Duorecensie Jac & Corina: De andere vrouw-Michael Robotham****1/2

MichaelRobotham

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar van Corina.

Auteur: Michael Robotham

Uitgever: Cargo

Originele titel: The other wife

Vertaler: Danielle Stensen

Aantal pagina’s: 366

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 11 oktober 2018

Over de auteur:

De Australische journalist Michael Robotham (1960) schreef eerder de zeer succesvolle thrillers De verdenking, Het verlies, Nachtboot, Gebroken, Zeg dat het je spijt, Door mijn ogen, Leven of dood en Sluit je ogen. Zijn werk is bekroond met de Ned Kelly Award.

(Bron: http://www.uitgeverijcargo.nl )

Achterflap:

Een geheim leven. Een geheim huwelijk.

Een moordenaar die je geheimen kent.

William en Mary zijn al zestig jaar getrouwd. William is een gerenommeerd chirurg, Mary zijn liefdevolle echtgenote. Ze geloven beiden dat je de wereld in goed of slecht kan indelen. William en Olivia zijn al twintig jaar samen. William is een gerenommeerd chirurg, Olivia een oud-tennisspeelster. Ze maken samen prachtige reizen en zijn getrouwd op Bali. Klinisch psycholoog Joe O’Loughlin kent maar een van deze twee verhalen, maar als hij zijn vader bezoekt in het ziekenhuis komt zijn leven op de kop te staan. Wie is de mysterieuze vrouw die aan Williams bed zit te huilen? Een vriendin, een maîtresse, een leugenaar, of een moordenaar?

Over het boek:

Jac:

God’s Persoonlijke Lijfarts, professor in de heelkunde en volksgezondheid, adviseur van diverse regeringen, oprichter van het International Trauma Research Center, docent, schrijver en filantroop, heeft een maîtresse, een tweede vrouw met wie hij zelfs getrouwd is?

William O ‘Loughlin, de vader van Joe, wordt in zijn tweede huis in Londen, in het huis waar zijn andere vrouw woont, aangevallen en met een hard voorwerp zodanig geslagen dat hij opgenomen moet worden op de afdeling traumachirurgie van het St. Mary’s. Hij komt in een levensbedreigende coma terecht, en wordt als een kasplantje in leven gehouden. Bij aankomst van Joe in het ziekenhuis zit een vrouw, Olivia Blackmore, aan het ziekbed van zijn vader. Zij stelt zich voor als zijn andere vrouw. De ontreddering is groot. William is al twintig jaar samen met deze Olivia en tegelijkertijd al  zestig jaar getrouwd met zijn geliefde Mary. Wat is er gebeurd? Is er sprake van een dief die gestoord is bij zijn inbraak of een geplande aanslag op het leven van William? Waarom en wie? Dat zijn de vragen die inspecteur Stuart Macdermid moet oplossen. Tegelijkertijd  moeten Mary en haar kinderen, Joe en zijn drie zussen, de strijd aan met die Olivia.

De derde verhaallijn vertelt hoe Joe omgaat met het opvoeden van zijn kinderen Emma, 12 jaar, intelligent en licht autistisch lijkt het wel, en Charlie, die inmiddels uit huis is en studeert. Psychologie. En dat valt niet altijd mee, zoals alle ouders weten.

Corina:

Daar kom je dan bij je vader in het ziekenhuis en zit daar een andere vrouw aan zijn bed. Joe wil en kan niet geloven dat wat zij vertelt waar is. Hij kent zijn vader toch het beste? En al voelt hij misschien geen liefde, ontzag ja dat heeft hij wel, maar dat ontzag begint te wankelen. Dit eerste mysterieuze gedeelte van het verhaal, brengt je gelijk ook in het privéleven van Joe die worstelt met het opvoeden van Emma, zijn gesloten ietwat vreemde (?) dochter en brengt hem weer in contact met zijn vriend Vincent. Al is hij een  rechercheur in ruste, hij bijt zich vast in de zaak.

Daarnaast loopt nog een andere verhaallijn en je vraagt je lange tijd af hoe Michael dat nu ooit bij elkaar gaat brengen!

Mening:

Jac:

Robotham beschrijft feilloos het milieu van een typische upperclassfamilie in de Engelse standenmaatschappij, waar deugden als tucht en emotieloze emotie belangrijk zijn. De verhoudingen tussen William en Mary, en de kinderen Joe, Lucy, Patricia en Rebecca, de opvoeding , de relatie van Joe met zijn vader, worden genadeloos beschreven en uitgebeend. William, hoofd van een gezin, ‘ waar kinderlijke gehoorzaamheid een gebod was en persoonlijk geluk genotzucht’.  Joe voelt zich verraden, vernederd en verlaten door zijn vader, die door ‘ The Times’ beschreven wordt als een ‘ baanbrekend chirurg’ en ‘ medisch filantroop’. Liefde voor zijn vader? Neen, wel ontzag.

Corina:

Vanaf regel één is het weer thuiskomen met de schrijfstijl van Michael. Vlot, beeldend en met een mooie dosis humor. Wat kan ik genieten van zijn gesprekjes met dochter Emma en de dialogen met bijvoorbeeld Vincent. Dat is de extra kers op het taartje! Ik las niet alle delen met Joe als hoofdpersoon, maar heb geen enkel moment het gevoel dat ik iets mis. Michael pakt subtiel af en toe terug op het verleden. De emoties van alle betrokkenen komen goed over en laten je medelijden voelen, maar ook geven ze je bij tijd en wijle het gevoel van kom op nou gast!

Jac:

In de fijne schrijfstijl van Robotham worden vileine dialogen afgewisseld met briljante beschouwingen en hilarische scènes, zoals met de schoolcounselor meneer Carmine, maar vooral veel sprankelende, lichtvoetige zinsneden, zoals over de relatie ‘ Jongere vrouw — oudere man’. De opname in het ziekenhuis is het begin van de ontmanteling van het fort, het bastion dat William en Mary schijnbaar hadden opgetrokken. Het thema van de in scherven vallende façade is niet onbekend in de literatuur en film.

Corina:

De andere vrouw is geen keiharde bloedstollende thriller, maar de spanning is wel degelijk aanwezig. Door kleine speldenprikjes blijf je geïntrigeerd en wil je weten hoe wat en waar! Michael geeft ook de side-kicks allemaal net dat extra waardoor je van iedereen wil weten wat ze beweegt en hoe het af gaat lopen.

Jac:

Het boek is met veel empathie geschreven, zonder in goedkope dramatiek te vervallen. Het is bovenal intelligent geconstrueerd met fraaie zinnen en mooie quotes die je doen glimlachen of die je als lezer wat langer doen stil staan. En een goed plot met een bloedstollende actiescène. Vertaalster Danielle Stensen heeft goed werk  afgeleverd. Voor zover dat beoordeeld kan worden. Robotham is terug op zijn oude niveau.

Corina:

Als de ontknoping nadert wordt het nog wel even echt spannend en zit ik toch nog even een mooi aantal bladzijdes op het puntje van mijn stoel. Heerlijk! Dit is Michael Robotham ten voeten uit. Onverwacht, maar kloppend tot de laatste punt.

Conclusie:

Jac:

Het was een genoegen dit boek te lezen. Het is geen thriller die je ’s nachts doorleest, omdat de ontknoping bekend moet zijn voor de zon opkomt, het is wat zo mooi genoemd wordt door de uitgevers een boek ‘op het snijvlak van roman en thriller’. En daar tendeert Michael Robotham steeds meer naar. En daar kunnen we blij om zijn. U begrijpt De andere vrouw is niet alleen door de thrillerbril bekeken.

Corina:

Schrijfstijl: 5

Leesplezier: 5

Originaliteit: 4

Spanning: 4

Plot: 4.5

Psychologie: 4.5

Dat maakt unaniem vierenhalve sterren voor De andere vrouw!

Jac Claasen en Corina Nieuwenhuis.

 

NB: Extra info over de schrijver:

Dit is het dertiende deel uit de Joe O’Loughlin en Vincent Ruiz reeks. De schrijver zegt in zijn dankwoord daarover het volgende : “Toen ik professor Joe O’Loughlin introduceerde in De verdenking, had ik er nog geen idee van dat hij mijn langst blijvende  en geliefdste personage zou worden… een briljante psycholoog met een enorm inzicht in het beste en het slechtste van de mens.”

“Joe (Joseph) O’ Loughlin, klinisch psycholoog van professie, heeft mijn hart gestolen. Simpel, omdat deze briljante psycholoog ook maar een mens is en dus afschuwelijke blunders maakt. ‘Hij is geniaal in het oppikken van kleine incidentele details, patronen die anderen niet zien, constateert afwijkingen en onvoorspelbare handelingen die uitschieters zijn en de grenzen van het menselijk gedrag vormen.”

“Vincent Ruiz, is in dit boek al met pensioen, maar blijft de keiharde politieagent die maar een ding verkeerd doet. Hij kiest altijd de verkeerde vrouwen. Wellicht kiezen de verkeerde vrouwen hem. Of zou het dan toch zo zijn dat de vrouw altijd kiest en de man blij is met wat hij kan krijgen?”

Advertenties

Duorecensie Jac & Karin: De opvolger-Fiona Cummins*****

DeOpvolger

Auteur: Fiona Cummins

Oorspronkelijke titel: The collector

Serie: De Bottenverzamelaar deel 2.

Vertaling: Saskia Peterzon-Kotte

Uitgever: Ambo|Anthos

Genre: Literaire Thriller

Verschijningsdatum: september 2018

Over de auteur:

Fiona Cummins was journalist voor de Daily Mirror en volgde de schrijversopleiding aan de Faber Academy. Ze debuteerde in 2017 met de enthousiast onthaalde thriller De verzamelaarDe opvolger is haar tweede thriller.

( Bron: http://www.amboanthos.nl )

Achterflap:

In de thriller De opvolger van Fiona Cummins woont de negenjarige Jakey Frith met zijn ouders aan de Engelse zuidkust. Hij is ternauwernood ontsnapt uit de klauwen van een macabere seriemoordenaar. Maar de Bottenverzamelaar loopt nog altijd vrij rond en wacht het moment af om alsnog toe te slaan. Clara, het meisje dat nog door hem wordt vastgehouden, klampt zich vast aan de gedachte dat ze ooit gered zal worden.

De Bottenverzamelaar heeft ondertussen een leerling gevonden, die hij klaarstoomt om zijn bottenmuseum over te nemen. Maar hij kan Jakey en de detective die zijn dromen doorkruiste niet uit zijn hoofd zetten en zint op de ultieme wraak.

Mening:

Karin:

Wat kun je je toch verheugen op bepaalde boeken. Oi oi oi en dan is De opvolger ook nog minstens zo sterk als De verzamelaar! Het is direct thuiskomen, de personages staan me nog helder voor de geest en het is letters vreten vanaf de eerste bladzijde.

Wat een fantastische schrijfstijl is dit toch en wat wordt er weer een fantastisch verhaal neergezet. De verschillende lijnen moeten weer samen zien te komen en de wijze waarop dit dan ook allemaal weer gebeurt is briljant. Dit is opbouwen, uitdiepen, gruwelen, hopen en gewoon thriller ten top.

Jac:

Brian Howley noemt zich voortaan meneer Silver. Deze meneer Silver is vastbesloten om zijn verloren gegane bottenverzameling nieuw leven in te blazen, en ter wille van de continuïteit op zoek te gaan naar een opvolger. Saul is een getraumatiseerde, hyperintelligente jongen en  beschadigde tiener van 16 jaar die in deze fase van zijn leven regelmatig geneigd is om tegendraads te acteren. Daar zijn redenen toe. Niet in het minst door het Geheim dat hij deelt met zijn moeder, het drankorgel Gloria Anguish, waar hij tot overmaat van ramp nog voor moet zorgen ook. De andere hoofdpersonen kennen we: Jakey Frith en Clara Fowley. Zij komen in groot gevaar als meneer Silver in actie komt. En natuurlijk Etta Fitzroy, die haar eigen demonen bij zich draagt.

Karin:

De opvolger is los te lezen maar het zou werkelijk zonde zijn als je De verzamelaar niet eerst zou lezen. Cummins pakt zeker even terug met een korte uitleg maar neem nou bijvoorbeeld kleine Jakey, of de sympathieke stoere Etta Fitzroy die maar één hoofddoel heeft, en dat is deze seriemoordenaar pakken. Neem de kleine Clara, nog steeds vermist en hoe dan? Ik bedoel maar, de achtergronden moet je eigenlijk niet willen missen want dit is voor nu een tweeluik waar je U tegen zegt.  Ook Silver/De Nachtman himself komt uiteraard weer uitgebreid aan bod en de titel wordt je al vrij snel zeer duidelijk door middel van Saul, de antiheld?

Jac:

Cummins heeft een opmerkelijke schrijfstijl. Zij schrijft bijna literair over geuren, kleuren, emoties en natuursensaties. Woordgebruik en zinsconstructie leiden veelvuldig tot fraaie metaforen en mooi taalgebruik. Het verhaal is erg beeldend geschreven, en situaties en dialogen zijn van hoog niveau en dringen zich snel de geest van de lezer binnen. Een compliment voor de vertaalster Saskia (‘ Kanjer’) Peterzon-Kotte. Opmerkelijk is ook dat de gebeurtenissen niet of nauwelijks plaatsvinden op een politiebureau, een mortuarium of gevangenis. Geen beschrijvingen van lijkschouwingen, geen CSI-achtige hi- tech analyses. Zelfs de persoon van Etta Fitzroy heeft een minder belangrijke rol in het geheel.

Karin:

Richting einde wordt de spanningsboog nog even flink aangetrokken en zit je op het puntje van je stoel. Om vervolgens na het epiloog het boek met een dikke zucht dicht te klappen. Het verleden, het nu….ai lof Etta en dit suddert nog wel even na!

‘Ting!’

Jac:

Het is niet persé de spanning die Fiona Cummins zo’n prettig leesbare auteur maken. Het zijn de excentrieke figuren, de fraaie karaktertekeningen,de zielige, bijzonder gevormde slachtoffertjes, de mesjogge dader, de donkere setting van het verhaal, maar vooral de intelligente schrijfstijl, die ver en ver uitstijgt boven hetgeen  we gebruikelijk zijn te lezen in de thrillerwereld. De plot steekt ijzersterk in elkaar, en vooral het laatste kwart van het boek kan niet neergelegd worden. Fiona Cummins heeft haar eerste boek duidelijk overtroffen.

Tip: Het verdient aanbeveling eerst De verzamelaar te lezen.

Conclusie:

Unaniem vijf sterren voor De opvolger.

Jac Claasen & Karin Meinen.

Duorecensie Karin & Corina: Heimwee naar Bloed – Dario Correnti ****

Heimweenaarbloed

Auteur: Dario Correnti

Uitgever: Harper Collins Holland

Oorspronkelijke titel: Nostalgia del Sangue

Vertaler: Edwin Krijgsman

Aantal pagina’s: 448

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: augustus 2018

Over de auteur:

Dario Correnti is een pseudoniem waarachter twee auteurs schuilgaan. Nog voor Heimwee naar bloed verscheen in Italië was de internationale belangstelling al heel groot. En terecht: het verhaal is gebaseerd op feiten, zeer goed geschreven en ongekend spannend. Heimwee naar bloed verschijnt in zestien landen.

( www.harpercollins.nl )

Achterflap:

Een stadje in het noorden van Italië wordt opgeschrikt door een aantal moorden. De lijken van de slachtoffers zijn gruwelijk toegetakeld en de moordenaar laat telkens een mysterieuze, in bloed geschreven boodschap achter: ViVe.

Twee journalisten, Marco Besana, een oude rot, en de jonge, onhandige Ilaria Piatti, besluiten de moorden te onderzoeken. Ilaria is ervan overtuigd dat de moordenaar een copycat is die zich laat inspireren door Vincenzo Verzeni, de eerste Italiaanse seriemoordenaar. Verzeni, bijgenaamd ‘de vampier van Bergamo’, werd in de negentiende eeuw veroordeeld voor de moord op twee vrouwen en de aanranding van zes andere, waarbij hij hen beet en hun bloed dronk.

Wat hebben deze nieuwe moorden echter te maken met een seriemoordenaar die al een eeuw dood is? De twee journalisten bijten zich vast in de zaak, maar worden van alle kanten tegengewerkt. Zullen zij in staat zijn om deze zaak op te lossen voor er opnieuw een slachtoffer valt?

Mening:

Karin:

Een Italiaans duo achter een pseudoniem, een achterflap die gelijk aanspreekt. Hoe fijn is het weer dat verwachtingen waargemaakt worden, want ik heb genoten van Heimwee naar bloed. Althans grotendeels.

Corina:

Tjongejonge die achterflap!! Daar wordt een thriller-liefhebber toch gewoon blij van! En ja hoor, vanaf het eerste hoofdstuk word ik gegrepen door de schrijfstijl. Besana pakt me gelijk in. Je voelt gelijk aan alles dat dat wel een mannetje is. Piatti komt in eerste instantie wat stuntelig over, maar ik vind haar gelijk leuk. En als Besana haar met frisse tegenzin onder zijn hoede neemt, is daar een dynamisch duo geboren.

Karin:

De personages worden fantastisch neergezet. Piatti en Besana zijn gigantische tegenpolen, en een ieder weet op hun eigen manier me in te pakken. Samen weten ze dan ook dat geweldige setje te vormen. Vooral ook de scherpe humor doet me regelmatig flink grijnzen tussen de gruwel door. Dat deze humor later afzwakt vind ik ergens jammer, maar in die zin ook geen gemis omdat het hele gebeuren dit met gemak opvangt.

Corina:

In niet al te lange hoofdstukken word je per dag meegenomen door het verhaal. Met de nodige Pinot Noir en Italiaanse hapjes onderzoek je met Besana en Piatti de moorden mee. Beide worden ook qua hun privéleven meer dan goed uitgewerkt, en ik zit regelmatig te glimlachen om de discussies en dialogen tussen deze twee totaal verschillende personages. Er zijn vele lijntjes en veel personages, maar alles past prima bij elkaar en heeft toegevoegde waarde voor het totale verhaal.

Karin:

De insteek vanuit de journalistiek is lekker verfrissend, en hoe verder je komt hoe meer er toch ook nadruk op onderzoek gaat liggen. Lekker. Het switchen naar het verleden, de seriemoordenaar van toen, is een hele toffe verrijking en maakt nog verder nieuwsgierig. Regelmatig kom je eten en wijn tegen, charmant gewoon en op een gegeven moment weidt Correnti ook graag uit met feitelijke zaken. Zinnig en passend? Ja. Kon het me blijven boeien? Nee, dat had van mij echt minder gemogen want ik neig hier steeds naar scannend lezen. Voor mij eigenlijk het enige minpuntje in dit verhaal, want het is origineel, spannend en richting einde zit ik dan ook op het puntje van de stoel. Wat een fantastisch derde deel en wat een pracht van een plot ook.

Zou er een volgend boek komen met deze personages, count me in want dit is gaaf!

Corina:

De verhaallijn die in het verleden loopt is ook super mooi beschreven, en geeft je een mooi kijkje in de periode van de eerste seriemoordenaar van Italië en hoe het toen allemaal ging. Heerlijk! Het past er perfect bij en laat je je afvragen waarom de huidige moordenaar juist deze imiteert.

Minpuntje is in dit verhaal voor mij de paar keer terugkerende taaie stukken met betrekking tot bijvoorbeeld genetisch onderzoek. Interessant? Jawel, maar voor het verhaal had het korter en bondiger gekund. Nu verslapt mijn aandacht, en voor mij was het dan ook geen toegevoegde waarde voor het verhaal.

En dan is daar deel drie en zit ik het gehele deel op het puntje van mijn stoel. Wat een tof plot! Origineel en pakkend! Ik hoop echt dat we nog meer van deze auteur zien verschijnen in de Nederlandse boekhandels en als het even kan dan met Besana en Piatti.

Conclusie:

 Karin:

Op alle fronten vier sterren voor Heimwee naar bloed.

Corina:

Overall vier sterren.

Karin Meinen & Corina Nieuwenhuis.

Wat lezen wij nu?

Corina leest:

Heimweenaarbloed

Over Heimwee naar bloed :

Een stadje in het noorden van Italië wordt opgeschrikt door een aantal moorden. De lijken van de slachtoffers zijn gruwelijk toegetakeld en de moordenaar laat telkens een mysterieuze, in bloed geschreven boodschap achter: ViVe.

Twee journalisten, Marco Besana, een oude rot, en de jonge, onhandige Ilaria Piatti, besluiten de moorden te onderzoeken. Ilaria is ervan overtuigd dat de moordenaar een copycat is die zich laat inspireren door Vincenzo Verzeni, de eerste Italiaanse seriemoordenaar. Verzeni, bijgenaamd ‘de vampier van Bergamo’, werd in de negentiende eeuw veroordeeld voor de moord op twee vrouwen en de aanranding van zes andere, waarbij hij hen beet en hun bloed dronk.

Wat hebben deze nieuwe moorden echter te maken met een seriemoordenaar die al een eeuw dood is? De twee journalisten bijten zich vast in de zaak, maar worden van alle kanten tegengewerkt. Zullen zij in staat zijn om deze zaak op te lossen voor er opnieuw een slachtoffer valt?

Myrtle (16) leest:

Opheteindegaanzeallebeidood

Over Op het einde gaan ze allebei dood :

Een intrigerende roman over de laatste dag van twee Amerikaanse jongens. Een New York Times-bestseller voor young adults.

Iets na middernacht krijgt Mateo een telefoontje. Het is Death-Cast, de organisatie die mensen inlicht dat ze binnen 24 uur zullen sterven. Ook Rufus wordt gebeld. De twee kennen elkaar niet, maar sluiten vriendschap tijdens hun End Day. Ze beslissen samen nog een laatste avontuur te beleven, een onvergetelijke dag die hun beider levens voor altijd zal veranderen. Maar maak je geen illusies: op het einde gaan ze allebei dood.

Jac leest:

De konning van Amerika.jpg

Over De koning van Amerika :

R.J. Ellory schreef met De koning van Amerika  ( Kings of America ) op het snijvlak van spanning en roman. Laat je meevoeren naar het Amerika van eind jaren ’30.Van de rauwe straten van New York tot de glitter and glamour van Hollywood.

1937. De Ierse bokser Danny heeft een misdaad met fatale afloop op zijn geweten en neemt de boot naar Amerika. Hij ontmoet broer en zus Mariani, eveneens immigranten die in de hoop op een beter leven naar New York zijn vertrokken. Alle drie jagen ze hun dromen na, via de sloppenwijken van New York tot de glamour van Hollywood. Een weg die niet zonder gevaar is. Ze gaan voor elkaar door het vuur, maar hebben geheimen… zelfs voor elkaar.

Karin leest:

Heimweenaarbloed

Over Heimwee naar bloed :

Een stadje in het noorden van Italië wordt opgeschrikt door een aantal moorden. De lijken van de slachtoffers zijn gruwelijk toegetakeld en de moordenaar laat telkens een mysterieuze, in bloed geschreven boodschap achter: ViVe.

Twee journalisten, Marco Besana, een oude rot, en de jonge, onhandige Ilaria Piatti, besluiten de moorden te onderzoeken. Ilaria is ervan overtuigd dat de moordenaar een copycat is die zich laat inspireren door Vincenzo Verzeni, de eerste Italiaanse seriemoordenaar. Verzeni, bijgenaamd ‘de vampier van Bergamo’, werd in de negentiende eeuw veroordeeld voor de moord op twee vrouwen en de aanranding van zes andere, waarbij hij hen beet en hun bloed dronk.

Wat hebben deze nieuwe moorden echter te maken met een seriemoordenaar die al een eeuw dood is? De twee journalisten bijten zich vast in de zaak, maar worden van alle kanten tegengewerkt. Zullen zij in staat zijn om deze zaak op te lossen voor er opnieuw een slachtoffer valt?

Duorecensie Karin & Corina: Vonk – Anita Terpstra*****

vonk.png

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Anita Terpstra

Uitgever: Cargo

Aantal pagina’s: 285

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 3 juli 2018

Over de auteur:

Anita Terpstra (1974), studeerde journalistiek en kunstgeschiedenis. Ze debuteerde in 2009 met Nachtvlucht. Samen (2016) stond op de shortlist van de Gouden Strop. Haar thrillers worden ook uitgegeven in Duitsland en Frankrijk.

www.uitgeverijcargo.nl )

De achterflap:

In de balletwereld vormen de Nederlandse Mischa en de Russische Nikolaj een beroemd droompaar. Het auto-ongeluk waarbij hun dochtertje om het leven is gekomen, lijkt hen nog dichter bij elkaar te hebben gebracht. Maar dan breekt er brand uit in het huis waar ze tijdelijk wonen. Mischa en Nikolaj overleven het vuur, maar liggen beiden met zware verwondingen in het ziekenhuis. Als de politie de brand onderzoekt, is al snel duidelijk dat deze is aangestoken. Het geluk van het danspaar blijkt niet meer dan een zorgvuldig geconstrueerde leugen. Mischa beschuldigt Nikolaj ervan de brand te hebben gesticht. Op zijn beurt beweert Nikolaj dat Mischa hem wil vermoorden. Wie van de twee spreekt de waarheid? En wie liegt?

Mening:

Corina:

Dit is mijn eerste kennismaking met Terpstra en wat voor één! Meer dan enthousiast ben ik over dit verhaal!

Karin:

Wat is het toch een fantastisch iets wanneer een boek je met alles, maar dan ook alles van je sokken blaast. Ik was al fan van Anita Terpstra en toen ik een tijd geleden het prijsgeven van de cover voorbij zag komen werd ik al hyper. Goeie genade wat gaaf en wat ligt de verwachting dan hoog! Die verwachting werd ruimschoots overtroffen.

Terpstra Vlamt met Vonk. Met een grote V.

Corina:

Terpstra neemt je vanaf het begin af aan mee in een ingenieus psychologisch spelletje. Er wordt duidelijk aangegeven in welke tijd je bent in het verhaal en de vraagtekens tollen door je hoofd. Wie spreekt de waarheid? Wat is er in het verleden gebeurd? En wat heeft dat voor een invloed op het heden?

Karin:

Ik ben compleet leek wat betreft de balletwereld maar ik geloof elke letter moeiteloos. Zie het moeiteloos voor me allemaal, en voel het moeiteloos. Wat een pracht van een setting, wat een indrukwekkende sfeer. En wat een personages! Hoe verbluffend goed kan iemand dit neerzetten? Wat een leesfeest is dit zeg en wat komt er stukje bij beetje een hoop (ellende) tevoorschijn. Via Mischa en Nikolaj word je dit verhaal compleet ingezogen. Van het heden, naar wat maanden geleden, naar elf jaar geleden; het loopt naadloos in elkaar over en het he-le verhaal lang zit je twijfelen, denk je overtuigd te zijn, wat weer omver geworpen wordt. De spanning zit onderhuids, in het vinden naar de antwoorden, en is continue en gedoseerd aanwezig. Dit verhaal is aan alle kanten indringend.

Corina:

De personages staan allemaal als een huis en je gevoelens voor Micha en Nikolaj gaan van hot naar her. Je gelooft ze allebei op hun woord, om dat twee seconden later toch weer in twijfel te trekken. Ook de side-kicks komen voortreffelijk uit de spreekwoordelijke verf en doen je hersens laten kraken. Als alles uiteindelijk samenvalt en het plot daar is, ben ik dan ook gewoon een beetje flabbergasted! Die zag ik toch weer net even niet aankomen.

Karin:

Komt hier dan nu een puntje van kritiek? Nope. De schrijfstijl is fantastisch, het plot zit briljant in elkaar en richting einde komt daar óók nog de verrassing die ik niet zag aankomen. Daar scoort het nog even lekker hoog op de factor ‘het thrillerelement’. De titel wordt je op een meer dan mooie wijze duidelijk en ik kan wel door blijven tikken maar het moge duidelijk zijn. Wat een ge-wel-dig boek!

Conclusie:

Corina:

Een prachtig psychologisch verhaal over de keiharde balletwereld met een twist waar menig auteur een puntje aan kan zuigen.

Leesplezier: 5

Originaliteit: 5

Spanning: 4,5

Psychologie: 4,5

Plot: 5

Schijfstijl: 4,5

Vier en halve stralende sterren voor Vonk.

Karin:

De volle bak hoor! Vijf sterren voor Vonk.

 

Karin Meinen & Corina Nieuwenhuis.

 

Duorecensie Karin & Corina: Meedogenloos-Sharpe & Skaye****1/2

Meedogenloos

Met dank aan Uitgeverij LetterRijn voor het recensie-exemplaar

Auteur: J.Sharpe & Melissa Skaye

Uitgever: LetterRijn

Aantal pagina’s: 270

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 22 februari 2018

Over de auteurs:

Melissa Skaye (1972) is auteur van de VT-thrillerreeks: Virtuele tango, Verboden tranen en Verleden tijd. Verminkte toekomst is het vierde deel van de reeks met rechercheurs Sanne Philips en Luca Borra in de hoofdrol. Ook is zij auteur van de thriller In onschuld en van de fantasyreeks Jeremy Jago. Ze heeft in diverse bundels korte thrillerverhalen gepubliceerd. Melissa woont samen met haar man en twee kinderen in Hoorn.

( http://www.melissaskaye.nl )

J. Sharpe – pseudoniem van Joris van Leeuwen (1986) – heeft verschillende mysterieuze thrillers en fantasyboeken geschreven, alsmede meerdere korte spannende verhalen. Zijn werk wordt regelmatig vergeleken met de werken van auteurs zoals o.a. Stephen King, Peter Straub en Dean Koontz. Hij begon met schrijven toen hij acht jaar was. Hij woonde twee jaar op het Portugese eiland Madeira en was een fanatieke lezer. Al snel was hij echter door zijn Nederlandse leesvoer heen en besloot hij zelf te gaan schrijven.

( http://www.jsharpebooks.com )

De cover:

Karin:

Duister, onheilspellend. Hoe staat dit in verhouding met de titel? Nieuwsgierig makend en ik vind het gaaf!

Corina:

Een verlaten huis in een bos, donkere kleuren, ja dat triggert…. wat is daar gebeurd?? Love it.

De achterflap:

Nadat hun ouders zijn vermoord, slaan de zusjes Mandy en Lisa Peeters op de vlucht. Het belastende bewijsmateriaal dat ze bij zich dragen, maakt dat ook zij moeten vrezen voor hun leven.

Vier jaar eerder verdween de toen dertienjarige Californische India Johnston spoorloos. Ze duikt buiten het zicht van haar familie op in de gedwongen prostitutie in België. Dan is er een klant die zich haar lot aantrekt.

Tim Bosman en Suzanne Meyer hebben elkaar na het verbreken van hun relatie al ruim zeven jaar niet meer gezien. Tim heeft in de journalistiek te maken met uiteenlopende zaken, waarbij hij niet altijd vrienden maakt. Als de omstandigheden Tim en Suzanne weer bij elkaar brengen, staat hun leven op het punt voorgoed te veranderen.

Op het eerste gezicht lijken dit drie op zichzelf staande gebeurtenissen. Schijn bedriegt …

Meningen:

Corina: 

Ik lees de proloog en weet gelijk OMG dit gaat wat worden! En ja hoor vanaf het eerste hoofdstuk hebben Sharpe & Skaye me te pakken. What’s going on??

Karin:

Sharpe & Skaye. Het bekt direct al zo lekker hè en gloeiende gloeiende wat een verhaal zet deze combinatie hier neer zeg!

Corina:

Vanuit verschillende personages word je mee genomen door het verhaal en al snel lopen de rillingen over mijn rug. De lijntjes aan elkaar knopen lijkt me een onmogelijke taak, maar ik zit als een gek te schelden onder het lezen en alle personages kruipen onder mijn huid. Applaus heer en dame goed gedaan.

Karin:

Dit is snoei- en snoeihard, de spanning is regelmatig om te snijden en in dit verschrikkelijke gebeuren, gevuld met actie, met uiteraard ook moord, staan de personages als een huis. Wat zeg ik? Als een compleet flatgebouw.

Het verhaal wordt vanuit verschillende perspectieven verteld en een ieder speelt zijn eigen unieke rol. Men neme een journalist, een privé-detective. Men neme ontvoerde meisjes of meisjes van wie de ouders bruut zijn vermoord. Men neme een prostituee ganger. Volg je me nog? Wel, in het boek wil-je-gewoon-niet-anders dan dit volgen, wil je weten hoe dit bij elkaar gaat komen met een grote ‘Hoe dannn’ in je achterhoofd. En dan de emoties die dit bij me teweeg wist te brengen zeg. Och och de ellende en dan het afschuwelijke besef: dit bestaat…

Corina:

Dit is niet voor tere zieltjes want OMG wat een gruwel en dan niet persé in moord en doodslag of uitgerukte ingewanden, maar de WTF momentjes zijn in Aalsmeer niet van de lucht. De wetenschap dat dit echt gebeurt maakt je misselijk en toch wil je doorlezen, want wat schrijven Sharpe en Skaye heerlijk samen…. Alles klopt gewoon, toch?

Karin:

De schrijfstijl in deze is puur, direct, beeldend en het superknappe is dat verschrikkelijke gebeurtenissen op uiterst precieze wijze neergezet worden. Deze gebeurtenissen komen ontzettend binnen en dit duo weet het qua details perfect binnen de perken te houden. Dat zie ik echt als een gave.

Corina:

Langzaam ga je verbanden zien, maar die daadwerkelijke punt op de i kan je nog niet zetten. Er komt nog wat aan, maar wat? En dan doen ze iets…. het is een beetje op het randje en toch houd ik ervan, want hé, dat is toch een mooie twist! Maar hoe nu verder? Kan het wel tot een goed einde komen zo?

Karin:

Resumé: we hebben spanning, geweldige personages, maag omkerende situaties actie en moord. Doe je gordel maar om want het geheel is dan ook nog eens compleet onvoorspelbaar. Het neemt wendingen die je zó niet ziet aankomen! Niks maar dan ook niks is zeker. Eén wending wordt teruggedraaid en ondanks de hoop die dit geeft vond ik dit ergens jammer. Kort door de bocht: een twist is een twist. Deze terugkomst wordt echter uiteindelijk weer monsterlijk ‘rechtgezet’.

Corina:

Ola ola ola en dan is daar DE ontknoping en zit ik met mijn hand voor mijn mond en denk alleen maar, neeeeeee dit kan niet? Maar ja het kan en het klopt. Het daadwerkelijke einde van het boek maakte me gewoon een beetje boos, want het is niet allemaal eind goed, al goed en ik heb gewoon medelijden met het personage…. Ik zit echt met kloppend hart en tienduizend vragen. 😦

Karin:

Wanneer uiteindelijk dan alle lijntjes samenkomen, wanneer alles duidelijk is en op de plaats is gevallen volgt daar het epiloog. Prachtig afgewerkt, het laat je als lezer compleet beduusd achter en dit moet echt, echt even bezinken.

Conclusie:

Karin:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 4.5

Leesplezier: 5

Spanning: 5

Psychologie: 4.5

Plot: 5

Corina:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 5

Leesplezier: 5

Spanning: 5

Plot: 5

Psychologie: 4

Een unanieme vier en halve ster voor Meedogenloos.

Karin Meinen en Corina Nieuwenhuis.

Duorecensie Karin & Corina: De vrouw in het raam-A.J. Finn****

img_1333-2

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Auteur: A.J. Finn

Uitgever: Cargo

Oorspronkelijke titel: The Woman in the Window

Vertaler: Hien Montijn

Aantal pagina’s: 411

Genre: Thriller / NUR 305

Verschijningsdatum:  8 februari 2018

 

Over de auteur:

A.J. Finn is het pseudoniem van een uitgever in New York. Na zijn studie was Finn recensent van thrillers en redacteur bij een grote uitgeverij in Londen. Hij heeft gewerkt met auteurs als Karin Slaughter, J.K. Rowling, Robert Galbraith, Nicci French en Patricia Cornwell.

( www.uitgeverijcargo.nl )

Cover:

Karin:

Wat de cover zo gaaf maakt? De glimmende “gluurstroken” met het “kijkgat”. Heel tof gedaan, dit staat alvast weer mooi in de kast!

Corina:

De kleuren en de lamellen(?) welke structuur hebben op de omslag, oooow zo mooi gedaan en de titel die triggert de verbeelding. Het is een beauty.

Achterflap:

Anna Fox woont alleen, verlaat haar huis in New York bijna nooit en werkt als online psycholoog. Ze drinkt de hele dag door, ze kijkt oude films en bespioneert haar nieuwe buren. Op een nacht denkt Anna te zien hoe de buurvrouw wordt vermoord. Ze belt de politie, maar die vinden geen enkel bewijs. De twijfel slaat meteen toe: heeft ze het wel goed gezien? Wat is waar? Wat is verzonnen? Dreigt er gevaar?

Niets is wat het lijkt in deze verslavende en volkomen onvoorspelbare psychologische thriller die doet denken aan het beste van Alfred Hitchcock.

Mening:

Karin:

Dit aparte, bijzondere en uiteindelijk spannende verhaal wordt vanuit Anna Fox in de ik-vorm verteld.

Finn neemt op eigen en originele wijze uitgebreid de tijd om de verschillende personages en de bijbehorende achtergronden neer te zetten. Anna heeft straatvrees, is online-psycholoog, stevig aan de drank en Anna is een gluurder eersteklas. Anna heeft maar met enkele personages in de buitenwereld echt contact en ondanks dat in dit gedeelte de spanning ontbreekt en er eigenlijk ook maar weinig echt gebeurt nog, is het intrigerend en onderhoudend.

Corina:

Finn vertelt het verhaal vanuit Anna en dus vanuit de ik-vorm. Het is inkomen door de ik-vorm maar ook doordat ik vooral het eerste kwart steeds woorden moet Googelen… Anna heeft pleinvrees maar daar kom ik pas laat achter omdat ik woorden moet Googelen en dat irriteert. Ik kom niet in de leesflow en irriteer me aan die wijnslurpende slons achter haar computer die iedereen in de gaten houdt. De gesprekken die ze voert slaan mijns insziens nergens op en ik zucht en zwoeg door.

Karin:

Waarom is Anna zo vreselijk afgegleden? D.m.v. flashbacks naar het verleden krijg je steeds meer grip op en begrip voor Anna. Tijdens het lezen bekruipt me de vraag of ik niet meer een hele goede roman zit te lezen nu, maar later zal blijken hoe belangrijk dit stuk ook gaat zijn. Wanneer je het niet verwacht komt daar dan de bak ijskoud water over je heen en volgt de wending die me echt beroerd wist te maken. Het eerst OMG-moment is een feit!

Corina:

Ik lees dit boek samen met Kaat en zij is veel verder en zegt: “Crien het komt goed.” Ik geloof er niets van, maar dan is daar opeens de eerste subtiele twist en heeft Finn me te pakken, wat gaat dit brengen? Het verhaal heeft het eerste deel zeker nodig om alles duidelijk te maken en de lijntjes bij elkaar te brengen en vanaf de tweede twist zit ik op het puntje van mijn stoel en kan ik niet anders dan doorlezen. En dan is daar het allerlaatste WTF moment en denk ik alleen maar hoe twisted kan het zijn?

Karin:

Deze lijn wordt voortgezet en op een enkel personage na vertrouw ik er niet één meer. Je voelt op de klompen aan dat hier hele verkeerde dingen aan het gebeuren zijn en stapje voor stapje wordt er steeds meer duidelijk. De spanning loopt op en in de laatste fase gaat het dan ook richting compleet nagels bijten. Niet geheel verrassend, maar het wordt wel heel gaaf afgerond. In exact honderd hoofdstukken wordt van dag tot dag, in een tijdsbestek van nog geen maand, een gelaagd verhaal neergezet waar je achteraf toch echt wel U tegen zegt. Met heftige onderwerpen als agorafobie, verslaving, verlies en verwerking is dit een origineel boek wat je denk ik, met name in de beginfase, wel moet liggen. En mij ligt het, ik heb genoten!

Corina:

Finn heeft een prachtig slot stuk geschreven dat me de kriebels gaf, maar als het geen recensieboek was geweest had ik het boek na 100 blz. aan de kant gelegd…. Thank God i didn’t, maar ik kan het me voorstellen dat anderen zich niet door dat eerste deel heen “worstelen”.

Conclusie:

Karin:

Schrijfstijl: 4

Originaliteit: 4

Leesplezier: 4

Psychologie: 5

Spanning: 3

Plot: 4

Corina:

Schrijfstijl: 4

Leesplezier: 3

Originaliteit: 4

Spanning: 3

Plot: 5

Psychologie: 4

Maakt unaniem Vier sterren voor De vrouw in het raam.

Karin Meinen & Corina Nieuwenhuis.