Karin las: Advocaat van de duivel-Steve Cavanagh*****

Met dank aan LS Amsterdam voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Steve Cavanagh

Serie: Eddie Flynn deel zes

Originele titel: The Devil’s Advocate

Vertaler: Fons Olheten

Aantal pagina’s: 398

Genre: Thriller / NUR 332

Verschijningsdatum: november 2022

Over de auteur:

Steve Cavanagh werd wereldberoemd met zijn doorbraaktitel Dertien. Van zijn boeken werden in Nederland en Vlaanderen al meer dan 75.000 exemplaren verkocht. Advocaat van de duivel is het zesde deel in de Eddie Flynn-serie.

http://www.lsamsterdam.nl

Achterflap:

De ambitieuze officier van justitie Randal haalt er voldoening uit om gevangenen te executeren.  Zelfs als ze onschuldig zijn. Andy Dubois is zo iemand. De doodstraf hangt hem boven het hoofd, voor de moord op een jong meisje. Korn heeft al het nodige geregeld om zeker te zijn van een snelle veroordeling.  De enige met wie Korn geen rekening heeft gehouden is Eddie Flynn. De New Yorkse advocaat is vastbesloten deze onschuldige man te redden uit een corrupt systeem, en de echte moordenaar te vinden. Hoe gevaarlijk dat ook is..

Over één week zal de rechter het vonnis voorlezen, maar zal Eddie dan nog leven om het te horen?

Mening:

Ik heb alle boeken van Cavanagh gelezen en ow ow ow wat is dit weer een allerbastends goede nieuwe Eddie Flynn!

Wat heb ik ze gemist. Eddie, Harry, Kate en Bloch: team Flynn en wat zijn ze samen een geoliede machine. Vanuit meerdere perspectieven wordt dit zenuwslopende verhaal neergezet en het houdt je van begin tot eind leesgretig.

Dit is spannend, snel,  gruwelijk, vet gaaf, oneerlijk, zorgwekkend, hoopgevend en vooral het stuk rechtbankgebeuren laat je bloed kolken. OMG wat is dit goed! Het stuk research is meer dan duidelijk en het is op vele fronten naast genoemde belevingen, echt een intelligent boek doorspekt met de nodige kennis.

Je kunt dit prima op zichzelf staand lezen, maar je mist dan echt waar de bekende personages vandaan komen. Er wordt nihil terug gegrepen en ik zou dus zeker de voorgaande delen alleen om die reden niet overslaan. Ook de nieuwkomers worden fantastisch neergezet en niet één persoon is overbodig.

Korn is een rotzak van binnen en buiten. Alleen al over hem lezen laat je smachten naar een geurkaars, wat een verrot persoon. Het illegaal en legaal gekonkel is gewoon briljant en Eddie wordt op scherp gezet als nooit tevoren. Hoe red je Andy Dubois maar ook jezelf hier uit? Naast Eddie blazen Harry, Kate en Bloch je van de sokken en dit roept echt om een verfiming.

Heb ik nog dingen die ik minder vond? Nee. Niks. De meerdere lagen en zijlijnen, om bijvoorbeeld De Dominee nog even te noemen, maken het zo vreselijk goed. Je vergeet alles om je heen. Kwaad en goed balanceren op een flinterdun draadje en alleen Cavanagh weet dit zo perfect uit te voeren en af te ronden.

Conclusie:

Een ingenieus, uniek en scherp verhaal, vol inhoud, dat veel gevoel los weet te maken. Diepe buiging, Cavanagh weer op zijn best.

Op alle fronten vijf sterren.

Karin Meinen.

PS Vergeet vooral de Opmerking van de auteur niet.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Marie las: Einstein de Pinguïn-Iona Rangeley*****

Met dank aan Uitgeverij HarperCollins Holland voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Iona Rangeley

Oorspronkelijke titel: Einstein the Penguin

Vertaling: Angelique Verheijen

Illustraties: David Tazzyman

Aantal pagina’s: 220

Genre: Fictie 7-9 jaar/ NUR 282

Verschijningsdatum: november 2022

Over de auteur:

Iona Rangeley studeerde Engels aan de universiteit van Oxford. Ze wilde al schrijver worden vanaf haar vijfde, toen ze ‘debuteerde’ met Sam en het varken.

Tijdens het blokken voor haar laatste examens schreef ze Einstein de Pinguïn gewoon omdat dat nu eenmaal veel leuker was dan haar studieboeken.

http://www.harpercollins.nl

Achterflap:

Wanneer de familie Stewart naar de dierentuin gaat, zijn Imogen en Arthur niet weg te slaan bij een kleine Pinguïn. Ze gaan pas mee naar huis als hun moeder roept dat de Pinguïn natuurlijk altijd welkom is om te komen logeren. Toch had niemand verwacht dat het dier die avond daadwerkelijk op de stoep zou staan, met een rugzakje om met de naam EINSTEIN erop.

Omdat het nu eenmaal was beloofd, mag Einstein blijven logeren. En hoewel een pinguïn in huis even wennen is, wordt hij al snel een onmisbare vriend voor alle gezinsleden.

Maar hij kan niet voor altijd blijven. Toch?

Mening:

Deze leuke hardcover met sprekende voorkant belooft veel goeds. Als je in het boek kijkt zie je dat de vrolijke kleur van de titel doorloopt in het boek zelf.

De stevige omslag en de wat dikkere bladzijden zullen ervoor zorgen dat het boek langer meegaat wanneer dit deze meermaals gelezen wordt. De achterflap geeft je in grote lijnen vast een voorproefje van het verhaal zelf. De illustraties zijn een leuke en vrolijke aanvulling op het verhaal en helpen je bij de verbeelding van het leven samen met een Pinguïn.

De familie bestaat uit vader en moeder Stewart en uit broer en zus Arthur en Imogen. De personages zijn erg leuk uitgewerkt en het is echt een doorsnee gezin. Lief en leed wordt gedeeld, de chaos voor het naar school gaan, het maken van huiswerk, gezamenlijk avondeten, het boek geeft je op deze manier echt een huiselijk gevoel.

Broer en zus kibbelen lekker samen maar als het ze uitkomt spannen ze ook graag samen tegen hun ouders. Vader en moeder Stewart proberen zo goed en zo kwaad als het gaat, het gezin op de rails te houden, wat zorgt voor de nodige herkenningspunten en humor. Net als vele kinderen zijn Arthur en Imogen gek op de dierentuin, echter eindigt hun dagje dierentuin niet zoals je zou verwachten.

Na hun ontmoeting met Einstein de Pinguïn in de dierentuin, staat hij in de avond ook daadwerkelijk bij het gezin voor de deur. Einstein is hun gevolgd en aangezien moeder Stuwart had beloofd dat hij mocht logeren, mag Einstein daadwerkelijk binnenkomen. Met de komst van Einstein veranderd de familie Stuwart van een doorsnee gezin naar een wel heel bijzonder gezin. Einstein blijkt niet zomaar in London te zijn en heeft ook zo zijn redenen om aan te kloppen bij de familie Stewart. Zij zullen hem wel helpen…. Hoopt hij…. Maar als je als mens geen pinguïns spreekt, probeer dan maar eens te ontdekken wat Einstein allemaal bedoelt en waarnaar hij opzoek is.

Imogen en Arthur moeten hun handen ineenslaan om Einstein te helpen. Terwijl ze proberen hun dagelijkse leven zo normaal mogelijk door te brengen voor zover dat kan met een pinguïn in huis, moeten ze alles op alles zetten om het mysterie rondom Einstein op te lossen. Waar ouders soms een beetje streng en volwassen kunnen zijn, kan teamwork van het gehele gezin Einstein misschien dan toch helpen….

Conclusie:

Niet te geloven dat Iona Rangeley dit heeft weten neer te zetten tijdens haar laatste examens, echt ik neem mijn petje af. Het boek is leuk opgezet en gevuld met avontuur, humor en het gevoel van het gezinsleven weet ze duidelijk over te brengen.

Een heerlijk winters verhaal voor kinderen die al zelfstandig kunnen lezen, maar ook zeker leuk om te gebruiken als voorleesboek.

Absoluut een geschikt boek voor het gehele gezin en voor op school. Ik weet zeker dat jong en oud net als ik uren leesplezier zullen beleven met dit unieke en warme verhaal en je het helemaal voor je ziet, zeker door de leuke illustraties.

Als ik ze had, dan had ik in mijn flippers geklapt van enthousiasme over dit boek. Tevreden, vrolijk en met een warm gevoel heb ik dit boek uitgelezen.

Vijf zilveren vissen… euh ik bedoel vijf gouden sterren geef ik aan Einstein de Pinguïn!

Marie Quickboots.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: Faust-Gustaf Skördeman****

Dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Gustaf Skördeman

Serie: Sara Nowak deel twee

Oorspronkelijke titel: Faust

Vertaling: Marit Kramer

Genre: Literaire Thriller / NUR 305

Aantal pagina’s: 415

Verschijningsdatum: april 2022

Over de auteur:

Gustaf Skördeman werd in 1965 in Zweden geboren en is scenarist, filmregisseur en producent. Geiger was zijn debuut en het begin van een serie thrillers met Sara Nowak in de hoofdrol. Faust is het opzienbarende en los te lezen vervolg op de succesvolle thriller Geiger.

http://www.uitgeverijcargo.nl

Achterflap:

‘Wat weet Sara Nowak?’ Het is de laatste vraag die priester Jürgen Stiller te horen krijgt. Zijn antwoord blijft uit en even daarna wordt hij geëxecuteerd door een terrorist met de codenaam Faust. Dit is het begin van een verbeten jacht om Sara Nowak te vinden en te vermoorden.

Sara zelf is zich echter niet bewust van het gevaar, ze is druk verwikkeld in persoonlijke sores. Tot de dag dat ze beschoten wordt in haar eigen huis. De aanslag mislukt, en ze gaat op onderzoek uit en komt zo een netwerk van radicale terroristen in het voormalige West-Duitsland op het spoor. Uit die tijd stamt ook Operatie Wahasha, een meedogenloos plan dat de toekomst van Europa voor altijd kan veranderen. In een race tegen de klok moet Sara de ware identiteit van Faust achterhalen.

Mening:

Allereerst zou ik zeker eerst Geiger lezen voordat je aan deze geweldige Faust begint. Het kan altijd zonder maar je mist dan gewoon echt te veel. Goede nieuws: Geiger wil je op zeker niet missen dus lezen die hap.

De tweede helft is echt vijf sterren maar het komt allemaal wel heel traag op gang. Qua dosering had dit wat mij betreft anders en beter gekund. De personages en zeker ook Sara worden dan weer wel fantastisch neergezet.

Gotsamme wat is ze stoer, rete irritant en een geweldige heldin. De factor familie wordt er kundig en mooi in verweven. Maar dan ontpopt het zich dan tot een spannend politiek gekonkel doorspekt met spionage en de nodige moorden. Skördeman gaat in dit alles gruwel zeker niet uit de weg. De scènes met betrekking tot de peepshows slaan in als een bom, de hel wat hier gebeurt. Verbazing en walging ten top. Snoeihard en niet voor de tere zieltjes zoals gezegd wordt.

De grote vraag blijft wie is Faust? Ronduit briljant hoe dit in elkaar zit, met een einde waar de lancering van een raket bij in het niet valt. OMG. Sara kan de borst weer nat maken!

Conclusie:

Een zeer goed geschreven en ronduit intelligente thriller!

Vier hele dikke sterren voor Faust.

Karin Meinen.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Sandra las: Een duistere schittering-Stacy Willingham****

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Stacy Willingham

Genre: Literaire thriller / NUR 305

Aantal pagina’s: 416

Verschijningsdatum: 3 mei 2022

Over de auteur:

Stacy Willingham werkte als copywriter en brandmanager bij een marketingbureau voordat ze zich fulltime aan haar schrijverschap besloot te wijden. Ze woont in Charleston, South Carolina, samen met haar man en hond. Emma Stone (Fruit Tree) produceert de televisieserie bij Een duistere schittering, die bij HBO Max te zien zal zijn.

http://www.uitgeverijcargo.nl

Achterflap:

Echte monsters zijn niet de schaduw achter een boom of in een donkere hoek. Nee, echte monsters staan recht voor je.

In de zomer waarin Chloe Davis haar twaalfde verjaardag viert, verdwijnen zes tienermeisjes uit het kleine stadje waar ze woont. Ouders worden bang, alle meisjes moeten binnenblijven, de dagen zijn lang en vol angst. Aan het eind van de zomer wordt Chloes vader gearresteerd en veroordeeld als seriemoordenaar, en sindsdien heeft hij de gevangenis niet meer verlaten.

Twintig jaar later werkt Chloe als psycholoog in Baton Rouge, maar soms voelt ze zichzelf net zo verward als haar patiënten. En wanneer er een vijftienjarig meisje verdwijnt, beleeft ze die angstaanjagende zomer weer opnieuw.

Mening:

De cover doet al meteen mysterieus aan en bij het lezen van de achterflap wist ik: dit boek moet ik gewoon lezen. Het verhaal wordt verteld vanuit Chloe. Je leert haar goed kennen. Ze werkt als psycholoog en is verloofd met Patrick. De voorbereiding voor hun huwelijk zijn in volle gang.  Ze heeft nogal wat persoonlijke issues en doordat heden afgewisseld wordt met verleden, begrijp je goed waar ze mee worstelt en hoe ze daar mee om probeert te gaan. Twintig jaar geleden is haar vader veroordeeld voor een aantal moorden. Ze heeft hem al die tijd niet gezien. Haar moeder is geestelijk ingestort. Ze heeft een redelijk goede band met Cooper, haar broer, die op zijn eigen manier probeert om te gaan met de demonen uit het verleden. Dan, na twintig jaar, lijkt het verleden zich te herhalen. Er verdwijnt een meisje en alle omstandigheden lijken hetzelfde als toen.

Het verhaal komt langzaam op gang en toch voel je al meteen een onderhuidse spanning. Wat speelt er allemaal in het hoofd van Chloe? Hoe heeft zij die zomer twintig jaar geleden beleefd? Wat heeft haar vader precies gedaan en hoe gaat Cooper met dit alles om? En Chloes moeder? Wat is er met haar gebeurd? Ook over Patrick, haar verloofde had ik de nodige vragen. Is hij werkelijk wie hij zegt te zijn of is zijn rol toch een hele andere? Zoveel vragen en naarmate het verhaal vordert wordt er steeds meer ontrafelt en vallen de stukjes één voor één op hun plek. Ik had wel al vrij snel een vermoeden wie de dader was, of eigenlijk had ik twee verdachten op het oog. Eén van hen bleek het inderdaad te zijn, maar ook de ander had een ietwat dubieuze rol in het geheel.

Willingham heeft een fijne, vlotte schrijfstijl en laat je echt in het hoofd van Chloe kijken. Je beleeft alles door haar ogen. Af en toe neemt Chloe niet de meest slimme beslissingen en wilde ik haar wel door elkaar rammelen. Ook de setting waar het zich afspeelt, zowel in het heden als verleden werd goed omschreven waardoor ik de sfeer goed kon aanvoelen. De ontknoping zag ik naarmate het einde naderde wel aankomen, maar ook hier zat nog wel een kleine plottwist. Een psychologische thriller, met onderhuidse spanning met geen heel verrassend einde, maar toch heeft het verhaal me van begin tot eind in zijn greep gehouden.

Vier sterren.

Sandra Remmig.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Riejanne las: De schaduwlelie-Johanna Mo****1/2

Met dank aan HarperCollins Holland voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Johanna Mo

Serie: Eilandmoorden deel twee

Oorspronkelijke titel: Skuggliljan

Vertaling: Bianca Cornelissen

Genre: Literaire thriller / NUR 305

Aantal pagina’s 352

Verschijningsdatum: 15 februari 2022

Over de auteur:

Johanna Mo (1976) groeide op in Kalmar, een van de oudste steden van Zweden, die met een brug verbonden is met het eiland Öland. De afgelopen jaren werkte ze als freelanceredacteur, vertaler en boekrecensent. De nachtegaal is het eerste boek in de Eilandmoorden-reeks met rechercheur Hanna Duncker in de hoofdrol.

http://www.harpercollins.nl

Achterflap:

Als Jenny thuiskomt op het Zweedse eiland Öland treft ze een leeg huis aan; haar man Thomas en hun veertien maanden oude zoontje Hugo zijn nergens te bekennen. Moet ze zich zorgen maken of staan ze zo weer voor de deur?

Als de twee na een tijdje nog steeds spoorloos zijn, duiken rechercheurs Hanna Duncker en Erik Lindgren in de zaak. Ze ontdekken dat Thomas veel dingen verborgen hield voor zijn gezin, onder meer een volwassen dochter uit een vorige relatie. Maar Thomas is niet de enige die geheimen met zich meedraagt. Hanna’s werk wordt gehinderd door een stille strijd met het verleden. En dan wordt Thomas dood gevonden. Alle bewoners van Öland verenigen zich om de kleine Hugo te vinden – voordat het te laat is…

Mening:

Wat een verhaal heeft Johanna Mo weer neergezet met De schaduwlelie, het vervolg op De nachtegaal. Vanaf de eerste bladzijde werd ik in het verhaal meegezogen. Het eerste hoofdstuk roept gelijk allerlei vragen op. Wie zijn deze personen en wat zijn ze aan het doen? Dan is er nog maar een optie en dat is verder lezen.

Hanna Duncker en Erik Lindgren krijgen in deze Eilandmoorden weer een bijzondere zaak voor de kiezen, namelijk een vader (Thomas) met zijn 14 maanden oude zoon (Hugo) opsporen. Als Thomas gevonden wordt betrap ik mezelf er op dat ik sneller wil lezen dan ik kan, omdat ik gewoon moet weten wat er met Hugo gebeurd is.

Wat ik zo mooi vind aan de serie is de groei die Hanna en Erik samen doormaken. Het contact verandert tussen hen twee, waardoor ze wat meer naar elkaar toegroeien. Iets wat hun samenwerking alleen maar ten goede komt natuurlijk. Daarnaast is Hanna ook nog bezig met haar verleden en neemt ons mee in al haar twijfels en vragen.

Naast de hoofdstukken waarin Hanna en Erik aan de zaak werken volgen we ook de laatste dag van Thomas. In korte hoofdstukken wordt duidelijk hoe zijn dag eruit zag. Leren we Thomas kennen met al zijn gedachten en onzekerheden. Hij wil alles zo graag goed doen en dat wekt sympathie bij me op. De hoofdstukjes over Thomas roepen steeds meer vragen op en juist op het moment dat je denkt weer wat te weten te komen schakelt Mo weer over op Hanna en Erik. Wat frustrerend af en toe 😉

Meerdere keren dacht ik te weten wie de moordenaar van Thomas was, maar oh wat zat ik er naast. Tegelijkertijd is dit dus waar ik echt van hou. Meedenken met een boek, waarin je gedachten alle kanten opgaan en dan blijkt het toch totaal anders in elkaar te zitten.

De schaduwlelie is geen puntje-op-de-stoel-thriller, maar houdt je wel in zijn greep. Als het einde dan nadert kan ik een vloek niet onderdrukken. Hoezo stop je een verhaal zo? Dit vraagt om antwoorden en dat antwoord wil ik gewoon nu gelijk lezen! Wat dat betreft heeft Mo het heel goed gedaan. Als je deel twee gelezen hebt is het onmogelijk om deel drie te skippen, omdat het eindigt met een cliffhanger van heb ik jou daar. Ik kan in ieder geval niet wachten op deel drie, want ik moet gewoon weten hoe het verder gaat!!

Conclusie:

Schrijfstijl: 5

Spanning: 4.5

Plot: 5

Originaliteit: 4

Leesplezier: 4.5

Psychologie: 4.5

Maakt afgerond 4.5 sterren voor De schaduwlelie.

Riejanne Zwiers.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: Het resort-Phoebe Morgan****1/2

Dank aan HarperCollins Holland voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Phoebe Morgan

Oorspronkelijke titel: The Wild Girls

Vertaling: Henske Marsman

Genre: Literaire Thriller / NUR 305

Aantal pagina’s: 286

Verschijningsdatum: januari 2022

Over de auteur:

Phoebe Morgan is auteur en redacteur. Ze studeerde Engels aan de universiteit in Leeds en werkte als journalist. Als redacteur begeleidt ze auteurs van thrillers en romans, terwijl ze in de avonduren haar eigen boeken schrijft. Haar boeken werden al vertaald in negen talen, en er gingen al meer dan 150.000 exemplaren over de toonbank.

http://www.harpercollins.nl

Achterflap:

Vier vriendinnen hebben elkaar jaren niet gezien. Felicity koos voor de liefde en is naar de Verenigde Staten verhuisd. Grace is introvert en komt bijna niet meer buiten. Alice is lerares, maar kan de eindjes nauwelijks aan elkaar knopen. Hannah is net moeder geworden en lijdt aan chronisch slaapgebrek.

Felicity besluit hun vriendschap nieuw leven in te blazen tijdens een droomtrip naar Botswana. Als ze aankomen bij hun luxeresort in de wildernis om de verjaardag van Felicity te vieren, overspoelt hen een gevoel van onbehagen. Ze hebben geen bereik en zijn afgezonderd van alles en iedereen. Wat ze niet weten, is dat de jacht nu pas begint… En zij zijn de prooi.

Mening:

Ben je op zoek naar een thriller met weinig personages waarvan diepe geheimen zich langzaam maar zeker ontrafelen? Dan zit je zeker meer dan goed met Het resort!

Morgan trapt direct af met twee doden en dat doet ze handig. Dit gegeven neem je gedurende het leesproces mee want wie dat zijn is op voorhand sowieso een verdrietig, maar tevens ook een zeer nieuwsgierig makend gegeven. Je weet het niet.

Grace, Alice, Hannah en Felicity. Een hechte vriendinnengroep en laagje voor laagje schotelt Morgan je stukjes informatie voor waardoor je steeds dieper en dieper de achtergronden in duikt. Grace vanuit de ik-vorm, wat me dan ook nieuwsgierig maakt want waarom is dat? Hun huidige levens en thuissituaties zijn heel verschillend en het wordt je al snel duidelijk dat zich in het verleden iets voor heeft gedaan wat geen schoonheidsprijs verdient.  Wat is daar toen gebeurd en wie speelde welke rol? Wat dreef deze beste vriendinnen uit elkaar?

Gelukkig is daar de uitnodiging van Felicity. Een reünie in Botswana en hoe mooi dat deze vier vrouwen zich dan toch weer in elkaar weten te vinden.

De achterflap beloofde op dat vlak al niet alle goeds dus het moge geen verrassing zijn dat die reünie anders verloopt dan verwacht. Eenmaal aangekomen op het resort voelt het allemaal gelijk al niet zo lekker. Jongesjonges dit is niet goed en wat ook niet zo goed is: een ieder heeft haar eigen twijfels.

Achterdocht.  Spijt? Schuld? Het onderbuikgevoel groeit en groeit,  tot daar dan die switch naar die avond in het verleden wordt gemaakt. Oi oi oi wat spannend is dit en op dit punt is de term pageturner echt even een understatement. Allemachtig,  hoe konden ze stuk voor stuk toch zó de mist in gaan en wat er van één vrouw allemaal boven water komt, bah bah bah. Wat naar en twisted! Er gaat een wereld open en dit tussenstuk is het directe linkje naar het einde.

En dan komt daar de enige omme slag waar ik even moest wennen en niet klakkeloos meeging met de verhaallijn. Die knop ging om en dan volgt er een pracht van een plot twist waar ik dan wel weer heel blij van word, of eigenlijk misschien ook niet.

Het geheel wordt erg goed afgerond en dan sla je zowel grijnzend als verbaasd, gelukkig als bezorgd dit steengoede boek dicht. Ik ben fan!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Spanning: 4.5

Plot: 4

Originaliteit: 4

Leesplezier: 4.5

Psychologie: 5

Vier en halve sterren oftewel een 9/10 voor Het resort.

Karin Meinen.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Corina las: De trouwe lezer-Max Seeck****1/2

Uitgever: A.W. Bruna Uitgevers

Auteur: Max Seeck

Serie: Jessica Niemi deel één

Vertaling: Annemarie Raas

Genre: Literaire thriller / NUR 305

Aantal pagina’s: 352

Verschijningsdatum: februari 2021

Over de auteur:

Voor zijn debuutthriller werd Max Seeck bekroond met de Finse debutantenprijs. Hij leest dolgraag Scandinavische thrillers en luistert tijdens het lezen naar filmmuziek. Hij heeft een achtergrond in verkoop en marketing, spreekt vloeiend Engels en Duits en doet zelf ook veel aan de promotie van zijn boeken.

Bron: https://www.awbruna.nl/

Achterflap:

De vrouw van bestsellerauteur Roger Koponen wordt dood aangetroffen in een prachtige zwarte avondjurk, zittend aan het hoofd van een lege eettafel. Haar gezicht is bevroren in een afgrijselijke glimlach.

Rechercheur Jessica Niemi onderzoekt de zaak en algauw blijkt dat Maria Koponen niet het enige slachtoffer is. Het lijkt erop dat de dader de moorden exact kopieert uit de thrillertrilogie van Roger Koponen. De slachtoffers stapelen zich op en Jessica ontdekt dat er een sinistere groepering schuilgaat achter de moorden. Als gebeurtenissen uit haar eigen verleden aan het licht komen, blijkt dat Jessica zelf ook niet veilig is. Kan ze een halt toeroepen aan de moorden?

Mening:

Omg dit is van af regel één genieten. Ik hou zo van de scandinavische manier van schrijven. De details, de trage opbouw en vooral de gruwelijke moorden. En dan al die randzaken, wat is belangrijk, wie, wat zet me op het verkeerde been of juist op het goede (het is maar hoe je gaat staan hè?)

De personages leer je beetje bij beetje kennen al blijven er genoeg vragen over, wat totaal niet erg is want het is een deel één, dus tijd zat.

De moorden zijn gruwelijk en de zoektocht leidt via een super coole twist tot een heel bijzondere ontknoping. Je zit echt (nou ja ik dan) meerdere malen met je oren te klapperen en je oren te knipperen. Want huh ja … Dit gebeurt? Echt? Ja ow okeeee daar sta ik dan weer te wankelen op m’n benen en blijf ik maar op het puntje van mijn stoel zitten.

Ja dit vraagt echt om meer en ik ga dat volgende deel zo snel mogelijk open slaan.

Conclusie:

Schrijfstijl: 5

Originaliteit: 4,5

Leesplezier: 5

Spanning:4,5

Plot: 5

Vier en halve sterren voor De trouwe lezer.

Corina Nieuwenhuis.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Sandra las: Stilte-Yrsa Sigurdardóttir*****

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Yrsa Sigurdardóttir

Serie: Zesde en laatste deel Huldar & Freya

Vertaling: Willemien Werkman

Genre: Literaire thriller / NUR 305

Aantal pagina’s: 442

Verschijningsdatum: 4 januari 2022

Over de auteur:

Yrsa Sigurdardóttir (1963) is een veelvoudig bekroonde IJslandse bestsellerauteur. Sinds haar debuut in 2005 schreef ze meer dan tien thrillers, die in ruim dertig landen in vertaling zijn verschenen. Sigurdardóttir woont met haar man en twee kinderen in Reykjavik.

Bron: https://www.uitgeverijcargo.nl/

Achterflap:

Op een koude dag in Reykjavik verdwijnt een baby uit een kinderwagen. Op haar plek vindt de vader het lijkje van een ander kind. Het onderzoek naar de vermiste baby leidt al snel naar de draagmoeder. De dader van de verdwijning wordt echter niet gevonden, en de baby blijft spoorloos.

Elf jaar later overlijdt een meisje aan het mazelenvirus. Haar vader gaat op zoek naar de drager van het virus om wraak te nemen voor de dood van zijn dochter. Ondertussen wordt in een ander deel van de stad in een verlaten auto het lichaam van een vrouw gevonden.

Politieagent Huldar en kinderpsycholoog Freyja worden geconfronteerd met drie heel verschillende zaken, die met een onzichtbare draad met elkaar verbonden lijken te zijn. En alle drie de zaken worden omringd door een hoge muur van stilte.

Mening:

Wat was ik blij dat ik, als groot fan van Huldar en Freya, dit zesde en tevens laatste deel mocht lezen en recenseren. Het verhaal begint meteen heftig. Een terugblik naar elf jaar geleden. Baby Mia wordt gestolen uit de kinderwagen waarin zij ligt te slapen. Er wordt een dode baby voor in de plaats gelegd. Dat roept voor de lezer meteen een aantal vragen op: wie heeft het meisje meegenomen? Wat was de rol van de draagmoeder? Leeft het meisje nog?

Dan een volgende terugblik, nu naar vijf maanden geleden. Een meisje overlijdt als gevolg van de mazelen. De ouders zijn kapot van verdriet, vader wil wraak op degene die zijn dochter besmet heeft en dus verantwoordelijk is voor de dood van zijn dochter. Hij begint een indringende zoektocht en schuwt daarbij geen enkele methode.

Dan komen we in het heden. Daar zijn de oude bekenden Huldar en Freya. Sinds Freya weg is bij het Kinderhuis en deel uitmaakt van het politieteam van chef Erla, werken ze heel nauw samen en ook privé kunnen ze het inmiddels erg goed met elkaar vinden. Erla is nog altijd lekker onvriendelijk en onsympathiek. Ze is hoogzwanger, maar praat er niet over en niemand vraagt (durft er naar te vragen) er naar of weet wie de vader is. Erla is, net als Huldar en Freya, zo’n goed uitgewerkt personage. Onder haar leiding moeten ze een ingewikkelde moordzaak zien op te lossen. Huldar en Erla gaan op onderzoek bij een achtergelaten auto. Daarin vinden ze het in stukken gezaagde lichaam van een vrouw.

Dat zijn drie vrij belangrijke verhaallijnen in één boek. Toch weet Sigurdardóttir de verhaallijnen goed uit elkaar te houden en raak je als lezer nooit in verwarring over om wie en welk verhaal het gaat. Alle drie de verhalen zijn spannend, af en toe echt gruwelijk zoals we van deze auteur gewend zijn, alleen is het bij tijd en wijle langdradig en zakt de spanning een beetje in. Dat wordt ruimschoots goedgemaakt als de verhaallijnen uiteindelijk bij elkaar komen en blijkt dat niets is zoals  gedacht en net als ik denk: nu is het klaar en weet ik hoe het zit, komt er nog een plotwending die ik echt nooit had kunnen bedenken en daar word ik dan zo blij van hè!

Stilte is het laatste deel van de serie. Jammer? Nee, ik vind van niet. De auteur heeft deze serie heel mooi afgesloten. Huldar en Freya, tja daar ga ik niets over zeggen, maar ik vond het goed zo. En Erla? Nou, onze vreselijk onvriendelijke, onsympathieke haaibaai van een politiechef, die had als kers op de taart nog even een grote verrassing voor zowel de andere hoofdpersonages als voor de lezer in petto. Wauw, dat bedenk je toch niet?

Ik heb echt zo genoten van dit verhaal. Alle personages, niet alleen de hoofdpersonages, zijn zo goed neergezet. De vaders, de verdachten, de kinderen. Elk met hun eigen verhaal, hun geheimen en motieven. Petje af voor de auteur die een serie van zes, naar mijn mening hele goede serie, zo sterk en waardig heeft afgesloten.

Vijf stralende sterren.

Sandra Remmig.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Riejanne las: Vlucht!-Marcella Kleine*****

Met dank aan Marcella Kleine voor het recensie-exemplaar.

Genre: Roman, waargebeurde verhalen / NUR 402

Aantal pagina’s : 289

Verschijningsdatum: november 2021

Over de auteur:

Als schrijfster van fictie laat ik de personages in mijn boeken balanceren op de dunne scheidslijn tussen goed en kwaad.

Schrijven is iets wonderlijks: telkens weer ervaar ik dat de personages het verhaal van mij overnemen en dat ik het slechts mag uittypen.

Mijn passie ligt bij het schrijven van psychologische thrillers. Een uitstapje naar een ander genre schuw ik echter niet: waargebeurde verhalen, romans op basis van ware gebeurtenissen en zelfs kleuterverhaaltjes.

http://www.marcellakleine.nl )

Achterflap:

Over onderdrukking, prostitutie en het verlangen naar geluk. Gebaseerd op ware gebeurtenissen

Na een moeilijke jeugd valt Esther als een blok voor de drugsverslaafde Melvin op wie zij in de jeugdinstelling al heimelijk verliefd was. Als Melvin verder afglijdt, voelt zij zich gedwongen een keuze te maken: samen de afgrond in of alleen verdergaan.

Haar verlangen naar een stabiel gezinsleven doet haar uiteindelijk in de prostitutie belanden. Pas wanneer Esther in haar wanhoop tot gebed komt, durft zij in opstand te komen tegen de dagelijkse vernederingen. Maar ook dan blijkt ze niet veilig te zijn voor haar gewelddadige echtgenoot en moet zij met hun kinderen vluchten.

Staat Esther ooit een beter leven te wachten?

Mening:

Vlucht! begint met een proloog die me recht in het hart raakt. In dit korte stukje wordt pijnlijk duidelijk hoe machteloos Esther is en ik wil gelijk verder lezen. Kleine heeft een fijne schrijfstijl, waardoor je gelijk het verhaal ingezogen wordt.

Het heden wordt afgewisseld met korte stukjes uit het verleden die me treffen als een mokerslag. We leren Esther kennen als klein meisje en dan vooral alle ontberingen die ze heeft moeten doorstaan. Bij een aantal stukjes kromp ik gewoon in elkaar. Ze draagt de zorg voor haar zusje en probeert haar voortdurend uit de luwte te halen, met alle gevolgen van dien.

Op haar werk ontmoet ze Melvin, haar vroegere liefde, en op slag is ze weer verliefd. Ze krijgen een relatie, maar al snel wordt duidelijk dat Melvin zijn drugsverslaving niet op wil/kan geven voor Esther. Wat vind ik haar dapper als ze -ondanks haar gevoelens voor hem- een punt achter de relatie zet, omdat ze iets van haar leven wil maken.

Ze ontmoet haar man en vanaf dat moment wordt het steeds duidelijker hoe ze de gevolgen, al dan niet bewust, van haar verleden met zich meedraagt. Esther maakt keuzes die niet altijd goed voor haar zijn, die velen misschien niet begrijpen, maar gezien haar verleden snap ik die keuzes wel. Toch gun ik haar zoveel beter en het raakt me om te lezen hoe makkelijk ze eigenlijk in hetzelfde patroon als haar jeugd terecht komt met als groot dieptepunt de prostitutie.

Het moment dat ze de eerste keer met een klant meegaat vliegt me echt naar de keel. Kleine weet dat heel beklemmend en voelbaar te beschrijven. Het is hartverscheurend hoe ze dit alles ondergaat en vooral ook hoelang die periode duurt. De vernederingen die ze dagelijks over zich heen krijgt zijn weerzinwekkend en ik kreeg steeds sterker het gevoel dat ik haar heel graag uit dat leven weg wilde halen.

Als Esther de kracht heeft om haar man te verlaten maakt mijn hart een sprongetje en hoop ik alleen maar dat ze nu echt voor zichzelf durft te kiezen. Wat een moedig besluit!

Ik heb bewondering voor de manier waarop Esther haar kinderen zoveel mogelijk probeerde te beschermen en hen het leven wilde geven dat ze zelf nooit gehad heeft. Hoe ze patronen doorbrak, puur op wilskracht, en haar kinderen gaf wat ze zelf altijd gemist heeft, namelijk een stabiel en veilig leven.

Wat het schrijven van Kleine betreft zag ik ook een mooie groei. Daar waar ze in een vorig boek nog de neiging had om veel herhalend te schrijven, was daar in dit boek totaal geen sprake van, level up!

Vijf stralende sterren voor Vlucht!

Riejanne Zwiers.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: Kiezels-Conny Hoogendoorn*****

Met dank aan Uitgeverij aquaZZ voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Conny Hoogendoorn

Genre: Verhalenbundels / NUR 303

Aantal pagina’s: 275

Verschijningsdatum: september 2021

Achterflap:

KIEZELS bevat 30 knarsende verhalen die ogenschijnlijk weinig met elkaar te maken lijken te hebben. Maar samen vormen ze een bundel waarin gevoelens centraal staan. ‘Wrijving geeft glans’ zou een passende ondertitel zijn, want Hoogendoorns KIEZELS blijken zorgvuldig gepolijste edelstenen.

Van Conny Hoogendoorn verschenen tientallen verhalenbundels met daarin een bijdrage van haar hand, wat haar de eretitel ‘Koningin van het korte verhaal’ opleverde. Net als haar debuut TEGENWICHT bevat KIEZELS een selectie van haar favorieten.

Het vlijmscherpe ALLES VOOR DE KIJKCIJFERS behaalde de top 10 van de prestigieuze ZILVEREN STROP. De professionele jury schreef: “Zo goed dat het lijkt of het door een gevestigde schrijver geschreven is. Dit is echt van een ander niveau.”

Mening:

Na de bundel Tegenwicht was Conny Hoogendoorn wat mij betreft niet de Koningin maar de Keizerin van het korte verhaal. De lat der verwachting lag dus gewoon zeer, maar dan ook zeer hoog. En terecht, zo zou blijken.

Ongelooflijk hoe hier in korte vertelsels volledige verhalen neergezet worden. De één wat langer of juist korter dan de ander en het aanbod van maatschappelijke thema’s is groot. Vanuit verschillende perspectieven word je als lezer dan ook steeds weer een andere leesbeleving in gegooid en wordt er gejongleerd met (je) emoties.

Hoogendoorn is een kunstenaar met de pen. Dit is een bedrevenheid en bekwaamheid die naast humor en luchtigheid, ook een zeer diepe indruk achter weet te laten. Niet elk verhaal blaast me omver. In de roos schoot even volledig langs me heen, maar dat mag geen naam hebben, het merendeel is Bullseye.

De aftrap met Plaats rust! is er eentje van heftige aard en brengt een coulance met zich mee die ontroert. Wauw, de toon is gezet. Via vreemdgaande moeders, maar óók warme familie – en ouderliefde rol je zo door naar secreten die in alle rust begraven worden. Je achterlatend met het gevoel: WAT een verhaaaal!

Wisselend van de derde persoon naar de ik-vorm, het verloopt allemaal naadloos, alsof het niets is en dit is genieten. Waar een vrouw wordt bestierd, geleefd en besluit het anders te gaan doen (yesssss), komt er daarna bijvoorbeeld iemand uit de kast.

Met alle respect moet ook even apart genoemd worden. Oi oi oi wat formuleren en alleen al door dit taalgebruik staat hier een ge-wel-dig personage. Wat een leesplezier geeft dit en ik zoek zowaar een woordje op. Gos wat hou ik hiervan, want het blijft te allen tijde soepel lezen. Hoe intrigerend en wat een prachtig relaas!

De titels op zich zijn ook echt stuk voor stuk ontzettend uitnodigend en prikkelend van aard. Elke titel maakt direct totale nieuwsgierigheid los en het is geweldig om je op voorhand al weer te bedenken: wat gaat DIT dan weer brengen?

Dat DIT is elke-keer-weer anders en ze hebben allemaal één ding gemeen, het is steengoed. Neem Bijtanken, ik schiet gewoon weer in de lach nu. Echt maar anderhalve bladzijde maar zó geweldig en briljant. Als thrillergek word ik uiteraard blij van In het kruis getast maar qua verrassingselement is daar dan Praatjes voor de vaak; wow daar werd ik even subliem op het verkeerde been gezet zeg. Heb ik dan geen enkele kritische noot? Wel, eerlijk is eerlijk, redactioneel gezien zou er her en der nog wat winst te behalen zijn. De cover, opmaak en uitvoering zijn echter echt ronduit fijn en prachtig.

Deze hele bundel is gewoon ronduit fijn en prachtig. Conny blijft voor mij de Kampioensgordel dragen en heeft me met deze knarsende verhalen weer alle hoeken van de ring laten zien. Chapeau!

Conclusie:

Vijf stralende sterren voor Kiezels – knarsende verhalen.

Karin Meinen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂