Karin las: EdgeZero 2017 ****1/2

EdgeZero

Met dank aan Sophia Drenth voor het recensieverzoek. Deze bundel is gratis te downloaden op www.edge-zero.com , op Smashwords: www.smashwords.com/books/view/901121

Auteurs: Jaap Boekestein & Tais Teng,  Anaïd Haen, Wouter van Gorp, Sophia Drenth, Tijs de Jong,  Sander de Leeuw,  Joost Uitdehaag, Jack Schlimazlnik, Tom Thys,  Frank Roger, Debby Willems, Maarten Luikhoven, Jorrit de Klerk, Tais Teng, Mike Jansen. Met een voorwoord van Johan Klein Haneveld.

Uitgever: Edge-Zero

Aantal pagina’s: 262

Genre: Verhalenbundel / SF, Fantasy, Horror / NUR 303

Verschijningsdatum: oktober 2018

Over EdgeZero De beste Nederlandse genreverhalen uit 2017:

De derde editie van EdgeZero geeft je de mooiste verhalen die in 2017 zijn gepubliceerd of hebben meegedaan aan fantastische verhalenwedstrijden. Een vakkundige jury van schrijvers, uitgevers, redacteurs en recensenten heeft zich voor deze editie over meer dan 150 verhalen gebogen en een top 15 geselecteerd van gerenommeerde auteurs en aanstormend talent.

( http://www.edge-zero.com )

Mening:

EdgeZero was me nog compleet onbekend en wat werd ik blij verrast met deze bundel! Dit is gevarieerd, dit is heel goed schrijven en dit is leesplezier ten top. Op twee verhalen na wist deze hele bundel echt indruk op me te maken. Niet dat ze niet goed bedacht of gebracht werden. Het ene verhaal wist me net iets minder te boeien en de ander was me te vaag.

Na een mooi en informatief voorwoord rol je de verschillende genres in en het prachtige is dat onder andere Fantasy je zó realistisch kan raken.

Neem De vrouw van een halve eeuw. Met opgetrokken wenkbrauwen lees ik over een vorm van robotisering van heb ik jou daar en wat dat met de liefde doet. In één woord prachtig, wat een geweldig verhaal. Nog zo’n parel die me wist te raken is Fragmenten, welke in fragmenten gebracht wordt ook. Ook dit is gewoon zo goed geschreven en het vliegt je gemoed binnen. Prachtige stijl, beeldend, ik ben een gelukkig lezer. Wat ik al zei, variatie ten top; van een spitsvondig modern sprookje waar ik echt ook hard om heb moeten lachen, tot het dagelijks leven van demonen. Van tijdreizigers tot magiërs met moraal, tot gruwel en spanning; Vaaltgieren blies me ook echt van de stoel. In zo’n beperkt aantal bladzijdes een verhaal zó volledig en briljant weten te brengen ook. Petje af.

Ik kan nog wel even doorgaan maar deze bundel staat strak van originaliteit en kwaliteit. Redactioneel valt het zo her en der nog wat op te poetsen, dat zijn dan puur de puntjes op de i. Vergeet het stukje over de auteurs en de verhalenwedstrijd niet, heerlijk om te lezen!

En wil je nog je stem uitbrengen en wat leuks winnen? Dan wens ik je heel veel succes, want een top 3 samenstellen is eigenlijk gewoon geen doen.

Conclusie:

IJzersterke bundel in zijn genre.

Vier en halve sterren voor EdgeZero De beste Nederlandse genreverhalen uit 2017.

Karin Meinen.

 *OPROEP*

Beste lezer, de EdgeZero jury heeft naar beste kunnen een selectie gemaakt van de topverhalen uit 2017. Wie deze bundel gehaald heeft, behoort tot die top. Maar smaken verschillen nogal, dus we willen onze lezers, het publiek dus, betrekken bij de keus voor de EdgeZero Award. Dit is de publieksprijs voor het beste verhaal van het voorgaande jaar, over alle genrewedstrijden en –publicaties gezien.

Hoe kun je meedoen? Heel eenvoudig. Mail ons jouw eigen top 3 van de verhalen in deze bundel. Vertel ons daarbij in twee of drie regels waarom je jouw nummer één gekozen hebt. We willen nog het een en ander verloten onder de inzenders die het best de uiteindelijke top 3 hebben voorspeld, dus het is handig, maar niet verplicht, je NAW gegevens mee te sturen.

Stuur je email voor 8 december 2018 naar: slush@edge-zero.com

Jac las: Dark Matter – Blake Crouch***

Dark

Parallelle werelden zijn een bekend begrip in de SF-wereld.

Blake Crouch gooit er een quasi wetenschappelijk sausje tegenaan om het verschijnsel van het multiversum te verklaren. En wel met behulp van de kwantummechanica.
Het gaat dan om verklaringen in de trant van: ‘Supergeleidende kwantumbits die geïntegreerd zijn met een serie resonatoren die in staat zijn om simultane toestanden als vibraties te registreren.’ Als verstandige lezer moet je hier maar gauw overheen lezen.

De onwaarschijnlijke tegenstrijdigheden, voortvloeiend uit het thema, worden door Crouch gebruikt om de lezer in een redelijk verhaal te trekken. Redelijk, maar met een hoog imponeergehalte door het gebruik van niet bestaande woorden:  decohereren ??? En rare zinnen: ‘Ons levensbloed is volledig en absoluut te vertrouwen.’ Levensbloed???

Soms had ik de indruk dat Lafayette Ronald Hubbard aan het woord was – ‘Een mens in superpositie brengen – , een productieve en controversiële Amerikaanse schrijver en oprichter van Scientology. Op een bepaald moment viel het kwartje. Dark Matter is een zwakke, hedendaagse versie van De Tijdmachine. De waarschijnlijk eerste echte sciencefictionroman. Van de Britse schrijver Herbert George Wells uit 1895. Een aantal keren verfilmd en inspiratiebron voor velen (https://nl.m.wikipedia.org/wiki/De_Tijdmachine)

Bij H. G. Wells nam de tijdreiziger plaats in een imposante zetel, en haalde de hendel over die hem naar een van tevoren ingestelde datum bracht. Daar kun je anno 2018 niet meer mee aankomen. Crouch bedacht een technologische oplossing, meer passend bij deze tijd.

Hoe moeten we dit boek beschouwen? Als een mislukte sciencefiction roman of een geslaagde thriller?  Dat is te veel eer voor Blake Crouch, die misschien wel te goed naar Philip K. Dick gekeken heeft. Het barst van de typische Philip K. Dick thema ’s in dit boek zoals de tijd paradox, de onbetrouwbare werkelijkheid en de identiteitscrisis: ben ik wie ik denk te zijn?. Een redelijke thriller en een achterhaalde SF roman lijken mij meer op z’n plaats.

Al met al drie sterren, met name door de bloedstollende momenten.

Jac Claasen.

Karin las: De Stropploeg-Koen P.H. Romeijn****

Stropploeg

Met dank aan Koen Romeijn voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Koen P.H. Romeijn

Uitgever: Futuro

Aantal pagina’s: 255

Genre: Fantasy, Sci-Fi / NUR 334

Verschijningsdatum: mei 2016

 

Over de auteur:

Dit futuristische maar bovenal confronterende verhaal over Evan Deleir is het eerste boek van Koen P.H. Romeijn. Koen is muzikant en tekstschrijver. Als gitarist en zanger heeft hij met verschillende bands albums uitgebracht, en is hij veelvuldig op tournee in binnen- en buitenland. Daarnaast schrijft hij columns.

( www.futurouitgevers.nl )

Cover:

Stoere en prima cover, zeer passend bij het verhaal. De oplichtende amulet trekt direct de aandacht en de titel maakt me nieuwsgierig.

Achterflap:

Hoe voelt het om ergens niet te kunnen aarden? Wat doet het met iemand als hij vastgeroest zit op een plek die geenszins bevalt, en vanwaar ontsnappen onmogelijk lijkt? Hoe lang kan een mens dat volhouden voordat hij definitief breekt?

Voor de wispelturige Evan is deze frustratie dagelijkse kost. Als talentvolle robottechnicus in het welvarende, maar volledig geïsoleerde Nieuw Pangea lijken de kansen voor het oprapen te liggen. Maar het leven in de zwevende metropool heeft Evan nooit kunnen bekoren. De frustratie en afkeer groeien met de dag, en Nieuw Pangea gaat hem steeds meer tegenstaan.

Julius, zijn collega en tevens beste vriend, moet lijdzaam toezien hoe Evan zich in toenemende mate afzondert en afglijdt naar een doelloos bestaan waarin hij elk sprankje hoop of optimisme moedwillig lijkt te willen uitroeien. De avond voorafgaand aan hun indiensttreding bij de prestigieuze Strop Ploeg zijn beide mannen getuige van een bizar ongeval. Het blijkt het begin van een reeks mysterieuze gebeurtenissen, en niet veel later, nadert Evans onvermijdelijk breekpunt.

Mening:

Dit bizarre, futuristische, en fantastische verhaal begint en eindigt vanuit hoofdpersonage Evan. De proloog is beladen, indrukwekkend. Een kleine voorbode op al wat nog komen gaat!

De schrijfstijl is heel even inkomen. Het leest soms net niet altijd even makkelijk, en toch is het ook eigen, beeldend, en Romeijn is van de details. De meerdere verhaallijnen lopen als smeltende boter in elkaar over, en er wordt af en toe ook een vette dot actie en spanning toegevoegd. Het is werkelijk een abnormaal mooi feest hoe je van (kroeg) gevechten, explosies, synthetische mensen c.q. geavanceerde robots doorrolt naar buitenaards leven, of teleportatie, om even wat op te noemen.

Romeijn zet in dit alles prachtpersonages neer, John Andrews (leider en robot) is echt mijn favoriet, en met name de achtergrond van Evan wordt zeer mooi uitgediept en is goed bedacht. Het gedrag van Evan zelf is af en toe over the top, het geloofwaardige voorbij ook. Te leuk om het woord geloofwaardig te gebruiken want het bizarre is dat je vervolgens moeiteloos meegaat in een verhaal waarin de wereld je onbekend is en je ver verwijderd zit van het nu! Het is intrigerend, het is complex, verrassend, surrealistisch, en ook de technische snufjes worden prachtig gebracht.

Richting einde is het balanceren tussen begrijpen, verwondering en hoop, en het verhaal wordt dan zo afgerond dat Evan het duidelijk lijkt te hebben. Mij als lezer met de ogen knipperend achterlatend, want is het mij wel duidelijk?

Hier ligt ruimte voor een vervolg, en mocht dit gebeuren; count me in!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Plot: 4

Leesplezier: 4

Spanning: 3.5

Psychologie: 4

Originaliteit: 3.5

Geeft afgerond vier sterren voor De Stropploeg.

Karin Meinen.

 

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Met dank aan Koen Romeijn voor het recensie-exemplaar.

Stropploeg

Over De Stropploeg:

In de hectiek van de futuristische metropool Nieuw Pangea, probeert de jonge techneut Evan C. Deleir krampachtig zijn hectische leven op de rails te houden, met enkel als doel om de uiterst geheimzinnige zaken rondom zijn turbulente bestaan te verklaren.

Hoe voelt het om ergens niet te kunnen aarden? Wat doet het met iemand als hij vastgeroest zit op een plek die geenszins bevalt, en vanwaar ontsnappen onmogelijk lijkt? Hoe lang kan een mens dat volhouden voordat hij definitief breekt?

Voor de wispelturige Evan is deze frustratie dagelijkse kost. Als talentvolle robottechnicus in het welvarende, maar volledig geïsoleerde Nieuw Pangea lijken de kansen voor het oprapen te liggen. Maar het leven in de zwevende metropool heeft Evan nooit kunnen bekoren. De frustratie en afkeer groeien met de dag, en Nieuw Pangea gaat hem steeds meer tegenstaan.

Julius, zijn collega en tevens beste vriend, moet lijdzaam toezien hoe Evan zich in toenemende mate afzondert en afglijdt naar een doelloos bestaan waarin hij elk sprankje hoop of optimisme moedwillig lijkt te willen uitroeien. De avond voorafgaand aan hun indiensttreding bij de prestigieuze Strop Ploeg zijn beide mannen getuige van een bizar ongeval. Het blijkt het begin van een reeks mysterieuze gebeurtenissen, en niet veel later, nadert Evans onvermijdelijk breekpunt.

Corina leest:

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Robotham

Over Verwachting:

Het leven dat ze wil, is niet van haar.

Agatha en Meghan zijn allebei zwanger en leven in dezelfde stad. Maar dat is dan ook het enige dat hen bindt. Meghan leidt haar perfecte leven met liefhebbende man en prachtige kinderen, terwijl Agatha na een zware werkdag wanhopig bij de telefoon zit te wachten op een berichtje van haar vriend, de vader van haar aanstaande kind.
Toch worden de beide vrouwen vriendinnen en steunen ze elkaar tijdens hun zwangerschap. Terwijl Agatha een leven verzint dat mooier is dan de werkelijkheid, is ook Meghan niet zo perfect als ze lijkt; ze probeert zaken geheim te houden voor haar man. Al snel zullen de levens van de twee vrouwen op een gevaarlijke manier met elkaar verknoopt raken, tot er geen weg terug meer is.

Myrtle leest:

( Boekverslag 4 VWO )

spaans-bloed

Over Spaans bloed:

Sommige familieschandalen kunnen beter geheim blijven…

Livia is net partner geworden van een prestigieus architectenbureau als een raadselachtig telefoontje uit Madrid haar zorgvuldig opgebouwde leven ontwricht. Haar tante Pilar, die ze al jaren dood waande, is ernstig ziek en wil haar laatste dagen met Livia doorbrengen. Ze had zich heilig voorgenomen geen voet meer op Spaanse bodem te zetten, maar besluit nu toch na achttien jaar terug te gaan naar haar kleurrijke familie.
Vanaf dat moment neemt Livia’s leven een wending die ze niet had kunnen voorzien. In het huis van haar jeugd doet ze schokkende ontdekkingen over het verleden. Ogenschijnlijk onschuldige familieleden lijken een rol te spelen in een kwaadaardig complot. Maar de onthutsende waarheid die uiteindelijk aan het licht komt, overstijgt alles.

Jac leest:

Persson

Over Linda, als in de Linda-moord:

Tijdens een bijzonder broeierige zomer in het Zweedse slaapstadje Växjö wordt de jonge Linda op zeer gewelddadige wijze vermoord. De twintigjarige vrouw, die op het punt stond haar politieopleiding af te ronden, is in haar eigen huis mishandeld, verkracht en om het leven gebracht. Alles wijst erop dat Linda de moordenaar moet hebben gekend, waardoor ook haar collegas bij de politie verdacht zijn.

De situatie wordt er niet beter op wanneer de hoofdcommissaris van Stockholm besluit de cynische en ijdele hoofdinspecteur Bäckström op de zaak te zetten. De antiheld Bäckström is meer geïnteresseerd in drinken, eten en slapen in een chique hotel op kosten van de Zweedse regering, dan in het oplossen van de moord. Of heeft hij zelf iets te verbergen?