Leesclub: Slapen doen we morgen weer-Tijdens het lezen!

Leesclub Alice Bakker

En ook nu zijn we weer heerlijk bezig in de leesclub en hebben sommigen het boek zelfs al uit. De vraag voor deze leesclub tijdens het lezen was:

Hoe vinden jullie dat de hoofdpersoon zich ontwikkelt tot aan de helft van het boek?

En daar kregen we weer verschillende antwoorden op, te leuk. Lees maar mee!!

Jolanda:

De hoofdpersoon ontwikkelt zich door haar traumatische ervaringen snel. Van een 15-jarige puber verandert ze in een sneltrein naar volwassenheid.

Brigitte:

Ik vind dat de hoofdpersoon Merel, zich gaandeweg ontwikkelt van een naïef jonge puber tot een meisje die tegen volwassenheid aan zit en haar ouders ook meer gaat waarderen. Ze heeft dan ook niet niets meegemaakt en moet ineens behoorlijk op eigen benen gaan staan.

Anita:

Merel is de hoofdpersoon van dit boek, een meisje van 15. Ik heb Merel leren kennen in het boek als een meisje die grote waarde hecht aan vriendschap, maar toch ook een echte puber is die zich afzet tegen haar ouders. De enige ontwikkeling van Merel die ik heb “gezien” in het boek vindt plaats na de eerste helft van het boek nadat er een bepaalde gebeurtenis heeft plaatsgevonden. Ik vind niet echt dat ze zich heel erg ontwikkelt in het eerste gedeelte van het boek.

Linda:

De hoofdpersoon is Merel, een leuk meisje van 15 jaar, die zich bezighoudt met school, jongens en Twils. wanneer ze samen uitgaan naar een live concert van de band Twils wordt er een aanslag gepleegd en daardoor raakt Merel haar beste vriendin Sarah kwijt.

Ik vind dat Merel zich bijna niet ontwikkelt, ze blijft vrij oppervlakkig ondanks de extreme gebeurtenissen in haar leven. zo had ik meer emotie verwacht, zodat je echt met Merel mee kunt voelen en leven.

Ingrid:

Al lezende leer je Merel een beetje kennen maar van echte ontwikkeling kan ik niet spreken. Het is gewoon een meisje,  dat zich gedraagt zoals veel meisjes van die leeftijd doen. Niks raars aan.

Femke van der Klooster:

De hoofdpersoon Merel is een tienermeisje dat zich eerst verzet tegen haar ouders, maar hun in het boek toch gaat waarderen door hun steun. Ze heeft te maken met tienerproblemen, verlies van een dierbare, haar eerste liefde en internetcontact met een vreemde. Ik denk dat veel tienermeisjes zich goed kunnen inleven in dit personage.

Elsa:

Merel ontwikkelt zich naar mijn idee wel redelijk overeenkomend met een “normale” puber 😉 Ze past goed binnen het thema/genre Young Adult. Voor mijn smaak had er wel wat meer diepgang op psychologisch vlak uitgewerkt mogen worden wat betreft Merel. Haar band met haar ouders had ook nog wat meer naar voren mogen komen wat mij betreft. Waarom kan ze in de eerste instantie haar vader niet zo goed hebben etc.

Chriss:

Merel is een tiener die op het ene moment wijs overkomt en weet wat ze wil en op het andere moment erg impulsief is. Zo impulsief dat het bijna ongeloofwaardig is. Ze verandert opvallend van karaktertrekken dat het bijna niet mogelijk is om een band met haar op te bouwen gedurende het boek.

Jannie:

Ik vind dat Merel haar eigen gang gaat, ze trekt haar eigen plan. Niet veel anders als de tieners.

Tjitske:

Ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik van Merel moet vinden. Ze heeft niet zulk geweldig contact met haar ouders en denkt van alles over ze. Echt een puber. Af en toe wordt ze verrast door een actie van haar ouders, maar toch praat ze niet met hen. Ze is erg eigengereid. Ze lijkt op de helft wel wat meer vertrouwen in haar moeder te krijgen. Ze belt haar als ze in de trein zit met dat achtergelaten koffertje.

Sherry:

Ze lijkt mij een alledaagse tiener; soms opstandig, soms oké.

Corina:

Merel is een normale tiener, met normaal puber gedrag. Na de aanslag had ik wel meer ontwikkeling verwacht.

Femke van der Bie:

Ik vind het boek een tikje kinderlijk geschreven met weinig opbouwende spanning (ik ben nog niet zo heel ver in het boek dus misschien komt dat nog :)) Toch ben ik onder de indruk van het verhaal en de personages, als ik eenmaal begin met lezen wil ik eigenlijk niet stoppen, daarbij gaat de tijd zo snel voorbij tijdens het lezen! Echt een super verhaal! Ik zie niet heel veel ontwikkeling in het hoofdpersonage, maar dat komt waarschijnlijk omdat ik nog niet zo heel ver ben! 😊

Ans:

Het leest tot nu toe vlot weg. De hoofdpersoon is vooral bezig met haar liefde, en het bewonderen van de zanger van haar favoriete band. Haar vriendin die is overleden staat een beetje aan de zijlijn in de belevenis van de hoofdpersoon. Dit vind ik wel jammer.

Karin: 

Ik vind Merel een mooi voorbeeld van het ‘puberbrein’. Ze denkt het allemaal zelf wel te weten en draait wel bij waar je het uiteindelijk verwacht en hoopt 😉 Qua ontwikkeling had het wat verder mogen gaan. De emoties en het denkwerk zijn daar, maar daar had het van mij, gezien de gebeurtenissen, meer uitwerking mogen hebben om nog meer feeling met Merel te kunnen krijgen.

Leesclub Samenlezenisleuker:Slapen doen we morgen weer-De Cover!

Leesclub Alice Bakker

We gaan weer beginnen met een Leesclub, onze eerste in het genre Young Adult! We love Young Adult dus we kunnen niet wachten om te mogen beginnen met lezen. Maar nu eerst de cover! Wat vinden we hiervan? Lezen jullie mee?? 😀

Sherry:

De cover vind ik er zeker aantrekkelijk uitzien. Er komen twee woorden bij me op bij het zien van de cover: vrijheid en blijheid.

Ingrid:

De cover oogt heel actief door de band en het dansende meisje. De felle rode kleur associeer ik met actie en snelheid. Een verhaal met actie verwacht ik dus. Het meisje staat op enige afstand van de bandleden, verder geen personen. Dat maakt meteen duidelijk dat het om deze (duidelijk jonge) personen gaat in het verhaal. Doordat ik slechts de silhouetten zie, doet het een beetje mysterieus aan, en ben ik benieuwd naar wat het verhaal van deze personen is.

Al met al een sprekende aantrekkelijke cover. Duidelijk ook dat het om een Young Adult boek gaat.

Brigitte:

Ik vind de cover eigenlijk niet echt iets zeggen. Je ziet dat het over een band gaat en er is 1 iemand die de handen omhoog steekt. Als ik lees waar het boek over gaat zie ik dit voor mij niet echt terug in de cover, sorry.

Femke van der Bie:

Ik vind het erg leuk gedaan, maar ergens vind ik het ook leeg. Het geeft mij het idee van “vanavond en vannacht is het feest en morgen komt de rest” maar dat klopt niet helemaal met het verhaal zelf haha. De persoon op de voorkant met de armen omhoog springt erg naar voren, maar zo lijkt de zaal erg leeg, wat een beetje vreemd is als het een beroemde band zou zijn. Misschien zie ik het verkeerd haha!

Femke van der Klooster:

De cover laat een band zien die aan het spelen is, door de kleur rood/zwart geeft het de indruk dat het een spannend boek is. Mooie foto met mooi kleurgebruik ik ben benieuwd!

Corina:

Hij is me wat te donker, maar ik vind de kleurstelling wel mooi. Tikje mysterieus, i like it!!

Karin:

Party Machen! De cover in combinatie met de titel maakt vrolijk. Dit in tegenstelling tot het kleurgebruik wat dan juist weer donker oogt. Het is duidelijk dat het om een Young Adult gaat, tof gedaan. Het maakt nieuwsgierig naar de achterflap.

Chriss:

De cover heeft iets mysterieus. Het past ook echt bij YA. De titel roept bij mij meteen vragen op, wat mij nieuwsgierig maakt naar de inhoud.

Tjitske:

Het oogt wel mooi maar als ik eerlijk ben had ik gedacht dat het dan over feestjes gaat en muziek tot diep in de nacht. Dat is niet mijn ding.. Gelukkig lees ik altijd de achterkant en dan zou de tekst me aanspreken. Het kleurgebruik is op zich wel mooi en warm. Maar de heftigheid van een aanslag komt er voor mij niet uit.

Elsa:

In zijn geheel vind ik het geen hele slechte cover, best aardig. Wel had het van mij nog wat meer passend mogen zijn bij de achterflap tekst. Wellicht wat groter publiek bij de band en locatie in een park, in plaats van zoals je nu ziet een speelruimte. Wat ik er wel tof aan vind is dat de mensen niet echt zichtbaar zijn maar verborgen blijven in het semi donker. Het lettertype van de titel had wat mij betreft ook wel wat strakker gemogen, meer stoer of iets dergelijks.

Jolanda:

Ik vind de cover mooi van kleur en daardoor lijkt hij spannend. Je wordt er door geprikkeld om te gaan lezen. De rood/gele kleur van een zonsondergang op de achtergrond van een zwart getekende popgroep.

De titel Slapen doen we morgen weer maakt je nieuwsgierig maar geeft ook veel vragen. De titel is op vele manieren uit te leggen, maar wat bedoelt de schrijfster, je moet hem gewoon lezen voor het antwoord.

Ans:

De cover nodigt uit tot lezen. Hij ziet er gezellig en gaaf uit. Een mooi concertje, dus slapen doen we morgen pas. Past perfect bij de titel.

Jannie:

Ik vind de cover wel wat geheimzinnig, er is een meisje erg blij en op de achtergrond staat een bandje te spelen, het is schemer. Ik ben benieuwd naar het boek.

Anita:

Ik vind de cover wat donker, maar aan de andere kant heeft het ook iets mysterieus waardoor ik heel erg getriggerd wordt om het boek te lezen.

Linda:

De cover komt warm over, een warme zomeravond, maar toch mysterieus door de zwarte schaduwen. De kleuren doen mij denken aan Afrika, The Lion King, maar de titel maakt mij meteen nieuwsgierig. Mooie kleuren samenstelling, en door de schaduw figuren en de titel wordt het meteen spannend, ik verwacht van dit boek dat het vol spanning en emoties zal zitten. Of dat ook zo is weet ik pas als ik het boek heb gelezen.

De cover geeft mij het gevoel dat het een spannend boek is waarin ook veel emoties voorkomen.Het lijkt me een heel avontuur om dit boek te lezen, en ik kan niet wachten om het mysterie te ontrafelen door te beginnen met lezen.

En dan mogen we nu beginnen met lezen, whiehoooo. We hebben er zin in! Tot het volgende item!

 

Over Slapen doen we morgen weer:

De vijftienjarige Merel gaat met haar vrienden naar het Koningsnachtconcert in het Klaverpark. Daar treedt de band Twils op, waar Merel en haar vriendin Sarah groot fan van zijn. Als er een aanslag gepleegd wordt tijdens het concert verandert alles.

Al snel blijkt dat het niets met terrorisme te maken heeft, iemand heeft het op Twils gemunt. Waarom? En wat heeft Merel met de dader?

Slapen doen we morgen weer is een Young Adult over vriendschap, dood en je minder voelen dan een ander.

Leesclub Samenlezenisleuker: Slapen doen we morgen weer van Alice Bakker: De Deelnemers!

Leesclub Alice Bakker

Wow wat een reacties stroomden er binnen en selecteren was weer een lastige taak! Maar hier zijn ze dan, de deelnemers van weer een supertoffe Leesclub bij Samenlezenisleuker, met een hele dikke dank aan…..  Godijn Publishing!

Here we go 😀

  • Ingrid Zeeuwe
  • Jannie Kooijman
  • Brigitte Ros
  • Elsa Bakker
  • Jolanda Dijkstra
  • Anita Noordenbos
  • Femke van der Klooster
  • Chris Stakenburg
  • Tjitske van der Heide
  • Sherry Masters
  • Ans Stier
  • Femke van der Bie
  • Linda Hindriks
  • Ka & Co 😉

Jullie zullen via de post het boek ontvangen. Als je het nog niet gedaan hebt, mail dan even je adres gegevens naar: Samenlezenisleuker@gmail.com

Woensdag 10 mei gaan we beginnen en zullen we de Facebook Chat in werking brengen zodat we daar samen kunnen praten over wat we lezen. Voor nu zouden we het leuk vinden als jullie vast jullie mening over de cover willen mailen naar:

Samenlezenisleuker@gmail.com

zodat we daar alvast een mooi item van kunnen maken!

Whoop, gefeliciteerd allemaal en we hebben er zin in !!

Over Slapen doen we morgen weer:

De vijftienjarige Merel gaat met haar vrienden naar het Koningsnachtconcert in het Klaverpark. Daar treedt de band Twils op, waar Merel en haar vriendin Sarah groot fan van zijn. Als er een aanslag gepleegd wordt tijdens het concert verandert alles.

Al snel blijkt dat het niets met terrorisme te maken heeft, iemand heeft het op Twils gemunt. Waarom? En wat heeft Merel met de dader?

Slapen doen we morgen weer is een Young Adult over vriendschap, dood en je minder voelen dan een ander.

Geef je op voor onze Leesclub! Slapen doen we morgen weer-Alice Bakker

Leesclub Alice Bakker

In samenwerking met Godijn Publishing  (Project Boek 10!) mogen wij een Leesclub organiseren rondom de op 6 mei te verschijnen YoungAdult Slapen doen we morgen weer van Alice Bakker!

Gaaf hè? Want we love YA. En dan hebben we het hier over gesigneerde exemplaren! Whoooooop!!!

We zoeken naast het duo Ka & Co nog dertien deelnemers die hier zin in hebben!

Wil je meedoen? Geef je op in een mailtje aan Samenlezenisleuker@gmail.com , ga akkoord met onderstaande voorwaarden en wie weet gaan wij straks Samen Lezen, want zeg nou zelf, dat is toch Leuker?? 😀

*Je bent bereid het boek na ontvangst binnen drie weken te lezen en een recensie te sturen naar: Samenlezenisleuker@gmail.com

*Je komt tijdens het lezen gezellig in onze tijdelijke Facebook-Messenger-Chat om zo met elkaar (wij zitten daar natuurlijk ook in) over het boek te kunnen brainstormen en ons van updates/quotes te voorzien welke wij tijdens het lezen zullen plaatsen en delen.

Zaterdag 6 mei zullen we de deelnemers bekend maken en woensdag 10 mei zullen we van start gaan. We hebben er zin innnnn!

Over Slapen doen we morgen weer:

De vijftienjarige Merel gaat met haar vrienden naar het Koningsnachtconcert in het Klaverpark. Daar treedt de band Twils op, waar Merel en haar vriendin Sarah groot fan van zijn. Als er een aanslag gepleegd wordt tijdens het concert verandert alles.

Al snel blijkt dat het niets met terrorisme te maken heeft, iemand heeft het op Twils gemunt. Waarom? En wat heeft Merel met de dader?

Slapen doen we morgen weer is een Young Adult over vriendschap, dood en je minder voelen dan een ander.

Slapen doen we morgen weer van Alice Bakker, wordt 6 mei gelanceerd in Park Schouwburg in Hoorn, tijdens de BOEK10 schrijversdag.

Bernadette las: De strijd om Verona-Melinda Taub****

de strijd 2

Gastrecensie:

Titel: De strijd om Verona

Auteur: Melinda Taub

Verschenen in maart 2017

Genre: Young Adult

Aantal pagina’s: 384

Uitgeverij: Q

ISBN 978902140514

Sterren:  4 (5 voor het verhaal, 3 voor de cover.)

Na de tragische afloop van het liefdesverhaal van Romeo en Julia, zwoeren hun families de ruzie bij te leggen. In de nasleep van de begrafenissen blijft de vete toch steeds weer opborrelen.

Escalus, de prins van Verona, is de wanhoop nabij. Hij bedenkt een plan wat de Montecchi en de Capuletti eindelijk moet verenigen: een huwelijk. Rosalina is een nicht van de Capuletti. Er wordt haar opgedragen met Benvolio Montecchi te trouwen. Daar zit ze totaal niet op te wachten, en Benvolio ook niet. Ze hopen dat als ze een andere manier vinden om de vete te beëindigen, ze onder het verplichte huwelijk uit kunnen komen. Maar waar moeten ze beginnen?

We beleven het verhaal vanuit de derde persoon. We volgen de gedachtegang van o.a. Rosalina en Benvolio. Hun strijd om maar niet met elkaar te hoeven trouwen zorgt voor vele strubbelingen tussen de strijdende families Montecchi en Capuletti. De haat die de families voor elkaar voelen is door Melinda erg duidelijk omschreven. Er is geen twijfel over mogelijk, ze haten elkaar enorm en het wordt de jongelingen (prachtig woord) met de paplepel ingegoten. Rosalina is tot alles bereid om maar niet te hoeven trouwen met Benvolio. Ook als dit betekent dat ze tegen de prins in moet gaan.

De cover:

Op de cover zien we een rode roos, een zwaard en een vaandel. De cover past bij het verhaal, maar het zorgt er niet voor dat ik het boek zou oppakken.

Mijn mening:

Ik hou niet van romans. Het verhaal is vaak te zoetsappig en er is nergens een spannend plot te bekennen. Dit geldt totaal niet voor De strijd om Verona. Wauw wat een mooi verhaal. Melinda Taub maakt handig gebruik van de personages van het prachtige verhaal Romeo and Juliet. De personages die ze er zelf heeft bij verzonnen passen er perfect bij. Hoe het verhaal is omschreven, (af en toe wordt er gebruik gemaakt van de Shakespeare methode) zorgt ervoor dat De Strijd om Verona echt als een vervolg op Romeo en Julia voelt.

Bernadette Lugies.

Samen wachten op, om te recenseren

We love Young Adult!

Niet alleen wij (Ka & Co) wachten af en toe op mooie dingen, maar ook onze Myrtle (jullie weten wel, onze YA-specialiste) mag zich weer verheugen op twee toppers. En ook onze Karin heeft weer een YA om naar uit te kijken!!!

*Doodverklaard van Inge Verbruggen is afgelopen maandag in de bus beland en ligt dus al in Drenthe te wachten op een recensie. Whoop whoop het is dat school zo af en toe voor gaat anders zat ze nu continue met haar neus in deze mooierd.

Over Doodverklaard: 

Isa Mendonck is gelukkig met haar leven. Ze doet het goed op school en heeft een hechte vriendengroep. Op een feestje leert ze de knappe Siebe kennen. De ochtend erna googlet ze zichzelf uit verveling en vindt bij de vijfde hit een doodskaartje… van zichzelf! Totaal overstuur roept ze de hulp van haar vrienden in. Wie wil haar dood en kan zo’n gedetailleerd overlijdensbericht opstellen? En waarom? Ze heeft nog nooit iemand kwaad gedaan! De stappen die de dader neemt, worden drastischer en levensgevaarlijk.

*Maaike Möllmann schreef de mooie YA Laat me met rust en die komt binnenkort ook haar kant op. Whoop whoop dat zijn toch mooie berichten!

Over Laat me met rust: 

Het brommende geluid van de scooter achtervolgt haar nog altijd in haar slaap. Soms, heel soms, denkt ze terug aan hoe bijzonder ze zich voelde. Het gelukkigste meisje van de stad. Ze denkt aan de momenten dat hij haar terugbracht naar haar eenzame fiets op school. En dat ze eigenlijk geen afscheid wilde nemen… Een vuil, doordacht plan was het.
Hoe heeft ze zich zo kunnen vergissen?
Als Tess uiteindelijk breekt en haar beste vriendin Lize alles vertelt, komt hun vriendengroep in actie.

*Dries Dereymaeker vroeg ons of wij zijn Erindi  zouden willen lezen en recenseren. Karin houdt ook van YA èn van Fantasy dus die wordt opgepakt!! Hij is dan ook onderweg naar Drenthe toe…… whoooooop.

Over Erindi: 

Op een dag wordt het koninkrijk Estordia aangevallen door een oude vijand genaamd Egmond. Hij heeft jaren gezocht naar een manier om Estordia te overwinnen en nu heeft hij die eindelijk gevonden! Milan, Emma en Arthur, drie doodgewone kinderen, worden door het lot uitgekozen om Egmond te stoppen. Gelukkig staan de drie vrienden niet alleen voor deze loodzware opdracht. Tijdens dit spannende avontuur krijgen ze de hulp van een aantal mysterieuze wezens en een vleugje magie …

Houd het blog en onze Facebookgroep in de gaten om te zien wat Myrtle & Karin er van gaan vinden!

Samen praten met Mathijs Hulster!

Onze Myrtle las alweer even geleden De Vrije Wereld van Mathijs Hulster, zie de link:

Myrtle (14) las: De Vrije Wereld-Mathijs Hulster****1/2

dus eigenlijk werd het hoog tijd voor een praatje met deze sympathieke schrijver!

Over Mathijs Hulster:

Mathijs Hulster (1985) is een schrijver van fantastische korte verhalen en boeken. In zijn werk verweeft hij elementen van fantasy en sciencefiction, en spoort hij de lezer aan zich te verwonderen.

Al van jongs af aan liet Mathijs zich inspireren door het onverklaarde en ongewone. Hij schreef verschillende (nog) ongepubliceerde boeken en korte verhalen. Koning van de Stilte (2003) kwam uit in eigen beheer. Daarna verdiepte hij zich steeds verder in de kunst van het schrijven. Vanaf 2011 werkte Mathijs hard aan verschillende lange en korte verhalen bedoeld voor publicatie. Een daarvan is zijn nieuwe boek De Vrije Wereld, dat het eerste boek zal zijn van de fantasy serie Portaal. De Vrije Wereld kwam in augustus 2016 uit bij uitgeverij Zilverbron.

(Bron: http://www.mathijshulster.nl)

Het interview:

1: Kun je ons in vijf steekwoorden vertellen wie Mathijs is?

Nou, vijf is niet veel. Oeps… Hier dan poging twee: nieuwsgierig, doorzetter, koppig, dagdromer, perfectionist (je wilt niet weten hoe lang ik heb gewikt en gewogen voordat ik deze vijf woorden koos).

2: De Vrije Wereld is deel één van de Portaal serie, hoeveel delen mogen we nog verwachten en hoever ben je met deel twee? Kan en wil je ons daar wat over vertellen?

Voor zover ik het kan overzien zal de serie uit drie delen gaan bestaan. Dat zal een uitdaging worden, want ik weet hoe alles tot een einde zal komen en hoeveel ontwikkelingen er nog op stapel staan. Als het een al te bonte bende wordt – ik ken mezelf – zal er een vierde boek moeten komen. Maar vooralsnog ga ik uit van een trilogie.

Hoever ik met deel twee ben? Je bent de eerste die het vraagt! ;P Het onvoltooide manuscript ligt al sinds 2012 op de plank. Ik ben de tweehonderd bladzijden ijverig aan het doorspitten, herschrijven, spannender aan het maken. Ik schat in dat ik daarmee op de helft ben – schatten is moeilijk, want ik ga er kriskras doorheen. Daarna zullen er nog enkele hoofdstukken moeten volgen. Het boek zal, net als De Vrije Wereld, meer dan driehonderd bladzijden gaan tellen.

Ik kan zeker al iets vertellen! Waar boek één vragen opwerpt, zal boek twee een boek zijn van antwoorden. In De Vrije Wereld blijft er nog veel geheimzinnig. Het universum van de Portaal serie is groot en in boek twee zullen verschillende geheimen worden ontrafeld. Natuurlijk over het masker, maar ook over Thyranoen, zijn Orde van Apophis en de meesters van het Verzonken Continent. Het zal een duister boek worden. Dat moet het tweede deel van een trilogie nu eenmaal zijn…

3: Waar komt je inspiratie voor Fantasy vandaan?

Mysteries hebben altijd een magnetische werking op mij gehad. De oudheid, vreemde plekken op aarde, het bovennatuurlijke… Ik herinner me dat ik tien was toen ik van de bieb thuiskwam met een boek vol getuigenverslagen van slachtoffers van Ufo-ontvoeringen. Ik heb het ademloos uit gelezen. Wat nu als er ook maar 1% van waar is? dacht ik. Mijn fantasie sloeg op hol. Op de basisschool gingen mijn eerste opstellen over legers van aliens met mind control-krachten. Ik herinner me niet dat ik er van de juf een sticker voor kreeg… 😦

Later ben ik fantasy gaan lezen. Ik genoot erg van de werelden van Raymond E. Feist, Terry Goodkind en Terry Brooks. Ik heb veel gereisd en gezien dat ik veel gemeen heb met mensen die me ooit totaal verschillend voor kwamen. Vooral het onbekende en onverklaarde inspireert me. Bij het schrijven zoek ik vaak naar een mysterie en een manier om me te verwonderen over hoe veel we eigenlijk nog niet weten.

4: Hoe lastig is het je schrijfwerk te combineren met je andere werkzaamheden?

Lastig! Ik werk vier lange dagen als fysiotherapeut. Donderdag is mijn schrijf-boodschappen-e-mails-beantwoorden-klusjesdag en in het weekend schrijf ik wanneer het uit komt, vaak in porties van 3 à vier uur achtereen. Ik ben een langzame schrijver, dus ik pak alle tijd die ik kan vinden, zodat ik kan voldoen aan de verwachtingen van mensen die steeds vragen wanneer boek twee er komt… 🙂 Zo nu en dan neem ik ‘schrijfvakantie’ – een week waarin ik mezelf elke ochtend opfok met de woorden: ‘SCHRIJVEN! Nu heb je de tijd! NU!’

5: Op je eigen website zien we dat je heel veel verhalen hebt klaar liggen die nog niet gepubliceerd zijn. Gaat dat ooit nog gebeuren?

Misschien later. Er zijn enkele kortere verhalen van jaren geleden die ik ooit wel een kans zou willen geven. Maar ze moeten flink worden herschreven. Vooralsnog beschouw ik ze als oefenmateriaal. Dat geldt ook voor twee voltooide manuscripten van een trilogie waarmee mijn schrijfavontuur in 2003 begon. Ik ben bang dat het erg lang zou duren om ze publiceerbaar te maken. Daarom zie ik er vooral naar uit om nieuwe verhalen te schrijven. Dat wil zeggen, na de Portaal serie, want daar heb ik voorlopig nog een hele kluif aan.

6: Hoe eng waren de eerste recensies? Of blijft het bij elke recensie spannend?

Het begin was inderdaad eng. Alleen mijn redactrice en ik hadden de herziene versie van De Vrije Wereld gelezen. Wat zou de wijde wereld ervan vinden? Gelukkig kreeg ik al snel een verschillende vier en vijf sterren recensies en natuurlijk de 4,5 ster van Myrtle. Leuk was ook dat de recensies erg van elkaar verschilden – verschillende mensen haalden verschillende dingen uit het verhaal. De eerste recensies zijn het meest spannend. Maar elke recensie vertolkt een unieke leeservaring. Als ik er weer een ontdek, drijft dat altijd mijn hartslag wat omhoog, ook nu nog.

7: Ooit produceerde je elektronische muziek, hoe belangrijk is muziek bij je schrijfproces? Wil je ooit weer wat met muziek gaan doen?

Leuke vraag! 😀 Ik maakte muziek in FLStudio, vaak trance-ish, maar ook geïnspireerd op filmmuziek zoals van Hans Zimmer en James Horner (luister enkele van mijn tracks op mijn website!). Als ik een periode wat tijd heb, maak ik nog wel eens een nummertje. Nu je ernaar vraagt, begint het weer te kriebelen!

Tot een jaar of drie geleden kon ik amper schrijven als ik geen muziek aan had staan. Ik had vaak een favoriet, die ik dan drie uur lang in de repeat liet staan. Tegenwoordig schrijf ik wat vaker zonder muziek. Bij het schrijven van een nieuw stuk helpt muziek me om de tragiek van de scene te doorvoelen – vaak zijn het soundtracks van films, of is het trance of electornische muziek. Ik herinner me ook dat ik een keer met Gangnam Style in de repeat diep in een epische veldslag verwikkeld heb gezeten. Trouwens, als ik het commentaar van de redactie aan het verwerken ben, slaat mijn creatieve blik om in een perfectionistische en moet het muis en muisstil zijn…

8: Welk Fantasy feestje mogen we dit jaar eigenlijk echt niet missen en waarom?

Sowieso zijn de grote festivals Elfia Haarzuilens op 28/29 april, Elfia Arcen op 23/24 september en Castlefest op 3, 4, 5 en 6 augustus een groot feest. Verder is de Dag van het Fantastische Boek (8 april) altijd een bruisend en goed verzorgd spectakel. Dan zal de langverwachte uitslag van de Harland Awards Romanprijs en de Harland Awards Verhalenwedstrijd worden bekendgemaakt – ik zie dat als het Nedelands Kampioenschap voor schrijvers binnen het fantastische genre. Helaas kon De Vrije Wereld niet meedingen voor de Romanprijs 2016, omdat het een tweede editie is (de eerste editie was uit 2011, toen was het nog een kinderboek voor 12+!).

9: Je hebt gereisd door Azië en Afrika, welk land of continent zou je nog willen zien?

Ik zie erg uit naar Canada, Australië en Nieuw-Zeeland. Het heeft geen haast, mijn reisbezetenheid is de laatste jaren niet zo extreem als geweest. Ik zou nog wel graag een keer naar Zuid-Afrika, Nepal en Japan willen terugkeren. De Alpen zijn tegenwoordig ook goed genoeg. Als de natuur maar indrukwekkend is en de mensen maar genoeg inspirerende verhalen te vertellen hebben. Dat geeft mij veel energie.

O ja, en Egypte natuurlijk! Het is schandalig dat ik daar nog steeds niet ben geweest. Ik zou dolgraag de piramides, tempels en de Sfinx van dichtbij willen zien.

10: Lees je zelf ook veel? En wat treffen we dan aan in je boekenkast?

Ik lees lang niet zo veel als ik zou willen, voornamelijk vanwege tijdgebrek. Daarbij lees ik ook nog erg langzaam, ik moet in mijn hoofd horen wat ik lees om het te begrijpen – het schijnt een vorm van dyslexie te zijn. Maar dat belet me er niet van om tijdens het lezen hopeloos de tijd te vergeten!

Ik heb twee boekenkasten voor non-fictie en twee voor fictie. De non-fictiekasten zijn gereserveerd voor anatomie-atlassen, boeken over inspanningsfysiologie, geschiedenis, mythologie, reizen, acupunctuur en wat mij nog meer allemaal fascineert. In mijn fictiekasten staan voornamelijk fantasy boeken en thrillers, in het Nederlands en het Engels. De plank met gesigneerde boeken van collega schrijvers neemt een speciale plek in. Op boekarme planken heb ik wijnflessen neergezet, die wachten om te worden ontkurkt wanneer ik met nieuwe aanwinsten thuiskom… Dan zal ik een proost uitbrengen op ieders gezondheid, en dat er nog vele mooie boeken mogen volgen! 🙂

Wij bedanken Mathijs voor zijn tijd en de gezellige antwoorden! En natuurlijk houden wij alles in de gaten omtrent het tweede deel!!

Corina las: Projekt 1065-Alan Gratz****

projekt 1065

Met dank aan Uitgeverij Kluitman voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Alan Gratz

Uitgever: Kluitman

Aantal pagina’s: 240

Genre: Young Adult, Oorlogsroman

Verschijningsdatum: februari 2017

Over de auteur:

Alan Gratz is geboren op 27 januari 1972 in Knoxville, Tennessee. Hij studeerde aan de Universiteit van Tennessee, waar hij eerst zijn bachelor in creatief schrijven heeft gehaald en daarna zijn master in Engelse educatie. Tegenwoordig is hij auteur van verschillende bekende Young Adult boeken, waaronder Projekt 1065. Naast het schrijven van boeken heeft hij ook een aantal toneelstukken geschreven. Tegenwoordig woont hij met zijn vrouw en dochter in North Carolina, waar hij graag spelletjes speelt, pizza eet en boeken leest.

Alan heeft ook zijn eigen website: www.alangratz.com/

( Bron: http://www.kluitman.nl )

De Cover:

Op de achtergrond soldaten en op de voorgrond een jongen die wegrent? Past bij het genre en vooral de tekst “Hij sloot zich aan bij de Hitlerjugend. Als spion….” triggert gelijk. Dus op naar de achterflap.

De Achterflap:

Alan Gratz is terug met een nieuw indrukwekkend boek over de Tweede Wereldoorlog. Projekt 1065 gaat over de 13-jarige Michael O’Shaunessy. Hij is Iers maar woont met zijn ouders in Berlijn. Net als de rest van zijn klas is Michael lid van de Hitlerjugend. Maar niemand weet dat hij en zijn ouders in werkelijkheid spionnen zijn. Met zijn fotografische geheugen is Michael een belangrijk onderdeel van de Ierse missie. Ook al is Michael tegen alles waar de Nazi’s voor staan, toch doet hij mee met de activiteiten van de Hitlerjugend. Hij moet mengen met zijn groepsgenoten en zijn identiteit koste wat kost geheimhouden. Als een van de jongens uit zijn groep hem in vertrouwen neemt over Projekt 1065, een belangrijke geheime missie die de hele loop van de oorlog kan beïnvloeden, doet hij er alles aan om nog dieper tot de Hitlerjugend door te dringen. Michael moet grote risico’s nemen, ook als het ten koste kan gaan van alles – en iedereen – waarvan hij houdt…

Mening:

Alan neemt je in korte duidelijke hoofdstukken mee door het leven van Michael. Makkelijk maar snel geschreven en vooral, het spreekt tot de verbeelding. Als volwassene weet je zo ongeveer wat er gebeurde in nazi Duitsland. Als jongere vanaf 12 jaar krijg je door dit verhaal een goede inkijk in hoe het toen kon gaan. Mooi gedaan!

Alan beschrijft de personages beeldend en geloofwaardig, het is een jeugdroman maar ik geniet met mijn 40 jaar van de schrijfstijl en de mooi opgebouwde spanning van het verhaal. En zoals vaker als ik boeken lees over WOll, ben ik blij dat ik niet in die tijd heb hoeven leven en al helemaal niet in Duitsland zelf, brrrrrr.

Feiten en fictie lopen mooi in elkaar over en je krijgt medelijden met Michael maar ook met jongens zoals Fritz, die gewoon niet beter weten dan dat Hitler DE man is. Beangstigend dat kinderen zo gehersenspoeld kunnen worden en Alan beschrijft dat erg goed!

Het plot is misschien wat over de top, maar stoort toch ook weer niet en zeker voor de jeugd, je wil toch dat er een held opstaat aan het eind van het verhaal? Echt goed gedaan en wie weet had het zomaar echt zo geweest kunnen zijn? In die tijd gebeurden er meer dingen die we nu nog steeds niet kunnen bevatten.

Conclusie:

Schrijfstijl: 4

Leesplezier: 4

Plot: 4

Originaliteit: 3.5

Spanning: 4

Psychologie: 4

Vier sterren voor Projekt 1065.

Corina Nieuwenhuis.