn radertjes draaien. Het meeste van de tijd krijg ik mijn verhaalideeën als het al wat donkerder is. Zo ontstaan veel van mijn horrorverhaaltjes ’s nachts tijdens het piekeren. Of door een droom. Omdat ze zo onlogisch zijn heb ik de drang om ze logisch te willen maken en uiteindelijk ontstaat er rond dat nachtelijk beeldmateriaal een hele historie.

Je bent duidelijk een schrijfster in hart en nieren en je schrijft korte horror verhalen. Toch is je debuut een realistisch sprookje. Hoe kwam dat zo?

Goh, ‘een schrijfster in hart en nieren’ hoe je dat zo aardig zegt, moet een beetje van alles proberen te schrijven, denk ik. Zo leer je je eigen sterktes en zwaktes kennen en leer je misschien iets bij over je eigen schrijfstijl. Ten slotte heeft ieder verhaal spanning nodig. Ik vind niet dat je een verhaallijn opzij moet laten liggen omdat het niet tot een bepaald genre behoort. Ik hou van verschillende genres en je moet toch alles eens proberen, niet? En als je een idee hebt voor een sprookje, hoe wil je daar in godsnaam aan weerstaan als verhaalliefhebber?!

Niet :-). Hoe was het voor jou om Day Dreamer te schrijven? Tijdens het lezen werd ik compleet meegezogen in de wereld waar Lora in terechtgekomen is. Had jij dat ook tijdens het schrijven?

Ja, absoluut. Dat heb ik eerlijk gezegd met mijn huidige verhaal minder. Day Dreamer/Night Thinker was letterlijk iets waarmee ik opstond en ging slapen. Ik werd erdoor afgeleid tijdens mijn lessen. En soms ging ik dan best hard glimlachen, zodanig dat de leerkracht me zelfs eens vroeg wat er was. En als ik niet schreef maakte ik tekeningen of zocht ik ‘decors’ op internet op. Het hield me zelfs uit mijn slaap omdat ik plots de juiste woorden wist om iets te beschrijven of een leuke dialoog in mijn hoofd werd ‘afgespeeld’. Die zogenaamde ‘nachtelijke schrijfaanvallen’ had ik rond die tijd enerverend vaak. Nu heb ik dat minder en ik wéét dat het aan mijn liefde voor Day Dreamer/Night Thinker lag. (Of omdat ik tegenwoordig uit mezelf mijn schrijftijd ’s nachts inplan ;)).

Dat viel mij al op: de prachtige vormgeving van het boek én de mooie tekeningen. Zou jij daar meer mee willen doen, bijvoorbeeld een kinderboek willen illustreren? Of is het echt voor je eigen verhalen?

Momenteel maak ik enkel tekeningen voor mijn eigen verhalen. (En die traditie zou ik graag willen volhouden, als de uitgeverij het daar ook mee eens is.) Mocht iemand mij later een leuk voorstel doen om tekeningen bij een ander boek te voorzien, zou ik dat zeker overwegen. Hoewel het me dus allemaal erg leuk lijkt, zijn dat dingen om later over na te denken. Met mijn eigen boek(en) en studie is mijn agenda aardig volgepland tegenwoordig.


Day Dreamer speelt zich af in een kasteel, er zijn de prachtigste jurken, er is een droomprins… En toch komt er ook een duistere kant in voor. Wat trekt jou als auteur aan, aan die mysterieuze, tikkeltje gevaarlijke kant?

Waarom hou ik van de nacht, denk je? Mysterie en gevaar maakt het boek (én het echte leven) onvoorspelbaarder en dus ook interessanter. Met andere woorden: het maakt het leven het leven waard en het boek het lezen waard. Je ziet het licht pas als er schaduw is. Dat is een feit. Je kan pas écht van de mooie dingen genieten als die er niet constant zijn en je ook weet dat je alles met één verkeerde beslissing kan verliezen. Wie wil er nu in godsnaam een boek lezen waar altijd alles rozengeur en maneschijn is? Af en toe mag er een nacht zijn waarbij de maan geen licht voor je voeten uit werpt. Sterker nog, die moeten er zijn. 🙂 Hopelijk is die abstracte voorliefde nu een beetje in begrijpbare woorden omgezet.

Was je als kind wel eens bang in het donker?

Tuurlijk! Maar het is zalig omdat je fantasie dan op hol slaat. Dat is vaak de trigger voor het verzinnen van een fantastisch verhaal. En zolang je weet dat het je fantasie maar is (de nacht is in principe niet gevaarlijker dan overdag) ben je een beetje bang, maar niet angstig.

Momenteel maak je veel contact met de lezers en potentiële lezers van je boek(en). Krijg je veel reacties?

Ja, toch wel. Het is fantastisch om te horen dat lezers ervan genoten hebben en wat hun mening van Day Dreamer was. (Bij deze: laat het me vooral weten!).
Het is toch een soort bevestiging die je krijgt. Ook omdat ik op deze manier ook dingen leer over mijn schrijfstijl en zelfs over mijn eigen boek. Het is grappig hoe mensen dingen anders kunnen opvatten en bekijken dan hoe ik het voor ogen had. Ik vreesde er bijvoorbeeld voor dat mensen het mysterie meteen zouden doorzien, maar dat lijkt absoluut niet het geval te zijn. De meningen over Bobby liggen ook ver uit elkaar en daar schrok ik van. Mensen bekijken hem op een manier die ik niet had zien aankomen, misschien net omdat ik weet wat hij denkt. Zijn ‘uitstraling’ zegt blijkbaar iets heel anders.

Nu ben ik benieuwd, hoe bekijken mensen Bobby dan en wat verraste jou daaraan?

Sommigen vinden Bobby een beetje een meisjeszot omdat hij zowel met Amaryllis als Lora omgaat. Daar schrok ik van, want er zit een logische redenering achter (zijn redenering). Ik beschouw hem absoluut niet als zo iemand.

Zo zag ik hem ook absoluut niet.  Inmiddels is de cover van Night Thinker een feit. Hij is prachtig geworden! Hoe voelde het voor jou om het eindresultaat te bewonderen?

Even wennen om het ‘gezicht’ van jouw ‘kind’ te zien. Gelukkig is iedereen het erover eens dat het beiden schatjes zijn. 😉 Mijn mama noemde de jongen al grappend haar ‘schoonzoon’. Ze lachte ermee: éérst een kleinkind, nu een schoonzoon…

Ben je al zenuwachtig voor de respons straks op dit tweede deel?

Ja, ergens wel, maar dat is normaal volgens mij. Ik ben wel een beetje minder zenuwachtig dan voor Day Dreamer. In Night Thinker wordt alles alleen maar spannender! (Mijn bescheiden mening ;)). Waar deel één vooral in het mysterie duiken was, bestaat deel twee uit de ontknoping! Ik ben zelf ook benieuwd wat de lezers ervan vinden, of ze het tegen het einde zelf al hebben ontrafeld of niet… Zenuwachtig ben ik dus een beetje, maar ik heb er vooral ontzettend veel zin in. 😀


***Interview by Eva Krap.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Luna herself volgen? Wij zeggen doenn en dat kan HIER

Eva vraagt door: Sandra J. Paul met de nieuwe thriller Kwijt!

75392746_983518075335422_5613574663062945792_o

Sandra J. Paul is bijna niet meer weg te denken uit boekenland. Met haar thrillers en young adults verovert zij vele harten. Neem alleen al De duistere school, een plek waar je, als je er eenmaal bent, niet meer uitkomt.

Jong en oud is in de ban van dit verhaal en er werd dan ook massaal gevraagd of er alsjeblieft een vervolg zou komen. Gelukkig kan iedereen opgelucht ademhalen: deze verschijnt binnenkort. 

Maar onlangs is er een heel ander boek van Sandra uitgekomen: de thriller Kwijt. Ook hierin verrast en trakteert zij haar fans weer op de nodige plotwendingen en een sterk psychologisch verhaal dat staat als een huis. De kritieken zijn veelal positief en jubelend. 

Hoog tijd dus om deze bevlogen auteur en uitgever te bestoken met enkele vragen. 

 

72756241_10157607092927118_4154159773907943424_o

De rode draad in Kwijt is geheugenverlies. Hoe kwam jij op het idee om hier een thriller over te schrijven?

Enkele jaren geleden heb ik een documentaire gezien over een heel interessante vorm van geheugenverlies, niet veroorzaakt door fysische redenen, maar psychische.  Dat is me zo bijgebleven dat ik toen de eerste hoofdstukken van Kwijt op papier heb gezet. En zo is het verhaal dan gegroeid.

Je hebt er dan ook psychologisch meteen een heel sterk verhaal van gemaakt. En een thriller element toegevoegd. Wat fascineert jou zo aan de psyche van de mens?

Eigenlijk alles! De interactie tussen mensen, de manier waarop mensen met elkaar omgaan in spannende situaties en vooral wat zij zouden doen in een extreme situatie als dit. Het hoofdpersonage Jim zoekt het hele boek door naar antwoorden op situaties die hij zich niet meer kan herinneren, maar niemand wil hem zeggen wat dat dan juist was, óf ze weten het gewoonweg niet. Dat maakt het dubbel interessant. Velen zijn niet op de hoogte, anderen wel maar kennen het hele verhaal niet. Door die situatie te creëren en vooral spanningen naar boven te halen tussen vader en zoon, maakt dat ik me echt heb kunnen uitleven.

Dat uitleven is je zeker gelukt! Er komen veel plotwendingen in voor. Geniet jij ervan lezers constant op het verkeerde been te zetten? 

Zeker. Ik ben bij mijn lezers beroemd en berucht omwille van mijn plottwisten. 😁

Dat lijkt mij nog best moeilijk om alles kloppend te krijgen. Werk jij volgens een bepaald systeem?

Ik heb een zeer organische manier van schrijven. Ik zit maanden op een idee te broeden en zodra ik in mijn schrijversmodus schiet, dan ben ik daar dag en nacht mee bezig. Op het moment dat ik begin te dromen over het verhaal, weet ik dat ik een goed spoor heb. 😉 Maar ik werk ook met nota’s, ik gebruik OneNote om tijdlijnen en personages (leeftijd, uiterlijk..) bij te houden en zet dat altijd naast me open als ik bezig ben.

Weer even terug naar Kwijt. Naast geheugenverlies en stevige plotwendingen, draait een groot deel ook om geheimen. Zowel voor elkaar als voor zichzelf. Wat maakt, denk jij, schrijven en lezen over dit gegeven zo boeiend?

We zijn allemaal mensen en mensen hebben nu eenmaal geheimen, vaak ook voor hun eigen partners. Dat maakt ons eigen. Ik kan me niet voorstellen dat er iemand is die géén geheimen heeft. Het kan klein of zeer groot zijn, maar het kan ook iets zijn dat altijd aan je blijft knagen omdat je het aan niemand kwijt kan. Menselijk, normaal, en zeer interessant om iets mee te doen in een boek!

Jim is patissier en maakt de lekkerste taarten, cakes, etc. Had je niet ontzettend veel honger tijdens het schrijven?

Dat viel mee ;). Ik heb altijd groene thee bij me en dat stilt de honger. 😉

Dus geen lekkere recepten voor ons tijdens het lezen van Kwijt

Nee, je kunt wel gewoon naar de lokale bakker gaan en een taart gaan kopen en daar dan van genieten tijdens het lezen. Een slagroomtaart bijvoorbeeld in de vorm van Captain America.

Over creativiteit gesproken: Azerty, je eerste thriller, heeft een nieuw jasje gekregen en zal het levenslicht zien op 27 november. Vertel!

Ah ja. Azerty is een boek dat ik vier jaar geleden schreef vlak na mijn Young Adult-debuut. Ik was laureate van de allereerste Aspe Award, een kortverhalenwedstrijd die dus vernoemd werd naar Pieter Aspe. Het kortverhaal viel zo op dat ik vervolgens door mijn uitgever gevraagd werd om een eerste thriller te schrijven, en dat resulteerde in Azerty. Achteraf gezien, door de zeer korte tijdspanne waarin alles gebeurde, had ik altijd het gevoel dat ik nog meer wilde doen met dit boek. Het werd ook niet in de winkel aangeboden (enkel op bestelling). Toen ik mijn rechten terug kreeg, besloot ik om ooit een heruitgave van Azerty te maken en dat resulteerde dus in een extended edition waar ik mijn volledig ei kwijt kon, met een nieuwe, ultracoole cover die de geheimzinnigheid van het boek ook beter beschrijft. Zij die het boek indertijd lazen, vonden dat het een Agatha Christie-achtig sfeertje had en dat wilde ik dan ook benadrukken in de cover. Oorspronkelijk was het plan niet om dit boek in de winkels te krijgen, maar meer als een limited edition te verkopen. En toen zagen de inkopers het en zij waren laaiend enthousiast, dus nu komt het wel in alle boekhandels terecht, waar ik heel blij om ben! Het boek voelt nu zeer compleet aan en ik ben er trots op.

De cover is dan ook prachtig en mysterieus! 

Je zegt een Agatha Christie-achtig sfeertje. Ben jij ook één van de lezers die haar boeken verslonden heeft? 

Absoluut, ik ben ermee opgegroeid. Agatha Christie, Stephen King en Sir Arthur Conan Doyle waren de auteurs waar ik als kind al enorm naar opkeek. Ik heb altijd van dat mysterieuze gehouden en dat is in mij gebleven.

Wat dat mysterieuze ook bevat is De duistere school en binnenkort verschijnt de opvolger. Wat maakt het zo leuk om voor kinderen te schrijven (ook al zijn er genoeg volwassenen die ook van dit boek smullen)?

Kinderen zijn een zeer fijn publiek om voor te schrijven. Zij zijn ook dankbaar, houden van spanning en het mag allemaal nog wat griezeliger zijn dan jij denkt dat ze aankunnen. Ik heb heel veel kinderen blij weten te maken met School en heb van verschillende ouders zelfs foto’s! gekregen waarin ze hun lezende kinderen tonen. Dat doet me enorm veel plezier. Zo zat ik gisteren op de boekenbeurs en komen er ouders met School naar me toe, waarbij de kinderen dat boek zo vastklampen alsof het een schat is. Dat vind ik het geweldigste gevoel.

Toevallig had ik het daar van de week met een vriendin over: dat boeken voor kinderen best heel gruwelijk mogen zijn. De sprookjes van nu eindigden vroeger bijvoorbeeld op zijn zachtst gezegd macaber.  Geloof jij dat dat eigenlijk heel goed voor de ontwikkeling van een kind is?

Kinderen kunnen nog perfect griezelen zonder dat dit een impact op hen heeft. Volwassenen trouwens ook, er zijn miljoenen griezelfans die doodnormale mensen met een zacht hartje zijn in het echte leven :). Sprookjes zijn per definitie best wel gruwelijk, ik denk niet dat dit een probleem is.

Wat was de engste gedachte of wezen die jou als kind uit je slaap hield?

Ik heb ooit – per ongeluk – de film The Thing gezien als achtjarige. Ik heb een oudere broer die het leuk vond die film te huren. Ik heb toen weken niet geslapen. 😉 Vooral de scène met de buik is me altijd bijgebleven! Als kind was ik ook heel bang voor de dood. Intussen niet meer.

Wat heeft jouw angst doen omslaan?

Mijn moeder zegt altijd: er zijn twee dingen in het leven die je niet kunt veranderen, je geboorte en je dood. Maar wat je daartussen doet, bepaal je zelf. Dat is mijn filosofie geworden. En ja, er zijn onvermijdelijke gebeurtenissen maar ik probeer mijn leven zo goed mogelijk te leiden. Daardoor ben ik ook niet langer bang.

Naast auteur ben je ook uitgever (Hamley Books). Hoe is dat zo gekomen?

Lang verhaal kort: ik ben in het dagelijks leven ondernemer en heb twee activiteiten naast mijn boeken. Ik speelde al enige tijd met het idee om zelf iets te gaan doen rond boeken. In 2017, toen Heart-Beat, een van mijn Engelstalige werken, uitkwam, hebben we dit als een testcase uitgeprobeerd. In 2018 werd het echt officieel toen de vertaling van Heart-Beat (Hart-Slag) er kwam. Ik zat op dat moment in dubio wat ik met dat boek ging doen en heb toen mijn stoute schoenen aangetrokken en heb zo de beslissing genomen om dit zelf uit te brengen. Dat bleek een groot succes. Het vervolg groeide organisch. Begin 2019 begon ik ‘officieel’ ook met andere auteurs te werken en nu zijn we elf boeken verder, waar ik héél blij mee ben!

 

*** Interview by Eva Krap.

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Sandra J. Paul of Hamley Books volgen? Doe het, echt heel gaaf. En dat kan via onderstaande links:

Auteurspagina Facebook

Uitgeverij Hamley Books

Eva vraagt door: Lara Reims van Upgrade en Black-Out!

72842469_2432857390103086_5268074424187224064_n

Lara Reims heeft veel lezers mee op reis genomen naar een geheel eigen universum: het Creodroom. In haar boeken, Upgrade en Black-Out, maken we kennis met Rémi, een introverte jongen, zijn ouders kijken niet naar hem om en hij wordt gepest op school.  Als op een dag voor zijn ogen zijn huis ontploft en afbrandt, terwijl zijn ouders en zus thuis zijn, komt hij op een plek terecht waar de wetenschap zijn tijd ver vooruit is. Uiteraard is niet alles wat het lijkt en Rémi gaat samen met zijn vrienden op een spannend avontuur.

Een veelgehoorde kreet over haar boeken is dan ook: ‘Harry Potter meets sciencefiction!’ Daar zou je de boeken zeker mee kunnen vergelijken.
Ik was dan ook benieuwd naar de beweegredenen achter deze trilogie en naar de auteur die deze wereld geschapen heeft.

74687819_2588351437889198_4481094651574484992_o

Het Creodroom, wat een bijzondere plek! Hoe is dit voor jou ontstaan?

Twee dingen.

Het Creodroom weerspiegelt mijn verlangen om te zien hoe de wereld er morgen uitziet. Of overmorgen. Ik ben heel erg nieuwsgierig naar de nabije toekomst. Er verandert zoveel op dit moment, en de keuzes die we daarin maken zijn belangrijk. Daarom speel ik graag met thema’s die steeds actueler worden, om in een veilige omgeving uit te kunnen zoeken wat voor en wat nadelen zijn van bijvoorbeeld allerlei technologie. Vaak zijn verhalen over de toekomst angstaanjagend. Met het Creodroom heb ik een plek willen maken waar plaats is voor de leuke en de gevaarlijke kanten van veel ontwikkelingen.

En daarnaast vind je in het Creodroom mijn jeugdliefde, die maar niet overgaat, voor andere werelden waar je als lezer een tijdje kunt blijven, zonder dat je daarvoor op reis hoeft. Ik heb altijd gehouden van boekenwerelden waar ik in kon verdwijnen, vrienden kon maken. Een wereld die, ondanks alle gevaren en duistere kanten, als een thuis voelt. En die ik kan zien, ruiken en proeven. En ik wilde Rémi, en jongeren die zich soms voelen zoals hij, een plek geven om zich te ontwikkelen.

Wat is de mooiste ‘reis’ die je tot nu toe gemaakt hebt?

Ik kan niet kiezen. Mijn mooiste boekenreizen waren die naar het Wilde Woud met Tonke Dragt, naar de Tovernaarswereld van Rowling, en naar het Oxford van Philippe Pullman. Maar de allereerste boekenreis die me bijblijft omdat het een van de eerste boeken was die ik zelf las, was die met Ronja naar het bos vol rovers en vogelheksen. 

En wat reizen in het echt betreft: reizen die ik van kinds af aan naar Parijs maakte. De Eiffeltoren heeft voor mij altijd een magische aantrekking gehad. Grappig, die werd gebouwd in een tijd vol nieuwe ontdekkingen. Later ging ik in Parijs wonen.

Je hebt duidelijk een fascinatie voor ontdekkingen. Je gaf net ook aan dat schrijven voor jou een veilige manier is voor het afwegen van de voor- en nadelen. Ben je weleens bang voor de ontwikkelingen op wetenschappelijk gebied?

Ik zou je nu heel graag het motto uit mijn derde deel willen sturen, maar daar moet je nog heel even op wachten 😉. Ik ben niet zozeer bang voor de ontwikkelingen op wetenschappelijk gebied, maar wel voor sommige gevolgen voor mensen. Het probleem bij dit onderwerp vind ik dat het lastig is een compleet beeld te schetsen van alles wat bepaalde wetenschap mogelijk maakt, omdat je veel domweg nog niet weet. Als je mensen twintig jaar geleden had verteld dat ze nu vergroeid zouden zijn met een telefoon en met internet, dan zouden ze je voor gek hebben verklaard. Nu kan niemand zich meer een leven zonder voorstellen. Het vergroot je horizon, maar het zorgt er soms ook voor dat je wat er voor je neus gebeurt niet meer ziet. Hetzelfde geldt voor virtuele realiteiten, waar mensen kunnen zijn wie ze willen zijn, maar waar je jezelf ook in kunt verliezen. De gevolgen zijn, als er bijvoorbeeld nieuwe technieken zijn, moeilijk te overzien. Daarom probeer ik te bedenken hoe bepaalde dingen uitpakken voor jongeren als Rémi, Emma en Jérôme. Maar het eerste gevoel dat ik krijg als ik hoor over een kwantumcomputer die steeds meer kan, is toch altijd opwinding en opgetogenheid.

Nou, vooruit, ik zal niet plagen en alsnog proberen het motto uit je te trekken (al ben ik nu wel enorm nieuwsgierig! ;-)). 

Volgende vraag dus. Zowel de opwinding als de andere kant die ermee gepaard kan gaan, zie je duidelijk terug in je boeken. Zou je zelf terug naar je jeugd willen gaan om ook lessen te volgen in het Creodroom?

😉 Komt heel snel!

Ja, absoluut! Ik ben al heel lang gefrustreerd over het feit dat ik te dom ben voor theoretische natuurkunde en andere technische vakken. Ik zou heel graag een paar lessen willen volgen. Natuurkunde, Robotica, maar ook het zoeken van verklaringen voor het feit dat je dingen soms weet voor ze gezegd zijn, kom maar op!

Grappig, want als je jouw boeken leest, krijg ik juist het idee dat je een enorm brede kennis hebt op dit gebied. Komt er veel fantasie bij kijken of heb je research gedaan?

Geen fantasie, research. Ik heb heel veel gelezen en bekeken, ontzettend inspirerend en boeiend om te doen. Ik wilde iets maken wat in theorie kan. Of het echt gaat gebeuren blijft natuurlijk speculatie. Ik heb een hele goede proeflezer die natuurkundige is. Dat is heel fijn!

Je boek wordt vaak vergeleken met Harry Potter. Wat vind jij daar zelf van?

Natuurlijk word ik daar gelukkig van. Al kan ik van Rowling en andere auteurs nog heel erg veel leren 😉 ik begin net. Het allergelukkigst word ik als ik van iemand hoor dat hij of zij geraakt is door de personages. Als die zijn gaan leven, vind ik dat geweldig.

En dat doen ze! Was het voor jou makkelijk om in hun huid te kruipen?

Ja, en heerlijk vooral. Het maken, meevoelen, een paar levens tegelijk meemaken… Het moment waarop ze op papier zelf gaan praten, dat vond ik magisch.

Is één van hen ook stiekem je favoriete personage?

Ik houd veel van Remi, ik laat hem een hoop doormaken. Hij voelt erg dichtbij. Van Emma ook. En Ezra heeft een bijzonder plekje in mijn hart. En en en … moeilijk om te kiezen!

Wat is jouw grootste ambitie op schrijfgebied?

Ik moet je eerlijk zeggen dat het afgelopen jaar voelt als een droom die uitkomt. Vorig jaar rond deze tijd had ik alleen een manuscript voor deel 1 en een opzet voor de rest van het verhaal en in maart 2020 is de hele trilogie er, dankzij een ongelooflijk betrokken en voortvarende uitgever. Dus over ambities heb ik nog niet veel nagedacht. We hadden het eerder over het ontsnappen naar andere werelden: als ik verhalen mag blijven maken die mensen de mogelijkheid geven even op een andere plek te zijn en daar personages te leren kennen en dingen te ontdekken, vind ik dat geweldig. Het schrijven van dit verhaal is echt het allerleukste dat ik ooit heb gedaan.

Heb je al een idee voor een volgend boek of ben je nog bezig met afscheid nemen?

Ik moet bezig zijn met een volgend boek voor ik afscheid kan nemen, dus ja, zeker. Er zijn heel veel plannen, daar kijk ik naar uit. Maar dat afscheid nemen… ik heb het laatste hoofdstuk een tijd voor me uitgeschoven. Maar nu staat het er dan toch. Gelukkig kan ik dankzij de lezers nog een tijdje in die wereld blijven.

Kan je al een beetje vertellen waar je mee bezig bent? Of is dat nog geheim?

Ik kan vertellen dat ik in elk geval voor jeugd ga schrijven en dat ik nog niet klaar ben met de thema’s in Remi’s verhaal. Daarnaast ben ik met iets anders bezig , maar dat moet nog even in mijn hoofd blijven 😉.

Klinkt veelbelovend! Wat maakt het schrijven voor jeugd zo bijzonder leuk voor jou?

De boeken die ik toe las, hebben van mij een lezer gemaakt. En lezen heeft me zoveel gebracht, dat ik die liefde graag door wil geven. Zeker nu jongeren moeten kiezen tussen veel meer vormen van vermaak dan in mijn tijd, vind ik het een uitdaging om juist deze groep een boek in te trekken. Daarbij houd ik heel erg van het soort verhalen dat je voor jeugd kunt schrijven.

Over vormen van vermaak gesproken: ik opperde dat er een game kan komen van de trilogie. Een film zou ook leuk zijn. Of heb je het liefst dat het gewoon bij het boek blijft en is het zo goed voor jou?

Lijkt me top! Ik doe mee! Ik houd zelf ook van games ;). Het boek is een prachtig cadeau, maar dromen is altijd fijn.

 

*** Interview by Eva Krap.

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Lara herself volgen? En dat kan hierrrrr:

Auteurspagina Lara Reims