Samen wachten op, om te recenseren…

Hopsaliekee, en er komen nog meer toffe boeken bij teampie Samenlezenisleuker op de recensiestapel. Jaja het kan niet op, maar wat vinden we het nog steeds supergaaf dat dit allemaal mag en kan. Dus lees mee en wie weet ren jij straks ook naar de winkel!

**Op 13 september verschijnt bij De Crime Compagnie de nieuwste thriller van Angelique Haak namelijk Zwarte ziel. Dit is het derde deel met in de hoofdrol Jennifer Brugman en onze Karin en Sandra gaan hem samen lezen voor een duorecensie! Heerlijk toch dat je samen zo kan genieten van een serie! Nog even geduld….

**Deze maand verschijnt van auteur Anne-Laure Van Neer haar nieuwste boek Louise bij Uitgeverij Vrijdag Deze auteur schreef eerder Justine en Maurice en nu is daar dus Louise. Onze Sandra heeft de smaak te pakken en zal deze voor ons gaan lezen. Wij zijn heel benieuwd hoe zij het gaat vinden. Stay tuned want er volgt naast dit nog veel meer moois over dit boek!

Over Zwarte ziel:

Een doodgewone zaterdag. Tot twee tieners een gruwelijke vondst in de Maas doen…

Het team van rechercheur Jennifer Brugman wordt geconfronteerd met een lugubere moord en de vermissing van een kind. Ze zetten alles op alles om snel het vermiste kind terug te vinden en schakelen de hulp in van paragnoste Evie Smit. Kan zij helpen of loopt ze het team alleen maar voor de voeten?

Over Louise:

‘Huurster gevraagd voor goedkoop appartement, in ruil voor hulp in huis.’

De advertentie leek zo perfect. Anne-Laure is hoogzwanger, hormonaal labiel en heeft net ontdekt dat haar vriend de term monogamie nogal ruim interpreteert.Alles wat ze wil is een veilig nest voor haar baby, dus trekt ze in bij Louise en haar dementerende man Roger.Net wanneer ze haar leven en hormonen weer in de hand heeft, vindt ze in een lade een verborgen manuscript.Het schetst een misdaadverhaal met in de hoofdrol Roger, Louise en een lijk dat maar niet wil verdwijnen.

Is dit huis wel veilig?

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 

Duorecensie Karin & Corina: De stilte van de witte stad – Eva García Sáenz de Urturi *****

IMG_3241

Met dank aan A.W. Bruna Uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Eva Gracía Sáenz de Urturi

Uitgever: A.W. Bruna

Originele titel: El silenco de la ciudad blanca

Vertaling: Elvira Veenings

Aantal pagina’s: 491

Genre: Literaire Thriller / NUR 305

Verschijningsdatum: juli 2019

Over de auteur:

Eva García Sáenz de Urturi (1972) werd geboren in Vitoria en woont in Alicante, waar ze aan de universiteit werkt. Haar eerste boek heeft ze in eigen beheer uitgegeven en werd online een grote bestseller. De drie boeken in de trilogie van De witte stad verschenen bij een grote Spaanse uitgeverij en zijn fenomenale bestsellers.

(www.awbruna.nl)

Achterflap:

Tasio Ortiz de Zárate is een briljante archeoloog die twintig jaar geleden werd veroordeeld voor een reeks bizarre moorden in het rustige stadje Vitoria. Hij staat op het punt de gevangenis te verlaten, als de misdaden weer beginnen: in de kathedraal van Vitoria wordt een jong stelletje gevonden, naakt en om het leven gekomen door bijensteken in hun keel. Niet veel later wordt in het Casa del Cordón, een bekend middeleeuws gebouw in de stad, een ander koppel vermoord.

De jonge inspecteur en profiler Unai López de Ayala  wil niets liever dan meer moorden voorkomen, maar een recente tragedie in zijn eigen leven maakt het hem moeilijk om deze zaak te behandelen als alle andere. Zijn onorthodoxe werkmethode wekt bovendien ergernis bij zijn baas. De tijd begint te dringen en de dreiging wordt alsmaar sterker: wie volgt?

Meningen:

Karin:

Vanuit Unai ( oftewel Kraken) begint dit verhaal direct al pakkend. Neergeschoten, een seriemoordenaar met een hoog IQ. Dat belooft wat!

Die belofte wordt volledig ingelost want wat is dit een spannend, breed en onmundig goed in elkaar gezet verhaal zeg. Een whodunnit waar je U tegen zegt. De Spaanse termen en beschrijvingen zijn een (historisch) leesfeest.

Ik hoef nergens te wennen, dit is vanaf de eerste letter genieten en het is een meer dan knap staaltje werk hoe door middel van schakelen van het heden naar het verleden, door de wijze van de onderzoeken van  Unai en Esti, je als lezer steeds dat stukje dichterbij de dader lijkt te komen. Wat een groots gebeuren, wat een uitwerking van personages, hoofd -en zijlijnen en de schrijfstijl an sich is gewoon ook fantastisch. Kundig, beeldend, doorspekt met een prachtkennis van dit gebied en de geschiedenis daar van.

Corina:

De achterflap belooft veel goeds en die proloog!! Ge-wel-dig! Vanaf de eerste zinnen waan ik mij in Spanje. Wat een heerlijke beeldende schrijfstijl. Het is even opletten met alle Spaanse namen, maar dat maakt aan de andere kant ook dat je je helemaal daar waant. Je ziet de straten, gebouwen en muurschildringen voor je. En ooooooow wat gebeurt er veel. Je hersens maken overuren, vooral als daar de verhaallijn van 1970 bijgevoegd wordt. Wat heeft dat met het heden te maken en wat is er 20 jaar geleden nou precies gebeurd, waardoor ook nu weer allerlei moorden gepleegd worden? Wie zit hier achter? En vooral waarom?

Karin:

De link met het verleden leg je wel, maar je piekert je suf bij wie die link dan ligt. Het toffe gevoel dat je krijgt wanneer je denkt: dáár gaat het zitten, ja dat is wat ik zo graag  wil ervaren bij een thriller als dit. Het maakt dan eigenlijk niet uit of je (net niet) goed zit of totaal op een verkeerd been wordt gezet. Want de opbouw is zo, dat je steeds bijstelt, bijschaaft. Je wordt continue bezig gehouden en stukje voor stukje wordt er steeds wat meer informatie vrijgegeven en dit gebeurt op een hele originele wijze.

We hebben het dan over een hoofdvraag: wie zit achter deze bizarre moorden? Wie bedenkt zo’n bizarre modus operandi en waarom? Maar naast dit gegeven houden de personages zelf ook op alle fronten je aandacht vast. Privé, zakelijk, verleden wat het heden gaat aantikken, je wordt compleet meegesleurd want met deze karakters gebeurt op veel fronten héél veel. En ze raken je. Je lijdt mee, je gruwt mee, of je geniet mee van onderlinge banden, waarvan enkele sterker lijken dan staal.

Corina:

Unai is een heerlijk personage en samen met zijn collega Estíbaliz vormt hij een pracht duo. Perfect uitgewerkt en het worden gaandeweg een beetje je vrienden. En waar je bij Tasio denkt “och jij arme man” heb je bij zijn tweeling broer Ignacio een beetje het gevoel van “hmmmm gluiperd wat houd jij achter?” Ik verdenk alles en iedereen en  mijn hersens kraken van jewelste.

Karin:

En dan het einde, waar ook zó goed over nagedacht is. Alles klopt, geen complete verrassing maar wel een complete hunkering naar meer en compleet overdonderend. Ik kan niet wachten tot november, want dan verschijnt deel 2!

Corina:

Als er langzaam een beetje duidelijkheid komt in het hoe en wat met het heden en verleden denk ik te weten wat er gebeurd is, maar dan komt er een twist en zit ik met open mond naar mijn boek te staren. Hoe dan? Waar gaat het nu dan weer heen? Eva weet je als lezer aan het boek gekluisterd te houden door op de juiste momenten een twist te plaatsen of de vaart iets op te voeren. Alles klopt en elk detail is nodig. Heerlijk! En dat einde…. wat geweldig bedacht en wat origineel! Ik kijk echt reikhalzend uit naar het vervolg.

Conclusie:

Karin: 

Voor mij is De stilte van de witte stad een hoogvlieger van de bovenste plank.

Makkie, vijf stralende sterren.

Corina:

Een schitterend eerste deel van een trilogie met alles precies juist gedoseerd.

Op alle fronten vijf sterren.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 😀

Duorecensie Karin & Corina: Dood de Koning – Sandrone Dazieri ****1/2

DooddeKoningSandroneDazieri

Met dank aan Xander Uitgevers voor de recensie-exemplaren.

Auteur: Sandrone Dazieri

Uitgever: Xander Uitgevers

Originele titel: Il re di denari

Vertaler: Irene Goes

Aantal pagina’s: 576

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 27 juni 2019

Over de auteur:

Sandrone Dazieri (1964) is geboren in Cremona, Italië. Dazieri liet zijn carrière als kok achter zich om zich volledig op het schrijven te richten. Voordat hij doorbrak als thrillerschrijver werkte hij als journalist, redacteur en scenarioschrijver. Zijn thrillers Dood de Vader en Dood de Engel zijn een internationaal succes en de filmrechten werden verkocht. Dood de Koning is het nieuwste boek in de reeks.

( Bron: http://www.xanderuitgevers.nl )

De achterflap:

Politieagente Colomba Caselli leidt tegenwoordig een teruggetrokken bestaan. Gekweld door nachtmerries probeert ze te herstellen van haar bijna-doodervaring bij een bomaanslag, die plaatsvond op de dag dat Dante Torre, haar enige echte vriend, werd ontvoerd. Haar geïsoleerde leven wordt echter ruw verstoord als ze na een verschrikkelijke sneeuwstorm een onderkoelde jongen in haar tuin vindt. Hij kan niet praten en is besmeurd met bloed.

Colomba ontfermt zich over de jongen, die de enige overlevende blijkt te zijn van een brute familiemoord. Ze is vastbesloten om de moordenaar van Tommy’s ouders te vinden. Als ze door begint te krijgen waar deze zaak naar verwijst, weet ze dat alleen zij en Dante de waarheid boven tafel kunnen krijgen. Maar dan moet ze haar vriend wel zien te vinden…

Meningen:

Karin:

Wat kun je met smart zitten wachten op een derde deel van een trilogie en het was het wachten weer meer dan waard!

Dazieri is zo aardig om kort nog even terug te grijpen naar voorgaande gebeurtenissen, dus je zit er al gauw weer helemaal in. Colomba, wat ben je toch één van de tofste hoofdpersonen ever. Eigenzinnig, stoer en stiekem ook zo sociaal en gevoelig. Dante niet anders, er is maar één Dante en zijn intrede is weer op de Dante-manier natuurlijk, mien hemel! Maar ik loop wat op de zaken vooruit nu.

Corina:

Yes, eindelijk het derde en laatste deel in deze trilogie. Vanaf de eerste regel is het weer genieten van c.q. in het mooie Italië. Colomba is gelijk weer helemaal vertrouwd met al haar eigenschappen, waar je als lezer alleen maar van kan houden. Door kleine terugblikken is het niet erg dat deel twee alweer een jaar geleden was en heb je alle lijntjes zo weer in je hoofd.

Karin:

Er gebeurt vanaf het begin veel en het blijft heel veel, het gaat maar door! Veel personages, veel gebeurtenissen, afdelingen en functionarissen en Dazieri gaat gruwel ook deze keer weer niet uit de weg. Genieten? Jazeker, maar je kunt beter hele stukken gaan lezen want als je af en toe het boek weer binnenvalt dan is het soms best lastig inkomen weer. Dazieri vertelt dit complexe verhaal op beeldende en prachtige wijze. Maakt af en toe gebruik ook van lange zinnen en de Italiaanse begrippen zijn in de context makkelijk te begrijpen en geven die extra schwung. De spanning is volop en vaak aanwezig en je vraagt je eigenlijk niet zo heel veel af want je wordt gewoon meegesleurd. Het is een *go with the flow achtbaan met loopings leesmodus* en dan komt daar het eind en hoe! Allemachtig wat een fantastische twist en wat een fantastische afronding van deze briljante trilogie.

Corina:

Het verhaal vaart en er gebeuren zoveel dingen dat je echt op opletten moet zitten om alles te volgen, maar wat hou ik er van. Alle rangen, standen, namen zijn soms wat veel en maken dat ik soms even uit het verhaal raak. Toch hoort het zo bij Dazieri zijn schrijven en wil je het ook niet missen. Als het einde daar is en het plot komt zit je op het puntje van je stoel, want wat onwijs goed is dat! Dat zag ik zo niet aankomen en whoejaaa het is misschien gewoon jammer dat dit het einde is van Colomba en Dante. Want wat heb ik genoten van die twee.

Conclusie:

Karin:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 4.5

Spanning: 4

Leesplezier: 4.5

Psychologie: 4.5

Plot: 4.5

Corina:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 5

Spanning: 4.5

Leesplezier: 5

Psychologie: 4.5

Plot: 5

Unaniem een meer dan verdiende vier en halve sterren voor Dood de Koning.

Karin Meinen & Corina Nieuwenhuis.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker😀

Samenlezenisleuker Leesclub: Omdat ik je mis van Jacqueline Coppens – Duorecensie Wim en Dini!

LeesclubOmdatikjemis

Met dank aan Uitgeverij Ellessy voor de recensie-exemplaren.

Auteur: Jacqueline Coppens

Uitgever: Ellessy Crime

Pagina’s: 399

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: juni 2019

Over de auteur:

Jacqueline Coppens (1955), behoorde met haar thrillerdebuut Evenwicht tot de drie kanshebbers voor de Coffee Company Book Award. Ze ontving nominaties en prijzen voor haar korte thrillerverhalen en publiceerde in diverse bundels. Voor de Boekenkrant en Hebban.nl recenseert ze thrillers, is columnist/schrijver bij Diabc en heeft een eigen tekstbureau.

( http://www.jacquelinecoppens.nl )

Achterflap:

Vier jaar nadat Vera spoorloos uit de achtertuin van haar ouders verdwijnt, raakt er opnieuw een meisje vermist. Tegelijkertijd wordt een ander ontvoerd meisje teruggevonden. Esmee, de moeder van Vera, is ervan overtuigd dat er een verband bestaat tussen de verdwijningen. Ten einde raad wendt ze zich tot een dubieuze onderzoeksjournalist, die meer over de vermissing van Vera en de andere meisjes lijkt te weten. Is hij te vertrouwen? En kan hij, zoals hij beweert, Vera naar huis terugbrengen?

Meningen:

Wim:

Het verhaal speelt zich grotendeels af in de stad Nijmegen. De hoofdpersoon Esmee woont daar met haar gezin in het gewilde Nijmegen-Oost, sinds haar dochter Vera vier jaar geleden op klaarlichte dag spoorloos verdween, terwijl zij in de tuin aan het spelen was. Esmee had haar even uit het oog verloren. Zij mist haar dochter ongelofelijk. Esmee kampt met een schuldgevoel, dit wordt nog versterkt door de slechte relatie met haar man Arend – zij vermoedt dat hij vreemdgaat- en haar puberzoon Xander. In haar wanhoop zoekt zij afleiding op internet, chatforums en zo. Als zij ingaat op een uitnodiging om een onderzoeksjournalist  te ontmoeten, verzeilt zij in een achtbaan van avonturen, die een steeds grimmiger karakter krijgen. De hoop, dat zij meer te weten komt over haar verdwenen dochter doet haar volharden, tegen beter weten in. Hoewel  personen en bezochte gelegenheden gefingeerd zijn, zijn de plekken in de stad duidelijk herkenbaar.

Dini:

Het dochtertje van Esmee en Arend en zusje van Xander, Vera verdween vier jaar geleden uit de achtertuin. Wanneer er weer een kind vermist raakt en een vermist kind opduikt, denkt Esmee dat er een verband is tussen de verdwijningen. Sinds de verdwijning van Vera heeft ze online een weblog om haar verdriet een plekje te geven. Online heeft ze ook contact met een onderzoeksjournalist waar ze alle hoop op heeft gevestigd, maar is deze wel te vertrouwen en klopt het wel dat hij Vera weer thuis kan brengen?

Wim:

Enkele hoofdstukken spelen in Kijkduin aan het strand en op verschillende plaatsen in die plaats. Een jongen verliest zijn zus -die hij aanbidt – door een noodlottig ongeluk. Hij blijft dit gemis op een vreemde manier cultiveren. Voor de lezer overduidelijk dat daar de clou van het verhaal moet liggen, maar het verband met de situatie van Esmee is nog niet te zien.

Dini:

In Omdat ik je mis volgen we twee tijdlijnen, die van Esmee en haar gezin in het heden en die van een onbekende jongen die start in het verleden. Wat deze twee tijdlijnen met elkaar te maken hebben wordt pas later duidelijk. Doordat Jacqueline Coppens een heerlijke vlotte, makkelijke en eenvoudige schrijfstijl heeft, leest ook het verhaal erg vlot. De personages worden ook heel goed uitgewerkt door de auteur.

Wim:

Het mooie van dit boek is dat je helemaal opgeslokt wordt in de gedachtegang en gevoelens van Esmee. De lezer beleeft door haar ogen haar twijfels, haar radeloosheid, haar pogingen om bij zichzelf te blijven en hulp te zoeken bij mensen die zij vertrouwt, zoals haar vriendinnen, Bas –vriend van Xander- en Stancy, de vrouwelijke leider van het coldcaseteam dat de oude vermissingszaak van Vera weer heeft opgepakt. En daardoor..: wat de verbanden zijn die Esmee nog niet leggen kan, zien de lezers dus ook niet. De schrijfster  is heel vaardig met het doseren van die links: steeds een klein slipje oplichten, dan gauw afdekken door nieuwe verdachtmakingen van steeds meer personen. Het verhaal wordt met veel vaart verteld. Hoe het verhaal afloopt, vertel ik niet. Maar het is zeer verrassend en zoals het goede thrillers betaamt, wordt het geheim pas helemaal op het eind prijsgegeven.

Dini:

Door de goed gedoseerde spanning kun je het boek moeilijk opzij leggen en lees je het in een paar uurtjes uit. Een schitterende mooie plottwist maakt het plaatje compleet. Dit is gewoon een thriller zoals een thriller hoort te zijn.

Conclusie:

Wim:

Een filmisch geschreven thriller met verrassende cliffhangers en een onverwacht slot! Het verhaal slokt je op en boeit tot het eind. Omdat het verhaal goed weergeeft wat gewone mensen overkomen kan en geen bovenaardse verschijningen, razende achtervolgingen en gruwelijk geweld nodig heeft om toch spannend te zijn, waardeer ik het met een 9. (oftewel vier en halve sterren)

Dini:

Dus: Een spannende thriller met goed uitgewerkte personages die je in een adem uitleest en daarom van mij 4* krijgt.

Wim Moll en Dini van Heumen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker😀

De auteur en Uitgeverij Ellessy volgen? Dat kan hier:

Facebookpagina Jacqueline Coppens

Facebookpagina Uitgeverij Ellessy

Duorecensie Jac & Corina: Het mes – Jo Nesbø *****

Jo Nesbø, Het mes (01)-om@2.indd

Auteur: Jo Nesbø

Uitgever: Cargo

Serie: Harry Hole serie deel 12

Originele titel: Kniv

Vertaler: Annelies de Vroom

Aantal pagina’s: 528

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 12 juni 2019

Over de auteur:

Jo Nesbø (Oslo, 1960), is de succesvolste thrillerauteur van Noorwegen en won vele prijzen voor zijn boeken. Zijn werk wordt in meer dan vijftig landen uitgegeven. Wereldwijd verkocht hij meer dan 33 miljoen exemplaren.

(Bron: http://www.uitgeverijcargo.nl)

De achterflap:

Harry Hole is terug naar waar het ooit begon. Hij is weer aan de drank, Rakel heeft hem verlaten, voorgoed dit keer, en hij woont opnieuw op zijn oude adres aan de Sofia Gatan. De politie in Oslo biedt hem een baan aan, maar hij mag alleen nog cold cases onderzoeken. Als na meer dan tien jaar gevangenis Svein Finne, de serieverkrachter en -moordenaar, weer op vrije voeten komt, is Hole ervan overtuigd dat hij opnieuw zal toeslaan.

Het is slechts de opmaat van een veel grotere ramp. Want wanneer hij op een dag in zijn appartement ontwaakt na een nacht vol alcohol, ontdekt Harry dat hij besmeurd is met bloed. Het is het begin van een nachtmerrie die erger wordt dan hij ooit kon dromen. De briljante, onnavolgbare politieagent Harry Hole is terug en in de greep van de moordenaar die hem al zijn hele loopbaan achtervolgt.

Meningen:

Jac:

Het kan nooit kwaad, na het omslaan van de laatste bladzijde, de proloog of het eerste hoofdstuk nog eens na te lezen. Bijna altijd zit er een verwijzing in naar datgene wat komen gaat. Jo Nesbø heeft een bijzonder fraaie vorm gekozen om een sleutelscène hallucinerend te laten plaatsvinden. Het kwartje valt pas uren lezen later. Maar het wordt nog erger als in het tweede hoofdstuk Svein Finne gevolgd wordt in zijn pogingen om te zaaien. Het kippenvel staat op de armen. Finne is een verkrachter en moordenaar die pas is vrijgelaten.

Corina:

Wauw de proloog is echt fantastisch! Dit gaat een hoogstandje worden, je voelt het van af de eerste zin. Dit is een Nesbø van grote klasse. Harry die weer compleet terug bij af is. Drank, drank en nog meer drank en af en toe wat vrouwen. Compleet van de wereld en zo fout, maar toch hou ik van hem. Nesbø weet hem ondanks al zijn fouten en grillige karakter bij elk boek toch weer zo te beschrijven en uit te diepen dat ik het een soort van kan begrijpen. Eigenwijs tot op het bot, maar toch stiekem met een groot hart.

Jac:

En Harry Hole? Die  verkeert in een permanente staat van dronkenschap, van niet weten, van zich niets kunnen herinneren, van een brein dat één groot pijncentrum is. Het goudgele vocht heeft hem volledig in zijn greep nadat Rakel hem de deur heeft uitgezet. Maar het wordt nog erger. Zijn broek zit onder het bloed. Zijn handen. De nachtmerrie begint voor Harry, die zich bezig moet houden met cold cases. De rekening voor onstuimig gedrag.

Corina:

Als daar de eerste in mijn ogen heftige gebeurtenis plaats vindt kan ik alleen maar vloekend achter mijn boek zitten. Waarom, waarom? Nesbø wat doe je ons aan? En waarom zit Hole onder het bloed en is hij echt elk detail van zijn slamp partij vergeten? Wat is hier gebeurd? Harry mag alleen maar cold-cases doen, maar Harry zal Harry niet zijn als hij gewoon zijn eigen onderzoek start. Met hulp van vrienden en op de grens van alles waar de politie voor staat. En Nesbø zal Nesbø niet wezen als hij dat allemaal uitermate punctueel en gedetailleerd beschrijft.

Jac:

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: Jo Nesbø heeft een opvallend goede thriller geschreven. Dat komt niet alleen door het steengoede plot, maar toch meer en vooral door de vele zijlijntjes die ter sprake gebracht worden. Het is een feest voor de googelaars en muziekfanaten.  Van Vekstersang van Edward Grieg tot Peter Gabriel’s  Carpet Crawlers, en vele vele anderen. Wie daar niets mee doet, doet zichzelf tekort.
Maar ook talloze feitjes en weetjes die op zich niet wereldschokkend zijn, maar die het verhaal een zekere smeuïgheid geven en meerwaarde. Èn beschouwingen en meningen die uiteenlopen van de rechtsstaat en zijn beperkingen, tot hoever de morele grens kan worden opgerekt om iemand bij z’n kladden te pakken. En links en rechts worden wat schimpscheuten uitgedeeld over bepaalde maatschappelijke ontwikkelingen. Bijvoorbeeld over de vermeende superioriteit van de hipsters.

Corina:

Als het verhaal vordert en ook Svein Finne zich mengt in het verhaal, wordt er een rollercoaster van gebeurtenissen en van wtf momentjes in gang gezet. Je twijfelt aan alles en zelfs aan Harry. Is mijn favoriete alcoholist nu echt zo ver heen dat het echt niet meer goed kan komen? Nesbø weet je het hele boek met zowat ingehouden adem aan het boek gekluisterd te houden. Finne is een enge man die je de rillingen bezorgt. Bah bah wat een griezel. Harry zijn obsessie voor die man is zo begrijpelijk, maar is het in deze zaak helemaal 100% terecht?

Jac:

Maar laten we vooral niet vergeten dat Jo Nesbø eerst en vooral een voortreffelijk auteur is. Met treffende beeldspraak ( ruitenwissers, elke derde seconde een nieuwe start, de eeuwige vergeving van de zonden) en het vermogen om de lezer 528 bladzijden te kluisteren met een vlijmscherp verhaal, met goed uitgewerkte karakters en een intelligente uitwerking.

Het mes is bij tijd en wijle een erg donker boek. Harry Hole zet vraagtekens bij de zin van zijn bestaan, waarin angst, pijn en onzekerheden omhoog komen, even zwart als de ontwenningsverschijnselen na een nacht heftig doordrinken. Hij neemt duidelijk revanche op zijn versie van Macbeth. Een zeer goede Harry Hole, deze twaalfde uit de reeks. Samen met Politie een uitschieter in deze toch al kwalitatief hoogstaande serie.

Corina:

Het einde doet mij weer keihard vloeken, maar ook brengt het een glimlach en dan weer een harde vloek. Echt alles zit in de Harry Hole thriller en Nesbø laat je echt je hersens gebruiken. Kleine speldenprikjes die tegen het einde opeens helemaal op hun plek vallen. I love it.

Conclusie:

Unaniem vijf sterren.

Corina Nieuwenhuis & Jac Claasen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?
Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker😀

Samenlezenisleuker De leesclub – 1000 nachten van Sophia Drenth: Duorecensie Liesbeth en Saskia!

1000nachtenLeesclub

Met dank aan Sophia Drenth voor de recensie-exemplaren.

Auteur: Sophia Drenth

Uitgever: Staaldruk

Aantal pagina’s: 268

Genre: Fantasy

Verschijningsdatum: 23 april  2019

Over de auteur:

Het eerste boek van Sophia Drenths Bloedwetten, Bloedwetten: Vonnis, werd genomineerd voor de Hebban Award 2015 en won de Bastaard Fantasy Award. Het vervolg Verlossing verscheen in april 2017. Ook dit deel won de Bastaard Fantasy Award en sleepte The Indie Award voor beste boek in de wacht. Luitingh-Sijthoff publiceerde haar verhaal Gedichten van licht en schaduw in de bundel Halloween Horror Verhalen en bij Quasis Uitgevers verscheen Zwart hart, een afzonderlijk leesbare Bloedwetten-bronvertelling. Na Kleine moordenaar volgt nu de derde bronvertelling: 1000 nachten.

( www.bloedwetten.com )

 Achterflap:

De mooiste vrouw van het noordelijk halfrond is onderweg naar een nieuw leven. Op een continent waar de gebruiken haar vreemd zijn, zal zij in het huwelijk treden met een man die ze nog nooit heeft ontmoet.

Wanneer haar karavaan wordt overvallen, valt zij in handen van een geheimzinnige bloedcultus. Vanaf dat moment zwaait een zwarte koningin de scepter over haar leven. Deze meedogenloze heerseres geeft haar de keus om na duizend nachten dienen te sterven of het eeuwige leven te omarmen.

Zij legt zich niet bij haar noodlot neer en smeedt een plan om te ontsnappen. Tot haar verbazing lijkt dat te werken, maar ze verliest twee natuurkrachten uit het oog: de dood en de liefde.

1000 nachten vertelt hoe Katine LaSoeur, de femme fatale onder de Ath’vacii, in naam van de liefde haar menselijkheid opoffert.

Meningen:

Liesbeth:

Ik mocht dit boek lezen via de leesclub van Samenlezenisleuker, waarvoor dank. Ook Sophia bedankt voor het beschikbaar stellen van de boeken!

Voor het lezen van 1000 nachten had ik al veel gehoord over het werk van Sophia Drenth. Haar boeken spraken mij erg aan, maar ik had nog nooit iets van haar gelezen. Sterker nog, ik wist voor het lezen niet eens dat de Bloedwetten-serie over vampieren gaat. En dat geeft ook niet, want 1000 nachten is uitstekend los te lezen van de andere Bloedwetten boeken, je hebt dus geen voorkennis nodig.

1000 nachten vertelt het verhaal van de menselijke Katine LaSoeur. Ze is de mooiste vrouw van het noordelijk halfrond. Samen met haar broer Einar, haar neef en een karavaan van bediendes en bewakers reist ze door de woestijn, op weg naar haar toekomstige echtgenoot.

Saskia:

Kun je de eerste twee bronvertellingen uit de wereld van Bloedwetten nog novelle of novelette  noemen, de derde bronvertelling 1000 Nachten uit 2019 is een heuse roman geworden. En dat is niet het enige verschil met de boeken uit de Bloedwettenreeks. Ook de schrijfstijl wijkt volledig af. Voorheen  beschreef Sophia Drenth de gebeurtenissen in de verleden tijd en maakte ze gebruik van een (wisselende) personale verteller. Met 1000 nachten  breekt ze met deze gewoonte: ze schrijft in de tegenwoordige tijd en hanteert  een ik-verteller. Dat heeft flink wat invloed op de beleving van de lezer, waardoor deze bronvertelling meer is dan enkel een leuk naslagwerkje voor de fan. 1000 nachten is een heuse meeslepende roman die de lezer bij zijn haren grijpt en mee de afgrond in sleurt.

Een wonderschone blonde en hooggeboren jongedame uit het Hoge Noorden is met een karavaan onderweg naar haar aanstaande echtgenoot, ergens ver weg in de woestijn. Haar vader heeft haar uitgehuwelijkt en broer Einar begeleidt haar tijdens haar reis naar een nieuw bestaan. Wanneer het verhaal begint is de karavaan overvallen door mannen gehuld in lange gewaden en met bedekte gezichten. Haar bedienden zijn doodsbang, maar zelf heeft ze geen idee wat haar te wachten staat. Ze besluit te ontsnappen, maar haar poging lijkt tot mislukken gedoemd. En dan staat ze voor de meedogenloze zwarte koningin die haar een onmogelijke keus biedt. Sterven of 1000 nachten dienen in gevangenschap en dan….

Liesbeth:

Als haar karavaan wordt overvallen, belandt Katine in een geheimzinnige bloedcultus. Haar broer Einar wordt gedwongen om als zogenaamde creotim de koningin, Rah, te dienen. Katine moet Rah ook dienen. Hoe beter zij dat doet, hoe meer bà’rash (genade) Einar krijgt. Na 1000 nachten (vandaar de titel) zal Katine een keuze moeten maken. Sterven, of veranderen in een bloeddorstige feeks en eeuwig leven.

De andere feeksen, die Rahs zusters worden genoemd, zien eruit als afzichtelijke monsters en Katine wil dàt absoluut voorkomen. Ze smeedt een plan om te ontsnappen, maar kan ze haar broer zomaar achterlaten? Dit alles zorgt ervoor dat Katine vergaande beslissingen moet nemen, beslissingen die verder gaan dan zij ooit kan overzien en niet alleen gevolgen hebben voor haar eigen leven.

Saskia:

Hoewel hoofdpersoon Katine LaSoeur aanvankelijk overkomt als een Young Adult held met nogal wat onvolwassen arrogante trekjes, verandert ze langzaam in een interessante volwassen vrouw met groeiend zelfinzicht. Haar opstandigheid tegen het lot en tegen autoriteit is eerst nog wat puberaal, en meer emotioneel en impulsief dan doordacht. Ook vindt ze het vanzelfsprekend dat iedereen naar haar pijpen danst. Maar de omstandigheden dwingen haar om te overleven en  daarom de keuzes die ze maakt eerst te overdenken. Ze is nog steeds heel emotioneel, maar haar karakter is groeiende. Zo bedenkt ze manieren om aan bà’rash te komen (gedroogd bloed van een gemaakte) zodat ze een dierbare kan helpen om te overleven.

De spanning in dit vampierenverhaal zit dan ook niet alleen in actie en gebeurtenissen, maar wordt grotendeels veroorzaakt door de emoties en innerlijke worstelingen van Katine. Ze sleept ons mee  in bloederige avonturen en diepe innerlijke worstelingen, en het zijn haar onverwachte keuzes die je aan het boek gekluisterd houden. Toch is dit boek niet bepaald een zoetsappige feelgood roman. Daar is het horrorgedeelte veel te groot voor. Het zit vol martelingen, en er is sprake van buitensporig seksueel misbruik. Het bloed vloeit meer dan rijkelijk en voor de connaisseurs…een dp’tje wordt niet geschuwd. De benaming feelbad-roman zou daarom beter passen, ware het niet dat je na het dichtslaan van het boek achterblijft met een gevoel van respect en bewondering voor deze hoofdpersoon.

Zit er dan ook een boodschap in het verhaal? Ja, min of meer wel. De schrijfster onderzoekt de vraag hoe ver je mag gaan voor liefde. Mag je daarvoor alles opofferen?

Liesbeth:

Aan het begin van het boek is Katine gewend om in alles bediend te worden. Ook is het voor haar normaal dat mannen haar schoonheid aanbidden en voor haar door het stof kruipen. Naarmate het verhaal vordert, komt steeds meer een andere kant naar boven. Katine blijkt ook zeer zorgzaam te zijn en bereid om veel (alles?) op te offeren om haar dierbaren te kunnen redden.

Sophia heeft een beeldend taalgebruik, dat niet geschikt is voor tere zieltjes. Ze schuwt er niet voor terug om erotische scenes en/of gewelddadige passages tot in detail te beschrijven. Als 1000 nachten ooit verfilmd wordt (wat ik heel erg hoop) dan krijgt het zeker de labels 16+, seks en angst.

Op de cover staat een in grijstinten afgebeelde vrouw, waarvan het hoofd niet te zien is. Een tepel schijnt door haar gewaad en dat maakt haar verleidelijk en mysterieus. Precies hoe hoofdpersoon Katine is. De zwarte achtergrond maakt het geheel wat duister, wat goed bij de inhoud van het boek past.

Saskia:

Maar er is ook sprake van een onderliggende vraag: in hoeverre offer je jezelf echt op voor een ander? Is dat echt uit liefde of uit eigenbelang omdat je de ander niet wilt verliezen. Dat zijn moeilijke levensvragen voor een mens, en Katine wordt daar al vroeg in haar leven mee geconfronteerd. Ze neemt bewonderenswaardig moedige besluiten en wordt daardoor een ware heldin.

Het moderne maar rijke taalgebruik van Drenth is prachtig en het versterkt de beleving van Katine’s emoties. Het wat stijvere taalgebruik uit Vonnis lijkt de schrijfster definitief van zich afgeschud te hebben. Het maakt het echter lastiger om uit te vinden in welke tijdspanne het verhaal speelt. 1000 nachten  is op geen enkele wijze in de tijd te plaatsen, en daarom weten we ook niet hoe lang de onsterfelijke Madame Katine al op aarde resideert. Men vraagt een dame natuurlijk niet naar haar leeftijd, maar de nieuwsgierigheid (daarnaar) is zeer zeker geprikkeld.

De taal van de Ath’vacii komt in dit boek meer tot leven dan in de vorige boeken.  Wellicht is dat omdat de lezer door de vertelstijl dichter op het personage zit waardoor de gebruikte zinnen een directe en diepere betekenis krijgen voor zowel de hoofdpersoon als de lezer. De betekenis van bijvoorbeeld het zinnetje  Soi bà’rash ( Ik ben genade), verandert naarmate de hoofdpersoon leert en verandert. Het krijgt in elke setting een andere lading, soms letterlijk en soms meer figuurlijk. Het zorgt ervoor dat je als het ware met Katine meegroeit.

Liesbeth:

Hoewel de hele Bloedwetten-serie over vampieren gaat, weet Sophia het klassieke beeld van deze wezens totaal overhoop te gooien.

1000 nachten is een afgerond verhaal, maar toch heb je als lezer het gevoel dat het verhaal verder gaat. Voor wie de Bloedwetten-serie in chronologische volgorde wil lezen, dus beginnend bij het begin van het verhaal en zo verder, dan is dit de volgorde:

  1. 1000 nachten
  2. Zwart hart
  3. Kleine moordenaar
  4. Vonnis
  5. Verlossing

Alleen bij Verlossing heb je voorkennis nodig (van Vonnis), alle andere boeken zijn los te lezen.

Wie meer wil weten over Sophia Drenth, moet zeker een kijkje nemen op haar website: www.bloedwetten.com. Je kunt Sophia ook volgen op www.facebook.com/bloedwetten.

Vijf sterren voor 1000 nachten.

Saskia:

Madame LaSoeur is een markante persoonlijkheid die zich in het leven niet onbetuigd laat. Ze weet zonder meer onze harten te beroeren en een snaar te raken. Ze is zowel held als anti-held in haar strijd om haar menselijkheid te behouden. Sophia Drenth brengt deze indrukwekkende dame op een meeslepende wijze tot leven in 1000 nachten, een zeer aangename bronvertelling die als een  op zichzelf staand boek gelezen kan worden. Het is een boek met een geheel unieke bekoring.

Vier sterren.

Saskia Jacobs-Labree en Liesbeth Jochemsen.

Dat geeft wederom een meer dan mooi gemiddelde van vier en halve sterren!

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker

Sophia Drenth volgen? Dat kan hier:

Facebookpagina Bloedwetten

 

 

Samenlezenisleuker De Leesclub: 1000 nachten – Sophia Drenth: Duorecensie Cynthia en Eva!

1000nachtenLeesclub

Met dank aan Sophia Drenth voor de recensie-exemplaren.

Auteur: Sophia Drenth

Uitgever: Staaldruk

Aantal pagina’s: 268

Genre: Fantasy

Verschijningsdatum: 23 april  2019

Over de auteur:

Het eerste boek van Sophia Drenths Bloedwetten, Bloedwetten: Vonnis, werd genomineerd voor de Hebban Award 2015 en won de Bastaard Fantasy Award. Het vervolg Verlossing verscheen in april 2017. Ook dit deel won de Bastaard Fantasy Award en sleepte The Indie Award voor beste boek in de wacht. Luitingh-Sijthoff publiceerde haar verhaal Gedichten van licht en schaduw in de bundel Halloween Horror Verhalen en bij Quasis Uitgevers verscheen Zwart hart, een afzonderlijk leesbare Bloedwetten-bronvertelling. Na Kleine moordenaar volgt nu de derde bronvertelling: 1000 nachten.

( www.bloedwetten.com )

 Achterflap:

De mooiste vrouw van het noordelijk halfrond is onderweg naar een nieuw leven. Op een continent waar de gebruiken haar vreemd zijn, zal zij in het huwelijk treden met een man die ze nog nooit heeft ontmoet.

Wanneer haar karavaan wordt overvallen, valt zij in handen van een geheimzinnige bloedcultus. Vanaf dat moment zwaait een zwarte koningin de scepter over haar leven. Deze meedogenloze heerseres geeft haar de keus om na duizend nachten dienen te sterven of het eeuwige leven te omarmen.

Zij legt zich niet bij haar noodlot neer en smeedt een plan om te ontsnappen. Tot haar verbazing lijkt dat te werken, maar ze verliest twee natuurkrachten uit het oog: de dood en de liefde.

1000 nachten vertelt hoe Katine LaSoeur, de femme fatale onder de Ath’vacii, in naam van de liefde haar menselijkheid opoffert.

Meningen:

Cynthia:

Dit het eerste boek is wat ik lees in de Bloedwetten serie. Gelukkig maakt de volgorde volgens Sophia Drenth niet heel veel uit en kun je ook eerst de bronvertelling over een personage lezen voordat je aan de andere boeken begint in deze serie.

Eva:

Voor mij was 1000 nachten mijn kennismaking met de Bloedwetten serie van Sophia Drenth en ik ben meteen verkocht! Met haar mystieke schrijfstijl en grandioze begin van het verhaal, kreeg Drenth het voor elkaar dat ik meteen de wereld om mij heen vergat. 

Cynthia:

Wat een boek met een bijzondere en unieke schrijfstijl. Het verhaal is heel gedetailleerd uitgewerkt. Ik kon het boek elke keer met moeite wegleggen en kon niet wachten om het uit te lezen. Vanaf de eerste bladzijde weet Sophia Drenth me vast te grijpen en pas op de laatste bladzijde liet dit verhaal me los. Gelijk in het begin wordt het verhaal al spannend en krijgt Madame het al zwaar te verduren wanneer ze onderweg is naar haar toekomstige man.

“We wisten dat we een hachelijke tocht voor de boeg hadden, maar dat mijn gevolg zo drastisch zou worden uitgedund voordat we onze plaats van bestemming bereikten, had ik zelfs niet in mijn nachtmerries kunnen voorzien.”

Eva:

1000 nachten is een bronvertelling over Katine ‘Madame’ LaSoeur, een sterke vrouw en daardoor een zeer boeiend personage. Door het krachtige begin van het verhaal, waar overigens meteen de spanning vanaf spat, weet je ook vrijwel meteen hoe Katine is. Toch weet ze de lezer gaandeweg het verhaal steeds vaker te verrassen. Haar ontwikkeling is prachtig om te lezen, mede omdat deze behoorlijk fascinerend is.

Maar ook de andere personages maken een diepe indruk. Neem de zwarte koningin waar ik regelmatig de bibbers van kreeg. Want dat is ook een kracht van dit verhaal: door de prachtige en angstaanjagende details voel en adem je de sfeer,de personages hun gevoelens en komen alle beschrijvingen vrijwel meteen levensecht voor je geestesoog naar boven.

Verwacht echter geen lief verhaal, Drenth schuwt wrede, bloederige en gruwelijke scenes niet. Maar daarin ligt ook juist de kracht van 1000 nachten. Nietsontziend neemt de auteur je mee in haar bijzondere fantasie. Regelmatig heb ik dan ook naar adem zitten happen tijdens het lezen en dat overkomt mij niet snel. De gruwelijkheden waarmee Katine geconfronteerd wordt zijn zo voelbaar, evenals de taken die zij moet volbrengen. Het gevaar ligt constant op de loer, waardoor je zelf zowat een adrenalinestoot krijgt. Nou ja niet bijna, dat gebeurt gewoon echt. Ik vind dat knap, want dat betekent ook dat het geen moment oppervlakkig is, geen moment inzakt en je op het puntje van de stoel laat zitten. 

Cynthia: 

Dit boek heeft ook zo zijn gruwelijke momenten, momenten dat ik best even moest slikken. Want door de schrijfwijze van Sophia Drenth wordt het zo levensecht. Maar het verhaal kent ook liefdevolle momenten, momenten waarvan ik enorm heb genoten, en dan heb ik het nog niet eens over het eind want dat mag er meer dan wezen!

1000 nachten is een spannend en aangrijpend verhaal dat je blijft verrassen tot aan het eind. De prachtige unieke schrijfstijl van Sophia Drenth zorgt ervoor dat je dit boek niet weg wilt leggen!

Vier sterren voor 1000 nachten.

Eva:

Het is voelbaar hoeveel binding Drenth met haar personages en de door haar gecreëerde wereld heeft. Of de personages Drenth bij de hand hebben genomen tijdens het schrijven of zij hen weet ik niet, maar ik vermoed het eerste. Het is duidelijk dat ook voor Drenth de wereld, met name de vesting, en de emoties niet zomaar wat letters op papier zijn.

Het is een wereld waar ik meer over wil weten. Voor mij blijft het dan ook niet bij dit boek, ik ben nu meer dan nieuwsgierig naar de rest! Want dit is fantasy zoals het bedoeld is. Origineel, wreed, rauw, en het zit gewoonweg briljant in elkaar. Voor mij dan ook de volle vijf sterren waard.

Dat geeft een geweldig gemiddelde van vier en halve sterren voor 1000 nachten!

Cynthia ten Bras en Eva Krap.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker

Sophia Drenth volgen? Dat kan hier:

Facebookpagina Bloedwetten