Riejanne las: De Camino-Anya Niewierra*****

Met dank aan Uitgeverij Luitingh-Sijthoff voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Anya Niewierra

Uitgever: Luitingh-Sijthoff

Genre: Literaire thriller / NUR 305

Aantal pagina’s: 383

Verschijningsdatum: 25 mei 2021

Over de auteur:

Anya Niewierra is de schrijfster van de thrillers Vrij uitzicht en Het Dossier. Ze woont, werkt, schildert en schrijft in Zuid-Limburg en in de Pyreneeën. Zowel haar jeugdjaren binnen de serene abdijmuren van Gymnasium Rolduc als het deels wonen in Frans Catalonië hebben Niewierra geïnspireerd tot het schrijven van Het bloemenmeisje. Haar meest recente boek is De Camino (2021). 

Het bloemenmeisje is de winnaar van de Hebban Thrillerprijs 2020. 

Luitingh-Sijthoff | Anya niewierra (lsamsterdam.nl)

Achterflap:

De 44-jarige chocolatier Lotte Bonnet woont al jaren gelukkig in Zuid-Limburg met haar man Emil, een voormalige vluchteling uit Bosnië. Maar dan pleegt Emil onverwacht zelfmoord tijdens het lopen van de Camino en blijft Lotte ontredderd achter. Als ze elf maanden later naar Bosnië reist om zijn as uit te strooien, ontdekt Lotte dat Emil heeft gelogen over zijn identiteit. Ze schakelt een advocaat uit Sarajevo in om onderzoek te doen naar zijn verleden, en die komt tot een schokkende ontdekking. Ondertussen gaat Lotte zelf de Camino lopen, exact volgens de route en planning van Emil. Ze wil achterhalen wat hem tot zijn wanhoopsdaad dreef. Maar iemand volgt haar, iemand die niet wil dat ze de waarheid ontdekt.

Mening:

Vanaf het moment dat het mailtje binnenkwam liep ik al te stuiteren dat ik De Camino mocht recenseren. De verwachtingen waren hoog, maar Niewierra maakt het gewoon weer waar. Vanaf de eerste bladzijde wist ze me het verhaal in te trekken.

Het verhaal gaat over Lotte die de Camino gaat lopen om de dood van haar man te verwerken. Een jaar eerder pleegde haar man totaal onverwachts zelfmoord tijdens de Camino. Hopende op antwoorden volgt Lotte exact dezelfde route als haar man Emil. Een wandeling die haar leven in alle opzichten verandert…

Niewierra verstaat de kunst om zware onderwerpen in haar boek aan te snijden zonder dat het zwaar voelt. Naast het verhaal van Lotte zijn er nog twee verhaallijnen, waarbij het bijna op het einde van het boek pas duidelijk wordt om wie dat gaat. Er waren een aantal passages waarbij mijn maag gewoon omdraaide, zo gruwelijk vond ik dat, maar tegelijkertijd realiseerde ik me dat dit dus de keiharde realiteit was ten tijde van de oorlog in Bosnië.

Het verhaal is zo beeldend geschreven dat ik gewoon het gevoel kreeg dat ik met Lotte meeliep, alles voor me zag wat er beschreven werd. Zoals we van Niewierra gewend zijn bevatte ook dit boek weer meerdere lagen die me niet onberoerd lieten. Meermaals betrapte ik mezelf erop dat ik me afvroeg wat ik zou doen als ik me in dezelfde situatie als Lotte bevond.

Richting het einde wordt het ineens duidelijk hoe alles met elkaar verweven is en vallen alle verhaallijnen als puzzelstukjes in elkaar. Het is geen boek waarbij je op het puntje van de bank zit qua spanning, maar die spanning is wel gedurende het hele verhaal onderhuids aanwezig. Het is een onderhoudende thriller die ons laat zien hoe makkelijk we (ver)oordelen.

De Camino zet je aan het denken en maakt je er van bewust hoe ondoorgrondelijk de mens is, wat voor keuzes zij maken en vooral waarom. Het laat ons zien hoe bepalend je afkomst kan zijn voor je verdere verloop van het leven, maar bovenal laat het ons zien dat er niets zo veranderlijk is als de mens…

Conclusie:

Wederom heeft Niewierra een indrukwekkend boek geschreven en ik kan dan ook niet anders dan dat belonen met 5 stralende sterren, ik ben fan!!

Riejanne Zwiers.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Riejanne las: Meisje 4.1.8 – Annette van Gelder / Eric Bankras

Met dank aan Uitgeverij Palmslag voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Annette van Gelder, Eric Bankras

Uitgever: Palmslag

Genre: Waargebeurde verhalen / NUR 402

Aantal pagina’s: 119

Verschijningsdatum: 19 april 2021

Over de auteur:

Eric Bankras vindt zijn rust en inspiratie op het platteland, maar werkt nog steeds graag in de grote steden. Zijn brede interesse in de mensheid en de wereld om hem heen prikkelen zijn enthousiasme voor veel verschillende onderwerpen. Hij heeft echter een passie voor het verhaal waarin gerechtigheid en het niet ontlopen van verantwoordelijkheden centraal staan. Hier schrijft hij over zonder terughoudendheid en hij schuwt noch de waarheid, noch scherp sociaal commentaar. Met zijn beeldende schrijfstijl schetst hij de harde en soms pijnlijke wereld, waarheen hij de lezer aan de hand meeneemt.

http://www.palmslag.nl

Achterflap:

Het verhaal van Annette begint bij haar jeugd. Ze komt uit een liefdeloos gezin en raakt in de ban van Pipa als een kennis haar introduceert. Al snel komt ze terecht in een hel van geweld, misbruik en een moordpoging. Wat is er nou echt gebeurd en wat heeft het voor impact op haar? Lees hoe Annette in deze situatie belandt, hoe ze thuis een masker draagt en hoe ze uiteindelijk weet te ontkomen.

Meisje 4.1.8 is het debuut van Eric Bankras en in het boek vertelt Annette het waargebeurde verhaal van hoe zij als tiener slachtoffer werd van een loverboy.

In 2008 is de dader, een jongen met de bijnaam Pipa, veroordeeld tot vier jaar cel en TBS. Annettes verhaal is rauw, hard en grimmig, maar een verhaal dat verteld moet worden.

Mening:

Meisje 4.1.8 begint met een proloog waarin een heldere uitleg staat over de waarheid van het verhaal. Mooi om te lezen hoe ze vertelt dat het haar waarheid en beleving is. Daarnaast geeft ze duidelijk aan dat er ook delen zijn met aannames gebaseerd op haar eigen waarneming en de verklaring van anderen. Dit triggert me gelijk, omdat het getuigt van inzicht en me gelijk het gevoel geeft dat het er in dit boek niet omgaat om een ‘mooi’ verhaal te vertellen, maar gewoon een reëel beeld te schetsen.

Het verhaal is opgedeeld in verschillende leeftijdscategorieën. De hoofdstukjes zijn niet al te lang en lezen vlot weg. Vanaf het begin is het gelijk duidelijk hoeveel Annette thuis tekort komt, wat ook maakt dat je snapt dat ze in deze wereld terecht is gekomen.

Via een vriendin komt ze in contact met Pipa en ik kan me niet aan het gevoel onttrekken dat deze vriendin wist wat ze deed. Het voelde alsof deze vriendin bewust aan het ronselen was voor Pipa. Annette is meteen helemaal in de ban van deze man en eigenlijk is dan gelijk al duidelijk dat er geen weg meer terug is.  

Pipa schuwt geen geweld en als hij het gevoel heeft dat Annette bij hem weg wil gaan slaan alle stoppen door en wat heb ik dan met haar te doen. Het idee dat je overgeleverd bent aan een ander en totaal geen controle meer hebt over je eigen leven voelt heel beklemmend.

Hoewel het verhaal gruwelijk is voelt het soms toch alsof het wat oppervlakkig beschreven wordt en heb ik het gevoel dat er wat dat betreft nog meer uitgehaald had kunnen worden. Desondanks waardeer ik de openheid waarmee Annette naar zichzelf durft te kijken enorm. Het besef dat bepaalde mensen gewoon extra vatbaar zijn om in dit soort situaties terecht te komen is denk ik voor velen herkenbaar en verhelderend. Wat mij betreft is dit ook een boek wat ze op middelbare scholen zouden moeten lezen, zodat ze de signalen herkennen, maar ook zien dat er altijd een weg terug is, hoe uitzichtloos het soms ook lijkt.

Drie en halve sterren voor Meisje 4.1.8

Riejanne Zwiers.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Riejanne las: De nachtegaal – Johanna Mo****1/2

Met dank aan Uitgeverij HarperCollins Holland voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Johanna Mo

Serie: Eilandmoorden deel een

Oorspronkelijke titel: Nattsångaren

Uitgever: HarperCollins Holland

Vertaling: Edith Sybesma

Genre: Literaire thriller / NUR 305

Aantal pagina’s: 398

Verschijningsdatum: april 2021

Over de auteur:

Johanna Mo (1976) groeide op in Kalmar, een van de oudste steden van Zweden, die met een brug verbonden is met het eiland Öland. De afgelopen jaren werkte ze als freelanceredacteur, vertaler en boekrecensent. De nachtegaal is het eerste boek in de Eilandmoorden-reeks met rechercheur Hanna Duncker in de hoofdrol.

http://www.harpercollins.nl

Achterflap:

Toen Hanna Duncker negentien jaar oud was, werd haar vader veroordeeld voor moord. De schaamte en verwarring zorgden ervoor dat ze van het eiland Öland wegvluchtte en ergens anders een nieuw leven opbouwde. Pas zestien jaar later, na het overlijden van haar vader, keert ze terug naar haar geboortedorp, om aan het werk te gaan als rechercheur bij de politie van Kalmar, aan de andere kant van de zeestraat.

Op haar eerste dag wordt ze samen met haar partner Erik Lindgren naar een plaats delict op Öland gestuurd waar het lichaam van een vijftienjarige jongen is aangetroffen. De jongen blijkt de zoon van haar jeugdvriendin te zijn. De zaak trekt de aandacht van veel bewoners, die Hanna’s terugkeer niet allemaal waarderen, getuige de dreigende, anonieme telefoontjes die ze krijgt. Wat is er precies aan de hand op het eiland?

Mening:

De nachtegaal is zeker geen standaard thriller. In het begin moest ik mijn hoofd er echt bijhouden, omdat het alle kanten opschoot, maar al snel zat ik helemaal in het verhaal.  

Hanna Duncker kiest ervoor om terug te keren naar het eiland waar ze op haar negentiende vertrokken is, omdat haar vader daar als moordenaar berecht is. Ze wordt rechercheur op het politiebureau dat destijds haar vader gearresteerd heeft. Wat ongelooflijk dapper, is dan ook het eerste wat er door me heen schoot. Toch is het verleden van Hanna voelbaar in haar contacten met collega’s. Het heeft een zware wissel op haar leven getrokken en hoe graag ze ook verder wil, is haar verleden bepalend voor haar gedrag vandaag.

Tijdens haar eerste zaak als rechercheur wordt ze geconfronteerd met de dood van een jongen (Joel) die naar later blijkt, de zoon van haar jeugdvriendin is. Een vriendschap die door de jaren heen verwaterd is. Lukt het Hanna om het contact met deze jeugdvriendin te herstellen, terwijl zij tegelijkertijd degene is die haar leven op z’n kop zet?

Het mooie aan dit verhaal is dat je tijdens het werk van Hanna steeds meer een inkijkje krijgt in haar verleden. Heden en verleden zijn op een natuurlijke manier met elkaar verweven en maakt dat je Hanna gewoon in je hart sluit, begrijpt waarom ze bepaalde keuzes maakt en/of gemaakt heeft.

Daarnaast is er een verhaallijn met de laatste dag van Joel. Heel langzaam wordt duidelijk wat er met Joel is gebeurd, maar ook hoe hij in het leven stond. De hoofdstukjes zijn kort en elke keer als je denkt iets te weten te komen, eindigt het weer zo, waardoor je met vragen blijft zitten en zo snel mogelijk door wilt lezen.

De personages zijn goed uitgewerkt, waardoor ik echt het gevoel had ze te leren kennen. Met name Hanna laat ons zien hoe je verwikkeld kunt zijn in een innerlijke strijd, waar niemand weet van heeft. Iets dat altijd aanwezig is, waardoor iemand ongrijpbaar kan zijn voor de omgeving, maar daardoor wel conclusies trekt over iemands gedrag.

Het is geen thriller die je op het puntje van de bank laat zitten door de spanning, maar wel een heel onderhoudend verhaal, waarbij er steeds meer vragen opgeroepen worden. Ik verheug me dan ook enorm op het vervolg van dit boek!

Vier en halve sterren oftewel een 9/10 voor De nachtegaal.

Riejanne Zwiers.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: Wie niet horen wil-Nicci French****

Dank aan Ambo|Anthos uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteurs: Nicci French

Oorspronkelijke titel: The Unheard

Vertaling: Ambo|Anthos uitgevers, Amsterdam en Eefje Bosch, Mechteld Jansen en Elise Kuip

Genre: Literaire Thriller

Aantal pagina’s: 432

Verschijningsdatum: 7 april 2021

Over de auteurs:

Achter de naam Nicci French gaat het Britse echtpaar Nicci Gerrard en Sean French schuil. Dit duo is wereldberoemd om hun thrillers en korte verhalen.

http://www.amboanthos.nl

Achterflap:

Tess deelt met haar ex Jason de zorg voor hun dochtertje Poppy. Ze moet nog wennen aan de nieuwe situatie, maar is blij met de hulp die ze van haar vrienden krijgt. Jason is inmiddels getrouwd, maar daar probeert ze zich overheen te zetten. Zelf is ze ook weer aan het daten en ze is best gelukkig, houdt ze zich voor.

Totdat haar dochtertje Poppy vreemde taal begint uit te slaan en een tekening maakt met zwart wascokrijt – een tekening waarop een figuur te zien is die van een toren valt. Tess raakt ervan overtuigd dat Poppy getuige is geweest van een misdrijf. Ze stapt naar de politie, maar daar wordt ze niet geloofd. Dan besluit ze zelf op onderzoek uit te gaan…

Wie niet horen wil is een thriller vol onderhuidse spanning, over vertrouwen en je instincten volgen.

Mening:

Het was best alweer een tijd geleden voor mij, een Nicci French. Maar dit was direct weer thuiskomen in die prachtige beeldende en zo typerende stijl, dit is lezen als een mes door de warme boter.

Het is geweldig hoe je steeds maar weer aan het twijfelen wordt gebracht. Hoe reëel zijn de tekeningen en het gedrag van Poppy? Tess neemt het in ieder geval heel serieus en duikt zich zonder remmingen in deze materie. Dit brengt een flinke dot spanning met zich mee.

De acties die Tess onderneemt zijn begrijpelijk en voelen daarnaast ook ongemakkelijk, want ze gaat zo langzamerhand behoorlijk te ver. Daar in verweven zit ook steeds je twijfel. Ja, dit gaat te ver, maar dat moet ook eigenlijk wel toch? Zit ze met haar moedergevoel goed of worden hier vreselijke missers gemaakt? Bepaalde verdenkingen klinken sowieso heel logisch maar worden vervolgens eigenlijk toch ook weer weerlegd. Shit zeg en hier zit natuurlijk ook weer de kracht van French. Het houdt de spanning er continu in, het verschuift en het voelt heel zorgelijk.

De personages en situaties worden erg goed neergezet. Zo ook de relaties, het doet heel natuurlijk aan en het komt moeiteloos tot leven. En toch voelt het richting einde dan net niet helemaal afgewerkt. Ik werd niet echt verrast, en dat wat Poppy aangeeft sluit gevoelsmatig toch wat lastig aan bij de daden en motieven. Het totale verhaal en het gegeven Poppy an sich vind ik gewoon steengoed en het einde zelf doet me breed laten grijnzen. Daar dacht ik dus: dit gaat ze anders doen.  Al met al een geweldig boek en Nicci French brengt met Wie niet horen wil wederom een dijk van een psychologische thriller!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 4

Spanning: 4

Leesplezier: 4.5

Plot: 4

Psychologie: 4.5

Een dikke vier sterren oftewel een 8/10 voor Wie niet horen wil.

Karin Meinen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: Het geschenk-Sebastian Fitzek*****

Met dank aan Overamstel Uitgevers / The House of Books voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Sebastian Fitzek

Uitgever: The House of Books

Oorspronkelijke titel: Das Geschenk

Vertaling: Michel Bolwerk

Genre: Thriller / NUR 332

Aantal pagina’s: 335

Verschijningsdatum: 3 maart 2021

Over de auteur:

Sebastian Fitzek (Berlijn, 1971) studeerde rechtswetenschappen en werkte als journalist en schrijver voor radiostations en tv-zenders. Van zijn psychologische thrillers zijn miljoenen exemplaren over de toonbank gegaan in niet minder dan negenentwintig talen. Het geschenk was het best verkochte boek van Duitsland in 2019.

http://www.thehouseofbooks.com

Achterflap:

Milan Berg staat bij het stoplicht wanneer er een auto naast hem stopt. Op de achterbank zit een doodsbang meisje. Wanhopig drukt ze een briefje tegen het raam. Een vraag om hulp? Milan weet het niet: hij is, net zoals zes miljoen landgenoten, analfabeet. Toch voelt hij dat het meisje in levensgevaar is. Milan begint een zoektocht die hem op een griezelig dwaalspoor zet. Aan het einde van de tocht wordt hij geconfronteerd met de wrede realiteit: soms is de waarheid te gruwelijk om mee te leven, en onwetendheid het grootste geschenk op aarde.

Mening:

Nu vind ik veel, maar niet alles van Fitzek ijzersterk, maar Fitzek Fitzekt er met Het geschenk weer op z’n Fitzeks op los hoor! Goeie genade zeg.. Het is weer zo’n intelligent, luguber, complex en steengoed verhaal waarvan je denkt: hoe is het toch mogelijk dat je het bedenkt en het zó neer weet te zetten allemaal.

Laten we beginnen bij het begin. De introductie met betrekking tot psychopathie doet je al verwachtingsvol grijnzen. Niet dat je je ook maar voor kunt stellen wat je nog allemaal te wachten staat, maar hey. Het schept wèl direct een idee.

De hoofdstukken zijn duidelijk aangeduid waar je je als lezer bevindt en vanuit wie. Nou Milan, dit begint voor jou als hoofdpersonage al behoorlijk bruut en kloten zeg! Mijn wenkbrauwen raken mijn haargrens omdat mijn ogen ze omhoog duwen van verbazing en gruwel. Wat een bizar en bizar goed begin weer zeg. Wat een leesfeest om zo opgeslokt te worden in die pure thrillerwereld waar Fitzek heer en meester is.

De basis van het verhaal zoals beschreven op de achterflap is eigenlijk nog niet eens een tipje van de sluier. Milan kan het beeld van het meisje niet loslaten en het feit dat hij nog geen letter kan lezen wordt briljant verwerkt in dit verhaal. Een verhaal met behoorlijk wat gebeurtenissen zowel in het heden als het verleden en soms denk je: ik lees maar gewoon door want het zal toch ergens wel duidelijk worden. Daar zit het her en der op de rand van te complex of te veel, maar geen zorgen. Want het gaat allemaal heus duidelijk worden. Alleen de weg naar de antwoorden gaat via een achtbaan gevuld met loopings, een vrije val of twee, en gewoon ook wel wat zijbochten gelukkig. Wie is dat meisje, waarom wordt ze vastgehouden? Wie heeft wie vermoord en waarom en wie zegt de waarheid? Waarom wordt Milan hier zo bij betrokken? En dan Milan zelf: het is onvoorstelbaar waar hij in belandt en hoe. Het is ook onvoorstelbaar wat hij allemaal ontdekt en zelfs niet in de laatste plaats als het gaat om zijn eigen verleden.  Oi oi wat goed uitgewerkt. Hoe zit dit toch allemaal en de grote vraag is of hij zal weten te ontsnappen uit dit web van moord, ontvoering, experimenten en familiair gekonkel.

Die grote vraag blijft je tot het einde toe bezig houden. Want al weet je op een gegeven moment hoe het zit, ik ken Fitzek goed genoeg om toch met dat ongeruste gevoel de laatste bladzijdes om te slaan. Gaat hij doen wat ik denk dat hij gaat doen of laat hij me mijn hoop behouden? Het antwoord is daar en ik had beide goed gerekend in dit geval! Haaaa ge-wel-dig eind. Ge-wel-dig boek.

Conclusie:

De patiënt was voor mij echt één van de beste boeken van 2020. Het geschenk is heel anders en weet het gewoon te evenaren. Ai lof Fitzek.

Vijf sterren.

Karin Meinen.

PS. Vergeet het dankwoord niet, de eerste zinnen wil je al niet missen!

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Karin las: Leugens-T.M. Logan***1/2

leugenst.m.logan

Met dank aan Ambo|Anthos uitgevers voor het recensie-exemplaar.

Auteur: T.M. Logan

Uitgever: Ambo|Anthos

Originele titel: Lies

Vertaling: Ambo|Anthos, Bert Meelker

Aantal pagina’s: 470

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 10 januari 2019

Over de auteur:

T.M. Logan werkte als journalist voor een landelijk dagblad voordat hij in de communicatiesector terechtkwam. Hij woont in Nottinghamshire met zijn echtgenote en twee kinderen. Leugens is een Britse bestseller en zal wereldwijd verschijnen.

Achterflap:

Wat als na een verschrikkelijke gebeurtenis je perfecte leven, je perfecte vrouw en je perfecte zoon gebaseerd blijken te zijn op leugens?

Joe Lynch is gelukkig getrouwd met Mel en ze hebben een zoon van vier, William. Op een middag zitten Joe en William samen in de auto als ze Mel zien rijden. In een opwelling besluit Joe haar te volgen om haar te verrassen. Even later ziet hij dat Mel een enorme ruzie heeft met een vriend van hen, en dat is de eerste aanwijzing dat Mel een geheim heeft. Joe kan alleen nog niet bevatten hoe groot dat geheim is….

Kunnen we onze partner werkelijk vertrouwen?

Mening:

Leugens begint met een fikse trigger en je wordt vervolgens in de ik-vorm meegenomen in het leven van Joe. Hoe een dikke week op een mensenleven alles kan veranderen en hoe!

Het begint allemaal eenvoudig en het leest dan ook bijzonder vlot weg. Joe is erg lief ook en stukje bij beetje, dingetje voor dingetje, wordt het allemaal steeds beroerder voor Joe. Het lijkt allemaal verklaarbaar, althans, hij wil het allemaal kunnen verklaren en als lezer ga je daar natuurlijk net wel of niet in mee. Twijfel is gezaaid maar als lezer twijfel je niet aan het gegeven dat dit geen goede kant op gaat. Vooral het stukje internet terreur wordt briljant verwerkt in dit alles, het is actueel en heel aannemelijk.

De stijgende lijn met betrekking tot spanning is een leesfeest, al is dit voor Joe vooral een dalende lijn. Wat een draaikolk van leugens en bedrog. Joe verandert dan ook zienderogen, gaat steeds een stukje anders reageren ook en dat is leuk en pakkend.

Je vraagt je af hoe dit zal eindigen en dan komt Logan met een einde waar ik zelf aan dacht en zo niet op gehoopt had. Daar gaat het van aannemelijk naar het is te vergezocht. De spanning en vaart blijven aanwezig en alle draadjes worden verder netjes aan elkaar geknoopt. Al met al gaf dit boek een heerlijk aantal uren leesplezier, geen hoogvlieger voor mij, maar een prima boek.

Conclusie:

Schrijfstijl: 3.5

Spanning: 4

Leesplezier: 3.5

Plot: 3

Psychologie: 3.5

Originaliteit: 4

7/10 oftewel drie en halve sterren voor Leugens.

Karin Meinen.