Jac las: Het duistere net – Carmen Mola***

‘Heerlijk gruwelen zonder dat het over de top gaat’  kopt Vrij Nederland. Het staat groots geafficheerd op de titelpagina. Dat klopt niet, het is veel erger.

Het is nu acht jaar geleden dat Lucas, de zoon van Elena Blanco, is ontvoerd. Elena is de teamleidster van de BAC, de Brigada de Análisis de Codas, de speciale brigade voor moeilijk oplosbare zaken, gevestigd aan de Calle Barquillo. Via de 16-jarige Alberto Daniel maakt de lezer kennis met het Duistere Net oftewel het Purperen Netwerk dat beelden met een extreem karakter verspreidt. Niet gratis, nee, de kijkers moeten flink in de portemonnee duiken om mee te mogen ‘genieten’.  Het is aan het clubje van de BAC om de organisatie die achter de verspreiding van de walgelijke beelden zit, in te rekenen. Dat is een moeizame zaak. Daar komt bij dat het team door allerlei oorzaken uit elkaar dreigt te vallen.

Conclusie

Het is een keiharde thriller. De zigeunerbruid was gelardeerd  met tal van plezierige en interessante zijlijntjes, Het duistere net bestaat, na een mooi begin, uitsluitend uit donkere kanten met dodelijk verziekte en verknipte geesten en vooral extreem geweld. De eerste honderd bladzijden van de thriller sluiten feilloos aan bij De zigeunerbruid en worden gelardeerd met lichtvoetige opmerkingen  -Ik ga zeker nog eens die grappa aanschaffen, een Carpené Malvolti Fine Vecchia Riserva, van Conrhliano uit Veneto- of over die goeroe die stelt dat seks een verheven staat van bewustzijn tot stand brengt zodat ieder dan met God en het leven verbonden is. Want verbinding daar draait het om, vooral in fysiek opzicht.

Of een lyrische beschrijving van Madrid.

Maar allengs verandert de toonzetting. De intro’s van de hoofdstukken, in schuin schrift, zijn zwanger van de donkerte en dreiging en beloven niet veel goeds, iets wordt voorgoed kapotgemaakt. Elena’s queeste wordt een helse tocht naar de reële taferelen binnen het Purperen Netwerk. Dat betekent veel mishandelingen en brute gewelddadigheid van lieden die, bezeten door geweld, compleet losgeslagen zijn.

Eerlijk is eerlijk, het is een  boeiende 415 pagina’s tellende thriller. Verwacht geen psychologische diepgang of uiteenzettingen.  De schrijver weet de spanningslijn en derhalve de lezer uitstekend vast te houden. En wat die schrijver betreft, er wordt hier en daar gesuggereerd dat er drie auteurs aan het werk zijn. Niets van gemerkt.

Naar mijn mening heeft de mysterieuze schrijver grenzen overschreden met het etaleren van keihard, zinloos geweld. Dat heb ik nog niet eerder zo ervaren en doet afbreuk aan het begrip thriller. Het heeft er niets mee te maken.

C’est le ton qui fait la musique.!!!

Drie sterren.

Jac Claasen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?*

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Jac las: De spiegel van ons verdriet – Pierre Lemaitre***

Met de titel De spiegel van ons verdriet voltooit Pierre Lemaitre zijn Interbellum trilogie. Met interbellum wordt in het algemeen de periode geduid tussen de Eerste en de Tweede Wereldoorlog. De trilogie bestaat uit de volgende delen:

1. Tot ziens daarboven. (2013)

2. De kleuren van de brand. (2018)

3. De spiegel van ons verdriet. (2020)

Het centrale thema in de drie boeken is het leven van gewone mensen, die geteisterd door oorlogen en de daarmee gepaard gaande ellende hun plaats weer trachten in te nemen in de maatschappij. Dat gaat veelal gepaard met een zekere mate van diefstal, bedrog, fraude en oplichting, op kleine tot exorbitant grote schaal.

In De spiegel van ons verdriet is het niet anders. Aan de hand van drie interessante verhaallijnen wordt een fraai beeld geschetst van een Frankrijk in verval tussen 6 april 1940 en 13 juni 1940. In 54 korte hoofdstukjes worden een aantal mensen gevolgd die in deze vijf weken terecht komen in een maalstroom van krankzinnige gebeurtenissen die hun levens op de kop zetten. Zoals korporaal-chef Raoul Landrade, elektricien, sjoemelaar, rommelaar, behendige exploitant van roerende maar vooral duistere zaken waar een luchtje aan zit. Of de schelm, het buitensporige personage met de vele identiteiten, Désiré Migault genaamd, waarover bijna niets bekend is en die alles overleeft. Ach en maakt het dan wat uit of niet met zekerheid te zeggen is of het de schelm is die samen met generaal de Gaulle op 26 augustus 1944 over de Champs-Elysées defileert?

De drie op zichzelf staande romans verschillen onderling nogal in kwaliteit. Het opmerkelijke is dat de De spiegel van ons verdriet me het minst heeft geboeid. Ondanks de mooie verhaallijnen, de innemende schrijfstijl, de vele humor waarmee gestrooid wordt en de bizarre gebeurtenissen die beschreven worden. Genoeg body en drama derhalve maar waar blijft de stoom die uit je oren dient komen, de versnelling die maakt dat je je boek niet weg kunt leggen? De dramatische zoektocht naar op drift geraakte relaties aan het begin van WOII kon me op de een of andere manier niet bovenmatig boeien. Daartoe bevatte het verhaal veel te veel feelgood elementen en keukenmeidenromatiek.

Drie sterren.

Jac Claasen.

*Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Jac las: De kinderen van het klooster – Sandrine Destombes *****

Het verhaal

Het verhaal speelt zich af in 2019
Tweede luitenant Benoît, gendarme bij de Brigade-Unie Crest is bezig met een saaie snelheidscontrole op de D538 als er een Peugeot 205 met volle snelheid op hem af komt rijden. De bestuurster heeft een jong meisje, Léa, voorin gezet. Haar mama is weggegaan omdat ze de B-B-6 had gevonden. Na de aanhouding geeft de bestuurster plots vol gas en verliest in een bocht de macht over het stuur. Zij is dood en het kind zwaargewond. Een subduraal hematoom is levensbedreigend.
Kort daarop wordt er een lijk met uitgestoken ogen opgevist. Het stoffelijk overschot bevat drie min of meer parallelle lijntjes, ingekerfd op zijn voorhoofd. Zou er een verband zijn tussen beide zaken?

De assistentie van het expertteam JENG, Justitiële Eenheid van de Nationale Gendarmerie wordt ingeroepen.  Benoît, omwille van lokale kennis, wordt toegevoegd aan het team en maakt zijn entree in een andere wereld.

Terugkijkend heeft Benoît zich dikwijls afgevraagd of hij de gebeurtenissen die voortvloeiden uit het tafereel , had kunnen voorkomen. Wat zeker is, zijn leven zou nooit meer hetzelfde zijn en men zou hem nooit meer vragen verkeerscontroles te doen.

Conclusie.

De eerste kennismaking met Sandrine Destombes was Het dubbele geheim van de familie Lessage, uit 2018. Na een aarzelend begin ontpopte zich een goede vier sterren whodunit. In De kinderen van het klooster , helaas een misplaatste vertaling van  Le prieuré de Crest ( De priorij van Crest), gaat Sandrine in een hogere versnelling verder. Zowel in de opzet en uitwerking van het verhaal als in de manier waarop zij een en ander heeft beschreven.

Het boek is erg goed geschreven. Woord na woord, zin na zin zijn goed geconstrueerd en vallen op hun plaats, zeker in de analyses van het politieteam. Regelmatig krijg je de indruk dat auteurs, bij gebrek aan inspiratie, maar hele kamers gaan beschrijven of uitgebreid gaan uitleggen waarom het mauve behang beter past bij de roze meubels dan de groene sterren en strepen die de woning eerder ontsierd hadden. Destombes schrijft functioneel; er ontstaat een opmerkelijk goede whodunit. Met een zeer boeiend plot met tal van onverwachte en zeer boeiende zijwegen. Dat zijn we wel meer tegengekomen. De auteur onderscheidt zich echter, door het gebruik van een wel zeer onderkoelde humor in fonkelende, voortreffelijke dialogen.

Het is een erg vrouwelijk boek, in die zin dat verreweg de meeste rollen en zeker de hoofdrollen in de dramatische scènes worden gespeeld door vrouwen. Met het solidaire, vrouwelijke front is niets mis en het mannelijk geslacht wordt buitengesloten. De introductie van de cicisboa, voor mij een onbekend fenomeen, is derhalve logisch en verklaarbaar. De mannen, de speurneuzen, hobbelen er achter aan.
Een lichtvoetige thriller, uitermate leesbaar, met veel  humor. Geschikt voor alle vakanties. Met heel veel plezier heb ik het werkje gelezen. Ik denk dat ik fan wordt van Sandrine Destombes. Nou vooruit, ik kom maar uit de kast, ik ben het al. Fan dus.

Vijf sterren. 

Jac Claasen

Jac las: De slapende nimf – Ilaria Tuti ***

Het boek.

Het schilderij, met een portret van een verwarrend mooie jonge vrouw, een Mona Lisa lijkt het wel, wordt door de achterneef van de maker bij een kunsthandelaar. die zich gedraagt als de priester van een elitaire, mysterieuze cultus, ingebracht om het op echtheid te laten onderzoeken. Het is De slapende nimf van Alessandro Adrian, gemaakt op 20 april 1945. 

Uit de analyse blijkt dat voor de rode kleur als grondstof bloed is gebruikt. Het staat ook vast dat er hartweefsel gebruikt is om het schilderij te maken.  Adrian komt verwoest uit de oorlog, hij werd gek, hij tekende niet meer, nooit meer. Hij sprak niet meer, nooit meer. Hij loopt niet meer. Hij leeft nog steeds, als een kasplantje. Hij heeft besloten levend dood te zijn, als een graf dat ademt.
Is er iemand gedood om dit kunstwerk te maken? 

Commissaris Teresa Battaglia en Massino Marini, de inspecteur worden belast met het oplossen van dit raadsel.

Conclusie

In de 464 bladzijden tellende opvolger van Kind 39, De slapende nimf genaamd heeft Ilaria Tuti de donkere, bombastische schrijfstijl uit haar eerste boek voortgezet.  Er staan vele, kleine hoofdstukjes in waarin de schrijfster helemaal doorslaat in loodzware,bombastische, gezwollen, mystieke, hallucinerende momenten en af en toe zelfs prietpraat : haar schoonheid was een samenvatting van het universum. En de verwijzing naar het Regína Coeli en vele andere mystieke zaken. Tja wat moet je daar mee? Een ijdele poging tot ten toon spreiding van erudiete bekwaamheden? Humor is niet aanwezig.

De extatische verhaaltrant waar de auteur bij tijd en wijle in verdwaalt, moet misschien wel uitgelegd worden als een teruggrijpen op het individuele gevoelsleven net zoals de flower power beweging in de jaren zestig van de vorige eeuw ook zo wel eens wordt uitgelegd. Wie van pathos en zware symboliek houdt kan z’n geluk niet op, voor de andere lezers ‘resteert’ een behoorlijke thriller.
En het is een boek over vrouwen, sterke vrouwen, die de gemeenschap bij elkaar houden en nergens voor weg lopen. Maar ook over de mooie natuur in De Val Resia, het afgelegen, bijna verborgen land ten oosten van Italië, dat tevens kan bogen op een bevolking met een unieke, nauwelijks vermengde genenstructuur.

Het boek bevat daarnaast, in de beste Scandinavische tradities, een aantal privé-verhaallijnen over Teresa Battaglia en Massino Marini. En de introductie van Blanca Zago, die blinde jonge vrouw met haar hond Smoky, die delen van een menselijk lichaam kan opspeuren.  Blanca en haar hond zijn gebaseerd op bestaande personen en dieren. De vertaalster, Saskia Peterzon-Kotte, zal er een hele kluif aan gehad hebben. Complimenten. 

De Spaanse schrijfsters Eva García Sáenz de Urturi en Dolores Redondo begeven zich ook op dit gebied van het magisch realisme, een literatuurstroming  waarin realisme en natuurlijkheid samensmelten met het fantastische  en bovennatuurlijke.  Gegoten in een thrillerjasje natuurlijk. Mijn voorkeur gaat duidelijk uit naar de Spaanse auteurs.

3 sterren.

Jac Claasen

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Wat lezen wij nu?

Corina leest:

Met dank aan Astrid Habraken voor het recensie-exemplaar.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is verdwaald-in-tirol-transparant.png

Over Verdwaald in Tirol:

In Verdwaald in Tirol vertelt Stéphanie haar verhaal. Als haar man, Lex, thuiskomt met het aanbod voor een baan in Oostenrijk. Ze gaan: dit is haar kans om helemaal opnieuw te beginnen. Zonder een idee van hoe ze de dagen in  Innsbruck gaat invullen, vertrekt Stéphanie naar haar nieuwe woonplaats. Naar een stad die ze niet kent en een appartement waar ze nog nooit binnen is geweest. Al snel merkt Stéphanie dat ze haar oude leven niet zo makkelijk van zich afschudt. Opnieuw beginnen is lastiger dan ze had gedacht. Terwijl Lex zich in zijn werk verliest en veel weg is, worstelt Stéphanie steeds meer met zichzelf en met de vraag: wat doe ik hier?

Jac leest:

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is de-slapende-nimf-1.jpg

Over De slapende nimf (deel twee ):

Hoofdinspecteur Teresa Battaglia vecht tegen haar alsmaar erger wordende Alzheimer en zou eigenlijk moeten stoppen met werken. Maar dan wordt er een zeer raadselachtig schilderij gevonden, ‘De slapende nimf’. De maker is een oude man die sinds de Tweede Wereldoorlog compleet geïsoleerd en in stilte zijn leven leidt.

Na onderzoek blijkt dat het bloed op het doek geen inkt is, maar het bloed van een mensenhart. Als vervolgens een lijk wordt gevonden waar het hart van uitgerukt is, begint de zaak bezit van Teresa en haar zakenpartner Massimo Marini te nemen en is er geen weg meer terug. De valleien van de Alpen verbergen grootse geheimen, maar er is altijd iemand in de schaduw die er alles aan doet die verborgen te houden…

Karin leest:

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is de-slapende-nimf.jpg

Over De slapende nimf (deel twee):

Hoofdinspecteur Teresa Battaglia vecht tegen haar alsmaar erger wordende Alzheimer en zou eigenlijk moeten stoppen met werken. Maar dan wordt er een zeer raadselachtig schilderij gevonden, ‘De slapende nimf’. De maker is een oude man die sinds de Tweede Wereldoorlog compleet geïsoleerd en in stilte zijn leven leidt.

Na onderzoek blijkt dat het bloed op het doek geen inkt is, maar het bloed van een mensenhart. Als vervolgens een lijk wordt gevonden waar het hart van uitgerukt is, begint de zaak bezit van Teresa en haar zakenpartner Massimo Marini te nemen en is er geen weg meer terug. De valleien van de Alpen verbergen grootse geheimen, maar er is altijd iemand in de schaduw die er alles aan doet die verborgen te houden…

Riejanne leest:

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is vergeef-me.jpg

Over Vergeef me (deel drie Sam Porter-serie):

Het overdonderende slotdeel van de Sam Porter-trilogie
Als Anson Bishop – hoofdverdachte van een reeks gruwelijke moorden – zich overgeeft aan de politie, legt hij een schokkende getuigenis af. Een getuigenis die niet alleen het onderzoek naar de seriemoorden op losse schroeven zet, maar ook de levens van de betrokken detectives -verandert.
Terwijl Bishop wordt ondervraagd, worden enkele minuten na elkaar vier lijken aangetroffen. Ze zijn in zout gelegd en zorgvuldig gepositioneerd. Bij alle vier worden de woorden ‘Vader, vergeef me’ gevonden. Voor detective Sam Porter halen de woorden lang vergeten herinneringen naar boven, aan een verleden dat hij diep begraven heeft. Maar als Bishop in -hechtenis zit, wie is dan de moordenaar?

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂


Jac las: De zigeunerbruid – Carmen Mola *****

70489358_689971068080612_6632268419511091200_n

Over de schrijfster:

Wat de hertog van Alva niet lukte, lukt enkele eeuwen later wel. De ene na de andere Spaanse schrijfster verovert onze harten, bibliotheken en e-readers op een meer vreedzame wijze. Over wie hebben we het? Over Dolores Redondo en Eva García Sáenz de Urturi die met hun Baskische achtergrond spannende, stilistisch fraaie thrillers op ons los laten. En nu is er ineens Carmen Mola met De zigeunerbruid. De titel doet me ogenblikkelijk denken aan het schilderij van het zigeunermeisje met traan van Bragolin.

Vergeet die fake-traan.

Carmen Mola is een pseudoniem. Wat research op internet. Haar favorieten: onder meer Pierre Lemaître, Fred Vargas, Sandrone Dazieri. Alle drie regelrechte favorieten van ondergetekende. Wie is Carmen Mola? Vast staat dat Carmen ( 1973, Madrid) , professor is en doceert aan de universiteit. Ze woont in Madrid met haar man en drie kinderen. De zigeunerbruid is haar eerste roman.

Veel meer is te lezen in het volgende artikel:  https://www.zendalibros.com/quien-es-carmen-mola/ 

De vertaling van Google Translate is behoorlijk goed. Een zwarte roman is natuurlijk een thriller.

Over het boek:

Het slachtoffer, Susana Macaya, zigeunerbruid genoemd vanwege haar gelaatstrekken en omdat ze op het punt stond te gaan trouwen, wordt op een bizarre manier vermoord. De moord vertoont grote gelijkenis met de moord op haar zusje Lara Macaya, zeven jaar geleden. Maar die moordenaar zit vast. Hij kan haar nooit vermoord hebben. Een copy cat? Ook niet mogelijk gezien de vele saillante details die nooit vrijgegeven zijn.

Inspecteur Elena Blanco, teamleider van de BAC, de Brigada de Anàlisis de Casos, een eenheid voor de moeilijk oplosbare zaken, krijgt de taak de zaak op te lossen. De onbetwistbare hoofdrol in deze thriller ligt bij Elena, een eersteklas rechercheur met een aantal uiteenlopende hobby’s op alle gebied. Zoals grote auto’s, bij voorkeur suv’s en karaoke. Een gracieuze vrouw met een groot geheim. Waarom maakt zij anders elke 10 seconden een foto, dag en nacht, van de voorbijgangers die vanaf de Plaza Mayor onder de poort doorlopen?

Conclusie:

De zigeunerbruid  is het eerste deel van een trilogie. De opbouw van het verhaal is degelijk. Het boek heeft behoorlijk wat bladzijden nodig om op stoom te komen. Daarna wordt het boeiend, spannend, zeer spannend, nagelbijtend spannend. De privé verhaallijn van Elena en de zoektocht naar de moordenaar van de zigeunerbruidje(s) lopen mooi synchroon. De schrijfstijl is helder, krachtig en zeer toegankelijk. De draaiingen in het verhaaltje zijn ingenieus en niet te voorzien.

De thriller bevat daarnaast korte interessante zijlijntjes over kunst ( Tamara de Lempicka), muziek ( de zangeres Mina. Ik heb nogal wat liedjes op Youtube afgeluisterd) en zaken als mithraisme. De couleur locale met Spaanse gerechten, grappa’s, namen en historie geven het verhaal een fraaie setting en een duidelijke boost.

Vijf sterren.

Jac Claasen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Duorecensie Karin & Corina: Dood de Koning – Sandrone Dazieri ****1/2

DooddeKoningSandroneDazieri

Met dank aan Xander Uitgevers voor de recensie-exemplaren.

Auteur: Sandrone Dazieri

Uitgever: Xander Uitgevers

Originele titel: Il re di denari

Vertaler: Irene Goes

Aantal pagina’s: 576

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 27 juni 2019

Over de auteur:

Sandrone Dazieri (1964) is geboren in Cremona, Italië. Dazieri liet zijn carrière als kok achter zich om zich volledig op het schrijven te richten. Voordat hij doorbrak als thrillerschrijver werkte hij als journalist, redacteur en scenarioschrijver. Zijn thrillers Dood de Vader en Dood de Engel zijn een internationaal succes en de filmrechten werden verkocht. Dood de Koning is het nieuwste boek in de reeks.

( Bron: http://www.xanderuitgevers.nl )

De achterflap:

Politieagente Colomba Caselli leidt tegenwoordig een teruggetrokken bestaan. Gekweld door nachtmerries probeert ze te herstellen van haar bijna-doodervaring bij een bomaanslag, die plaatsvond op de dag dat Dante Torre, haar enige echte vriend, werd ontvoerd. Haar geïsoleerde leven wordt echter ruw verstoord als ze na een verschrikkelijke sneeuwstorm een onderkoelde jongen in haar tuin vindt. Hij kan niet praten en is besmeurd met bloed.

Colomba ontfermt zich over de jongen, die de enige overlevende blijkt te zijn van een brute familiemoord. Ze is vastbesloten om de moordenaar van Tommy’s ouders te vinden. Als ze door begint te krijgen waar deze zaak naar verwijst, weet ze dat alleen zij en Dante de waarheid boven tafel kunnen krijgen. Maar dan moet ze haar vriend wel zien te vinden…

Meningen:

Karin:

Wat kun je met smart zitten wachten op een derde deel van een trilogie en het was het wachten weer meer dan waard!

Dazieri is zo aardig om kort nog even terug te grijpen naar voorgaande gebeurtenissen, dus je zit er al gauw weer helemaal in. Colomba, wat ben je toch één van de tofste hoofdpersonen ever. Eigenzinnig, stoer en stiekem ook zo sociaal en gevoelig. Dante niet anders, er is maar één Dante en zijn intrede is weer op de Dante-manier natuurlijk, mien hemel! Maar ik loop wat op de zaken vooruit nu.

Corina:

Yes, eindelijk het derde en laatste deel in deze trilogie. Vanaf de eerste regel is het weer genieten van c.q. in het mooie Italië. Colomba is gelijk weer helemaal vertrouwd met al haar eigenschappen, waar je als lezer alleen maar van kan houden. Door kleine terugblikken is het niet erg dat deel twee alweer een jaar geleden was en heb je alle lijntjes zo weer in je hoofd.

Karin:

Er gebeurt vanaf het begin veel en het blijft heel veel, het gaat maar door! Veel personages, veel gebeurtenissen, afdelingen en functionarissen en Dazieri gaat gruwel ook deze keer weer niet uit de weg. Genieten? Jazeker, maar je kunt beter hele stukken gaan lezen want als je af en toe het boek weer binnenvalt dan is het soms best lastig inkomen weer. Dazieri vertelt dit complexe verhaal op beeldende en prachtige wijze. Maakt af en toe gebruik ook van lange zinnen en de Italiaanse begrippen zijn in de context makkelijk te begrijpen en geven die extra schwung. De spanning is volop en vaak aanwezig en je vraagt je eigenlijk niet zo heel veel af want je wordt gewoon meegesleurd. Het is een *go with the flow achtbaan met loopings leesmodus* en dan komt daar het eind en hoe! Allemachtig wat een fantastische twist en wat een fantastische afronding van deze briljante trilogie.

Corina:

Het verhaal vaart en er gebeuren zoveel dingen dat je echt op opletten moet zitten om alles te volgen, maar wat hou ik er van. Alle rangen, standen, namen zijn soms wat veel en maken dat ik soms even uit het verhaal raak. Toch hoort het zo bij Dazieri zijn schrijven en wil je het ook niet missen. Als het einde daar is en het plot komt zit je op het puntje van je stoel, want wat onwijs goed is dat! Dat zag ik zo niet aankomen en whoejaaa het is misschien gewoon jammer dat dit het einde is van Colomba en Dante. Want wat heb ik genoten van die twee.

Conclusie:

Karin:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 4.5

Spanning: 4

Leesplezier: 4.5

Psychologie: 4.5

Plot: 4.5

Corina:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 5

Spanning: 4.5

Leesplezier: 5

Psychologie: 4.5

Plot: 5

Unaniem een meer dan verdiende vier en halve sterren voor Dood de Koning.

Karin Meinen & Corina Nieuwenhuis.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker😀

Jac las: Dood de Koning – Sandrone Dazieri *****

Dood de koning.jpg

Over het boek:

Colomba Caselli heeft haar ontslag genomen als rechercheur, na de gebeurtenissen in Venetië zit ze al een jaar te niksen, zoals haar moeder zegt. Zij heeft haar toevlucht genomen in een krot van een boerderij, het oude familiehuis in Mezzanotte. Met het sneeuwwater in zijn vilten pantoffels komt een gezette puber haar leven binnen hobbelen. Op het briefje dat hij bij zich draagt, staat dat hij Tommy Melas heet en autistisch is, maar ook een telefoonnummer. Zij vangt hem op en brengt hem terug naar huis, maar van dat thuis is weinig meer over: de vader en moeder van Tommy zijn vermoord. Maar er is iets veel ergers in het gedrag van de jongen. Hij heeft een rare trek in zijn gedrag. Dan valt het kwartje bij Colomba. Als dit waar is… Dit moet ze oplossen. Alleen daar heeft ze Dante Torre bij nodig. En Dante is weg, van de aardbodem verdwenen. Maar waar is de hoogbegaafde en briljante autist, die last heeft van claustrofobie en spasmen. Zijn linkerhand is een grote klomp littekenweefsel – alleen duim en wijsvinger functioneren nog – en zit altijd in zijn zak.

En Colomba krijgt een rivale. In het kwaad weliswaar, maar toch iemand die onopvallend het verhaal binnen stiefelt, links en rechts wat onheil aanricht en dan weer onopvallend vertrekt. Nou ja, bijna dan.

Conclusie:

Eerst en vooral. De vertaling door Irene Goes en Astrid Molenberg is een stuk beter dan eerdere vertalingen. Alleen dat rare begrip ‘postale recherche’ blijft maar terugkomen.

Sandrone Dazieri heeft een excellent, karaktervol derde deel geschreven in wat ik maar gemakshalve als de Dood de Vader trilogie zal karakteriseren. De ontwikkelingen in het boek zijn hier en daar ronduit spectaculair te noemen. Veel wat nog niet duidelijk was uit Dood de Vader of Dood de Engel aan motieven, daders en achtergronden valt op z’n plaats. Het is derhalve aan te bevelen deze werkjes eerst ter hand te nemen.

Het barst van de markante koppen en uitgefreesde karakters, rauw en ongeciviliseerd. De veelheid aan personen en de spaghetti aan gebeurtenissen, inclusief mooie zijverhalen en wise cracks ( De waarheid wordt altijd overschat) maken het een behoorlijk ingewikkelde thriller. En dat kunnen we alleen maar toejuichen. Veel, heel veel dialogen, bitter, vilein en humoristisch. En af en toe helemaal over de top.

De kern van de trilogie is en blijft de relatie tussen Colomba en Dante. In Dood de Vader werd door Sandrizie uitvoerig ingegaan op deze twee individualisten die ondanks grote fysieke en mentale verschillen toch een soort van verbondenheid aan de dag leggen. In dit boek een zij-leefden-nog-lang-en-gelukkig einde? We weten onderhand wel dat Sandrone Dazieri in de regel nooit zo rechtlijnig denkt en schrijft. Want de auteur heeft altijd nog een verrassing achter de rug als iedereen denkt dat de zaak is opgelost.

De Dood de Vader trilogie behoort tot de absolute top van wat er de laatste jaren op thrillergebied verschenen is. Een voltreffer.

De moraal van dit verhaal: let op voor mensen met een Ham-Brook-classic-wandelstok.

Vijf plus sterren.

Jac Claasen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?
Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker😀

Jac las: De kleuren van de brand – Pierre Lemaitre *****

De kleuren van de brand

Inleiding:

Pierre Lemaitre die we vooral kennen van een viertal harde thrillers heeft veel meer geschreven dan thrillers. Het uitbundige Tot ziens daarboven uit 2013, handelend over de handel en zwendel met doodskisten op militaire begraafplaatsen en oorlogsmonumenten na WO I, wordt als zijn belangrijkste werk gezien.

De kleuren van de brand (2018) is het vervolg hierop. Deel twee uit wat wel de Interbellum trilogie wordt genoemd. Deel drie moet nog geschreven worden. Beide romans spelen in het interbellum, de periode tussen WO I en WO II. Deze periode wordt politiek gezien, gekenmerkt door de verschrikkelijke gevolgen van WO I, revanchistische gevoelens, de economische crisis en de opkomst van het fascisme. Deze thema’s komen ook in dit boek terug.

Over het boek:

Waar in Tot ziens daarboven de hoofdrollen vertolkt werden door mannen, is het nu een vrouw om wie het boek draait. Madeleine Péricourt is de erfgename van het vermogen van Marcel Péricourt, eigenaar van de bank met dezelfde naam. Bij de begrafenis van Marcel stort de zevenjarige Paul zich vanaf de eerste verdieping van het familiehuis ter aarde. Paul is de zoon van Madeleine Péricourt en Henri d’Aulnay-Pradelle, een bekende uit het vorige boek. Paul raakt verlamd en komt in een rolstoel terecht. Pas veel later wordt bekend wat het motief is geweest van zijn noodlottige sprong op de doodskist van zijn opa.

Door financiële machinaties van wat nu een controller of CFO wordt genoemd, raakt Madeleine bijna alles kwijt.  Het adembenemende vervolg laat zich lezen als de wraak van een vrouw op die macho losers die haar en haar zoon in de afgrond gestort hebben. Het is het eeuwige spel van list, lust en bedrog, intriges, samenspanningen, chantage, machiavellistische machtspolitiek en alles wat verder geoorloofd is in oorlog en liefde. Jackie Collins dus? Alleen honderd keer beter geschreven en verweven met tal van thema’s: de macht en cynisme van het kapitaal,  sociale onrechtvaardigheid, de politieke kuiperijen, corruptie en gigantische fraudes.

De roman is knap geconstrueerd en barst van de nobele, kwaadaardige en ondeugende karakters, is spannend en vol van milde, licht ironische, maar ook vileine humor. En bijzonder geslaagde zijverhalen. De roman ademt de twintiger en dertiger jaren. De schrijfstijl is duidelijk geïnspireerd door grote auteurs als Alexandre Dumas en Charleston Dickens. Wat minder wijdlopig, maar uiterst leesbaar. Naar het einde toe neemt het thrillerelement snel toe en wel zodanig dat de lezer de neiging heeft om sneller te gaan lezen. Een verrukkelijk boek op basis van historische feiten waar Lemaitre een eigen invulling aan heeft gegeven.

Vijf sterren.

Jac Claasen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker😀

Samen wachten op, om te recenseren….

collage juni 2019 deel een

Whoop whoop, en ook in juni groeit de stapel bij Ka & Co weer gestaag en met wat voor een pracht exemplaren zeg!! Daar wordt toch iedereen mega blij van? Wij in ieder geval wel en natuurlijk hopen we jullie ook weer wat voor te schotelen voor op jullie perkament-rol.

**Op 27 juni verschijnt bij Xander Uitgevers de nieuwste van onze favo Italiaan Sandrone Dazieri namelijk Dood de koning. Wij hebben genoten van de twee voorgaande delen en deze gaan we dan ook gezellig samen lezen. So stay tuned, want duo-recensie volgt.

**Bij A.W. Bruna Uitgevers verscheen op 4 juni de nieuwste van C.J. Tudor. Onze Karin genoot van De krijtman en is dan ook helemaal happy dat De terugkeer op haar stapel terecht gaat komen. *zedeedeendansje*

**Ook op 4 juni verscheen bij HarperCollins Holland de nieuwste Karin Slaughter, ennnnnn met Will Trent (oké oké ook met Sarah Linton). Laatste weduwe viel al in Aalsmeer op de mat (nou hij werd bijna uit de handen van de pakjes meneer getrokken) en zal heel binnenkort opgepakt worden. Watch us!!

Over Dood de koning:

Politieagente Colomba Caselli leidt tegenwoordig een teruggetrokken bestaan. Gekweld door nachtmerries probeert ze te herstellen van haar bijna-doodervaring bij een bomaanslag, die plaatsvond op de dag dat Dante Torre, haar enige echte vriend werd ontvoerd. Haar geïsoleerde leven wordt echter ruw verstoord als ze na een verschrikkelijke sneeuwstorm een onderkoelde jongen in haar tuin vindt. Hij kan niet praten en is besmeurd met bloed.

Colomba ontfermt zich over de jongen, die de enige overlevende blijkt te zijn van een brute familiemoord. Ze is vastbesloten om de moordenaar van Tommy’s ouders te vinden. Als ze door begint te krijgen waar deze zaak naar verwijst, weet ze dat alleen zij en Dante de waarheid boven tafel kunnen krijgen. Maar dan moet ze haar vriend wel zien te vinden…

Over De terugkeer:

Toen Joe Thorne vijftien jaar was, verdween zijn zusje Annie. Iets ergers kon er niet gebeuren. En toen kwam ze terug.

Vijfentwintig jaar later is Joe terug in zijn geboortedorp Arnhill. Hij heeft een baan aangenomen als leraar Engels op zijn oude middelbare school. Niet omdat hij zo graag terug wil, maar omdat hij het geld nodig heeft – hij heeft schulden. Terugkomen in zijn oude woonplaats betekent ook dat hij de mensen met wie hij opgroeide opnieuw onder ogen zal moeten komen, evenals de dingen die ze op hun geweten hebben.
Dan krijgt hij een anonieme mail: Ik weet wat er gebeurd is met je zusje. Het gebeurt opnieuw.

Over Laatste weduwe:

Een onschuldig uitje verandert in een nachtmerrie wanneer Michelle Spivey wordt ontvoerd terwijl ze met haar dochter aan het winkelen is. De politie zet een grote zoekactie op touw en haar partner doet een emotionele oproep in de media, maar Michelle is en blijft spoorloos.

Een paar weken later, op een rustige zondagmiddag, worden Will Trent en Sara Linton plotseling opgeschrikt door het geluid van explosies. Ze gaan erop af, maar binnen no time loopt alles volledig uit de hand: Sara wordt gekidnapt en Will moet noodgedwongen undercover. De situatie voert hen naar een afgelegen plek in de bergen, naar de vreselijke waarheid over het lot van Michelle en een moordzuchtige radicale groepering…

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker😀