Sandra las: Stilte-Yrsa Sigurdardóttir*****

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Yrsa Sigurdardóttir

Serie: Zesde en laatste deel Huldar & Freya

Vertaling: Willemien Werkman

Genre: Literaire thriller / NUR 305

Aantal pagina’s: 442

Verschijningsdatum: 4 januari 2022

Over de auteur:

Yrsa Sigurdardóttir (1963) is een veelvoudig bekroonde IJslandse bestsellerauteur. Sinds haar debuut in 2005 schreef ze meer dan tien thrillers, die in ruim dertig landen in vertaling zijn verschenen. Sigurdardóttir woont met haar man en twee kinderen in Reykjavik.

Bron: https://www.uitgeverijcargo.nl/

Achterflap:

Op een koude dag in Reykjavik verdwijnt een baby uit een kinderwagen. Op haar plek vindt de vader het lijkje van een ander kind. Het onderzoek naar de vermiste baby leidt al snel naar de draagmoeder. De dader van de verdwijning wordt echter niet gevonden, en de baby blijft spoorloos.

Elf jaar later overlijdt een meisje aan het mazelenvirus. Haar vader gaat op zoek naar de drager van het virus om wraak te nemen voor de dood van zijn dochter. Ondertussen wordt in een ander deel van de stad in een verlaten auto het lichaam van een vrouw gevonden.

Politieagent Huldar en kinderpsycholoog Freyja worden geconfronteerd met drie heel verschillende zaken, die met een onzichtbare draad met elkaar verbonden lijken te zijn. En alle drie de zaken worden omringd door een hoge muur van stilte.

Mening:

Wat was ik blij dat ik, als groot fan van Huldar en Freya, dit zesde en tevens laatste deel mocht lezen en recenseren. Het verhaal begint meteen heftig. Een terugblik naar elf jaar geleden. Baby Mia wordt gestolen uit de kinderwagen waarin zij ligt te slapen. Er wordt een dode baby voor in de plaats gelegd. Dat roept voor de lezer meteen een aantal vragen op: wie heeft het meisje meegenomen? Wat was de rol van de draagmoeder? Leeft het meisje nog?

Dan een volgende terugblik, nu naar vijf maanden geleden. Een meisje overlijdt als gevolg van de mazelen. De ouders zijn kapot van verdriet, vader wil wraak op degene die zijn dochter besmet heeft en dus verantwoordelijk is voor de dood van zijn dochter. Hij begint een indringende zoektocht en schuwt daarbij geen enkele methode.

Dan komen we in het heden. Daar zijn de oude bekenden Huldar en Freya. Sinds Freya weg is bij het Kinderhuis en deel uitmaakt van het politieteam van chef Erla, werken ze heel nauw samen en ook privé kunnen ze het inmiddels erg goed met elkaar vinden. Erla is nog altijd lekker onvriendelijk en onsympathiek. Ze is hoogzwanger, maar praat er niet over en niemand vraagt (durft er naar te vragen) er naar of weet wie de vader is. Erla is, net als Huldar en Freya, zo’n goed uitgewerkt personage. Onder haar leiding moeten ze een ingewikkelde moordzaak zien op te lossen. Huldar en Erla gaan op onderzoek bij een achtergelaten auto. Daarin vinden ze het in stukken gezaagde lichaam van een vrouw.

Dat zijn drie vrij belangrijke verhaallijnen in één boek. Toch weet Sigurdardóttir de verhaallijnen goed uit elkaar te houden en raak je als lezer nooit in verwarring over om wie en welk verhaal het gaat. Alle drie de verhalen zijn spannend, af en toe echt gruwelijk zoals we van deze auteur gewend zijn, alleen is het bij tijd en wijle langdradig en zakt de spanning een beetje in. Dat wordt ruimschoots goedgemaakt als de verhaallijnen uiteindelijk bij elkaar komen en blijkt dat niets is zoals  gedacht en net als ik denk: nu is het klaar en weet ik hoe het zit, komt er nog een plotwending die ik echt nooit had kunnen bedenken en daar word ik dan zo blij van hè!

Stilte is het laatste deel van de serie. Jammer? Nee, ik vind van niet. De auteur heeft deze serie heel mooi afgesloten. Huldar en Freya, tja daar ga ik niets over zeggen, maar ik vond het goed zo. En Erla? Nou, onze vreselijk onvriendelijke, onsympathieke haaibaai van een politiechef, die had als kers op de taart nog even een grote verrassing voor zowel de andere hoofdpersonages als voor de lezer in petto. Wauw, dat bedenk je toch niet?

Ik heb echt zo genoten van dit verhaal. Alle personages, niet alleen de hoofdpersonages, zijn zo goed neergezet. De vaders, de verdachten, de kinderen. Elk met hun eigen verhaal, hun geheimen en motieven. Petje af voor de auteur die een serie van zes, naar mijn mening hele goede serie, zo sterk en waardig heeft afgesloten.

Vijf stralende sterren.

Sandra Remmig.

Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Riejanne las: Vlucht!-Marcella Kleine*****

Met dank aan Marcella Kleine voor het recensie-exemplaar.

Genre: Roman, waargebeurde verhalen / NUR 402

Aantal pagina’s : 289

Verschijningsdatum: november 2021

Over de auteur:

Als schrijfster van fictie laat ik de personages in mijn boeken balanceren op de dunne scheidslijn tussen goed en kwaad.

Schrijven is iets wonderlijks: telkens weer ervaar ik dat de personages het verhaal van mij overnemen en dat ik het slechts mag uittypen.

Mijn passie ligt bij het schrijven van psychologische thrillers. Een uitstapje naar een ander genre schuw ik echter niet: waargebeurde verhalen, romans op basis van ware gebeurtenissen en zelfs kleuterverhaaltjes.

http://www.marcellakleine.nl )

Achterflap:

Over onderdrukking, prostitutie en het verlangen naar geluk. Gebaseerd op ware gebeurtenissen

Na een moeilijke jeugd valt Esther als een blok voor de drugsverslaafde Melvin op wie zij in de jeugdinstelling al heimelijk verliefd was. Als Melvin verder afglijdt, voelt zij zich gedwongen een keuze te maken: samen de afgrond in of alleen verdergaan.

Haar verlangen naar een stabiel gezinsleven doet haar uiteindelijk in de prostitutie belanden. Pas wanneer Esther in haar wanhoop tot gebed komt, durft zij in opstand te komen tegen de dagelijkse vernederingen. Maar ook dan blijkt ze niet veilig te zijn voor haar gewelddadige echtgenoot en moet zij met hun kinderen vluchten.

Staat Esther ooit een beter leven te wachten?

Mening:

Vlucht! begint met een proloog die me recht in het hart raakt. In dit korte stukje wordt pijnlijk duidelijk hoe machteloos Esther is en ik wil gelijk verder lezen. Kleine heeft een fijne schrijfstijl, waardoor je gelijk het verhaal ingezogen wordt.

Het heden wordt afgewisseld met korte stukjes uit het verleden die me treffen als een mokerslag. We leren Esther kennen als klein meisje en dan vooral alle ontberingen die ze heeft moeten doorstaan. Bij een aantal stukjes kromp ik gewoon in elkaar. Ze draagt de zorg voor haar zusje en probeert haar voortdurend uit de luwte te halen, met alle gevolgen van dien.

Op haar werk ontmoet ze Melvin, haar vroegere liefde, en op slag is ze weer verliefd. Ze krijgen een relatie, maar al snel wordt duidelijk dat Melvin zijn drugsverslaving niet op wil/kan geven voor Esther. Wat vind ik haar dapper als ze -ondanks haar gevoelens voor hem- een punt achter de relatie zet, omdat ze iets van haar leven wil maken.

Ze ontmoet haar man en vanaf dat moment wordt het steeds duidelijker hoe ze de gevolgen, al dan niet bewust, van haar verleden met zich meedraagt. Esther maakt keuzes die niet altijd goed voor haar zijn, die velen misschien niet begrijpen, maar gezien haar verleden snap ik die keuzes wel. Toch gun ik haar zoveel beter en het raakt me om te lezen hoe makkelijk ze eigenlijk in hetzelfde patroon als haar jeugd terecht komt met als groot dieptepunt de prostitutie.

Het moment dat ze de eerste keer met een klant meegaat vliegt me echt naar de keel. Kleine weet dat heel beklemmend en voelbaar te beschrijven. Het is hartverscheurend hoe ze dit alles ondergaat en vooral ook hoelang die periode duurt. De vernederingen die ze dagelijks over zich heen krijgt zijn weerzinwekkend en ik kreeg steeds sterker het gevoel dat ik haar heel graag uit dat leven weg wilde halen.

Als Esther de kracht heeft om haar man te verlaten maakt mijn hart een sprongetje en hoop ik alleen maar dat ze nu echt voor zichzelf durft te kiezen. Wat een moedig besluit!

Ik heb bewondering voor de manier waarop Esther haar kinderen zoveel mogelijk probeerde te beschermen en hen het leven wilde geven dat ze zelf nooit gehad heeft. Hoe ze patronen doorbrak, puur op wilskracht, en haar kinderen gaf wat ze zelf altijd gemist heeft, namelijk een stabiel en veilig leven.

Wat het schrijven van Kleine betreft zag ik ook een mooie groei. Daar waar ze in een vorig boek nog de neiging had om veel herhalend te schrijven, was daar in dit boek totaal geen sprake van, level up!

Vijf stralende sterren voor Vlucht!

Riejanne Zwiers.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: Kiezels-Conny Hoogendoorn*****

Met dank aan Uitgeverij aquaZZ voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Conny Hoogendoorn

Genre: Verhalenbundels / NUR 303

Aantal pagina’s: 275

Verschijningsdatum: september 2021

Achterflap:

KIEZELS bevat 30 knarsende verhalen die ogenschijnlijk weinig met elkaar te maken lijken te hebben. Maar samen vormen ze een bundel waarin gevoelens centraal staan. ‘Wrijving geeft glans’ zou een passende ondertitel zijn, want Hoogendoorns KIEZELS blijken zorgvuldig gepolijste edelstenen.

Van Conny Hoogendoorn verschenen tientallen verhalenbundels met daarin een bijdrage van haar hand, wat haar de eretitel ‘Koningin van het korte verhaal’ opleverde. Net als haar debuut TEGENWICHT bevat KIEZELS een selectie van haar favorieten.

Het vlijmscherpe ALLES VOOR DE KIJKCIJFERS behaalde de top 10 van de prestigieuze ZILVEREN STROP. De professionele jury schreef: “Zo goed dat het lijkt of het door een gevestigde schrijver geschreven is. Dit is echt van een ander niveau.”

Mening:

Na de bundel Tegenwicht was Conny Hoogendoorn wat mij betreft niet de Koningin maar de Keizerin van het korte verhaal. De lat der verwachting lag dus gewoon zeer, maar dan ook zeer hoog. En terecht, zo zou blijken.

Ongelooflijk hoe hier in korte vertelsels volledige verhalen neergezet worden. De één wat langer of juist korter dan de ander en het aanbod van maatschappelijke thema’s is groot. Vanuit verschillende perspectieven word je als lezer dan ook steeds weer een andere leesbeleving in gegooid en wordt er gejongleerd met (je) emoties.

Hoogendoorn is een kunstenaar met de pen. Dit is een bedrevenheid en bekwaamheid die naast humor en luchtigheid, ook een zeer diepe indruk achter weet te laten. Niet elk verhaal blaast me omver. In de roos schoot even volledig langs me heen, maar dat mag geen naam hebben, het merendeel is Bullseye.

De aftrap met Plaats rust! is er eentje van heftige aard en brengt een coulance met zich mee die ontroert. Wauw, de toon is gezet. Via vreemdgaande moeders, maar óók warme familie – en ouderliefde rol je zo door naar secreten die in alle rust begraven worden. Je achterlatend met het gevoel: WAT een verhaaaal!

Wisselend van de derde persoon naar de ik-vorm, het verloopt allemaal naadloos, alsof het niets is en dit is genieten. Waar een vrouw wordt bestierd, geleefd en besluit het anders te gaan doen (yesssss), komt er daarna bijvoorbeeld iemand uit de kast.

Met alle respect moet ook even apart genoemd worden. Oi oi oi wat formuleren en alleen al door dit taalgebruik staat hier een ge-wel-dig personage. Wat een leesplezier geeft dit en ik zoek zowaar een woordje op. Gos wat hou ik hiervan, want het blijft te allen tijde soepel lezen. Hoe intrigerend en wat een prachtig relaas!

De titels op zich zijn ook echt stuk voor stuk ontzettend uitnodigend en prikkelend van aard. Elke titel maakt direct totale nieuwsgierigheid los en het is geweldig om je op voorhand al weer te bedenken: wat gaat DIT dan weer brengen?

Dat DIT is elke-keer-weer anders en ze hebben allemaal één ding gemeen, het is steengoed. Neem Bijtanken, ik schiet gewoon weer in de lach nu. Echt maar anderhalve bladzijde maar zó geweldig en briljant. Als thrillergek word ik uiteraard blij van In het kruis getast maar qua verrassingselement is daar dan Praatjes voor de vaak; wow daar werd ik even subliem op het verkeerde been gezet zeg. Heb ik dan geen enkele kritische noot? Wel, eerlijk is eerlijk, redactioneel gezien zou er her en der nog wat winst te behalen zijn. De cover, opmaak en uitvoering zijn echter echt ronduit fijn en prachtig.

Deze hele bundel is gewoon ronduit fijn en prachtig. Conny blijft voor mij de Kampioensgordel dragen en heeft me met deze knarsende verhalen weer alle hoeken van de ring laten zien. Chapeau!

Conclusie:

Vijf stralende sterren voor Kiezels – knarsende verhalen.

Karin Meinen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Sandra las: Onder druk – 27 spannende verhalen****1/2

Met dank aan Uitgeverij LetterRijn voor het recensie-exemplaar.

Genre: Korte & spannende verhalen

Aantal pagina’s: 320

Verschijningsdatum: november 2021

Achterflap:

Ken je de uitdrukking Onder druk wordt alles vloeibaar? Vrij vertaald komt het er op neer dat mensen boven zichzelf uitstijgen als de situatie uitzonderlijk is. Overigens kan het ook zijn dat een persoon onder druk juist bevriest en geen enkele actie onderneemt omdat ie volledig is lamgeslagen.

Deze bundel neemt je mee in 27 spannende verhalen waarin de druk zienderogen stijgt. Onder druk bevat verhalen van Vlaamse en Nederlandse schrijvers, met: Anke van der Kind, Roland Kalkman, Nathanya van Nijnatten, Ramon van Huffelen, Alain de Lannoy, Margareth Hillebrandt, Marieke Jongejan, Frans van der Eem, Marjo de Vroed, Renée Lemaire, Gert-Jan van den Bemd, Ben Dekkers, Adri van Beelen, Gerard R. Bras, Gerard van Leijenhorst, Suzanne van Brakel, Heleen van Kuik-Bollen, Daniëlle Stege, Aagema, Anne Segaar, Anne Koorevaar en Ann-Rose Hermer en de op uitnodiging schrijvende LetterRijn-auteurs Era Richmen, Koen D’haene, Rob Bakker, Karin Hazendonk en Melissa Skaye.

Cover:

Prachtig. Geeft precies aan hoe je je voelt als je onder druk staat. Ineengedoken, met de handen in het haar.

Mening:

Ik ben gek op verhalenbundels en ik was dan ook erg in mijn nopjes dat ik deze mocht gaan lezen. En dan ook nog spannende verhalen wat toch wel favoriet bij mij is. Steeds een verhaal lezen tussen het werken door of tijdens het koken of net voor het slapen. Ideaal als je net in een drukke periode met werk en privé zit. De bundel bevat verhalen van een aantal bekende auteurs waar ik al eerder iets van heb gelezen en verhalen van voor het merendeel mij onbekende auteurs. 27 spannende verhalen over mensen die door andere mensen onder druk worden gezet. Of mensen die in een situatie terechtkomen waardoor ze onder druk staan.

Deze bundel is echt van een hoogstaand niveau. 27 verhalen die allemaal hetzelfde thema hebben en niet één verhaal is te vergelijken met een ander verhaal. 27 verschillende verhalen, allemaal een andere setting en in elk verhaal voel je de druk van de personages en bedenk ik mij hoe knap het is dat je als auteur in ongeveer 10 pagina’s een verhaal kan schrijven waarin de karakters sterk tot uiting komen en waarin de spanning wordt opgebouwd. En als je er dan ook nog een onverwachte plottwist in weet te brengen, nou dan heb je me hoor. Deze bundel was echt van het eerste tot het laatste verhaal genieten.

Een verhalenbundel zoals ie naar mijn mening moet zijn. Heel gevarieerd met gewone mensen zoals ik, kinderen, een politicus, hogere klasse, lagere klasse, sympathiek en onsympathiek. In hele normale omgevingen en omgevingen waarvan je denkt: wow, hier wil ik echt nooit in terechtkomen. Kortom, heel gevarieerd en toch allemaal hetzelfde thema.

Natuurlijk heeft elke auteur zijn of haar eigen schrijfstijl en ligt het ene verhaal je meer als het andere en ook voor mij sprongen er een aantal verhalen echt bovenuit en dacht ik echt: OMG, hoe verzin je dit? Ontknopingen die anders zijn dan gedacht, ik hou ervan. Als je van korte verhalen en van spannende verhalen houdt, dan is Onder druk zeker een aanrader.

Vier en halve sterren voor Onder druk.

Sandra Remmig.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: Als je van mij bent-Michael Robotham****1/2

Dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Michael Robotham

Oorspronkelijke titel: When You Are Mine

Vertaling: Daniëlle Stensen

Genre: Literaire Thriller / NUR 305

Aantal pagina’s: 400

Verschijningsdatum: 11 november 2021

Over de auteur:

De Australische journalist Michael Robotham (1960) reisde jarenlang de wereld rond en maakte reportages voor diverse kranten en tijdschriften. Van zijn hand verschenen de zeer succesvolle thrillers rond Joe O’Loughlin en meest recent de thrillers Meisje zonder verleden en Meisje zonder leugens.  Zijn werk is bekroond met de Gold Dagger en de Ned Kelly Award.

http://www.uitgeverijcargo.nl

Achterflap:

Langzaam sluit het net zich om haar heen. Maar wie manipuleert wie?

Philomena McCarthy heeft altijd moeten vechten om dat te worden wat ze het liefste wil: inspecteur bij de Metropolitan Police. Maar als dochter van een beruchte Londense gangster wordt haar integriteit continu in twijfel getrokken, ook al heeft ze alle banden met haar vader verbroken. Op een dag wordt ze opgeroepen bij een melding van huiselijk geweld en weet ze daar een jonge vrouw in veiligheid te brengen. Tempe Brown blijkt de vriendin te zijn van een zeer gewaardeerde en onderscheiden collegarechercheur die vreemd genoeg al met meerdere meldingen van huiselijk geweld is weggekomen.

Phil is vastbesloten om Tempe te helpen en er ontstaat een hechte vriendschap tussen de twee vrouwen. Maar is Tempe wel wie ze zegt dat ze is? En waarom duikt ze onverwachts steeds weer bij Phil in de buurt op?

Wanneer een journalist die onderzoek doet naar Phillys vader dood wordt gevonden in de Theems en Phil als verdachte op non-actief wordt gesteld, is er niets of niemand meer die ze kan vertrouwen.

Mening:

Oi oi oi Robotham, wat kom je weer met een dijk van een standalone! Hier wordt een steengoed verhaal helemaal compleet geserveerd en de leesroute van begin tot eind is zooo goed uitgezet. Wat een kunde en wat een leesplezier ten top.

Phil McCarthy komt als 11-jarig kind levend uit een levensgevaarlijke situatie en hoe dit ook beschreven wordt zeg. Wat een binnenkomer, de reden om bij de politie te willen wordt en is duidelijk, prachtig. Dat gaat niet zomaar, vaderlief is crimineel maar de aanhouder wint.

Of dit werkplezier en voldoening gaat brengen? Reken maar van yes en reken maar van niet. Kolere wat heb ik me tijdens het lezen zelf ook gefrustreerd gevoeld zeg. Onrecht, geweld, achterbaksheid en gericht saboteren. Er zijn personages die je met plezier even over de tafel zou trekken. Gelukkig staat Phil met karate haar mannetje en zorgt Robotham, zoals we dat ook van hem gewend zijn, voor ook de nodige portie humor. Er zit best veel privéleven in dit verhaal en dit gaat ergens wel een keer ten koste van pure spanning, maar zeker niet ten koste van kwaliteit. Juist deze uitwerking en uitdieping van de familie van Phil, van haar relatie, van haar werk bij de politie, is goud. Dit leidt dan onder andere ook weer tot bizarre ontwikkelingen met betrekking tot een Tempe en Alice. Djiezus wat een verhoudingen en gebeurtenissen.

Het leest vloeiend, het is filmisch en het brengt je op uiterst aangename wijze steeds verder een rottig verhaal in. Het is werkelijk briljant hoe goed en kwaad met elkaar versmolten worden. Voor een aantal collega’s van de politie is het woord klootzak nog véél te goed en zo ontwikkel je voor personages in het criminele circuit een grote sympathie.

Kan toch niettt, maar het gebeurt dus wel, fantastisch.

Al ligt in deze thriller de nadruk niet op moord en doodslag of recherchewerk, het is er zeker wel. Je wordt absoluut ook getrakteerd op een stukje harde actie, narigheid, maar ook ontzettende twijfel. Die twijfel bleek ook terecht want het ging toch echt een heel andere kant op dan ik dacht en met het einde weet deze auteur weer een ongelofelijke indruk achter te laten. Mennn wat geniaal!

Conclusie:

Als je van mij bent wordt gedragen door personages waar je U tegen zegt. Dit is spannend, frustrerend en doorspekt met de juiste tik humor. Genieten dus. Een thriller die je op het linkerbeen zet, terwijl het de rechter moet zijn en je dus door het eind omver laat donderen. Dikke aanrader!

Schrijfstijl: 4.5

Spanning: 4

Psychologie: 5

Leesplezier: 5

Originaliteit: 4.5

Plot: 5

Maakt een dikke vier en halve sterren oftewel een 9/10.

Karin Meinen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Marie las: Een winter in Parijs-Jane Smiley*****

Met dank aan Uitgeverij Nieuw Amsterdam voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Jane Smiley

Oorspronkelijke titel: Perestroika in Paris

Vertaling: Nan Lenders / Uitgeverij Nieuw Amsterdam

Genre: Vertaalde literaire roman, Novelle / NUR 302

Aantal pagina’s: 239

Verschijningsdatum: november 2021

Over de auteur:

Jane Smiley heeft een groot aantal romans op haar naam staan, waaronder De wetten van het land (A Thousand Acres, 1991) waarmee ze in 1992 de Pulitzer Prize en de National Book Critics’ Circle Award won, en Horse Heaven (2000), dat genomineerd werd voor de Orange Prize.

Achterflap:

Paras is een levendig jong racepaard dat op het Franse platteland woont. Tot ze op een dag haar staldeur openduwt en na een frisse wandeling in het duizelingwekkende Parijs terechtkomt. Daar ontmoet ze een Duitse staande korthaar die Frida heet, twee onstuimige eenden en een eigenzinnige kraai. Ze geniet van het vrije leven met haar nieuwe vrienden in de parken van de stad. Maar alles verandert wanneer Paras een jongen ontmoet, Étienne, die met zijn overgrootmoeder in een beschut, met klimop overgroeid huis woont. Terwijl het koude kerstweer nadert, bloeit er een onwaarschijnlijke vriendschap op tussen de jongen en de dieren. Maar hoelang kan een kleine jongen een weggelopen paard in Parijs verborgen houden?

Mening:

Als grote dierenvriend werd ik direct gegrepen door de achterflap van dit boek. Helemaal passend bij de huidige tijd van het jaar, had ik wel zin in een winters uitstapje naar Parijs. De cover geeft je direct een goed beeld van de vreemde en onwaarschijnlijke vriendschap tussen een jongen, een paard, een raaf, een rat, een hond en twee eenden.

Wanneer renpaard Paras haar stal en vertrouwde omgeving achter zich laat om de wereld te ontdekken, ga je als lezer vanaf de renbaan mee Parijs in. De sfeer van de huizen en winkeltjes in de stad is goed beschreven waardoor het voelt alsof je zelf door Parijs loopt. Om de lezer een nog duidelijker beeld van de omgeving te geven, vind je een gedetailleerde getekende kaart aan de binnenkant van het boek.

Waar de meeste boeken bestaan uit menselijke personages, spelen in dit boek vooral dieren de hoofdrol. Hun kijk op hun omgeving en ervaringen zijn erg leuk uitgewerkt. Daarbij is rekening gehouden met hun dierlijke trekjes, hun behoeftes en hun geluiden. Hierdoor krijg je als lezer echt het idee dat je het bijvoorbeeld beleeft vanuit het paard Paras die klikklakkend door de straten wandelt, om als oude wijze kraai de stad te bekijken vanaf het hoofd van een standbeeld en de angst voor katten door de ogen van Kurt de rat.

Doordat het boek rijk is aan menselijke en dierlijke personages, is het soms even opletten wanneer het verhaal verspringt van personage/dier. Het boek is weliswaar in hoofdstukken verdeeld, maar het wordt niet per personage/dier verteld en loopt in elkaar over. Tijdens het lezen verbaas je je erover dat Étienne zolang een paard in Parijs geheim weet te houden. Zo een vreemde vriendengroep, bestaande uit diverse dieren en een jonge jongen, dat kan toch niet goed gaan? Door een beetje geluk wat iedereen wel eens nodig heeft, hoop je dat alles op zijn pootjes terecht komt.

Dit boek laat zien dat de meest vreemde ontmoetingen uit kunnen groeien tot de mooiste vriendschappen. Met hier en daar een vleugje humor maakt Jane Smiley het boek helemaal compleet.

Conclusie:

De warmte en de liefde is vanaf de eerste pagina voelbaar. Dit is een boek wat vele lezersharten zal verwarmen en waarbij je de personages zowel menselijk als dierlijk in je armen wilt sluiten. Een echte feelgood en een heerlijk boek om mee weg te dromen.

Het boek is prettig te lezen en voor de jongere kinderen is het een leuk boek om uit voor te lezen. Stoppen met lezen is bijna geen optie en ik zou willen dat ik het boek niet zo snel uit had. Een echte aanrader en een echte sfeermaker! Ik kan niet anders dan vijf winterse sterren geven aan Een winter in Parijs!

Marie Quickboots.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: Sneeuwwit-Samuel Bjørk***1/2

Met dank aan LS Amsterdam voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Samuel Bjørk

Oorspronkelijke titel: Ulven

Serie: Deel vier – Prequel op Munch & Krüger

Vertaling: Perpetua Uiterwaal en Liesbeth Huijer

Genre: Thriller / NUR 332

Aantal pagina’s: 398

Verschijningsdatum: 16 november 2021

Over de auteur:

Samuel Bjørk is het pseudoniem van de Noorse zanger, songwriter en schrijver Frode Sander Øien (1969). Zijn thrillerdebuut Ik reis alleen werd direct na verschijnen een denderend internationaal succes. De inmiddels driedelige reeks met Holger Munch en Mia Krüger in de hoofdrollen wordt in meer dan 20 landen vertaald. Bovendien zijn er een Zweedse en Amerikaanse tv-serie in de maak. Voor Sneeuwwit keert Bjørk terug naar het verleden van zijn gouden duo.

http://www.lsamsterdam.nl

Achterflap:

In Sneeuwwit, de ijzingwekkende prequel op de Munch & Krüger-bestsellerserie van Samuel Bjørk, vraagt Holger Munch de jonge Mia Krüger om voor hem te komen werken om een wel heel mysterieuze moordzaak op te lossen.

2001. In een buitenwijk van Oslo zijn twee elfjarige jongens vermoord. Naast de twee lichamen wordt een dode rode vos gevonden. De zaak lijkt op een andere onopgeloste zaak uit Zweden. Holger Munch is hoofd van een nieuwe onderzoekseenheid en zijn team bestaat uit de beste rechercheurs.  Ze zijn nog maar net begonnen als Munch wordt gebeld door de politieacademie, ze hebben een buitengewoon getalenteerde studente die bij hun tests de hoogste scores haalde: Mia Krüger. Is zij niet iemand om aan zijn team toe te voegen?

Munch toont de jonge Mia Krüger foto’s van beide plaats delicten en ze heeft maar een paar minuten nodig om verbanden te zien waar zijn team niet eens aan heeft gedacht. Het begin van een intensieve samenwerking en van een de meest bloedstollende jachten op een seriemoordenaar ooit…

Mening:

Sneeuwwit is de prequel op de Munch & Krüger serie en wat een meer dan mooie kennismaking is dit.

Hoofdzaken zijn de moorden op de jongetjes waar die uit het verleden overeenkomsten lijkt te hebben met de huidige. Dit brengt een nieuw team samen, samengesteld door Holger Munch en daar ligt ook de kracht in dit verhaal. De personages. Prachtig en puur neergezet, ze komen echt tot leven en zij zijn de reden waardoor je na dit boek de serie op wil pakken, mocht je deze niet al gelezen hebben.

De stijl van Björk is beeldend en doorspekt met prima geformuleerde zinnen en dialogen. Vaak ook benadrukt hij de situatie of een moment door heel staccato te gaan. Niet altijd even vloeiend, maar het werkt wel. Qua spanning maakt Björk gebruik van een paar pieken met toffe actie op de juiste momenten. Het onderzoek an sich wordt goed en kundig neergezet en regelmatig switcht een hoofdstuk naar een ander personage. Dat pakt de ene keer beter uit dan de ander. Af en toe voelt het zo hak op de tak dat het leesritme daar onder te lijden heeft, en je er dan maar vanuit gaat dat het zijn doel zal dienen.

Dat doel wordt zeker wel bereikt want richting einde wordt duidelijk waarom, hoe en wat dit zo belangrijk is, en toch is daar niet die complete leesbevrediging. Niet alles wordt even prettig afgewerkt. Qua dader mis ik bijvoorbeeld nog gewoon een stuk en voelt het afgeraffeld. Weer is het het team, met behulp van daarnaast Lydia op die zijlijn, dat dit in balans houdt. Want het zijn zij waarmee je nog zeker niet klaar bent en waar je nog heel graag meer wil van zien!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Spanning: 3.5

Psychologie: 4

Plot: 3

Leesplezier: 4

Originaliteit: 3.5

Drie en halve sterren oftewel een mooie 7/10 voor Sneeuwwit.

Karin Meinen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Marie las: Nooit gedacht-Latoya Morris****

Dank aan Hamley Books Uitgeverij voor het recensie-exemplaar

Auteur: Latoya Morris

Genre: Fictie 15+ / NUR 285

Aantal pagina’s: 392

Verschijningsdatum: 16 november 2021

Over de auteur:

Latoya Morris is de auteur van succesvolle Young Adult Fantasy en Jeugdboeken. Zo schreef zij Gebroken Adem, Daigho en kwam recent haar eerste jeugdboek Geestenvanger uit. Daarnaast is zij vertaler Engels en Duits.

Achterflap:

Aarde, vierentwintigste eeuw.

Ruimtereizen en handel drijven met andere planeten behoren tot het alledaagse leven. Ingenieur en pilote Eavan is een afstammelinge van een meisje genaamd Wendy, dat meer dan drie eeuwen geleden door een vliegende jongen met een panfluit mee is genomen naar een prachtig eiland, waar je nooit volwassenen wordt.

Eavan is er heilig van overtuigd dat haar voorouder het hele verhaal, dat ze in een dagboek heeft opgeschreven, niet uit haar duim heeft gezogen. Samen met haar vriend Chris gaat ze op zoek naar de planeet waarvan zij vermoedt dat Wendy daar ooit terecht is gekomen met de vreemde jongen.

Maar ze is niet voorbereid op wat ze daar werkelijk aantreft.

Mening:

Het boek Nooit gedacht is het tweede boek dat ik lees van Latoya Morris. Voor je begint met lezen word je al getrakteerd met deze prachtige cover, alleen al door deze sprookjesachtige sfeer kan je gewoon niet wachten met het openslaan van het boek. Alsof de cover nog niet genoeg is, doen de getekende landkaart aan de binnenkant en de illustratie van een schip aan het begin van elk nieuw hoofdstuk hier nog even een extra schepje boven op.

Eavan en Chris leven in de vierentwintigste eeuw waarbij ruimteschepen en ruimtereizen dagelijkse dingen zijn. Wanneer hun ruimteschip in de problemen komt belandt de lezer samen met Eavan en Chris op een onbekend Eiland, zou dit het eiland van Wendy en Peter Pan kunnen zijn? Als zij het eiland willen gaan verkennen raakt het verhaal in een stroomversnelling van onbekende gevaren, sprookjesachtige schoonheid, gevechten en hulp uit onverwachte hoek.

Daar waar het boek erg modern aanvoelt door alle technische snufjes die Eavan en Chris met zich mee dragen, voelde ik zeker ook tintelingen van herkenning wanneer bekende elementen en personages uit het sprookje Peter Pan genoemd worden. Geheel haar eigen draai eraan gevend heeft Latoya gekozen voor andere namen van bijvoorbeeld personages, echter door de beschrijving weet de lezer precies wie het uit het originele verhaal is en zijn de overeenkomsten niet te missen.

De personages zijn allen levend uitgewerkt, daar is tijd en aandacht aan besteed waarbij ook gedachtes, gevoelens en geluiden worden toegevoegd. Een mooi voorbeeld is het soms beschrijven van gezichtsuitdrukkingen, daarbij heb ik mezelf regelmatig kunnen betrappen op het meefronsen met de personages. Door deze mooie manier van schrijven ga je je meer inleven in de personages.

Als Eavan en Chris de omgeving hebben verkend, blijkt het eiland lang niet zo mooi zoals Wendy heeft beschreven, zijn niet alle wezens even vriendelijk en is er van Peter Pan geen enkel spoor. Als lezer word je verder het verhaal in getrokken met de vraag hoe en waarom en wil je doorlezen om daarachter te komen. Wanneer blijkt dat niet alles op te lossen is door technologie, ga je het vleugje magie door je aderen voelen stromen, nieuwe avonturen worden gemengd met de avonturen uit het verhaal zoals de meeste die zullen herkennen…

Conclusie:

Het voelt voor mij alsof de wereld van Peter Pan weer begint daar waar het originele sprookje geëindigd is. Bijzonder hoe oud en nieuw samen zijn gevoegd tot een compleet nieuw verhaal, zonder dat het nostalgische gevoel dat sprookjes bij je kunnen opwekken verloren gaat.

Voor mijn gevoel werden sommige problemen wel iets te soepel opgelost door alle bedachte uitvindingen en zou het boek wat avontuurlijker aanvoelen als Eavan en Chris hier zelf wat meer moeite voor hadden moeten doen. Daarnaast moest ik even schakelen bij de details van de gevechten, daarbij wordt redelijk duidelijk beschreven hoe personages verwond of vermoord worden. Persoonlijk vond ik dit wel meer spanning geven aan het verhaal maar ondanks dat het boek voor 15+ is, is dit wellicht een klein aandachtspuntje voor de gevoeligere lezer.

Latoya Morris heeft mij met dit boek duidelijk laten zien dat je nooit te oud bent om in sprookjes te geloven, het boek maakt je even weer kind. Wanneer je het boek uit hebt voel je nog de magie die eromheen hangt.

Vier magische sterren voor Nooit gedacht!

Marie Quickboots.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: De laatste sneeuw-Stina Jackson****1/2

Met dank aan Uitgeverij de Geus voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Stina Jackson

Oorspronkelijke titel: Ödesmark

Vertaling: Marika Otte & De Geus bv

Genre: Literaire Thriller / NUR 305

Aantal pagina’s: 368

Verschijningsdatum: Paperback september, E-book oktober 2021

Over de auteur:

Stina Jackson (Zweden, 1983) groeide op in het noorden van Zweden. Ze vertrok in 2006 naar Denver, Colorado. Daar schreef ze haar debuut, De Zilverweg, dat meteen een groot verkoopsucces werd en bekroond werd als beste Zweedse thriller van het jaar. De laatste sneeuw is haar tweede thriller, waarvan er al meer dan 200.000 exemplaren zijn verkocht in Zweden en die in vijftien landen vertaald is.

http://www.singeluitgeverijen.nl

Achterflap:

De winter weigert zijn ijzige greep op Ödesmark, een afgelegen dorp in Lapland, los te laten. Vele huizen zijn er langzaam in verval geraakt. Maar Liv Björnlund is nooit weggegaan. Ze woont er samen met haar tienerzoon Simon en haar bejaarde vader Vidar.

Liv voelt de blikken van hun weinige buren. Iedereen lijkt zich af te vragen of het waar is dat Vidar op een klein fortuin zit. Zijn twijfelachtige zaakjes hebben hem veel vijanden opgeleverd en in Ödesmark vergeet niemand ooit iets.

Nu wil iemand terug wat rechtmatig van hem is. Niets zal hem stoppen, ongeacht wie hem in de weg staat…

Mening:

Waarom hou ik nou zo van de Scandinavische thriller? Heel simpel. Hierom.

Met maar weinig personages zet Jackson in een werkelijk wonderschone schrijfstijl dit ontzagwekkende verhaal neer. Er hoeven dus ook niet direct of veel doden te vallen om een ijzersterke thriller neer te zetten. Dat is hiermee gewoon weer bewezen. Maar die dode valt wel hoor, no wurries.

Liv, zoon Simon en vader Vidar. Wat de hel is dit voor driehoek? Door middel van korte stukjes terug in het verleden krijg je steeds meer inzicht hoe Liv groot gekomen is onder de verstikkende vleugels van Vidar en hoe haar moeder op nare wijze uit deze geschiedenis wegviel.

Het is vreemd, het is dreigend, het is eng en het gekke is, soms lijkt het ineens allemaal weer een beetje normaal en logisch. Bepaalde gedragingen lijken in ieder geval goed te verklaren en je wordt wat dat betreft dan even lekker heen en weer geslingerd, want je instinct blijft loeien als een luchthoorn. De emotie is zwaar, de sfeer soms walgelijk en zó gemeen. De toegepaste traagheid geeft dan met precisie diepgang en spanning op een manier waar je letterlijk niet goed van wordt.

Het plaatsje Ödesmark is klein, maar bijzonder goed gevuld met de meest bijzondere en fantastische personages. Vidar blijkt een behoorlijke spin in het web te zijn. Door bijzonder onsympathieke acties van toen, is de gedachte van nu heel aannemelijk dat Vidar daar heel rijk uit is gerold. Maar ook een spin heeft vijanden. Sluipwespen liggen op de loer, plannen worden beraamd en een blinde kan zien dat dit flinke wantoestanden gaat geven.

Gaat dit in een rap tempo vol actie? Absoluut niet. Jackson neemt met haar kundige, gedetailleerde en filmische stijl de tijd om een koele en donkere omgeving door middel van de meest mooie verwoordingen zwart te laten bloeien. Ze tovert de personages met de aanraking van haar pen tot leven.

Er is er niet één waar je geen gevoel bij hebt en dat gevoel is gewoon nooit hetzelfde. De foute broers, het gevecht van Liam om, met zijn dochter Vanja als motivatie, toch op dat goede pad terecht te komen. Liv en haar bizarre relaties met mannen, met haar vader en haar grote liefde voor Simon.

Laag voor laag wordt dit afgepeld tot je tot de kern komt en dit gaat gepaard met nog een paar flinke verrassingen. Daar waar ik dacht: nu mag het ook wel gaan versnellen ergens, gebeurt dit ook. Als kers op de taart word je dan nog even op verkeerde benen gezet en daar worden we natuurlijk blij van.

Van de afronding en het einde zelf kan ik ook alleen maar blij worden. Wat je niet hoopt komt uit, maar wat je hoopt ook.

Conclusie:

Schrijfstijl: 5

Plot: 4

Psychologie: 5

Leesplezier: 4.5

Originaliteit: 4

Spanning: 4

Maakt vier en halve sterren oftewel een 9/10 voor De laatste sneeuw.

Karin Meinen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: Voordat je wist wie ik was-Jacqueline Bublitz*****

Met dank aan Uitgeverij Nieuw Amsterdam voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Jacqueline Bublitz

Oorspronkelijke titel: Before You Knew My Name

Vertaling: Mariella Duindam

Genre: Vertaalde literaire roman, novelle / NUR 302

Aantal pagina’s: 303

Verschijningsdatum: 28 september 2021

Over de auteur:

Jacqueline Bublitz is schrijver en feministe en komt uit Nieuw-Zeeland. Voordat je wist wie ik was is haar debuut, dat ze schreef na een zomer in New York die ze doorbracht in het mortuarium en de donkere hoekjes van het park (en van de menselijke geest).

http://www.nieuwamsterdam.nl

Achterflap:

Toen Alice Lee aankwam in New York was ze op zoek naar een frisse start. Nu, een maand later, is ze het ongeïdentificeerde slachtoffer van een moord.

Ook Ruby Jones probeert opnieuw te beginnen. Nadat ze de halve wereld over is gereisd voelt ze zich eenzamer dan ooit. Maar dan vindt ze het lichaam van Alice aan de oever van de Hudson. Ruby raakt gefascineerd door Alice en kan haar niet meer loslaten. Ze wil weten wie deze jonge vrouw is, en haar het einde geven dat ze verdient.

Voordat je wist wie ik was is niet alleen een spannende whodunit – deze krachtige, hoopvolle roman is ook een eerbetoon aan de ijzersterke band tussen vrouwen.

Mening:

BAM wat een introductie! Een zeldzaamheid: wat een insteek vanuit Alice Lee en wat een bi-zar goede en mooie schrijfstijl. Hoe is het mogelijk. In een enkele bladzijde weet Bublitz me steil achterover te blazen en dit gaat tot de laatste bladzijde niet meer veranderen ook.

Wat is dit een intens en intens goed boek. Maar zelden gebeurt het me dat tijdens het lezen emoties echt in de brand worden gezet en nu gebeurt het keer op keer. Ik absorbeer de letters, want dit is genieten van hoge kwaliteit. Dit vertraagt op die uniek mooie manier het lezen, want elk dingetje, elk gevoel, elke kennismaking is belangrijk, is verdrietig of prachtig en je wil gewoon niks missen.  In de ik-vorm vertelt Alice Lee haar geschiedenis en het verleden smelt als boter samen met het heden. Daarnaast vloeit dit moeiteloos over naar het perspectief vanuit Ruby daar dit in de derde persoon geschreven is, om vervolgens weer moeiteloos over te worden genomen door Alice Lee met haar helicopterblik. Wat is dit bijzonder!

Twee vrouwen die tegelijkertijd hun eigen vlucht maken naar New York. Twee vrouwen die elkaar nooit zullen ontmoeten maar die compleet samensmelten, hoe kan dat? Het kan, en hoe. Deze trant.. Och jonges wat uniek en beeldschoon. Naast Alice en Ruby maken ook de overige personages een eigen diepe indruk. Nieuwe vriendschappen weten eenzaamheid te verdringen maar dat niet alleen. Het geeft dialogen met een grote D. Al sparrend komen fantastische visies en filosofieën voorbij en dit is sowieso ook wel kenmerkend voor het hele boek. Bublitz weet regelmatig maatschappelijk moraal, zeker ook met betrekking tot vrouwen, op duidelijke maar respectvolle wijze aan te stippen en in passages door te laten sijpelen.

Het thrillergehalte is hoog en vooral richting einde zit ik echt bang en met gekromde tenen te lezen. Allekeizers wat spannend want dat waarvan je dacht: nee kom op, die kant zal het toch niet opgaan….naja, daar gaat het dus wel heen!

Dreiging ten top en dan wat als? Eigenlijk brengen Alice Lee en Ruby je alles. Dit staat bol van vriendschap, van verlies. Van hoop en geluk maar ook van verdriet. Van misdaad, van onbreekbare banden, van ontplooiing en het heeft DIE diepgang waar ik helemaal in verdwijn en ook van bij moet komen. Hoe kan dit in hemelsnaam een debuut zijn?

Diepe, diepe buiging en petje tien keer af.

Conclusie:

Vijf sterren op alle fronten. Voordat je wist wie ik was blijft voor altijd in mijn geheugen gegrift.

Karin Meinen.

PS Als ik dan nog één advies en / of wens zou hebben: verfilm dit boek.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂