Blogtour-Karin las: Kleine moordenaar-Sophia Drenth****1/2

Bloedwetten

Met dank aan Sophia Drenth voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Sophia Drenth

Serie: De tweede Bloedwetten-bronvertelling

Uitgever: Staaldruk / Quasis

Aantal pagina’s: 116

Genre: Fantasy

Verschijningsdatum: 15 maart 2018

 

Over de auteur:

Het eerste boek van Sophia Drenths Bloedwetten, Bloedwetten: Vonnis, werd genomineerd voor de Hebban Award 2015 en won de Bastaard Fantasy Award. Luitingh-Sijthoff publiceerde haar verhaal Gedichten van licht en schaduw in de bundel Halloween Horror Verhalen en bij Quasis Uitgevers verscheen Zwart hart, een afzonderlijk leesbare Bloedwetten-bronvertelling.

( Bron: www.bloedwetten.com )

Cover:

Dat oogt best luguber! Niet per se mooi, maar dit maakt me zeker nieuwsgierig naar de flaptekst.

Achterflap:

De twaalfjarige Rafaël heeft één wens: van de tirannieke luimen van zijn vader worden verlost. Wanneer hij in de door waterpest getroffen straten van Hofstedes Scheepskwartier getuige is van een moord, lijkt het erop dat hij de ideale leermeester heeft gevonden. Maar hij komt bedrogen uit.

Kleine moordenaar vertelt het verhaal over de geboorte van Ravàn, de rebel onder de Ath’vacii.

Mening:

Kleine moordenaar betekende mijn kennismaking met Sophia Drenth. Hoe is het mo-ge-lijk dat er in maar 116 bladzijden een groots geheel met zoveel inhoud past? Petje af, wat een kunstwerk.

Op elk front weet Drenth me in te pakken. De omgeving, de sfeer; je ziet het en je voelt het. Het is mooi èn het is duister. Dit blijft kenmerkend voor de rest van het boek. Je wordt als lezer in een sneltrein gezet en passeert bij elk station een ander gevoel. Het verhaal van Raf doet gruwelen, doet walgen, doet je huiveren, maar weet je dus ook te ontroeren en vervult je ergens nog met hoop. De grens tussen goed en kwaad wordt daarbij af en toe genadeloos in een grijs gebied gebracht. Wanneer iets slechts voelt als gerechtigheid, oeioei.

Na alle mishandelingen thuis, ellende in het Scheepskwartier, wil Raf maar één ding. Worden als de Gemaakte. Een man die niet menselijk en bloeddorstig blijkt. Dat dit alleen waargemaakt kan worden in het Gemaakte land door moeder Meg’aa betekent voor het jochie nog een lange en bizarre weg te gaan. Een weg gevuld met bijzondere personages, met goede en passende dialogen, waarbij die voorzien van spreektaal gewoon ook natuurlijk weglezen.

En dan het eind….fantastisch gedaan en dit suddert nog even na. Nu wil ik nog maar één ding: als de donder het eerste deel van Bloedwetten oppakken, want mennn ik wil meer van dit!

“Soi Ath’vaccii”

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Spanning: 4.5

Leesplezier: 5

Originaliteit: 4

Psychologie: 4

Plot: 4.5

Vier en halve sterren voor Kleine moordenaar.

Karin Meinen.