Jac las: Bling Bling 3 – Jan van der Cruysse *****

Over het boek:

Door een stomme fout van een van de betrokkenen bij de diamantdiefstal in Delhi komt een diamant op de markt, die natuurlijk nooit op de markt had mogen komen. Immers diamanten zijn uniek en te traceren. Tenzij ze herslepen worden.

Die ene diamant zet het tot stilstand gekomen onderzoek van de Belgische politiediensten weer in beweging. Maar ook de Georgische maffia, in de vorm van enkele gestoorde moordenaars komt op stoom. Koste wat kost moeten van Paata Sirbiladze, de Georgische capo, de dieven gestraft worden en de juwelen terug naar de rechtmatige eigenaar. Trouwens Paata heeft genoeg te stellen met zijn blote stoeipoes Ana, die scherpe klauwtjes te voorschijn kan toveren. Vlak ook Viktor Gogua en Zurab Guruli niet uit. En wat doet de Italiaanse maffia op dit schouwtoneel?

De afwikkeling van deze jacht op daders en diamanten speelt zich af over de gehele wereld. Van Antwerpen, via Goes naar Delhi en Mumbai in India, naar Key West en Bangor in de VS, naar Italië en Georgië.

De ruime hoeveelheid aan locaties en de veelheid aan betrokkenen heeft de auteur verpakt  in  vele, korte scène wisselingen. Met als gevolg vele cliffhangers.

Conclusie:

Jan van der Cruysse heeft met deze trilogie bestaande uit:

Bling Bling Diamantroof in Delhi

Bling Bling 2 De Zaventemmers

Bling Bling 3 Toen was er nog maar één

een fraaie serie thrillers van internationale allure neergezet.

In dit spannende laatste deel van de trilogie  houdt van der Cruysse alle ballen op een onnavolgbare manier in de lucht. En dat mag best een prestatie heten, want er zijn  nogal wat verhaallijnen.

Wat vooral in BB3 opviel was trendy taalgebruik ( man bun, friends with benefits, Frappuccino, Toys in the attic van Harma Heijkens ). Ook een terloops geplaatste opmerking als ‘Een Virgin Caesar graag, enkel Clamoto, geen alcohol’ zit natuurlijk in de categorie ‘Shaken not stirred’ van James Bond ’s wodka Martini. Maar het barst van dit soort kleinigheden die het lezen een extra kontje geven.

Dit deel is tevens het spannendste van de drie. Het mooie is dat de ontknoping niet geconcentreerd op de laatste bladzijden van het boek plaats vindt. Het gehele boek door vallen er poppetjes om te midden van met fraaie couleur locale omschreven omgevingen.

Van der Cruysse’s schrijfstijl kenmerkt zich door een zekere, mild ironische lichtheid, die leidt tot relaxed lezen. De toonzetting van een  moord of een actiescène heeft bv bij Jo Nesbo  een heel wat harder en donkerder karakter dan bij van der Cruysse. Bepaalde personages zijn wat extra aangezet, waardoor hier en daar het lijkt of het persiflages betreft.  Dat doet niets af aan de lol. Integendeel, zien we hetzelfde niet bij Jussi Adler-Olsen in zijn serie Q?

Een zeldzaam goede Nederlandstalige serie, spannend, humoristisch, met veel kennis van zaken geschreven, goed gedocumenteerd en intelligent uitgewerkt. Bestaat er zoiets als een feelgood thriller?  Dit is er een van het zuiverste water. Zeker en vast.

Overigens voor de niet zo oplettende lezer. De laatste bladzijden bevatten een inhoudsopgave van alle personages en dieren die een rol spelen in de serie.

Vijf sterren

Jac Claasen

Jac las: Bling Bling 1-Jan Van der Cruysse*****

Bling

Over de auteur:

Jan Van der Cruysse liep school in het Sint-Lodewijkscollege in Brugge en studeerde daarna rechten, communicatiewetenschappen en marketing (1979-1985).

Na een legerdienst in Duitsland, was hij gedurende vijf jaar journalist, tot hij op de luchthaven van Zaventem woordvoerder werd van Aviapartner (1989-1994) en vervolgens van Brussels Airport (1994-2014). Hij beleefde het reilen en zeilen van de luchtvaart gedurende meer dan 25 jaar vanop de eerste rij. De talrijke incidenten die zich voordeden en waar hij over moest communiceren met de buitenwereld, meer bepaald de passagiers, maakten dat hij een specialist werd in crisiscommunicatie.

Na de luchthavenperiode te hebben afgesloten, stichtte hij zijn eigen vennootschap en werd consultant in crisiscommunicatie bij een belangrijke Belgische pr-groep.

Tijdens de Antwerpse boekenbeurs van 2016 won Bling Bling de Hercule Poirotprijs, de jaarlijkse literatuurprijs voor de beste Vlaamse misdaadroman. Daarmee werd de prijs voor het eerst uitgereikt aan een schrijfdebuut. Begin 2017 won het boek ook nog de Diamanten Kogel voor het beste spannende, oorspronkelijk Nederlandstalige boek. Nooit eerder won dezelfde titel beide prijzen voor misdaadfictie. In juni 2017 werd aan Bling Bling 1: Diamantroof in Delhi tevens de Schaduwprijs toegekend, de Nederlandse prijs voor het beste oorspronkelijk Nederlandstalige thrillerdebuut

( https://nl.wikipedia.org/wiki/Jan_Van_der_Cruysse )

 

Over het boek:

Vanuit Zaventem vertrekt, in opdracht van een Antwerpse handelaar, een Georgische diamantkoerier met aan zijn pols geketend een koffertje met kostbare edelstenen. Op de luchthaven van New Dehli wordt hij op ingenieuze wijze beroofd.

Het is de tweede beroving van een koerier van het bedrijf Medusa, eigendom van een Georgische diamantair. Medusa is verzekerd bij Dia-Securis, waar Albertien van der Valk  de uiteindelijke verantwoording draagt voor de veiligheid van de zendingen. Het probleem is dat beide zendingen ( uiteindelijk) afkomstig zijn van de Georgiër Paata Sirbiladze, maffiabaas en een stuk schorem van het ergste kaliber. Albertien wordt de laan uitgestuurd.

In New Dehli wordt door de luchthavenpolitie met man en macht gewerkt om de zaak op te lossen. Dat valt niet mee, eerlijk gezegd. Albertientje, niet op haar mooie achterhoofd gevallen, gaat na haar ontslag op vakantie. Juist ja, naar India. En wat de politiediensten niet voor elkaar krijgen, lukt haar wel. Het begin van een wereldwijde jacht op diamanten en de mensen die er bij betrokken zijn. Het zal niet zonder bloedvergieten gaan.

Conclusie:

Het lijkt zo’n afgelikte ijslolly, een diamantroof.

Toch is niets minder waar.

In een goed opgebouwd en intelligent vormgegeven verhaal, weet Jan van der Cruysse de lezer 523 blz te boeien. Vanuit diverse locaties – Antwerpen, New Dehli (zijn liefde voor het land India, zijn bewoners en cultuur straalt er vanaf), Parijs, Kuala Lumpur en Lentekhi ( Georgië) – vindt een frequentie scènewisseling plaats, en wordt de voortgang van de jacht op de verdwenen edelstenen in een aantal verhaallijnen gecoverd.

In deze uiterst amusante schelmenroman overheerst de decente humor en een lichtvoetigheid, die maakt dat bijv. het ombrengen van onschuldige slachtoffers beschouwd wordt als collateral damage – nevenschade dus als gevolg van miscommunicatie. En dan tiepetjes als Ana ( ‘Ook langs achteren ziet ze er geweldig uit zonder kleren’ ) en Elisabed, het moordwijf zonder remmingen. ( ‘Als je in het woordenboek ‘ psychopaat’ opzoekt, staat haar foto er naast’). En zo zijn er velen. En de auteur kent zijn klassiekers: het is altijd een genoegen om de Quai des Orfèvres of Gordon Gecko tegen te komen

In deze luchtige schrijfstijl wordt met oog voor detail en gebruik makend van de “coleur locale’, in een soms trage opbouw, met goede dialogen,  vorm gegeven aan een meeslepend avontuur. En waar het boek dreigt te verzanden, komt van der Cruysse met een versnelling, die de adem doet stokken. Vergis u niet, het bloed druipt de bladzijden af zo nu en dan, en het Georgische tuig is ook niet ontbloot van enige martelkennis.

De auteur beschrijft haarfijn hoe een diamantroof exponentieel uitdijt tot een wereldwijde bedreiging. Excellent gedaan.

Jan van der Cruysse handhaaft zich met opvallend gemak tussen de internationale concurrentie die elke dag over de Nederlandstalige lezer wordt uitgestort. Met enige weemoed – het einde voelt goed – en een glimlach wordt het boek terzijde gelegd.

5 sterren.

Jac Claasen.

PS: Lezers der Lage Landen, vergis u niet in het woord froufrou, het meest markante woord uit een lange reeks van woorden, uitdrukkingen en zegswijzen die het kwartje niet meteen doen kantelen.

Jac las: Kruis en Munt-Koen Strobbe***1/2

Strobbe

Over de auteur:

Koen Strobbe (52) had al een stevige carrière in de media achter de rug voor hij Vlaanderen de rug toekeerde en in 2003 een lap grond kocht in de buurt van het mooie stadje Uzès, niet ver van Avignon in Zuid-Frankrijk. Op domein Perdrix-Lasouche produceert hij jaarlijks zo’n 18.000 flessen rode wijn. Maar naast wijn verbouwen wilde Strobbe ook uittesten of hij schrijversbloed in zich had. Toen hij hoorde van de Pieter Aspe Award schreef hij in een impuls een kortverhaal en werd prompt genomineerd.

“Ik wilde geen politieverhaal schrijven zoals Aspe dat doet. Ik wilde een misdaadverhaal schrijven dat zich in deze streek afspeelde. De Provence en Avignon, een stad met een roemrijk verleden door de pausen die hier in de middeleeuwen een tijd hebben verbleven. Die geschiedenis moest zeker een rol spelen in mijn verhaal. Daarom keer ik in sommige hoofdstukken terug in de tijd”.

( Bron: http://www.winetasting.be/news/wijnmaker-koen-strobbe-wordt-misdaadauteur )

Over het boek:

Ik vertrek.

Bas en Isabel zouden zo maar de hoofdrol hebben kunnen spelen in de gelijknamige docusoap op de Nederlandse tv.

Want Bas en Isabel gaan Nederland verlaten. Ze zijn de hectiek beu en willen een restaurant beginnen in de Provence. Bas reist al vast vooruit om wat contacten te leggen en pandjes te bezichtigen. Maar als Isabel Sax in Avignon aankomt is Bas nergens te bekennen, sterker nog, haar vriendje lijkt compleet van de aardbodem verdwenen. Isabel raakt in paniek als zij de lakens van haar bed terugslaat en een professioneel gesealde zak met een op het eerste gezicht verschrikkelijke inhoud in haar bed ziet ziet liggen. Via via komt zij in contact met David Larroque, ex-flic en wijnbouwer. Samen gaan zij op zoek naar Bas Deelkens.

In de tweede verhaallijn speelt een zekere Karol Piunesku de hoofdrol. Een Roemeen van origine, die het vreemdelingenlegioen wordt uitgeschopt na wat gehannes en gegoochel met de ingewanden van een omvergeschoten Maretaniër. En dat is in strijd met de beroepsethiek van deze mannen met een verborgen verleden.

En waar er sprake is van twee verhaallijnen, zullen die elkaar op zeker moment kruisen. En hoe!

Conclusie:

Uitstekend gevonden en stijlvol dit motto:

Alles ademt er de leugen: de lucht, de aarde,

De huizen en vooral de slaapvertrekken.

Francesco Petrarca (1304-1374) over Avignon.

Strobbe, een geweldige naam voor een thrillerschrijver, levert een prima debuut af. De schrijfstijl, simpel en duidelijk in het begin, verbetert naar het einde toe. Goed geconstrueerde zinnen en stukjes tekst die je met genoegen leest, worden jammer genoeg afgewisseld met onnozele, boeketreeks-achtige zinnen. ( ‘ Je bent een hartenbreker.’ had hij gelachen. ‘ Dat meisje heeft de rest van de avond om jou gehuild.’).

Kruis en munt is een  gematigde actiethriller, behoorlijk spannend, met een prima gestructureerd plot. Wel vol platte karakters en stereotiepen, in een rechtlijnig verhaal. En let er vooral op hoe fraai de titel in het boek terugkomt in het verhaal.

Ondanks deze bezwaren was het geheel sterker dan de afzonderlijke delen en ontstaat een bijzonder aardig boek met verrassend veel leesplezier. Dat komt mede door de treffend omschreven ‘couleur locale’ van Avignon en omgeving, de Provence.

Koen Strobbe’s debuut is veelbelovend.

3,5 sterren.

Jac Claasen.

Interview/Winactie *Gesloten*! Koen Strobbe-De wolf van Colombes

Koen

En daar zijn we dan op deze koude zaterdag. Wat een heerlijke glazen zagen we voorbij komen, maar iets met er kan er maar één de winnaar zijn…. hebben wij alle glaasjes in een ton gegooid en uit alle scherven een winnaar geloot en dat is geworden……

Diana Broer!!

Als je ons je adres gegevens wilt toe sturen via Samenlezenisleuker@gmail.com dan zorgen wij voor de rest en kan je onder het genot van een glaasje wijn op de postbezorger gaan zitten wachten.

Wij bedanken nogmaals Koen Strobbe en WPG Uitgevers België voor alles!! En Diana je kent ons…. heb je het boek ontvangen? Een foto in de groep vinden we leuk 🙂

img_9180

Jullie hebben het vast niet gemist maar wij mochten dankzij WPG Uitgevers België de nieuwste thriller De wolf van Colombes van Koen Strobbe lezen. Heb je het toch gemist?

Klik dan even deze link: Karin las: De wolf van Colombes-Koen Strobbe****

En toen deden we de stoute klompen/slippers aan en vroegen we een klein gesprekje aan, en te leuk er werd meer dan positief gereageerd. En wat gebeurt daar? We mogen er dankzij de uitgever ook nog eens een winactie aan vast plakken! Hela Hola dat is even een partij gaaf!!

Maar nu eerst:

Het interview: 

1: Het is natuurlijk een beetje saai maar we doen het toch…. Kun je ons in drie zinnen vertellen wie Koen is?

Iemand die van vertellen houdt. En goed formuleren. Daarnaast een mediaverslinder die tien keer per dag het embryo van een breathtaking story ziet in de meest banale gebeurtenissen.

Heeft het verder moeilijk om in drie zinnen te vertellen wie hij is en voegt er daarom aan toe dat hij verzot is op buiten leven (wat niet altijd compatibel is met schrijven), met de handen werken, eten, drinken en zijn vrouw en zoontje graag zien.

2: Om daar maar gelijk op voort te borduren, wanneer begon je met schrijven en hoe kwam dat?

Ik heb altijd al een ‘verschrikkelijke’ drang gevoeld om verhalen te verzinnen en op te schrijven. Ik denk dat ik voor het eerst wist dat ik ‘schrijver wilde worden’ toen mijn leraar Nederlands mijn dertienjarige klasgenootjes vertelde dat “die Strobbe een keigoed verhaal had gebracht bij het ‘opstel-proefwerk’”. Mijzelf is hij dat nooit komen vertellen hé, ik moest het stellen met mijn 10/10 🙂

De drang om te schrijven heeft zich dan, na de middelbare school, allereerst vertaald in mijn studies Germaanse Filologie. Ook tijdens mijn studententijd schreef ik veel: literaire wedstrijdjes, stukken voor het studententijdschrift, dat soort dingen.

Zelfs mijn eerste job was nog right up my alley: copywriter in een topcreatief reclamebureau. Maar dan ben ik, om voor mij onverklaarbare redenen :-), afgegleden naar de verkoop en de marketing en werd het een hele tijd tekststil in mijn hoofd. Pas nadat mijn vrouw en ik besloten hadden om in Frankrijk wijn te gaan maken, kwam met dát creatieve proces ook de drang om te schrijven terug.

Dan kwam uitgever Manteau met zijn kortverhaalwedstrijd en was ik plots terug aan het schrijven.

3: Na je eerste bestseller ging je een samenwerking aan met Pieter Aspe (niet de minste auteur) maar De wolf van Colombes schreef je weer alleen. Is dat een bewuste keuze, deze afwisseling?

Ik heb een heel duidelijk doel voor ogen met betrekking tot het ‘wat’ en ‘waar’ van mijn schrijven.

De samenwerking met Pieter is er gekomen op uitdrukkelijke vraag van de uitgeverij omdat Pieter toen in een ernstige dip zat (nvdr: zijn echtgenote was in die periode overleden) en ik gevraagd werd om bij te springen zodat er het volgende voorjaar toch een Aspeboek in de rekken zou liggen. Natuurlijk was, en ben, ik zeer vereerd dat mijn naam aan een van de grootmeesters van de Vlaamse thrillerscène verbonden werd, maar de dingen die ik wil doen met mijn pen liggen elders. Dus wat mij betreft ging het om een eenmalige zijsprong en geen terugkerende ‘afwisseling’ zoals in je vraag vermeld staat.

Ik geloof dat ik, door het feit dat ik nu al vijftien jaar in Zuid-Frankrijk woon, een unieke kans krijg om het concept ‘thriller’ te combineren met de lokale psyche die ik ervaar en de even authentieke belevenissen die me hier te beurt vallen. Ik heb ondertussen, tussen en met de boeren, vijftien jaar keihard gewerkt en lief en leed met de ‘plaatselijke bevolking’, zoals dat zo mooi heet, gedeeld. Wat ik schrijf komt dus niet zomaar van achter een schrijftafeltje op een of andere zolder in Antwerpen of Amsterdam tot bij mijn lezers, maar ademt authenticiteit uit. En dat is wat ik wil brengen: diepgaande, spannende, soms lichtjes gruwelijke, verhalen die de mensen ook meteen terugbrengen naar het magische vakantiegevoel dat ze aan een verblijf in het zuiden overhouden. De droom en de nachtmerrie samen, als het ware.

Daarom wijk ik ook af van de typische thriller-format, waarbij een steeds terugkerende politieploeg-met-held/in in elk boek weer een zoveelste misdaad oplost. Mijn ‘terugkerend hoofdpersonage’ is niet een mens, maar wel een setting: de Provence met zijn oppervlakkig zorgeloos en hemels karakter, maar waar onder het dunne laklaagje een harde, mysterieuze wereld schuilgaat.

Eigenlijk sluit wat ik hier beleef eerder aan bij de typisch Scandinavische thrillersfeer, maar dan in een lavendelblauwe, zonovergoten setting.

DewolfvanColombes

4: Je maakt gebruik van gevarieerde verhaallijnen in De wolf van Colombes. Geweldig vonden we dat. Heb je daar een muur vol post-its voor ? Of houd je dat in je hoofd bij?

Ik houd inderdaad van een verhaal waarbij de lezer merkt dat zij/hij een beetje moet werken om het allemaal te volgen. In mijn debuut Kruis en munt ben ik daarmee begonnen en die schrijftechniek ligt me wel. Dat komt ook omdat ik eerst maanden nadenk over mijn verhaal, vooraleer er ook maar één letter op papier komt te staan. Van al die flitsen die me te binnen schieten, houd ik kleine ‘steekkaartjes’ bij, die dan vlak voor het schrijven op tafel belanden en dermate worden geschud dat ze een compleet/complex, maar helder en logisch verhaal op zouden moeten leveren.

5: Ook de personages vonden we fantastisch. Welk personage staat het dichtst bij je, of is je favoriet?

Ik zie al mijn kinderen even graag, ook zij die van de kudde zijn afgedwaald 😉

Even serieus: je kan je als schrijver eigenlijk niet echt vereenzelvigen met een personage, of je zou autobiografisch bezig moeten zijn.

Ik zweef als een puppeteer boven het verhaal en geef de verschillende personages duwtjes, daar waar de verhaallijnen het vergen. Voor de rest gaat alles vanzelf en doen, zeggen, de personages dingen waarvan ik zelf soms ook mijn wenkbrauwen frons. Vandaar dat die ‘steekkaartjes’ mijn enige gids zijn. Als je álles al op voorhand bedenkt en uitschrijft, beland je willens nillens in een zekere steriliteit. Als je een verhaallijn fris wil houden, moet je ze kakelvers in de pan leggen, terwijl je ze schrijft.

6: Lees je zelf ook graag thrillers of juist liever niet?

Ik lees heel graag thrillers, maar wel met een minimum aan literaire kwaliteit. Dan Brown is voor mij het instapniveau, al zit zijn laatste boek er nu toch onder. Auteurs als Harris, Tart of Dicker kan ik wel smaken. Daarnaast lees ik ook graag Cabré, Zafón, Rushdie en Irving.

7: Wij zijn direct fan na De wolf van Colombes. Zit er ondertussen een nieuw boek in de pen?

Ik ben volop bezig aan mijn volgende boek dat er met wat meeval in de late lente zal liggen. Deze keer volg ik één moordlustig hoofdpersonage zowat zijn leven lang. Het wordt een hele opdracht om het verhaal, dat heel complex in elkaar zit, op een heldere manier tot bij de lezer te brengen. Bonus is wel dat die lezer er in de marge een dosis tastbare culturele geschiedenis van la douce France gratis bij krijgt.

8: In een “vorig” leven was je wijnbouwer. Wat voor wijntje raad je ons aan? Dan gaan we voor nu graag samen proosten op het succes van dit geweldige boek!

Ik weet dat ik me nu in woelig water begeef, maar ik ben geen al te grote fan van rosé… Voor mij is wijn wit of rood, wat daartussen zit is limonade met alcohol.

Dus, wie mijn boeken op de middag leest, raad ik een volle blend van viognier en grenache aan, om dan naar te avond toe tijdens het lezen over te schakelen op de vlezig volle structuur van een overweldigende syrah.

Dat gaat goedkomen, we kijken uit naar de late lente alvast, en hierbij bedanken we Koen voor zijn tijd en meer dan mooie antwoorden!

En nu wil je natuurlijk weten hoe jij dit prachtboek kan winnen. Oké, let je even op? 😀

1: Like de Facebookpagina van Koen Strobbe via deze link:

Koen Strobbe

2: Like de Facebookpagina van WPG Uitgevers be via deze link:

WPG Uitgevers België

en last but not least:

3: Reageer onder deze post in onze gezellige Facebookgroep: Samenlezenisleuker met een gifje of foto van jouw favoriete kleurtje wijn… (drink je geen wijn? Doe dan lekker een ander favoriet drankje 🙂 )

Vrijdag 8 december maken we de gelukkige winnaar bekend!

Over De wolf van Colombes:

Nadat Laura en Nicolas hun drukke leven in Parijs vaarwel zegden, wordt een oude Provençaalse dokterswoning hun nieuwe droom. Terwijl ze gulzig het herfstige Zuiden ontdekken, worden ze geconfronteerd met de intriges van de plaatselijke bevolking.
Het hele dorp aast op het landgoed van een rijke truffelboer, de plaatselijke notaris draait zijn hand niet om voor wat fraude meer of minder en zelfs aan het verleden van hun nieuwe woning ontdekken ze een diepzwarte rand.
Voor ze het goed en wel beseffen, raken ze verstrikt in een kluwen van vastgoedzwendel, onfrisse wijnhandel, kinderroof en iets wat veel weg heeft van nazipraktijken.

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Met dank aan Miranda Hillers voor de recensie-exemplaren / Leesclub Samenlezenisleuker.

LIam 2

Over LIAM:

LIAM
Ken je dat? Op een onverwacht moment, op een plek waar honderden, zelfs duizenden mensen rondlopen, spreek je vluchtig iemand. In die enkele minuten gebeurt er niets speciaals, maar toch blijft die persoon in je hoofd dwalen. Helaas kun je er niet veel mee, eigenlijk niets. Je weet geen naam, laat staan een nummer.

Hoe groot is de kans om haar weer te ontmoeten? Hoe kom ik überhaupt ooit te weten wie ze is? Wat bezielde me om haar niet achterna te gaan? Wat nog belangrijker is: waarom moet mij dit overkomen?

Zo bijzonder was ze niet.
Zo bijzonder dat ik aan haar blijf denken.
Hoe bijzonder zou het zijn als we elkaar ooit treffen?

CHARLIZE
Is het onontkoombaar dat er op deze aardbol iemand rondloopt die mijn ware liefde is? Ik kan me dat nauwelijks voorstellen. Ik dacht dat ik hem had gevonden, maar het was hem niet. Verre van dat. Het gezegde ‘na regen komt zonneschijn’ wil ik eerst zien, dan pas geloven.

Corina leest:

Met dank aan Miranda Hillers voor de recensie-exemplaren / Leesclub Samenlezenisleuker.

LIam 2

Over LIAM:

LIAM
Ken je dat? Op een onverwacht moment, op een plek waar honderden, zelfs duizenden mensen rondlopen, spreek je vluchtig iemand. In die enkele minuten gebeurt er niets speciaals, maar toch blijft die persoon in je hoofd dwalen. Helaas kun je er niet veel mee, eigenlijk niets. Je weet geen naam, laat staan een nummer.

Hoe groot is de kans om haar weer te ontmoeten? Hoe kom ik überhaupt ooit te weten wie ze is? Wat bezielde me om haar niet achterna te gaan? Wat nog belangrijker is: waarom moet mij dit overkomen?

Zo bijzonder was ze niet.
Zo bijzonder dat ik aan haar blijf denken.
Hoe bijzonder zou het zijn als we elkaar ooit treffen?

CHARLIZE
Is het onontkoombaar dat er op deze aardbol iemand rondloopt die mijn ware liefde is? Ik kan me dat nauwelijks voorstellen. Ik dacht dat ik hem had gevonden, maar het was hem niet. Verre van dat. Het gezegde ‘na regen komt zonneschijn’ wil ik eerst zien, dan pas geloven.

Myrtle leest:

( Boekverslag 4 VWO )

spaans-bloed

Over Spaans bloed:

Sommige familieschandalen kunnen beter geheim blijven…

Livia is net partner geworden van een prestigieus architectenbureau als een raadselachtig telefoontje uit Madrid haar zorgvuldig opgebouwde leven ontwricht. Haar tante Pilar, die ze al jaren dood waande, is ernstig ziek en wil haar laatste dagen met Livia doorbrengen. Ze had zich heilig voorgenomen geen voet meer op Spaanse bodem te zetten, maar besluit nu toch na achttien jaar terug te gaan naar haar kleurrijke familie.
Vanaf dat moment neemt Livia’s leven een wending die ze niet had kunnen voorzien. In het huis van haar jeugd doet ze schokkende ontdekkingen over het verleden. Ogenschijnlijk onschuldige familieleden lijken een rol te spelen in een kwaadaardig complot. Maar de onthutsende waarheid die uiteindelijk aan het licht komt, overstijgt alles.

Jac leest:

Bling Bling 1

Over Bling Bling:

Op de luchthaven van Delhi wordt een diamantkoerier beroofd. De daders gaan aan de haal met een koffertje diamanten. Vier miljoen. Albertien, verantwoordelijk voor de beveiliging van het diamanttransport, wordt meteen de laan uitgestuurd. Toch start ze op eigen houtje een zoektocht. Vanuit een bergdorpje in de Zuidelijke Kaukasus bestuurt Paata Sirbaladze een misdaadorganisatie met wijde internationale vertakkingen. Het zijn uitgerekend zijn diamanten die gestolen werden in Delhi. Wat begint als een geweldloze diamantroof uit het zicht van de media, leidt tot een wervelwind van bloed en wraak, van de Antwerpse diamantwijk tot de verste uithoeken van de wereld. Jan van der Cruysse is specialist in crisiscommunicatie. Als woordvoerder van Brussels Airport beleefde hij de luchtvaart gedurende twintig jaar vanaf de eerste rij. ‘Een eindeloze bron van inspiratie voor het verzinnen van spannende verhalen en verknipte personages. De belevenissen van Albertien zijn gelukkig volstrekt fictief’, stelt hij gerust.

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Met dank aan Godijn Publishing voor het recensie-exemplaar.

Poortwachters

Over De Orde van de Poortwachters:

Overal in de wereld staan poorten en erebogen.
Stel dat ze gebouwd zijn voor een reden?
Wat gaat er dan schuil achter deze poorten?
En is er iemand die de wacht houdt?

Nadat Nido in aanraking komt met de geheime Orde van de Poortwachters wordt ze gedwongen hun wrede opleidingsprogramma te volgen om te worden opgeleid tot Poortwachter. Ze moet vechten om de meedogenloze beproevingen onder het tirannieke bewind van haar trainer Sert te overleven. Gevangen in de Orde en in een driehoeksverhouding met de twee broers Berger en Rag, raakt Nido steeds dieper verstrikt in een mysterieuze wereld waarin de grenzen van het universum vervagen, poorten gesloten moeten blijven en sleutels machtiger zijn dan wapens.

De Orde van de Poortwachters verschijnt op 23 november en is een Young Adult Urban Fantasy roman over transformatie, liefde en vriendschap.

Corina leest:

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Robotham

Over Verwachting:

Het leven dat ze wil, is niet van haar.

Agatha en Meghan zijn allebei zwanger en leven in dezelfde stad. Maar dat is dan ook het enige dat hen bindt. Meghan leidt haar perfecte leven met liefhebbende man en prachtige kinderen, terwijl Agatha na een zware werkdag wanhopig bij de telefoon zit te wachten op een berichtje van haar vriend, de vader van haar aanstaande kind.
Toch worden de beide vrouwen vriendinnen en steunen ze elkaar tijdens hun zwangerschap. Terwijl Agatha een leven verzint dat mooier is dan de werkelijkheid, is ook Meghan niet zo perfect als ze lijkt; ze probeert zaken geheim te houden voor haar man. Al snel zullen de levens van de twee vrouwen op een gevaarlijke manier met elkaar verknoopt raken, tot er geen weg terug meer is.

Myrtle leest:

( Boekverslag 4 VWO )

spaans-bloed

Over Spaans bloed:

Sommige familieschandalen kunnen beter geheim blijven…

Livia is net partner geworden van een prestigieus architectenbureau als een raadselachtig telefoontje uit Madrid haar zorgvuldig opgebouwde leven ontwricht. Haar tante Pilar, die ze al jaren dood waande, is ernstig ziek en wil haar laatste dagen met Livia doorbrengen. Ze had zich heilig voorgenomen geen voet meer op Spaanse bodem te zetten, maar besluit nu toch na achttien jaar terug te gaan naar haar kleurrijke familie.
Vanaf dat moment neemt Livia’s leven een wending die ze niet had kunnen voorzien. In het huis van haar jeugd doet ze schokkende ontdekkingen over het verleden. Ogenschijnlijk onschuldige familieleden lijken een rol te spelen in een kwaadaardig complot. Maar de onthutsende waarheid die uiteindelijk aan het licht komt, overstijgt alles.

Jac leest:

Strobbe

Over Kruis en munt:

De jonge sterrenchef Isabel arriveert in de idyllische Provence, klaar voor een nieuw leven met haar vriend Bas. Wanneer hij niet opdaagt in het station, rijdt Isabel naar het hotel waar hij al een week verblijft. Diezelfde avond vindt ze een milt in haar bed. Bas lijkt spoorloos verdwenen.

Met de hulp van wijnbouwer en oud-gendarme David begint Isabel te graven in het verleden van haar vriend in de hoop hem te vinden. Terwijl almaar meer verborgen facetten van Bas aan de oppervlakte komen en Isabels wereld instort, groeien zij en David naar elkaar toe. Wanneer ze verwikkeld raken in een gevaarlijk web van pooiers, ex-legionairs en orgaanhandelaars is vluchten niet langer mogelijk. Kunnen ze een list bedenken om zich te redden?

Karin las: De wolf van Colombes-Koen Strobbe****

DewolfvanColombes

Met dank aan WPG Uitgevers België voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Koen Strobbe

Uitgever: Manteau / WPG be

Aantal pagina’s: 320

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: september 2017

Over de auteur:

Koen Strobbe werkt en woont in de Provence, waar hij vijftien jaar lang wijnbouwer was. Na zijn bestseller Kruis en munt schreef hij samen met Pieter Aspe het succesvolle Blankenberge blues. Hun eerste gedeelde pennenvrucht kwam bij verschijning meteen binnen op de eerste plaats in de boeken top tien.

Met zijn nieuwe Provence-thriller De wolf van Colombes keert Strobbe terug naar zijn roots.

( http://www.wpg.be )

Cover:

Prachtcover vind ik dit! De sfeer, het kleurgebruik, ik hou hier echt van. Puur op uiterlijk zou ik het boek dan ook direct oppakken.

Achterflap:

Nadat Laura en Nicolas hun drukke leven in Parijs vaarwel zegden, wordt een oude Provençaalse dokterswoning hun nieuwe droom. Terwijl ze gulzig het herfstige Zuiden ontdekken, worden ze geconfronteerd met de intriges van de plaatselijke bevolking.

Het hele dorp aast op het landgoed van een rijke truffelboer, de plaatselijke notaris draait zijn hand niet om voor wat fraude meer of minder en zelfs aan het verleden van hun nieuwe woning ontdekken ze een diepzwarte rand.

Voor ze het goed en wel beseffen, raken ze verstrikt in een kluwen van vastgoedzwendel, onfrisse wijnhandel, kinderroof en iets wat veel weg heeft van nazipraktijken.

Mening:

De wolf van Colombes betekent mijn kennismaking met Koen Strobbe en oi oi wat trapt deze auteur af met een meer dan fijne start! Een gebeurtenis van 10 jaar eerder speelt zich af en ik zit er direct helemaal in. Wat gebeurt hier en wie zijn deze personages? Het zijn vragen die op fantastische wijze beantwoord gaan worden. Dit boek geeft alles wat de achterflap belooft en zoveel meer. De wijze waarop dit gebeurt is werkelijk een leesfeest.

In een prachtige, beeldende en charmante schrijfstijl waan je je in Colombes-sur-Ciel en de ene personage is nog unieker dan de ander. Met een ieder een eigen, soms gewoon ook bizarre achtergrond of familie. Een web van intrigerende gebeurtenissen wordt gesponnen.

Strobbe neemt de tijd de complexiteit van dit gehele dorp neer te zetten. Die tijd wordt ook genomen wat betreft de opbouw in spanning. Waar ik eerst compleet meegesleept word in een aandachtpakkend en regelmatig ook vermakelijk gebeuren, transformeert zich dit zo na de helft van het verhaal dan ook in huiveren. In verwonderen. In op het puntje van de stoel zitten. Het gaat uiteindelijk van een roman naar een heuse thriller.

Het is fabelachtig hoe de gevarieerde verhaallijnen in elkaar weten te haken en er komt een moment dat ik denk: Neeeeee, laat me dit niet goed begrijpen…. Om er later via een andere lijn achter te komen dat ik het wel zeer goed begrepen heb en het moment van gruwel ten top is daar. Hoe is het, heel simpel gezegd, mogelijk hoe je vanuit wijn, jacht, grondbezit, belandt in moord, verscheurd worden, waanzinnige manipulatie, ontvoering of zelfmoord?

Wat een dorp, wat een geweldige personages en wat een geweldig boek. Koen Strobbe heeft er een fan bij!

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Leesplezier: 4.5

Spanning: 3.5

Originaliteit: 4

Psychologie: 4.5

Plot: 4

Vier dikke stralende sterren voor De wolf van Colombes.

Karin Meinen.