Jac las: Het verhaal van de dienstmaagd -Margaret Atwood ****

Hetverhaalvandedienstmaagd

Een pikzwarte Nieuwe Wereld.

In een post apocalyptische wereld bestaat Noord-Amerika niet langer en is vervangen door een theocratie, Gilead genaamd. Staat en kerk zijn niet langer gescheiden: de kerk is de staat en de staat is de kerk. Het individu delft kansloos het onderspit in een totalitaire omgeving waar iedereen gehersenspoeld wordt in de enige en ware leer en waar groepsdruk en –controle efficiënte middelen zijn om de orde te handhaven.

Deze pikzwarte Nieuwe Wereld kampt met grote problemen m.n. op het gebied van een teruglopende bevolkingsaanwas. Er worden drastische maatregelen genomen. De voortplanting en de liefdesdaad worden voorbehouden aan een select groepje machthebbers, de Bevelvoerders, in een extreem bizar ritueel. Wandelende baarmoeders, dat is de term, het kernwoord dat het me het meest is bijgebleven uit deze bizarre toekomstroman. Oftewel seks en politiek in een totaal verwrongen maatschappij, een werkelijk verschrikkelijke ijs- en ijskoude samenleving waarin het woordje liefde of empathie geschrapt is en vervangen door de terreur van holle, dode godsdienstige kreten.

Atwood heeft zich duidelijk laten inspireren door illustere voorgangers als 1984 door Gerorge Orwell uit 1949, maar vooral door Brave new world van Aldous Huxley. Huxley’s boek uit 1932 verschilt wezenlijk van dat van Atwood. De beschrijving van de klassen- of standenmaatschappij en de kleur van de kleding als onderscheidend element zijn duidelijk geïnspireerd door Huxley. Atwood heeft tal van boosaardige elementen uit ismen uit verschillende tijden, die overeenkomen dat ze onderdrukkend zijn, naargeestig, benauwend met als uiteindelijke doel hersenspoeling zodat de individuele, kritische mens ophoudt te bestaan, samengebald en tot in detail geschetst in deze donkere maatschappij. Dit leidt tot briljante vondsten. Zoals de Tantes.

We zijn op zoek naar de thrillerelementen in dit boek. We kijken niet naar andere motieven. Zijn die aanwezig? Jazeker, die zijn begrepen in het verhaal, ingekaderd in deze roman, met een structuur die ingewikkeld lijkt, maar het niet is. Regelmatig worden tijdlijnen door elkaar gehusseld, overigens zonder problemen te geven. Bij tijd en wijle is de Dienstmaagd een spannend boek. De spanning is meer in latentie aanwezig dan reëel beschreven; Atwood heeft duidelijk niet de intentie gehad een fraaie thriller te schrijven. Er zijn zeker adembenemende intermezzo’s. Wat te denken van Tante Lydia als de vrouwelijke Goebbels in zijn hysterische Sportpalast-rede in 1943, die indruk maakt als zij, tot lering ende vermaeck, de massa in de arena oproept zich op de gewonde en veroordeelde leeuw te storten, als in een orgie van geweld en bevrediging, als compensatie voor alles wat ze gemist hebben.

De schrijfstijl is beschrijvend, merendeels ook in de dialogen en dat is jammer want goede dialogen zijn toch de kers op de appelmoes. Maar vooral ook introspectief d.w.z. eigen gevoelens, gedachten worden veelvuldig onderwerp van het verhaal. Dat leidt helaas regelmatig tot saaie en overbodige hoofdstukjes.

Tot mijn verrassing kon ik al m’n aantekeningen weggooien. In een fenomenaal nawoord genaamd ‘Historische aantekeningen bij Het verhaal van de dienstmaagd’ wordt alles in een bepaald perspectief geplaatst. Het beste deel van het boek.

En nu naar de tv-serie.

Vier sterren.

Jac Claasen.

 

**Vinden jullie het leuk ons op Facebook te volgen?

Like dan onze pagina Samenlezenisleuker en word om mee te kletsen over boeken lid van onze echte gezellige boekengroep! En dat kan hier: Samenlezenisleuker 📚🥂

Jac las: 1793 – Niklas Natt och Dag****1/2

img_3304

Over de schrijver:

Niklas Carl Bosson Natt och Dag , geboren op 3 oktober 1979, was hoofdredacteur van het tijdschrift Slitz tussen oktober 2006 en oktober 2008,  en heeft daarna als freelancer gewerkt. Hij studeerde in Kalmar, 2000 – 2003 . Niklas is multi-instrumentalist.

Over het boek:

Jean Michel (Mickel) Cardell, in het bezit van een houten arm, tuchtwacht van beroep en uitsmijter bij Fördärvet als bijverdienste, wordt uit zijn dronkemansroes gewekt door een paar kinderen die een lijk hebben ontdekt in het water van Fatburen. Bij het slachtoffer zijn armen en benen één voor één weggesneden, maar eerst nadat een van de ledematen verbonden is en voldoende genezen. Bovendien zijn ogen uitgestoken, de tanden verwijderd en is z’n tong weggesneden. Het is duidelijk, er loopt een dodelijke wolf rond.

De schout Johan Gustav Norlin, de rechtschapen en integere advocaat-fiscaal, roept de hulp in van Cecil Winge om de ongewoon wrede misdaad op te lossen. Winge op z’n beurt roept de hulp in van Cardell, die zijn eigen redenen heeft om ja te zeggen op dit verzoek. Het verbond tussen de man met de houten arm en de aan de kruipende teringdood lijdende intellectueel, wordt aldus gekenmerkt door fysiek ongemak en hindernissen aan de ene kant maar geestelijke veerkracht anderzijds.

Wat volgt is een prachtige queeste naar de dader tegen de achtergrond van een Zweden dat gegrondvest is op een zieke, feodale standenmaatschappij, waar de lagere standen leven als dieren onder smerige leefomstandigheden, en waarin een mensenleven van geen enkele waarde en betekenis is. Niklas schetst een uitermate boeiend beeld van de onderklasse in Stockholm op het einde van achttiende eeuw, de teringzooi waarin ze wonen, de stank die hen dag en nacht omringt en het brakke putwater dat ze drinken. Evenals de smeerlapperij van de bovenlaag van de Zweedse maatschappij. De uitlatingen van hoerenmadam Sachs over de bizarre seksuele uitwassen van haar clientèle zouden zonder meer passen bij een Marquis de Sade. Als Niklas dàt beeld wil schetsen, dan is hij daar voor 100% in geslaagd. Cecil Winge is een intellectueel, de invloed van de verlichte ideeën van Rousseau klinken door in het gehele boek, maar zeker na de vreselijke terechtstelling op de galgenheuvel, waar Mårten Höss ( what’s in a name: Rudolf Höss was kampcommandant van Auschwitz tot eind 1943 ) met de bijl zwaait totdat kop en romp in eeuwige scheiding komen te liggen.

Taal- en woordgebruik zijn aangepast aan het tijdvak waarin het verhaal zich afspeelt.  Het boek is rijk aan lange, fraai geconstrueerde zinnen en archaïsch woordgebruik. Dat is even wennen. Verwacht derhalve niet de flitsende dialogen en dito scènewisselingen van een moderne thriller. Er zitten wat duistere elementen in het verhaal, de typering gothic novel zou niet op z’n plaats zijn. Daarvoor ontbreken te veel stijlkenmerken. Een minpuntje is het overdadig gebruik van de vele geografische benamingen van straten, stegen, gebouwen, molens, bruggen, waterlopen, meren etc. van het Stockholm anno 1793. Overdaad schaadt.

Niklas beschrijft een koninkrijk in verval, waar naast list en bedrog, corruptie en betaalde horizontale oefeningen de middelen zijn om te overleven. De vele details wijzen op een gedegen research. Op de achtergrond klinken de tonen van de Franse revolutie, waar Marat zijn giftige geschriften spuit en Marie-Antoinette en haar gemaal onder de guillotine onthoofd worden.

Is het een thriller, een spannend boek? In beperkte mate. Mij heeft vooral de historische setting geïmponeerd, de verhalen in het verhaal en de invulling van de karakters van de hoofdrolspelers. Naast Cardell en Winge, zijn dat Kristofer Blix en Anna Stina Knapp. Of Niklas  de titel ‘Beste debuut van het jaar’ van de Zweedse academie voor misdaadschrijvers terecht heeft gewonnen, kan uiteraard niet beoordeeld worden. Wel dat de auteur met dit boek, na een start waarin het wennen was aan taal- en woordgebruik, de lezer meeneemt in een enerverende ‘oude’ nieuwe wereld. Met vele uren leesplezier, want het boek “leest niet even vlot weg”.

Mooi verzorgde uitgave, met harde kaft en losse omslag, bordeauxrode schutbladen en excellente typografische uitvoering. Zo worden de eerste drie woorden van elk hoofdstuk in kapitalen neergezet. Een mooie, verzorgde uitgave van Uitgeverij Prometheus. En dat mag ook best wel eens een keer gezegd worden.

4,5 sterren.

Jac Claasen.

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Met dank aan Uitgeverij Cargo voor het recensie-exemplaar.

Over Na 72 uur :

Manon Bradshaw is negenendertig en werkt als brigadier bij de politie in Cambridge. Om in slaap te vallen na een rampzalige internetdate luistert ze naar de politieradio en ontvangt ze een melding die haar naar een uitermate vreemde plaats delict zal leiden. Studente Edith Hind is inmiddels vierentwintig uur vermist en de politie moet in actie komen. Er zijn weinig aanwijzingen: een paar bloedsporen in de keuken, sleutels en een telefoon die op tafel liggen en de voordeur die openstaat. Al snel blijkt dat Edith er een verborgen leven op na hield. Manon staat onder zware druk om de zaak meteen op te lossen, want als een vermist persoon niet binnen 72 uur wordt gevonden, is diegene meestal vermoord…

Myrtle (15) leest:

Met dank aan Uitgeverij De Fontein voor het recensie-exemplaar.

Hebzucht

Over The Cruelty 2 – Hebzucht :

Gwen en haar vader zijn ondergedoken in Uruguay. Het leven is er zwaar: voortdurend over je schouder moeten kijken is killing. Wanneer haar vaders naam op een dodenlijst blijkt te staan, beseft Gwen dat afwachten geen optie meer is. Ze moet proberen hen beiden te redden, maar de tijd dringt. Met de hulp van haar vriend Terrance, stort een vastberaden Gwen zich in de wereld van geld, spionage en verraad. Daar wachten nieuwe én oude vijanden. En deze keer zijn ze niet van plan haar te laten ontsnappen.

Jac leest:

Over 1793 :

1793. Stockholm is in de greep van paranoia en samenzweringen. En dan wordt er een gruwelijk verminkt lichaam opgevist. Een romp en een hoofd, zonder ogen. Onderzoek wijst uit dat er maandenlange martelingen aan vooraf hebben moeten gaan. Voormalig jurist Cecil Winge staat voor de ogenschijnlijk onmogelijke taak om de identiteit van de romp én van de moordenaar te achterhalen. Het zal zijn laatste zaak worden, want door tuberculose nadert het einde van zijn dagen. Zijn pad voert hem tot diep in de sadistische clandestiene organisaties van de Zweedse elite. Maar ook tot in de genadeloze standenmaatschappij, waar sloebers en zwendelaars alles op alles moeten zetten om te overleven.

Natt och Dag schildert in 1793 een overweldigend portret van het achttiende-eeuwse Zweden, waar poederpruiken vertrapt in de goot liggen. Wars van alle romantiek toont hij het echte, soms ongekend ruwe leven in de statige straten en de smoezelige steegjes van Stockholm, met haarscherp politiek inzicht en een geraffineerd plot.

Corina leest:

Met dank aan Clavis Uitgeverij voor het recensie-exemplaar:

Over Op het einde gaan ze allebei dood :

Een intrigerende roman over de laatste dag van twee Amerikaanse jongens. Een New York Times-bestseller voor young adults.

Iets na middernacht krijgt Mateo telefoon. Het is Death-Cast, de organisatie die mensen inlicht dat ze vandaag zullen sterven. Ook Rufus wordt gebeld. De twee kennen elkaar niet, maar ze brengen de laatste dag van hun leven samen door in New York. Het loopt allemaal anders dan ze hadden verwacht, maar maak je geen illusies: op het einde gaan ze allebei dood.

Een verrassend en intrigerend verhaal dat je aan het denken zet, of in de woorden van Nicola Yoon (auteur van De zon is ook een ster): ‘This book will make you cry, think, and then cry some more.’

Karin las: Trage paarden-Mick Herron****

Tragepaarden

Met dank aan Uitgeverij Prometheus voor het recensie-exemplaar.

Auteur: Mick Herron

Uitgever: Prometheus

Oorspronkelijke titel: Slow Horses

Vertaler: Prometheus / Mario Molegraaf

Aantal pagina’s: 335

Genre: Thriller

Verschijningsdatum: 5 maart 2018

 

Over de auteur:

Mick Herron werd geboren in Newcastle en studeerde in Oxford, waar hij nu nog steeds woont.

( www.uitgeverijprometheus.nl )

Cover:

Het was in dit geval dan weer de titel die mijn aandacht trok. Ik hou van Londen, dit riekt naar spionage, dus op naar de achterflap.

Achterflap:

River Cartwright wordt gedumpt in Slough House, het afvoerputje van de Britse inlichtingendienst. Agenten die een missie hebben verknald, zoals hij, moeten hier onder leiding van de kleurrijke Jackson Lamb hun dagen slijten als pennenlikkers. ‘Trage paarden’, zo worden ze genoemd. Op een dag als River naar zijn werk gaat, wordt een jongeman gekidnapt. De gijzelnemers kondigen aan dat ze hem tijdens een livestream zullen onthoofden. Hiervan hebben River en de andere ballingen in Slough House gedroomd: eindelijk een nieuwe kans om zich te bewijzen. Maar hoe dieper ze in deze zaak duiken, des te verwarrender die wordt. Is het slachtoffer wel wie hij lijkt? En wat hebben de kidnappers te maken met een uitgerangeerde journalist?

Mick Herron voert in deze sensationele thriller bonte personages op, die stuk voor stuk een verborgen agenda hebben. Trage paarden is vanwege alle verrassende verwikkelingen, verbanden met de actualiteit en spotternij een ijzersterk begin van een ijzersterke serie.

Mening:

Zo dan! Wat een apart, bijzonder en origineel verhaal zet Herron hier neer. De opbouw is fantastisch. Herron introduceert de Trage paarden en weet beetje bij beetje de personages stuk voor stuk zó intrigerend neer te zetten, ze zijn ronduit geweldig. Wie is wie en hoe ver gaan de banden wel of niet onderling? Het is me een groot vraagteken en ik geniet.

De schrijfstijl is eigen en origineel en wel zo dat je werkelijk elke letter leest. Dit is geen boek waar je doorheen vliegt; regelmatig dacht ik in een warrig iets te belanden, om het vervolgens weer helemaal te snappen en me te verliezen in een volgend aspect wat zich aandient. Ik kan me voorstellen dat deze stijl je moet liggen en manman dit is echt mijn ding. Spanning wordt subliem gecombineerd met een groot gevoel voor humor, met politieke spelletjes, met terrorisme en al deze lagen laten je gewoonweg niet los. Uiteraard vallen er (onverwachte) doden; al met al genoeg stof waarbij Herron het web weer een stukje groter spint, en de spin zelf nog mooi verborgen weet te houden. Hoe mooi is het dan dat je ook nog af en toe even flink de verkeerde kant wordt opgestuurd. Meerdere keren weet het verhaal te wenden naar iets wat me wist te verrassen.

Dit boek pakte me op alle fronten in. Een intelligent en spannend verhaal, wat gewoon echt goed in elkaar steekt en dat je tussendoor ook hardop laat lachen. Met personages waar ik nog zó niet klaar mee ben! Ik hou nu gewoonweg van de Trage paarden én van de auteur Herron. Kom maar gauw met een volgend deel, want die pak ik op zeker op.

Conclusie:

Schrijfstijl: 4.5

Originaliteit: 4.5

Leesplezier: 4.5

Plot: 4

Psychologie: 4

Spanning: 4

Vier hele dikke sterren voor Trage paarden.

Karin Meinen.

Wat lezen wij nu?

Karin leest:

Met dank aan Uitgeverij Prometheus voor het recensie-exemplaar.

Tragepaarden

Over Trage paarden :

River Cartwright wordt gedumpt in Slough House, het afvoerputje van de Britse inlichtingendienst. Agenten die een missie hebben verknald, zoals hij, moeten hier onder leiding van de kleurrijke Jackson Lamb hun dagen slijten als pennenlikkers. ‘Trage paarden’, zo worden ze genoemd.

Op een dag als River naar zijn werk gaat, wordt een jongeman gekidnapt. De gijzelnemers kondigen aan dat ze hem tijdens een livestream zullen onthoofden. Hiervan hebben River en de andere ballingen in Slough House gedroomd: eindelijk een nieuwe kans om zich te bewijzen. Maar hoe dieper ze in deze zaak duiken, des te verwarrender die wordt. Is het slachtoffer wel wie hij lijkt? En wat hebben de kidnappers te maken met een uitgerangeerde journalist?

Mick Herron voert in deze sensationele thriller bonte personages op, die stuk voor stuk een verborgen agenda hebben. Trage paarden is vanwege alle verrassende verwikkelingen, verbanden met de actualiteit en spotternij een ijzersterk begin van een ijzersterke serie.

Myrtle (15) leest:

Jekyllandhyde

Over Dr. Jekyll and Mr. Hyde :

The story of respectable Dr Jekyll’s strange association with ‘damnable young man’ Edward Hyde; the hunt through fog-bound London for a killer; and the final revelation of Hyde’s true identity is a chilling exploration of humanity’s basest capacity for evil.

Jac leest:

zwarte lelies

Over Zwarte lelies :

Het pittoreske Franse dorpje Giverny, waar Claude Monet ooit zijn wereldberoemde waterlelies schilderde, wordt opgeschrikt door moord. Het lot van drie vrouwen staat centraal: een meisje van elf met een verbazend schildertalent, een bijzonder aantrekkelijke schooljuffrouw en een oude vrouw die alles ziet en alles weet. Hoe zijn zij bij de zaak en bij elkaar betrokken? Detective Sérénac leidt het onderzoek in dit impressionistische landschap waar duistere geheimen goed verborgen blijken te zijn. Zoals de geruchten over verloren of gestolen schilderijen, met name de befaamde Zwarte lelies. Verloren of gestolen, het is even onduidelijk als de illusies die ontstaan als verleden en heden met elkaar verweven worden. Als Sérénac verliefd wordt op de mysterieuze Stéphanie, wier man de hoofdverdachte is, wordt de zaak nog complexer…

Corina leest:

Met dank aan Uitgeverij HarperCollins voor het recensie-exemplaar.

ik weet alleen mijn naam nog

Over Ik weet alleen mijn naam nog :

Een vrouw wordt wakker op een strand, haar lichaam zit onder de schrammen en blauwe plekken. Ze heeft geen idee wie ze is of hoe ze daar terecht is gekomen. Ze wordt opgevangen door vreemden en probeert er stapje voor stapje achter te komen wie ze is. Een man krijgt een telefoontje: zijn vrouw is weg en heeft hun baby en peuter alleen achtergelaten. Haar auto staat op de oprit en haar mobieltje, portemonnee en paspoort liggen nog thuis. Er zijn geen sporen van inbraak of geweld. Maar er is wel met de babycamera’s geknoeid: iemand hield hen in de gaten. Dit overkomt een jong gezin uit London. Er wordt een landelijke zoektocht georganiseerd. Elke aanwijzing die de politie vindt, wijst erop dat iemand liegt. De radeloze echtgenoot, de verwarde vrouw of een lachende derde? En niemand weet het antwoord op de vraag: waar is Eloïse?

Samen wachten op, om te recenseren

En ja hoor en liggen weer parels op de stapel ter recensie. Ka & Co hebben het zo slecht nog niet…. Wat zeggen we? We hebben het meer dan goed eigenlijk! Wat gaat er nu opgepakt worden in Drenthe en Noord-Holland??

**Alweer even geleden verscheen het tweede deel van Trucker Girl. En dankzij Cecilia Campos mogen wij Stuurloos gaan oppakken…Heerlijk even de gedachten op wat anders met deze New Adult.

**Op 6 maart verscheen bij Uitgeverij The House of Books het eerste deel van een vijfluik:  De val van Annika S. van de hand van Annejet van der Zijl en Jo Simons. Het persbericht trok gelijk de aandacht en whooooop hij ligt heel mooi op de stapel te wachten op een recensie.

**Afgelopen 5 maart verscheen bij Uitgeverij Prometheus de nieuwe thriller Trage Paarden van Mick Herron. Het bericht dat wij hier over voorbij zagen komen deed ons stuiteren en whoooooop hij is in Drenthe op de stapel beland. Hoe benieuwd en blij kun je weer zijn!

Over Trucker Girl 2 – Stuurloos :

De sekscapade 2.0 gaat door. En hoe!

In dit laatste deel van de Trucker Girl reeks groeit de turbulente liefde tussen de mysterieuze Sebastian en de temperamentvolle Nina tot ongekende hoogte, om vervolgens keihard naar beneden te storten. Komen de verwachtingen die ze van elkaar hebben uit of kunnen ze elkaar accepteren als de onvolmaakte mensen die ze zijn?

Over De val van Annika S. :

De wereld van de ambitieuze Duitse politica Annika Schaefer stort in elkaar als uitkomt dat ze heeft gelogen over haar verleden. Om aan de toorn van haar partijgenoten en schoonfamilie te ontkomen, vlucht ze hals over kop naar de Noord-Hollandse kust waar ze als kind met haar grootouders kwam. Maar ook daar laat het verleden haar niet met rust. En daarin blijkt ze niet de enige.

Over Trage paarden :

River Cartwright wordt gedumpt in Slough House, het afvoerputje van de Britse inlichtingendienst. Agenten die een missie hebben verknald, zoals hij, moeten hier onder leiding van de kleurrijke Jackson Lamb hun dagen slijten als pennenlikkers. ‘Trage paarden’, zo worden ze genoemd.

Op een dag als River naar zijn werk gaat, wordt een jongeman gekidnapt. De gijzelnemers kondigen aan dat ze hem tijdens een livestream zullen onthoofden. Hiervan hebben River en de andere ballingen in Slough House gedroomd: eindelijk een nieuwe kans om zich te bewijzen. Maar hoe dieper ze in deze zaak duiken, des te verwarrender die wordt. Is het slachtoffer wel wie hij lijkt? En wat hebben de kidnappers te maken met een uitgerangeerde journalist?

Mick Herron voert in deze sensationele thriller bonte personages op, die stuk voor stuk een verborgen agenda hebben. Trage paarden is vanwege alle verrassende verwikkelingen, verbanden met de actualiteit en spotternij een ijzersterk begin van een ijzersterke serie.

Jac las: Linda, als in de Linda moord-Leif GW Persson****

Persson

Over de schrijver:

Leif GW Persson ( Stockholm, 1945) is hoogleraar crimonologie en een grote bestsellerauteur in Zweden. Zijn boeken worden in meer dan 20 landen vertaald. Hij schreef de beste Scandinavische thriller in 2010 en heeft awards ontvangen voor de beste Zweedse thriller in 1982, 2003 en 2010.

( Bron: flaptekst)

Leif Gustav Willy Persson (geboren op 12 maart 1945 in Stockholm), is een Zweedse criminoloog en schrijver. Hij was van 1992 tot 2012 hoogleraar criminologie bij de Zweedse nationale politiecommissie. Hij staat bekend om zijn misdaadromans, en geeft regelmatig commentaar  over opmerkelijke misdaadzaken in televisie en kranten. Tussen 1999 en 2009 nam hij als expertcommentator deel aan het tv-programma Efterlyst op TV3. Tegenwoordig neemt hij deel aan de televisieshow Veckans Brott met Camilla Kvartoft, die voornamelijk gaat over onopgeloste Zweedse strafzaken.

In 1977, tijdens zijn werkzaamheden bij de Zweedse nationale politie, was Persson de klokkenluider in het zogenaamde Geijer Scandal. Na deze affaire werd hij ontslagen bij de Nationale Politie Raad. De gebeurtenissen dreven Persson bijna tot zelfmoord, maar hij keerde al snel terug als docent aan de universiteit van Stockholm. De prostitutie-affaire inspireerde hem om zijn eerste roman, Grisfesten (Varkensfeest,1979) te schrijven. Hij keerde terug als hoogleraar bij de Nationale Politie Raad in 1992

( Bron: https://en.wikipedia.org/wiki/Leif_G._W._Persson )

 

Over het boek:

Linda Wallin, 20 jaren oud en een opleiding volgend voor politieagent, wordt vermoord aangetroffen in de slaapkamer van haar appartement. Plaats van handeling is Växjö, een provincieplaatsje. Door de chef van de Rijksrecherche worden Evert Bäckström en wat opgetrommelde collega’s vanuit Stockholm naar dit oord gestuurd om assistentie te verlenen.

Evert Bäckström is klein, dik en primitief, maar zo nodig kan hij sluw en rancuneus zijn. Bäckström beschikt over een oneindig groot arsenaal aan vooroordelen, vooral over zijn medewerkers en over vrouwen, die de schrijver uitvergroot en frequent de revue laat passeren. Zijn mensbeeld kan niet bepaald als warm getypeerd worden. Is Bäckström dan een kruising van inspecteur Clouseau en Louis de Funès als de briljante gendarme Ludovic Cruche uit Le Gendarme de St. Tropez? Neen, Bäckström is vooral Bäckström,de rasopportunist, die overal en altijd uit elke situatie een slaatje probeert te slaan. Het boek beschrijft vrij uitputtend de oplossing van deze zaak. Het onderzoek dat moeilijk verloopt, wordt uitgebreid besproken met meestentijds het cynische, inwendige commentaar van Evert Bäckström.

De personages zijn als volgt te typeren: karikaturen, anti-helden en mannen en vrouwen van vlees en bloed. Dit schuurt. Het zij zo. Het moge duidelijk zijn dat Bäckström tot de eerste categorie behoort.

Persson is hoogleraar criminologie en zijn schrijfstijl kan het best als volgt getypeerd worden : licht ironisch, badinerend, smeuïge verteltrant met een enorme dosis onderkoelde humor. Van het gewichtig doende hoofd van de Rijksrecherche die alleen nog maar kan praten in managementkretelogie, zoals strategische overwegingen, operationele acties tot de crisistherapeute, tevens bevoegd psycholoog en psychotherapeut, die iedereen met haar vaktaal in slaap doet sukkelen. Je blijft glimlachen om al die figuren met een al dan niet lichte afwijking. Inclusief de gebruikelijke hielenlikkers en slijmballen.Eigenlijk de normale samenleving. En last maar niet least, Persson trekt alle registers open als hij Bäckström laat ontbijten, lunchen en dineren. Zweden moet een wereldkeuken hebben.

Conclusie:

Het veelvuldig overleg en gewroet van de politiefunctionarissen wordt tot in detail weergegeven. In de praktijk zal het er best zo aan toegaan. Het komt de leesbaarheid van het boek niet ten goede. Overigens formuleert Persson uitgebreid en uitstekend. Maar het tot in detail beschrijven van de taaie voortgang in het vinden van de dader maakt het boek stroperig. Zijn schrijfstijl – de met veel humor en een licht ironisch en soms zelfs sarcastische ondertoon beschreven gang van zaken – heeft onbetwistbaar geleid tot ontzettend veel leesplezier.

Verwacht geen Harry Hole-achtige toestanden. Het zijn de deskresearch en vele gesprekken en ondervragingen die aan de orde komen naast de onderlinge verhoudingen tussen alle politiefunctionarissen, die veelal uitermate humoristisch beschreven worden.  Het boek is niet spannend, en bevat nauwelijks diepgang van de hoofdpersonen.

In de twee allerlaatste bladzijden wordt de ietwat bevreemdende titel van het boek toegelicht. Vanuit het genderperspectief beschreven weliswaar, maar geschreven in 2005, is dit verrassend actueel te noemen in het kader van de #metoo discussie.

Het boek heeft mij vele malen doen gnuiven, glim- en schaterlachen, daarmede de vele beschreven nadelen voor een groot deel aan de kant schuivend. Het enorme leesplezier prevaleert. Voor de fijnproever.

Vier sterren.

Jac Claasen.

Ps. De vertalers, Jasper Popma en Wendy Prins, zullen hun handen vol hebben gehad aan de bij tijd en wijle barokke schrijfstijl van Leif GW Persson. Complimenten.