Jac las: Slachtoffer 2117-Serie Q – Jussi Adler-Olsen ****1/2

79985006_470720563647787_1274705182025842688_n

Over het boek

Het zit Joan Aiguader niet mee. Als freelance journalist is het leven geen rozengeur en maneschijn. Door zijn onoplettendheid wordt de veronderstelde grandioze scoop over de aangespoelde vluchtelinge één grote afgang. Slachtoffer 2117 op het strand in Ayia Napa op Cyprus is niet verdronken aangespoeld, maar ze is het slachtoffer van een brute moord.
Hij en met hem de hele redactie van ‘Hores del día’ staat voor joker. Ze was in haar nek gestoken, tussen de derde en vierde nekwervel, met zo’n lang ding. Ook het eerste aangespoelde lijk was niet wat het moest zijn: geen vluchteling maar de leider van een terreurcel.
Joan wordt op straat gezet met vijfduizend euro.
Hij heeft veertien dagen de tijd om uit te zoeken wat er aan de hand is. Alleen. Geen enkele collega wil er zijn handen aan branden. 

Carl is nu 53 en hij is het eigenlijk goed zat op afdeling Q. Hij heeft geen zin meer in die klotezooi, die bergen energie en tijd kost, alleen omdat de andere afdelingen hun eigen  zaakjes niet fatsoenlijk kunnen afronden.
Assad ontdekt bij Rose wie nummer 2117 is. Zijn hart slaat op hol. Assad wil de dader te pakken krijgen, wat het ook moge kosten en hoe hoog de prijs ook mag zijn. Hij beseft niet waar hij aan begint.

Het begin van een odyssee, een zoektocht, een zwerftocht, een wraaktocht waarbij het centrale thema de strijd van goed tegen kwaad is, door Jussi Adler-Olsen uitgesmeerd over 477 bladzijden en zich afspelend op pikzwarte locaties in Irak en culminerend in het fantastische decor van de Kaiser Wilhelm Gedächtniskirche, de holle kies aan de Kurfüstendamm in hartje Berlijn.

Conclusie

In 2008 las ik De vrouw in de kooi, wat achteraf het eerste deel bleek te zijn van een sterke serie gebouwd rondom inspecteur Carl Mörck en zijn team. Een raar clubje mensen. Maar ze lossen wel onopgeloste zaken van andere afdelingen op. Met een milde schrijfstijl worden de gruwelijkste zaken beschreven, opgelost en dat laatste met veel humor beschreven. Adler-Olsen slaagt er als één van de weinigen in om humor een volwaardige plaats in zijn boeken te geven. Deze thriller is daarop een uitzondering. De verschrikkelijke oorlogen in het Midden-Oosten hebben een desastreuze invloed op één bepaald lid van deze elite eenheid onder de speurders.
Maar ook in het team is niet alles wat het lijkt. We weten nu alles over Rose, de excentrieke secretaresse ( Selfies). In deze thriller wordt het verleden van Assad bloot gelegd. En hoe! Voor het eerst overheerst de donkerte en duisternis boven de lichtheid van het bestaan in dit ijzersterke verhaal.

De hoofdpersonen hebben hier en daar ingewikkelde verhoudingen en achtergronden. Adler-Olsen kan het vele thrillers lang laten duren vooraleer iemand uit de kast komt. Overigens deze laatste opmerking dient u niet (verkeerd) te interpreteren, zoals te doen gebruikelijk is in het maatschappelijk verkeer, maar zoals ie bedoeld is, recht voor z’n raap derhalve. 

Assad komt uit de kast en hoe. Assad vertelt zijn verhaal, een verschrikkelijk verhaal uit een verschrikkelijk land, waar geweld telt en een mensenleven niets waard is, waar executies en ophangingen aan de orde van de dag zijn. En waar herinneringen aan geluk het hoogst haalbare zijn. Irak dus. De man met de baard, zijn tegenstrever is Abdul Azim oftewel Ghaalib, een moordenaar pur sang, een ex-gevangenenbewaarder met alternatieve bevoegdheden van ‘The Bagdad correctional facility, annex 1, Abu Ghraib prison’, een wrede Arabische terrorist, met een enorme haat jegens die witte honden, eigenlijk jegens iedereen die niet in zijn straatje past.

Het buiten de centrale verhaallijn vallend, smerige sprookje over Alexander bevat de grote, sociale, ontzettend goed verpakte boodschap van deze thriller: de maatschappelijke onverschilligheid en kilheid zullen onherroepelijk als een boemerang op diegenen terugslaan, die ze opgeroepen hebben. Dus weg met het koude, heersende neo liberalisme. Met andere woorden: een intelligent en onverwacht pleidooi voor meer warmte in de samenleving. 

En Rose moet het in de praktijk brengen!!! 

Jussi Adler-Olsen op z’n best.

4,5 *

Jac Claasen

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

 

 

 

Jac las: Het verhaal van de dienstmaagd -Margaret Atwood ****

Hetverhaalvandedienstmaagd

Een pikzwarte Nieuwe Wereld.

In een post apocalyptische wereld bestaat Noord-Amerika niet langer en is vervangen door een theocratie, Gilead genaamd. Staat en kerk zijn niet langer gescheiden: de kerk is de staat en de staat is de kerk. Het individu delft kansloos het onderspit in een totalitaire omgeving waar iedereen gehersenspoeld wordt in de enige en ware leer en waar groepsdruk en –controle efficiënte middelen zijn om de orde te handhaven.

Deze pikzwarte Nieuwe Wereld kampt met grote problemen m.n. op het gebied van een teruglopende bevolkingsaanwas. Er worden drastische maatregelen genomen. De voortplanting en de liefdesdaad worden voorbehouden aan een select groepje machthebbers, de Bevelvoerders, in een extreem bizar ritueel. Wandelende baarmoeders, dat is de term, het kernwoord dat het me het meest is bijgebleven uit deze bizarre toekomstroman. Oftewel seks en politiek in een totaal verwrongen maatschappij, een werkelijk verschrikkelijke ijs- en ijskoude samenleving waarin het woordje liefde of empathie geschrapt is en vervangen door de terreur van holle, dode godsdienstige kreten.

Atwood heeft zich duidelijk laten inspireren door illustere voorgangers als 1984 door Gerorge Orwell uit 1949, maar vooral door Brave new world van Aldous Huxley. Huxley’s boek uit 1932 verschilt wezenlijk van dat van Atwood. De beschrijving van de klassen- of standenmaatschappij en de kleur van de kleding als onderscheidend element zijn duidelijk geïnspireerd door Huxley. Atwood heeft tal van boosaardige elementen uit ismen uit verschillende tijden, die overeenkomen dat ze onderdrukkend zijn, naargeestig, benauwend met als uiteindelijke doel hersenspoeling zodat de individuele, kritische mens ophoudt te bestaan, samengebald en tot in detail geschetst in deze donkere maatschappij. Dit leidt tot briljante vondsten. Zoals de Tantes.

We zijn op zoek naar de thrillerelementen in dit boek. We kijken niet naar andere motieven. Zijn die aanwezig? Jazeker, die zijn begrepen in het verhaal, ingekaderd in deze roman, met een structuur die ingewikkeld lijkt, maar het niet is. Regelmatig worden tijdlijnen door elkaar gehusseld, overigens zonder problemen te geven. Bij tijd en wijle is de Dienstmaagd een spannend boek. De spanning is meer in latentie aanwezig dan reëel beschreven; Atwood heeft duidelijk niet de intentie gehad een fraaie thriller te schrijven. Er zijn zeker adembenemende intermezzo’s. Wat te denken van Tante Lydia als de vrouwelijke Goebbels in zijn hysterische Sportpalast-rede in 1943, die indruk maakt als zij, tot lering ende vermaeck, de massa in de arena oproept zich op de gewonde en veroordeelde leeuw te storten, als in een orgie van geweld en bevrediging, als compensatie voor alles wat ze gemist hebben.

De schrijfstijl is beschrijvend, merendeels ook in de dialogen en dat is jammer want goede dialogen zijn toch de kers op de appelmoes. Maar vooral ook introspectief d.w.z. eigen gevoelens, gedachten worden veelvuldig onderwerp van het verhaal. Dat leidt helaas regelmatig tot saaie en overbodige hoofdstukjes.

Tot mijn verrassing kon ik al m’n aantekeningen weggooien. In een fenomenaal nawoord genaamd ‘Historische aantekeningen bij Het verhaal van de dienstmaagd’ wordt alles in een bepaald perspectief geplaatst. Het beste deel van het boek.

En nu naar de tv-serie.

Vier sterren.

Jac Claasen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Jac las: 1793 – Niklas Natt och Dag****1/2

img_3304

Over de schrijver:

Niklas Carl Bosson Natt och Dag , geboren op 3 oktober 1979, was hoofdredacteur van het tijdschrift Slitz tussen oktober 2006 en oktober 2008,  en heeft daarna als freelancer gewerkt. Hij studeerde in Kalmar, 2000 – 2003 . Niklas is multi-instrumentalist.

Over het boek:

Jean Michel (Mickel) Cardell, in het bezit van een houten arm, tuchtwacht van beroep en uitsmijter bij Fördärvet als bijverdienste, wordt uit zijn dronkemansroes gewekt door een paar kinderen die een lijk hebben ontdekt in het water van Fatburen. Bij het slachtoffer zijn armen en benen één voor één weggesneden, maar eerst nadat een van de ledematen verbonden is en voldoende genezen. Bovendien zijn ogen uitgestoken, de tanden verwijderd en is z’n tong weggesneden. Het is duidelijk, er loopt een dodelijke wolf rond.

De schout Johan Gustav Norlin, de rechtschapen en integere advocaat-fiscaal, roept de hulp in van Cecil Winge om de ongewoon wrede misdaad op te lossen. Winge op z’n beurt roept de hulp in van Cardell, die zijn eigen redenen heeft om ja te zeggen op dit verzoek. Het verbond tussen de man met de houten arm en de aan de kruipende teringdood lijdende intellectueel, wordt aldus gekenmerkt door fysiek ongemak en hindernissen aan de ene kant maar geestelijke veerkracht anderzijds.

Wat volgt is een prachtige queeste naar de dader tegen de achtergrond van een Zweden dat gegrondvest is op een zieke, feodale standenmaatschappij, waar de lagere standen leven als dieren onder smerige leefomstandigheden, en waarin een mensenleven van geen enkele waarde en betekenis is. Niklas schetst een uitermate boeiend beeld van de onderklasse in Stockholm op het einde van achttiende eeuw, de teringzooi waarin ze wonen, de stank die hen dag en nacht omringt en het brakke putwater dat ze drinken. Evenals de smeerlapperij van de bovenlaag van de Zweedse maatschappij. De uitlatingen van hoerenmadam Sachs over de bizarre seksuele uitwassen van haar clientèle zouden zonder meer passen bij een Marquis de Sade. Als Niklas dàt beeld wil schetsen, dan is hij daar voor 100% in geslaagd. Cecil Winge is een intellectueel, de invloed van de verlichte ideeën van Rousseau klinken door in het gehele boek, maar zeker na de vreselijke terechtstelling op de galgenheuvel, waar Mårten Höss ( what’s in a name: Rudolf Höss was kampcommandant van Auschwitz tot eind 1943 ) met de bijl zwaait totdat kop en romp in eeuwige scheiding komen te liggen.

Taal- en woordgebruik zijn aangepast aan het tijdvak waarin het verhaal zich afspeelt.  Het boek is rijk aan lange, fraai geconstrueerde zinnen en archaïsch woordgebruik. Dat is even wennen. Verwacht derhalve niet de flitsende dialogen en dito scènewisselingen van een moderne thriller. Er zitten wat duistere elementen in het verhaal, de typering gothic novel zou niet op z’n plaats zijn. Daarvoor ontbreken te veel stijlkenmerken. Een minpuntje is het overdadig gebruik van de vele geografische benamingen van straten, stegen, gebouwen, molens, bruggen, waterlopen, meren etc. van het Stockholm anno 1793. Overdaad schaadt.

Niklas beschrijft een koninkrijk in verval, waar naast list en bedrog, corruptie en betaalde horizontale oefeningen de middelen zijn om te overleven. De vele details wijzen op een gedegen research. Op de achtergrond klinken de tonen van de Franse revolutie, waar Marat zijn giftige geschriften spuit en Marie-Antoinette en haar gemaal onder de guillotine onthoofd worden.

Is het een thriller, een spannend boek? In beperkte mate. Mij heeft vooral de historische setting geïmponeerd, de verhalen in het verhaal en de invulling van de karakters van de hoofdrolspelers. Naast Cardell en Winge, zijn dat Kristofer Blix en Anna Stina Knapp. Of Niklas  de titel ‘Beste debuut van het jaar’ van de Zweedse academie voor misdaadschrijvers terecht heeft gewonnen, kan uiteraard niet beoordeeld worden. Wel dat de auteur met dit boek, na een start waarin het wennen was aan taal- en woordgebruik, de lezer meeneemt in een enerverende ‘oude’ nieuwe wereld. Met vele uren leesplezier, want het boek “leest niet even vlot weg”.

Mooi verzorgde uitgave, met harde kaft en losse omslag, bordeauxrode schutbladen en excellente typografische uitvoering. Zo worden de eerste drie woorden van elk hoofdstuk in kapitalen neergezet. Een mooie, verzorgde uitgave van Uitgeverij Prometheus. En dat mag ook best wel eens een keer gezegd worden.

4,5 sterren.

Jac Claasen.

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Over Na 72 uur :

Manon Bradshaw is negenendertig en werkt als brigadier bij de politie in Cambridge. Om in slaap te vallen na een rampzalige internetdate luistert ze naar de politieradio en ontvangt ze een melding die haar naar een uitermate vreemde plaats delict zal leiden. Studente Edith Hind is inmiddels vierentwintig uur vermist en de politie moet in actie komen. Er zijn weinig aanwijzingen: een paar bloedsporen in de keuken, sleutels en een telefoon die op tafel liggen en de voordeur die openstaat. Al snel blijkt dat Edith er een verborgen leven op na hield. Manon staat onder zware druk om de zaak meteen op te lossen, want als een vermist persoon niet binnen 72 uur wordt gevonden, is diegene meestal vermoord…

Myrtle (15) leest:

Met dank aan Uitgeverij De Fontein voor het recensie-exemplaar.

Hebzucht

Over The Cruelty 2 – Hebzucht :

Gwen en haar vader zijn ondergedoken in Uruguay. Het leven is er zwaar: voortdurend over je schouder moeten kijken is killing. Wanneer haar vaders naam op een dodenlijst blijkt te staan, beseft Gwen dat afwachten geen optie meer is. Ze moet proberen hen beiden te redden, maar de tijd dringt. Met de hulp van haar vriend Terrance, stort een vastberaden Gwen zich in de wereld van geld, spionage en verraad. Daar wachten nieuwe én oude vijanden. En deze keer zijn ze niet van plan haar te laten ontsnappen.

Jac leest:

Over 1793 :

1793. Stockholm is in de greep van paranoia en samenzweringen. En dan wordt er een gruwelijk verminkt lichaam opgevist. Een romp en een hoofd, zonder ogen. Onderzoek wijst uit dat er maandenlange martelingen aan vooraf hebben moeten gaan. Voormalig jurist Cecil Winge staat voor de ogenschijnlijk onmogelijke taak om de identiteit van de romp én van de moordenaar te achterhalen. Het zal zijn laatste zaak worden, want door tuberculose nadert het einde van zijn dagen. Zijn pad voert hem tot diep in de sadistische clandestiene organisaties van de Zweedse elite. Maar ook tot in de genadeloze standenmaatschappij, waar sloebers en zwendelaars alles op alles moeten zetten om te overleven.

Natt och Dag schildert in 1793 een overweldigend portret van het achttiende-eeuwse Zweden, waar poederpruiken vertrapt in de goot liggen. Wars van alle romantiek toont hij het echte, soms ongekend ruwe leven in de statige straten en de smoezelige steegjes van Stockholm, met haarscherp politiek inzicht en een geraffineerd plot.

Corina leest:

Met dank aan Clavis Uitgeverij voor het recensie-exemplaar:

Over Op het einde gaan ze allebei dood :

Een intrigerende roman over de laatste dag van twee Amerikaanse jongens. Een New York Times-bestseller voor young adults.

Iets na middernacht krijgt Mateo telefoon. Het is Death-Cast, de organisatie die mensen inlicht dat ze vandaag zullen sterven. Ook Rufus wordt gebeld. De twee kennen elkaar niet, maar ze brengen de laatste dag van hun leven samen door in New York. Het loopt allemaal anders dan ze hadden verwacht, maar maak je geen illusies: op het einde gaan ze allebei dood.

Een verrassend en intrigerend verhaal dat je aan het denken zet, of in de woorden van Nicola Yoon (auteur van De zon is ook een ster): ‘This book will make you cry, think, and then cry some more.’

Karin las: Trage paarden-Mick Herron****

Tragepaarden

Met dank aan Uitgeverij Prometheus voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Mick Herron

Uitgever: Prometheus

Oorspronkelijke titel: Slow Horses

Vertaler: Prometheus / Mario Molegraaf

Aantal pagina’s: 335

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 5 maart 2018

 

Over de auteur:

Mick Herron werd geboren in Newcastle en studeerde in Oxford, waar hij nu nog steeds woont.

( www.uitgeverijprometheus.nl )

Cover:

Het was in dit geval dan weer de titel die mijn aandacht trok. Ik hou van Londen, dit riekt naar spionage, dus op naar de achterflap.

Achterflap:

River Cartwright wordt gedumpt in Slough House, het afvoerputje van de Britse inlichtingendienst. Agenten die een missie hebben verknald, zoals hij, moeten hier onder leiding van de kleurrijke Jackson Lamb hun dagen slijten als pennenlikkers. ‘Trage paarden’, zo worden ze genoemd. Op een dag als River naar zijn werk gaat, wordt een jongeman gekidnapt. De gijzelnemers kondigen aan dat ze hem tijdens een livestream zullen onthoofden. Hiervan hebben River en de andere ballingen in Slough House gedroomd: eindelijk een nieuwe kans om zich te bewijzen. Maar hoe dieper ze in deze zaak duiken, des te verwarrender die wordt. Is het slachtoffer wel wie hij lijkt? En wat hebben de kidnappers te maken met een uitgerangeerde journalist?

Mick Herron voert in deze sensationele thriller bonte personages op, die stuk voor stuk een verborgen agenda hebben. Trage paarden is vanwege alle verrassende verwikkelingen, verbanden met de actualiteit en spotternij een ijzersterk begin van een ijzersterke serie.

Mening:

Zo dan! Wat een apart, bijzonder en origineel verhaal zet Herron hier neer. De opbouw is fantastisch. Herron introduceert de Trage paarden en weet beetje bij beetje de personages stuk voor stuk zó intrigerend neer te zetten, ze zijn ronduit geweldig. Wie is wie en hoe ver gaan de banden wel of niet onderling? Het is me een groot vraagteken en ik geniet.

De schrijfstijl is eigen en origineel en wel zo dat je werkelijk elke letter leest. Dit is geen boek waar je doorheen vliegt; regelmatig dacht ik in een warrig iets te belanden, om het vervolgens weer helemaal te snappen en me te verliezen in een volgend aspect wat zich aandient. Ik kan me voorstellen dat deze stijl je moet liggen en manman dit is echt mijn ding. Spanning wordt subliem gecombineerd met een groot gevoel voor humor, met politieke spelletjes, met terrorisme en al deze lagen laten je gewoonweg niet los. Uiteraard vallen er (onverwachte) doden; al met al genoeg stof waarbij Herron het web weer een stukje groter spint, en de spin zelf nog mooi verborgen weet te houden. Hoe mooi is het dan dat je ook nog af en toe even flink de verkeerde kant wordt opgestuurd. Meerdere keren weet het verhaal te wenden naar iets wat me wist te verrassen.

Dit boek pakte me op alle fronten in. Een intelligent en spannend verhaal, wat gewoon echt goed in elkaar steekt en dat je tussendoor ook hardop laat lachen. Met personages waar ik nog zó niet klaar mee ben! Ik hou nu gewoonweg van de Trage paarden én van de auteur Herron. Kom maar gauw met een volgend deel, want die pak ik op zeker op.

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 4.5

Leesplezier: 4.5

Plot: 4

Psychologie: 4

Spanning: 4

Vier hele dikke sterren voor Trage paarden.

Karin Meinen.

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Met dank aan Uitgeverij Prometheus voor het recensie-exemplaar.

Tragepaarden

Over Trage paarden :

River Cartwright wordt gedumpt in Slough House, het afvoerputje van de Britse inlichtingendienst. Agenten die een missie hebben verknald, zoals hij, moeten hier onder leiding van de kleurrijke Jackson Lamb hun dagen slijten als pennenlikkers. ‘Trage paarden’, zo worden ze genoemd.

Op een dag als River naar zijn werk gaat, wordt een jongeman gekidnapt. De gijzelnemers kondigen aan dat ze hem tijdens een livestream zullen onthoofden. Hiervan hebben River en de andere ballingen in Slough House gedroomd: eindelijk een nieuwe kans om zich te bewijzen. Maar hoe dieper ze in deze zaak duiken, des te verwarrender die wordt. Is het slachtoffer wel wie hij lijkt? En wat hebben de kidnappers te maken met een uitgerangeerde journalist?

Mick Herron voert in deze sensationele thriller bonte personages op, die stuk voor stuk een verborgen agenda hebben. Trage paarden is vanwege alle verrassende verwikkelingen, verbanden met de actualiteit en spotternij een ijzersterk begin van een ijzersterke serie.

Myrtle (15) leest:

Jekyllandhyde

Over Dr. Jekyll and Mr. Hyde :

The story of respectable Dr Jekyll’s strange association with ‘damnable young man’ Edward Hyde; the hunt through fog-bound London for a killer; and the final revelation of Hyde’s true identity is a chilling exploration of humanity’s basest capacity for evil.

Jac leest:

zwarte lelies

Over Zwarte lelies :

Het pittoreske Franse dorpje Giverny, waar Claude Monet ooit zijn wereldberoemde waterlelies schilderde, wordt opgeschrikt door moord. Het lot van drie vrouwen staat centraal: een meisje van elf met een verbazend schildertalent, een bijzonder aantrekkelijke schooljuffrouw en een oude vrouw die alles ziet en alles weet. Hoe zijn zij bij de zaak en bij elkaar betrokken? Detective Sérénac leidt het onderzoek in dit impressionistische landschap waar duistere geheimen goed verborgen blijken te zijn. Zoals de geruchten over verloren of gestolen schilderijen, met name de befaamde Zwarte lelies. Verloren of gestolen, het is even onduidelijk als de illusies die ontstaan als verleden en heden met elkaar verweven worden. Als Sérénac verliefd wordt op de mysterieuze Stéphanie, wier man de hoofdverdachte is, wordt de zaak nog complexer…

Corina leest:

Met dank aan Uitgeverij HarperCollins voor het recensie-exemplaar.

ik weet alleen mijn naam nog

Over Ik weet alleen mijn naam nog :

Een vrouw wordt wakker op een strand, haar lichaam zit onder de schrammen en blauwe plekken. Ze heeft geen idee wie ze is of hoe ze daar terecht is gekomen. Ze wordt opgevangen door vreemden en probeert er stapje voor stapje achter te komen wie ze is. Een man krijgt een telefoontje: zijn vrouw is weg en heeft hun baby en peuter alleen achtergelaten. Haar auto staat op de oprit en haar mobieltje, portemonnee en paspoort liggen nog thuis. Er zijn geen sporen van inbraak of geweld. Maar er is wel met de babycamera’s geknoeid: iemand hield hen in de gaten. Dit overkomt een jong gezin uit London. Er wordt een landelijke zoektocht georganiseerd. Elke aanwijzing die de politie vindt, wijst erop dat iemand liegt. De radeloze echtgenoot, de verwarde vrouw of een lachende derde? En niemand weet het antwoord op de vraag: waar is Eloïse?

Samen wachten op, om te recenseren

En ja hoor en liggen weer parels op de stapel ter recensie. Ka & Co hebben het zo slecht nog niet…. Wat zeggen we? We hebben het meer dan goed eigenlijk! Wat gaat er nu opgepakt worden in Drenthe en Noord-Holland??

**Alweer even geleden verscheen het tweede deel van Trucker Girl. En dankzij Cecilia Campos mogen wij Stuurloos gaan oppakken…Heerlijk even de gedachten op wat anders met deze New Adult.

**Op 6 maart verscheen bij Uitgeverij The House of Books het eerste deel van een vijfluik:  De val van Annika S. van de hand van Annejet van der Zijl en Jo Simons. Het persbericht trok gelijk de aandacht en whooooop hij ligt heel mooi op de stapel te wachten op een recensie.

**Afgelopen 5 maart verscheen bij Uitgeverij Prometheus de nieuwe thriller Trage Paarden van Mick Herron. Het bericht dat wij hier over voorbij zagen komen deed ons stuiteren en whoooooop hij is in Drenthe op de stapel beland. Hoe benieuwd en blij kun je weer zijn!

Over Trucker Girl 2 – Stuurloos :

De sekscapade 2.0 gaat door. En hoe!

In dit laatste deel van de Trucker Girl reeks groeit de turbulente liefde tussen de mysterieuze Sebastian en de temperamentvolle Nina tot ongekende hoogte, om vervolgens keihard naar beneden te storten. Komen de verwachtingen die ze van elkaar hebben uit of kunnen ze elkaar accepteren als de onvolmaakte mensen die ze zijn?

Over De val van Annika S. :

De wereld van de ambitieuze Duitse politica Annika Schaefer stort in elkaar als uitkomt dat ze heeft gelogen over haar verleden. Om aan de toorn van haar partijgenoten en schoonfamilie te ontkomen, vlucht ze hals over kop naar de Noord-Hollandse kust waar ze als kind met haar grootouders kwam. Maar ook daar laat het verleden haar niet met rust. En daarin blijkt ze niet de enige.

Over Trage paarden :

River Cartwright wordt gedumpt in Slough House, het afvoerputje van de Britse inlichtingendienst. Agenten die een missie hebben verknald, zoals hij, moeten hier onder leiding van de kleurrijke Jackson Lamb hun dagen slijten als pennenlikkers. ‘Trage paarden’, zo worden ze genoemd.

Op een dag als River naar zijn werk gaat, wordt een jongeman gekidnapt. De gijzelnemers kondigen aan dat ze hem tijdens een livestream zullen onthoofden. Hiervan hebben River en de andere ballingen in Slough House gedroomd: eindelijk een nieuwe kans om zich te bewijzen. Maar hoe dieper ze in deze zaak duiken, des te verwarrender die wordt. Is het slachtoffer wel wie hij lijkt? En wat hebben de kidnappers te maken met een uitgerangeerde journalist?

Mick Herron voert in deze sensationele thriller bonte personages op, die stuk voor stuk een verborgen agenda hebben. Trage paarden is vanwege alle verrassende verwikkelingen, verbanden met de actualiteit en spotternij een ijzersterk begin van een ijzersterke serie.